No menu items!
29.5 C
Sri Lanka
23 June,2026
Home Blog Page 475

පාස්කු ප‍්‍රහාරයේ දේශීය දේශපාලන හස්තයක්

0

ජාතියක් ලෙස ගොඩ නැගෙන්න අවශ්‍ය නම් අපට තිස් අවුරුදු යුද්ධයම ප‍්‍රමාණවත්ය. එහෙත් වංචාව බොරුව මත යැපෙන නායකයෝ රට ගිනි තබති. බණ්ඩාරනායක පැය 24ක් තුළ සිංහලය රාජ්‍ය භාෂාව කරනවා කියා අගමැති විය. අදටත් සිංහලය රටේ රාජ්‍ය භාෂාව නොවේ. පැය 24රේ බොරුව, මහ දවල් දමිළ කඩසාප්පු ගෙවල් බිඳ බඩු කර තබාගෙන යාමට අවශ්‍ය උත්තේජනය ලබා දුන්නේය. එයින් රත්වූ උතුර දකුණ එක්ව ඇති කරගත් බණ්ඩාරනායක-චෙල්වනායගම් සම්මුතිය බෞද්ධ භික්‍ෂූහු ඉරා දැමූහ. ඊට ලැබුණ ඓතිහාසික දඬුවම පළාත් සභා ක‍්‍රමය කුඩුකාරයනගේ, මාලකාරයන්ගේ, වඬේකාරයන්ගේ සැණකෙළියක් වී ඇත.


56 බොරුවේ ¥ පුතුන් වූ මහින්දලා අටවාගත් දේශපේ‍්‍රමය රැුකීමට විල්පත්තුවේ කැලේ කපා ජනාවාස ඇති කිරීම, මිනීමරුවන් කුඩුකාරයන් යුද්ධයේ නාමයෙන් බේරාගැනීම ආදි ඕනෑම අලූකුත්තේරු වැඩක් ඔට්ටු බව මහින්ද චින්තනයේ දැක්වේ.


‘අරූ මරලා හරි බලේ ගත්තේ නැත්තේ ඇයි සර්’ කිියා කි‍්‍රස්තු ලබ්ධික නීලා වික‍්‍රමසිංහ නම් ගායිකාව අභයාරාමය නම් බෞද්ධ සිද්ධස්ථානයේදී මහින්දගෙන් බය සැක නැතිව ඇසීමෙන් තහවුරු වන්නේ පල්ලිය, පන්සල දෙකම මහින්දගේ වාසියට මිනී මැරීමට එකග බවය. පාස්කු ඝාතනද රාජපක්‍ෂලාගේ වාසියට පෙරළා ගනිමින් සිටියි. 1994 පටන් එජාප ශ‍්‍රීලනිප ආණ්ඩු දෙකම මේ ආගමික ව්‍යාප්තවාදීන්ට යට වී සිටියහ. එය කළු ජූලි ප‍්‍රහාරය එජාප පාලකයන් ද, හිරගෙදර ඝාතන ආරක්‍ෂක ලේකම් ද, රතුපස්වල ප‍්‍රහාරය මහින්ද රාජපක්‍ෂ ද, දැන සිටියා වාගේය. පාස්කු ප‍්‍රහාරය ගැන දැන සිටි සිරිසේන, රනිල්. මහින්ද තිදෙනා කළේ ප‍්‍රභූ ආරක්‍ෂාව තරකර ගැනීම පමණකි. බල තණ්හාවෙන් වියරු වැටුණ සිරිසේන, රනිල්, මහින්ද ආදින්ගේ මුග්ධ දේශපාලනයෙන් රට මුදා ගන්නවා හැර වෙනත් විකල්පයක් අපට නැත. ජනාධිපති අගමැති තනතුරු දැරීමෙන් පෘථුල අත්දැකීම් ලැබූ මේ මහලූ දේශපාලනඥයා සිරිසේනටත් රනිල්ටත් වඩා මේ විනාශයට වගකිව යුතුවේ. වසර 10ක් පුරා රටේ ජනාධිපති ලෙස ජාතික ආරක්‍ෂක කවුන්සිලයේ මුලසුන දැරූ මහින්ද රාජපක්‍ෂ හත් මසක් පුරා ජාතික ආරක්‍ෂක කවුසිලය රැුස් නොවූ බව විපක්‍ෂ නායක ලෙස දැන සිටියද කළ ලබ්බක් නැත. රට අනාරක්‍ෂිතව මෙවැනි විනාසයකට ගොදුරුවනු දැකීම මහින්දගේ අරමුණ විය හැකිය.

1962 හමුදා කුමන්ත‍්‍රණයේ තොරතුරු මැතිනියට දන්වා සිටියේ අම්බලන්ගොඩ එජාප මන්ත‍්‍රී පීදඇස් කුලරත්න විසිනි. රාජපක්‍ෂ යුගයේ කළ සාහසික අපරාධ නිසා බුද්ධි අංශයේ අතලොස්සක් නීතියට කොටුවී සිටිති. හැම සිද්ධියකටම පැටලී සිටින්නේ එකම හාදයන් පිරිසකි. පාස්කු ඛේදවාචකයේදී මහින්ද කතා කළේ මේ අය වෙනුවෙනි.

කෝට් බෑය සහ ඉංගි‍්‍රසියත් නොවේ නම් රනිල් කෙනෙක් නැත. නෝංජල් එජාපයට මිස, ගමක සමිතියකටවත් රනිල් වැද්දගන්නේ නැත. කෝස්තාපල්කමට හෝ නොවටින පූජිත් ගෙදර යැවිය යුතුය. ඒ සිරිසේනගේ බේරීමට නම් නොවේ. ප‍්‍රහාර ගැන ජනාධිපති දැනුවත් කර තිබුණා නම් හේමසිරිලා පූජිත්ලා සමග සිරිසේන සහ රනිල්ද යා යුතුවේ. නීතිඥයන් වන මහින්ද, රනිල් දෙදෙනා සහ දෙකට නැවී දෙපැරන්ද අස්සෙන් රුවිතෙට ලෝකය දකින සිරිසේන අතර ඇති වෙනස කුමක්ද? පාස්කු ප‍්‍රහාරය මැඬ රට සංසුන් කළේ ආරක්‍ෂක අංශ මිස මේ මොංගල් නායකයන් නොවේ. ඒ ඇත්ත රටට කියන්නට ජාතික මාධ්‍යයක් නැත. රටේ පාසල් වාරය ආරම්භ කළ හැකි බවට ආරක්‍ෂක ප‍්‍රධානීන් සහතික කරද්දී රට අනාරක්‍ෂිත බව පෙන්වමින් අදටත් බාධා කරන්නේ කවුද? රත්නපුරේ අයගම කච්චිකන්දේ පොලිසිය වැටලූ බූරු පොලේ සිට රුපියල් ලක්‍ෂයක් ඉණේ ගසා ගෙන පැනයද්දී ඇළක වැටී මියගිය 58 හැවිරිදි රණවීර ආරච්චිගේ දයාරත්න අයගම ප‍්‍රාදේශීය සභාවේ හිටපු පොහොට්ටු මන්තී‍්‍ර කෙනෙකි. මේ සිද්ධිය කියන්නේ හොරෙන් බූරු ගහන තරමට රට සංසුන් බවට පොහොට්ටුකාරයන්ද විශ්වාස කළ බවය.

රට අනාරක්‍ෂිත හෙයින් සිසුන් නොඑවන බවට පැල්මඩුල්ල පැත්තේ පාසල් සංවර්ධන සමිතියක තීරණයද, කතෝලික පාසල් විවෘත නොකරන බවට කාදිනල් මැල්කම් නිවේදනයද දෙරණ වාර්තා කළේය. අම්බලන්ගොඩ ආඳාදොල මහා විද්‍යාලයේ විදුහල්පති සහ ශිෂ්‍යාවක බිය නොවී පාසල් එන්න කියා පාසල් භූමියේ සිට කළ ඉල්ලීම මාධ්‍යයට වැදගත් වුණේ නැත. අනුරාධපුර මැදි විදුහලෙන්ද ලැබුණේ එවැනි ධනාත්මක පණිවිඩයකි. මැයි 06 වෙනි සඳුදා මල්වතු අස්ගිරි මහ නාහිමිවරුන්ද මේ කුමන්ත‍්‍රණයට හසුවිය. පාසල් වැසී යාමෙන් බොහෝ දෙනා රට ආරක්‍ෂිත බව පෙන්වා සමහරු ජය ගත්හ. මේ වැට්ටුවේ සිසු පරපුර මිස ආණ්ඩුව නොවේ. මේ සංසිද්ධිවලදී රනිල් වික‍්‍රමසිංහ වෙලේ සිටුවූ පඹයෙක් විය. තැන තැන රට ගිනිගෙන යළි ඇඳිරි නීතිය පැනවෙද්දී ගැන්සියක් සමග සිරිත් පරිදි සිරිසේන විදේශගත විය.

තිස් අවුරුදු යුද්ධයෙන් උතුරු නැගෙනහිර බාල පරම්පරා තුනක් විනාසය. නවසිය අසූ ගණන් වන තෙක් යාපනේ හපන්නු භාෂා තුනම මැනවින් හසුරුවමින් රාජ්‍ය සේවයට ශක්තියක් වූහ. අද තත්වය කුමක්ද? යාපනේ දරුදැරියන්ට ඉංග‍්‍රීසි සිංහල තබා ඔවුන්ගේ උරුමය වූ සම්භාව්‍ය දෙමළ දැනුමත් නැත. අද යාපනේ ගැටව් කතාකරන්නේ තමිල්නාඩු චිත‍්‍රපටවලින් ඉගෙනගත් කසඩ දෙමළ ය. මේ හදන්නේ දකුණේ දරුවන්ද අමාරුවේ දමන්නටය. ජාතිය ගැන සිතුවා නම් කිසිවෙකු පාසල් නොයන්නැයි දරුවන් දෙමාපියන් බය කරන්නේ නැත. අපේ සමහර හාමුදුරුවරු ’56 සිට මේ කොන්ත‍්‍රාත් කරති.

කාගේදෝ කීමකට කාදිනල් මැල්කම්ද ඊට මැදි ව සිටී. පාස්කු ප‍්‍රහාරයෙන් පසුව ඇත්තටම සිද්ධ වුණේ කුමක්ද? ආසන්න දින 6-7ක් ඇතුළත මහමග තැන තැන තිබුණ යතුරුපැදි කාගේද? කෑලි ගලවාගෙන විසිකර දැමූ ඒ අබෙලි සුංබුං පාරට ගෙනත් දැම්මේ කවුද? ඒ බව කිසිවෙකු නිරීක්‍ෂණය කර තිබුුණේද? හෝ එකී යතුරුපැදි හිමිකරුවන් සොයා ප‍්‍රශ්න කළේද? මේවා හෙළි කළ යුතුව තිබේ. රටේ ගවේෂණාත්මක මාධ්‍යවේදීන් නැත. ගඩොල් කැට එතූ පාර්සල්, රාති‍්‍රයේ ගම්වල පිපිරුණ රතිඤ්ඤා ආදි රට බියවැද්දීමේ සෙල්ලම කාගේද? අහඹු මීගමු සිද්ධිය කෙළවර ගෙවල් කඩ මංකොල්ල කෑහ. වලියක් ඇද කොල්ලකෑම වයඹටත් බස්නාහිරටත් පැතිරෙද්දී මහින්ද මුස්ලිම් අන්තවාදය වැළැක්වීම ලෙබ්බේලාට බාර දී සිය ගෝලයන් ලවා මුසල්මානු කඩ ගිනි තබති. මහ පක්‍ෂ දෙකේ ලබ්බෝ ලෙබ්බේලා සමග ආණ්ඩු කරමින් දුන් වරදාන රටටම හූනියමක් වී ඇත. තැන තැන ගිනි අවුළුවන්නේ සිරිසේනද? මහින්දද?

අමෙරිකාව හදිසියේ ගෝඨාභයට දුන් වටිනාකමත් පෙළගස්වා තත්වය නිරීක්‍ෂණය කළ යුතු වේ. පිපිරුම සමගම ලෙඬේ කාගේ හෝ කරේ ගැසීමේ උවමනාව දෙපැත්තටම තිබිණ. එහෙත් ප‍්‍රහාරවල හැඩය අනුව එය ලෝකල් එකක් නොවන බව කාටත් වැටහිණ. ඒ අනුමානය දැන් බිඳ වැටෙමින් පවතී. ප‍්‍රහාරයේ සැලැස්ම, වැය කළ මුදල්, තාක්‍ෂණය ඥානය සහ මිනිස් බලය අයිඑස්අයිඑස් බව තහවුරු විය. එහෙත් ප‍්‍රහාරය කරන දිනය, ස්ථානය, ගොදුර හෙවත් විනාසවන බහුතර ජන වර්ගයා කාගේ තීරණයක්ද? තෝරාගත් පල්ලි තුනම ද්‍රවිඩ බැතිමතුන් ගැවසෙන ස්ථාන වෙයි. හෝටල්.? ධනවත් විදේශිකයන් ආ ගිය නවතැන් වෙයි. අයිඑස්අයිඑස්ලාට ආණ්ඩුව සමග කොන්තරයක් තිබුණාද? ප‍්‍රහාරයේ ආසන්න වාසිය අපේ‍්‍රල්වල සිදුවෙතැයි අනුමාන කළ හදිසි දේශපාලන පෙරළි නතර වීම බව ලඝු කොට සැලකිය යුතු නැත. අයිඑස්අයිඑස්ලාට සිරිසේන සමග කොන්තරයක් තිබුණාද? හදිසි ජනාධිපති මැතිවරණයක් ගැසට් කළා නම් දකුණේ එජාප විරෝධී පිළේ අපේක්‍ෂකයා ලෙස සිරිසේන පිළිගැනීමට රාජපක්‍ෂලාට සිදුවේ.

ගෝඨාගේ සිහිනය බොඳවේ. පාස්කු ප‍්‍රහාරයේ දිනවකවානු ස්ථාන සහ ඉලක්කවල වාසිය ලැබුණේ කාටද? සිංහල බෞද්ධයන් නොගැවසෙන ස්ථාන තේරීම යම් කිසි එකගතාවක්ද? මේ අනුමාන ගැන ආරක්‍ෂක අංශ නොදන්නවා විය නොහැකිය. 56 දේශපේ‍්‍රමී දරු මුණුපුරන් අද ඉන්නේ නිම වූ යුද්ධයේ රුධිර තටාකය මත්තේ පා වෙමිනි. එහි පිටාර මට්ටම පහත වැටීම වළක්වා නොගතහොත් ඔවුන් ඉතිහාසයේ පතුලට ඇදී යනවාමය. බුද්ධි අංශ කතා ආවේත් පාසල් විවෘත කිරිමට පොල්ල දැම්මේත් උක්ත මානසිකත්වය විය නොහැකිද? රටම අනුමාන කරන මේ තොරතුරු බුද්ධි අංශ හරහා ආණ්ඩුවට නොයන්නේ ඇයි?


මේ දේශපාලනය කරන වෙලාවක් නොවේ. අකිල විරාජ් සුරක්‍ෂා රක්‍ෂණය උස්සා ගොම තලියක් හිසේ හලා ගත්තේය. මහින්දගේ බුද්ධි අංශ කතාවත්, ගෝඨාගේ මං එනවා කතාවත්, අස්ගිරි ප‍්‍රකාශයත් ඊට දෙවෙනි නැත. සිරිසේන රටේත් නැත. හමුදාවත් පොලිසියත් නොසලකන රනිල් මේ රටේ අගමැතිද? රටට අවශ්‍ය ජාතික දැක්මකි.


‘‘මං කී පරිදි ප‍්‍රදේශය හරියට පරීක්‍ෂා කළා නම් මේ සිද්ධිය වෙන්නේ නෑ’’ කාදිනල් මැල්කම් මීගමුවේදී කීය. කුණු වෙන්න බීලා පාරේ යාමේ අහඹු සිද්ධියකට ආරක්‍ෂක අංශ පළිද? ආරක්‍ෂක අංශ දෙන තහවුරුවට අත්දුටුයි ප‍්‍රත්‍යක්‍ෂයි කිව හැක්කේ කාටද? එය විකාරයකි. පොන්සේකාලා ගෝඨාලා බෝම්බ කෑවේ කාදිනල් මැල්කම් කී පරිදි පරීක්‍ෂා නොකළ නිසාද? පාලකයන් දෙන්නාම බොරුකාරයන් බව කියන තරමට කිසිදු කතෝලික පූජකවරයකු මෙතෙක් මෙසේ ඉක්මන් වී නැත.


ජනාධිපති පේ‍්‍රමදාස 1988 දෙසැම්බර් 18 දින 15 සංශෝධනය හරහා ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 99.6 අනු ෙඡ්දයේ ‘අදාළ ඡුන්ද සංඛ්‍යාව’ 12-5% සිට 5% තෙක් අඩුකිරීම ඒ.එච්.එම්.අශ්රොෆ්්ට 2008 ජනාධිපති ඡුන්දයේදී දුන් පොරොන්දුවකි. එදා සිට බලයට පත් හැම ආණ්ඩුවක්ම සිටියේ මුස්ලිම් අත්අඩංගුවේය. ආසන්න වසර 14 තුළ ආණ්ඩුව මැදිහත්ව ඉදිකළ මුස්ලිම් පල්ලි තුන්සිය ගණනකි. අනවසර ජනාවාසයක් විල්පත්තුවේ ඉදි කළේද, මන්නාරම් අධීකරණයට පැන යකා නැටූ ඇමතියා ආරක්‍ෂා කළේද, ෂරියා විශ්වවිද්‍යාලය ඉදි කළේද රාජපක්‍ෂ ආණ්ඩුව විසිනි. මාවනැල්ලේ පිළිම කැඩූ එවුන් බේරා හැරියේද වනාතවිල්ලූ අවි කඳවුර රැුක්කේද රනිල් සිරිසේන ආණ්ඩුව විසිනි.


පාස්කු ප‍්‍රහාරය යනු අයිඑස්අයිඑස් අපේ භූමිය පාවිච්චි කිරීම පමණකි. ඒ ඉඩ සැලසුණේ පාලකයන් ශී‍්‍ර ලංකාවේ නීතියේ ආධිපත්‍යය බිඳදැමූ නිසා ය. වනාන්තරයේ ඉඩ වනාන්තරයට හිමිකළ නීතිය කැඩුවේ රිෂාඞ් බදියුදින් නොවේ. විල්පත්තු ජනාවාසයට කට්ටිකරුවන් තේරුවේ ඉඩම් කොමසාරිස් නොවේ. ‘මං දුන්නේ සංසුන් රටක්’ යයි පංපෝරි ගසන, මහින්ද රාජපක්‍ෂ මේවාට දෙන පිළිතුර කුමක්ද? ඕවා කළේ මම නොවේයයි ප‍්‍රසිද්ධියේ කියන තරමට මහින්ද මහලූය. දුර්වලය. වැලිකඩ සිරගෙදරදී 2012 නොවැම්බරයේ පෝලිම්ගස්වා කළ මිනිස් ඝාතනද, විල්පත්තු වන සංහාරය මෙන් නීතියට එරෙහිව කළ අපරාධ වෙයි.


නඩත්තු නඩුවලදී වගඋත්තරකාර අවිවාහක අප්පලාගෙන් උසාවිය අසන්නේ පිතෘත්වය බාර පිළිගන්නවාද කියාය. උත්තරය ඔව් හෝ නෑ යන්න පමණකි. එසේම අරක මේක නිසා නීතිය කැඩුවා කියන්න දේශපාලනඥයන්ට නොහැකිය. දිගාමඬුල්ලේ පී.එච්.පී. පියසේන පාර්ලිමේන්තු මන්තී‍්‍රව සිටියදී පාවිච්චියට දුන් රජයේ වාහනයක් මන්තී‍්‍රකම අහිමි වී එක් වසරකුත් දින 17ක් පාවිච්චි කොට පොදු දේපළ නීතිය කඩා ඇත. ඒ වරදට ලක්‍ෂ 54ක දඩයකට සහ 4 අවුරුදු සිරදඬුවමකට පියසේන යටත් විය. වීරකැටියේ සොහොන ඉදිකළ රජයේ මුදල් ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ ආපසු ගෙවීමෙන් කළ වරද පිළිගෙන හමාරය. හිරේ යාමට නියමිත ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ රටේ පාලකයා කරන්න අමෙරිකාව කැමති විය හැකිය. ලංකාවේ බහුතරය කැමති නැත.

