No menu items!
26.2 C
Sri Lanka
21 June,2026
Home Blog Page 371

ගජමිතුරන්ට සැලකූ ආණ්ඩුවේ මහබැංකු හොරකම්

  • 2015 ට පසු බැඳුම්කර වෙන්දේසිවලින් බිලියන 6.6ක් පාඩුයි
  • 2015ට කලින් බැඳුම්කර ගනුදෙනුවලින් බිලියන 10.47ක් පාඩුයි
  • 2015ට කලින් ඊපීඑෆ් බැඳුම්කර ගනුදෙනුවලින් බිලියන 10ට වැඩි පාඩු ගොන්නක්
  • කොටස් වෙළඳපොළේ ඊපීඑෆ් ආයෝජනවලින් බිලියන ගණනක පාඩු
  • පර්පෙචුවෙල් ටෙ‍්‍රෂරීස් ඇතුළට ගත්තේ කබ්රාල් යුගයේදී


අවසානයේදී බැඳුම්කර ගනුදෙනු පිළිබඳ වෝහාරික විගණන වාර්තාව පාර්ලිමේන්තුවට විවෘත විය. දැන් අපට එක් කතාවක් නිල වශයෙන් කිව හැකිය. තමන් සුදනන් යැයි යහපාලන ආණ්ඩුවට බැඳුම්කර හොරුන් යැයි කෑ ගැසූ රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව, බැඳුම්කර ගනුදෙනුවලින් ශ‍්‍රී ලංකා රජයට බිලියන ගණන් පාඩු සිදුකර ඇත. සුදනන්ගේ රෙදි ගැලවී ඇත. ඔවුන්ද බැඳුම්කර හොරු බව තහවුරුවී තිබේ. කොටින්ම 2015 සහ 2016 වංචාවලට සම්බන්ධ වූ අර්ජුන් ඇලෝෂියස්ගේ පර්පෙචුවල් ටෙ‍්‍රෂරීස් සමාගම බැඳුම්කර ගනුදෙනු සඳහා ප‍්‍රාථමික ගැනුම්කරුවෙකු ලෙස තෝරාගෙන තිබුණේත් කබ්රාල් යුගයේදී බව තහවුරු වී ඇත.

මාතෘකා පහක් යටතේ වෝහාරික විගණන පහක් සකස් කිරීම සඳහා ආණ්ඩුව ලොව ප‍්‍රමුඛතම මූල්‍ය උපදේශන සමාගම් දෙකකට කොන්ත‍්‍රාත් බාරදී තිබුණි. ඉන් හතරක් සකස් කළේ බීඞී ඕ සමාගමය. එකක් සකස් කළේ කේපීඑම්ජී සමාගමය. මෙම සමාගම් දෙක තම ක්ෂේත‍්‍රයට අදාළව ලොව පවතින දැවැන්තම සමාගම් පහ අතර ඇති ලොව ගෞරවනීයම සමාගම්ය.
මුල් වාර්තා දෙකම බීඞී ඕ සමාගම සකස් කළ ඒවාය. 2002 – 2015ට පෙර බැඳුම්කර ගනුදෙනු පිළිබඳව පළමු වාර්තාවක් සකස් කර ඇත.


එම කාලසීමාවේදී බැඳුම්කර ගනුදෙනුවලදී ඊපීඑෆ් අරමුදල කටයුතු කර ඇති ආකාරය පිළිබඳ දෙවැනි වාර්තාවෙන් සොයාබලා ඇත.


තෙවැනි වාර්තාව ඊපීඑෆ් අරමුදලෙහි මුදල් කොටස් වෙළඳපොළේ ආයෝජනය කිරීම පිළිබඳව කේපීඑම්ජී සමාගම සකස් කළ වාර්තාවය. බීඞී ඕ සමාගම සකස් කළ තෙවැනි වාර්තාවෙන් 2015 සහ 2016 වසරවල බැඳුම්කර ගනුදෙනු ගැන සොයාබලා ඇත. පස්වැනි වාර්තාවෙන් සොයාබලා ඇත්තේ සම්පූර්ණ බැඳුම්කර ගනුදෙනුවලට අදාල ප‍්‍රාථමික ගැනුම්කරුවන් තෝරාගැනීමේදී මහබැංකුව කටයුතු කර ඇති ආකාරය පිළිබඳවය.


ජනවාරි 21 වැනිදා එම වාර්තාව සභාගත කරන බව කතානායකවරයා කීය. එහෙත් ඒ වෙද්දී පාර්ලිමේන්තුවේ තිබුණේ වාර්තාවෙහි එක් පිටපතක් පමණි. ඉන්පසුව එම වාර්තාවෙහි ඊ පිටපතක් මහ බැංකුවෙන් ලබාදී තිබුණි. එය ඞීවීඞී තැටි ආකාරයට මන්ත‍්‍රීවරුන් වෙත ජනවාරි 22 වැනිදා ලබාදී තිබුණි. කෙසේ වෙතත් එලෙස ලබාදුන් පිටපතෙහි කොටසක් අඩුය. ඒ වාර්තාවට අදාල ඇමුණුම්ය. ඇමුණුම්වල ඒ ඒ සමාගම්වල පසුබිම් කතා, ගනුදෙනු සිදුවූ ආකාරය ආදිය ගැන තොරතුරු ඇත. වැදගත් තොරතුරු රැුසක් ඇමුණුම් විවෘත නොකිරීමෙන් යටපත් වෙයි.

විශේෂයෙන්ම ඒවායින් යටපත්ව ඇත්තේ ඍජු නිකුතු ක‍්‍රමයට බැඳුම්කර ගනුදෙනු කිරීමට අදාළ තොරතුරුය. එනම් 2015ට පෙර වංචා ගැන තොරතුරුය.


කෙසේ වෙතත් වෝහාරික විගණනයෙන් ගණනය කර ඇති පාඩුව ගැන අපට කතාකළ හැකිය. බලාපොරොත්තු වූ ආකාරයෙන්ම වෝහාරික විගණන වාර්තාවෙන් වැඩිපුර හෙළිව තිබෙන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ජනාධිපතිවරයාව සිටියදී සිදුවූ වංචා ගැනය.


අපූරු කාරණාව වන්නේ එම වාර්තා පාර්ලිමේන්තුවට නිකුත් වූ දිනයට පසු දින කිසිම පුවත්පතකට එම වාර්තාවෙහි ඇති කරුණු පුවතක් නොවීමය. ජනවාරි 23 වැනිදා පුවත්පත්වල කතුවරුන් සංක‍්‍රාන්ති ලිංගිකයෙකුට දරුවෙක් ලැබීම, රණවිරුවෙකු තමාගේ බිරිඳ ඝාතනය කිරීම ඇතුළු වෙනත් පුවත් ඊටත් වඩා වැදගත් පුවත් ලෙස හඳුනාගෙන තිබුණි.


වංචාවට, ¥ෂණයට එරෙහිව බලයට පත්වූ යහපාලන ආණ්ඩුව 2015 දී සහ 2016 දී බැඳුම්කර වෙන්දේසිවලදී වංචා කිරීම අතිශය බරපතළ අපරාධයක් බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. එය ඉතා නින්දිත වංචාවක් විය. ඒ පිළිබඳව අප ඕනෑ තරම් කතාකර ඇත. යහපාලන ආණ්ඩුව සමයේදී අවම වශයෙන් රුපියල් බිලියන 6.6ක පාඩුවක් බැඳුම්කර ගනුදෙනුවලින් සිදුවී ඇතැයි හතරවැනි වෝහාරික විගණන වාර්තාව ගණනය කරයි. එය උපරිම වශයෙන් බිලියන 9.6ක් දක්වා විහිද යා හැකි පාඩුවක් බව එම වාර්තාවෙන් පෙන්වයි. එම වාර්තාවෙන් බොහෝදුරට පෙන්වාදී ඇත්තේ දැනටමත් යහපාලන බැඳුම්කර වංචාව ගැන අප දන්නා කරුණුය.


සියල්ලන්ගේ කුතුහලය යොමුවී තිබුණේ ඒ දෙසට නොවේ. යහපාලන ආණ්ඩුවට පෙර වංචාවක් සිදුව තිබේද, එය කොතරම්ද යන්නය. වෝහාරික විගණන වාර්තාව නිකුත් වීමෙන් පසු පිළිතුර ඔව් යන්නය. එය සිතාගන්නට නොහැකි තරම් විශාල බවත් කිව යුතුය. විගණන වාර්තා කියවද්දී පෙනී යන්නේ එම වාර්තාවලින් ගණනය කර, පෙන්වාදී ඇති තරමට වඩා එහා ගිය පුළුල් කතාවක් මෙම ගනුදෙනු පසුපස ඇති බවය. ගජමිතුරු මූල්‍ය ගනුදෙනු එම වාර්තාවලින් පැහැදිලිව පෙනෙන්නට ඇත.


ඇත්තෙන්ම යහපාලන බැඳුම්කර වංචාවලට මුල්වූ පර්පෙචුවෙල් ටෙ‍්‍රෂරීස් සමාගම බැඳුම්කර ගනුදෙනු සඳහා ප‍්‍රාථමික ගැනුම්කරුවෙකු ලෙස තෝරාගෙන ඇත්තේද ඊට පෙර සමයේදී බව හෙළිවී ඇත. ඒ තෝරාගැනීමේ ක‍්‍රමවේදය පවා සැකසහිත බව පෙන්වා ඇත.


මේ සටහන ලියැවෙන්නේ බැඳුම්කර ගනුදෙනු පිළිබඳ වෝහාරික විගණන වාර්තා පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරුන්ට නිකුත් කොට, එය ලබාගෙන පැය කිහිපයක් තුළ එය අධ්‍යයනය කිරීමෙන් පසුවය. ඒ නිසා මේ සටහනට පදනම් කරගන්නේ එම වෝහාරික විගණන වාර්තාවලින් විවිධ අංශවල සිදුව ඇති පාඩුව පිළිබඳව සංක්ෂිප්තව දක්වා ඇති සටහන්ය. එම පාඩුව සිදුවී ඇත්තේ කෙසේද යන්න විස්තරාත්මකව කතාකරන්නට අපට අනාගතයේ ඕනෑ තරම් කාලය ඇත. මේ සටහනේදී වාර්තා පහෙන් පෙන්වාදී ඇති ප‍්‍රධාන කරුණු කිහිපයක් සංක්ෂිප්තව ඉදිරිපත් කරන්නෙමු.
කතාව සරලව තේරුම් ගැනීමට සිහි තබාගත යුතු එක් කරුණක් ඇත. මහ බැංකුවේ රාජ්‍ය ණය දෙපාර්තමේන්තුව බැඳුම්කර නිකුත් කරන්නේ ප‍්‍රාථමික ගැනුම්කරුවන් නම් පිරිස වෙතය. ප‍්‍රාථමික ගැනුම්කරුවන් ලෙස මහ බැංකුව හඳුනාගත් ආයතන ගණනාවක් ඇත. ඊපීඑෆ් අරමුදල, බැංකු සහ තවත් ආයතන මෙලෙස ගැනුම්කරුවන් ලෙස කටයුතු කරයි. පර්පෙචුවල් ටෙ‍්‍රෂරීස් ඒ අතරින් එකකි. ඔවුහු වෙත ක‍්‍රම දෙකකට බැඳුම්කර නිකුත් කරති.


ක‍්‍රම දෙකෙනක් එකක් එකක් ඍජු නිකුතු ක‍්‍රමයයි. දෙවැන්න වෙන්දේසි ක‍්‍රමයයි. 2015ට පෙර රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව වැඩිපුර පාවිච්චි කළ ක‍්‍රමවේදය ඍජු නිකුතු ක‍්‍රමයයි. එම ක‍්‍රමය අනුව බැඳුම්කර නිකුත් කිරීමේදී එක් පාර්ශ්වයක් සමග සාකච්ඡුා කොට එකඟ වන වටිනාකමකට සහ ඵලදා අනුපාතිකයක් ඇතිව ඔවුන්ට ඍජුවම බැඳුම්කර නිකුත් කරයි. ඔවුන් ඊට අඩුවෙන් වෙන්දේසි ක‍්‍රමය පාවිච්චි කර ඇත. වෙන්දේසි ක‍්‍රමය අනුව බැඳුම්කටවල මිල තීරණය වෙන්නේ ඒ ඒ ප‍්‍රාථමික ගැනුම්කරුවන් ඉදිරිපත් කරන ලංසු අනුවය.


ඒ අනුව වඩා යහපත් ක‍්‍රමය ලෙස බැලූ බැල්මට පෙනී යන්නේ වෙන්දේසි ක‍්‍රමයයි. එහෙත් ලෝකයේ ඕනෑම භාණ්ඩාගාරයක් බැඳුම්කර නිකුත් කිරීමේදී ඍජු ක‍්‍රමය පාවිච්චි කරන අවස්ථා ඇත. ඒ නිසා අවශ්‍යතාව අනුව ක‍්‍රම දෙකම පාවිච්චි කළ හැකිය. දෙදෙනෙක් අතර එකඟතාවයෙන් පමණක් ඍජු බැඳුම්කර නිකුත් කිරීමේ ක‍්‍රමවේදය පාවිච්චි කිරීමේදී ඊපීඑෆ් වැනි ආයතන සමඟ ගනුදෙනු කිරීම වඩා සුදුසු සහ විනිවිදභාවයෙන් යුතු ක‍්‍රමවේදයයි. පෞද්ගලික අංශයේ ප‍්‍රාථමික ගැනුම්කරුවන්ට වෙන්දේසියක් නැතිව ඍජුවම බැඳුම්කර නිකුත් කිරීමේදී වංචාවක් සිදුවීමේ ඉඩ වැඩිය. වෝහාරික විගණන වාර්තාවලින් පෙන්වා දෙන්නේ ඊපීඑෆ් ඇතුළු රජය භාරයේ පවතින ප‍්‍රභව හැර, පිටින් සිටින ප‍්‍රාථමික ගැනුම්කරුවන්ට ඍජු ක‍්‍රමය පාවිච්චි කරමින් බැඳුම්කර නිකුත් කිරීම සඳහා නිශ්චිත තීන්දුවක් මහ බැංකුවේ මුදල් මණ්ඩලය ගෙන නැති බවයි.


ඉහත කී ප‍්‍රාථමික ගැනුම්කරුවන්ට ද්විතීයික වෙළඳපොළේදී නැවත ඒ බැඳුම්කර අලෙවි කළ හැකිය. අලෙවි කර ලාභ ලැබිය හැකිය.


ලංකාවේ බැඳුම්කර නිකුත් කිරීමට අදාළව විධිමත් මෙහෙයුම් අත්පොතක් නැති බව මීට පෙර විගණන වාර්තා සහ ජනාධිපති කොමිසමේ වාර්තාවෙන් පෙනී ගිය කරුණකි. රාජ්‍ය ණය දෙපාර්තමේන්තුවේ වාර්ෂික මෙහෙයුම් අත්පොත ඇත. එය මහ බැංකුවේ මුදල් මණ්ඩලයේ නිසි අනුමැතිය ලද එකක් නොවේ. ඒ බව වෝහාරික විගණනයෙන්ද පෙන්වාදී තිබේ. කෙසේ වෙතත් මුදල් මණ්ඩලය දැනුම් දී ඇත්තේ 2017 දී මහ බැංකුවේ හැම දෙපාර්තමේන්තුවක්ම කටයුතු කිරීමේදී තම තමන්ගේ දෙපාර්තමේන්තුවල වාර්ෂික මෙහෙයුම් අත්පොත අනුව කටයුතු කළ යුතු බවට තීන්දුවක් ගෙන ඇති බවයි.


2015 දී හිටපු මහබැංකු අධිපති අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන් මුදල් මණ්ඩලයේ නිසි අවසරයක්ද නැතිව, තමන්ගේ බල සීමාවට පිටින් ගොස් ඍජු බැඳුම්කර නිකුත් කිරීම නවත්වන ලෙස වාචිකව නියෝග කර ඇත.


පළවැනි වාර්තාව


පළවැනි වාර්තාවෙන් පෙන්වාදෙන්නේ 2002 සිට 2015 දක්වා කාලසීමාව තුළදී බැඳුම්කර නිකුත් කිරීමේදී පාඩුවක් සිදුව ඇතිද යන කාරණාවයි. 2008න් පසුව රාජ්‍ය ණය දෙපාර්තමේන්තුව ඊපීඑෆ් ඇතුළු තමන් යටතේ පවතින ආයතන හැර පිටින් සිටින ප‍්‍රාථමික ගැණුම්කරුවන්ට ඍජුව බැඳුම්කර නිකුත් කරන්නට පටන්ගෙන ඇත. ඒ පිළිබඳව මුදල් මණ්ඩලයෙන් ප‍්‍රශ්න කර නැත. එහෙත් ඒ පිළිබඳව මාසිකව මහ බැංකු අධිපතිවරයාව දැනුවත් කර ඇත.


බැඳුම්කර නිකුත් කිරීමේදී වැඩි ඵලදා අනුපාතිකයක් සමග බැඳුම්කර නිකුත් කර ඇත. එය මහ බැංකුවට අවාසියකි. බැඳුම්කර මිලදී ගන්නා අයට වාසියකි. එලෙස වැඩි ඵලදා අනුපාතිකයක් සමඟ එම කාලසීමාවේදී නිකුත් කර ඇති බැඳුම්කර ප‍්‍රමාණය ලෙහෙසි පහසු නොවේ. රුපියල් බිලියන 337.30ක් වටිනා බැඳුම්කර එලෙස නිකුත් කර ඇත.


රුපියල් බිලියන 7763ක් වටිනා බැඳුම්කර නිකුත් කර ඇත්තේ ඒ වෙද්දීත් පැවති ද්විතීයික වෙළඳපොලේ ඵලදා අනුපාතිකයට වඩා වැඩි ඵලදා අනුපාතිකයක් සමගය. ඒ නිසාම සිදුව ඇති පාඩුව රුපියල් මිලියන 871.10කි.


ඉහත කී කතාව කියන්නේ රුපියල් බිලියන 43.87ක් වටිනා ඍජු නිකුතු 29 කදී ඵලදා අනුපාතිකය කුමක්දැයි පැහැදිළි නැති පසුබිමකය. එම ගණුදෙනුවල ඵලදා අනුපාතිකය ද්විතීයික වෙළඳපොලේ අනුපාතිකයට වඩා වැඩි බව වාර්තාවෙන් කියයි. ඒ නිසා සිදුව ඇති පාඩුව රුපියල් මිලියන 18.71ක් බවද කියයි.


ඒ අනුව වැරදි ඵලදා අනුපාතිකය නිසා සිදුව ඇති පාඩුව රුපියල් මිලියන 889.81කි.
ඍජු බැඳුම්කර නිකුත් කිරීමේදී සිදුවූ තවත් වරදක් වෝහාරික වාර්තාවෙන් පෙන්වාදී තිබේ. ඒ බැඳුම්කර නිකුත් කිරීමට එකඟතා ඇති කරගැනීමෙන් පසුව, එම ගණුදෙනුව සිදුකිරීම දක්වා ගතව ඇති කාලයයි. සාමාන්‍යයෙන් දින පහක් ඇතුළත ගණුදෙනුව සිදුවිය යුතු වුණත් බිලියන 249.92ක් වටිනා ගණුදෙනු 195ක් සිදුව ඇත්තේ දින පහකට වැඩි කාලයක් ගතවී බවයි. ඒ අතරින් රුපියල් බිලියන 13.11ක් වටිනා ගණුදෙනු තීරණය කරන මොහොත වෙද්දී ද්විතීයික වෙළඳපාලේ ඵලදා අනුපාතිකයට වඩා අඩුවෙන් ගණුදෙනුව තීරණය කර තිබුණු නමුත්, ගණුදෙනුව ඇත්තටම සිදුවෙන මොහොත වෙද්දී ද්විතීයික වෙළඳපොලට වඩා වැඩිවී ඇත. ඒ අනුව රජයට සිදුව ඇත්තේ පාඩුවකි.


පළවැනි විගණන වාර්තාවෙන් වෙන්දේසි ක‍්‍රමය පාවිච්චි කිරීම නිසා සිදුව ඇති පාඩුව පෙන්වාදී තිබේ. 2002 සිට 2004 දක්වා වෙන්දේසි පිළිබඳ තොරතුරු නැති නිසා එම වාර්තාවෙහි ඇත්තේ 2005 සිට 2015 දක්වා වෙන්දේසි ක‍්‍රමයෙන් සිදුව ඇති පාඩුවය. එම කාලයේදී රුපියල් බිලියන 558.08ක් වටිනා ගණුදෙනු වෙන්දේසි ක‍්‍රමයට කර ඇත. සිදුව ඇති පාඩුව රුපියල් මිලියන 6.03කි.


එම කාලයේදී බරපතල ගණයේ පාඩු සිදුව ඇත්තේ වෙන්දේසි ක‍්‍රමයෙන් නොවේ. ඍජු නිකුතු ක‍්‍රමයෙන්ය. 2002 සිට 2015 දක්වා ඍජු ක‍්‍රමයට බැඳුම්කර ගණුදෙනු 4,670ක් සිදුකර තිබේ. එහෙත් ඍජු නිකුතු ක‍්‍රමයට වැඩිම ගණුදෙනු ප‍්‍රමාණයක් සිදුව ඇත්තේ 2005 සිට 2015 දක්වා කාලසීමාවට අදාලවය. සංඛ්‍යාව 4,504කි. 2005 ජනවාරි 01 වැනිදා සිට 2015 පෙබරවාරි 28 වැනිදා දක්වා කාලසීමාවේදී ඍජු නිකුතු ක‍්‍රමයට බැඳුම්කර නිකුත් කිරීම නිසා සිදුව ඇති අවම පාඩුව රුපියල් බිලියන 10.47කි. උපරිම පාඩුව බිලියන 10.62ක් බව වාර්තාවෙන් පෙන්වයි.
ගජමිතුරන්


කෙසේ වෙතත් වෝහාරික විගණනයක රසවත් කොටස වන්නේ එවැනි විගණනයකදී ලබන පාඩුවට බැඳියාවන් අතර ගැටුම්, විශේෂ ලාභ ප‍්‍රයෝජන ඇතුළු කාරණා හේතුවී තිබෙනවාද යන්න සොයා බැලීමය. ඔවුන් තමන් සතුව ඇති සම්පත් පාවිච්චි කරමින් ඒවා ගැන සොයාබැලීම් කර ඇත. එම කරුණු ගැන පසුවට දීර්ඝව සාකච්ඡුා කළ හැකිය. කෙසේ වෙතත් වැදගත් කරුණු කිහිපයක් මෙසේය.


ඇකුයිටි සෙකියුරිටීස් ප‍්‍රයිවෙට් ලිමිටඞ් නම් ප‍්‍රාථමික ගණුදෙනුකාර ආයතනය වෙත නිකුත් කර ඇති ඍජු බැඳුම්කර නිකුතු අතරින් සීයට 80ක් 2013 – 2014 කාලසීමාවේදී ලබාදුන් ඒවාය. ඒ කාලසීමාවේදී එම සමාගමෙන් සිදුව ඇති පාඩුව මිලියන 60ක් පමණ වේ. එම කාලයේදී සංජීව ප‍්‍රනාන්දු සහ ගජන් දේවරාජන් ඇකුයිටි සෙකියුරිටීස් ආයතනය සමග සම්බන්ධව සිටි බව වාර්තාවෙන් පෙන්වාදෙයි. ඇකුයිටි සෙකියුරිටීස් ඞීඑෆ්සීසී සහ එච්එන්බී බැංකුවලට සම අයිතිය ඇති ආයතනයක් ලෙස ප‍්‍රවර්ධන කටයුතු සිදුකර ඇත. 2014 වර්ෂය පුරාවට ඞීඑෆ්සීසී බැංකුවෙහි රවීන්ද්‍ර බාලකාන්ත තම්බයියා ඞීඑෆ්සීසී බැංකුවේ අධ්‍යක්ෂවරයෙකු වශයෙන් කටයුතු කර ඇත. අජිත් නිවාඞ් කබ්රාල් මහතාගේ සහෝදරයෙකු වන අමල් කබ්රාල් එච්එන්බී බැංකුවේ අධ්‍යක්ෂවරයෙකු ලෙස සේවය කර ඇත.


2009 වර්ෂය වෙද්දී කොමර්ෂල් බැංකුවට නිකුත් කර ඇති බැඳුම්කර සංඛ්‍යාව තීරණාත්මකව වැඩිවී ඇත. 2008 දී බිලියන 3.55ක්ව තිබුණු ප‍්‍රමාණය 2009 වෙද්දී බිලියන 25.11ක් දක්වා වැඩිවී තිබේ. එම කාලයේදී නිහාල් ෆොන්සේකා සහ සිරෝමි නොයෙල් වික‍්‍රමසිංහ කොමර්ෂල් බැංකුව සමග කටයුතු කර ඇති බවත්, සිරෝමි නොඑල් වික‍්‍රමසිංහ අජිත් නිවාඞ් කබ්රාල්ගේ සමීප ඥාතියෙකු බවත් පෙන්වාදෙයි.