පාස්කු ඛේදවාචකයෙන් ඉස්සෙන්න ද`ගලන රාජපක්‍ෂවරු බල තණ්හාවෙන් වියරුව සිටිති. අස්ගිරිය සහ කාදිනල් මැල්කම් රාජපක්‍ෂලා වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම මිනිස් ශිෂ්ටාචාරයට කරන නිග‍්‍රහයකි. අමෙරිකා එක්සත් ජනපදය ගොඩ නැගී වසර දෙසිය පනහක් නැත. සිංගප්පූරුවත් ලංකාවත් සම වයස්ය. අමෙරිකාවත්, සිංගප්පූරුවත් තමන්ට අනන්‍ය ජාතිකත්වය මත ශක්තිමත්ව සිටියි. වසර දෙදහස් පන්සියක අඛණ්ඩ ලිඛිත ඉතිහාසයක් හිමි ශී‍්‍ර ලංකා වාසි අප..? බලය හමුවේ ‘බැල්ලියකට කා කොටා ගන්නා බලූ රැුළක් තරම්’ හෝ සදාචාර සම්පන්න නැත. මේ තක්සේරුව ලංකාවාසි පූජ්‍ය පූජක ස්ත‍්‍රී පුරුෂ කවුරුත් විඳ දරාගත යුතුවේ. x

x නීතිඥ චන්ද්‍රසිරි සෙනෙවිරත්න

කාදිනල් හොඳා……යි

0



වසර තිහකට ආසන්න කාලයක් පුරා ඇදුණු යුද තත්ත්වය ආරම්භක කාලයේදී මගේ වයස අවුරුදු පහළොවකි. මගේ සම්පූර්ණ තරුණ අවධිය ගෙවුණේ අවිගත් උතුරු නැගෙනහිර දමිළ දේශපාලන කණ්ඩායම් හා හමුදා අතර ඇතිවුණු දරුණු යුද තත්ත්වය තුළ ය. ඒ අතරතුර අවිගත් දකුණේ සිංහල දේශපාලන ව්‍යාපාරයක නැගීම ද එය මැඬලනු පිණිස මුදාහැරුණු කුරිරු රාජ්‍ය මර්දනයක් ද දුටුවේ මා වයස අවුරුදු දහඅට විස්ස කාලයේ ය. කිතුනුවන් ලෙස අර්බුද අවස්ථාවකදී නමස්කාරයකට සහාභාගි වීම අපගේ ආගමික හා ආධ්‍යාත්මික ජීවිතයේ කේන්ද්‍රීය ගුණයක් ලෙස අපි දුටුවෙමු. එතෙක් නොව කිතුනුවන් ලෙස අපගේ සමාජීය වගකීම වටහා ගන්නට හා එය ක‍්‍රියාවට නගන්නට සමූහයක් ලෙස අප එක් රොක් වුණේ ඉරුදින නමස්කාරයේ ය. යුද සමයේ ද උතුරු නැගෙනහිර ප‍්‍රදේශවල ද මා ඉරුදින නමස්කාරයන්ට සහභාගි වූ අවස්ථා එමට ය.

එම අත්දැකීම් අතිශයින් ආධ්‍යාත්මික හා අර්ථාන්විත බව කිව යුතු ය. එහෙත් කිතුනුවෙකු ලෙස ඉහත දශක තුනක කාලය තුළ ම ඉරිදා නමස්කාරයක් හෝ දේව මෙහෙයක් නොපැවැත් වූ තත්ත්වයක් මගේ මතකයේ නැත. එහෙත් පාස්කු ඉරුදිනෙන් පසු එළඹුණු ඉරුදිනයන් දෙහෙක ම ඉරිදා නමස්කාරය හා දේව මෙහෙය ‘කැන්සල්’ කළ බවට අපට දැන ගන්නට ලැබුණේ ආරක්ෂක අංශවලින් හා ක‍්‍රිස්තියානි ධුරාවලියෙන් නිකුත් වූ දැන්වීම්වලිනි. පල්ලි කණුවක් හෝ පල්ලි බදාගෙන වැඩකරන්නෙකු නොවුණත්, මෙය මා තරමක් සසළ කළ අත්දැකීමකි.

දේව නමස්කාරය ‘කැන්සල්’ කරන්නේ හා ඊට විකල්පයක් ලෙස රියැලිටි පන්නයේ නමස්කාරයක් රූපවාහිනියෙන් අපට පෙන්වන්නේත් ක‍්‍රිස්තියානි ධුරාවලියේ ම ක‍්‍රියාකාරී සහභාගිත්වයෙනි. මෙම තත්ත්වය මට නම් දැඩි අපහසුවක් දනවයි. රජය, ආගම, ආරක්ෂක හා මාධ්‍ය අංශයන්හි රසායනය ඒ තරම් ගුණ නැති බැවිනි.


මේ දිනවල සිංහල සමාජයේ වීරයා ලෙස සමාජ මාධ්‍ය තුළ ශ්‍රේණිගත වී ඇත්තේ කාදිනල් මැල්කම් රංජිත් ය. දරුණු අර්බුදයක දී ඔහු දුන් නායකත්වය හා මැදිහත්වීම වගකීමෙන් හා පරිණතභාවයෙන් පිරි එකක් බව කිව යුතු ය. එහෙත් එහි මහා සුවිශේෂත්වයක් නොවන්නේ, ආගමික නායකයෙකු හැසිරිය යුතු සාමාන්‍ය ආකාරය එය බැවිනි. එසේ කරන්නට කාදිනල් කෙනෙකු ම වන්නට ඕනෑ නැත. එය අපේ මීසම භාර පූජකතුමාගේ ද සාමාන්‍ය හැසිරීම ය. මෙවැන්නක් ලාංකීය සමාජයේ සුවිශේෂ වන්නේ පසුගිය දශකය දෙක කාලයේදී ශීඝ‍්‍රයෙන් ආගමික නායකයන් ශ‍්‍රද්ධාවෙන් ‘තග්’භාවයට පත් වීමේ තත්ත්වය තුළ ය. සාදුකාර වෙනුවට ‘විසිල්’ ප‍්‍රතිචාර දෙන්නට පුරුදු වූ සමාජයක් කාදිනල් වීරයෙකු ලෙස ඔසවන්නේ ඇයි දැයි මම සිතමි. එම ප‍්‍රතිචාරයේ යම් සාධනීය පැත්තක් ඇත. ඒ අවිහිංසාවාදී නායකත්වයකට හා ප‍්‍රවේශයකට ජනතාවගේ යටි පතුලේ හෝ තැන්පත් වී ඇති කැමැත්ත ය. එය අප අගය කළ යුතු ය. දිරිමත් කළ යුතු ය. එහෙත් ‘කාදිනල් හොඳා…යි’ රැුල්ල තුළ යම් ආකාරයක සරලමතික අහිංසක-මෝඩකමක් ( naïve ද ගෑවී ඇති බව කිව යුතු ය. එලෙස සිතන්නන්ට දොස් කීම හෝ ‘ගොඩයාට මැජික්’ තත්ත්වයක් ලෙස සමච්චලයට ලක් කළ නොයුතු ය. ඊට හේතුව කාදිනල් අප හිතන තරම් දේශපාලන අර්ථයෙන් බිළිඳෙකු නොවන බැවිනි.


මා සිතන ආකාරයට මෑත කාලයේ බිහි වූ දක්ෂතම, විචක්ෂණ දේශපාලන බුද්ධියක් ඇති හා ඒ අනුව තම ගමන සියුම් ව සැලසුම් කළ හැකි ආගමික නායකයා කාදිනල් මැල්කම් රංජිත් ය. ක‍්‍රිස්තියානි ඉසව්වෙන් ඉහත කාරණයේදී උන්වහන්සේ නිතරගයෙන් දිනන අතර අස්ගිරි, මල්වතු හා ගලබොඩු නායකත්වය සමග ද කරට කර තරග කිරීමේ විභවතාවක් ද කාදිනල්ට ඇත. ජනතාවගේ පැත්තෙන් මෙය භයානක ය. කාදිනල් නිසැකයෙන් ම බෞද්ධ නායකත්වයට වඩා තීක්ෂ්ණ හා පිරිපුන් ophisticated ය. උන්වහන්සේ මනා අධ්‍යාපනයක් හා පුහුණුවක් ලද අයෙකි. ජනතාව හා මාධ්‍ය හමුවේ හැසිරෙන්නේ පරිණත ව හා විනයානුකූල ව ය.

ඒ නිසා උන්වහසේගේ සමාජ මැදීහත්වීම්වල මතුපිටින් සුජාතභාවයක් හා පිළිගැනීමක් පෙන්නුම් කරයි. එහෙත් එය පරිණාමය වන ආකාරය හිතකර නොවේ. රජය, පොලීසිය හා ආරක්ෂක අංශ කිවයුතු දේ කීම ආගමික නායකයෙකුගේ භූමිකාව නොවේ. දුර්වල හා අකාර්යක්ෂම රජයක් හමුවේ වුව ද කවර වර්ගයක හෝ ආගමික නායකත්වයක් ආණ්ඩුකරණ භූමිකාවට අත පෙවීම සුජාත නොවේ. කාදිනල්ගේ දේශපාලන ඌරුව, නැඹුරුව හා ඉතිහාසය රහසක් නොවේ. වත්මන් බොර දියෙහි මාළු බාන දේශපාලන ප‍්‍රවාහ අතිශයෝක්තියෙන් මතු කරන ආරක්ෂක තර්ජන, භීතිය හා අවිනිශ්චිතභාවය හා කාදිනල් දැන් දැන් කරන ප‍්‍රකාශ නුදුරු දිනයක මිතුරු බලවේග ලෙස ඒකරාශී වේදෝ යි මගේ සිතේ දරුණු සැකයක් උපදී. කාදිනල් පූජාව ‘කැන්සල්’ කළත් අප පල්ලි යා යුතු බවට මා සිතන්නේ එබැවිනි. අපගේ දේශපාලන දිශානතියේ එෙඬ්රා උන්වහන්සේ නොවිය යුතු බැවිනි. x

2015 දෘෂ්ටිය අනාගතයට ගෙනයෑම

0

අනිද්දා පුවත්පතේ කර්තෘතුමන් විසින් කරන ලද ඉල්ලීම අනුව ලිපි පෙළක් සම්පාදනය කිරීම අරඹන්නේ සතුටෙනි. එම නිසා ඉදිරියේ දී ඉදිරිපත් කිරීමට බලාපොරොත්තු වෙන අදහස් ගොන්නකට සරිලන පූර්විකාවක් මෙවර ලිපියෙන් ඉදිරිපත් කරන්නට උත්සාහ ගනිමි.


මෙවර අපගේ අවධානය යොමුවන්නේ රටට ඔබින දෘෂ්ටියක් ගොඩනැගීමේ අභියෝගය වෙතය. දෘෂ්ටියක් යන්න මාක්ස්වාදී අර්ථයෙන් මෙසේ ප‍්‍රකාශ වේ, ‘ඔවුහු එය නොදනිති – එහෙත් ඒ අනුව හැසිරෙති.’ ( They do not know it. but they are doing it සම්භාව්‍ය අර්ථයෙන් දෘෂ්ටිවාදය යන්න හෑල්ලූවට ලක් වී තිබුණද, වර්තමානයේ පවතින සමාජ සැකැස්මට අනුව සමාජය දේශපාලනිකව මෙහෙයවිය හැක්කේ දර්ශනයකට වඩා දෘෂ්ටියකින් බව අපගේ හැඟීමයි. අද රට තුළ ක‍්‍රියාත්මක දෘෂ්ටිවාද ගණනාවකි. එහෙත් ඉන් එකක්වත් මානවවාදයෙන් මනා ලෙස පෝෂණය වු දෘෂ්ටීන් නොවන බව අපගේ මතයයි. එසේම අප සියලූ දෙනා ඉමහත් වූ පරිශ‍්‍රමයෙන් ගොඩ නඟා ගත් 2015 ජයග‍්‍රහණය පිටුපස තිබු සැබෑ මානවවාදී දෘෂ්ටිය ද ජනගත කිරීමට අපට නොහැකි වී තිබේ. තවමත් අපට සුදුසු දෘෂ්ටියක් සමාජයට ඉදිරිපත් කරගැනීමට නොහැකි වී තිබේ. මෙම යථාර්ථය මානව ප‍්‍රගිතිශීලීත්වය විශ්වාස කරන නිදහස් මතධාරියකු සහ දේශපාලන බලය පිළිබඳව උනන්දුවක් දක්වන පුද්ගලයකු ලෙස අපගේ කනස්සල්ලට කරුණකි.

මෙම අර්බුදය අනිද්දා පුවත්පත අනුව තේරුම් ගැනීමට උත්සාහ දරමු. අනිද්දා පුවත්පත තම අදහස් හා විශ්ලේෂණ ඉදිරිපත් කරන්නේ ලිබරල් මතයට බරව යයි මම සිතමි. මෙකී දෘෂ්ටිගත අදහස් සියල්ල ජනතාවගේ අයිතිවාසිකම්, රාෂ්ට‍්‍ර පාලනය, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී තීන්දු තීරණ ගැනීම් අළලා සත්‍ය වන්නේ වුවද, ආර්ථිකය මෙන්ම ආර්ථිකය හා දේශපාලනය අතර ඇති සබඳතා විස්තර කරලීමෙහිදී තමන් ස්ථිරසාර දෘෂ්ටියකින් ආභාසය ලබන්නේ ද යන්න අපැහැදිලිය. මා සිතන අන්දමට එය ඉතා බැ?රුම් කරුණකි. එසේම ස්වදේශීකරණය ( Localization පිළිබඳව දක්වන්නේ ද ගුප්ත ස්ථාවරයකි. මේ සියල්ලෙහි පැවැත්ම හෝ නොපැවැත්ම වැදගත් වන්නේ සමාජය විනිවිද යන දෘෂ්ටියක් ගොඩනැගීම සඳහාම වන්නේ ය. දේශපාලන බලවේගයකට දෘෂ්ටියක් අවැසිවන්නා සේම දෘෂ්ටියක් ගොඩනැගීමට පුවත්පතක් අවැසි වන්නේය. අපේ අතීත නොහැකියාවන් පිළිබඳව විමසන කල මෙවැනි කාරණයක් නොතකා හැරිය හැකි සාධක නොවේ.


2015 දී ‘රාවය’ ජයග‍්‍රාහී දෘෂ්ටියක් ගොඩ නැගීමට මතවාදී අරගලයක යෙදුණේය. මේ වන විට ‘අනිද්දා’ පුවත්පත 2015 ගොඩනැගූ දේශපාලන බලය සමාජය තුළ රැුක ගැනීමට වෙර දරමින් සිටී. එහෙත් වසර පහක කාලය දැන් අවසන් වෙමින් පවතී. එදා ගොඩනැගූ දේශපාලන බලවේගය දැන් මිය ගොසිනි. අද අප පෙනී සිටිය යුතු වන්නේ අතීතවාදීව නොව අනාගතවාදීව දේශපාලන බලය වෙනුවෙන් නොව, අප නිවැරදි යැයි සිතන දෘෂ්ටිය වෙනුවෙනි.


පසු ගිය සිව් වසර තුළ දේශපාලනය නිර්ණය කළේ නව ලිබරල්වාදයයි. එහෙත් එවැනි දේශපාලනයක් තුළ අන්තර්ගත විය යුතු යයි නව ලිබරල්වාදයේ නිර්මාපකයන් විසින්ම විස්තර කෙරෙන කාර්යක්ෂමතාව, පාරදෘශ්‍යභාවය, මානව ප‍්‍රගතිශීලිත්වය, විමධ්‍යගතකරණය ආදි සාධනීය කරුණු සමාජයට ඒත්තු ගන්වන්නට එජාප ආණ්ඩුවට නොහැකි වූයේය.

ගෝලීයකරණය හා දේශීයකරණය අතර සමබර අවධාරණයක් පවත්වා ගෙන යාම වෙනුවට මූල්‍ය ගෝලීයකරණයට පූර්ණ ලෙස රට යටත් කර දුන්නේය.


මහින්ද රාජපක්ෂ දේශපාලන දෘෂ්ටිය ලෙස පෙන්වා දීමට උත්සාහ කළේ මීට ඉඳුරා ප‍්‍රතිවිරුද්ධ වූ වාම-ජාතිකවාදී දේශපාලනයයි. එය 2015 දී එය පරාජය කරන්නට අපි සමත් වූයෙමු. වර්ෂ 2003 දී එජාපයේ නව ලිබරල්වාදී ”රීගේනිං ශ‍්‍රී ලංකා” ප‍්‍රතිපත්තිය ද ජනතාව ප‍්‍රතික්ෂේප කරන ලද්දේ එවකට සිටි එජාප ආණ්ඩුව ගෙදර යවමිනි.


එබැවින්, කළ යුතුව ඇත්තේ, 2003 දී හා 2015 දී ජනතාව ඉදිරියේ ප‍්‍රතික්ෂේප වූ දෘෂ්ටිවාදයක් වෙනුවට නව දෘෂ්ටිවාදයක් නව ආණ්ඩුව තුළ ගොඩනැගීමයි. එවැන්නක් නොමැති අවකාශයක් තුළ ඉඩ හැරුණේ දේශපාලන බලවේග දෙකක සහ නායකත්ව චරිත දෙකක බල පොරයකටය.
‘සාධාරණ සමාජයක්’ ව්‍යාපාරයේ පෙරටුගාමීන් දෘෂ්ටීයව පෙනී සිටියේ යම් සාධනීය ප‍්‍රතිපත්ති ලැයිස්තුවකටය. සාධාරණ සමාජය යනු දේශපාලන බලවේගයකට වඩා දෘෂ්ටිමය බලවේගයක් බව අමතක වූ ඔවුන් නව ආණ්ඩුව තමන්ගේ දෘෂ්ටිමය බලයකට යටත් කරලීම අතපසු කරනු ලැබීය. ආණ්ඩුවද ඒ නිසාම සාධාරණ සමාජයට ස්ථිරසාර දෘෂ්ටියක් තිබුණේ යැයි විශ්වාස නොකළේය. කිසිදු නව දෘෂ්ටියකින් ආභාසය නොලැබූ ආණ්ඩුවේ බලවේග තමන්ගේ පක්ෂ දෘෂ්ටිය නව ආණ්ඩුවේ දෘෂ්ටිය වන්නේ යයි සිතා කටයුතු කිරීම 2015 බලවේගයේ අවසානය සනිටුහන් කරන්නට සමත් වූයේය.


එනමුදු අමතක නොකළ හැකි අනෙක් ප‍්‍රධාන කරුණ වන්නේ 2015 ජයග‍්‍රහණය පිටිපස සිටි ප‍්‍රධාන ජන බලවේගය එජාපය වූ බවයි. එහෙත් ගෙන එන ලැබූ නව දෘෂ්ටියෙන් ජීවය පොවා ගන්නට එය අසමත් වූයේය. 2015 දී ගොඩනැගීමට උත්සාහ දරනු ලැබු දෘෂ්ටිය සමාජය විසින් අද ප‍්‍රතික්ෂේප කිරීමකට ලක් වන්නේ යම් හෙයකින්ද ඒ සඳහා එජාපය ද වගකිව යුත්තේය. ජනාධිපතිවරයා මෙයට කර ගැසුවේ පුද්ගලයකු ලෙස මිස බලවේගයක් ලෙස නොවේ.

ජනාධිපතිවරයාගේ දෝෂයන්ට වගකිව යුත්තේ එජාපයම බව අපගේ හැඟීම වන්නේය. එහෙත් 2015 සැබෑ දෘෂ්ටියේ පරාජය යනු ලංකාවේ අනාගත මානවවාදී සහ ශිෂ්ට සම්පන්න ශිෂ්ටාචාරයක් ගොඩනැගීමේ බලාපොරොත්තුවක පරාජයයි. එසේ නම් අද දවසේ වගකීම විය යුත්තේ එවැනි දෘෂ්ටියක සෙවණ අනාගත ජයග‍්‍රාහී දේශපාලන බලවේගයකට අලූතින්ම ලබාදීමයි. එය කළ හැක්කේ කෙසේද යන්න අද හමුවේ ඇති අභියෝගයයි. එහෙත් එය වර්තමානයේ පවතින එජාපය හරහා සිදු කළ හැකි යයි සිතන්නේ නම් එය ද මිථ්‍යාවක් වන්නේය. ඒ අනුව මේ එළඹෙන්නේ ඒ පිළිබඳව සිතන්නට ලියන්නට සුදුසු කාලයකි.

ශිරාල් ලක්තිලක

මම ගියේ කළහකාරීන් එළවන්නයි

පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී
දයාසිරි ජයසේකර

කුරුණෑගල දිස්ත‍්‍රික්කයේ ප‍්‍රදේශ කිහිපයක මුස්ලිම් ජනතාව ඉලක්ක කරමින් දරුණු හිංසනයක් අපේ‍්‍රල් 12 වැනිදා සිට දියත් වී තිබුණි. ඒ පිළිබඳව සමාජ මාධ්‍යවලින් පළවූ අදහස් අතර කුරුණෑගල දිස්ත‍්‍රික් පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී, ශ‍්‍රීලනිප මහලේකම් දයාසිරි ජයසේකර ඒ ප‍්‍රහාරය පසුපස සිටින බවට අදහස් හුවමාරු වී තිබුණි. දයාසිරි ජයසේකර මන්ත‍්‍රීවරයා එම පහරදීම් සිදුවූ ස්ථානවල සිටින අන්දම ඡුායාරූපවලින් හා වීඩියෝවලින්ද හුවමාරු වී තිබුණු අතර අත්අඩංගුවට ලක්වූ සිව්දෙනෙක්ව නිදහස් කරගැනීමට දයාසිරි ජයසේකර මැදිහත් වී ඇතැයි වාර්තා විය. මේ තත්වය පිළිබඳව දයාසිරි ජයසේකර මන්ත‍්‍රීවරයාගේ පැත්තෙන් කරුණු විමසුවෙමු. ඔහු මෙසේ අදහස් පළ කළේය.


‘12 වැනිදා හවස් වරුවේ සිංහල කොල්ලෝ ටිකක් මුස්ලිම් කඬේකට පහරදීලා තිබුණා. ඉන්පස්සේ ඒ අයව නිදහස් කරන්න කියලා කුලියාපිටියේ පොලීසිය ගාව දහස් ගණනක් උද්ඝෝෂණය කළා. ඊට පස්සේ 12 වැනිදා ? කිණිගම පල්ලියකට පහරදීලා තිබුණා. ආයුධ හම්බවුණා කියලා ආරංචියක් පැතිරුණාම තමයි ඒ පහරදීම කරලා තියෙන්නේ. ඒ පහරදීමට සැක කණ්ඩායමක් බිංගිරිය පොලීසියෙන් අත්අඩංගුවට අරගෙන තිබුණා. ඒ අයව බිංගිරිය පොලීසියෙන් හෙට්ටිපොල පොලීසිය එවලා තිබුණා. හෙට්ටිපොල පොලීසියට එවපු ගමන්, හෙට්ටිපොල පොලීසිය වටේට සිංහල හිමිකරුවන් ඉන්න කඩ ගොඩක් තියෙනවා. නගරය මැද තමයි පොලීසිය තියෙන්නේ. ලොකු පිරිසක් පොලීසිය වටේට එකතුවෙලා හිටියේ පොලීසිය බේරගන්න. නගරය සම්පූර්ණයෙන්ම මිනිස්සුන්ගෙන් පිරිලා තියෙන බව මට ආරංචිවුණා. ඒ නිසා තමයි මම දවල් 12ට පමණ ගියේ. එතකොටත් මිනිස්සු ගොඩක් එනවා.


මම යනකොට දැක්කා නාමල් කුමාර එතැන ඉඳගෙන කණ්ඩායමකට දේශනයක් දෙනවා. මම එතැනට ගිහිල්ලා ඔහුව එළෙව්වා මෙතැනින් යනවා යන්න කියලා. මට තේරුණු විදියට ඔහු මේ තත්වය අවුස්නන්න උත්සාහ කළා. සිංහල ජාතිවාදී සංවිධාන එකතුවෙලා හිටියා. ඒ කණ්ඩායම් තමයි දැන් එකතුවෙලා ඉන්නේ. සමහරු දවාලේ බොනවා. මට තේරුණා තත්වය බරපතල වෙන්න පුලූවන් බව. ඒ වෙද්දීත් අර තරුණයන්ව නිදහස් නොකළොත් පොලීසිය කුඩුකරන තත්වයක් තිබුණේ.


මම පොලීසිය ඇතුලට ගියා. මේ අයව නිදහස් කරන්න බැරි බව මම කිව්වා. ඒ වගේම හෙට්ටිපොල පොලීසියේ තියාගෙන ඉන්නත් බැහැ. කොහොමත් මේ තරුණයන්ට නඩු දාන්නත් ඕනෑ බිංගිරිය පොලීසියෙන්. ඒ නිසා මම කිව්වා මේ තරුණයන්ව බිංගිරියට අරගෙන යන්න කියලා. ඊට පස්සේ මම මේ අයව අපේ වාහනවලින් අරගෙන ගිහින් බිංගිරිය පොලීසියට බාරදුන්නා. මම ඔවුන්ව අරගෙන ගියේ නැත්තම් කට්ටිය පොලීසියට ගහලා නිදහස් කරගන්නවා. ඊට පස්සේ මම මේ කට්ටියව නිදහස් කරන්න මැදිහත් වුණේ නැහැ. මම බිංගිරියට ඒ කණ්ඩායම බාරදීලා එතැනින් ආවා. පස්සේ ඒ අයව ඉදිරි පරීක්ෂණ කටයුතුවලට අවශ්‍ය වුණොත් අත්අඩංගුවට ගන්න හිතාගෙන පොලිස් ඇප මත නිදහස් කළාලූ. ඒ තත්වය පොලීසියෙන් තමයි හරියටම දැනගන්න ඕනෑ.


මම ඒකෙන් පස්සේ තැන් තැන්වල එකතුවෙලා හිටපු කට්ටියව ගෙවල්වලට යවන්න උත්සාහ කළා. අර අයට ඇප දුන්නු බව ආරංචිවුණාම මම කට්ටියගෙන් ඉල්ලූවේ අත්අඩංගුවේ අයව නිදහස් කරලා අවසන් නිසා, කරුණාකරලා ගෙවල්වලට යන්න කියලයි. මම ආයේ නගරයට එද්දී නගරයේත් ගහනවා. ඒ අස්සේ මමත් ගිහින් කලහකාරීන්ව එළවන්න උත්සාහ කළේ. ඒත් මම කිව්ව දේවල්වලට කවුරුත් ඇහුම්කන් දුන්නේ නැහැ. මටත් හැමෝම හූ කිව්වා. මම විතරයි නගරයේ දේශපාලඥයෙක් විදියට මේක පාලනය කරන්න උත්සාහ කළේ.‘


ඔහු පවසන්නේ තමන් ජාතිවාදී ප‍්‍රහාරවලට කෝන්දේසි විරහිතව එකඟ නැති බවත්, තමන් වගකිවයුතු දේශපාලඥයෙක් වන නිසා එම ප‍්‍රහාර නැවැත්වීමට උත්සාහ ගත් බවත්ය. කෙසේ වෙතත් සමාජ මාධ්‍යවල පළවී තිබුණේ ඊට ප‍්‍රතිවිරුද්ධ අදහසකි. ඔහු පෙන්වන්නේ නාමල් කුමාර සමඟ දයාසිරි ජයසේකර මන්ත‍්‍රීවරයා එකට සිටි ඡුායාරූපයක් පාවිච්චි කරමින් වැරදි තොරතුරු ප‍්‍රචාරය කර ඇති බවය.


පහුගිය කාලසීමාවේදී මුස්ලිම් වීම නිසාම දේශපාලඥයන් ගණනක් ත‍්‍රස්තවාදය සමඟ ඈඳා තිබුණි. මුජිබුර් රහුමාන් වැනි පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරුන්ද ත‍්‍රස්තවාදීන් ලෙස නාමකරණය විය. දයාසිරි ජයසේකර මන්ත‍්‍රීවරයා මේ සිදුවීමේදී නිර්දෝෂී නම්, ඔහුට දැන් මුහුණදෙන්නට සිදුව තිබෙන්නේ මුස්ලිම් මන්ත‍්‍රීවරුන්ට මුස්ලිම් වීම නිසාම මුහුණදෙන්නට සිදුවූ අත්දැකීම්වලට සමාන තත්වයකටය. පුංචි සිදුවීම් මත ගොඩනැඟුණු ව්‍යාජ තොරතුරු ප‍්‍රවාහයකට ඔහු හසුවී තිබෙන්නේය.


‘දැන් ෆෙස්බුක් එකේ දාලා තියෙන්නේ නාමල් කුමාර එක්ක එකතුවෙලා මම මේවා කළ බව. මෙහෙම තොරතුරු හුවමාරු වුණාම අපි සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ වෙනවා. නිවැරදි තොරතුරු නොදැන මේවා ගැන කතාකරන්න හොඳ නැහැ.‘ දයාසිරි ජයසේකර මන්ත‍්‍රීවරයා එසේ පවසයි. මෙම ප‍්‍රහාර සංවිධානය කිරීම පසුපස සිටියේ කවුදැයි විමසද්දී ඔහු කීවේ මෙවැන්නකි. ‘අපේ ප‍්‍රදේශවල තරුණ සංවිධාන තියෙනවා. නාමල් කුමාරලාගේත් සම්බන්ධතා ඒ සංවිධානවලට තියෙනවා. ඒ අය තමයි කෝල් කරලා මෝටර් බයික් වලින් කණ්ඩායම් එකතු කරගත් බව කියන්නේ. ඒ මට ආරංචිවුණ දෙයක්. මමත් දැකපු විදියට කණ්ඩායම් තැනින් තැනට ගියේ මෝටර් බයික්වලින්.‘


මෙම ප‍්‍රහාර මැඬපැවැත්වීමට ගත් උත්සාහයේදී තමන්ටද ජනතාවගේ විරෝධයට ලක්වීමට සිදුවූ බව දයාසිරි ජයසේකර මන්ත‍්‍රීවරයා පවසයි. කෙසේවෙතත් ඔහු පැවසුවේ, තමා දකින අන්දමට පොලීසියේ අසාර්ථකත්වයට ගැටුමට හේතු වී තිබෙන බවයි.


‘දැන් පොලීසිය ගැන විශ්වාසය සම්පූර්ණයෙන්ම බිඳවැටිලයි තියෙන්නේ. මුස්ලිම් ගම්මාන පරීක්ෂා කරන්න කියලා ඉල්ලූවත්, ඒක හරිහැටි සිද්ධවුණේත් නැහැ. ඒ නිසා මිනිස්සුන්ගේ බයක් ඇතිවුණා. පොලීසියට මේ සියලූ දේවල් ක‍්‍රමානුකූලව කරන්න තිබුණා. කරන වැටලීම්වලින් මිනිස්සු තවත් කැළෙඹේවිද කියලා සැලකිලිමත් වෙන්න තිබුණා. සිංහල අයත්, මුස්ලිම් අයත් කියන දැන් දෙපාර්ශ්වයම ඉන්නේ බයෙන්. දෙපැත්තටම දැන් නිදි නැහැ. අපව කපලා යාවිද කියලා බයෙන් ගැහෙනවා. ඒ දෙපැත්තෙන් පිරිස් බලය වැඩි කණ්ඩායම වෙච්ච සිංහල අය එකතුවෙලා, තමන්ගේ බයට නිමිති වූ ජනවර්ගයට එරෙහිව හිංසනය දියත් කරන්න පටන් අරන්. මේක පාලනය කිරීම අසීරු තත්වයක්. ඒත් පාලනය කරන්න ඕනෑ.‘ ඔහු එසේ පවසයි. ඒ සඳහා බිය හා සැකය වර්ධනය කරන අන්දමේ හුවමාරු කර නොගත යුතු බව ඔහු පවසයි. එහෙත් මාධ්‍ය ආයතන වලින් කරන්නේ එයට ප‍්‍රතිවිරුද්ධ කටයුත්තක් නේදැයි අපි විමසුවෙමු.


ආණ්ඩුවට මේ තත්වය සම්බන්ධයෙන් ඇති වගකීම පිළිබඳව ඔහු අදහස් පළ කළේ මෙසේය.
‘ඒවාට අවශ්‍ය කරන ක්ෂණික පියවර ගන්න ඕනෑනේ. එයාලාත් කරන්නෙ මොකක්හරි වුණාට පස්සේ මොනවහරි පියවර ගන්නවා. එහෙම නැතිව යම් ඒකාබද්ධ මෙහෙයුම් කමිටුවක් පත්කරලා මේ තත්වය ගැන පියවර ගන්න එපැයි. විශාලම ප‍්‍රශ්නය වෙලා තියෙන්නේ රටේ මිනිස්සු කැළඹිලා ඉන්නේ. ළමයෙක්ව ඉස්කෝලේ යවන්නේ නැහැ. ඊළඟට මොනවා වේවිද කියලා විශ්වාසයක් නැහැ. කිසි කෙනෙක්ට මිනිස්සුන්ව පාලනය කරන්න බෑ. මිනිස්සුන්ගෙ කැළඹීම පාලනය කරන එක ආණ්ඩුවේ වගකීමක්.’

‘ජනවාරි 8’ සිට ‘අපේ‍්‍රල් 21’ දක්වා

0

‘ජනවාරි 8’ සිට ‘අපේ‍්‍රල් 21’ අතර පරතරය වසර හතරකුත් මාස තුනකුත් දින දහතුනක් වේ. ජනවාරි 8 දේශපාලන පරිවර්තනය කෙරේ බලපෑ ප‍්‍රධාන සාධකයක් වූයේ රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව යටතේ වර්ධනය වෙමින් පැවැති ඇතැම් අහිතකර දේශපාලන ප‍්‍රවණතා, ප‍්‍රධාන කොටම, රටේ ජනවර්ග අතර සමඟියට බාධාවක් වන්නේ ය යන පිළිගැනීමයි. ඒ අර්ථයෙන් ගත් කල්හි ජනවාරි 8 දේශපාලන පරිවර්තනයෙන් වැඩිම බලාපොරොත්තු ඇති කෙරුණේ සිංහල-බෞද්ධ නොවන වාර්ගික හා ආගමික ජනකණ්ඩායම් තුළ යි. මේ නිසා අපේ‍්‍රල් 21 වන දා සහ ඉන් පසු සිදු වූ සිදුවීම් මාලාව මගින් විශාල වශයෙන් ම දේශපාලන අපේක්ෂාභංගත්වයක් ඇති වන්නේ ද මෙම සිංහල-බෞද්ධ නොවන ආගමික හා වාර්ගික ජනකොට්ඨාස අතරය. කෙසේ වෙතත් අපේ‍්‍රල් 21 සිදුවීමේ ඇඟවීම්, ඒ මගින් විශේෂයෙන්ම කතෝලික හා මුස්ලිම් ජනයාට සිදු වූ අහිතකර බලපෑම්වලට වඩා බෙහෙවින් පුළුල්ය, ගැඹුරුය.


දැනටමත් බොහෝ විචාරකයන් විසින් පිළිගෙන ඇති පරිදි ‘ජනවාරි 8’ සිදු වූ දේශපාලන පෙරළිය මගින් ඒ පෙරළිය පසුපස පැවැති අභිලාෂ කිසියම් දුරකට හෝ ඉෂ්ට වූවා නම් ඒ රටේ දේශපාලන නිදහසේ පරාසය ශක්තිමත් වීම පමණි. රාජපක්ෂ පාලනය යටතේ වර්ධනය වූ අධිකාරවාදී දේශපාලන නැඹුරුව සෑහෙන දුරකට දුර්වල වීමක් ජනවාරි 8න් පසුව දැකිය හැකි විය. එසේ සිදු වූයේ ‘ජනවාරි 8’ පෙරළියෙන් පසු රාජ්‍ය බලය අත්පත් කරගත් පිරිස් විසින්, එකී ජනතා අභිලාෂ ක‍්‍රියාවට පෙරළීමේ අරමුණින් දැනුවත් ලෙස ගනු ලැබූ පියවර නිසා නොව, ඒ වෙනුවට එම දේශපාලන පෙරළියේ ස්වභාවය විසින් ඇති කෙරුණු දේශපාලන අරාජිකත්වයේ තාර්කික ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙසිනි.


‘අපේ‍්‍රල් 21’ වනාහි එක්තරා ආකාරයකින් එම අරාජිකත්වය හා බැඳුණු දේශපාලන විවෘතභාවයේ ම ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස විස්තර කිරීමට පුළුවන. ‘පශ්චාත්-ජනවාරි 8’ තන්ත‍්‍රයට විරුද්ධව රාජපක්ෂවාදී කඳවුරෙන් නැගෙන ප‍්‍රධාන චෝදනාවක් වන්නේ ඒ මගින් ජාතික ආරක්ෂාව හෑල්ලූවට පත් කළේය යන්නයි. ඒ චෝදනාවේ අඩංගු දේශපාලන අගතීන් පසෙක තැබුවහොත් එම චෝදනාවේ සත්‍යයක් ඇත. ‘පශ්චාත්-ජනවාරි 8’ තන්ත‍්‍රය තුළ පැවැති අභ්‍යන්තර විභේදන මෙන් ම සමස්තයක් ලෙස, ජනවාරි 8, දේශපාලන කඳවුරේ පැවැති සීමාසහිතකම් නිසා ද දේශපාලන නිදහස සාක්ෂාත් වීමට තිබූ එකම මාවත වැටී තිබුණේ රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව යටතේ ඇති කොට තිබූ, ජාතික-ආරක්ෂක-රෙජීමය, අකර්මණ්‍ය කිරීම හරහා පමණි. මක්නිසාද යත් එම ‘ජාතික-ආරක්ෂක-රෙජීමය’ වනාහි සාම්ප‍්‍රදායික නිල රාජ්‍ය යන්ත‍්‍රණයේ කොටසක් ලෙස සකස් වී තිබූ එකක් නොව සීමිත දේශපාලන න්‍යායපත‍්‍රයක් අනුව සකස් වී තිබූවකි. උභතෝකෝටිකය වන්නේ මේ නිසා පුරවැසි ආරක්ෂාව ද අභියෝගයට ලක් වීමයි.


අඩුම තරමින්, ලංකාවේ වර්ධනය වූ ‘ජාතික-ආරක්ෂක-රෙජීමය’ ශීතල යුද සංදර්භය තුළ වර්ධනය වී, 2001 සැප්තැම්බර් 11 දින ඇමරිකාවේ ලෝක වෙළෙඳ මධ්‍යස්ථානයට එල්ල වූ ප‍්‍රහාරයෙන් පසුව තීව‍්‍ර වූ ඇමරිකා එක්සත් ජනපද ‘ජාතික ආරක්ෂක රාජ්‍යය’ ආකෘතියෙන් වෙනස් ය. එම ආකෘතිය තුළ මෙම ‘ජාතික ආරක්ෂක තන්ත‍්‍රය’ හා අභ්‍යන්තර දේශපාලන විභේදන තලය අතර පැහැදිලි විභේදනයක් ඇති කොට තිබුණි. වෙනත් වචනවලින් කියනවා නම් ඇමෙරිකාව තුළ නිශ්චිත අවස්ථාවක රාජ්‍ය බලය හොබවන කණ්ඩායමට තම සීමිත අවශ්‍යතා සඳහා සහ විශේෂයෙන්ම තම දේශපාලන ප‍්‍රතිවාදීන් ආණ්ඩු මට්ටු කිරීම වැනි දේ සඳහා, මෙම ‘ජාතික ආරක්ෂණ තන්ත‍්‍රය’ භාවිත කිරීම අතිශයින් දුෂ්කර වේ. ඒ නිසාම ආණ්ඩු පෙරළි මධ්‍යයේ මේ ‘ජාතික ආරක්ෂණ තන්ත‍්‍රයේ’ අඛණ්ඩත්වය සහතික වී ඇත. එහෙත් ලංකාවේ තත්වය වෙනස්ය. එය රාජ්‍ය බලය දරන ප‍්‍රභූ පිරිසගේ සීමිත අභිලාෂ සමඟ කිට්ටුවෙන් සම්බන්ධ වී ඇත.