ෆ‍්‍රස්ට් කැපිටල් නම් ආයතනයට 2008 දී රුපියල් බිලියන 20.51ක් වටිනා බැඳුම්කර නිකුත් කර ඇත. 2009 වර්ෂයේදී රුපියල් බිලියන 19.98ක් වටිනා බැඳුම්කර නිකුත් කර ඇත. එම කාලයේදී රුවන් ප‍්‍රසන්න සුගතදාස මහතා ෆ‍්‍රස්ට් කැපිටල් ආයතනය සමග කටයුතු කර ඇත. ඔහු බ‍්‍රවුන් සමාගම් ජාලයෙහි අධ්‍යක්ෂවරයෙකු ලෙස කටයුතු කර ඇත. ෆ‍්‍රස්ට් කැපිටල් ආයතනය මීට පෙර බ‍්‍රවුන්ස් සමාගම සහ පර්පෙචුවෙල් හෝල්ඩින්ස් ආයතනය සම අයිතිය තිබුණු ආයතනයකි. පර්පෙචුවල් හෝල්ඩින්ස් ආයතනය අර්ජුන් ඇලෝෂියස් ප‍්‍රමුඛ ඔහුගේ පවුලට අයත් ආයතනයක් විය. 2015 බැඳුම්කර වංචාව සිදුවී දින හතරක් ඇතුළත පර්පෙචුවෙල් හෝල්ඩින්ස් ආයතනය සතුව තිබුණු ෆ‍්‍රස්ට් කැපිටල්හි සීයට 50ක අයිතිය බ‍්‍රවුන්ස් ඉන්වෙස්මන්ට්ස් සමාගමටම විකුණා ඇත. මේ කතාවෙන් පැහැදිළි වෙන්නේ පර්පෙචුවෙල් සමාගමේ පිරිස 2009 තරම් ඈත කාලයේ සිට මහ බැංකුවේ ගණුදෙනුවලට සම්බන්ධව සිට ඇති බවය.


ඒ අනුව ඍජු බැඳුම්කර නිකුත් කිරීමේදී හඳුනාගත් පාර්ශ්වයන් ගණුදෙනුවලට සම්බන්ධ වී සිටි නිසා, එම ගණුදෙනු පසුපස හේතු ඇති බව විගණන වාර්තාවෙන් පෙන්වාදෙයි. ගණුදෙනු සිදුව ඇති ආකාරය පිළිබඳව ලැබී ඇති තොරතුරු අධ්‍යනය කරද්දී, ඉහත කී පුද්ගලයන් ගණුදෙනු සඳහා මැදිහත්ව ඇති බවද වෝහාරික විගණනය නිරීක්ෂණය කර ඇත.


දෙවැනි වාර්තාව


දෙවැනි වාර්තාවෙහි ඇත්තේ 2015ට පෙර ඊපීඑෆ් අරමුදල බැඳුම්කර ගණුදෙනු නිසා ලබා ඇති පාඩුව පිළිබඳවය. විශේෂයෙන්ම ද්විතීයික වෙළඳපොලේදී බැඳුම්කර ගණුදෙනුවලට සහභාගී වෙමින් ඔවුන් ලබා ඇති පාඩුව පිළිබඳවය. ඊපීඑෆ් අරමුදල මහ බැංකුව යටතේම පාලනය වෙන ආයතනයකි. එම විගණන වාර්තාවෙන්ද හෙළිවෙන කරුණු රැුසකි. ඒවා ගැන දීර්ඝව විස්තර කිරීම පසුවට තබන්නෙමු. දැනට සිදුව ඇති පාඩුව පිළිබඳ වෝහාරික විගණන වාර්තාවෙන් ගණනය කර ඇත.


ඒ අනුව වෙන්දේසි වලදී ඊපීඑෆ් අරමුදල රුපියල් මිලියන 12.31ක්, රුපියල් මිලියන 31.78ක්, රුපියල් මිලියන 13.50ක්, රුපියල් මිලියන 22.04ක්, රුපියල් මිලියන 16.08ක් වශයෙන් අවස්ථා කිහිපයකදී පාඩු ලබා ඇත.


ඍජු නිකුතු වලදී රුපියල් මිලියන 8.68ක්, රුපියල් මිලියන 4.53ක්, රුපියල් මිලියන 8.63ක් ආදී වශයෙන් අවස්ථා කිහිපයකදී පාඩු ලබා ඇත.


ඊට අමතරව ඍජු බැඳුම්කර නිකුතු වලදී රාජ්‍ය ණය දෙපාර්තමේන්තුවෙන් අඩු ඵලදා අනුපාතිකයක් යටතේ බැඳුම්කර නිකුත් කිරීම නිසා අවස්ථා කිහිපයකදී රුපියල් මිලියන 256.37ක් හා රුපියල් මිලියන 8716ක් වශයෙන් පාඩු ලබා ඇත.


ද්විතීයික වෙළඳපොලේදී බැඳුම්කර මිලදී ගැනීමේදීත් ඊපීඑෆ් ආයතනය අවස්ථා කිහිපයකදී පාඩු ලබා ඇත. රුපියල් මිලියන 620.81ක්, රුපියල් මිලියන 26.46ක්, රුපියල් මිලියන 68.83ක්, රුපියල් මිලියන 12.59ක්, රුපියල් මිලියන 5.34ක් ආදී වශයෙන් එම පාඩු ලැබීම් ගණනය කර තිබේ.


වෝහාරික වාර්තාව ඊපීඑෆ් අරමුදලට එම කාලසීමාවේදී සිදුව ඇති සම්පූර්ණ පාඩුව ගණනය නොකරයි. එයට හේතුව වන්නේ ඇතැම් පාඩු එකිනෙක එකතු කර පෙන්විය නොහැකි නිසා බව ඔවුන් කියයි. කෙසේ වෙතත් එක් අවස්ථාවකදී බිලියන 8.71ක් පාඩු ලබා ඇති බව මතක තබාගත යුතුය. ඕනෑනම් පළවැනි වෝහාරික විගණන වාර්තාවෙන් පෙන්වාදී ඇති බිලියන 10ක පාඩුවට එය එකතු කළ හැකිය. එවිට බිලියන 18 ඉක්මවයි.


තෙවැනි විගණනය


මෙම විගණනය කේ.පී.එම්.ජී. ආයතනයෙන් කර ඇත. එය ඊපීඑෆ් අරමුදලේ මුදල් කොටස් වෙළඳපොලෙහි ආයෝජනය කිරීමෙන් ලද පාඩුව ගණනය කර ඇත. කොටස් වෙළඳපොලෙහි ඊපීඑෆ් මුදල් ආයෝජනය කළේ රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව සමයේ සිටය. විශාලම පාඩුවක් සිදුව ඇත්තේ එසමයෙහිය. ඇත්තෙන්ම බරපතලම කාරණා හෙළි වන්නේ ඒ ගණුදෙනු වලින්ය. ඒ ගණුදෙනු ගැන විස්තර කිරීම ඉදිරියේදී වෙනම සිදු කරන්නට බලාපොරොත්තු වන්නෙමු. කෙසේ වෙතත් සිදුව ඇති පාඩුව පෙන්වාදිය හැකිය.


ඊපීඑෆ් මුදල් ආයෝජනය කිරීමේදී රුපියල් මිලියන 57,965ක් වටිනා ආයෝජන පාඩු ලබන අන්දමේ ආයෝජන බව එම වාර්තාවෙන් පෙන්වාදෙයි. සමාගම් කිහිපයක ආයෝජනය කර ඇති මුදල එහි පෙන්වාදී ඇත.


ඒ අනුව බ‍්‍රවුන් ඇන්ඞ් කම්පැණි ප‍්‍රයිවෙට් ලිමිටඞ්හි ආයෝජනය කිරීමෙන් රුපියල් මිලියන 1304.24ක පාඩුවක් ලබා ඇත. සිලෝන් ගේ‍්‍රන් එලවේටර්ස් ප‍්‍රයිවෙට් ලිමිටඞ් සමාගමෙහි ආයෝජනය කිරීෆමන් රුපියල් මිලියන 651.91ක පාඩුවක් ලබා ඇත. ගලධාරි හොටෙල්ස් ලංකා ප‍්‍රයිවෙට් ලිමිටඞ්හි ආයෝජනය කිරීමෙන් රුපියල් මිලියන 620ක පාඩුවක් ලබා ඇත. කලම්බු ඩොක්යාඞ් සමාගමෙහි ආයෝජනයෙන් රුපියල් මිලියන 1868ක් පාඩු ලබා ඇත. බුකිට් ඩාරාහ් ප‍්‍රයිවෙට් ලිමිටඞ්හි ආයෝජනයෙන් මිලියන 1707ක් පාඩු ලබා ඇත. කාර්සන් කුම්බර්බැච් ප‍්‍රයිවෙට් ලිමිටඞ්හි ආයෝජනයෙන් රුපියල් මිලියන 1625ක් පාඩු ලබා ඇත. ශ‍්‍රී ලංකන් එයාලයින්හි ආයෝජනයෙන් රුපියල් බිලියන 2.70ක් පාඩු ලබා ඇත.


ඉහත කී සමාගම් කිහිපයෙහි ආයෝජනය කරමින් සිදුව ඇත පාඩු ලැබීම් කිහිපය පමණක් එකතු කළොත් රුපියල් බිලියන 10 ඉක්මවයි. ඒ අනුව අප පෙර සඳහන් කළ බිලියන 18ට එකතු කළහොත් බිලියන 28කට වැඩිය.


වෝහාරික විගණන වාර්තා ඉතා විශාලය. දළ වශයෙන් අප ඉහත කී ගණනය කිරීම කළත්, සැබෑ ලෙස සිදුව ඇති පාඩුව වාර්තා තව තවත් අධ්‍යනය කිරීමෙන් පසුව පැහැදිළි කරගත යුතුය. සිදුව ඇති අපරාධ ගැන වෝහාරික විගණන වාර්තා මෙන්ම ඊට පෙර නිකුත්ව ඇති වාර්තාවල තිබෙන කරුණුද පදනම් කරගනිමින් ඉදිරියේදී විස්තරාත්මකව කතාකරන්නට අපි බලාපොරොත්තු වන්නෙමු.

මම තාම නෙළුම් පොකුණේ රඟපාලා නැහැ

මයුර කාංචන පෙරේරා



මයුර ලංකාවේ වේදිකා නාට්‍ය කලාවේ සිටින අතිදක්ෂ රංගන ශිල්පියෙකි. වසර විස්සක පමණ කාලයක් තිස්සේ ඔහු වේදිකා නාට්‍ය ගණනාවක රඟපා ඇත. ඒ අතර වලස් පවුල, විකෘති, තොප්පි වෙළෙන්දා, කතාන්දර දෙකක්, මෙය තුවක්කුවක් නොවේ, කලිගියුලා, ඉන්ද්‍රජාලික පෙම්වතිය, දුටු තැන අල්ලනු, ග්ලැඩියේටර් පේ‍්‍රමය, සඳ ළඟ මරණය, මගේ කාලයේ වීරයෙක් ඇතුළු වේදිකා නාට්‍ය වෙයි. රාජ්‍ය නාට්‍ය උළෙලේදී සහ යොවුන් නාට්‍ය උළෙලේදී කිහිප වතාවක් හොඳම නළුවාට හිමි සම්මානය ඔහු ලැබීය. මේ ජනවාරියේදී ඔහු රංගනයෙන් එක්වන අලූත්ම නාට්‍යය වන ‘ගිනි ගිනි මාලේ’ මුල් වරට වේදිකාගත විය.


රාජ්‍ය නාට්‍ය උළෙලේදී ‘ග්ලැඩියේටර් පේ‍්‍රමය, මෙය තුවක්කුවක් නොවේ’ නාට්‍ය වෙනුවෙන් හොඳම නළුවාට සම්මාන ලැබීය. යෞවන සම්මාන උළෙලේදී ‘මගේ කාලයේ වීරයෙක්’ නාට්‍යයට හොඳම නළුවාට සම්මාන ලැබීය. සිනමා සහ ටෙලිනාට්‍ය ක්ෂේත‍්‍රයේදී මයුර දකින්නට ලැබෙන්නේ අඩුවෙන්ය. එහෙත් සුවිශේෂ චරිත කිහිපයක් ඔහු රඟපා ඇත. ‘බැද්දේ කුලවමිය’ ටෙලිනාට්‍යය වෙනුවෙන් හොඳම සහාය නළුවාට හා හොඳම නැගී එන නළුවාට හිමි සම්මාන ඔහු ලැබීය. ඊට අමතරව ‘ත්‍රෛලෝකා, වීරයා ගෙදර ඇවිත්’ ඇතුළු ටෙලිනාට්‍යවල ඔහු රඟපා ඇත. ඔහු ප්ලේහවුස් ඇකඩමියෙහි රංග කලා උපදේශකයෙකු ලෙසත් කටයුතු කරයි.

මයුර රඟපාන්න හිතුවේ ඇයි?


පාසල් අවදියේවත් රඟපෑම ගැන අත්දැකීම් තිබුණේ නැහැ. මම කොළඹ වේළුවන විද්‍යාලයේ ඉගෙනගත් කෙනෙක්. ඉස්කෝලෙදී කැපීපෙනුණු ශිෂ්‍යයෙකුත් නෙවෙයි. ඒත් මට නාට්‍යයක් නිර්මාණය කරන්නේ කොහොමද කියන අත්දැකීම විඳින්න කැමැත්තක් ඇතිවුණා. අපි නවය වසරේදී සිංහල ගුරුවරිය සම්පූර්ණ මනමේ නාට්‍යයේ දෙබස් සහ ගීත තියෙන කැසට් එකක් වාදනය කළා. මොකද නාට්‍යය බලන්න විදියක් තිබුණේ නැහැ. ඒ ටේප් එක අහනකොට ඒ චරිත සහ සිදුවීම් ටික හිතේ මැවෙන්න ගත්තා. විශේෂයෙන්ම මගේ හිතේ මැවුණේ චරිත. මම කැසට් එක අරගෙන ගෙදර ගිහිල්ලාත් ඇහුවා. ඒ තරමට මම ඒකට පිස්සු වැටුණා.


මම යන්ත‍්‍රසූත‍්‍ර පැත්තට බරවූ කෙනෙක්. එක එක යන්ත‍්‍රසූත‍්‍ර ගලවලා හදන්න මට පුළුවන්. වාහන පවා හදන්න පුළුවන්. ගෙදරිනුත් මට කීවේ ටෙක්නිකල් කොලේජ් එකට ගිහිල්ලා මෝටර් මැකෑනික් කෝස් එකක් කරන්න කියලා. ඒත් මම උසස්පෙළ කරන කාලය වෙනකොට අනන්‍යතාව හොයන්න ගත්තා. මම දැනගෙන හිටියා මෝටර් මැකෑනික් කළොත් මට රැුකියාවක් හොයාගෙන ජීවිතය ගොඩදාගන්න පුළුවන් බව. ඒත් මට මොකක්දෝ ඉවකින් හිතුණා මෝටර් මැකෑනික්වල මනුෂ්‍යයන්ට සම්බන්ධ කාරණා අඩු බව. මීට වඩා මනුෂ්‍යයන් එක්ක ගැටගැහුණු දෙයක් කරන්න හිතුණා. ඒ වෙද්දීත් මා තුළ මනමේ නාට්‍යයෙහි හඬ ඇසීමෙන් ලබපු ප‍්‍රහර්ෂය තිබුණා. ඒ නිසා මට හිතුණා කොහොමද ගායනා කරමින් රඟපාන්නේ කියලා හොයන්න. මට ඒ දේ කරන්න බැරිද කියලා කල්පනා කළා. මිනිස්සුන්ට වින්දනය දෙන්න මට බැරිද කියලා මම හිතුවා.


රඟපෑමට යොමුවුණේ කොහොමද?


අනූනවයේදී උසස්පෙළ ඉවරවුණ ගමන් සතිස්චන්ද්‍ර එදිරිසිංහ මහතාගේ රංගන වැඩමුළුවකට ගියා. මට එතැනදී බලාපොරොත්තු වුණ දේවල් ලැබුණේ නැහැ. 2000දී සෝමලතා සුබසිංහ හා කෞශල්‍යා ප‍්‍රනාන්දු හිටපු ප්ලේහවුස් ඇකඩමියට ආවා. ඒ වෙද්දී මගේ ඇතුළේ රංගනයට අවැසි ශක්තිය තියෙන බව මට දැනුණා. ඒ වගේම මට පෙනුණා මේකෙන් මනුෂ්‍යයන්ට සෑහෙන බලපෑමක් කරන්න පුළුවන් බව. මනුෂ්‍යයෙක් විදියට ඇක්ටින් කියන විෂය තුළ කුසලතාව හා ප‍්‍රකාශනය වර්ධනය කරගන්න ඇති හැකියාවත් මට දැනුණා. සමාජය වෙනස් කරන්නට පුළුවන් බව මට දැනුණා. චැප්ලින්, හොෆ්මාන් හෝ අමීර් ඛාන් රඟපාන චරිතයක් බලලා මිනිස්සු මොනතරම් වෙනස් වෙනවාද කියලා මම දන්නවා. ඉතින්, මම තවම විශ්වාස කරනවා චරිතයක් රඟපෑමෙන් මිනිසුන්ව වෙනස් කරන්න පුළුවන් බව.


මෙතෙක් කාලයක් කළ රඟපෑම් ගැන දැනෙන්නේ මොකක්ද?


මම රඟපෑ දේවල් පේ‍්‍රක්ෂකයන් විඳලා තියෙනවා. ඒත් මට දැන් තියෙන ගැටලූව තමයි ලංකාවේ මොනතරම් දුරට එය ග‍්‍රහණය කරගන්නවාද කියලා. අද මම චරිතයක් රඟපාන්නේ මිනිස්සුන්ගේ හුදු වින්දනය වෙනුවෙන් පමණක් නෙවෙයි. මිනිස්සුන්ව ඥානනය කිරීමත් මගේ අරමුණක්. ඒක මොනතරම් දුරට සිද්ධවෙනවාද කියන එක මට අද ප‍්‍රශ්නයක්.


දැන් පේ‍්‍රක්ෂකයන් අලස විදියට, අතිශය සරල දෙයක් බලන්න කැමති. ටිකක් හෝ මොළය වෙහෙසන්න වෙන නිර්මාණයක් විඳින්න ඔවුන් කැමති නැහැ නේද?


ඒක පේ‍්‍රක්ෂකයන්ගේම අවුලක් නෙවෙයි. පේ‍්‍රක්ෂාගාරය එහෙම ප‍්‍රශ්නයකට එන්න හේතුවම අද සමාජයේ තියෙන අවුල. හැමෝම අද කියන්නේ තාක්ෂණික විෂය ධාරාවන් ඉගෙනගන්න කියලයි. දොස්තර හෝ ඉංජිනේරු විෂය ධාරාවන්ගෙන් ඉගෙනගන්න කියලා උපදෙස් ලැබෙනවා. අපේ රට එක්තරා විදියකට දියුණු මට්ටමකට එන්නේ නැති ප‍්‍රශ්නයක් තියෙනවා. පුද්ගලයෝ වශයෙන් ටිකක් එහාට හිතන්නට කම්මැලිකමක් තියෙනවා. නිර්මාණවලටත් ඒක බලපානවා. නිර්මාණකරුවන් හිතන්න පෙළඹෙනවා. ඒත් හිතුවාට වැඩක් නැහැ. කවුද අන්තිමේදී ඒක පරිභෝජනය කරන්නේ කියන ප‍්‍රශ්නය තියෙනවා. ලොකුම දුර්වලකම තමයි ටිකක් ක‍්‍රියාකාරීව නිර්මාණයක් රසවිඳින පේ‍්‍රක්ෂකයන් නැතිකම. නිර්මාණයක් සම්පූර්ණ වෙන්නේ නිර්මාණකරුවාගේ වගේම පේ‍්‍රක්ෂකයාගේත් නිර්මාණාත්මක ක‍්‍රියාකාරීත්වය නිසා. ඒත් අපේ සමාජයේ හැමෝවම අක‍්‍රිය කරලා තියෙන්නේ. අක‍්‍රිය විදියට විභාගවලට පාඩම් කරවනවා මිසක්, දැනුම සොයන්නට ක‍්‍රියාකාරී වෙන්නේ නැහැ. නිර්මාණයක් එක්ක සක‍්‍රියව දායක වීමේ පුරුද්දක් ඔවුන්ට නැහැ. ඒ නිසා තමයි නිර්මාණකරුවාට සියල්ල හැන්දෙන්ම පොවන්න වෙලා තියෙන්නේ. චරිතයකට කේන්ති ගියොත්, මට කේන්ති ගිහින් ඉන්නේ කියලා දෙබසකින් කියන්නම ඕනෑ..


දැන් සංගීත වීඩියෝ සංස්කෘතියෙන් වෙලා තියෙන්නේත් ඕකනේ. සංගීතයට සීමාවක් නැහැ. සිංදුවට යොදන වචනවලින් සිංදුවේ තේමාව පටු කරනවා. ඊට පස්සේ වීඩියෝවෙන් ඒ කතාව තවත් පටු කරනවා. අන්තිමේදී සිංදුවේ තියෙන්නේ පුංචි කතාන්දරයක් විතරයි. එතැනින් එහාට පේ‍්‍රක්ෂකයාට හිතන්න බැහැ.


සාමාන්‍ය මිනිස්සු කෙසේ වෙතත් කලා, සාහිත්‍ය, ජනමාධ්‍ය අවකාශයේ ඉන්න අය පවා නාට්‍ය බලන්න යන්නේ නැහැ..


අපේ මිනිස්සු හැම තිස්සේම කියනවා නාට්‍ය බලන එක මරු නේද කියලා. අපේ යාලූවොත් ඒක කියනවා. ඒත් කවුරුත් බලන්නේ නැහැ. නාට්‍ය බලන එක හොඳ බව කියන අය පවා ආත්මීයව ඒ කතාව විශ්වාස කරන්නේ නැහැ. අද තියෙන්නේ සමාජයේ පුරුදුවල ප‍්‍රශ්නයක්. දැන් වෙද්දී නාට්‍ය බලන පුරුද්ද නැතිවෙලා ගිහින්. මහා සමාජය විශ්වාස කරන්නේ කලාවෙන් ගන්න පුළුවන් එකම දේ ජොලිය විතරයි කියලා. අවසානයේ ප‍්‍රවීණයන් පවා තමන්ගේ ජීවන පැවැත්ම වෙනුවෙන් හුදු විනෝදය පේ‍්‍රක්ෂකයන්ට දෙන්න ගන්නවා. යූටියුබ් වගේ නූතන තාක්ෂණය තියෙන තැන්වල පවා ඒ හුදු විනෝදය ලබාදීමේ අරමුණ තමයි පේන්න තියෙන්නේ. සමාජයේ මිනිස්සුන්ට බුද්ධියක්, දැනුමක් හා අවබෝධයක් ඇති කිරීමේ වගකීම කලාකරුවන් විදියට අපි බාරගන්න ඕනෑ. තමන් නිර්මාණය කරන්නේ මොකක්ද කියලා කල්පනා කරන්න ඕනෑ. ඒත් අපට විතරක් කලාව වෙනස් කරන්න බැහැ. සමාජයක් විදියට ඒක ගැන කල්පනා කරන්න ඕනෑ.


එහෙම රටක මෙගා නාට්‍යයක රඟපාලා, කීයක් හරි උපයාගෙන ජීවත්වෙන්නේ නැත්තේ ඇයි?


මේක බරපතළ කැපකිරීමක්. මම ඒ කැපකිරීම දරුණු විදියට කරලා තියෙනවා. මම මගේ ජීවිතය කැප කළේ රංගනය නිවැරදිව කරන්න. ස්වාභාවිකව කරන්න. මටත් මෙගා නාට්‍ය කරන්න, කොමඩිවල රඟපාන්න ආරාධනා ආවා. ප‍්‍රශ්න තියෙද්දී වුණත් මම ලොකු මුදලකට ආපු ආරාධනා මඟහැරියා. ඒවාට එන්නේ නැති බව දැනගෙනද කොහෙදෝ මෑතක් වෙද්දී මට ආරාධනා ලැබෙන එකත් නැතිවෙලා ගිහින්.


ඔබ උසස්පෙළ වෙලාවේ මෝටර් මැකෑනික් ක්ෂේත‍්‍රය අත්හැරලා රංගනයට තෝරාගත්තා. ඒත් අද ඔබේ ප‍්‍රධාන ආදායම් මාර්ගය රංගනය නෙවෙයි නේද?