මේ නිසා සිදු වූයේ ජනවාරි 8 රෙජීම වෙනස සමඟ ආරක්ෂණ යාන්ත‍්‍රණය ද යම් තරමකට බිඳ වැටී පුරවැසි ආරක්ෂාව තර්ජනයට ලක් වීමයි. ඒ පසුපස පැවැති ගැටලූව වූයේ පටු දේශපාලන බෙදීම්වලට ඔබ්බෙන් සහ අතිශය ගැටලූ සහගත සහ භයානක අධිකාරිවාදී ප‍්‍රවණතාවක් වන ‘ජාතික ආරක්ෂක රාජ්‍යය’ පිළිබඳ මාදිලිිය තුළ සිර නොවී පුරවැසි ආරක්ෂාව පිළිබඳ ගැටලූව වෙත ප‍්‍රවේශ වන්නේ කෙසේ ද යන්නයි. මෙය අතිශයින් සංකීර්ණ ගැටලූවක් වන අතර බෙහෙවින් ප‍්‍රඥාසම්පන්න ප‍්‍රවේශයක් ඒ සඳහා අවශ්‍ය වේ. කෙසේ වෙතත් ‘පශ්චාත්-ජනවාරි 8’ තන්ත‍්‍රයට කිසිසේත්ම එවැනි ප‍්‍රඥාසම්න්නබවක් හිමි වී නොතිබුණි.


දැන් ඇති වී ඇති තත්වයට, විශේෂයෙන්ම පසුගිය දා ආරම්භ වූ මුස්ලිම් විරෝධී ප‍්‍රහාරයන්ට වග කිවයුතු යැයි ආණ්ඩුවේ පාර්ශ්වයෙන් මෙන්ම ඍජුව හෝ වක‍්‍රව ඊට සහාය දක්වන පිරිස් වෙතින් ද චෝදනා එල්ල කෙරෙන්නේ රාජපක්ෂ කඳවුර වෙතයි. දැනට ඇති වී ඇති තත්වයෙන් ඍජු දේශපාලන වාසි ලබන්නේ රාජපක්ෂ කඳවුර වීම නිසා මෙන් ම, ගැටුම් බහුල ලෙස ඇති වී ඇති ප‍්‍රදේශවල පුළුල් හා ශක්තිමත් දේශපාලන පක්ෂපාතිත්වයක් ඇත්තේ රාජපක්ෂ කඳවුරට වීමත්, ඊට අමතරව රාජපක්ෂ කඳවුරට අයත් ඇතැම් පිරිස්වල ඍජු මැදිහත් වීම ජනයා කුපිත කිරීම සඳහා හෝ තිබිය හැකි බව පෙනෙන්නට තිබුණත්, මේ පැහැදිලි කිරීම තත්වය පිළිබඳ නිසි තක්සේරුවක් සඳහා ප‍්‍රමාණවත් නොවේ. මෙය ‘පශ්චාත්-ජනවාරි 8’ තන්ත‍්‍රයේ දේශපාලන අපොහොසත්කම සහ බෙලහීනතාව පෙන්නුම් කිරීම සඳහා යොදාගත හැකි අනගි අවස්ථාවක් නිසා එය රාජපක්ෂ කඳවුර මගින්, විශේෂයෙන් ම, දැනටමත් ආරම්භ වී ඇති ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ ජනාධිපතිවරණ ප‍්‍රචාරක ව්‍යාපාරය මගින් උපරිම මට්ටමින් සිය වාසිය සඳහා යොදා ගනු ලැබීම බෙහෙවින් ම තේරුම් ගත හැක්කකි. ඕනෑම මොහොතක, විශේෂයෙන් මෙවැනි අර්බුදකාරී මොහොතක, රාජ්‍ය බලය අත්පත් කරගැනීම සඳහා අභිලාෂයක් ඇති පිරිසක් ලෙස රාජපක්ෂ කඳවුර මේ අවස්ථාව තමන්ට වාසිදායක ලෙස කළමනාකරණය නොකර ගන්නේ නම් එය ඔවුන්ගේ දේශපාලන දුර්වලතාවක් ම වනු ඇත.


රාජපක්ෂ කඳවුරේ විවේචන පසෙක තැබූව ද ‘අපේ‍්‍රල් 21’ ප‍්‍රහාරය මෙන් ම, ඉන් පසුව ඇති වූ මුස්ලිම් ජනයා ඉලක්ක කරගත් ප‍්‍රහාර ද මූලික වශයෙන් සැලකිය යුතුව ඇත්තේ ආණ්ඩු බලය හොබවන පිරිසගේ මාරාන්තික අසමත්භාවයේ ප‍්‍රතිඵල ලෙසටයි. ‘අපේ‍්‍රල් 21’ ප‍්‍රහාරය කෙසේ වෙතත් ඉන් පසුව සිදු වූ දේ පැහැදිලිි ලෙසම පුරෝකථනය කළ හැකිව තිබූ ඒවාය. කෙසේ වෙතත් ආණ්ඩුවට ඒ පිළිබඳ තක්සේරුවක් මෙන්ම තත්වය කළමනාකරණය කිරීමට අවශ්‍ය දේශපාලන නායකත්වයක් ද නොතිබුණු බව ඉතාම පැහැදිලිය.


මෙම අසමත්භාවයේ ඍජු ගොදුර වී ඇත්තේ ‘ජනවාරි 8’ රෙජීම වෙනස පසුපස පැවැති මහජන අභිලාෂයන් ය. මේ මගින් නැවත වතාවක් පෙන්නුම් කෙරී ඇත්තේ එකී මහජන අභිලාෂවලට පැවැති රෙජීමය පෙරළා දැමීමට විනා නව පර්යායක් ස්ථාපිත කිරීමට හැකියාවක් නොතිබූ බව ද? ‘ජනවාරි 8’ දින ආණ්ඩුකරණය පිළිබඳව ලංකාවේ පුරවැසි ප‍්‍රජාව ඉදිරියේ තැබූණු ප‍්‍රශ්නය වූයේ, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රකරණය ද? අධිකාරවාදී ජාතික ආරක්ෂක රාජ්‍යය ද? යන්නයි. අපේ‍්‍රල් 21 සහ ඉන් පසු පෙන්නුම් කෙරෙමින් තිබෙන්නේ, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රකරණය, උදෙසා වූ ‘ජනවාරි 8’ තෝරා ගැනීම අවලංගු බව ද?

x නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි

දේශපාලන සහ ආගමික ඇතුළාත්ම පරීක්‍ෂණයකට ආරාධනා

පාස්කු ඉරිදා සිදුවූ අනපේක්‍ෂිත මහා ඛේදවාචකයත්, ඉන් පසු පසුගිය සති තුනක පමණ කාලය තුළ අප රටේ දිගහැරෙන මහා ව්‍යාකුලත්වයත් පිළිබඳ පසුබිම තුළ, සෑම සබුද්ධික පුරවැසියකුම මේ දිනවල මුහුණ දෙන අත්දැකීම ඉංග‍්‍රීසියෙන් ිදමක ිැ්රජයසබට යන වචන දෙකෙන් ප‍්‍රකාශ කළ හැක්කකි. එදිනෙදා සිංහල ව්‍යවහාරයේ ඇති ‘අපේ ඇතුළාන්තයටම හැරී බැලීම’ යන්න එම ඉංග‍්‍රීසි වචනවල අදහස මැනැවින් ප‍්‍රකාශ කරයි. අපේ ඇතුළාත්මය සහ හෘදය සාක්‍ෂිය පරීක්‍ෂා කිරීම යන යෙදුම්ද ඒ අර්ථයම දෙයි.

ස්වයං-ප‍්‍රශ්න


කිසියම් පුද්ගලික හෝ පොදු ව්‍යසනයක් ඉදිරියේ මෙලෙස ඇතුළාත්මය පරීක්‍ෂා කරන විට අප කරන්නේ අප දැන් ඉන්නේ කොහේද? මෙතෙක් අප ආ ගමන හරිද? ඇයි මේ තරම් විනාසයකට පත්වුණේ? ඉදිරි කාලයේ අප කොහේද යන්නේ? වැනි ප‍්‍රශ්න අපෙන්ම ඇසීමය. ක්‍ෂණික පිළිතුරු නැතත් එවැනි ප‍්‍රශ්න අප අසන්නේ අප වර්තමානයේ සිටින තැනෙහි මහා බරපතළ වැරැුද්දක් තියෙනවා නේද? යන යථාර්ථය සාක්‍ෂාත් වීමෙන් හටගත් බුද්ධිමය මෙන්ම මනෝභාවමය අර්බුදය නිසාය. මේ ව්‍යසනකාරී තත්ත්වයට නොවැටී සිටින්නට තිබුණා නේද? යන ප‍්‍රශ්නය ආශ‍්‍රයෙන් අප මෙතෙක් ආ ගමන ගැන විචාරාත්මක අවබෝධයක් ඇතිකර ගැනීමේ අවශ්‍යතාව නිසාය. මෙයින් ගොඩ එන්නේ කෙසේද? යන ප‍්‍රශ්නයද එම ස්වයං-විවේචනාත්මක අන්තරාවලෝකනයේ තිබේ.


මෙවැනි ප‍්‍රශ්න අසමින් ඇතුළාත්ම පරීක්‍ෂණයක යෙදීම බොහෝ දෙනාට අපහසුවී තිබෙන බව දේශපාලනඥයන්, සමහර ජනමාධ්‍යවේදීන් සහ ඇතැම් පුරවැසියන්ද කරන කියන දේවලින් කෙනෙකුට නිරීක්‍ෂණය කළ හැකිය. සිදුවූ විනාශය පිළිබඳව අන්‍යයන්ට, විශේෂයෙන් තම දේශපාලන එදිරිවාදීන්ට දොස් පැවරීම, පවත්නා අර්බුදයෙන් ඒකපාක්‍ෂික දේශපාලන වාසි ලබාගැනීමට උත්සාහ ගැනීම සහ අවිශ්වාසය, අනාරක්‍ෂාව සහ සැකය යන සමාජ මනෝභාවයන් ප‍්‍රජා කණ්ඩායම් අතර ව්‍යාප්ත කිරීම, මේ දිනවල අප සමාජය පාස්කු ඉරිදා ව්‍යසනයට දක්වන ප‍්‍රතිචාරවල ඇති ප‍්‍රධාන ප‍්‍රවණතා තුනයි. මේ ප‍්‍රතිචාර වනාහි ඇතුළාත්ම පරීක්‍ෂණයක් මූලාශ‍්‍රකොට ගොඩනැගෙන ඒවා නොවේ. එය ප‍්‍රතික්‍ෂෙප කිරීම වෙතින් පැනනගින ප‍්‍රතිචාරයන්ය. මේ තරම් මහා ව්‍යසනයකින් පසුවත් ආත්ම අන්තරාවලෝකනයක යෙදීමට ඔවුන් සතු අසමත්කම ප‍්‍රදර්ශනය කරන්නකි.

මේ ලිපියෙන් මා කරන, යෝජනාව නම්, දේශපාලන ප‍්‍රජාවක් ලෙස ලංකාවේ සෑම පුරවැසියකුම, තමන්ගේ දේශපාලන ඇතුළාත්මය පරීක්‍ෂා කර බැලිය යුතු බවයි. අප රටේ දැනට ගොඩනැගෙමින් සිදුවෙමින් පවතින බව පෙනෙන ඊළඟ ව්‍යසනය වැළැක්විය හැක්කේ එවැනි දේශපාලන ඇතුළාත්ම පරීක්‍ෂණයක අවංකව යෙදුණ විටය.


අප රටේ තව තවත් මනුෂ්‍ය ඝාතන සිදුවීමට ඔන්න මෙන්නය යන බිය සෑම දිනකම වේගයෙන් පැතිරෙයි. දේශපාලනඥයෝද, ජනමාධ්‍යකරුවෝද, මේ ගැන නිතර දෙවේලේ අනතුරු අඟවති. විනාශයක් පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීමක තිබෙන ප‍්‍රහේලිකාත්මක ලක්‍ෂණය නම්, එය නොසලකා හැර සිටිය නොහැකි වීමයි. එබැවින් අප පුරවැසියන් බොහෝ දෙනා සිටින්නේ නිරන්තරයෙන් අලූත් කෙරෙන ජීවිතාරක්‍ෂාව පිළිබඳ අවිනිශ්චිතතාවකිනි. මෙය වනාහි අපේ සමාජය වෙඩි බෙහෙත් කන්දක් මත තබා සිටීමක් වැනිය. ළඟ එන අනතුරු පිළිබඳ කටකතා සහ ආරංචි විසින් කෙතරම් ප‍්‍රබල ලෙස අප රටේ ජනතාවගේ නොනැසී පැවැත්ම ( ිමරඩසඩ්ක* පිළිබඳ ආදිතම සහජාසාය ඉදිරියට තල්ලූ කරනු ලැබ ඇත්ද යත්, සාමූහික ප‍්‍රචණ්ඩත්වය සඳහා කණ්ඩායම් ඇදීයාම, අවතක්සේරු නොකළ යුතු භව්‍යතාවක් බව මේ ලිපිය ලියන මොහොතේත් පැහැදිලි වෙමින් පවතී.

අවධි තුනක්


අපි‍්‍රයෙල් 21 දා මහා ප‍්‍රහාරයෙන් සහ විනාශයෙන් පසු අප සමාජය එයට දැක්වූ ප‍්‍රතිචාර මේ වන විට අවධි තුනකින් විකාශනය වී ඇති බව පෙනේ. එක් එක් අවධියක් දළ වශයෙන් එක් සතියක කාලයක පැතිරී තිබුණු බවද නිරීක්‍ෂකයකුට දැකිය හැකිය. පළමු සතියේ ප‍්‍රකාශවූ පළමු ප‍්‍රතිචාරය නම් කම්පාවයි. එනම් ෂොක් එකයි. දෙවැනි සතිය වනවිට එය ඇතිවු අනපේක්‍ෂිත තත්ත්වය පාලනය කරගැනීම යන සාධනීය මනෝභාවය කරා පරිවර්තනය විය. තුන්වැනි සතියේ එය වෙනස්වූ බව පෙනේ. ‘පෙරලා පහර දීමේ’ මනෝභාවය සෙමෙන් මතුවන්නට පටන් ගැනිණි. එය සිදුවන්නට පටන්ගත්තේ අළු යට සැඟවුණු ගිනි පුපුරු මතුවන්නාක් මෙනි. එය ඇත්තටම ඇරඹුණේ දෙවැනි සතියේ අගදීය. මෙම බෙහෙවින් බිය දනවන ප‍්‍රතිචාරය පිළිබඳව ප‍්‍රමාණවත් අවබෝධයක් ආණ්ඩුව පැත්තෙන්වත්, ආගමික පූජක නායකයන්ගෙන්වත්, ජනමාධ්‍ය ආයතන ප‍්‍රධානීන්ගෙන්වත් ප‍්‍රකාශ වන බවක් නොපෙනේ. කම්පාවේ ප‍්‍රතිචාරය, පෙරලා පහර දීමේ ප‍්‍රතිචාරයක් බවට පරිවර්තනය කිරීමට ප‍්‍රධාන පෙළේ රූපවාහිනී ජාල සහ පුවත්පත් තවමත් ඉටුකරමින් යන වැඩකොටස බලන විට පෙනෙන්නේ, මහා විනාශයකින් පසුත් ඇතුළාන්තය ප‍්‍ර‍්‍රශ්න කිරීමේ හැකියාව අප රටේ විද්‍යුත් සහ මුද්‍රිත මාධ්‍ය යන දෙඅංශයේම අධිපති බලවේග සතුව නැත යන්නයි.

පළමු පියවර


ඇතුළාත්මය ප‍්‍රශ්න කිරීමේ ව්‍යායාමයේ යෙදෙන්නේ නැතිව, ලංකාවේ ජනතාවට, ඔවුන් සියලූ දෙනාම අද මුහුණ දී සිටින තව විනාශයක් සිදුවීමේ එළිපත්තෙන් ආපස්සට යාම දුෂ්කර වනු ඇත. එවැනි විනාශයක එළිපත්තට අප රට අප‍්‍රියෙල් 21 වැනිදායින් පසුව නැවත පැමිණෙමින් සිටින්නෙමු යන්න අවබෝධ කරගැනීම, මේ මොහොතේ සිදුවන ඇතුළාත්ම පරීක්‍ෂණයක පළමු පියවර වනු ඇත. එහි දෙවැනි පියවර විය යුතු වන්නේ, ලංකාවේ සියලූ පුරවැසියන්ට, ඔවුන්ගේ වාර්ගික හා ආගමික අනන්‍යතා තිබියදී, පොදු වශයෙන් එකට බෙදා ගත හැකි දේශපාලන අනාගතයක් නැතිවීමේ විපත හඳුනා ගැනීමයි. දේශපාලන ප‍්‍රජාවක් ලෙස ශ‍්‍රී ලාංකික පුරවැසියන් වන අප මෙතෙක් ආ ගමනේ තිබූ ප‍්‍රධානතම අඩුව වන්නේ, විවෘතවූ ඓතිහාසික අවකාශ කිහිපයක්ම තිබියදී, එවැනි පොදු දේශපාලන ඉරණමක් සහ අනාගතයක් ගැන ප‍්‍රමාණවත් විශ්වාසයක් සහ අධිෂ්ඨානයක් ඇතිකර ගැනීමට නොහැකිවීමයි. නැවත වරක් ‘ජාතිවාදී කලබල’ ඇතිවීමේ භීතිය රට පුරා පැතිරෙද්දී, ලංකාවේ පුරවැසියන් ටික දෙනෙකු හෝ සෑම ජනකොට්ඨාසයකටම බෙදාගත හැකි දේශපාලන අනාගතයක් හා ඉරණමක් පිළිබඳව මෙනෙහි කරන්නට දැන්වත් පටන් ගතහොත් කොතරම් අගනේදැයි මට සිතේ.

වාර්ගිකවාදී දේශපාලනය


එවැනි මෙනෙහි කිරීමකදී අප මුහුණ දෙන විශාලතම අභියෝගයක් වන්නේ, අප රටේ සියලූ ජනකොට්ඨාසවල දේශපාලන විඥානය මේ දිනවල හැඩගස්වන බව පෙනෙන වාර්ගිකවාදී දේශපාලනයට කළ යුත්තේ කුමක්ද? යන්නයි. ලංකාවේ ජන කොට්ඨාස අතර වාර්ගික හා ආගමික අනන්‍යතාවාදී දේශපාලනය නැවත වරක් අලූත්වීම පාස්කු ඉරිදා සිදුවීමේ එක් ඍජු ප‍්‍රතිඵලයකි. මෙය ප‍්‍රබලව අලූතෙන් මතුවී තිබෙන්නේ සිංහල-බෞද්ධ සමාජයේය. එය පසුගිය කාලයේ තදින්ම තිබුණේ මුස්ලිම් සමාජයේය. එල්ටීටීඊය නැතිවීමෙන් පසු සහ රාජපක්‍ෂ ආණ්ඩුව බලයෙන් ඉවත්වූ පසු, සිංහල සහ දෙමළ සමාජවල වාර්ගික අනන්‍යතාවාදී අන්තවාදී දේශපාලනය දුර්වලවී මධ්‍යස්ථවාදී ජාතිකවාදී දේශපාලනයකට දොර විවෘත විය. මුස්ලිම් සමාජයට සිදුවූයේ මෙම පරිවර්තනීය කාල පරිච්ඡෙදය තුළ මුස්ලිම් ආගමික සහ අනන්‍යතා අන්තවාදයට, යටවීමයි.

පසුතැවීම


අප‍්‍රියෙල් 21වැනිදා ඛේදවාචකයෙන් පසු මුස්ලිම් සමාජය තුළ ඇතුළාත්මය පරීක්‍ෂා කිරීමේ ක‍්‍රියාවලියක් වහාම ඇතිවිය. එය ඇතිවූයේ එම ප‍්‍රහාරය දියත් කළ කණ්ඩායමේ ආගමික සහ වාර්ගික අනන්‍යතාව එළිදරව්වූ මොහොතේමය. එහි පළමු ප‍්‍රකාශනය මා අත්දුටුවේ, මගේ ගෙදරට නුදුරින් සිටින මුස්ලිම් පවුලක පිරිමි ගෘහමූලිකයා, නාමික කතෝලිකයකු වන මගේ බිරිඳට කතාකොට, මුළු මුස්ලිම් සමාජය වෙනුවෙන්, සිදුවූ විනාශයට සමාව යැදීමෙනි. ඊට පසුදින මා හමුවූ ඔහු මුළු සිංහල ජනතාව සඳහාම සමාව අයැදීය. ‘අපි ගෙවල්වල දොර වහගෙන ඉන්නේ ඔයගොල්ලන්ට මුහුණ දෙන්න ලජ්ජා නිසා.’ යැයි ඔහු නිවැරදි සිංහල උච්චාරණයෙන් මට කියා සිටියේය. මීට සමාන අත්දැකීම් කොළඹ නගරයේ සිංහල මිත‍්‍රයන් ගණනාවකින්ම මට ඇසිණ.
මේ වෙතින් අප උගත යුතු පාඩම කුමක්ද? අප රටේ සෑම වාර් ගික, ආගමික ප‍්‍රජාවක්ම, තනිතනිවත්, හවුලේත්, ඇතුළාත්මය පරීක්‍ෂා කිරීමේ ක‍්‍රියාවලියක යෙදිය යුතුය යන්නයි.

දකුණු අප‍්‍රිකාවේ නෙල්සන් මැන්ඩෙලා ජනාධිපතිතුමාත්, ඩෙස්මන් ටුටූ බිෂොප්තුමාත් නායකත්වය දුන් සත්‍යය සෙවීමේ සහ සංහිඳියාගත වීමේ කොමිසමෙන් සිදුවූයේ ඇතුළාත්මය පරීක්‍ෂා කිරීමේ සාමූහික ක‍්‍රියාවලියකි. ලංකාවේ ඉදිරි කාලයේ අන්තර්-කණ්ඩායම් සාමය සහ සහජීවනය ඇතිකරගැනීමේ ක‍්‍රියාවලියක් අලූතෙන් ආරම්භ කළ යුතුව තිබේ. පැරණි ප‍්‍රවේශ, විශේෂයෙන් එ.ජා. සංවිධානය සහ අමෙරිකාව ප‍්‍රමුඛ බටහිර රටවල් එ.ජා. සංවිධානයේ නිලධාරීන් මාර්ගයෙන් හඳුන්වා දුන්, පැරණි සංහිඳියා ක‍්‍රියාවලිය දැන් අප රටේ යල් පැන ගොස් තිබේ. ඒ වෙනුවට අප රටේම ප‍්‍රජා කණ්ඩායම්වල ප‍්‍රබුද්ධ, මැදහත්වාදී සහ චර්යා ධාර්මිකත්වය ගරුකරන නායකයන්ගේ සංවාදයක් තුළින් නිර්මාණය වන නව සංහිඳියා ඉදිරි දර්ශනයක් සඳහා, මේ මහා ඛේදවාචකය මැද්දේ වුවද, දැන් අවකාශය විවෘත වී තිබේ.

ආගම ප‍්‍රශ්න කිරීම


එම අවකාශය පාවිච්චි කිරීමේ හොඳම ප‍්‍රායෝගික පියවර නම්, ලංකාවේ සියලූ වාර්ගික සහ ආගමික කණ්ඩායම්වල මැදහත්වාදී නායකයන් එකට එකතු වී, ප‍්‍රසිද්ධියේ ඇතුළාත්ම ප‍්‍රශ්න කිරීමේ සහ පරීක්‍ෂා කිරීමේ ව්‍යායාමයක යෙදීමයි. මෙතෙක් කල් අන්තවාදී කුඩා කණ්ඩායම්වල තර්ජනයට බියෙන් සිටි ලංකාවේ මුස්ලිම් සමාජයේ මැදහත්වාදී නායකයන් දැනටමත් එවැනි ක‍්‍රියාවලියක් ආරම්භ කර තිබේ. එය තනිවන්නට ඉඩ නොතබා පෝෂණය කිරීමට, බෞද්ධ, ක‍්‍රිස්තියානි, කතෝලික, හින්දු මෙන්ම මා වැනි නිරාගමිකවාදී සහ මධ්‍යස්ථවාදී පුරවැසියන්ට ඍජු වගකීමක් තිබේ. සිංහල බෞද්ධ සමාජයේ සර්වෝදය වැනි ව්‍යාපාරත්, ක‍්‍රිස්තියානි සමාජයේ ජාතික ක‍්‍රිස්තියානි කවුන්සිලය සහ ක‍්‍රිස්තියානි කම්කරු ව්‍යාපාරය වැනි ආයතනත්, කතෝලික සභාවේ සෙඩෙක් සහ සමාජීය සහ සාමයික කේන්ද්‍රය වැනි ආයතනත්, හින්දු හා මුස්ලිම් සමාජවල තිබෙන මධ්‍යස්ථවාදී ආගමික කණ්ඩායම්වලටත් මෙම සාකච්ඡුාවේ ඉටු කළ හැකි විශාල කාර්යයක් තිබේ. එනම්, අන්තර් ආගමික සහජීවන සංවාදයක් සඳහා පළමු පියවර තැබීමයි.

පරම සත්‍යයේ ගැටලූව


එවැනි නව සංවාදයකදී, එක් එක් ආගම් සාමාන්‍යයෙන් විශ්වාස කරන ‘පරම සත්‍යය තිබෙන්නේ අපේ ආගමේ පමණය, නිවැරදි ශාස්තෘවරයා අපේ ශාස්තෘවරයා පමණය’ යන පූර්ව-නූතනවාදී, ඒක-දේවවාදී සහ ඒක-ශාස්තෘවාදී ස්වයං-අවබෝධය බැහැර කළ යුතුය. නැත්නම් සාකච්ඡුා ශාලාවට ඇතුළු වීමේදී එළියේ තබා ඇතුළු විය යුතුය. අප‍්‍රියෙල් 21දා සිදුවීම පිළිබඳව දැනට අනාවරණය වී ඇති දේ අනුව, ආධ්‍යාත්මික සහ පරලොව විමුක්තියේ ඒකාධිකාරය තමන් වෙත පමණෙකැයි සිතන ආගම්වලට කළ හැක්කේ, එම ආගම අන්ධ ලෙස අදහන තරුණයන් දුෂ්ට ක‍්‍රියාවන්ට මෙහෙයවීමය. මෙම නිරීක්‍ෂණය අපේ ආගමට අදාළ නැතැයි කිසිදු ආගමක ප‍්‍රජාවකට කිව නොහැකිය.


ආගම පිළිබඳ ප‍්‍රශ්නය අප රටේ කේන්ද්‍රීය දේශපාලන ප‍්‍රශ්නයක් බවට නැවත මතුවී තිබේ. අප රටේ මා ඉහත යෝජනා කළ ආකාරයේ ඇතුළාත්ම පරීක්‍ෂණ ව්‍යායාමයකදී එය කේන්ද්‍රීය තේමාවක් වීම වැළැක්විය නොහැකිය. මාක්ස් වරක් කියූ පරිදි, ‘ආගමික විමුක්තිය’ යනු දේශපාලන විමුක්තිය කනපිට හරවා ගැනීමක් විය යුතු නොවේ.


ප.ලි. මේ ලිපියට පාදක වූ තේමාව ගැන මෙවර ලියන්නට මගේ සිතට ආවේ ගිය සතිය අගදීය. එහෙත් 12දා සහ 13දා හලාවතත්, කුරුණෑගලත් සිදුවූ ප‍්‍රචණ්ඩ ක‍්‍රියා නිසා මගේ ලිපිය දැනටමත් යල් පැනගිය එකක් බවට පත්වී නැතැයි මම උදක්ම සිතමි. x

මුස්ලිම්වරුන්ගෙන් බහුතරය නිරායුධ බව හෙළිවී හමාරය

පසුගිය දිනවල කඩු යනු සිංහල දේශපේ‍්‍රමින් කිසිදා නොදුටු ආයුධ වර්ගයක් විය. කඩු යනු ලංකාවට ආගන්තුක ආයුධ විශේෂයක් බවට පත්වුණේ මුස්ලිම් විරෝධී දේශපේ‍්‍රමීන්ගේ විග‍්‍රහ ඇතුලේය. මෙතරම් කඩු මොකටදැයි ප‍්‍රශ්නයක් ඔවුන් ඇසීය. සිංහලයන්ව හා කතෝලිකයන්ව ජිහාද් ක‍්‍රමයට ඝාතනය කරන්නට යැයි උත්තරයද ඔවුන්ම දුන්නේය.

එස්.එෆ්. ලොකූ යන අන්වර්ථ නාමයෙන් සිටි අනුරාධපුරයේ මනුෂ්‍ය ඝාතන සැකකරුවෙකු පසු කාලයේදී ‘දේශපේ‍්‍රමී කෝලලෙක්‘ ලෙස ප‍්‍රසිද්ධ විය. කරාටේ ගුරුවරයෙකු හා අනුරාධපුරයේ රාත‍්‍රී සමාජශාලා හිමිකරුවෙකු වන වසන්ත සොයිසාව ආරවුලක් නිසා ඝාතනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් ඔහු ඍජු සැකකරුවෙකු විය. පසුව ඔහු සමාජ මාධ්‍ය හරහා වීඩියෝ ප‍්‍රසිද්ධ කරමින් සිංහල ජාතියට ඇති ආලය ගැන කියන්නට උත්සාහ කළේය. අත්අඩංගුවේ සිට 2017 මාර්තු මාසයේදී ලොකූ නමැත්තා ඇප ලැබූ පසුව ඔහුගේ හිතවාදීන් පිරිසක් ප‍්‍රසිද්ධියේ හරසරින් ඔහුව පිළිගෙන තිබුණේ, ලොකූ ‘සිංහල දේශපේ‍්‍රමියෙකු‘ කියාය. ඉන්පසුව සමාජ මාධ්‍යවලට ඔහු වීඩියෝවක් එකතු කර තිබුණි.


‘මේක සිංහල රටක්. සුළු ජාතිකයන්ට අපේ දේවල් විකුණන්න හොඳ නෑ. මුස්ලිම් ජාතිය අපේ රට ආක‍්‍රමණය කරලා තියෙන්නෙ. පක්ෂ පාට භේදයක් නැතිව මගේ රට ආරක්ෂා කරගන්න ඕනෑ.‘ වැනි අදහස් ඒ වීඩියෝවේදී ඔහු කියා තිබුණේය. එහෙත් ඒ වීඩියෝවේදී එක් දෙයක් කීවේ නැත. වසන්තව ඝාතනය කර තිබුණේ කඩුවලින්ය. ඒ කඩු මුස්ලිම් ගෙදරකින් සොයාගත් ඒවා බව ඔහු කියා නැත. ඒ නිසා එස්.එෆ්. ලොකූ නම් ‘සිංහල දේශපේ‍්‍රමියා‘ සතුව කඩු තිබුණු බව පැහැදිළිය.


පසුගිය දිනවල කඩු යනු සිංහල දේශපේ‍්‍රමින් කිසිදා නොදුටු ආයුධ වර්ගයක් විය. කඩු යනු ලංකාවට ආගන්තුක ආයුධ විශේෂයක් බවට පත්වුණේ මුස්ලිම් විරෝධී දේශපේ‍්‍රමීන්ගේ විග‍්‍රහ ඇතුලේය. මෙතරම් කඩු මොකටදැයි ප‍්‍රශ්නයක් ඔවුන් ඇසීය. සිංහලයන්ව හා කතෝලිකයන්ව ජිහාද් ක‍්‍රමයට ඝාතනය කරන්නට යැයි උත්තරයද ඔවුන්ම දුන්නේය.


එකම එක මුස්ලිම් පල්ලියකින් කඩු තිබුණු බෑගයක් හමුවිය. තවත් පල්ලි දෙකක් ඇතුලෙන් නොව අසලින් කඩු හමුවිය. එහෙත් ලංකාවේ ඇති පල්ලි දහස් ගණනක කඩු තිබෙන බව මවා පෙන්වීමට එය ප‍්‍රමාණවත් විය.


ලංකාවේ මුස්ලිම් ජනගහනය ලක්ෂ 19කි. මුස්ලිම් නිවාස ලක්ෂයකට වැඩි ගණනක් පරීක්ෂාවට ලක් කර තිබුණි. පරීක්ෂාවට ලක් කළ නිවාස අතරින් නීතිවිරෝධී ආයුධ හමුවී ඇත්තේ මුස්ලිම් ජනගහනයට සාපේක්ෂව ඉතා අඩු නිවාස සංඛ්‍යාවකිනි. නිවැරදිම සංඛ්‍යා දත්ත තහවුරු කරගැනීමේ කටයුත්තෙහි අපි දැනටමත් යෙදෙන අතර, ඉදිරියේදී හරියටම පරීක්ෂා කළ නිවාස සංඛ්‍යාවත්, නීතිවිරෝධී ආයුධ හමුවූ නිවාස සංඛ්‍යාවත් කියන්නෙමු. කෙසේවෙතත් බැලූ බැල්මටම වැටලීම්වලින් ලැබුණු ප‍්‍රතිඵලය වන්නේ මුස්ලිම්වරුන්ගේ බහුතරය නිරායුධ බවය. ආරක්ෂක අංශ, දේශපාලන නායකයන් හා ජනමාධ්‍ය ඒ පණිවුඩය හරිහැටි සමාජගත කළේ නැත. කෙසේ වෙතත් නිවෙස්වලින් කඩු හමුවීමේ සිදුවීම් ඇත්තේ 100කට අඩු සංඛ්‍යාවකි. එයිනුදු කඩු තොග ගණන් හමුවුණේ ස්ථාන 10කට අඩු සංඛ්‍යාවකිනි. අනෙක් තැන්වල තිබුණේ කඩු එකක් හෝ දෙකක්ය.


අපගේ අදහස නම් වෙනත් ඕනෑ ජනවර්ගයකට අයත් නිවෙස් පිරික්සුවොත් ඔය තරමටම කඩු සොයාගත හැකි බවය. කඩු යනු ලංකාවට ආගන්තුක ආයුධයක් නොවේ. ඒ බව තහවුරු කරනු පිණිස මෑත කාලයේ ලංකාවේ කඩු සම්බන්ධ සිදුවීම්, අපරාධ පිළිබඳව මාධ්‍යවලින් වාර්තා කළ පුවත් කිහිපයක් යළි සිහිපත් කරන්නට සිතුවෙමු. අපේ‍්‍රල් 21 වැනිදාට පෙර දවස් විස්සක මව්බිම පුවත්පත් කිහිපයක් අතට ගත්තොත් කඩු, කිණිසි, තුවක්කු, වෙඩිබෙහෙත්, අත්බෝම්බ ඇතුළු ආයුධත් ඒවායින් කර ඇති අපරාධ ගැනත් රස කරමින් ලියූ ප‍්‍රවෘත්ති ඕනෑ තරම් දැකගත හැකිය. කඩු අතැති සිංහලයන් ගැන සිදුවීම් බොහොමයක් අතරින් කිහිපයක් මෙසේය.


කොළඹ වේල්ල වීදියේ වෙඩි තැබීමකට සැකපිට 2019 පෙබරවාරි 18 වැනිදා දිසානායක චනිදු චනිල්ක සංකල්ප නම් 24 හැවිරිදි තරුණ පාතාල ක‍්‍රියාකාරිකයෙක්ව අත්අඩංගුවට ගෙන තිබුණි. ඔහු සතුව තිබී කඩුවක්ද අත්අඩංගුවට ගෙන තිබුණි.


පාලිත රංගේබණ්ඩාර අමාත්‍යවරයාගේ පුත‍්‍රයා 2018 ජුනි මාසයේදී බීමත්ව වාහනය පදවා නිවසකට අලාභහානි කර තිබුණි. එම සිදුවීමට අදාල ප‍්‍රකාශවල එම වාහනයේ කඩු හා පොලූ තිබුණේයැයි සාක්ෂියක් සටහන්ව තිබී ඇත.


2018 ජුනි 18 වැනිදා කතරගම කොබවක ධම්මින්ද හිමිට වෙඩි තැබීම ගැන සැකපිට අත්අඩංගුවට ගෙන තිබූ කතරගම දේවාලයක කපුවෙක්ව සිටි අසේල බණ්ඩාර නැමැත්තාගේ නිවසේ පතොරම් 10ක්, කිණිසි දෙකක් හා කඩු දෙකක් තිබුණු බව පොලිස් මාධ්‍ය ප‍්‍රකාශකවරයා කියා තිබුණි. ඒ නිවෙසේම දර මඩුවක තිබී එම කපුවාගේ තුවක්කුවත් හමුවී තිබුණි.


අනුරාධපුර වල්ලිකුලම් ප‍්‍රදේශයේදී සුජීව නම් ව්‍යාපාරිකයෙක්ව ඝාතනය කර තිබුණේ 2018 ජුලි මාසයේදීය. ඒ සිදුවීම මාධ්‍යවලින් විශාල කතාබහකට ලක්ව තිබූ අතර අද මුස්ලිම් ජාතිකයන් ළඟ කඩු ඇතැයි හඬනඟන ලංකා සී නිව්ස් වෙබ් අඩවියේ තිබුණු ප‍්‍රවෘත්තියක සටහන් කර තිබුණේ එම ව්‍යාපාරිකයා පුල්ලයාර් චමින්ද නම් තැනැත්තෙකුගේ අත කඩුවකින් කපා වෙන්කර ඇති බවත්, තවත් පුද්ගලයන් කිහිපදෙනෙක්වම කඩුවලින් කපා ඝාතනය කර ඇති බවත්ය.


2018 අගෝස්තු මාසයේදී මල්වත්තේ මංජු නමැති මැරයා කඩු දෙකක් සමඟ අත්අඩංගුවට ගෙන තිබුණි. මල්වත්තේ මංජු හා සරත් ෆොන්සේකා හිටපු අමාත්‍යවරයා අතර සම්බන්ධයක් ඇති බවට චෝදනා පවා එල්ලවූ නිසා ඒ සිදුවීම කතාබහට ලක්විය. මේ සිදුවීම් සියල්ලෙහිම ඉන්නේ සිංහල ජාතිකයන්ය.


මහනුවර පුෂ්පදාන මාවතේදී 2018 අගෝස්තු 21 වැනිදා පාන්දු ගිනි අවි 3ක්, උණ්ඩ, කඩු, ව්‍යාජ වාහන අංක තහඩු හා මාංචු කුට්ටමක් සොයාගෙන තිබුණි. මෙසේ අත්අඩංගුවට ගත් පුද්ගලයන් අතරින් කෙනෙක් ඇමතිවරයෙකුගේ සම්බන්ධීකරණ ලේකම්වරයෙකු බව කියැවුණි.
2017 අපේ‍්‍රල් 12 වැනිදා යුධ හමුදාවෙන් පලාවිත් කොල්ලකෑම්වල යෙදුණු බව කියන පුද්ගලයෙක්ව ජීව අත්බෝම්බයක් හා කඩු දෙකක් සමඟ මුන්දලම පොලීසිය අත්අඩංගුවට ගෙන තිබුණි. ඔහු ප‍්‍රදේශයම බියට පත්කළ භයානක අපරාධකරුවෙකු යැයි ප‍්‍රසිද්ධ වී සිටියේය.
හැඳල නිමලමරිය මාවතේ රන්දීර් රොද්‍රිගු නම් එජාප පළාත් සභා මන්ත‍්‍රීවරයාගේ නිවෙස 2017 ඔක්තෝබර් 23 වැනිදා වැටලීමේදී ගිනිඅවි උණ්ඩ, පුපුරන ද්‍රව්‍ය, කඩු, කිණිසි ආදිය හමුවූ බව මාධ්‍ය වාර්තා කර තිබුණි.