ඒක ඇත්ත. මට ඒ දවස්වල ඉඳලා තේරුණා මේ ක්ෂේත‍්‍රයෙන් ආර්ථික සාර්ථකත්වය ලබන්නට බැරි බව. මම ගෙවල්වල අයගේත් විරෝධය මැද රැුඩිකල් තීන්දුවක් එදා ගත්තා. හැමෝම මට කීවේ ඕක හරියන්නේ නැති බව. අනාගතයක් නැති බව. එයාලා කියපු දේ වැරදි නැහැ. මූල්‍යමය ප‍්‍රතිලාභයක් මට නැහැ. අවසානයේදී මට අකැමැත්තෙන් රාජ්‍ය සේවයට යන්න වුණා. මට තේරෙන්න ගත්තා මට ඉහ ගහගෙන ඉන්න නම් මොකක්හරි රැුකියාවක් කරන්න වෙන බව.
රංගනය පූර්ණකාලීන රස්සාව කරගන්න කැමති නැද්ද?


මම හරි ආසයි දවස් පහම වැඩකරන රංගන ශිල්පියෙක් වෙන්න. මට ලොකු පේ‍්‍රක්ෂාගාර ඕනෑ නැහැ. ජනප‍්‍රිය චිත‍්‍රපටි හෝ ටෙලිනාට්‍ය ඕනෑ නැහැ. මගේ දරුවන්ට දෙන්න ඕනෑ දේවල් ටික දීලා නිතර වැඩකරන රංගන ශිල්පියෙක් විදියට වැඩ කරමින් ඉන්න ආසයි. පුංචි පේ‍්‍රක්ෂාගාර ඉදිරියේ වුණත් නිතිපතා රඟපාන්න ආසයි.


ඇත්තටම ලෝකයේ දියුණු රටවල කලාත්මක නිර්මාණ වෙනුවෙන් රජය සහ පෞද්ගලික අංශය මැදිහත් වෙනවා. එවැනි කලාවක් පැවතිය යුතු බව විශ්වාස කරන පිරිස් ඒ කලාකරුවන්ව සහ රඟහල් ආදිය පවත්වාගෙන යෑමට මුදල් යොදවනවා. ඒ නිසා ටිකට් අලෙවි නොවුණත්, ඒ කලාව පවතිනවා..


හොඳම උදාහරණයක් තියෙනවා. මොස්කව්වලට අපි ගිය වෙලාවක පුංචි යටි බිම්ගත රඟහලක රංගයක් බලන්න ලැබුණා. ඒක මුඩුක්කු රඟහලක් වගේ නමක් තිබුණු තැනක්. බිත්තිවල පතුරු ගැලවුණ, බංකු ටිකක් ගැහුව තැනක්. එතැන රඟපාන්න එන්නේ ඇත්තටම ප‍්‍රශ්නවලට මුහුණදුන්න ජනකොටස්. තමන්ගේ අත්දැකීම් ඔවුන් ඉදිරිපත් කරනවා. ඒ රඟහල පවත්වාගෙන යන්නේ එක මනුස්සයෙක්. ඔහු එය කරන්නේ පොඩි මනෝ චිතිත්සාවක් විදියට. ඔහු කියන්නේ මොනවා වුණත්, ඔවුන්ට ආධාර ලබාදෙන අය ඉන්නවා. විවිධාකාර පෞද්ගලික සමාගම්වලින්, සංවිධානවලින් හා රජයෙන් විවිධ දීමනා දෙනවා. ඔවුන් නාට්‍යයක් පෙන්වලා, එදිනෙදා වියදම් ආවරණය කරගෙන සතුටින් ඉන්නවා. ඒ රජයන් පවා එවැනි කලාවක් පැවතිය යුතු බව විශ්වාස කරනවා. ඒ නිසා තමයි සහයෝගය දෙන්නේ.


ලංකාවේත් හැම ආණ්ඩුවක්ම කලාවේ පැවැත්මට වැඩ කරන බව පොරොන්දු වෙනවා නේද?


අපේ නාට්‍යකරුවන්ගේ ප‍්‍රකාශන අයිතිය රැුකගැනීම ගැන කවුරුත් හිතන්නේ නැහැ. නාට්‍ය කලාව තියෙන්න ඕනෑ බව කියනවා. ඒත් ඒක අවංක නෑ. ඒක තමයි ප‍්‍රශ්නය. තියෙන්න ඕනෑ නිසා රාජ්‍ය නාට්‍ය උළෙල කරනවා. ඒකේ වටිනාකම ගැන අවබෝධයෙන් කරන්නේ නැහැ. ඇත්තටම නාට්‍ය කලාවෙහි වටිනාකම තේරුම් අරගෙන නැති බව මම හිතනවා. උදාහරණයකට නෙළුම් පොකුණ දිහා බලමු. මම මෙතෙක් කාලයක් වේදිකාවේ හිටපු කෙනෙක්. හැම රාජ්‍ය නාට්‍ය උළෙලේදීම අවසන් වටයේදී මම නාට්‍ය දෙකතුනක රඟපානවා. ඒත් මම තාම නෙළුම් පොකුණේ රඟපාලා නැහැ. එතකොට නෙළුම් පොකුණ රඟහල බිහිවෙනකොට නාට්‍ය කලාව ගැන කීව දේවල් ඇත්තක් නෙවෙයි.


ඔබ ටෙලිනාට්‍යවල හා සිනමාවේ රඟපාන්නේ අඩුවෙන් නේද?


මම ‘ඉගිලෙන මාළුවෝ’ සහ ‘පාංශු’ චිත‍්‍රපටිවල රඟපෑවා. මට එතරම් චිත‍්‍රපටිවලට ආරාධනා ලැබිලා නැහැ. ටෙලිනාට්‍යවලට ආරාධනා ලැබෙනවා. විශේෂයෙන්ම ආනන්ද අබේනායක මට චරිතවලට ආරාධනා කළා. මම හිතන විදියට ඔහු රඟපෑමේ හැකියාව ගැන බලනවා ඇති කියලා. මට ඔහු දුන්නේ එකිනෙකට වෙනස් චරිත. මට අඩු ප‍්‍රමාණයක් වුණත් එකිනෙකට වෙනස් චරිත ලැබෙනවා. ඒවා බලද්දී ඒ චරිතාංගවලට යන්න හැකිවුණ බව දැනෙනවා. කොහොම වුණත් මට චරිතාංගවලට යෑමේ පොඩි පිස්සුවක් තියෙනවා.


මම හැම නිර්මාණයක්ම වගේ ප‍්‍රතික්ෂේප කරන කෙනෙක් නෙවෙයි. හැම එකක්ම බාරගන්න කෙනෙකුත් නෙවෙයි. මැද මට්ටමක් තියෙන්න ඕනෑ. මේ සමාජයට ග‍්‍රහණය කරන්න පුළුවන් තැනක නිර්මාණයක් තියෙනවා නම් එවැනි වැඩක් බාරගැනීම වටිනවා. අගතිගාමී අදහස් ප‍්‍රවර්ධනය කරන, හුදු විනෝදයක් විතරක් තියෙන, කිසිම හරයක් නැති වැඩ විතරයි ප‍්‍රතික්ෂේප කරන්නේ.


එහෙත් ලංකාවේ ඉන්න ඇතැම් ප‍්‍රවීණ නළුනිළියන් කැමරා ඉදිරියේ බොළඳ විහිළුකාරයන්ට අඳින අවස්ථා බොහොමයි..


ඔවුන්ට මොකක්ද වෙලා තියෙන්නේ කියන එක ප‍්‍රශ්නයක්. අද ඔවුන් නිර්මාණ කලාව වෙනුවෙන් තමන් වැඩ කරනවා වෙනුවට තමන්ගේ පැවැත්ම වෙනුවෙන් නිර්මාණවල ඉන්නවා. ප‍්‍රමිතියෙන් යුතු කලාවක් බිහි කරගැනීම අපේ වගකීමක්. තමන්ගේ දැක්ම වෙනුවෙන් අපි පෙනී ඉන්න ඕනෑ. නිර්මාණකරුවෙකුට වැදගත්ම දෙයක් තමයි අවංක වීම. යම් නිර්මාණයක් හොඳ එකක් බව විශ්වාස කරමින් ඒකේ රඟපානවා නම් කමක් නැහැ. එහෙත් අහවල් නිර්මාණය බාල එකක්, බොළඳ එකක්, ප‍්‍රතිගාමී එකක් බව කියමින් ඒකේම රඟපානවා නම් අවංක නැහැ.


ඔබ චරිතාංගවලට යන බව කීවා. ඒ ගැන පැහැදිලි කළොත්..


ලෝකයේ රඟපෑමේ විදි දෙකක් තියෙනවා. එකක් තමයි චරිතයෙහි ස්වභාවය තියෙන රංගන ශිල්පීන්ව තෝරාගැනීම. අනෙක් එක තමයි දක්ෂ රංගන ශිල්පියෙක්ව තෝරාගෙන චරිතයට ගැළපෙන හැසිරීම් ගොඩනැගීම. මම විශ්වාස කරන්නේ දෙවැනි ක‍්‍රමය. මම හිතන්නේ දක්ෂ නළුවෙක් කියන්නේ චරිතයට ගැළපෙන විදියට තමන්ගේ සම්පූර්ණ ශරීරයම වෙනස් කරගන්න පුළුවන් කෙනෙක් බව. ඒක මම අධ්‍යයනය කරන දෙයක්.


මම යථාර්ථවාදීව රඟපාන කෙනෙක්. එතකොට කෙනෙක් විමසාවි ශෛලිගත නිර්මාණයක් යථාර්ථවාදී නැද්ද කියලා. ඒකත් යථාර්ථවාදීයි. හොඳම උදාහරණය තමයි මම රඟපෑ තොප්පි වෙළෙන්දා නාට්‍යයේ වඳුරාගේ චරිතය. මම හැමතිස්සේම උත්සාහ කළේ ඇත්තටම වඳුරෙක් පවතින්නේ කොහොමද, එයාගේ තියෙන හැසිරීම මොකක්ද කියන එක හොයන්න. ඒක චරිතයට ගේන්න. ඒ චරිතයට ශෛලියක් තියෙන බව ඇත්ත. හැඩයක් නිර්මාණය කර තිබෙන බව ඇත්ත. මට මම හොයාගත්තේ ඒ චරිතයට තිබෙන ශෛලිය හා හැඩය තමයි යථාර්ථය පෙන්වන විදිය කියන එක. ඒ වඳුරා එහෙමයි. මට මනමේ හෝ සිංහබාහු බලද්දීත් පේන්නේ ඒ යථාර්ථවාදය. ගල්ලෙන බිඳලා සිංදුව කියනකොට ඒ මොහොතේ එන්නේ සිංහයාගේ ප‍්‍රකාශනය. ඒ හැඟීම යථාර්ථවාදීයි. රංගන ශිල්පියාට එය ඇත්තක් වන තරමට පේ‍්‍රක්ෂකයාට ඒක ඇත්තක් විදියට දැනෙනවා. අවසාන වතාවට මම රඟපෑව ගිනි ගිනි මාලේ නාට්‍යය කරද්දීත් මම නිතරම අධ්‍යක්ෂවරයා එක්ක කතාකළා. ඒ දෙබස් ගැන නැවත නැවතත් ඇහුවා. මොකද මම කරන චරිතය මට දැනෙන්න ඕනෑ. නැත්නම් මම දන්නවා මගෙන් බොරුවක් සිද්ධවෙන බව. ඒක පේ‍්‍රක්ෂකයන්ට පිළිගන්න බැරි බව. මම හිතන්නේ යථාර්ථවාදී රංගනය තමන්ට හැමවිටම දැනෙන්න ඕනෑ. මට ඒක දැනෙන මොහොත තමයි යථාර්ථය උපදින තැන.

දෙවන පෙළ නායකයෝ කියන දේවල් වැඩක් නෑ

0

ලසන්ත අලගියවන්න
රාජ්‍ය කළමනාකරණ හා ගිණුම් කටයුතු රාජ්‍ය අමාත්‍ය

රන්ජන් රාමනායකගේ හඬපට ගැන ශ‍්‍රීලනිප ස්ථාවරය මොකද්ද?

මේ සිද්ධිය අපි කොහෙත්ම අනුමත කරන්නේ නෑ. සම්පූර්ණයෙන්ම හෙළාදකිනවා. මේක සදාචාර විරෝධී ක‍්‍රියාවක්. අදාළ සියලූ දෙනාට විරුද්ධව නීතිය දැඩිව ක‍්‍රියාත්මක කරන්න ඕනෑ. අනික් පැත්තෙන් මම කියන්නේ දැන් මේක ඇති. රටක් විදිහට අපිට කතාකරන්න තව ප‍්‍රශ්න නැත්ද? දෙදෙනෙක් අතර සිද්ධවුණ ¥රකථන සංවාදයක් අල්ලගෙන මොකද්ද මේ නටන නාඩගම. මම හිතන්නේ අපිට රටක් විදිහට කතාකරලා බේරගන්න ඕනෑ ප‍්‍රශ්න එමටයි මේ වෙලාවේ.


ඒත් ඇමතිතුමා විරුද්ධ පක්ෂය කියන කතාවක් තමයි ආණ්ඩුව ඉහළ යන ජීවන වියදම හමුවේ ඒක ජනතාවගෙන් වසන් කරන්න සහ දුමින්ද සිල්වා නිදහස් කරලීම සඳහා මේ හඬපට සිද්ධිය කරළියට ගෙනත් තියෙනවා කියන කාරණය..


නැහැ. ඒක මම ප‍්‍රතික්ෂේප කරනවා. අපිට එහෙම ඔය කියන වර්ගයේ අවශ්‍යතාවක් නැහැ. මට තියෙන ප‍්‍රශ්නය, ප‍්‍රශ්න යටගැහීම පිළිබඳ ප‍්‍රශ්නයක් නෙවෙයි. අපි වෙනත් හොඳ දේවල් පිළිබඳව කතාකරන්නේ නෑ. එතැනයි අවුල තිබෙන්නේ. අපිට ජනතාවගෙන් හංගන්න දේවල් නෑ. මේ ආණ්ඩුව හොඳට යනවා. අපි ජනතා ප‍්‍රශ්නවලට ආමන්ත‍්‍රණය කරමින් ඉන්නවා. බලන්න ජනාධිපතිවරයා, ඔහු ඔය හඬ පටියක් අල්ලගෙන දුවන්නේ නෑ. ඔහු මේ රටේ මේ වෙලාවේ ඇත්තටම තිබෙන ප‍්‍රශ්න පිළිබඳව කටයුතු කරමින් ඉන්නවා.

මෙම සිද්ධිය ඉස්සරහට දාගෙන ආණ්ඩුවේ බොහෝ දෙනෙක් අද අධිකරණයේ සහ පොලිසියේ ස්වාධීනත්වය ගැන කතාකරනවා. ආණ්ඩුවත් එක්ක ඉන්න සමහර සංවිධාන අධිකරණ විනිසුරුවරියන්ට විරුද්ධව පෝස්ටර් පවා ගසමින් අධිකරණය විවේචනය කරමින් ඉන්නවා. මොකද්ද මේ වෙන්නේ..

මේ සිද්ධිය නිසා කවුරුහරි කියනවා නම් අධිකරණය පොලිසිය කඩාගෙන වැටිලා කියලා ඒක මම නම් පිළිගන්නේ නෑ. ඕනෑම ක්ෂේත‍්‍රයක මේ වගේ සුළු පිරිසක්, පුද්ගලයන් ඉන්නවා. ඔවුන් ඒ පද්ධතියේ පැවැත්මට අවැඩක් වෙන විදිහට කටයුතු කරලා තිබෙයි නම් ඒ සඳහා පියවර ගැනීම අදාළ අංශවල යුතුකම. දැන් ඒ කාරිය කරමින් තිබෙනවා. ජනතාවට හෝ සංවිධානවලට තිබෙන්නේ ඒ ක‍්‍රියාවලියට සහාය දීම මිසක් මැද්දට පැනලා සම්පූර්ණයෙන්ම එම පද්ධතීන් බිඳදමන්න කටයුතු කරන එක නෙවෙයි. රටක පැවැත්මට පොලිසිය අධිකරණය අවශ්‍යයි. ඒ නිසා අපි මෙතැනදි මීට වඩා වගකීමෙන් කටයුතු කළ යුතුයි.


අනික ඔබ කලින් මතුකළා ජීවන වියදම වගේ ප‍්‍රශ්න අමතක කරන්න අපි විසින්ම මේ තත්ත්වය නිර්මාණය කළා කියලා. දැන් මේ ඉහළ යන එළවළු මිල ගණන්, හාල් මිල ගණන් මේක හැමදාම මෙහෙම තමයි. මිල උච්චාවචනය වෙනවා. සමහර තත්ත්වයන් පාලනය කරන්න බෑ. දේශගුණය වගේ දේවල් නිසා එළවළු මිල ඉහළ යනකොට ඒක පාලනය කරන්න අමාරුයි. පාන් හදනවා වගේ එළවළු හදන්න බැහැ. හාලූත් එහෙමයි. කොහොම වුණත් මේ ජීවන වියදම් ගැටලූවට තිරසාර විසඳුමක් ඕනෑ. ඒක හැමදාම තිබුණ ප‍්‍රශ්නයක්.

ආණ්ඩුවට මේ අවුරුද්දේ අධික ණය පොලි වාරිකයක් ගෙවන්න තිබෙනවා. අපි දන්නවා දැන් තවත් විශාල ණය කන්දක් චීනයෙන් ගන්න යනවා. මේ දේවල් නිසා අපේ ආර්ථිකය තවතවත් අර්බුදයට ගමන් කරනවා නේද?

ණය මුදල කොච්චරද, මේ අවුරුද්දේ අපි ගෙවිය යුතු ණය පොලි වාරිකය කොච්චරද කියලා මහබැංකු වාර්තාවේ තිබෙනවා. කාටවත් බොරු කරන්න දෙයක් නෑ. අනික අපි දැනට අවුරුදු හයකට හතකට කලින් ඉඳලම දන්නවා 2020දී කොතරම් පොලියක් අපි ගෙවන්න ඕනෑද කියන එක. ඒ නිසා දැන් මේක ගෙවන්නේ කොහොමද කියලා කල්පනා කරලා වැඩක් නෑ. මේක ගෙවන්න ඕනෑ. ඒ සඳහා තවත් ණය ගන්න ඕනෑ. ඊට මෙහා විකල්පයක් අපේ වගේ රටකට නෑ. එනිසා මේ මුදල ණයක් විදිහට අනිවාර්යයෙන්ම ලබාගත යුතුයි. එජාපය හිටියා නම් දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය ටක්ගාලා වැඩි කරලාද මේ මුදල හොයාගන්නේ? නෑ. ඔවුන් හිටියත් ඔවුන්ටත් මේ ණය ගන්නම වෙනවා. වෙන විකල්පයක් නෑ. නමුත් මේ ණය ගන්න ගමන් මේ ණය ගෙවීම සඳහා සහ ඉදිරියේදී ණය ගන්න ප‍්‍රමාණය ක‍්‍රමයෙන් අඩුකරගැනීම සඳහා රට තුළ නිෂ්පාදන ආර්ථිකය අපි ශක්තිමත් කරන්න ඕනෑ. වාර්ෂික අපනයන ප‍්‍රමාණය වැඩි කරන්න ඕනෑ. අපි දැන් බදු සහන රැුසක් දීලා තිබෙනවා. බැංකු ණය වැනි දේවල් කපාහැරලා තිබෙනවා. එහෙම තත්ත්වයක් තියෙනකොට ණය ගන්නේ නැතුව කොහොමද? ජනතාවට සහන දෙන්න වෙන්නේ ණය අරගෙන තමයි. ඒක තමයි යථාර්ථය.

එම්සීසී ගිවිසුම කියන්නේ ප‍්‍රදානයක්. නිකන්ම වගේ විශාල මුදලක් රටට ගලාගෙන එන අවස්ථාවක්. මෙහෙම මූල්‍ය අර්බුදයක් තියෙන වෙලාවක ඇයි වහාම මේ මුදල ගන්නේ නැත්තේ? ප‍්‍රමාදයට හේතුව මොකද්ද?

රටේ අනන්‍යතාව ස්වෛරීත්වය ආරක්ෂාවෙන විදිහට තමයි අපි ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ විදේශ ප‍්‍රතිපත්තියට අනුව කටයුතු කරන්නේ. මේ ගිවිසුමෙන් රටට යම් අහිතකර බලපෑමක් තිබෙනවා නම් එහි තිබෙන කොන්දේසි රටට ගැටලූවක් නම් අපි මේක ප‍්‍රදානයක් වුණත් ගන්න ලෑස්ති නෑ. නමුත් රටට මෙතුළින් මොකද්ද වෙන්න පුළුවන්, අපිට අහිතකර කොන්දේසි තිබෙනවාද, එහෙම තිබෙනවා නම් ඒවා ඉවත්කරගන්නේ කොහොමද වගේ දේවල් ගැන අපි මේ වෙනකොට සොයා බලමින්, අධ්‍යයනය කරමින් ඉන්නවා. මම හිතන්නේ ඉතා ඉක්මනින් මේ ගිවිසුමට මොකද වෙන්නේ කියන එක අපිට කියන්න පුළුවන් වෙයි.. මේක අතෑරලා කටයුතු කරනවාද නැතිනම් ඉක්මනින් අත්සන් කරලා මේ සල්ලි ගන්නවාද කියන දෙකම තාම තීරණය කරලා නෑ.


තව මාස දෙක තුනකින් පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය එනවා. මේ මැතිවරණයට ශ‍්‍රීලනිපය තරගකරන්නේ කොහොමද? පොහොට්ටුව සමග එකතුවෙලාද නැතිනම් තනිවමද?


මේ මැතිවරණයට ශ‍්‍රීලනිපය තරග කරන්නේ කොහොමද කියන එක ගැන අපිට තවත් සංවාද කරන්න දෙයක් නෑ. අපි පහුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාට සහාය දුන්නේ පුළුල් එකඟතාවක් මත ඉඳලා. ඒ එකඟතාව ක‍්‍රියාත්මක කරන්නයි දැන් තිබෙන්නේ. අපි 2015 ඉඳලා පහුගිය ආණ්ඩුව සමග එකට කටයුතු කළා එහෙම ඉඳලා තමයි අපි මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඔක්තෝබර් 26 අගමැති පුටුවේ හිඳවන්නේ. මේ ගමනේ ආරම්භය තිබෙන්නේ එතැන. අපි ඒක අමතක කරන්න හොඳ නෑ. අපේ වර්තමාන නායකයා එවක ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහත්තයා විශාල කාර්යභාරයක් කළා එදා ඉඳලා මේ ප‍්‍රතිඵලය සඳහා. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා අග‍්‍රාමාත්‍යවරයා කළ එක අධිකරණය ප‍්‍රතික්ෂේප කළාට පසු අපි විපක්ෂයට ආවා, මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට විපක්ෂ නායකකම ලබාදුන්නා. ඊළඟට අපේ මන්ත‍්‍රීවරුන්ට පාර්ලිමේන්තුවේ ප‍්‍රශ්නයක් වෙනකොට අපි පක්ෂයක් විදිහට ඔවුන් වෙන පක්ෂයකට ගිහිං හිටියත් සහාය දුන්නා. ඉතිං අපි මේව ගැන හිතන්න ඕනෑ.


අනික තමයි අපි ශ‍්‍රීලනිප විදිහට නිහතමානීව හිතන්න ඕනෑ අපි එකට ඉන්න පක්ෂ අතර බහුතර ජනතාව ඉන්නේ කා එක්කද කියන එක ගැන. පොදුජන පෙරමුණ තමයි අපේ ප‍්‍රමුඛ පක්ෂය. අපි ඒක නිහතමානීව පිළිඅරගෙන් ගැටුමක් හදාගන්නේ නැතුව කටයුතු කරන්න ඕනෑ. එනිසා මේ සන්ධානය ඇතුළේ ඔවුන්ට ප‍්‍රමුඛතාව දීලා ශ‍්‍රිලනිපයේ අපි කටයුතු කළ යුතුයි.

ඔබ මෙහෙම කතාකළාට මේ සන්ධානයේ ලකුණ පොහොට්ටුවද පුටුවද කියන බරපතළ ප‍්‍රශ්නය තිබෙනවා නේද? පොදුජන පෙරමුණේ ප‍්‍රබලයෝ කියන්නේ පොහොට්ටු ලකුණ කිසිසේත් වෙනස් වෙන්නේ නෑ කියලා.

අපි ජනාධිපතිවරණයට කලින් සාකච්ඡුා කළා, එකඟතාවකට අත්සන් කළා. ඒ නිසා මේ ගැන නැවතත් සාකච්ඡුා කිරීමේ පලක් නෑ. එක එක්කෙනාගේ අදහස් ගැන අපි කලබල වෙන්න නරකයි. එහෙම අදහස් ඕනෑ පක්ෂයක සන්ධානයක තිබෙනවා. ජනාධිපතිවරයා හෝ අග‍්‍රාමාත්‍යවරයා තවම කියලා නෑනේ අපි කොහොමද ඉදිරි මැතිවරණයට තරග කරන්නේ කියන දේ. අපිට දැනට මේ සන්ධානයේ පක්ෂයක් කියන පිළිගැනීම තිබෙනවා. අපි පක්ෂ නායක රැුස්වීමට සහභාගි වෙනවා. අපේ අමාත්‍යවරු අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ ඉන්නවා. ඉතිං මේ දෙවනපෙළ නායකයෝ හෝ ප‍්‍රදේශීය නායකයෝ කියන දේවල් අපිට වැඩක් නෑ. අපි පක්ෂයක් විදිහට ඒ ගැන කලබල වෙන්නෙත් නෑ. හරි වෙලාවට හරි දේ වෙයි.


ඔබ මොනවා කිව්වත් දැනටම නාමයෝජනා ලබාදීම ගැන ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ සමීපතයන් සිටින වියත් මග සංවිධානය සහ පොදුජන පෙරමුණ අතර විශාල ප‍්‍රශ්න ඇතිවෙමින් තිබෙනවා නේද? ඔවුන් දෙපිරිස එකිනෙකාට චෝදනා කරගනිමින් සිටිනවා. මේ තත්ත්වය තුළ දිස්ත‍්‍රික් නාමයෝජනා ලැයිස්තුව තුළ ඔබලාට ශ‍්‍රීලනිපයට නිසි තැන ලැබෙයි කියලා විශ්වාසයක් තිබෙනවාද?
නැවතත් කියන්නේ ජනාධිපතිවරණ එකඟතාවක් තිබෙනවා. ඒ එකඟතාව ජනාධිපතිවරයා ක‍්‍රියාත්මක කරයි කියන විශ්වාසය අපිට තිබෙනවා. අපි දන්නේ නෑ පොහොට්ටුව සහ වියත් මග අතර මොන වර්ගයේ මතභේද කතා තිබෙනවාද කියලා. ඔය කිසිම සංවිධානයක් සමග අපිට ගැටලූ නැහැ. අපි හිතනවා ඔවුන්ටත් එහෙම ගැටලූ අපි සම්බන්ධව නැතුව ඇති කියලා.

ඒත් පොදුජන පෙරමුණේ ඇතැමුන් සහ වියත් මගේ සමාජිකයන් ශ‍්‍රීලනිපයට ඡුන්ද නෑ, ඒ නිසා ඔවුන්ට විශාල කෝටාවක් දිය යුතු නෑ කියලා දැනටම කියනවා.

දෙවන පෙළ නායකයන් සහ ප‍්‍රාදේශීය නායකයන් කියන දේවල් පිළිබඳව අපි එතරම් කලබල වෙන්නේ නෑ. ඕනෑ කෙනෙක්ට ඕනෑම මතයක් දරන්න ස්ථාවරයක් ප‍්‍රකාශ කරන්න අයිතිය තිබෙනවා. බලමු ඉතිං මොකද වෙන්නේ කියලා. තාම මැතිවරණය පවත්වන දිනයක් හෝ ආණ්ඩුව විසුරවාහරින දිනයක් නෑ.

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා මීළඟ පාර්ලිමේන්තුවේ තමන්ට තුනෙන් දෙකක බලයක් අවශ්‍යයි කියනවා 19 වැනි සංශෝධනය සංශෝධනය කරන්න. මේ ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ගේන්න ශ‍්‍රීලනිපයේ නායකයා විදිහට හිටපු ජනාධිපති සිරිසේන මහතා විශාල වැඩ කොටසක් කළා. මේ තත්ත්වය තුළ ශ‍්‍රීලනිපයත් හිතනවාද 19 අහෝසි කරලා නැවත අපි 18වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට යන්න ඕනෑ කියලා.

අපි පක්ෂයක් විදිහට සහ අපේ නායකයා විදිහට මෛත‍්‍රිපාල සිරිසේන මහතා මේ ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ගේන්න ලොකු වැඩ කොටසක් කළා, ඒක ඇත්ත. හැබැයි මේක සම්මත වෙලා ප‍්‍රායෝගිකව ක‍්‍රියාත්මක වෙනකොට එතුමා සහ අපේ පක්ෂය පක්ෂයක් විදිහට මේකේ දුර්වලතා දැක්කා. අපි ඒවා රටට කිව්වා. එතුමා ඊට පස්සේ නිතරම කිව්වා මේ ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය වෙන්න ඕනෑ කියලා. ඒවා ලිඛිතවත් එතුමා ඉදිරිපත් කළා. ඒ අනුව අපිත් පක්ෂයක් විදිහට පැහැදිලි ස්ථාවරයක ඉන්නවා මේක සංශෝධනය වෙන්න ඕනෑ කියලා. ඒ අනුව අපි කියනවා අපිට එළැඹෙන ඡුන්දයේදී තුනෙන් දෙකක බලයක් දෙන්න කියලා. හැබැයි සංශෝධනය කරන්න ඕනෑ කියන්නේ නැවත 18වැනි සංශෝධනයට යන්න ඕනෑ කියන එක නෙවෙයි. අපි කියන්නේ ජනතාවගේ පැත්තෙන් සහ රටේ ආණ්ඩුකරණයේ ස්ථාවරත්වය පැත්තෙන් බලලා මේක සංශෝධනය විය යුතුයි කියලයි. අමතක කරන්න එපා 2030 වෙනකම් ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාම තමයි. එතකොට එතුමාගේ මේ රට හදන දස අවුරුදු වැඩපිළිවෙළ ක‍්‍රියාත්මක කරන්න පුළුවන් බාධාවක් නැති ආණ්ඩුකරණයකුයි අපිට මේ වෙලාවෙ අවශ්‍ය.

ඔබලා තුනෙන් දෙකක ජනවරමක් ඉල්ලූවත් උතුරු නැගෙනහිර ජනතාව ඔබලාගේ දේශපාලන අභිලාෂයන් සමග නැහැ. මේ තත්ත්වය වෙනස් කරගන්න කාලයක් තිබෙනවාද?

මට හිතෙන්නේ මේ ඡුන්දයේදී දෙමළ මුස්ලිම් මිනිස්සු නිවැරදි වෙයි. ඔවුන්ට නිවැරදි වෙන්න අවස්ථාව මේ මැතිවරණයේදී ලැබෙනවා. ඔවුන් දැනටමත් තේරුම් අරං ඉන්නේ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා සමග එකට ඉන්න ඕනෑ කියන දේ. ගෝඨාභය රාජපක්ෂ කියන පුද්ගලයා මෙන්න මේ වගේ කියලා වැරදි මතයක් තමයි රට තුළ පහුගිය කාලේ හැදුවේ. ඒකත් එක්ක තමයි දෙමළ මුස්ලිම් ජනතාව අපෙන් ඈත්වුණේ. දැන් අපි සංවර්ධනය, සුරක්ෂිතාවය උතුරට නැගෙනහිරට අරගෙන ගිහිං තිබෙනවා. බුදු දහමට ප‍්‍රමුඛස්ථානය ලබාදෙමින් මේ සුළු ජාතීන්ගේ ආගම් ඇදහීමේ අයිතිය අපි තහවුරු කරලා තිබෙනවා. ඒ තත්ත්වය අස්සේ අපිට අමුතුවෙන් යමක් කරන්න ඕනෑ වෙන එකක් නෑ. ඒ නිසා උතුරේ බොරුවට රැුස්වීම් තියලා එකකුයි දකුණට තව එකකුයි කියන්න වෙන එකක් නෑ.

පාස්කු ප‍්‍රහාරයත් සමග මුස්ලිම් රැුඩිකල්කරණය ගැන ඔබලා විශාල වශයෙන් කතාකළා. දැන් නිහඬයි. මොකද්ද මේකට හේතුව?

නිහඬ නැහැ. ඒ නීති ප‍්‍රතිසංස්කරණ සිදුවෙමින් තිබෙනවා. පාර්ලිමේන්තුවේ විශේෂ කාරක සභාවක් මලිත් ජයතිලක මන්ත‍්‍රීවරයාගේ නායකත්වයෙන් ක‍්‍රියාත්මක වෙමින් තිබෙනවා, ඒ නීතිමය ප‍්‍රතිසංස්කරණයන් සඳහා. මම හිතන්නේ හෙට අනිද්දා ඔහු ඒ පිළිබඳව ප‍්‍රකාශයක් කරයි. එනිසා ශ‍්‍රීලනිපය විදිහට අපි කියන්නේ මේ රටට එක නීතියක් අවශ්‍යයි කියන දේ. මම හිතන්නේ ඒ දේවල් ඉදිරි කාලයේ නියමිත විදිහට ක‍්‍රියාත්මක වෙයි.

රණසිංහ පේ‍්‍රමදාස හිටපු ජනාධිපතිවරයා අනුගමනය කරමින් වර්තමාන ජනාධිපතිවරයා රාජ්‍ය ආයතනවලට කඩවල්වලට හදිස්සියේ කඩාපැනලා නිරීක්ෂණය කරමින් ඉන්නවා. විපක්ෂය කියන්නේ මේක නිකං ෂෝ එකක් විතරයි කියලා.

නැහැ රාජ්‍ය නායකයා විදිහට ඔහු ගන්න මේ ක‍්‍රියාමාර්ගය නිසා අද රාජ්‍ය අංශය පිබිදිලා ඉන්නවා. මේ ගිය බොහෝ ආයතන ඒ පොරොන්දු වුණ විදිහට ඉක්මනින් ජනතා සේවයට කැපවෙලා තිබෙනවා. ඒ වගේ දේවල් අනෙකුත් රාජ්‍ය ආයතනත් අනුගමනය කරමින් ඉන්නවා. මම හිතන්නේ මේ නිරීක්ෂණ චාරිකාවන් නිසා ජනතාව තුළ විශාල ලෙස අප‍්‍රසාදයට පත්වෙලා තිබෙන ආයතන නඟාසිටුවන්න හැකිවෙයි. රාජ්‍ය ආයතන තියෙන්නේ ජනතා සේවයට. ඔවුන් එයට කැපවිය යුතුයි.

වතුකම්කරුවන්ගේ දෛනික වැටුප රුපියල් 1000ක් කරන්න කියලා ජනාධිපතිවරයා කියලා තිබෙනවා. නමුත් හාම්පුතුන් බෑ කියනවා. මේ තත්ත්වය තුළ ජනාධිපතිවරයා විහිළුවක් වෙනවා නේද?

ජනාධිපතිවරයා රාජ්‍ය නායකයා විදිහට, එතුමා මැතිවරණයේදී දුන්න පොරොන්දුවක් ඉටුකරලා තිබෙනවා. ඔහු කියලා තිබෙනවා මේ වැටුප රුපියල් දාහ කරන්න කියලා. දැන් අදාළ අමාත්‍යාංශ සතුව තමයි වැඬේ තිබෙන්නේ. අමාත්‍යාංශ තියෙන්නේ ඒකට. ඔවුන් වහාම ක‍්‍රියාත්මක වෙලා මොන ක‍්‍රමයෙන් හරි ජනාධිපතිවරයාගේ තීන්දුව ක‍්‍රියාත්මක කළ යුතුයි. පුද්ගලික අංශය මොනා කිව්වත් ඔවුන් රාජ්‍ය නියාමනයට යටත් කියන එක ඔවුන් දැනගන්න ඕනෑ. ඒ නිසා ඒ අවශ්‍ය පියවර ඒ ඒ අමාත්‍යාංශ වහාම ගන්න ඕනෑ.

අපට ගහලා උං නිදැල්ලෙ ඉන්නෙ කොහොමද

වෘත්තිය ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ සංගමයේ සභාපති දුමින්ද සම්පත්



මාධ්‍ය සංවිධාන වාර්ෂිකව ජනවාරි මාසය කළු ජනවාරිය ලෙස නම් කරන්නේ ඇයි?


මාධ්‍යවලට එල්ලවුණ බරපතළ ගණයේ අපරාධ වැඩිපුරම සිදුවෙලා තියෙන්නේ ජනවාරි මාසයේදී වන නිසා. ජනවාරි 8 වැනිදා තමයි ලසන්ත ඝාතනය සිද්ධවුණේ. ප‍්‍රගීත් එක්නැලිගොඩ පැහැරගැනීම සිදුවුණේත් ජනවාරි මාසයේදී. ඒ නිසා මාධ්‍යවේදීන්ව ඝාතනය කිරීම, අතුරුදන් කිරීම, පැහැරගැනීම, පහරදීම, මාධ්‍ය ආයතනවලට පහරදීම, මාධ්‍ය ආයතන මර්දනය ආදි සිදුවීම් සමරන මාසය ලෙස ජනවාරි මාසය අපි සලකනවා. හැම වසරකම සංකේතාත්මකව රටේ මාධ්‍යවේදීන්ට එල්ලවුණ තර්ජනයන් සිහිපත් කරනවා. අපි ජනවාරි මාසයේදී විතරක් සමරනවා නෙවෙයි. අපි හැමදාම ජනමාධ්‍ය නිදහස වෙනුවෙන් පෙනී ඉන්නවා. එහෙත් එය සංකේතවත් වෙන මාසය තමයි කළු ජනවාරිය.


මේ වර්ෂයේදී තේමාව වෙලා තියෙන්නේ ජනවාරිය තවමත් කළුයි කියන එක. එයට හේතුව මොකක්ද?


මෑත කාලයේ සිදුවුණු එකම එක අපරාධයකටවත් තවමත් කිසිම පාලකයෙකුගෙන් සාධාරණයක් ඉටු වෙලා නැහැ. සාධාරණයක් ඉටුවේවි කියලා අපි හිතුවා. ඒත් අපි හිතපු විදියට කිසිවක් සිද්ධවුණේ නැහැ. තවමත් ජනවාරිය කළු බව අපි කියනවා. ඒ නිසාම මාධ්‍යවේදීන් ඝාතනයට, දඩයමට හා හිංසනයට එරෙහිව දණ්ඩ මුක්තිය, අක‍්‍රිය හා අංසවේදී ක‍්‍රියා පිළිවෙත අඛණ්ඩව ක‍්‍රියාත්මක බව අපි සිහිපත් කරනවා.


හිටපු ආණ්ඩුව කාලයේදී මාධ්‍යවේදීන්ට යුක්තිය ඉටු වුණාද?


යම් පරීක්ෂණ සිදුවුණා තමයි. එහෙත් යුක්තිය ඉටුවුණ බව කියන්න පුළුවන් තරමට කිසිම දෙයක් වෙලා නැහැ. ඒ වෙනුවට පරීක්ෂණ දෙක තුනක් ඉදිරියට ගියා පමණයි. ලසන්ත වික‍්‍රමතුංග ඝාතනය, ප‍්‍රගීත් එක්නැළිගොඩ අතුරුදන් කිරීම, කීත් නොයාර්ව පැහැරගැනීම, උපාලි තෙන්නකෝන්ට පහරදීම ආදි සිදුවීම් ගැන පරීක්ෂණ සිද්ධවුණා

.
ඒ පරීක්ෂණවලින් ඇතැම් ඒවා අතිශය මන්දගාමී වුණා. ආණ්ඩුවෙන් එම පරීක්ෂණවලට සහයෝගය ලැබුණේ නැහැ. පෝද්දල ජයන්තට පහරදීම, තරාකී සිවරාම් ඝාතනය ආදි සිදුවීම් ගණනාවක් ගැන පරීක්ෂණ සිද්ධවුණේත් නැහැ. ඒ නිසා අපට ඒ කාලයේ සිදුවූ පරීක්ෂණවලින් සෑහීමට පත්වෙන්න බැහැ. යහපාලන ආණ්ඩුව එක අපරාධකරුවෙක්ටවත් දඬුවම් කරන්න අසමත් වුණා. අවුරුදු හතරහමාරක් තිස්සේ දඬුවම් කිරීමට තබා ඒ ආසන්නයටවත් යන්න බැරිවුණා. ඒ නිසා අපට කියන්නේ වෙන්නේ යහපාලන ආණ්ඩුව මාධ්‍යවේදීන්ට එරෙහි අපරාධ කරපු අපරාධකරුවන්ව ආරක්ෂා කිරීමේ ප‍්‍රතිපත්තියක හිටපු බව. ඒ නිසාම යහපාලන ආණ්ඩුව කාලයේදී මාධ්‍යවේදීන්ට එරෙහි බරපතළ අපරාධ සිද්ධවුණේ නැතත්, ඔවුන් මාධ්‍ය මර්දනය කරන අපරාධ සංස්කෘතිය නවත්වන්න කටයුතු කළේ නැහැ. ඒ නිසා ඔවුන්ට කිසිම ගෞරවයක් දෙන්න බැහැ. යහපාලන ආණ්ඩුව අපරාධකරුවන්ව ආරක්ෂා කිරීමට එරෙහිව අපි 2019 කළු ජනවාරියේදී ජාතික පොලිස් කොමිෂන් සභාවට පැමිණිල්ලක් බාරදුන්නා. ඊට අමතරව අපි අත්සන් කරපු ඔන්ලයින් පෙත්සමක් කොළඹ පිහිටි එක්සත් ජාතීන්ගේ කාර්යාලයට බාරදුන්නා.


මීට පෙර වෘත්තීය ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ සංගමයේ සභාපතිවරයාව සිටි පෝද්දල ජයන්තව පැහැරගෙන ගොස් ඔහුට පහරදුන්නා. එයට හේතුව ලෙස සලකන්නේ වෘත්තීය ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ සංගමයෙහි ඔහුගේ ක‍්‍රියාකාරීත්වය. අද ඒ තනතුරේ සිටින ඔබට බියක් දැනෙනවාද?


බයක් දැනෙන්නේ නැහැ. අපි ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී අවකාශය තුළ තමයි සියල්ල කරන්නේ. අපට ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය ගැන විශ්වාසය තියෙනවා. මාධ්‍යවේදීන්ට පහරදීම සාමාන්‍ය සමාජය අනුමත කරන්නේ නැහැ. අපේ රටේ මිනිස්සු ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයට ගරු කරනවා. මීට කලින් පෝද්දල ඇතුළු මාධ්‍යවේදීන්ට සිදුවු අපරාධවලට යුක්තිය ඉටු වුණේ නැති නිසා එවකට හිටපු ආණ්ඩුව ගෙදර යවන තැනට සාමාන්‍ය ජනතාව පත්වුණා. යහපාලන ආණ්ඩුව ගෙදර යන්නටත් ප‍්‍රධාන හේතුවක් වුණ බව කියන්නේ කලින් අපරාධවලට යුක්තිය ඉටු නොකිරීම.


එහෙත් ඉදිරියේ වැඩ කරද්දී මුහුණපාන්න වෙන ඕනෑම අභියෝගයකට ලෑස්තියි. අපට මේ සටන අත්හරින්න බැහැ. මීට කලින් අපරාධවලට මුහුණදුන්නේ අපි එක්ක වැඩකරපු අපේම සගයෝ. අනාගතයේදී මර්දනයක් ක‍්‍රියාත්මක කළොත් එයට මුහුණදෙන්නේත් අපේ සගයෝ. අපි හඬ නගන්නේ නැතිව සාධාරණයක් ඉෂ්ට වෙන්නේ නැහැ.


ලසන්ත වික‍්‍රමතුංග ඝාතනය, එක්නැළිගොඩ අතුරුදහන් කිරීම, පෝද්දල ජයන්තව පැහැරගැනීම ආදි සිදුවීම්වලට අණ දුන්නේ කවුද කියන ප‍්‍රශ්නය වෘත්තීය ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ සංගමය විමසනවා නේද?


දැන් අපට ඒ ප‍්‍රශ්නය සමාජය හමුවේ තබන්නට සිද්ධවෙනවා. ඇත්තටම ඒ අපරාධවලට අණ දුන්නේ කවුද? දැනට සිදුවෙමින් පැවති පරීක්ෂණවලට සම්බන්ධ වෙලා හිටපු නිලධාරීන්ට මේ වෙද්දී මාරුවීම් ලබාදීම, මාධ්‍යවලින් මඩ ගැසීම ආදි හිංසනයන් සිද්ධවෙනවා. ඒ නිසාම ඉදිරියේදීත් පරීක්ෂණ ව්‍යාකූල වේවි කියලා අපට සැකයක් ඇතිවෙනවා. දැන් කියන්නේ දැනට සිද්ධවුණ පරීක්ෂණ වත්මන් ආණ්ඩුවේ නායකයන්ව කොටුකිරීම වෙනුවෙන් හිටපු ආණ්ඩුවෙන් කළ බොරු පරීක්ෂණ කියලයි. ඔවුන් කියන විදියට පරීක්ෂණ බොරු නම්, ඇත්ත පරීක්ෂණයක් සිද්ධවෙන්න ඕනෑ.


පරීක්ෂණ ඇත්ත වුණත් බොරු වුණත් ඒ අපරාධ බොරු නෙවෙයි. ලසන්ත වික‍්‍රමතුංගව ඝාතනය කළා. එක්නැළිගොඩ අතුරුදන් කළා. පෝද්දලට පහරදුන්නා. ලසන්ත දැන් අප අතර ඉඳගෙන ගවේෂණාත්මක ලිපි ලියන්නේ නැහැ. පෝද්දල ලංකාවේ ඉඳගෙන වෘත්තීය ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ සංගමයේ ක‍්‍රියාකාරිකයෙක් විදියට කාර්යක්ෂමව දුවමින් පනිමින් වැඩ කරන්නේ නැහැ. එක්නැළිගොඩව හවසක මුණගැහිලා කතාකරන්න අපට බැහැ. අනෙක් අතට අපි දන්නවා ඒ අපරාධ කරන්න හමුදා සෙබළෙක්ට හෝ නිලධාරියෙක්ට ඕනෑ වුණේ නැති බව. එක්නැළිගොඩ එක්ක හමුදා සෙබළුන්ට තරහක් නැහැ. ඒ නිසා ඒ අපරාධවලට කවුරුහරි අණ දුන්නා විය යුතුයි. අණ කාගේද කියලා අපි ප‍්‍රශ්න කරන්නේ ඒ නිසයි.


ආණ්ඩුවට අවශ්‍ය නම් තමන් නිදොස් බව පෙන්වන්න පුළුවන් නේද?


සාධාරණ පරීක්ෂණයක් කළොත් ආණ්ඩුව නිර්දෝෂී නම් ඔප්පු වේවි. පරීක්ෂණය සාධාරණ බව සමාජයට පෙනෙන්නත් ඕනෑ. ආණ්ඩුව ඇවිල්ලා මාස දෙකක් වෙනවා. දැන් නැවතුණ තැන්වල ඉඳන් පරීක්ෂණ ඉදිරියට යන්න පුළුවන්. ඒත් මෙතෙක් පරීක්ෂණ කළ අයට චෝදනා කරමින් ආණ්ඩුව දැනට කරන දේවල්වලින් පෙනෙන්නේ එහෙම වුවමනාවක් නැති බව. පරීක්ෂණ කරන තැනට ආණ්ඩුව තල්ලූ කරන්න අපි උත්සාහ කරනවා. ලංකාව තුළ හා ඉන් බාහිරව කරන්න පුළුවන් හැම දෙයක්ම අපි කරනවා. අපි මෑතකදී එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට පරීක්ෂණ ගැන දැනුවත් කිරිමක් කළා. ලෝක ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ සංවිධානය හෙවත් අයිඑෆ්ජේ සංවිධානයත් දැනුවත් කළා. ශ‍්‍රී ලංකා වෘත්තීය ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ සංගමය ලෝක ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ සංවිධානයෙහි සාමාජිකත්වය දරන සංවිධානයක්. ඊට අමතරව අපි පොලිස් කොමිසමට ඉල්ලීම් කිහිපයක්ම කළා. ඒ ඉල්ලීම් කළේ මෙතෙක් පරීක්ෂණ කළ නිලධාරීන්ට සිදුවූ දේවල් ගැනයි.


කෙසේ වෙතත් මාධ්‍යවේදීන්ට සිදුවූ අපරාධ ගැන මාධ්‍ය ආයතනවලට ගැටලූවක් නැහැ වගෙයි නේද?


මාධ්‍ය ආයතනවලින් මාධ්‍යවේදීන්ගේ සංවිධානවල හඬට ඉඩක් වෙන් කරන්නේ නැහැ. අපි ඇතුළු මාධ්‍ය සංවිධාන කාලයක් තිස්සේ ඒ අපරාධ ගැනත්, මාධ්‍යවේදීන්ගේ නොයෙකුත් ප‍්‍රශ්න ගැනත් කතාකරනවා. ඒත් ඒවාට ඉඩ වෙන්වෙන්නේ නැහැ. මාධ්‍යවේදීන් කරන්න ඕනෑ එක් එක්කෙනා පස්සේ ගිහින් මයික් ඇල්ලීම නෙවෙයි. මාධ්‍යවේදීන්ට සිදුවූ අසාධාරණකම් වෙනුවෙන් පෙනී සීටීමක් කරන්න ඕනෑ. ජනමාධ්‍ය මේ ගැන නිද්‍රාශීලීයි. තාඩන පීඩන එල්ලවෙන්නේ ¥ෂණයට, වංචාවට එරෙහිවත් අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙනුත් ඉදිරිපත් වෙන මාධ්‍යවේදීන්ට බව ඔවුන් හිතනවා. පාලකයන්ට හීලෑ වෙන අයට මේ තර්ජන නැති බව හිතනවා. ඒ නිසා පාලකයන් එක්ක යාප්පුවෙන් ඉන්න බලනවා. ඒත් හැම මාධ්‍යවේදියෙක්ම තමන්ට අනතුරක් වේවි කියන උපකල්පනයේ සිටිය යුතුමයි. කුමන මොහොතක හෝ මර්දනය ඕනෑම මාධ්‍යවේදියෙකුගේ දිහාට එල්ලවෙන්න පුළුවන්. එදාට අඬලා වැඩක් නැහැ.