2012 ජුනි 01 වැනිදා පානදුර කළුදෑවල පදිංචිව සිටි 17 හැවිරිදි තරුණයෙකුගේ අත කඩු පහරකින් වෙන්ව තිබුණි. ඉන්පසුව දීර්ඝ සැත්කමකින් පසුව එම තරුණයාගේ අත නැවත බද්ධ කර තිබුණු නිසා එය ලංකාවේ සෞඛ්‍ය සේවය ලද ජයග‍්‍රහණයක් ලෙස කතාබහට ලක්විය.
2012 ඔක්තෝබර් 25 වැනිදා ගාල්ලේ ව්‍යාපාරිකයෙකු වූ කුමාර සෙනෙවිරත්නව හෙවත් දංගෙදර කුමාරව ගාල්ල ඩික්සන් හන්දිය මැද්දේ කපා මරා දැමුවේ කඩු දෙකක් හා මුගුරක් රැුගෙන ආ සිව්දෙනෙක්ය. මේ සිව්දෙනාගෙන් එක් අයෙක්වත් මුස්ලිම් ජාතිකයන් නොවේ. පෝනි සුරංග, ෂයිනි, රත්ගම පැතුමා, බංගලියද්දේ ජානක යන අන්වර්ථ නාමවලින් හැඳින්වූ පාතාල මැරයන්ය.


මීගමුවේ සිට හලාවත දෙසට යද්දී හමුවෙන වයික්කාල ප‍්‍රදේශයේ කම්මල් ගණනාවක් ඇත. ඒවායේ ඉදිරිපිට පිහි ආදිය විකුණන්නට තබා ඇති අයුරු හලාවත පාරේ යන එන අය දැක ඇතිවාට සැක නැත. 2018 මැද භාගයේදී ඒ කම්මල්කරුවන් ගැන විශේෂංග ලිපියක් සඳහා ඔවුන්ව සම්මුඛ සාකච්ඡුාවලට ලක් කරන්නට ගිය අපට අපූරු කාරණාවක් දැනගත හැකි විය. ඔවුන් පාරේ යන එන අයට පිහි විකිණීමෙන් ආදායමක් ලැබුවද, ඔවුන්ගේ එක් විශේෂ ආදායම් මාර්ගයක් වන්නේ ඇණවුම්වලට කඩු හා කිණිසි ආදිය විකිණීමයි. ඔවුන් කී ලෙස මීගමුව ආශ‍්‍රිතව බොහෝ දෙනෙක් තම නිවෙස්වල තබාගැනීමට කඩු තනවාගනියි. එක් පැත්තක මුවහත ඇති මිල අඩුම කඩුවක් රුපියල් 15,000ක් පමණ වෙයි. එක් තැනක ඇණවුමක් මත තනා තිබුණු කඩු දෙකක් ඡුායාරූපයට නැගීමටද අපට හැකිවිය. කඩු තැනීම නීතිවිරෝධී වුව ඔවුන් කඩු නිර්මාණය කිරීමට හෝ ළඟ තබාගැනීමට එකල බියක් නොදැක්වීය. ඒ කඩු සොයා අත්අඩංගුවට ගනු ඇතැයි බියක් ඔවුන්ට නොතිබුණු නිසාය. වඩාත් අවංක වුණොත් ලියුම්කරුගේ නිවසේද පැරණි කඩුවක් තිබුණු අතර එය මල බැඳී දිරායෑම නිසා මෑත කාලයේදී විසිකර තිබුණි.


කඩු ආදිය නීතිවිරෝධී ආයුධ වන නිසා ඒවා තබාගත් අය සම්බන්ධයෙන් නියමිත නීතිය ක‍්‍රියාත්මක කිරීම ගැටලූවක් නොවේ. මෙවැනි ආයුධ බොහෝවිට පවුල් ආරවුලක ඝාතනයක් සඳහා පාවිච්චි වෙයි. එක් ජනවර්ගයක නොව, හැම ජනවර්ගයකටම අයිති නිවෙස් මෙලෙස එකවර සෝදිසි කළොත් තවත් ආයුධ සොයාගත හැකිවනු ඇත. එහෙත් කඩුව යනු ත‍්‍රස්තවාදීන්ගේ ආයුධයක් නොවේ. එහෙත් ගිනිපෙනෙල්ලෙන් පහරකෑ පසු කණාමැදිරි එළිය පෙන්වා බිය කිරීම අසීරු නොවන බව බිය පතුරුවනු කැමති ලංකාවේ මාධ්‍ය දැන සිටි නිසා කඩුවෙන් ත‍්‍රස්තවාදයක් පෙන්වීමට ජනමාධ්‍යවලට හැකිවිය.

පාස්කු බෝම්බකරුවන්ගේ තිඹිරිගෙය ආගම ය 1

21 වැනි දා පාරට පැමිණි පාස්කු බෝම්බකරුවන්, ඔවුන්ගේ විශ්වාසය අනුව, මේ වන විට ‘පාරාදීසයට’ ගොස් ඇති. ඔවුන්ට සහාය වූ සෙසු අන්තවාදීන්ගෙන් අතිබහුතරය මේ වන විට අත්අඩංගුවේ සිටිති. මේ දෙපිරිසම, දෘෂ්ටිවාදීමය වශයෙන් ඔවුන් සමග අනන්‍ය වන තවත් නිර්නාමික පිරිස් සමග එකට ගත්තත්, ලංකාවේ සමස්ත මුස්ලිම් ප‍්‍රජාවෙන් සියයට 1 ක්වත් නියෝජනය කරන බවට සාක්ෂි නැත. එහෙත්, ඕනෑම ජනවර්ගයක සියයට එක් අයෙකු හෝ විනාශය නියෝජනය කරයි නම්, එය ඔහුගේ ප‍්‍රජාවට පමණක් නොව, මුළු රටටම ඉමහත් විනාශයක් විය හැකිය.


පසුගිය අපේ‍්‍රල් 21 වැනි දා සිට මෙය ලියන අද වන විට (14* සති තුනකට වැඩි කාලයක් ගතව තිබේ. ඊයේ, වයඹ පළාතේ තැන් කිහිපයක ත‍්‍රස්තවාදී ප‍්‍රහාර ගණනාවක් ඇති විය. ඒ, පාස්කු ත‍්‍රස්තවාදීන්ගෙන් නොව, ඔවුන් නිසා විපතට පත් අහිංසක (සිංහල සහ දෙමළ* කිතුනු ජනතාව වෙනුවෙන් නීතිය අතට ගැනීමට තමන්ට ‘ජාතික’ අවසරයක් ලැබී ඇතැයි සිතන කල්ලි ගණනාවක් පාරට බැසීමෙනි. මේ කල්ලි පසුපස දේශපාලන හස්තයක් ක‍්‍රියාත්මක වන බව, මේ දක්වා රටේ පාසල් ටික විවෘත කර ගැනීමට අසමත් වීමෙන් මොනවට පෙනී ගියේය. හැකි තාක් කාලයක් ගින්න අවුළුවා තබා ගැනීම සහ යථා තත්වයට පත්වීමට රටට සහ සමාජයට මොනම ඉඩක්වත් නොතැබීම, මේ දේශපාලන ව්‍යාපෘතියේ අභිලාෂයයි. අද උදේ ජාතිය අමතා ප‍්‍රකාශ තුනක් නිකුත් විය. එකක් කාදිනල් මැල්කම් රංජිත් පියතුමාගෙනි. දෙවැන්න, අගමැතිවරයාගෙනි. අනෙක, විපක්ෂ නායක මහින්ද රාජපක්ෂගෙනි. පිදුරු මිටියකින් පවන් සලමින් ගින්න නිවාලීමට ගන්නා අපූරු තැතක් මහින්ද රාජපක්ෂගේ සමස්ත කතාව තුළ විද්‍යමාන විය. ඒ කතාවේ ආරය සහ 21 වැනි දා පටන් තවමත් නිමා නොවී පවතින අරාජකත්වය අතර පැහැදිලි ඥාතිත්වයක් ඇති බව ඒ කතාව අසන ඕනෑම කෙනෙකුට පෙනී යනු ඇති බවට සැකයක් නැත.


එහි අදහස වන්නේ, අපේ‍්‍රල් 21 වැනි දා දක්වා කතාව සහ එදා සිට අද දක්වා දිග හැරෙමින් පවතින කතාව එකක් නොව, දෙකක් වන බවයි. මේ ලිපි පෙළින් මා බලාපොරොත්තු වන්නේ, 21 වැනි දා දක්වා වන කතාව පසුපස ඇති දෘෂ්ටිවාදයේ එක පැතිකඩක් ගැන යම් අදහසක් ගොනු කර ගැනීමට පමණක් බව කරුණාවෙන් සලකන්න.


පාස්කු ඉරිදා බෝම්බකරුවන් පිළිබඳ විචාරාත්මක සොයා බැලීමකදී කතා ආර ගණනාවක් කෙනෙකුට හමු වනු ඇත. ඔවුහු ත‍්‍රස්තවාදීහු ය යන්න ඉන් ප‍්‍රධානයි. ඒ ගැන කවුරුත් එකඟ ය. ඊළඟට, ඔවුන් නොමග ගිය අන්තවාදීන් වශයෙන් හඳුනා ගනු ලැබේ. ඒ ගැනත් බරපතළ සැකයක් නැත. ඔවුන් උන්මත්තකයන් වශයෙන් ද කෙනෙකුට හඳුනාගත හැක. එය ද පැහැදිලි සත්‍යයකි. එහෙත්, මේ කියන ‘රෝග ලක්ෂණවලින්’ පටන්ගෙන ‘රෝග නිදානයට’ යන විට ඉහත කී පොදු ඒකමතිකත්වය වෙත ළඟා වීමට කෙනෙකුට නොහැකි වන්නේය.


එහිදී, සෞදි අරාබියේ සිට මෑතකදී මෙරටට ආනයනය කරන ලද ‘වහබ්වාදය’ මේ ත‍්‍රස්ත ක‍්‍රියාවේ මූලය වශයෙන් ඇතැම්හු හඳුනා ගනිති. ඒ ‘වහබ්වාදය’ ලංකාවට ආවේ, ගෝලීයකරණය තුළ, ලංකාව ජාත්‍යන්තර මුස්ලිම් ප‍්‍රජාව සමග පෙර නොවූ විරූ සබඳතා ගොඩනගා ගැනීම නිසා බව කියැවෙයි. අපේ කාන්තාවන් 1980 දශකයේ සිට මැද පෙරදිග යාම සහ මැද පෙරදිග තෙල් සශ‍්‍රීකත්වය හරහා ලංකාවට නොමසුරුව ධනය ගලාගෙන ඒම වැනි සාධක ඊට උපකාරී වූ බවත් කියැවෙයි. තවත් පිරිසක්, මේ සමස්ත විනාශය විස්තර කරන්නේ, අති හුතරයක් මුස්ලිම් ජනතාව කෙරෙහි බලපෑ මැද පෙරදිග දේශපාලනික ප‍්‍රශ්න, විශේෂයෙන් පලස්තීන ප‍්‍රශ්නය වැනි අති මූලික ගැටලූ කල් නොයවා විසඳා ගැනීමට මහ බලවතුන්ට නොහැකි වීමක ප‍්‍රතිවිපාකයක් වශයෙනි. ඊළඟට, නවසීලන්තයේ මුස්ලිම් දේවස්ථානයකට කිතුනුවකු විසින් කරන ලද ප‍්‍රහාරයට ප‍්‍රතිප‍්‍රහාරයක් වශයෙන් ද මෙය දකිනු ලැබේ. තවත් පිරිසක්, සුපුරුදු පරිදි, ගෝලීය ධනවාදයේ හෝ නවලිබරල්වාදයේ අනිවාර්ය ප‍්‍රතිවිපාකයක් වශයෙන් මේ දෙස බැලීමට කැමැත්තක් දක්වති.
මේ සියලූ හේතු කාරණා අඩු වැඩි වශයෙන් මේ ප‍්‍රශ්නය තුළ ගැබ්ව ඇති බව නොකිවමනා ය.

එහෙත්, ඒ සියලූ කරුණු පදනම් වන්නේ, අඩු වැඩි වශයෙන් ගත් විට, ‘දේශපාලනික නිරවද්‍යභාවය’ වශයෙන් ගැනෙන එක්තරා තර්ක මාදිලියක් මත බව හොඳින් විමසා බැලූ විට පෙනේ. මේ කියන ‘දේශපාලනික නිරවද්‍යභාවය’ යන්නෙහි අර්ථය වන්නේ, විවිධ කරුණු සම්බන්ධයෙන් තම තමන් පනවා ගත යුතු යම් ශීලයක් ආරක්ෂා කර ගැනීමට කවුරුත් උත්සාහ කරන බවයි. උදාහරණයක් වශයෙන්, මා කුඩා කල ශ‍්‍රී පාද වන්දනාවේ යන විට, බැරි වෙලාවත් කටින් පිට කළ යුතු නැති වචන ගණනාවක් තිබුණි. ඒවා දුශ්ශීල වචන හෙවත් ‘කට වරද්දා ගැනීම්’ වශයෙන් සැලකුණි. එවැනි වචනයක් ශ‍්‍රී පාද අඩවියේදී කෙනෙකුගේ කටින් පිටවුවහොත් ඒ නඩයට කුමක් හෝ ඇබැද්දියක් සිදුවනු ඇතැයි විශ්වාස කෙරුණි.


මේ ‘දේශපාලනික නිරවද්‍යභාවය’, සෑම විෂයයක් අරභයාම යම් මට්ටමකින් ක‍්‍රියාත්මක වන අතර, විශේෂයෙන්, ජාතිය, ආගම සහ දේශපාලනය යන ක්ෂේත‍්‍රවලදී එය වැඩි වැඩියෙන් අනුගමනය කරනු ලැබේ. උදාහරණයක් වශයෙන් සමාජවාදීන්ගේ දේශපාලනය තුළ, කම්කරු පංතිය හෝ නිර්ධන පංතිය පිළිබඳ ගර්හාත්මක ප‍්‍රකාශ කිරීමෙන් වැළැකී සිටිය යුතු යැයි සැලකේ. කම්කරු පංතිය ජාතිවාදී හෝ අවස්ථාවාදී යැයි කීවොත්, එය අර කී ‘දේශපාලනික නිරවද්‍යභාවය’ නැමැති සිල් පදය කැඞීමක් වන්නේය. මේ නිසා, වාමාංශික වශයෙන් තමන් හඳුන්වා ගැනීමට සිතැත්තෝ හැම විටකම ධනපති පංතිය සහ ධනපති ක‍්‍රමය අටඅසූවක් ව්‍යාධිවලට වගකිව යුතු යැයි ගනිති. ආගම පැත්තෙන් සලකා බැලූවොත්, ‘ආගමික හැඟීම් රිදවන’ ප‍්‍රකාශ කිරීම, අර කියන ‘දේශපාලනික නිරවද්‍යභාවය’ උල්ලංඝනය කිරීමක් වන්නේය. අද වන විට මුළු ලෝකයාම පොදු එකඟත්වයෙන් යුතුව පිළිගෙන ඇති ධර්මතාවක් බවට එය පත්ව තිබේ. මේ නිසා, ‘ආගම අබිං’ යන මාක්ස්ගේ කියමන, මාක්ස්වාදීන්වත් අද වන විට ප‍්‍රසිද්ධියේ උච්චාරණය කරන්නේ නැත.
ඊට හේතු තිබේ.


ආගම යනු ආධ්‍යාත්මික විමුක්තිය සලසන මාර්ගයකි. ආධ්‍යාත්මික විමුක්තිය යනු පෞද්ගලික දෙයකි. එනම්, පුද්ගලයා මුල් කොට පවතින්නකි. බුදුන් වහන්සේ සසරින් එතෙර වීම දේශනා කෙළේ පුද්ගලයාට මිස, රටකට, ජාතියකට හෝ සමාජයකට හෝ නොවේ. එසේම එය මේ ජීවිතයට වඩා, මේ ජීවිතයෙන් එපිට හමුවන හෝ එපිටදී අපේක්ෂා කරන නිෂ්ටාවක් මේ ජීවිතයේදී සාක්ෂාත් කර ගැනීම අරමුණු කොට පවතී. මෙය වටහා ගැනීම සඳහා සැසඳීමක් වශයෙන් මාක්ස්වාදය ගන්න. එය පුද්ගලයා නොව, මිනිස් කාණ්ඩයක් අරමුණු කොට සංගෘහිත වූවකි. සමාජවාදය, පුද්ගලයා සඳහා නොව, සමාජයක් හෙවත් සාමූහිකයක් සඳහා ය. එසේම එය, මේ ජීවිතය හෙවත් වර්තමාන සමාජය අරමුණු කොට පවතී. එසේ හෙයින් එය ලෞකික වන්නේය. කලින් කී බුදුන්ගේ ධර්මය ලෝකෝත්තර වන්නේය.


මේ දෙකම, අරමුණු දෙකක් සහිත මාර්ග දෙකකි. ඒ මාර්ග වලංගු වන්නේ, ගමනාන්තය පිළිබඳව ඇති විශ්වාසය මත පමණි. සමාජවාදය පිළිබඳ විශ්වාසය ඇති කෙනෙකුට පමණක්, පොදු දේපළ ක‍්‍රමයක් සහිත පාලන මාදිලිය වලංගු වන්නේය. ඒ සඳහා ඔවුන්ට ඇති නිර්දේශිත මාර්ගය වන්නේ, පෞද්ගලික දේපළ ක‍්‍රමය අහෝසි කෙරෙන, සාමූහික අයිතිය මත පදනම් වන ආර්ථික ක‍්‍රමයක් ගොඩනගා ගැනීමයි. සසරින් එතෙර වීම අපේක්ෂා කරන බෞද්ධයන්ට, බුද්ධාගම යනු ඒ වෙත ළඟා වීමට ඇති එකම මාර්ගයයි. සසරක් ඇති බව පිළිගන්නා සහ එම සසරින් එතෙර වීමක් අවශ්‍ය කරන කෙනෙකුට මිස වෙනත් කෙනෙකුට බුද්ධාගම වැදගත් නොවේ. කිතුනු දහම වැදගත් වන්නේ, ලෝකය නිර්මාණය කළ දෙවියන් වහන්සේ කෙනෙකු ඇතැයි ද, මේ ජීවිතයෙන් පසුව උන්වහන්සේ සමග ඒකාත්මීය වන ස්වර්ගයට යාම සිය ඉෂ්ටාර්ථය වශයෙන් ගන්නා වූද කෙනෙකුට පමණි. ඉස්ලාම් ආගමත් එසේම ය. එහෙත් මෙකී ශාස්තෘවරුන් තිදෙනාගෙන් පසුව අද වන විට ඒ ආගම් තුනම, ඉෂ්ටාර්ථය සහ මාර්ගය අතර පවතින සබඳතාව බිඳගෙන ඇති අතර, වෙනත් කාරණයක් සඳහා ආගම පාවිච්චියට ගැනීමේ පුරුද්දකට යට වී සිටී. එය කුමක් ද?
මැස්සන් සහ මදුරුවන් වැනි සතුන් හැරුණු කොට, අනෙක් සෑම සතෙකුටම ‘මරණ බයක්’ තිබේ.

ඒ ඒ සත්තු විවිධාකාරයෙන් ඊට ප‍්‍රතිචාර දක්වති. මදුරුවා පවා ආලෝකයට වඩා අඳුර සොයන්නේ, මරණය පිළිබඳ සවිඥානක ‘බයක්’ නිසා නොවූවත්, පැවැත්ම සඳහා සැකසී ඇති ඓන්ද්‍රීය ඉවක් මත බව පෙනේ. එහෙත් ඊට වඩා දියුණු සත්තු මරණය පිළිබඳ සහජ ඉව ස්වභාවයෙන් ප‍්‍රගුණ කර ගනිති. බැරිම තැන උන් මරණයට යට වෙති. ඒ සෑම සතෙකුටම වෙනස්ව, මනුෂ්‍යයා නැමැති සත්වයා මරණයට යට වීම, හිතුවක්කාරීව ප‍්‍රතික්ෂේප කරයි. උපන් දා සිටම නොවූවත්, ජීවිතය පිළිබඳ ඇලීම වර්ධනය කර ගැනීමේ ශිෂ්ටාචාරමය ක‍්‍රියාවලිය තුළ, මිනිසා මරණයට විකල්පයක් සොයන තැනට පත්වන්නේ එහි ප‍්‍රතිඵලයක් වශයෙනි. මරණයෙන් සියල්ල අවසන් වන්නේය යන කටුක සත්‍යය පිළිගැනීමට සිතට කිසි ඉඩක් නොදෙන තරමට, ජීවිතය ඔහුට අර්ථවත් සහ වටිනාකමක් ඇති දෙයක් බවට පත්වෙයි. සතාට නැති චින්තන ශක්තියක් මිනිසාට ඇති නිසා, ඉහත කී ජීවිතයේ ‘අධි අගය’ ඉදිරියේ, මරණයට විසඳුමක් හෝ හිලව්වක් වශයෙන් බොහෝ ආධ්‍යාත්මික නිර්මාණ ගොඩනගා ගැනීමට ඔහු සමත් වෙයි. නිර්වාණය, ස්වර්ගය සහ පාරාදීසය වැනි ඉෂ්ටාර්ථ සඳහා වන ඉල්ලූම එන්නේ එතැනිනි. මුළු ලෝකයම, අඩු වැඩි වශයෙන්, ආගමික වන්නේ ඒ නිසා ය. හෙවත්, මරණ භය, සවිඥානකව විසඳා ගත හැකි මාර්ගයක් ඇතැයි විශ්වාස කරන නිසා ය. එය සතුන්ට නැති, මිනිසාට පමණක් ඇති බුද්ධිමය වරප‍්‍රසාදයකි. හෙවත්, ඇස් දෘෂ්ටියෙන් එහාට හෙවත් ආධ්‍යාත්මික තලයකින් මිනිසාට පමණක් සැපයෙන, සහජාසමය වරප‍්‍රසාදයකි.