අනෙකාට වෙන මර්දනයට එරෙහි වුණොත් විතරයි තමාට හෙට දිනයේ නිදහසේ වැඩ කරන්න ඉඩ ලැබෙන්නේ. හැම ජනමාධ්‍යවේදියෙක්ම කලින් සිද්ධවුණ අපරාධ තමන්ට වුණ දෙයක් හැටියට සලකන්න ඕනෑ. තමන්ගේ වෘත්තීය ගරුත්වය වෙනුවෙන් සටන් කළ යුතුයි. එදිනෙදා භාෂාවෙන් මම මෙහෙම අහන්නම්. අපේ අය එක එක්කෙනාගෙන් ගුටිකන්නේ ඇයි? අපට ගහලා උං නිදැල්ලෙ ඉන්නෙ කොහොමද? අපේ වෘත්තියට ලොකු බලයක් තියෙන බව කියනවා. ඒ බලය අපි පෙන්වන්න ඕනෑ නේද? අපේම අය වෙනුවෙන් පෙනී ඉන්නේ නැති අය අය තමන්ගේම වෘත්තියට ගරු කරනවාද කියන ප‍්‍රශ්නය තියෙනවා.


පරණ සිදුවීම් අමතක කරලා, අනාගතය ගැන හිතන්න කියලා වෘත්තීය ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ සංගමයට ඉල්ලීමක් ආවොත්..


අපි මේ සටන කරන්නේ අතීතයේදී අසාධාරණයට ලක්වුණ, ඝාතනයට ලක්වුණ, අතුරුදන් වූ මාධ්‍යවේදීන්ට යුක්තිය ඉටුකරගන්න පමණක් නෙවෙයි. අනාගතයේදී මෙවැනි දෙයක් නොවෙන්නට ඕනෑ නිසයි අපි හඬ නගන්නේ. පෙර සිදුවූ අපරාධවලට වගකිව යුත්තන්ට නීතිමය දඬුවමක් ලබාදිය යුතුයි. යුක්තිය නැත්නම් නිදහස නැහැ. අනාගතයේ ආරක්ෂාව තහවුරු වෙන්න නම් යුක්තිය ඉටු වෙන්න ඕනෑ. අපරාධකරුවන් නිදැල්ලේ ඉන්න තාක් කල් අපට අනාගතයේදී නිදහසක් නැහැ. ඒ නිසා අපේ සටන අනාගතය වෙනුවෙනුයි.


මෑතකදී සවුදි අරාබි රජයෙන් ජමාල් කෂෝගි ඝාතකයන්ට දඬුවම් දුන්නා. එය ලංකාවේ මාධ්‍ය සංවිධානයක් විදියට දකින්නේ කොහොමද?


සවුදි අරාබියට මෑත කාලයේදී ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයට පැත්තට ටිකෙන් ටික ගමන් කරන රටක් විදියට ගෞරවයක් හිමිවුණා. මොහොමඞ් බින් සල්මාන් කියන ඔටුන්න හිමි කුමාරයා සවුදි අරාබියේ පාලනය අතට ගත්තාට පස්සේ රටේ මිනිස්සුන්ගෙ නිදහස පැත්තෙන් දියුණුවක් තිබුණු බව සමහරු හිතුවා. හැමෝම සවුදි අරාබිය ගැන ප‍්‍රසාදයෙන් කතාකළා. ඒත් එකම එක මාධ්‍යවේදියෙක්ව ඝාතනය කිරීම නිසා අද සවුදි අරාබිය ලෝකයේ අපකීර්තිමත්ම රටක් බවට පත්වෙලා. මොහොමඞ් බින් සල්මාන් කුමාරයා ලෝකයේ නපුරුම පාලකයෙක් ලෙස ලෝක ප‍්‍රජාව දකිනවා. එකම එක මාධ්‍යවේදියෙක්ට අත තැබීමෙන් රජයකට වෙන්න පුළුවන් ප‍්‍රතිඵලය තමයි ඒක. ඒ වගේම අද හැමෝම අහන්නේ කෂෝගීව ඝාතනය කරන්න වුවමනාව තිබුණේ කාටද කියන එක. ඒ ඝාතනයට අණ දුන්නේ කවුද කියන එක. මරණ දඬුවම ලැබුණ අය අතරේ ඒ වුවමනාව තිබුණු එක්කෙනෙක්වත් නැහැ. දඬුවම් ලැබුණේ කුලී ඝාතකයන්ට.


මාධ්‍යවේදීන්ට එරෙහි අපරාධ යැයි කීවාම බොහෝ අය දන්නේ සිදුවීම් කිහිපයක් පමණයි. එහෙත් සියයකට අධික අපරාධ ප‍්‍රමාණයක් මෑත ඉතිහාසයේ සිදුවෙලා තියෙනවා නේද?


ඇත්තටම මෙතෙක් සිදුවූ අපරාධ හරිහැටි ගණනය කිරීමක්වත් වෙලා නැහැ. ඒවායේ ස්වභාවය ගැන හරි තක්සේරුවක් නැහැ. සියලූ අපරාධ ගැන සොයාබලන්නත්, ඒවා පිළිබඳව මූලික තොරතුරු ටික හෝ වාර්තා කරන්නත් කොමිසමක් පත් කරන්න කියලා මාධ්‍ය සංවිධාන ඉල්ලූවා. හිටපු ජනාධිපතිවරයාගෙනුත් අපි ඉල්ලීමක් කළා. ඒත් ඒ ඉල්ලීම ඉටු වුණේ නැහැ.


මාධ්‍ය ආචාරධර්ම ගැන සමාජයේ සංවාදයක් තියෙනවා. මාධ්‍ය සංවිධාන ඒවා ගැන කතාකරනවාද?


අපි කතාකරනවා. ඒත් ඒවාට මාධ්‍යවලින් ප‍්‍රචාරයක් ලැබෙන්නේ නැහැ. ඇත්තටම අපේ මාධ්‍ය සමාජයේ අඩුපාඩු ගොඩක් තියෙනවා. අපේම අඩුපාඩු ගැන කතා නොකර අපට ලැබෙන්න ඕනෑ අයිතීන් ගැන කතාකරන්න බැහැ. ඒ නිසාම අපි ජනමාධ්‍ය ආචාරධර්ම ගැන කතාකරනවා. මාධ්‍යවේදීන්ට තියෙන අයිතිවාසිකම් වගේම මාධ්‍යවේදීන්ගෙන් ඉටුවිය යුතු වගකීම් ගැනත් අපි කතාකරන්න ඕනෑ. අද මාධ්‍යවේදීන්ට වෘත්තීයභාවයක් නැහැ. ඒ නිසාම ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම් බොහොමයක් අහිමි වෙන්නේ. මේක දිගටම ගියොත් මිනිස්සු ජනමාධ්‍ය පරිභෝජනයෙන් අයින් වෙනවා. අයිතිකාරයන්ට, මාධ්‍යවේදීන්ට කර්මාන්තය පවත්වාගෙන යන්න බැරි වෙනවා. විශ්වාසයක් නොමැති තැන ජනමාධ්‍ය කර්මාන්තය අභාවයට පත්වෙනවා. දැනටත් සමහර වෙලාවට ලංකාවේ සිදුවීම් ගැන සමහර අය බලන්නේ ජාත්‍යන්තර මාධ්‍යවල පළවෙන වාර්තාවලින්.

අධ්‍යක්ෂවරු රජිණිට බයද?

රජිණිකාන්ත්ගේ ‘ඩර්බාර්’ චිත‍්‍රපටිය ගැන එකිනෙකට වෙනස් ප‍්‍රවේශ දෙකකින් කල්පනා කරන්න පුළුවන්. එක් පැත්තකින් දෙමළ සිනමා රසිකයන් තුළ තිබෙන රජිණි පිළිබඳ භක්තිය මතුව විත්, අන්ධ භක්තියෙන් චිත‍්‍රපටිය රසවිඳින්න පුළුවන්. ඇත්තෙන්ම සිනමාහල තුළදී චිත‍්‍රපටිය නරඹද්දී හැම මිනිත්තුවම රසවිඳින්නට හැකියාව ලැබුණා. ඇතැම් දර්ශන හිත පුරවා දැම්මේ අප ගරු කරන මේ වීරයා මෙතරම් වියපත්ව සිටියදීත් අපව පිනවූ නිසායි.


තවමත් ප‍්‍රාණවත්බව, අන් කිසිවෙක්ට මවන්නට නොහැකි හැඩ තිරය මත මවන්නට ඇති හැකියාව, හාස්‍යය ඇතුළු රජිණි දේවත්වයට පත්කළ ගතිලක්ෂණ මැකී ගොස් නැහැ.
අසූව දශකය අග දකින්නට ලැබුණු රජිණි මෙහි නැවතත් දකින්නට ලැබෙනවා. අතීතකාමී රසය මතුවෙනවා. රජිණි තමන්ගේම පරණ චිත‍්‍රපටි සිහිපත් කරන අන්දමේ දෙබස් කියනවා. චිත‍්‍රපටියේ ගීතවල පවා රජිණි නම් වූ පුරාවෘත්තය ගැන සිහි කරනවා. භක්තියෙන් සිත පිරී යනවා.
එහෙත් සිනමාහලෙන් එළියට පැමිණ, චිත‍්‍රපටිය ගැන විචාර ආදිය කියවමින් සිනමාවට ආදරය කරන රසිකයෙකු ලෙස කල්පනා කරන්නට උත්සාහ කරද්දී ඩර්බාර් චිත‍්‍රපටියේ සීමා පෙනෙන්නට පටන්ගන්නවා. රජිණි පාවිච්චි කරමින් මීට වඩා වෙනස් දෙයක් කරන්නට තිබුණා නේදැයි හැෙඟනවා. ප‍්‍රධාන වශයෙන්ම චිත‍්‍රපටියේ තිරපිටපත කලින් අනුමාන කළ හැකි අන්දමේ සාම්ප‍්‍රදායික මසාලා චිත‍්‍රපටියක් වීම ගැන යම් කනගාටුවක් චිත‍්‍රපටිය රසවිඳ, පසුව ඒ ගැන කල්පනා කරද්දී ඇතිවෙනවා.


රජිණිකාන්ත්ගේ චිත‍්‍රපටියක් කරද්දී අධ්‍යක්ෂවරුන් ‘රජිණිෆයිඞ්’ වෙන්නට උත්සාහ කිරීමෙන්ම, ඒ නිර්මාණය සීමා සහිත වෙනවා. එය මෑත කාලයේදී බොහෝ බව ඩර්බාර් චිත‍්‍රපටියෙනුත් පෙනෙන්නට තිබෙනවා. රජිණිකාන්ත් තවදුරටත් නළුවෙක් නෙවෙයි. ඔහු මේ වෙද්දී කර්මාන්තයක්.


ඩර්බාර් අධ්‍යක්ෂ මුරුගඩෝස්ගේ මුල් චිත‍්‍රපටි වූ ගජිණි, කත්ති හා තුප්පාක්කි වැනි චිත‍්‍රපටිවලදී ඔහු ලැබූ නිදහසට වඩා ඩර්බාර් චිත‍්‍රපටියේදී ඔහු රජිණිගේ චිත‍්‍රපටි වට්ටෝරුවේ එක් එක් අංගවලට හරි ලකුණු දාන්නට උත්සාහ කර ඇති බව පෙනෙනවා. තමන්ගේ පිටපත ලියන්නට උත්සාහ කර ඇති බව පැහැදිලිව පෙනෙනවා. මෙතරම් සුන්දර කතාවක ඔහු සීමාවලට මුහුණදෙනවා. චිත‍්‍රපටියට යා හැකි උපරිම දුරට යන්නට ඇති අවස්ථාව අහිමිවෙනවා.


ඩර්බාර් චිත‍්‍රපටියට පදනම් වූ මූලික සංකල්පය ගැන පමණක් කල්පනා කළොත්, එය විශිෂ්ටයි. මැදිවිය ඉක්මවූ පියෙකුගේ චරිතය රජිණි රඟපානවා. ඒ පියා ආදිත්‍ය අරුණාචලම් නම් ප‍්‍රකට පොලිස් ප‍්‍රධානියෙක්. ඔහුගේ දියණිය කුඩා කාලයේදීම බිරිඳ මියගොසින්. ඒ නිසා මේ දියණිය හා පියා එකිනෙකා කෙරෙහි ආදරයෙන් ඉන්නවා. දියණියට විවාහයක් කරදෙන්නට ඔහු කල්පනා කරද්දී දියණිය කියන්නේ, පියා නැවත විවාහයක් කරගත්තොත් පමණක් තමා විවාහයකට එකඟ වෙන බව. ඒ අතර අරුණාචලම්ට ඉතාම භයානක අපරාධකරුවන් පිරිසක් ගැන පරීක්ෂණ කරන්නට පැවරෙනවා. චිත‍්‍රපටියේ ඇතැම් පුංචි සිදුවීම් පවා ඉතා රසවත්. එහෙත් කොළයක් මත ඉතාම සුන්දර වූ කතාව ගොඩනගද්දී රජිණිගේ පෞරුෂය ගැන පමණක් කල්පනා කරන්නට ගොස් විනාශ කරගෙන තිබෙනවා.


මූලික වශයෙන්ම රජිණිකාන්ත්ගේ චරිතයට මිනිසුන් වැඩිපුරම ආදරය කළේ ‘භාෂා’ වැනි පළිගැනීම තේමා කරගත් චිත‍්‍රපටි නිසායි. රජිණිකාන්ත්ගේ චිත‍්‍රපටි පමණක් නොවෙයි, දෙමළ සිනමාවේ ජනප‍්‍රිය ධාරාවේ චිත‍්‍රපටි බොහොමයක් පළිගැනීමේ තේමාව අත්හරින්නේ නැහැ. ඒ නිසාම කබාලි, කාලා, පේට්ට හා භාෂා යන චිත‍්‍රපටි හතරේම අඳුරු අතීතයන් නැවත මතුවීම, පළිගැනීම ආදි ලක්ෂණ දැකිය හැකියි. ඒ නිසාම ‘චන්ද්‍රමුඛී’ වැනි වෙනස්ම ආරේ චිත‍්‍රපටිවලට තිබෙන ඉඩ අඩුයි.


රජිණිකාන්ත්ගේ ප‍්‍රතිරූපයට කතාව යටවී ඇති අන්දම මුළු කතාව පුරාවට දැකිය හැකියි. ඒ ප‍්‍රතිභාවට බිය නොවුණා නම් ඇතැම් තැන්වලට කතාව ගෙනයන්නට ඉඩ තිබුණා. උදාහරණයක් ලෙස රජිණිකාන්ත් රඟපාන පොලිස් නිලධාරී අරුණාචලම්ගේ පේ‍්‍රම කතාව සලකන්න පුළුවන්. රජිණිකාන්ත්ගේ පෙම්වතිය ලෙස රඟපාන්නේ නයන්තාරා. රජිණිකාන්ත් දෙමළ සිනමාවේ සුපර්ස්ටාර් යන අන්වර්ථ නාමයෙන් හඳුන්වනවා. නයන්තාරා හඳුන්වන්නේ ලේඩි සුපර්ස්ටාර් යන නමින්.


රජිණිකාන්ත් වයසින් නයන්තාරා මෙන් දෙගුණයක් තරම් වියපත්. ඒ නිසාම මේ පේ‍්‍රමකතාව තාත්තා කෙනෙකු සහ දියණියක අතර පේ‍්‍රමයක් බඳුයි. චිත‍්‍රපටියේ එක් තැනකදී තරුණියගේ මාමා රජිණිකාන්ත්ගෙන් විමසන්නේ ඔබේ දියණිය ඔබ වැනි වියපත් කෙනෙක් සමග පෙම් කළොත් ඔබ කැමති වෙනවාද කියායි. මෙවැනි සුන්දර වූ සියුම් තැන් ඉතා සිනමාත්මකව ගොඩනැගීමේ හැකියාව තිබුණත්, ඒ ගැන අධ්‍යක්ෂවරයා කල්පනා කර නැහැ. ඇත්තෙන්ම වියපත් කෙනෙකුගේ පේ‍්‍රම කතාවක් රජිණි නිරූපණය කරනු දකින්නට ලැබුණා නම් කෙතරම් රසවත් වේවිද? එහෙත් දැන් සිදුව ඇත්තේ නයන්තාරාගේ චරිතය සම්පූර්ණයෙන්ම ඉවත් කළත් චිත‍්‍රපටියට කිසිම බලපෑමක් නොවෙන තැනට පත්වීමයි.


රජිණිගේ චරිතය ගැන පමණක් කල්පනා කිරීමෙන් අනෙකුත් චරිත යටපත් වෙලා. සුනිල් ෂෙට්ටිගේ දුෂ්ටයාගේ චරිතයට හිමි වටිනාකම පවා නිසි ලෙස මවා පෙන්වන්නට උත්සාහ කරන බව පෙනෙන්නේ නැහැ.


මීට පෙර ‘පේට්ට’ චිත‍්‍රපටියේදී කාර්තික් සුබ්බුරාජ් පවා උත්සාහ කර තිබුණේ එවැන්නක්. විජේ සේදුපති, නවාසුදීන් සිද්ධික්, සිම්රන්, ත‍්‍රිෂා, සසිකුමාර්, මාලවිකා මෝහන්, බොබී සිම්හා ඇතුළු විශිෂ්ට නළුනිළියන් රැුසක් චිත‍්‍රපටියට එකතු කරගෙන තිබුණත් සම්පූර්ණ අවධානය රජිණිකාන්ත්ට යොමු කළ නිසා අනෙක් නළුනිළියන් රඟපෑ චරිත කිසිවකට ප‍්‍රමාණවත් අවස්ථාවක් ලබාදෙන්නට සුබ්බුරාජ්ට ඉඩ ලැබෙන්නේ නැහැ.


හින්දි සිනමාවේ දැවැන්තම තරුව වූ අමිතාබ් බච්චන් සිනමාවේ අවසාන කාලයේ උපප‍්‍රධාන චරිත රඟපාමින් සිනමාත්මක නිර්මාණකරණයෙහි යෙදෙන්නට උත්සාහ කළා. රංගන ශිල්පියෙක් ලෙස රජිණිකාන්ත් දෙමළ සිනමාවේ සිටින බොහෝ අයට වඩා විශිෂ්ටයෙක් බව අමුතුවෙන් කිවයුතු නැහැ. බාලචන්දර් අධ්‍යක්ෂණය කළ මුල් කාලයේ චිත‍්‍රපටිවලින් රජිණිකාන්ත් තමන්ගේ විශිෂ්ටත්වය පෙන්වා හමාරයි. එලෙස තමන්ගේ රංගන විශිෂ්ටත්වය මතුවෙන අන්දමේ නිර්මාණ කිහිපයකට හෝ ඔහු දායක වෙනවා නම් රසිකයන්ට සතුටුවිය හැකියි. අඩුම තරමේ ඔහු යොදාගනිමින් කරන ජනප‍්‍රිය වර්ගයේ චිත‍්‍රපටියක් වුව සුපුරුදු වට්ටෝරුවෙන් පිටට යනවා නම් සතුටු විය හැකියි.


විචාරකයන් පෙන්වන්නේ මෙය රජිණිටම දොස් පැවරිය හැකි වරදක් නොවන බව. කලාත්මක සිනමා පිටපතක් රැුගෙන ගොස්, රජිණිකාන්ත් අධ්‍යක්ෂණය කරන්නට නව අධ්‍යක්ෂවරුන් කල්පනා කරන්නේ නැහැ.


රජිණිකාන්ත් කියන්නේ පීසා, මානගරම්, අට්ටාකාති වැනි නවක අධ්‍යක්ෂවරුන්ගේ නිර්මාණශීලී චිත‍්‍රපටි නරඹා අධ්‍යක්ෂවරුන් අමතා සුබ පතන තරුවක්. ඉහත කී චිත‍්‍රපටි අතරින් දෙකක් අධ්‍යක්ෂණය කළ පා රංජිත් හා කාර්තික් සුබ්බුරාජ් යන තරුණ අධ්‍යක්ෂවරුන් සමග චිත‍්‍රපටිවල වැඩ කරන්නත් රජිණි කැමති වුණා. එහෙත් ඒ අධ්‍යක්ෂවරුන් දෙදෙනාම රජිණි වෙනුවෙන් නිර්මාණය කළේ තමන් මීට කර ඇති වර්ගයේ කලාත්මක චිත‍්‍රපටි නෙවෙයි. ඒ දෙන්නාම තමන්ගේ නිර්මාණශීලීත්වය උපරිමයෙන් පාවිච්චි කිරීම වෙනුවට රජිණිගේ පෞරුෂයට බියෙන් නිර්මාණ කර ඇති බව පෙනුණා. දැන් පෙනෙන්නට ඇත්තේ රජිණි වට්ටෝරුවෙන් ගලවන්නට අධ්‍යක්ෂවරුන් පවා බියක් දක්වන බව.

ස්වීට් හෝම්වලින් ඩොලර් හොයන හෝම්ස්ටේ

0
sdr

ඉබාගාතේ ගිහිං වැඩ වරද්දගත්ත දවසක් ඒකනම්. සිංහරාජේ දකුණු සීමාවෙ ලංකාගමට ගිහිං තිබුණට ඊට යාව තවත් දකුණට වෙන්න දෙණියායට හූවක් දුරින් තියෙන මිදේරිපිටියට ගිහිං තිබුණේ නෑ. ඉතිං කොළඹින් මාතර බස්සෙකකට නැඟලා ඉඳගත්තා.


හයිවේ ආවට මක්කටෙයි කියලා හිතෙන විදිහේ කෙටිල්ලකින් පස්සේ අකුරැුස්සටත්, ඊට තවත් පැය දෙකකට පස්සේ දෙණියායටත් බස්සෙක ආවා. බැහැලා දවල්ට කාලාබීලා වෙලාව බලනකොට හවස හයයි. ‘මිදේරිපිටියට ගියාට නවතින්න තැනක් සුවර් නෑ මහත්තයෝ අද සිකුරාදා පෝය එක්කම දවස් තුනක නිවාඩුවක්‘ දෙණියාය ත‍්‍රීවිලර් මිත‍්‍රයෙක් එහෙම කිව්වට පස්සේ තමයි මටත් මෙහෙක් වෙලා මතක් වුණේ. අපොයි..!! ඒත් ඉතිං, ‘උලක් උඩ උනත් උඹට නිදියගන්න පුළුවන් නෙහ්‘ කියලා මගේ මිත‍්‍රයෝ මට කියන්නේ නිකං යැ කියලා කරබා ගත්තා.
කොහොම වුණත් අන්තිමට බුකින් ඩොට්කොම් ගිහිං බැලූවා නවාතැනක්. එකම එක කාමරයක් සෙට්වුණා. ටක්ගාලා බුක් කරලා ආතල් එකටත් එක්ක කෝල් එකක් ගත්තා.


‘හෝටලේ හොයාගන්න අමාරුවෙන එකක් නෑ නේ‘ මම අහපි. මිදේරිපිටියෙන් බැහැලා ත‍්‍රීවිලර් එකකට කියන්න ගාමිණි ජයසිංහගේ ගෙදරට ගිහිං බස්සන්න කියලා. ඩෝන් ගාලා පෝන් එක තිබ්බා. මම කල්පනා කළා මේ මොකද්ද කියලා. ගාමිණි ජයසිංහගේ ගෙදරට ගියාම මිනිහා මාව සිංහරාජේ ඇතුළේ තියෙන හෝටලයට ගිහිං දායි.. එහෙම එහෙම මම හිත හදාගත්තා. වෙබ් එකට ගිහිං බලපුවාම පොටෝස්වල හැමතැනම තිබුණේ සිංහරාජේ. දිය ඇලි. සුද්දෝ සුද්දියෝ. හෝටලේ හැටි බලන්න තිබුණේ ලස්සන ඇඳක පින්තූරයක් සහ වොෂ් රූම් එකක පින්තූරයක්! නිදියගන්නයි අනික් වැඬේටයි පිරිසිදු තැනක් තිබුණහම ඇති. එහෙම හිත හිතා මිදේරිපිටියේ ලාස්ට් බස්සෙකට නැඟ්ගා.


තේවතු මැදින් නයාගිය පාරේ බස්සෙක යනවා. ගිං ගඟ පැටි දොළක් වගේ අපි පස්සෙන්ම වමත පැත්තෙන් ජනේලයෙන් එබෙනවා. ගොඩාක් තැන්වල තේ ගස් මැරිලා. මොකෝ මේ තේ ගස් මැරෙන්නේ?.. ‘දන්නේ නෑ මහත්තයෝ. තේ පරියේෂණයෙනුත් ඇවිත් බැලූවා හොයාගන්න බෑ. මැරුණ ගස් උගුල්ලලා බැලූවහම මුල් නෑ. කුණුවෙලා ගිහිං’


මගේ ප‍්‍රශ්නයට වයසක මාමා කෙනෙක් උත්තර බඳිනවා. කෝපි වගාවට උනාවගේ වෙන්නද යන්නේ?’ මිනිහා හිනාවෙලා අහක බලාගන්නවා. කුරුඳු දැම්මොත් නරකද? ‘අපිට තේරෙන්නේ නෑ මහත්තයෝ. තේරෙන උන්දැලා තලන්න ආවහම දෙකෙන් එකට තමයි තලන්නේ. ඉතිං වැඩක් නෑ.’ ඔහොම කතාබතා අස්සේ, බස් දෙකක් මාරුවෙන්න බැරි මේ පාරේ, බස්සෙක සීරුවට පල්ලෙගම එහෙම පාස් කරලා, මිදේරිපිටියට ආවා… දැන්නම් ටිකක් කළුවරයි. හද්දා ගම හිනාවෙනවා. ඒ හිනාවත් හැන්දෑව වගේ..

හෝම්ස්ටේ අද්දැකීම


මම ගාමිණි අයියගේ ගෙදරට යන්න ත‍්‍රීවිලර් එකකට නැඟ්ගා.. ඩකොස් ඩොකොස් පාරේ ආපු ත‍්‍රීවිලර් එක ලස්සන වෙල් යායක් වටකරගත්ත චූටි ¥පත් ගෙදරකට පාර පෙන්නුවා. ඔන්න ගාමිණි අයියගේ ප්ලේස් එක. රජයේ වියදමින් ගහපු බෝඞ්ඩෙක මෙන්න හෝම්ස්ටේ නවාතැනක් කියලා ගාමිණි අයියගේ ගෙදරට පාර පෙන්නුවා.


ගාමිණි ජයසිංහ, මේ අලූත් ව්‍යාපාරේ කරට අරගෙන කරන මිනිහගේ පුතණ්ඩියා, ඊළඟට බිරිඳ හිනාවක් මූණේ අලෝගෙන මාව පිළිගත්තා. චූටි ¥ නම් වැඬේට එච්චර මනාපයක් නැතුව වාගේ අහක බලාගත්තා..! ‘මොනවද ?ට කන්නේ?’ ගාමිණීගේ බිරිඳ අහනවා. එහෙම තමයි ආගන්තුක සත්කාරය පටං ගත්තේ. කැලේ කොලේ දේවල් මට එච්චර අමුතු නෑ. ඒත් කොළඹ තෙලින් බැදලා, තෙලට උයලා, තෙලට පිහලා, කාලා කාලා ඇති වෙලා හින්දා ගමේ මොනාහරි කියපු නිසා, රහට කිරි කොස් මාළුවක් උයලා තිබුණා. කිරි කොස් උයනකොට ඒක හොඳටම රහ වෙන්නනම් මදුලූවලට හරි හරියට කොස් ඇට මාත්තු වෙන්න ඕනෑ. ගාමිණි අයියගේ බිරිඳගේ කොස් මාළුව එහෙම මාළුවක්..!!

මිදේරිපිටිය


‘මිදේරි කියන පරණ වී වර්ගය වපුරපු නිසා මිදේරිපිටිය වුණා කියලා කියනවා. මම මේ ගමට කරකාරේ ආවේ 1959 අවුරුද්දේ. එතකොට මේ මහපාලම නෑ. මඟුල් කාර් එකෙන් ගඟ ළඟට ඇවිත් එතන ඉඳලා පයින් තමයි ආවේ..’ මනමාල මහත්තයා අම්ම කරේ තියාගෙන එන්න ඇති එහෙනම්, මම එහෙම කිව්වම බිසෝ මැණිකේ නැන්දා කැකිරිපලනවා. බිසෝ මැණිකෙට දැන් වයස අවුරුදු 88ක්. මිදේරිපිටියේ සමුපකාරේ මැනේජර් මහත්තයා එක්ක නැන්දා මිදේරිපිටියට කරකාරේ එන්නේ පල්ලේගම ඉඳලා. පල්ලේගම තමයි අල්ලපු ගම. දෙණියායට යාව තියෙන ගම.

‘ඒ කාලේ මීට වඩා කැලේ. පැණි හකුරු කර්මාන්තයෙන් තමයි මිනිස්සු ජීවත් වුණේ. මමත් හකුරු හදලා තියෙනවා. ගමේ මිනිස්සු කැලේ ගිහිං පැණි කපාගෙන ඇවිත් පැණි උණු කරනවා. නැත්තං තව ටිකක් උණු කරලා හකුරු හදනවා. ඒ කාලේ හකුරු ඇස්සක් සත පනහයි.’ දැන් නැන්දාම ඒ හකුරු ඇස්ස විකුණන්නේ රුපියල් 400ට, නේද? මම හෙම කියනකොට උන්දැට හිනා.. ඒ කාලෙත් මේවගේ සීනි හකුරු තිබුණද?.. ‘අපොයි නෑ’ බිසෝ මැණිකේ නැන්දගේ කඬේ දැන් හොඳ හකුරුයි හොඳ නැති හකුරුයි කියලා දෙවර්ගයක හකුරු තියෙනවා. පැණිත් එහෙමයි.. ‘මෙයාලා දැන් සීනි දාලත් එකක් හදනවනේ‘ නැන්දා හිනාවෙවී කියනවා.
හකුරු කිලෝ එකක් රුපියල් 800යි කිව්වහම මිනිස්සු ගන්නවා හොරයි. සීනි ටිකක් කළවං කරලා 600ට දුන්නහම අපේ මිනිස්සු ගන්නවා. ඒකයි හැටි. ඉතිං බිස්නස් එකත් එහෙමට හැඩගැහිලා. කොහොම වුණත් මේ පැණි හකුරු රස්සාව, දැන් මේ හෝම්ස්ටේ කෙරුවාව හින්දා නැගලා යනවා.

මොකද්ද මේ හෝම්ස්ටේ.

හෝම්ස්ටේ කියන්නේ සරලව කියනවනම් වෙන රටකින් එන සංචාරකයෙකුට නවතින්න තමන්ගෙ ගෙදරම කොටසක් නවාතැන් දෙනවා කියන එක. ‘සංචාරක සත්කාර නිවාස’ කියලා තමයි මේක සිංහල කරලා තියෙන්නේ. දේශීය ආහාර, සිරිත්විරිත්, ආගන්තුක සත්කාර, ජීවන රටාව සමීපව විඳිමින් සංචාරයේ යෙදීම තමයි මේකේ අරමුණ. කොටින්ම කියනවනම් අපි යන රටේ සංස්කෘතිය ඒ රටේ මිනිස්සු ඇතුළට කිමිදිලා අත්විඳීම. දීර්ඝ ඉතිහාසයක් තිබෙන සංචාරක සංස්කෘතියක් තමයි මේ හෝම්ස්ටේ කියන්නේ. අද මේ කර්මාන්තයට පණ දෙන්නේ ලෝකය පුරා ජනප‍්‍රිය ්රසඉබඉ, ්‍යදපැිඒහගජදප, ඊදදනසබටගජදප වගේ වෙබ් අඩවි. ඔවුන් කියන විදිහට අද වෙනකොට ලෝකය පුරා මෙවැනි සංචාරක නිකේතන මිලියන් ගණනක් විසිරිලා තිබෙනවා. ලෝකයම සංචාරක හෝටලයක සිරි අරගෙන තමයි තියෙන්නේ මේ හින්දා. ඔබට බාලි යන්න ඕනෑනම් ටක්ගාලා මේ වෙබ් අඩවියකට ගිහිං තැනක් හොයාගන්න පුළුවන්. තරු පන්තියේ හෝටලවල වගේ තරු පනින මිලගණන් මේ කාමර අස්සේ නෑ. සංස්කෘතිය විඳින්න බැරියර් නෑ. කොත්තු රොටියක් කාලා තේ කහට උඟුරක් බීලා සංචරණ ආසාවෙ දියවෙන්න පුළුවන්.

ලෝකය දිහා බැලූවහම අද මේක සංචරණයට විතරක් නෙවෙයි ඔබට ඕනෑනම් ලෝකේ කොහේට හරි ගිහිං නිසොල්මන්ව ටික කාලයක් ඉන්න.. මෙන්න ඒකට හොඳම තැන..! වෙබ් සයිට් එකට රිංගුවා ලෝක සිතියමේ ආසම තැනට ගිහිං ගෙවල් නවාතැනක් බැලූවා. ඊළඟ අද ඉගෙනගන්න පිටරට යන ශිෂ්‍යයන් වුණත් මේ ක‍්‍රමයෙන් තමන්ට ඉගෙනගන්න කාලේ ජීවත්වෙන්න තැනක් සොයාගන්න මේ හෝම්ස්ටෙයි කියන සංස්කෘතිය පාවිච්චි කරනවා. ඔබට ලෝකයම විඳින්න ඕනෑනම් ඔබ එනකම් ලෝකයේම ගෙවල් මිලියන ගණනක් බලන් ඉන්නවා ඔබව සාදරෙන් පිළිගන්න. වීසා කතන්දර ගොඩදාගන්න ලේසියෙන් පුළුවන්නම් අඩු වියදමින් රවුමක් ගහලා ඒ සංස්කෘතිය අස්සේ පීනලා එන්න හොඳටම චාන්ස් එක මේ ක‍්‍රමය නිසා දැන් උදාවෙලා.

2011 අවුරුද්ද වෙනකොට අපි මේකට බහිනවා. හැබැයි 2016 වගේ වෙනකොට තමයි රාජ්‍ය අංශය පුළුල් වෙන සංචාරක කර්මාන්තය එක්ක මේ ක‍්‍රමය ගැන හිතන්නේ. එහෙම හිතලා පටන්ගන්න පළවෙනි ගම තමයි කෑගල්ල දිස්ත‍්‍රික්කයේ පදවිගම්පොළ ආශ‍්‍රිත හෝම්ස්ටේ ගම්මානය. ඒත් ඒ වෙනකොට ලංකාවේ මේ ක‍්‍රමයට සංචාරක නිවෙස් කරන පුද්ගලයෝ හිටියා කියන එක අපි අමතක කරන්න හොඳ නෑ. 2016 අවුරුද්දේ සංචාරකයෝ මිලියන 2.5ක් බලාපොරොත්තුවෙන එවක රජය ඒකට එවකට තිබුණ කාමර පහසුකම් ප‍්‍රමාණය මදිවෙයි කියන පුරෝකථනය එක්ක මේ වැඬේට බහිනවා. බහිනවා කිව්වට ඉතිං දන්නවනේ එහෙමට වැඩක් වෙන්නේ නෑ.. රජය මේ ක‍්‍රමයේ සංචාරක නවාතැන් කරන්න බලාපොරොත්තුවෙන අයට ණය යෝජනා ක‍්‍රමයකුත් අයවැයෙන් යෝජනා කරනවා. ඒත් ඒවායින් ලොකු වැඩක් වෙලා නැහැ කියලා තමයි මේ මිදේරිපිටියේ ඇවිද්ද මට හිතුණේ.


කොහොමහරි 2013 වෙනකොට සංචාරක සංවර්ධන අධිකාරිය මේ ක‍්‍රමයට කවුරුහරි තමන්ගේ ගෙදර කෑල්ලක් සංචාරකයින්ට වෙන්කරනවනම් ඒ ගෙදර මොනවගේ ගෙදරක් වෙන්න ඕනෑද, ඒක මොනවගේ තැනක පිහිටන්න ඕනෑද වගේ, නිර්ණායක ටිකක් කියනවා. තනි නිදන කාමරයක් නම්, අවම ප‍්‍රමාණය වර්ග අඩි 100ක් වෙන්න ඕනෑ, ද්විත්ව නම් අවම වර්ග අඩි 120ක් වෙන්න ඕනෑ, බාත්රූම් එකක ප‍්‍රමාණය අවම වර්ග අඩි 30ක් වෙන්න ඕනෑ වගේ.. පස්සේ 2016 අග යහපාලන විශාල සංදර්ශනයක් දාලා තමයි මේ ක‍්‍රමය වැඩිදියුණු කරන්න ණයක් දෙනවා කියලා කියන්නේ. ඒ ලක්ෂ 50ක.

‘ණය දුන්නේ අපි වගේ පොඩි මිනිස්සුන්ට නෙවෙයි ලොකු ලොකු දේශපාලන හයිය හත්තිය තිබුණ මිනිස්සුන්ට. අපිට දුන්නේ ඔය පාරේ තියෙන බෝඞ් එක විතරයි. ගමට එන්න පාර කොන්ක‍්‍රීට් කළා. එච්චර තමයි.’ මේ ගාමිණි අයියගේ හඬ. මිනිහා අවුරුදු තුනක් වෙනවා මේ කර්මාන්තයට බැහැලා. ‘ගොඩාක් සුද්දෝ එනවා. මට දෙන්න තියෙන්නේ කාමර එකයි. ජර්මන්, එංගලන්ත ස්විස් වගේ අය ආවහම හොඳයි, සීසන් කාලෙට දවසට දෙසියක් තුන්සීයක් සුද්දෝ බහිනවා. ගමේ එච්චර කාමර ඇත්තේ නැහැ.’

දුප්පතුන් නැතිකරන ස්වීට් හෝම්


දුප්පතුන් නැති කරන්න බොහෝ රටවල දුෂ්කර ඉම් සංවර්ධනය කරන්න කියාපු ක‍්‍රමයක් විදිහට එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයත් අද මේක පිළිගන්නවා. ඉන්දියාවේ, මැලේසියාවේ, ඉන්දුනීසියාවේ වගේ රටවල දුෂ්කර කලාපවල ජීවත්වෙන මිනිස් ජීවිත අද මේ කර්මාන්තය හින්දා දුප්පත්කමින් මිදිලා. ඇමරිකාවට ළඟ කියුබාව වගේ රටක් ගත්තොත් මේ ක‍්‍රමය හින්දා ඔවුන්ගේ රටේ දුෂ්කර ප‍්‍රදේශවල මිනිස්සුන්ගේ ජීවිතවලට ඩොලර් එන්න පටං අරං. ඒක ලොකු දෙයක්. අනික තමයි මේ ක‍්‍රමය නිසා ලෝකයේම මිනිස්සු ඔවුන්ගේ සංස්කෘතීන් මිශ‍්‍රවීම. ඒක අද ලෝකයට අවැසිම දෙයක්..

‘රුසියන් අය නම් හරිම අමාරුකාරයෝ. හැමදෙයක්ම නූලට තියෙන්න ඕනෑ. කචල් එකටම තමයි එන්නේ. මමයි පුතයි තමයි ඉතිං මේකට මහංසි වෙන්නේ. පුතා දැන් ඕලෙවල් කරලා ගෙදර ඉන්නවා. මේ ගේ තව ටිකක් ලොකු කළොත් අපිට හොඳයි. ඒත් ඒකට යටකරන්න සල්ලි නෑ.’ හැමවෙලාවෙම මුහුණේ හිනාවක් අලෝගෙන ඉන්න ගාමිණි අයියගේ ප‍්‍රියාවිය කතාවට එකතුවුණේ එහෙමයි. මෙහෙම ගෙදරට අමුත්තෙක් ආවාම ගෙදර ඉන්න බවලතීට තමයි හැම සුම්මක්කරේම. ඒත් පවුලේ දියුණුව වෙනුවෙන් ඒ හැමදෙයක්ම සෙනෙහෙවත්ව ඇය භාරගෙන වගේ තමයි පෙනුණේ.


‘මෙයාලට අපි නැත්තං මොකුත් කරගන්න බෑ මල්ල’‘ ඇය සරදම් සිනහවක් එක්ක එහෙමත් කියනවා. කොහොම හරි මේ පවුලේ ඊළඟ බලාපොරොත්තුව තමයි පුතා මේ කර්මාන්තය අස්සේ ඉස්සරහට යැවීම.. ‘මට නම් ඉංග‍්‍රීසි බෑ. නෝනටයි පුතාටයි දෙන්නට පුළුවන්‘. කොහොම වුණත් ඔවුන්ට දැන් භාෂාව අවුලක් නෙවෙයි..!


මිදේරිපිටිය කියන්නේ සිංහරාජයේ තියෙන කිතුලෙන් වැටෙන පැණිවලින් ජීවත්වුණ හද්ද පිටිසරක්. හැබැයි දැන් මේ කර්මාන්තය එක්ක ¥විලි ගසලා නැගිටලා. ගමේ ගෙවල් 20ක් විතර අද මේ රස්සාවට බැහැලා. මිදේරිපිටියෙන් කැලෑවට ඇතුල් වුණාම ලංකාගමට යනකම් දිය ඇලි 6කට වැඩියි. සංචාරකයෝ වැඩිහරියක් එන්නේ සිංහරාජයෙන් කඩාගෙන වැටෙන මේ දිය ඇලි පහස විඳින්න. ඊළඟට උදේ රැුයින් එළියට පැනලා මීදුම් දුමාරයේ මුහුවෙලා විහඟ දඩයමේ යන්න. හැබැයි තුවක්කුවෙන් නෙවෙයි ඇස් දෙකෙන් බයිනෝවෙන් කැමරාවෙන් තමයි දඩයම! මමත් උදෙන් එළියට බැහැලා මීදුමේ ඉන්නකොට ජපන් යුවතියක් අහල ගෙදරක ඉඳලා අපේ ගෙදරට ඇවිත් කැමරාව මානගෙන ඉන්නවා. බැලින්නම් මොනරෙක්! ඉස්සරනම් කොහේ හිටිය මොනරුද කියලා හිතුණා. උදේට කැහිබෙල්ලෝ හවසට දුම්බොන්නෝ වගේ බලන්න අමාරු කුරුල්ලෝ මෙහේ ඉන්නවා.. මේ විදිහට මේ ගමේ ලස්සන කැලේ ලස්සන බලන්න එන සුද්දෝ එක්කරගෙන ගිහිං සිංහරාජේ දියඇලි පෙන්නලා දවසට ලොකු ගාණක් හොයන සංචාරක මඟපෙන්වන්නෝ දැන් මිදේරිපිටියේ එමටයි. රුපියල් 2500 ඉඳලා රුපියල් 6500 වගේ වෙනකම් ගෙවලා කැලෑගතවෙන්න පුළුවන් පැකේජ අද මිදේරිපිටියේ තියෙනවා..

කොහොම හරි කියන්න ඕනෑ දේ තමයි මිදේරිපිටියේ මිනිසුන්ට නැගිටින්න මේ ක‍්‍රමය ලොකු හේතුවක් වෙලා තියෙනවා කියන එක. ගමට සහ ගමෙන් කැලෑව දෙසට වැටුණු පාර තව ටිකක් සංවර්ධනය කරලා මේ මිනිසුන්ට තමන්ගේ ගෙදර මේ කර්මාන්තයට ගැළපෙන විදිහට නවීකරණය කරගන්න ආධාරයක් රජය කරනවනම් හෝම්ස්ටේවලින්ම මිදේරිපිටිය ගොඩදාන්න අමාරු නෑ.


දැන් දැන් ලොකු ලොකු ව්‍යාපාරිකයොත් ඉඩම් කට්ටි සල්ලිවලට අරගෙන වඩා පහසුකම් ඇති සංචාරක නිවෙස්න හදමින් මිදේරිපිටියේ මේ හෝම්ස්ටේ කර්මාන්තයට පොඩි තරගයක් දෙමින් ඉන්නවා. ඒ තරගය ඇතුළේ මේ පුංචි මිනිස්සුන්ට නැඟිටින්න රජය අත දෙන්න ඕනෑ. ඊළඟට සංචාරකයන්ට හකුරු සහ පැණි අලෙවි කරන්න වෙළඳසැළක් කරන බිසෝ මැණිකේ නැන්දගේ කඬේ වගේ තැන් වුණත් තව ටිකක් දියුණු කරන්න රජය උදව් දුන්නනම් මේ ගම තව ටිකක් සෝබන වෙයි.. කොහොම වුණත් මේ තියෙන සොබාවික ලස්සන නැතිකරගන්නේ නැතුව කරන මඟුලක් කරන්න අපි හැමෝම මහංසි වෙන්න ඕනෑ. මොකද සුද්දෝ එන්නේ ගෙවල් බලන්න නෙවෙයි.. කොහොම වුණත් මේ සංචාරක කර්මාන්තයට අපේ දුරබැහැර ගම් හැම එකක්ම වගේ ගැළපෙනවා. ඒ නිසා මිනිස්සුන්ගේ අතට සල්ලි ලේසියෙන් අරගෙන යන්න පුළුවන් මේවගේ දේවල් ගැන අපි අලූතින් හිතන්න ඕනෑ.

අලි පන්දාහට තුවක්කු දස දහසක

0


අලි ඇතුන් සහ මිනිසුන් අතර වාසභූමි සඳහා ගැටුමට දිගු ඉතිහාසයක් තිබේ
ජාත්‍යන්තරව මෙකී ගැටුම හඳුන්වනු ලබන්නේ මිනිස් අලි ගැටුම( human
elephant conflict) යනුවෙනි . එහෙත් සිංහලෙන් අප එකී  ගැටුම හඳුන්වන්නේ
අලියා මුලට දමා අලි මිනිස් ගැටුම යනුවෙනි. එහෙයින්ම අප ප්‍රශ්නය අල්ලාගෙන
ඇත්තේ වැරදි කොනින් බව වටහා ගැනීම අසීරු නොවේ. පසුගිය වසරේ අලි මරණ
තුන්සීය හැටක් පමණ ද මිනිස් මරණ 113 ක් පමණද වන තරමට දුරදිග ගිය මහා
පරිමාණ සමාජ ඛේදවාචකයක් බවට ලංකාවේ මිනිස් අලි ගැටුම පත්ව තිබීම නිසා ඊට
පිළිතුරු සෙවීමද දේශපාලනඥයන් සිය ඡන්ද පොරොන්දුවක් බවට පත් කරගන්නා තරමට
දුරදිග ගොස් තිබේ . එසේ වෙතත් විද්‍යාත්මකව කළමනාකරණය කරගත යුතු මානව
පාරිසරික ගැටළුවක් වූ මිනිස් අලි ගැටුමට  දේශපාලන වේදිකාවේ ගැලරි  තර්ක
මත පිහිටා විසඳුම් දෙන්නට යාම නිසා අද වන විට මිනිසුන් සහ අලි යන දෙකොටසම
විනාශවෙමින් තිබේ.

 මේ වන විට බොහෝ දුරදිග ගොස්  ඔද්දල් වී ඇති ලංකාවේ මිනිස් අලි ගැටුම
කළමනාකරණය කිරීමට වත්මන් රජයද විධාකාර වූ උත්සාහයන් දරමින් සිටි .  එහෙත්
අවාසනාවනම් මෙකි විසඳුම් සියල්ල අතිශ්‍ය අවිද්‍යාත්මක මෙන්ම කලින් අත්
හදාබලා අසාර්ථක වූ ඒවා වීමය.  මෙකී අසාර්ථක ක්‍රමෝපායන් අතර වන කැකිල්ලේ
තීන්දුවක් ලෙස සිවිල් ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුවේ නිලධාරීන් වනජීවී
දෙපාර්තමේන්තුවට අනුයුක්ත කර ඔවුන්ට ගිනිඅවි ලබාදීම දැක්විය හැක.

කැබිනට් අමාත්‍යධුර විද්‍යාත්මකව බෙදා දීමේදී නව රජයේ දැක්ම අනුව  වනජීවී
අමාත්‍යාංශ මෙවර හිමි වූයේ ඉතිහාසයේ අසාර්ථකම වනජීවී අමාත්‍ය වරයා වූ
එස්.එම් චන්ද්‍රසේනටය. ගෙඩිපිටින් පූස්සක් වූ  හොරොව්පතාන අලි ගාලේ
නිර්මාතෘ ඔහුය. විහාර්ස්ථාන, ධනවතුන්, විනිසුරුවරු සන්තක්යේ නීතිවිරෝධිව
තබාගෙන සිටියදී අත් අඩංගුවට ගෙන දැනට නඩු භාණ්ඩලෙස පින්නවල අලි
අනාතාගාරයේ සහ උඩවල වේ රඳවා තබා ඇති අලි 35 දෙනා රැක බලාගැනිමට නොහැකිබව
කියා හ්ඬා වැටෙන්නේද ඔහුය ,ඒ මදිවාට එම අලි ”බලා කියා ගන්නට පුළුවන්”
අයට දී පවරා ඇති නඩු හමාර කරන්නට කැබිනට් අනුමැතිය ඉල්ලාන්නෙද ඔහුය.
මෙවැනි බොළඳ වනජීවී කලමනාකරණ ක්‍රියාවන්ට නායකත්වය දුන් ඔහු මෙවර ද
හත්පොලේ ගාගෙන අවසන් බව සිවිල් ආරක්ෂකයින් තුවක්කු බෙදා දී අලි මිනිස්
ගැටුම විසඳන්නට යැමෙන් වටහා ගත හැක.