එහෙත් මිනිසා තවමත් සත්වයෙකි. පැවැත්ම පිළිබඳ ලෞකික අංශය හෙවත් මේ ලෝකය තුළ පැවැත්ම සඳහා, ඉහතින් කී ලෝකෝත්තර විසඳුම පමණක් ඔහුට ප‍්‍රමාණවත් නොවන්නේය. මම නැමැති පුද්ගලයා, දෙමාපියන් නැති, සහෝදර සහෝදරියන් සහ දරුවන් නැති, බිරිඳක් හෝ සැමියෙකු නැති, ඥාති හිතමිත‍්‍රාදීන් සහ අසල්වාසීන් නැති, තනිකර ‘තනිකඩයෙකු’ විණි නම්, මට පැවතිය නොහැකි වනු ඇත. මුලින්ම, ‘මම’ තුළ, මගේ දෙමාපියෝ සහ සහෝදර සහෝදරියෝ සිටියහ. ඊළඟට, අද සිටින ‘මම’ තුළ මගේ බිරිඳ ඇතුළු දරු මුණුපුරෝ සිටිති. ඉන් පසු මම කුටුම්බයෙන් එළියට යමි. එවිට, මගේ අසල්වාසීන් සහ හිතමිතුරන් ඇතුළු මගේ සමාජය සහ රටවැසියෝ මට සිටිති. මේ සියල්ලන් සමග මම ‘අනන්‍ය’ වෙමි. ‘මම’ නැමැති අනන්‍යතාව මට සපයා දෙන්නේ ඔවුන් ය. මම සිංහල යැයි කියන විට, මම බෞද්ධ යැයි කියන විට මා කරන්නේ, සියලූ සිංහලයන් සහ සියලූ බෞද්ධයන් හරහා මම මාව තර කර ගැනීමකි. හෙවත්, ජාතියට අමතරව, මේ වන විට ආගමත්, මෝක්ෂ මාර්ගයක් වශයෙන් නොව, මගේ ලෞකික අනන්‍යතාව ගොඩනගා දෙන ප‍්‍රබල මෙවලමක් වශයෙන් පාවිච්චියට ගැනීමට මාව මෙහෙයවනු ලැබ ඇති බවයි. x


(ඉතිරිය ඉදිරි සතියට*

විපක්ෂ මැරයෝ මිනුවන්ගොඩට, පඬුවස්නුවරට ගිනි තබති!!

0
TOPSHOT - Sri Lankan police officers (R) stand near a damaged shop after a mob attack in Minuwangoda on May 14, 2019. - A Sri Lankan province north of the capital was under indefinite curfew on May 14 after the first death in anti-Muslim riots in the wake of the Easter terror attacks, police said. (Photo by LAKRUWAN WANNIARACHCHI / AFP)

ඒ කඳුළු පාස්කු ඉරිදාව පසුකර දින සති ගතවෙමින් තිබුණි. ආරක්ෂක අංශ මුසල්මානු වහාබ් අන්තවාදීන් සහ ඔවුන්ගේ අඩුමකුඩුම සොයා ලැසි මෙහෙයුමක් අරඹා තිබුණි. ඒ අනුව රටේ හැම අස්සකින්ම වාගේ කඩු කිනිසි බෝම්බ වැනි ද්‍රව්‍යයද ත‍්‍රස්ත සැකකරුවන්ද අත්අඩංගුවට පත්වෙමින් තිබුණි. ඒ අනුව රට නැවත ආරක්ෂිත තැනකට ගමනක් යමින් තිබුණි. එහෙත් ලංකාවේ ජනප‍්‍රිය දහරාවේ විද්‍යුත් මාධ්‍ය ඒ ගොඩනැගෙමින් තිබෙන ආරක්ෂිත වටපිටාව මත අනාරක්ෂාවේ ගොරහැඩි වර්ණ තැවරුවෝ ය. මේ වනවිට ලංකාව නම් රටට ආණ්ඩුවක් නැතිබව ඔප්පු කරමින් ඒ මාධ්‍ය මෙහෙයුම සාර්ථකවිය. මිනිස් සිත් තුළ මෝදුවෙමින් තිබුණ සැකය බිය දෙගුණ තෙගුණ වී රට අනාරක්ෂිත තැනකට තල්ලූවිය. නොයේක් කටකතා අසුරුසැනින් ලංකාවම වෙළාගති. දෙමාපියන් තම දුවාදරුවන් ආණ්ඩුව කෙතෙක් ඉල්ලීම් කළත් පාසල් වෙත එව්වේ නැත. ඒ මේ නිර්මාණය වූ සැකය සහ බිය නිසාය. මේ තත්ත්වය තුළ පොලිස් මූලස්ථානයෙන් ඉගිල්ලූණ ලිපියක් අනතුරු ඇෙ`ගව්වේ මැයි 13 වෙනිදා කොළඹ ප‍්‍රදේශ 5කට මරාගෙන මැරෙන බෝම්බ ප‍්‍රහාරයක් එල්ලවීමේ අනතුරක් ඇති බවය. මෙම තොරතුර ප‍්‍රංශ තානාපති කාර්්‍යාලයෙන් පොලීසියට ලැබුණු තොරතුරක් බවද දැනගන්නට ඇත. කෙසේ හෝ ඇත්ත නැත්ත මේ ප‍්‍රහාරය පිළිබඳ අනතුරු ඇඟවීම නිසා සිංහල ජනතාව මත රෝපණය වූ අර බය සහ අවිශ්වාසය තවතවත් ඉහළ ගියේය. එහි ප‍්‍රථිපලය කුමක්ද?.. එහි ප‍්‍රථිපලය අනාගතයේ රට භාර ගන්නයැයි කෙල හලමින් බලාසිටින දේශපාලකයින් බොරඳියේ මාළු බෑමය.

හලාවත සිද්ධිය


මෙලෙස මිනිසුන් මැයි 13 වැනි දින පිළිබඳව අනියත බියකින් පසුවෙන විට හලාවත ප‍්‍රදේශය තුළ කටකතා සුළඟක් හමාගෙන ගියේ තව දවසක් ගතවූ තැන හලාවත සිංහල මිනිස්සුන්ට අ`ඩන්නට සිදුවෙන බව හලාවත කෝටිපති මුස්ලිම් ව්‍යාපාරිකයෙකුගේ පුතෙක් සිය ෆෙස්බුක් පිටුව හරහා පවසා ඇති බවය. මෙම තොරතුර සමග ක‍්‍රියාත්මකවූ ප‍්‍රදේශයේ සිංහල ජනතාව එය හලාවත පොලීසියට පැමිණිලි කර ඇත. එහෙත් මෙය සුළු සිද්ධියක් යැයි කියමින් පොලීසිය එම පිරිස පිටත් කර ඇත. ඒ සමග නොසන්සුන් වූ පිරිස එම ප‍්‍රකාශය සිය ෆේස්බුක් පිටුව හරහා පළකලා යැයි කියන හස්මර් හමීඞ් නම් මුස්ලිම් ජාතිකයා සොයා ගොස් ඔහුට ප‍්‍රහාරයක් එල්ල කර ඇත. එහිදී එම පිරිස නිව් හස්මාර් නම් වෙළඳසැළටද ප‍්‍රහාරයක් එල්ල කර ඇත. ඉන්පසුව හලාවත ප‍්‍රදේශයට පොලිස් ඇඳිරිනීතිය පැනවුණ අතර පොලීසිය තත්ත්වය පාලනය කළේය. මෙම පාලනය කිරීමෙන් පසුව ආරංචි වුණේ හස්මර් හමීඞ් ඉංග‍්‍රීසි භාෂාවෙන් ලියා තිබුණ වැකිය වැරදියට තේරුම් ගැනීම නිසා මෙම කලබලය ඇතිවී ඇති බවය. එහිදී හස්මර් හමීඞ් සිය ෆෙස්බුක් ගිනුමේ කමෙන්ටුවක් ලෙස ලියා ඇත්තේ don’t laugh more 1 day a you will cry කියාය. කොමාවක් කරපු ඇබැද්දියක්!!

කුලියාපිටියෙන් ඇවිලූණු ගින්න


මේ අතර පසුගිය 12 වෙනි ඉරිදා දින සවස කුලියාපිටිය පැත්තේ ප‍්‍රදේශ කිහිපයක ස්පීකරයක් බැඳගත්ත වාහනයක් නිවේදනයක් මිනිසුන්ට නිකුත් කර ඇත. එයත් පසුදා පිළිබඳව අනතුරු ඇඟවීමක් ය. මිනිසුන්ට කල්පනාවෙන් ප‍්‍රවේශමෙන් සිටින ලෙස එහිදී ආයාචනය කර ඇත. මෙම නිවේදනය සමග නොයේකුත් කටකතා සුළං ප‍්‍රවාහ ප‍්‍රදේශයේ දසත සැරිසරන්නට වැඩි කාලයක් ගියේ නැත. එම නොසන්සුන්තාවය සමග ප‍්‍රදේශයේ ජනතාව නීතිය අතට ගෙන කටයුතු කරන්නට විය. අවුරුදු 17ත් 40ත් අතර වයස්වල පුද්ගලයින් යතුරුපැදිවල නැගී මුස්ලිම් ජනතාව ඉලක්ක කරගනිමින් ප‍්‍රහාර මාළාවක් මේ සමග ප‍්‍රදේශයේ දියත් කර ඇත. මේ සමග කුලියාපිටිය, යගම්වෙළ, බිංගිරිය ආදී ප‍්‍රදේශවලට මෙම සහාසික ප‍්‍රහාර මාළාව උඩු දුවන්නට, පිළිලයක් සේ ව්‍යාප්ත වන්නට වැඩි වේලාවක් ගියේ නැත. පසුගිය මැයි 13 වෙනිදා මුස්ලිම් ජනතාව ඉලක්ක කරගනිමින් කුලියාපිටිය, බිංගිරිය, හෙට්ටිපොළි, පඬුවස්නුවර, වරකාපොළ, මිනුවන්ගොඩ ආදී ප‍්‍රදේශවල පැතිර ගිය භීෂණයයේ ඇරඹුම එලෙසය. නුවර, දිගන වැනි ප‍්‍රදේශවල පසුගිය වර්ෂයේ සිදුවූ ජාතිවාදී ආගම්වාදී භීෂණයට වඩා මෙවර භීෂණය විශාල ප‍්‍රදේශයක පැතිරුණු විශාල විනාශයක් කළ භීෂණයක් බව කිව යුතුය.

බිංගිරියේ සහාසිකත්වය


මෙම ප‍්‍රහාර මාලාව මුලින්ම ඇරඹී ඇත්තේ යතුරුපැදි සේනාවකින් පැමිණි පිරිසකගෙන් ය. එම ප‍්‍රදේශවාසීන් කියන්නේ හාර පන්සීයක බයිසිකල් පෝලිමක් මෙම ප‍්‍රහාර සඳහා පෙරමුණ ගත් බවය. ඒ සහාසිකයින් අතර බොහෝ දෙනෙක් හිරිමල් තරුණයන් ය. තවත් සමහරුන් කියන්නේ මේ බයිසිකල්කරුවන් ප‍්‍රදේශයේ අයවලූන් නොවන බවය. බොහෝ යතුරුපැදි සේනාවල ඉදිරියෙන් බෞද්ධ භික්ෂූන්ද ධර්මය ප‍්‍රචාරය කරමින් වැඩ ඇති බව සමහර සී. සී. ටී. වී දර්ශන කියාපායි. ඒ අනුව පෙනෙන්නේ මුස්ලිම් අන්තවාදය පරාජය කිරීම සඳහා සිංහල අන්තවාදීන් පෙරමුණ ගත් බවය.


මෙම ප‍්‍රහාරකයෝ බිංගිරිය මුස්ලිම් පල්ලියට ප‍්‍රහාරයක් එල්ලකරනවිට එම සහාසිකයින් කණ්ඩායමෙන් 6 දෙනෙකු බිංගිරියට පොලීසිය විසින් අත්අඩංගුවට ගෙන ඇත. පසුව එම සැකකරුවන් හෙට්ටිපොළ පොලීසියට ගෙනගිය බව දැනගන්නට ලැබේ. එහිදී විශාල පිරිසක් පැමිණ හෙට්ටිපොළ පොලීසිය වටලා අත්අඩංගුවට ගත් පිරිස නිදහස් කරන්න යැයි ඉල්ලා ඇත. ඒ සමගම එම සැකකරුවන් නැවත බිංගිරිය පොලීසියට රැුගෙන ගොස් ඇති අතර එහිදී එම සැකකරුවන් බිංගිරිය පොලීසිය මුදාහරින්නට කටයුතු කර ඇත. මෙම මුදාහැරීම සඳහා එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී දයාසිරි ජයසේකර පොලීසියට බලපෑම් කර ඇති බව ප‍්‍රකාශ වේ. කෙසේ වුවත් අනිද්දා වෙත අදහස් දක්වමින් දයාසිරි ජයසේකර මන්ත‍්‍රීවරයා එම චෝදනාව ප‍්‍රතික්ෂේප කර ඇත.


කතාව මෙසේ වුණත් යකා කළු බව බැලූබැල්මට පෙනෙන්නේය. මෙම ජාතිවාදී ගිනිදැල් මෙලෙස බුරබුරා නගිනවිට දයාසිරි ජයසේකරද, ජනාධිපති සිරිසේන ඝාතන කුමන්ත‍්‍රණයේ හෙළිදරව්කරුවා වන නාමල් කුමාරද මෙම ප‍්‍රදේශයේ සැරිසරා ඇත. ජනාධිපති සිරිසේන චීන සංචාරයක නිරතවී සිටින නිසා ජනාධිපතිගේ ගෝලයා නාමල් කුමාර මුස්ලිම් ජනතාවග් ආරක්ෂාවට මෙලෙස සංචාරය කලාදැයි අපි දන්නේ නැත. සිය ෆෙස්බුක් ගිණුමට වීඩියෝ පටයක් මුදාහරින නාමල් කුමාර කියා සිටින්නේ මෙම ගැටුම ආරම්භ වන්නට මොහොතකට කලින් තමන්ට හිටපු අමාත්‍ය දයාසිරි ජයසේකර පඬුවස්නුවර ප‍්‍රදේශයේදී මුණගැසුණු බවය. එහිදී ඔහු තමන්ට පරිභව කරමින් තමන්ගේ දේශපාලන බලප‍්‍රදේශයෙන් පිටව යන්නැයි තර්ජනය කළ බවය. ඒ අනුව තමන් එම ස්ථානයෙන් පැමිණ සුළු මොහොතකින් මුස්ලිම් ජනතාවට ප‍්‍රහාරයක් එල්ලවන බව තමන්ට ආරංචි වූ බවය. තමන් එම ස්ථානයේ සිටියේනම් මෙම ගැටුම වළක්වා ගන්නට කටයුතු කරන බව කියන ඔහු නොකියා කියන්නේ තමන්ව එම ස්ථානයෙන් පළවා හැර දයාසිරි ජයසේකර මෙම සහාසික ප‍්‍රහාරයට නායකත්වය ලබාදුන් බවය. මෙලෙස හෙළිඳරව්වන කතා ගොන්න කියන්නේ මෙම සාහාසික භීෂණය පිටුපස ක‍්‍රියාත්මක වූ දේශපාලනයයි.
තත්ත්වය මෙසේවනවිට පසුගිය 14 වැනිදා මෙම ගැටුම් පිළිබඳව පරීක්ෂා කරන්නට වයඹ පළාතට පොලිස් මූලස්ථානය විශේෂ පොලිස් කණ්ඩායමක් යන අතර ඔවුන් වරකාපොළදී නාමල් කුමාර අත්අඩංගුවට ගෙන ඇත. ඒ ජාතිවාදී ගිනි දැල් ඇවිලූවා යන චෝනාව උඩය. මීට අමතරව නුවර තෙල්දෙණිය ප‍්‍රදේශයේදී මහසෝන් බලකායේ ප‍්‍රධානියා යැයි කියන අමිත්ත වීරසිංහද පොලීසිය අත්අඩංගුවට ගෙන ඇත. ඔහුට තිබෙන්නේද නාමල් කුමාරට තිබෙන චෝදනාමය. මිනුවන්ගොඩ ප‍්‍රදේශයේ ක‍්‍රියාත්මකවූ භීෂණයට ඔහුගේ ගෝලයින් සම්බන්ධ බවටද ඇසි දුටු සාක්ෂි ඇතැයි පැවසේ.

පඬුවස්නුවර විනාශය


නාමල් කුමාර දයාසිරි ජයසේකර ආදීන්ගේ සහභාගීත්වය තිබියදී පඬුවස් නුවර ප‍්‍රදේශයේ ඇවිලී ගිය ගින්න නිවී යනවිට පල්ලි, වෙළඳ ස්ථාන, නිවෙස් ආදී මුස්ලිම්වරුන්ට අයත් බොහෝ දෑ සුණුවී ගිනිගෙන තිබුණි. ඔවුන් මහමගට බැස හමාගිය සුළි කුණාටුව පිළිබඳව වික්ෂිප්තව සිටියෝ ය. ඔවුන් වෙන කුමක් කරන්නද?.. පඬුවස්නුවර සීමාවේ පමණක් ගොඩනැගිලි 50කට වඩා විනාශ වී ඇති බව වාර්තා වෙයි. හෙට්ටිපොළ, හිනිගම, කොටබපිටිය, බණ්ඩාරකොස්වත්ත ආදී පඬුවස්නුවරට යාබද ප‍්‍රදේශවල සිදුවූ විනාශයට බිලිවූ ගොඩනැගිලි සංඛ්‍යාව 250කට ආසන්න බව දැනගන්නට ලැබේ. එක මුස්ලිම් ජාතිකයෙකුගේ මරණයක් පිළිබඳව නිළ වශයෙන් තොරතුරු ලැබෙන අතර නොනිළ තොරතුරු කියන්නේ මුස්ලිම් ජාතිකයින් දෙදෙනෙක් මෙම සහාසික ප‍්‍රහාරය හමුවේ සිය ජීවිතවලින් සමුගෙන ඇති බවය. තවමත් මේ සහාසික ප‍්‍රහාර මාලාව පිළිබඳව නිවැරදි තොරතුරු නැත. එනිසා යමයම් නිගමනවලට බැස ගැනීම එතරම් හොඳ නැත. සමාජ මාධ්‍ය වාරණයක්ද රට තුළ ක‍්‍රියාත්මක වෙමින් තිබෙන්නේය. එයත් අප සැලකිල්ලට ගතයුතුය.

මිනුවන්ගොඩ ප‍්‍රහාරය


වයඹ පළාත ගිනි ගන්නා විට ඊට යාබද බස්නාහිර පළාතේ ගම්පහ දිස්ත‍්‍රික්කයේ මිනුවන්ගොඩද විශාල සහාසිකත්වයකට භීෂණයකට නතුවී තිබුණි. පඬුවස්නුවර, බිංගිරිය, හෙට්ටිපොළ ආදී ප‍්‍රදේශවල ක‍්‍රියාත්මක වූ භීෂණ කාලය තුළ එහි නාමල් කුමාර, දයාසිරි ජයසේකර වැනි ජනාධිපති සිරිසේනගේ සුරතලූන් සිටියෝ ය. ඔවුන් සිදුවීම සිදුවී අවසන කුමක් කීවත්, ඔවුන් ඒ මොහොතේ එම ප‍්‍රදේශ තුළ සිට ඇත. පඬුවස්නුවර තත්ත්වය එසේවනවිට මිනුවන්ගොඩ තත්ත්වය ඊට ටිකක් වෙනස් විය. මිනුවන්ගොඩ සිදුවීම සිදුවන විට පිවිතුරු හෙළ උරුමයේ නියෝජ්‍ය නායක මධුමාදව අරවින්ද එහි සිට ඇත. මිනුවන්ගොඩ සහාසිකත්වය ආරම්භ වූ හැටි පිළිබඳව විස්තර කියන නගරවාසියෙක් කියන්නේ කටාන ප‍්‍රාදේශිය සභාවට පොහොට්ටු පක්ෂයෙන් තරගකර පැරදුන පුද්ගලයෙක් මිනුවන්ගොඩ ප‍්‍රහාරය ආරම්භ කළ බවය.


‘13 දා හවස 5ට විතර තමයි බයික්වලින් කණ්ඩායමක් ඇවිත් මුලින්ම මිනුවන්ගොඩ කොළඹ පාරේ කොළඹ පැත්තට වෙන්න තියෙන පවුස් කියන හෝටලයට ගැහැව්වේ. ඒ එක්කම පොලීසිය මේකට මැදිහත් වුණානම් මෙච්චර විනාශයක් වෙන්නේ නෑ. දෙවෙනි කණ්ඩායම ආවේ හවස 7ට විතර. දෙවෙනි ප‍්‍රහාරය පටන්ගන්න ටික වෙලාවකට කලින් තමයි මධුමාදව මිනුවන්ගොඩට ආවේ. තව හත්දෙනෙක් විතර මිනිහා එක්ක හිටියා. මිනිහා මිනුවන්ගොඩ ෆුඞ්සිටී එක ළඟ වාහනේ දාලා තමයි ඔය සිද්ධිය පටං ගත්ත තැනට පයින් ගියේ. ඒ ගිහිං ටික වෙලාවකින් මිනිහා ආයිත් ආවා. ඊට සුළු මොහොතකට පස්සේ තමයි දෙවෙනි ප‍්‍රහාරය පටන්ගත්තේ’. මධුමාදවගේ මෙම පැමිණීම


මිනුවන්ගොඩ පාලම පසුකර යතුරුපැදියක යන තරුණියක් විඩියෝ කර ෆෙස්බුක් සමාජ ජාලයට මුදාහැර ඇත. එම විඩියෝව නැරඹුවානම් සුදට සුදේ ශාන්ත ගමනින් යන මධුමාදව දැක පහන් සිත් උපදවා ගත හැකිය!!


‘මේ දෙවෙනි ප‍්‍රහාරය ආරම්භ කළේ කටාන ප‍්‍රදේශීය සභාවට තරග කරලා පැරදුන පොදුජන පෙරමුණේ අපේක්ෂකයෙක්. මයියා කියලා තමයි මිනිස්සු කියන්නේ. මිනිහා රතුපාට මරුටියකින් කට්ටිය දාගෙන ඇවිත් තමයි වැඬේ පටන් ගත්තේ. මේ මිනුවන්ගොඩ කඩ කැඩුවේ ගිනි තිබ්බේ සේරම කළේ ප‍්‍රසන්න රණතුංගගේ සහ මිනුවන්ගොඩ නගරාධිපති නීල් ජයසේකර කියන පොදුජන පෙරමුණේ ලොක්කන්ගේ ගෝලයෝ ආධාරකාරයෝ. කඩ 100ක් විතර ගිනි අරගෙන පැය එකහමාරක් යනකම් ගම්පහ ඉදලා ගිනි නිවන රථ ආවේ නෑ. ගින්න පැතිරිලා විනාශ වෙලා අලූ වුණාට පස්සෙ තමයි ආවේ. ඒ ආවත් වතුර නෑ. මිනුවන්ගොඩ නගරසභාවේ බවුසරය ඉල්ලූවාම නගරාධිපති දීලා නෑ කැඩිලා කියලා. පස්සේ හමුදාව ඇවිල්ලා ඉල්ලූවට පස්සේ තමයි දීලා තියෙන්නේ. ඔන්න ඔහොම තමයි පොහොට්ටුවේ කට්ටිය මිනුවන්ගොඩ ගිනි තිබ්බේ’. මේ මිනුවන්ගොඩ නගරවැසියා කියන ලෙස මෙම ප‍්‍රහාරය පිටුපස සිට ඇත්තේ පොදුජන පෙරමුණේ ආධාරකරුවන් ය. පොලීසියද මෙම ප‍්‍රහාර වැළැක්වීම සඳහා කිසිදු වෙහෙසක් ගෙන නැත. තත්ත්වය දරුණු වූ පසු පැමිණි විශේෂකාර්්‍යය බලකාය සහ හමුදාව පැමිණ කලහකාරීන්ට ගසා එලවා තත්ත්වය සාමකාමී කරනකම් පොලීසිය උඩබලාගෙන සිට ඇත. මෙම සහාසික ප‍්‍රහාරවලට ගොදුරු වූ ප‍්‍රදේශවල මුසල්මානුවන් දැන් ජිවීත ගතකරමින් ඇත්තේ, සිය ජීවිතය කොයිමොහොතක සිංහලූන් විසින් උදුරා ගනී දෝ යන සැකයෙන් හා බියෙන් විය යුතුය. ස්ලාම් අන්තවාදයට රටේ සිටින සියලූම මුසල්මානුවන් වගකිව යුතු නැති බවද මේ ප‍්‍රහාරයන් පිටුපස සිටින සිංහල ප‍්‍රජාව දැනගත යුතුය.


පසුගිය 13 වෙනිදා වයඹින් ඇරඹී ගම්පහ දක්වා ව්‍යාප්තවූ සහාසික ජාතිවාදී ආගම්වාදී ප‍්‍රහාරයේ කතාව සරළව ඕකය. මෙම ප‍්‍රහාර මාලාවෙන් පසු මේ වනවිට එම ප‍්‍රහාරයට සම්බන්ධ වූ බොහෝ පිරිසක් අත්අඩංගුවට ගෙන හදිස්සි නීතිය යටතේ සහ ෂක්‍ක්‍ඡුඍ පනත යටතේ අධිකරණයට ඉදිරිපත් කර රක්ෂිත බන්ධනාගාරගත කර ඇත. තත්ත්වය සමනය වූවායැයි කීවත් තවමත් සැකය අවිශ්වාසයම සමාජය තුළ රජයමින් තිබෙයි. ආණ්ඩුවද මෙම තත්ත්වය පහකර රට සාමාන්‍ය තත්ත්වයට ගෙන එන්නට වෙහෙසෙන බවක් දකින්නට නැත. x

අප්‍රේල් 21 ඛේදවාචකයට මුවා වී, මිනිමැරීමට හමුදාවට ‘සේවා මුක්තිය’ ඉල්ලයි

0

■ මේ සේවා මුක්තිය යනු කුමක්ද? වෙන වචනවලින් කිවහොත්, ‘දණ්ඩ මුක්තිය’යි.


■ මෙවැනි මුක්තියක් තිබෙන අයට, සිතු සේ සිය රාජකාරිය මුවාවෙන් මිනි මරන්නට පිළිවන.


■ මේ සැකකරුවන් වෙනුවෙන් කළගුණ සැලකිය යුතුයැයි ගෝඨාභය විශ්වාස කරනවා වන්නටද පිළිවන.

පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාරය වැන්නක් නැවත ඇති නොවීම සඳහා මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා ජනාධිපති ව සිටි කාලයේ හමුදාපති සහ පොලිස්පති තනතුරු දැරූ කිහිප දෙනකු විසින් සකස් කරන ලද නිර්දේශ ඇතුළත් වාර්තාවක් මැයි 3 වැනිදා ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේනට බාරදෙන ලදි. මැයි 7 වැනිදා, පාස්කු ප්‍රහාරය ගැන පැවැති පාර්ලිමේන්තු විවාදයේදී කතාකළ ජනාධිපතිවරයා, මෙවැනි වාර්තාවක් ලබාදීම ගැන මහින්ද රාජපක්‍ෂටත්, ඔහුගේ හිටපු හමුදාපතිවරුන් පිරිසටත් ප්‍රශංසාත්මක ස්තුතිය පළකළේය. මේ හිටපු හමුදාපතිවරුන් හා පොලිස්පතිවරුන් සමහරකු පසුගිය කාලය පුරා, විවිධ අපරාධකාරී චෝදනාවන් එල්ලවුණු පිරිසකි. හොඳම උදාහරණය අද්මිරාල් වසන්ත කරන්නාගොඩය. ඊට අමතරව, හිටපු පොලිස්පති මහින්ද බාලසූරිය යනු, රාජකාරි රැස්වීම්වලදී නිදාගැනීම දෛනික පුරුද්ද කරගත්, මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාගේ රූකඩයක් බඳුව පොලිස්පති ධුරයේ කටයුතු කළ, කටුනායක රොෂේන් චානක ඝාතනයෙන් පසුව ඊට වගකීම පටවා පොලිස්පති පුටුවෙන් පලවාහැරුණු අතිශය අසාර්ථක හිටපු පොලිස්පතිවරයෙකි. ඒ සියල්ල්ටමත් වඩා මේ සියලු හිටපු හමුදාපතිවරුන්, ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂගේ අන්තේවාසිකයන් වැනි පිරිසකි.


ඔවුන් විසින් සකස් කරන ලදුව, මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාටත්, ජනාධිපති සිරිසේනටත් භාරදුන් වාර්තාවේ ඇත්තේ කුමක්දැයි හෙළිදරව් වී නැත. රටේ ආරක්‍ෂාවට අදාළ යෝජනා නිසා ඒවා එළිදරව් කෙරේද යන්නද සැකසහිතය.


කෙසේ වෙතත්, එම වාර්තාවේ අඩංගු වෙනවායැයි මේ වන විට ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂගේ සහ අනෙකුත් සමහර හිටපු හමුදා ප්‍රධානීන්ගේ මුවින් පිටවී ඇති කාරණයක් තිබේ. එනම්, හමුදා නිලධාරීන්ට ‘සේවා මුක්තියක්’ ලබාදීම පිළිබඳ යෝජනාවයි. ඒ සඳහා රටේ නීති අලුතෙන් පැනවිය යුතුයැයි ගෝඨාභය ඇතුළු මේ හිටපු හමුදාපතිවරු කියති. ඊටත් වඩා, ගෝඨාබය රාජපක්‍ෂ දැනටමත් කියා ඇත්තේ, තමා ජනාධිපති ධුරයට පත්වුණොත්, හමුදා නිලධාරීන්ට සේවා මුක්තියක් ලබාදීමට කටයුතු කරන බවයි. ‘පසුගිය කාලය පුරා හමුදා බුද්ධි අංශවල සේවය හරිහැටි ඉටු නොවුණේ ඔවුන්ට සේවා මුක්තියක් නොතිබුණු නිසා, විවිධ නඩුහබවලට අත්අඩංගුවට ගැනීම්, ප්‍රශ්න කිරීම්, රිමාන්ඞ් භාරයේ තැබීම් ආදිය සිදුවුණු නිසා යැයිද, ඒ තත්ත්වය වළක්වා ගැනීමට නම්, හමුදාවලට සහ පොලිසියට සේවා මුක්තියක් නීතියෙන්ම ඇති කළ යුතුයැයිද ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ ප්‍රමුඛ මේ පිරිස ප්‍රචාරය කරන ප්‍රවාදයයි.


මේ සේවා මුක්තිය යනු කුමක්ද? වෙන වචනවලින් කිවහොත්, ‘දණ්ඩ මුක්තිය’යි. කිසියම් අපරාධයක් කොට, ඊට අදාළ ප්‍රතිවිපාක හෙවත් දඬුවම්වලින් ගැලවී සිටීමේ හැකියාව, නැතිනම් නිදහස, දණ්ඩ මුක්තිය වශයෙන් හඳුන්වනු ලැබේ. දණ්ඩ මුක්තිය තිබෙන අය කරන අපරාධවලට එරෙහිව නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමක් නැත. නඩු ඇසීමක්, දඬුවම් ලැබීමක් නැත. හමුදාවල සහ පොලිසියේ සේවය කරන්නන්ට දණ්ඩ මුක්තියක් තිබීමෙන් අදහස් වන්නේ, ඔවුන් සිය ‘රාජකාරි හැටියට, නැතිනම් රාජකාරි මුවාවෙන්’ කරන අපරාධ සම්බන්ධයෙන් නීතිය ක්‍රියාත්මක වීමක් නොමැතිය යන්නයි.


ඉතින්, මෙවැනි මුක්තියක් තිබෙන අයට, සිතු සේ සිය රාජකාරිය මුවාවෙන් මිනි මරන්නට පිළිවන. ඕනෑම කෙනෙකු පැහැරගෙන යන්නට පිළිවන. පැහැරගෙන ගොස් රඳවා තබාගෙන කප්පම් ඉල්ලන්නට පිළිවන. ඕනෑම කෙනකු මරා දමන්නට පිළිවන. සුදුවෑන්වලින් පැහැරගෙන ගොස් අතපය කඩා මහමග දමා යන්නට පිළිවන.


අප්‍රේල් 21 වැනි ඛේදවාචකයක් යළි නොවන්නට, ඊට අදාළ දැනුම ඇති සියල්ලන්ගේම ඒ දැනුම, යෝජනා එකතු කරගත යුතු බව හැබෑය. එහෙත්, මේ කරන්නට හදන්නේ ඒ ඛේදවාචකයට මුවා වී, දැනට අපරාධවලට චුදිතයන් වී සිටින හා අනාගතයේ චුදිතයන් විය හැකි හමුදා හා පොලිස් නිලධාරීන් ඉන් ගලවාගැනීමේ අශුද්ධ මෙහෙයුමකි.


මෙවැනි සේවා මුක්තියක් ලද විටෙක හමුදා හා පොලිස් නිලධාරීන්ට විශාල නිදහසක් ලැබෙයි. ඒ කුමටද? රිසි රිසි ලෙස අපරාධ කරන්නටය. ඕනෑම අපරාධයක් කර, ‘එය රාජකාරියක් හැටියට කළායැ’යි කීමෙන් පමණක් ඒ අපරාධවලින් ගැලවී සිටීමේ හැකියාව මෙවැනි ‘සේවා මුක්තියක්’ යටතේ හමුදා හා පොලිස් නිලධාරීන්ට ලැබේ.


අප්‍රේල් 21ට මුවාවී මෙවැනි භයානක මුක්තියටක් ලබාගන්නට ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ ප්‍රමුඛ හමුදා හිටපු නිලධාරීන්ට වුවමනා වී තිබෙන්නේ ඇයි? විශේෂයෙන්ම ඒ කණ්ඩායමේ සාමාජිකයකු වන අද්මිරාල් කරන්නාගොඩට නම් ඒ ගැන පෞද්ගලික අත්දැකීමක්ම තිබේ. ඒ තරුණ ශිෂ්‍යයන් ඇතුළු 11 දෙනකු කප්පම් සඳහා පැහැරගෙන ගියායැයි කියන අපරාධය දැන ගෙන, එය වැළැක්වීමට උත්සාහ නොකළාය යන චෝදනාව ඔහු වෙත එල්ලවී තිබෙන බැවිනි. එම චෝදනා සම්බන්ධයෙන් තමා අත්අඩංගුවට ගැනීමෙන් වළක්වන්නැයි ඔහු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් කළ ඉල්ලීම පිළිගෙන, එවැනි ආරක්‍ෂාවක් ඔහුට දැන් ලැබී තිබේ.

මෙවැනි සේවා මුක්තියක් ආවොත්, ඔහුට කිසිම බයක් සැකක් නැතිව තමා කළ වරදවලින් මිදී සිටින්නට නීතියෙන්ම හැකියාව ලැබේ.
මෙවැනි මුක්තියක් තිබුණේ නම්, ලසන්ත වික්‍රමතුංග ඝාතනය ගැන හමුදා නිලධාරීන් චුදිතයන් වන්නේ නැත. එක්නැලිගොඩ පැහැරගෙන ගොස් අතුරුදහන් කිරීම, කිත් නොයර් පැහැරගෙන යෑම, උපාලි තෙන්නකෝන්ට පහරදීම, පුද්ගලයන් එකොලොස් දෙනකු පැහැරගෙන ගොස් මරාදැමීම ආදි සහගහන අපරාධවලට යුද හමුදාවේ සහ නාවික හමුදාවේ බුද්ධි අංශ ඉහළ නිලධාරීන් චුදිතයන් වන්නේ නැත. ඒ සියල්ලන්ටම, අපරාධ කර එහි විපාකවලින් ගැලවීමේ වරම නීතියෙන්ම සපයා දෙන බැවිනි.


ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මහතාට, මේ තරම් උනන්දුවෙන්, අප්‍රේල් 21 ඛේදවාචකය අව්අස්සේ ‘සේවා මුක්තියක්’ ගැන යෝජනා කරන්නට ඇති කැක්කුම කුමක්ද? එය ඉතා පැහැදිලිය.
එක්නැලිගොඩ පැහැරගත්, ලසන්ත ඝාතනය කළ, නොයර් පැහැරගත් කිසිම හමුදා බුද්ධි නිලධාරියකුට ඒ ඒ වින්දිතයන් සමග කිසිම පෞද්ගලික අරෝවක්, තරහක් නොතිබුණි. අනෙක් අතට ඒ වින්දිතයෝ ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාවලට හෝ වෙනත් කඩාකප්පල්කාරී ක්‍රියාවකට සම්බන්ධවූවෝ නොවෙති. එහි තේරුම, මේ බුද්ධි නිලධාරීන් ඒ අපරාධ කර ඇත්තේ, ඒ අපරාධ කරවීමට වුවමනාවක් තිබෙන කිසිවකුගේ අණාඥාව පිට බවය. ඒ අණාඥාව කාගේද යන්න තවමත් පැහැදිලි නැත. සමහර විට එතැනදී, යම් හේතුවක් නිසා තමා මේ සැකකරුවන් වෙනුවෙන් කළගුණ සැලකිය යුතුයැයි ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මහතා විශ්වාස කරනවා වන්නටද පිළිවන. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස යුහුසුළුව, සේවා (දණ්ඩ) මුක්තිය ලබාදීමට කැපවී කටයුතු කරනවා වන්නටද පිළිවන.


එහෙත්, රටක් හැටියට මෙවැනි දණ්ඩ මුක්තියක් හමුදාවල සහ පොලිසියේ නිලධාරීන්ට ලැබීම අතිශය විනාශකාරී බව අප තේරුම් ගත යුතුය. එවැනි මුක්තියක් නිසා සිතු සේ අපරාධ කර, කාගෙහෝ ඇණවුමක් ඇතිව හෝ නැතිව හෝ අපරාධ කර, ඒවායේ විපාකවලින් ගැලවීමේ හැකියාවක් ආයුධ අත දරන පුද්ගලයන්ට ලබාදෙනු ඇත.


යුද්ධයට මුවා වී විවිධාකාර අපරාධවල යෙදුණු හමුදාවේ ඉහළ සිට පහළ දක්වා විශාල පිරිසක් පසුගිය කාලයේ හෙළිදරව් වූහ. ඔවුන්ට එරෙහිව පැවැත්වෙන විමර්ශන මෙන්ම, මුලික පරීක්‍ෂණද ඉදිරියට යන්නේ බොහෝ සෙමින්ය. ඒ, හමුදාවල ඉහළ නිලධාරීන් ඒ විමර්ශනවලට වුවමනාවෙන්ම සහාය නොදෙන නිසාය. ජනාධිපතිවරයාද සිටින්නේ ඒ පැත්තේය. ඒ නිසා, ඒ අපරාධවලට ලක්වූ පුද්ගලයන් වෙනුවෙන් යුක්තිය ඉටුවීම නොපෙනෙනා දුරකට ඇදීගොස් තිබේ. ඒ අතර, මෙවැනි සම්පූර්ණ ආවරණයක් නීතියෙන්ම අපරාධකරුවන්ට ලැබුණහොත්, එනිසා යුක්තිය කිසිදා ඉටුනොවනු ඇත්තේය. ■