අමාත්‍යවරයාගේ මෙකී  තීරණය  මගින් වාසභූමි අහිමිව දැනටත් අසරණව සිටින වන
අලි නියැතලෙසම  සංහාරය වනවා පමණක් නොව ඉන් ඔබ්බට ගිය මහා පරිමාණ සමාජ
ගැටලුව  ඇතිවන බව නොකියා බැරිය. සිවිල් ආරක්ෂකයන්ට තුවක්කු බෙදාදී අලි
මිනිස් ගැටුම වළකන්නට උත්සාහ ගැනීමට එරෙහිව ඉදිරි පෙළේ සටන් කරනා
පාහියන්ගල  ආනන්ද හිමියන් පවසනුයේ සිවිල් ආරක්ෂක සෙබළුන් යනු විධිමත්
පුහුණුවක් නොමැති ආරක්ෂක පිරිසක් බවය. එවැනි පිරිසක් අතට තුවක්කු දී
අධිසංවේදී පරිසර කළාපයක් මුර කරන්නට දීම වඳුරාට දැළිපිහිය දීමට දෙවෙනි
නොවන ක්‍රියාවක් බව උන්වහන්සේ පවසති . එමෙන්ම කලකට පෙර සිවිල් ආරක්ෂකයන්
සතුව තිබූ ආයුධ සියල්ලම රජයේ භාරයට ගෙන එම දෙපාර්තමේන්තුව නිරායුධ කළ බව
ද උන්වහන්සේ පවසති.ඊට හේතුව පෞද්ගලික ආරවුල් වලදී පවා සිවිල් ආරක්ෂක
දෙපාර්තමේන්තුවේ සේවකයින් ගිනිඅවි හරඹයට  යාම බව උන්වහන්සේ පැවසීය.

“මේක ඇත්තටම හිතුවක්කාර මෝඩ තීරණයක් .සිවිල් ආරක්ෂකයන්ට ගිනි අවි 5000
වලින් අලි ගම් වැදීම නවත්වන්න පුළුවන් කියලා කිව්වේ මොන උගතාද,  කවුද ඒ
ගැන පරීක්ෂණ කළේ. එහෙම විධිමත් වාර්තාවක් නැතුව මහජන මුදල් ඇමතිට ඕන
විදියට කාබාසිනියා කරන්න පුලුවන්ද . මේ වියදම් කරන  සතයකටත් ඇමතිවරු
කියනවද. මේක තනිකරම හිටපු වනජීවි ඇමති සරත් ෆොන්සේකා ගෙනාපු කැබිනට්
පේපර් එකක්. ඒකේ විෂයභාර අමාත්‍යවරයාගේ නම විතරක් වෙනස් කරලා තමන්ගේ වගේ
චන්ද්‍රසේන මහත්තයා ලැජ්ජා නැතිව ඒක පාර්ලිමේන්තුවට දානවා .මේකෙන් අලි
විතරක් නෙමෙයි වනාන්තර වල ඉන්න අනිත් සත්තුත් දඩයම් කරන්න මිනිස්සු
පෙළඹෙනවා. ඒක එහෙම නෙවෙයි කියලා කාටද සහතිකයක් දෙන්න පුළුවන් . ඒ විදියට
කලක් ගියාම මිනිස්සු ඌරෝ,මුවෝ වගේ සත්තු මරන් කයි.අන්තිමට කැලේ ඉන්න කොටි
ගම වදින්න ගන්නවා. ඊට පස්සේ මිනිස් අලි ගැටුම මදිවාට මිනිස් කොටි
ගැටුමකුත් එයි .සිවිල් ආරක්ශකයෝ අතට තුවක්කු 5000 දීමෙන් ගම්වල විශාල
ආයුධ ප්‍රමාණයක් ගැවසෙන්න ගන්නවා.ඒ ආයුධ කොහම පාවිච්චි වෙයිද කවුද
දන්නේ.මේ වැඩෙන් අලිත් ඉවරයි, කැලේ අනිත් සත්තුත් ඉවරයි අන්තිමේදී
මිනිස්සුත් ඉවරයි. බය නැතුව ලියන්න අපි ආණ්ඩුව පෙරලලා හරි, ජීවිත
පූජාවෙන් හරි මේ මෝඩ තිරණය ආපිට හරවණවා.”ආනන්ද සාගර හිමියෝ පවසති.

දැනගන්නට තිබෙන පරිදි සිවිල් ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුවේ නිලධාරීන්ට ගිනි අවි  පන්දහසක් බෙදාදීමට නියමිතව ඇති අතර  මේ වන විට ඉන් 300 බෙදාදී අවසාන බවද වාර්තා වෙයි. අදාළ කැබිනට් පත්‍රිකාවේ සිවිල් ආරක්ෂකයන්ට බෙදාදෙන ගිනිඅවිය කුමක්ද සඳහන් නොවන මුත්
පරිසරවේදීන් පවසන්නේ A.K47 රයිෆල් ලබාදීම යන බවය.එය සත්‍යනම් තත්ත්වය
බරපතලය.  මන්ද එය ස්වයංක්‍රිය ගිනි අවියක් වන බැවිනි. ස්වයංක්‍රීය
අවිඅය්ක් නොව ඕනෑම ගිනි අවියක් මහාපරිමානයෙන් සමාජගතවීමෙන් වනජීවීන්ට වඩා
විශාල හානියක් සිවිල් සමාජයෙන් සිදුවීම ඒකාන්තය. සැබැවින්ම  තිස් වසරක
යුද්ධය සහ ඉහවහා ගිය පාතාල ක්‍රියාකාරකම් නිසා ලාංකික සමාජය ප්‍රාථමික
බඳින කඳේ  සිට  ස්වයංක්‍රීය රයිෆල් දක්වා බරපතළ ලෙස සන්නද්ධ වී සිටියි .
බඳින  කඳන්, ගල්කටස්,ෂොට් ගන්, වැනි බලපත් ඇති නැති ගිනි ඇවිද විශාල ලෙස
සමාජයේ සංසරණයවෙයි. ප්‍රමාණාත්මකව ගත් කල එය පන්දහස ඉක්මවයි. එවන්
තත්ත්වයක් හමුවේ ඊට තවත් ස්වයංක්‍රීය ගිනි අවි 5000 එක්වූ විට සමාජ ගත
ගිනිඅවි සංඛ්‍යාව  10,000 ඉකමවා යනු ඇත.නමුත් වනජීවී දෙපාර්තමේන්තුවේ
දත්ත වලට අනුව ලංකාවේ වනගතව සිටිනුයේ වන අලි 5000 ට මදක් වැඩි ගනනකි.ඒ
5000 වෙනුවෙන් තුවක්කු 10,000 සූදානම්‍ ය.වැඩේ නරකම නැත.

ලංකාවේ වනජීවී සංරක්ෂණයේ ඇසූපිරූ තැන් ඇති ප්‍රාමාණිකයකු වන සංරක්ෂණ
පර්යේෂණ ආයතනය ආචාර්ය පෘථිවිරාජ් ප්‍රනාන්දු ලංකාවේ වන අලින්ගේ  චර්යාවන්
සහ හැසිරීම් පිළිබඳ ප්‍රාමාණිකයෙකි. ලංකාවේ මුල්ම සහ එකම අලි සිතියම
සැකසූවේ ඔහුය . ආචාර්ය පෘථිවිරාජ් ප්‍රනාන්දු පවසනුයේද ගිනි අවි වලින්
අලි මිනිස් ගැටුමට පිළිතුරු දිය නොහැකි බවය” රජය එකවරම  විශාල ගිනි අවි
ප්‍රමානයක් බෙදාදීලා  මිනිස් අලි ගැටුම විසඳන්න බෑ. එහෙම පුළුවන් කියනවා
නං ඒක හරි මෝඩකමක්. ඇත්තටම අලි මිනිස් ගැටුම විසඳන්න විද්‍යාත්මක
ක්‍රමවේදයන් තියෙනවා. ඒ ගැන හදාරන්නේ නැතිව මේ වගේ විසදුම් ගේන එක
විහිළුවක්.දීර්ඝ කාලයක් වන ජීවීන් සමග ගතකර අත්දැකීම්  නැති සිවිල්
ආරක්ෂකයන්ට ගිනි අවිදීලා මේ ගැටුමට තවත් වැඩිකරගන්නවා.ප්‍රධාන කාරනාව
වනජීවී අමාත්‍යාංශ සහ දෙපාර්තමේන්තුව ඉන්නේ වන සතුන් රකින්න.ඒ වෙනුවෙන්
පෙනී ඉන්න මිස සතුන් මර්ධනය කරන්න ආයුධ බෙදන්න නෙවෙයි.ඒකට ග්‍රාම
නිළධාරීන්,වගා නිළධාරීන,ප්‍රාදේශීය ලේකම් වරුන් වගේ අය ඉන්නවා.තමන්ගේ
අයිතිය වෙනුවෙන් හඬ නගන්න බැරි වනජීවීන් වෙනුවෙන් පෙනී ඉන්න ඕන වනජීවී
දෙපාර්තමේන්තුව සත්තු මරන්න ආයුධ බෙදනවා.  මේ විදියට වැඩ කරනවා නම් මේක
වනජීවී සංරක්ෂණ නෙවෙයි වනජීවී  මර්ධන දෙපාර්තමේන්තුව වෙන්න ඕන.
කෙනෙකුට කියන්න පුලුවන් තුවක්කු දෙන්නේ අහසට වෙඩිතියන්න කියලා.එහෙනං මේ
තුවක්කු වලට වඩා අලිවෙඩි හොඳයි.මොකද ඒවායේ හඬ ගොඩක් වැඩියි.

 මේකෙන් ලංකාවේ අලි සම්පත නැත්තටම නැති වෙන එකයි. මේ ප්‍රශ්ණයට
ප්‍රායෝගික විසඳුම් ගෙනායුතුයි. උදාහරණයක් ලෙස ගම්මාන වට කරල විදුලි වැට
ඉදිකිරීම,ගොවිබිම් වටකර විදුලිවැට සෑදීම,බැදි කුට්ටිවල ඉන්න අලින්ට
රක්ෂිත වෙත් යා හැකි පරිදි අලි පටි (elephant coridors) සෑදීම දක්වන්න
පුළුවන්. ඒවගේම අලින්ගේ ආහාර සහ ජලය ආරක්ෂා කිරීමත් ඔවුන් ගම්වැදීම
වලක්වන්න හේතුවෙන බව කිව යුතුයි. මේවැනි ප්‍රායෝගික දේ නොකොට තුවක්කු
බෙදිල්ලෙන් වෙන්නේ ලංකාව තවත් චිකාගෝවක් වීමයි.” ආචාර්‍ය ය පෘථිවිරාජ්
ප්‍රනාන්දු පවසන්නේය.


වන අලින්  කළමනාකරණය පිළිබඳ දිගින් කාලේ කරුණු අධ්‍යනය කර ඇති
ජෛවවිවිධත්ව සංරක්සණ සහ පරයේෂන කවයේ සුපුන් ළහිරු ප්‍රකාශ්ද මෙම විශයේහි
ප්‍රාමාණිකයෙකි.ඔහු පවසනුයේ ද මෙම ආයුධ ලබා දීම බොහෝ දරුණු විපතකින්
කෙළවර විය හැකි බවයි.  ලංකාවේ විදුලි වැට කිලෝමීටර් 4500 පමණ ඉදිකරලා
තියනවා.තවත් කිලෝ 2500ක් විතර අලුතෙන් හදන්න ඕන එහෙම ගත්තම ලංකවේ කිලෝ
මිටර් 7000 විතර විදුලි වැටෙන් ආවරණය වෙනවා. ඉතින් මේ වැට රකින්න සිවිල්
ආරක්ෂකයෝ 5000 දාලා පුළුවන්ද?.ඔහු ප්‍රශ්ණකරන්නේය.   විදුලි වැට දිගට
ආරක්ෂක කුටි හදලා අයූධගත්ත සිවිල් ආරක්ෂකයෙක් සහ ගැමියෙක් රදවනවාලු.එතකොට
කිලෝමීටරයකට එක්කෙනා ගානේ දැම්මත් ආවරණය වෙන්නේ කිලෝමීටර් 5000යි.අනික
සමහර පළාත්වල විදුලි වැට දෙපැත්තෙම අලි ඉන්නවා.කැලෑ කුට්ටිවල ඉන්න අලි
රක්ෂිත වලට සංක්‍රමනය වෙනවා.අලි ඇතුන් ගැන නොදන්න අය මුරට දැම්මම සතුන්ගේ
ස්වාභාවික රටා බිඳ වැටෙනව.  බොහෝ විදුලි වැටවල් එක දිගට අක්‍රීය
වෙනවා.කිලෝමීටරෙන් කිලෝමිටරේට ආරක්ශකයෝ දැම්මාම අලි වැට පනින්නේ නෑ කියලා
කොහොමද කියන්නේ. ඉස්සර ගම් වැදුනේ  පිරිමි  පමණයි. නමුත් මෑතකදී තොරතුරු
තියෙනවා සහ කෙනරන් සහ අලිපැටවුන් පවා ගම් වදිනවා කියලා. දිගට හරහට වෙඩි
තියන්න ගියොත් අලි පැටවු පවා ප්‍රචණ්ඩ වෙන්න පුළුවන්. ලංකාවේ වනජීවී
රක්ෂිත තියෙන්නේ මුළු බිම් ප්‍රමාණයෙන්  15% . නමුත් රටේ මුළු බිම්
ප්‍රමාණයෙන් 62% අලි ඉනවා. මේ තුවක්කු දීලා හදන්නේ 62% කක බිමක ඉන්න අලි
15% ක බිමකට ගාල් කරන්න. ඒක හරියට කුල්ලක ඉන්න අලි අල්ලකට සිමා කරනවා
වගේ.මේකෙන් වෙන හානිය ඉදිරියේදී දැක ගන්නට පුළුවන්,” ඔහු  අවධාරනය
කරන්නේය,



ශ්‍රී ලංකාවේ සමස්ත බිම් ප්‍රමාණයෙන් සියයට 62 වන අලි  වාසය කරයි. ඉන්
18% මිනිස් වාසයන්ගෙන් තොර හුදකලා වන බිම වන අතර ඉතිරි 44% බිම ප්‍රමාණයේ
අලි සහ මිනිසු එක්ව වාසය කරති.එහෙයින් මේ ගැටළුව ඉතා සීරුවෙන් කළමණාකරනය
කරගතයුතු මානව පරිසර ගැටළුවකි. සිවිල් ආරක්ෂකයන්ට ගිනි අවි දී අලි
ගම්වැදීම වලකා ලන්නට යෑමෙන් අලි,සෙසු වනසතුන් පමණක් නොව සමස්ථ සමාජයම
බරපතල අර්බුදයකට ලක්වෙන බව නොකියම බැරිය.

මේ පිළිබඳ අදහස් දැන ගැනීමට වන්ජීවි විෂය භාර අමාත්‍ය වරයා වන එස්.එම්.
චන්ද්‍රසේන සහ එම  අමාත්‍යංශයේ ලේකම්වරිය වන ජයන්ති විජයතුංග මහත්මිය
ඇමතුවද ඔවුන් සම්බන්ධ කරගත නොහැකිවිය.අතිරේක ලේකම් විජේසිංහ මහතා
මේ පිළිබඳව මාධ්‍යට අදහස් දැක්වීම ප්‍රතික්ශේප කළේය.


අරුණ ලක්ෂ්මන් ප්‍රනාන්දු.

රැකියා නැති ලෝකයක්

0



ආර්ථික විශේෂඥයෙකු වන ඩැනියෙල් සුස්කින්ඞ් ‘අ වර්ල්ඞ් විතවුට් වර්ක්‘ නමින් කෘතියක් ලියා තිබෙනවා. එම කෘතියෙහි තේමාව ගැන ගාඩියන් පුවත්පත ඔහු සමග සම්මුඛ සාකච්ඡුාවක් කර තිබුණා.


එදිනෙදා කතාකරන මාතෘකාවක් නොවුණත්, මිනිසුන් රැුකියා නොකරන හෙට දිනයක් ගැන කල්පනා කරන්නට හේතු බොහොමයක් තිබෙනවා. ඒ නිසා ඩැනියෙල් සුස්කින්ඞ් මතුකර පෙන්වන ඇතැම් කාරණා ගැන සඳහන් කිරීම වටිනවා.


රැුකියා නැති හෙටක් සඳහා මූලිකම හේතුව ලෙස සැලකෙන්නේ තාක්ෂණයෙහි වර්ධනය. රැුකියා නැතිවීම යනු සියල්ලටම රැුකියා නැතිවීම නොවෙයි. බොහෝ රැුකියා වලින් කෙරෙන කාර්යභාරය ඊට වඩා ලාභදායී ලෙස යන්ත‍්‍රයකින් කළ හැකි වෙද්දී, ලෝක ජනගහනයට ප‍්‍රමාණවත් තරම් රැුකියා නැතිවීමයි ගැටලූව වන්නේ.


ඇත්තෙන්ම යන්ත‍්‍රවලින් රැුකියා ඩැහැගැනීම ගැන බිය මීට වඩා පැරණි එකක්. මීට පෙර අතීතයේදී නම් ඒ බිය තේරුමක් නැති බියක් ලෙස සැලකුවා. මීට වසර දෙතුන්සීයකට පෙර සිටම විවිධාකාර යන්ත‍්‍රසූත‍්‍ර බිහිවෙමින් කාර්මික විප්ලවය වර්ධනය වෙද්දී මිනිසුන් කරන බොහෝ දේවල් යන්ත‍්‍රවලින් පැහැරගැනීම ගැන බිය මුලින්ම පැතිර ගියා. පරිගණක බිහිවෙද්දීත් ඒ බිය වර්ධනය වුණා. එහෙත් ඒ යන්ත‍්‍ර නිසා මිනිසුන්ගේ රැුකියා අවස්ථා අහිමිවුණේ නැහැ. කාර්මික රැුකියා නැතිවෙද්දී මිනිසුන්ට කරන්නට අලූත් ක්ෂේත‍්‍රවල රැුකියා බිහිවුණා. යන්ත‍්‍ර බිහිවෙද්දී ඒ යන්ත‍්‍ර පාලනය කරන්නට මිනිසුන්ව ඕනෑ වුණා. අදටත් මිනිස් ශ‍්‍රමය බොහෝ තැන්වලට අවැසි වෙනවා. විශේෂයෙන්ම මිනිස් බුද්ධියට අභියෝග කරන්නට යන්ත‍්‍රවලට අසීරුයි.


ඇත්තෙන්ම දැනට පවතින යන්ත‍්‍රවලට කළ හැකි දේවල්වල සීමාවක් තිබෙනවා. මිනිස් බුද්ධිය අවශ්‍ය වෙන වැඩකටයුතු සඳහා යන්ත‍්‍ර පාවිච්චි කළ නොහැකියි. යන්ත‍්‍රවලට ක්ෂණික තීන්දු ගත නොහැකියි. අසීරු සැත්කමක් කිරීම, ඉගැන්වීම, හොඳ ඉදිකිරීම් සැලැස්මක් ක‍්‍රියාත්මක කිරීම, සන්නිවේදනය, යන්ත‍්‍ර සූත‍්‍ර පාලනය කිරීම ආදී බොහෝ දේවල්වලට මිනිසුන් අවශ්‍ය වෙනවා. එහෙත් කෘත‍්‍රිම බුද්ධිය වර්ධනය වෙද්දී මිනිසුන්ගේ බුද්ධියෙන් ගත හැකි තීන්දු ගැනීම් බොහොමයක් යන්ත‍්‍රවලින් කළ හැකි වෙනවා. අනාගතයේදී සැත්කමක් කිරීම, දරුවන්ට ඉගැන්වීම ආදී බොහෝ දේවල් මිනිසුන්ට වඩා ප‍්‍රමිතියකින් යුතුව යන්ත‍්‍රවලට කළ හැකිවේවි.
මීට පෙර යන්ත‍්‍රවලින් අපගේ රැුකියා ඩැහැගැනීම පිළිබඳ ප‍්‍රවාදයන් සැබෑ නොවුණේ ඒ යන්ත‍්‍ර තනිව කල්පනා කරන, තර්ක කරන, තීරණ ගන්න තරම් දියුණු නොවූ නිසායි. ඒ නිසාම යන්ත‍්‍ර පසුපස මිනිසුන් සිටිය යුතු වුණා.


එක් උදාහරණයක් කීවොත් මීට පෙර යන්ත‍්‍රයකට තනිව කළ නොහැකි බව කී වාහනයක් පැදවීම ආදී බොහෝ දේ දැන් පරිගණකයකට කළ හැකියි. කෘත‍්‍රිම රිය පැදවීම් තාක්ෂණය දියුණු වෙද්දී ලොවපුරා රියදුරු රැුකියා කීයක් අහිමි වේවිද.


අද දකින්නට ඇති තවත් සරල උදාහරණයක් මෙසේ සැලකිය හැකියි. මීට පෙර පුවත්පත් ක්ෂේත‍්‍රයෙහි සෝදුපත් කියවීම හා යතුරු ලේඛක වෘත්තීන් පැවතුණා. එහෙත් ලේඛකයන් අතින් ලිවීම වෙනුවට පරිගණකයෙන් ලිවීම වර්ධනය වීමත්, සෝදුපත් කියවීම වෙනුවෙන් මෘදුකාංග බිහිවීමත් නිසා ඒ රැුකියා දෙකම ජාත්‍යන්තර මට්ටමෙන් නැතිව ගොස් තිබෙනවා. සිංහල භාෂාවට අදාල පරිගණක මෘදුකාංගවල අඩුපාඩු තවමත් පවතින නිසා සෝදුපත් කියවන්නන් ලංකාවට තවමත් අවශ්‍ය වෙනවා. එහෙත් අනාගතයේදී මෘදුකාංග දියුණු වේවි.


භාෂා පරිවර්තනයත් උදාහරණයට ගත හැකි එවැනි විෂයක්. තවමත් ගූගල් පරිවර්තකයට ඉංග‍්‍රීසි භාෂාවෙන් සිංහල භාෂාවට යම්කිසි ලේඛනයක් නිසියාකාරව පරිවර්තනය කළ නොහැකියි. එහි ඇති කෘත‍්‍රිම බුද්ධියට ඇතැම් යෙදුම්වල වචනාර්ථයෙන් එහා ගිය ධ්වනිතාර්ථය තේරුම් ගන්න බැහැ. ඒ නිසා මනුෂ්‍ය පරිවර්තකයන් අවශ්‍ය වෙනවා. එහෙත් කෘත‍්‍රිම බුද්ධියට එවැනි යෙදුම් ආදිය හඳුනාගෙන තර්ක බුද්ධියෙන් පරිවර්තන කටයුතු කළ හැකි දිනයක බොහෝ පරිවර්තකයන්ගේ වෘත්තිය අහිමිවේවි. නවකතාවක් හෝ නාට්‍යයක් පරිවර්තනය කිරීම කලාත්මක කටයුත්තක් නිසා එවැනි පරිවර්තකයන් ඉතිරි වෙන්නට ඉඩ තිබෙනවා. එහෙත් යම්කිසි තාක්ෂණික ලේඛනයක් පරිවර්තනය කරන්නට පරිවර්තකයන් අවශ්‍ය නොවේවි.
අලූත් පරම්පරාවේ දරුවෙක් සිය අනාගතය ගැන කල්පනා කරද්දී යන්ත‍්‍රවලට කළ නොහැකි මොනාදැයි සිතන්නට සිදුවේවි. සුස්කින්ඞ් කියන්නේ මෙසේයි. ‘අනාගතයේදී මිනිසුන් එක්කෝ යන්ත‍්‍රවලට මිනිසුන් කිසිදා නොපවරනු ඇතැයි සිතිය හැකි රැුකියා ගැන කල්පනා කළ යුතුයි. නැතිනම් යන්ත‍්‍ර නිර්මාණය කිරීම රැුකියාව ලෙස තෝරාගත යුතුයි.‘


ඇත්තෙන්ම යන්ත‍්‍රවලින් ඉදිරියේදී කරනු ඇතැයි කල්පනා කළ හැකි රැුකියා මොනවාදැයි නිශ්චිතව කිව නොහැකියි. එහෙත් අනුමාන කළ හැකි ක්ෂේත‍්‍ර තිබෙනවා. උදාහරණයකට දේශපාලන නායකත්යවය, රංගනය, කලා නිර්මාණකරණය, නීති ක්ෂේත‍්‍රය ආදී නොයෙකුත් ක්ෂේත‍්‍ර යන්ත‍්‍රවලින් වසර 50ක 60ක අනාගතයේදී ඩැහැගන්නේ නැති ඒවා. ඇත්තෙන්ම අනාගතයේ රැුකියා වෙළඳපොල ගණිත, විද්‍යා, තාක්ෂණ විෂයන්ට වඩා වාණිජමය හා කලාත්මක විෂයන්ට යොමුවේවි. ඒ නිසා හෙට දිනයට ප‍්‍රතිපත්ති හදන උදවිය ඒ විෂයන් ගැන කල්පනා කළ යුතුයි.


මිනිසුන්ට කරන්නට ඇති වැඩ ප‍්‍රමාණය අඩු වෙන තරමට එය මිනිසුන්ට පහසුවක්. ඒ නිසා යන්ත‍්‍ර බිහිවී, මිනිසුන්ගේ වැඩ අඩු කිරීම හොඳයි. තාක්ෂණයේ දියුණුව යනු කිසිසේත්ම නරක දෙයක් නොවෙයි. ඔබේ සිරුරෙහි ඇති රෝගයක් ක්ෂණිකව සුව කළ හැකි තරම් තාක්ෂණය දියුණු වීම යහපත් දෙයක්. තාක්ෂණය දියුණු වෙන තරමට මනුෂ්‍ය වර්ගයා දියුණු වෙනවා. මීට පෙර තිබුණාට වඩා ආහාර සපයාගැනීම පහසු වේවි. ඉදිකිරීම් පහසු වේවි. දේශගුණික අර්බූදය ඇතුළු විවිධාකාර ප‍්‍රශ්නවලට විසඳුම් සෙවීම යන්ත‍්‍රවල උදව්වෙන් කළ හැකිවේවි. මිනිසුන්ට ජීවිතය විඳින්නට වැඩි අවස්ථාවක් විවර වේවි.


එහෙත් මෙතෙක් ලෝක ඉතිහාසයේදී මිනිසුන්ට ලැබෙන ආහාර පාන, සුවපහසුව ආදී බොහෝ දේ තීරණය වෙන්නේ ආදායම මත. ආදායම තීරණය වෙන්නේ ඔවුන් කරන රැුකියාව මත. ඒ අනුව ලෝකයේ රැුකියා යන්ත‍්‍ර අතට පත්වෙන තරමට මිනිසුන්ගේ රැුකියා ප‍්‍රමාණය අඩු වීමත්, එසේ වෙද්දී ආදායම් මාර්ග නැති වෙන්නත් ඉඩ තිබෙනවා.

එසේ වෙද්දී විරැුකියාව හා ආර්ථික විෂමතාවය වර්ධනය වේවි. දැවැන්ත කර්මාන්ත හිමියෙක් රොබෝවරුන් පාවිච්චි කරන තරමට කම්කරු ශ‍්‍රමය සඳහා වැයවන වියදම අවම වේවි. ඒ නිසාම ඔවුන්ගේ ලාභය වැඩි වේවි. එහෙත් එය මිලදී ගන්නා සාමාන්‍ය වෘත්තිකයෙක්ට රැුකියා වෙළඳපොල සීමා වීමෙන් පීඩා විඳින්නට සිදුවේවි. එවැනි දැවැන්ත ව්‍යාපාරිකයන් ජීවත්වෙන රටවල්වල වැසියන්ට ව්‍යාපාරිකයන්ගෙන් රජය බදු අයකරන නිසා හෝ යම්කිසි සහනයක් ලැබේවි. එවැනි බඩු අලෙවි කරන වෙළඳපොලවල් පමණක් වන අපේ රටවල් තව තවත් පීඩා විඳීවි.

තාක්ෂණ දියුණුවෙහි උපරිම ඵල නෙලන්නට නම් පවතින ආර්ථික ක‍්‍රමය වෙනස් විය යුතුයි. ඇත්තෙන්ම කෘත‍්‍රිම බුද්ධියේ වර්ධනයත් සමග රැුකියා අහිමිවීම යනු තාක්ෂණ විශේෂඥයන් විසඳිය යුතු ප‍්‍රශ්නයක් නොවෙයි. ලෝකයේ තාක්ෂණය කෙතරම් දියුණු වුණත් රැුකියා විරහිත උදවිය කන්නට දෙයක් නැතිව, හාමත් වෙන යුගයක් ඇති වෙනවානම් ඒ දියුණුවෙන් පලක් නැහැ. ලෝකයේ තාක්ෂණ දියුණුව මනුෂ්‍යයන් අතර බෙදී යා යුතුයි. එය ආර්ථික විශේෂඥයන්, දාර්ශනිකයන්, දේශපාලන නායකයන් විසඳිය යුතු ප‍්‍රශ්නයක්.


රැුකියා වෙළඳපොල සීමා වෙද්දී, රැුකියා විරහිත උදවියගේ ආර්ථික දිවිය ගැන කල්පනා කළ යුත්තේ ආර්ථික විශේෂඥයන්. ඇතැම්විට දැනට පවතින පැරණි නව ලිබරල් ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්ති වෙනුවට, වඩා ශක්තිමත්ව බදු අය කරමින් රැුකියා විරහිත ප‍්‍රජාව වෙත අවධානය යොමුකරන ක‍්‍රමවේද ගැන කල්නා කරන්නට සිදුවේවි. ඇතැම්විට රැුකියා විරහිත අයව නව රැුකියාවකට යොමු කිරීම සඳහා පුහුණු කරන ක‍්‍රමවේද ඇති කරන්නට සිදුවේවි. එලෙස පුහුණුව ලබන අයට පහසුකම් සැපයීමේ ක‍්‍රමවේද සකස් කරන්නට සිදුවේවි. විශ්වීය වශයෙන් රැුකියාවක් කළත් නොකළත් ජීවත්වීම සඳහා මූලික ආදායමක් ලැබෙන ක‍්‍රම සකස් කරන්නට සිදුවේවි. දැවැන්ත බිලියනපතියන් සහ හාමත් දිළින්දන් සිටින ලෝකයක් වෙනුවට සමානාත්මතාවය ඇති කරන්නට සිදුවේවි.


දශක ගණනාවකට පෙර අනාගතයේදී සිදුවෙනවායැයි කී දේවල් අද යථාර්තය බවට පත්ව තිබෙනවා. අද අප ජීවත්වෙන්නේ අනාගතයේ. අපි අනාගතයේ නව තත්වයන්ට මුහුණදෙන හැටි හොඳින් කල්පනා කොට, සැලසුම් හදා එයට මුහුණදුන්නොත් අනාගතය නරක නැහැ. කිසිම සැලසුමක් නැතිව, කල්පනා නොකර අතීතයේ තිබුණු තත්වයන්ට ගැලපෙන විදියට ජීවත්වුණොත් අනාගතය අඳුරු වේවි.

අමිල රත්නායක

පැය අටක් නිදාගන්න නින්ද අඩුවීම මාරාන්තිකයි

0
Content sleeping woman lying under the cover on her bed in bright bedroom


සාමාන්‍යයෙන් පැය හතරක් හෝ පහක් නිදාගන්නා පිරිමින්ගේ වෘෂණ කෝෂ සාමාන්‍යයෙන් පැය හතක් හෝ ඊට වඩා නිදාගන්නා අයගේ වෘෂණ කෝෂවලට වඩා විශාලයි. පැය හතරක් හෝ පහක් නිදාගන්නා අයගේ ටෙස්ටස්ටරෝන් ප‍්‍රතිශතය තමන්ට වඩා වයස අවුරුදු දහයකින් වැඩිමහල් අයෙකුගේ ප‍්‍රතිශතයට සමානයි. ඒ අතින් බලද්දී අඩුවෙන් නිදාගන්නා කෙනෙකු තමන්ට වඩා වයස අවුරුදු දහයකින් පමණ වැඩිමහල් බව කිව හැකියි. කාන්තාවන්ට අදාලවත් තත්වය ඒ හා සමානයි. එහෙත් නින්ද ලැබීමේ වැදගත්කම ඒ කාරණා වලට පමණක් සීමා වී නැහැ.


අප සාමාන්‍යයෙන් නිදාගත යුතු කාලසීමාව කොපමණදැයි බොහෝ දෙනෙකු කල්පනා කරනවා. ඇතැමුන් කල්පනා කරන්නේ වැඩිපුර නිදාගැනීම ශරීරයට අහිතකර බව. පැය පහක් හෝ හයක් නිදාගැනීම ශරීරයට හිතකර බව බොහෝ අය කල්පනා කරනවා. දවසකට පැය දෙකතුනක් නිදාගෙන රටට සේවය කරන හැටි ගැන පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී අපේක්ෂකයන් කතා කළා. අඩුවෙන් නිදාගැනීම තමන්ගේ කාර්යබහුලත්වයේ, කාර්යක්ෂමතාවයේ හෝ තමන් වැඩකරන ප‍්‍රමාණයෙහි රහසක් ලෙස දකින අය ඉන්නවා. අඩු නින්දක් ලබන්නට හැකිවීම ආඩම්බරයට කාරණයක් ලෙස දකින අයත් ඉන්නවා.


එහෙත් අඩු නින්දක් ලැබීම ජීවිතය කෙටි කරගැනීමක් බව බොහෝ අය දන්නේ නැහැ. සාමාන්‍ය නින්දක් කියන්නේ පැය අටක නින්දක් බව දන්නේත් නැහැ. වැඩි නින්දක් ලැබීමේ වාසි පිළිබඳව ලෝකයේ විද්‍යාඥයන් කර ඇති පරීක්ෂණවලින් නින්ද ගැන සොයාගැනීම් රැුසක් කර තිබෙනවා.
මේ සටහනෙහි ඇති විද්‍යාත්මක කරුණුවලට පදනම් වෙන්නේ නින්ද පිළිබඳ අධ්‍යනය කරන ලොව ප‍්‍රමුඛතම විද්‍යාඥයෙකු වන මහාචාර්ය මැට් වෝකර් පළ කර ඇති අදහස්. මැට් වෝකර් මීට පෙර හාවඞ් වෛද්‍ය විද්‍යාලයේ සේවය කළා. මේ වෙද්දි ඔහු කැලිෆෝනියා විශ්වවිද්‍යාලයෙහි ස්නායුවිද්‍යාව සහ මනෝවිද්‍යාව විෂයන්හි මහාචාර්යවරයෙකු ලෙස සේවය කරනවා. මෑතකදී ඔහු කළ ටෙඞ් ටෝක් වැඩසටහනක්, 60 මිනිට්ස් වැඩසටහනක්, ඔහු ලියූ කෘතිය සහ ලිපි වලින් මෙම මාතෘකාව ගැන කතාකර තිබෙනවා.


මෙහි නින්ද යැයි කියන්නේ ක්ෂණිකව ඇහැරෙන අඩ නින්ද ගැන නොවෙයි. කොටස් කිහිපයකට කඩමින් කරන කෙටි නින්දවල්වල එකතුව පැය අටක් වීම තේරුමක් නැහැ. එකදිගට පැය ගණනක් තිස්සේ ගැඹුරු නින්දකට වැටීම අවශ්‍යයි. අප එදිනෙදා භාෂාවෙන් හොඳ නින්දක් යැයි කියන, හොඳට සිහින දකින, අවදි වෙද්දී ප‍්‍රාණවත් ගතියක් දැනෙන අන්දමේ නින්ද ගැනයි අප කතාකරන්නේ.


ඔබ යමක් ඉගෙනගත් පසුව ඒ මතකය සුරක්ෂිතව තැන්පත් කරගන්නට නම් එවැනි නින්දක් ලැබිය යුතුයි. ඒ බව වසර දහයක පමණ කාලයක් තිස්සේ තහවුරු වී තිබෙනවා නින්ද මතකයට අදාල වෙන්නේ ඒ ආකාරයට. එහෙත් ඔහු පෙන්වාදෙන ආකාරයට මෑතකාලීන පරීක්ෂණවලින් පැහැදිළි වී ඇත්තේ යමක් ඉගෙනගන්නට පෙරත් නින්ද ලැබිය යුතු බව. නව තොරතුරු උකහාගන්නට මොළය සූදානම් කරගන්නේ නින්දකින්. ප‍්‍රමාණවත් නින්දක් නැතිනම්, මොළයේ මතකයට අදාල කොටස් තෙතබරිතව පවතිනවා. ඒ නිසා නව මතකයන් උකහාගැනීම අසීරුයි.
මේ සඳහා කර ඇති පරීක්ෂණයකදී සිසුන් පිරිසක් නින්ද අඩුවෙන් ලබන හා වැඩිපුර ලබන කණ්ඩායම් ලෙස බෙදා තිබුණා. නින්ද ලබන කණ්ඩායම පැය අටක නින්දක් ලබනවා. නින්ද නොලබන කණ්ඩායම සම්පූර්ණයෙන්ම නින්දක් නැතිව විද්‍යාගාරයෙහි විශේෂ පරීක්ෂාවක් සහිතව තබනවා. කෙටි නින්දවල් හෝ කැෆෙන් නැතිව ඔවුන් අවදියෙන් තබනවා. පසු දිනයෙහි ඔවුන්ගේ මොළ එම්ආර්අයි ස්කෑනරයකින් පරීක්ෂා කරනවා. ඒ අනුව නින්ද නොලැබූ අයගේ ඉගෙනුම් හැකියාව සීයට 40කින් අඩුව ඇතැයි කියනවා.


මොළයේ දකුණු හා වම්පස හිපොකැම්පස් නම් කොටසක් තිබෙනවා. එය මොළයේ තොරතුරුවලට අදාල ලියුම් පෙට්ටියක් ලෙසත් හැඳින්විය හැකියි. මොළයට එන තොරතුරු ඩැහැගෙන, අල්ලාගෙන සිටීමට එම කොටස පාවිච්චි වෙනවා. සම්පූර්ණ නින්ද ලැබු අයගේ හිපොකැම්පස් කොටස පරීක්ෂා කරද්දී ඉගෙනුමට සම්බන්ධ ක‍්‍රියාකාරකම් පිළිබඳ සංඥා පැහැදිළිව දැකිය හැකියි. නින්ද නොලැබූ අයගේ කොටසෙන් එයට අදාල කිසිම සංඥාවක් දකින්නට නැහැ. ඒ අනුව මතකයන්ට අදාල ලියුම් පෙට්ටිය නින්ද නැතිකමින් වැසී ගොස් තිබෙනවා.


නින්ද ලැබීම පිළිබඳ කාරණාව ලංකාවේ අධ්‍යාපනය ලබන අයට ඉතාම වැදගත්. වෙහෙස වී ? නිදිමරමින් පාඩම් කරන තරුණ දරුවන් බොහෝදෙනෙක් නොදන්නා කාරණය වන්නේ තමන් ප‍්‍රමාණවත් නින්දක් ලැබුවානම් මීට වඩා තමන්ගේ මොළය කාර්යක්ෂම බව.


මේ පරීක්ෂණයට මුහුණදුන් නින්ද ලැබූ කණ්ඩායමට නින්දේදී ලැබෙන ප‍්‍රතිලාභ පවා ඉහළයි. ප‍්‍රමිතියෙන් යුක්ත හොඳ නින්දක් ලබද්දී මොළයෙහි මතකය සහ ඉගෙනුම් හැකියාව වර්ධනය කරන තරංග දකින්නට ලැබෙන බව මහාචාර්ය මැට් වෝකර් කියනවා. ඒ අනුව අපේ මතකයන් කෙටිකාලීන අංශයේ සිට දිගුකාලීන මතකයන් අතරට මතකයන් හුවමාරු කරන බව කියනවා.
මේ නින්ද අඩු වීම පිළිබඳ තත්වය වියපත් වෙද්දී තවත් වර්ධනය වෙනවා. වයසට යද්දී ඩිමෙන්ෂියා ආදී තත්වයන්ට ඇති ඉඩකඩ නින්ද අඩු වීම නිසා තවත් ඉහළයි.


නින්ද පිළිබඳ නූතනම සොයාගැනීම් නින්දෙන් මොළයට හා මතකයට ඇතිවෙන බලපෑම් වලට සීමා වෙන්නේ නැහැ. නින්ද අඩු වෙද්දී කායික ක‍්‍රියාකාරීත්වයටත් එය බලපාන බව මෙම විද්‍යාඥයන් පර්යේෂණ පත‍්‍රිකා පළ කරමින් පෙන්වා දී තිබෙනවා.


ගැඹුරු නින්ද අඩු වීම මතකය දුර්වල වීමට බලපාන එක් ප‍්‍රධාන හේතුවක් බවත් මතකය දුර්වල වීම ගැන මීට පෙර ඉදිරිපත් කර තිබුණු හේතු අතරින් නින්ද අඩුවීමට ලැබී ඇත්තේ අඩු වටිනාකමක්. ඇල්සයිමර් රෝගයට පවා එය තීරණාත්මක ලෙස බලපානවා.


ඇල්සයිමර් රෝගයට හේතුවෙන ඇතැම් ප‍්‍රධාන කාරණා අපට වෙනස් කළ නොහැකියි. විශේෂයෙන්ම මොළයේ භෞතික හැඩයෙහි වෙනස්වීම් යනු අපට වෙනස් කළ නොහැක්කක්. එහෙත් නින්ද අඩුවීම ඇල්සයිමර් රෝගයට එක් ප‍්‍රධාන හේතුවක් බව දැනගැනීම සුභ ප‍්‍රවෘත්තියක් විය හැකියි. හොඳින් නිදාගැනීම අපට කළ හැකි දෙයක්. මේ වෙද්දී මතකය අහිමිවෙන වියපත් රෝගීන්ව ගැඹුරු නින්දට යොමු කරමින්, ඔවුන්ට ප‍්‍රතිකාර කිරීම ගැනත් විද්‍යාඥයන් අවධානය යොමු කරනවා. දැන් සිටම හොඳින් නිදාගතහොත්, වියපත්ව ඒ ප‍්‍රතිකාරවලට යොමුවෙන්නට ඕනෑ නැහැ.


කෙසේ වෙතත් නින්ද බලහත්කාරයෙන් ලබාගැනීම පිණිස නිදිපෙති ගැනීම හෝ මත්පැන් පානය කිරීම ආදී ලෙස කෘත‍්‍රිම නින්දක් ලබාදෙන ක‍්‍රම පාවිච්චි කිරීම සුදුසු තත්වයක් නොවෙයි. සැබෑ නින්දකින් ලැබෙන ප‍්‍රාණවත් බව වෙනුවට කෘත‍්‍රිම නින්දකට අපව පත්වෙන්නේ මොළය දුර්වල වීමෙන් පසුව. අප පෙර කී යහපත් ප‍්‍රතිඵල එවැනි නින්දකින් ලැබෙන්නේ නැහැ.
අප මුලින් කී ලෙස නින්දෙහි ගුණාත්මක බව ශරීරයට පවා බලපානවා. මෙහි මුලින්ම සඳහන් කළේ ප‍්‍රජනන පද්ධතියට නින්ද බලපාන අන්දම ගැන. ඒ තරමටම නින්ද හෘදය පද්ධතියටත් බලපානවා. ඇත්තෙන්ම නින්ද අඩුවීම හදවතට බලපාන අන්දම ගැන ලොවපුරා රටවල් හැත්තෑවක, බිලියන 1.6ක පිරිසක් සහභාගී වන පර්යේෂණයක් වසරකට දෙවතාවක් සිදුවෙනවා. ඒ දිවා කාලය ඉතිරිකිරීමේ ක‍්‍රියාවලිය.


ඇමෙරිකාව, කැනඩාව, යුරෝපය ඇතුළු ලොවපුරා රවටල් 70ක් වසන්ත කාලය ආරම්භයේදී දිනපතා තමන්ගේ ඔරලෝසුවල එක් පැයක් අඩු කරගන්නවා. වසන්තය අවසාන වෙද්දී දිනපතා ඔරලෝසුවල එක් පැයක් වැඩි කරගන්නවා. ඒ අනුව එක් කාලසීමාවකදී දිනකට පැය 23ක් පමණක් තිබෙනවා. තවත් කාලසීමාවක දිනකට පැය 25ක් තිබෙනවා. ඒ අනුව හැම වසරකම යම්කිසි කාලසීමවක් තුළ නිදාගන්නා කාලයෙන් පැයක් වැඩිවීම සහ අඩුවීම සිදුවෙනවා. එලෙස කාලය පැයක් අඩු කරගන්නා කාලසීමාවේ හෘදයාබාධ ඇතිවීමේ ප‍්‍රතිශතය සීයට 24කින් වැඩිවෙන බවත්, ඉන්පසුව එළැඹෙන නින්ද වැඩි කාලසීමාවේ හෘදයාබාධ ප‍්‍රතිශතය සීයට 21කින් අඩු බවත් විද්‍යාඥයන් පෙන්වනවා. ඊට අමතරව මෙම අඩුවීම හා වැඩිවීම වාහන අනතුරු මෙන්ම සියදිවි නසාගැනීම් ප‍්‍රතිශතයටත් අදාලව පෙනෙනවා.


නින්ද අඩු වැඩිවීම සිරුරේ ප‍්‍රතිශක්තීකරණ පද්ධතියට පවා බලපානවා. ස්වාභාවික ඝාතක සෛල නම් ප‍්‍රතිශක්තිකරණ පද්ධතියෙහි සෛල වර්ගයක් තිබෙනවා. සිරුරෙහි ඇති අනවශ්‍ය සෛල වර්ග ඉවත් කරන සෛල ලෙස එය ක‍්‍රියාත්මක වෙනවා. පිළිකා සෛල පවා ඒවාට විනාශ කළ හැකියි. නින්ද අඩු වුණොත් එම සෛල නිෂ්පාදනය පවා අඩු විය හැකියි. පැය හතරක් පමණක් නිදාගත්තොත් පැය අටක් නිදාගැනීමට සාපේක්ෂව ස්වාභාවික ඝාතක සෛලවල ක‍්‍රියාකාරීත්වය සීයට 70කින් පමණ අඩු වෙනවා. ඒ අනුව නින්ද අඩුවීම පිළිකා අවදානම වර්ධනයට පවා බලපානවා. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය පිළිකාකාරක ලෙස හඳුනාගත් හේතු අතරට ‘රාත‍්‍රී වැඩ මුර‘ යන්න ඇතුළත් කර තිබෙනවා. ඒ රාත‍්‍රී වැඩ මුරයකින් නින්දෙහි ඒකමිතිය බිෙක්‍ෂන නිසා. එනම්, අඩු නින්ද පිළිකාකාරකයක්.


නින්ද අඩුවීම ඞීඑන්ඒ වලට පවා බලපෑ හැකි බව නින්ද පිළිබඳ අධ්‍යනය කරන විශේෂඥයන් පෙන්වනවා. එම පරීක්ෂණවල නියැදියේ සිටි පුද්ගලයන් එක් සතියක් තිස්සේ පැය හයක නින්දක් ලබනවා. ඉන්පසුව සතියක් තිස්සේ පැය අටක නින්දක් ලබනවා. ඉන්පසුව ඔවුන්ගේ ඞීඑන්ඒ ක‍්‍රියාකාරීත්වය පරීක්ෂා කරනවා. නින්ද අඩු වෙද්දී ඞීඑන්ඒ වල ප‍්‍රතිශක්තියට අදාල කොටස් දුර්වල වෙනවා. ඒ වෙනුවට පිළිකා වර්ධනය කරන, හෘදය රෝගය වැඩිකරන කොටස්වල ක‍්‍රියාකාරීත්වය වර්ධනය වෙනවා.


එක් කාරණයක් පැහැදිළියි. නින්ද අඩු වෙන තරමට ජීවිතය අඩු වෙනවා. නින්ද අඩු වීමෙන් කෙනෙකුට ලැබෙන වාසි ගැන කිසිම කරුණක් නැහැ. ඒ නිසා තමන්ගේ නින්ද ගැන ගැඹුරින් කල්පනා කරන්නට පටන්ගැනීම වටිනවා. කෘත‍්‍රිම ක‍්‍රම පාවිච්චි නොකර, හොඳ නින්දක් ලබන ආකාරය ගැන ඉදිරි සතියකදී කතාකරන්නට අප බලාපොරොත්තු වෙනවා.

අමිල රත්නායක


අඩු නින්දෙන්,
පිළිකා අවදානම වැඩියි
මතකය දුර්වල වෙනවා
හෘදය රෝග අවදානම වැඩියි
සියදිවි නසාගැනීම් අවදානම වැඩියි
රිය අනතුරු අවදානම වැඩියි
ප‍්‍රතිශක්තිය දුර්වල වෙනවා

රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවලට ආදරය කරන චීනය


චීනය ශ‍්‍රී ලංකාවට ආදරේය. ඒ වෙනුවෙන් එදා ශ‍්‍රී ලංකාවට ලබාදුන්නේ පරිත්‍යාග ය. බණ්ඩාරනායක අනුස්මරණ ජාත්‍යන්තර සම්මන්ත‍්‍රණ ශාලාව එම පරිත්‍යාගයේ ප‍්‍රතිඵලයකි.
දැනුත් චීනය ශ‍්‍රී ලංකාවට ආධාර ලබා දෙන්නේය. ඒවාට කියන්නේ ණය ආධාර යැයි කියාය. ණය පොලියත් සමග ආපසු ගෙවිය යුතුය. ණය ආධාර ලැබෙන්නේ ව්‍යාපෘතිවලටය. ඒ හැම ව්‍යාපෘතියක්ම ඇත්තටම ශ‍්‍රී ලංකාටව අවශ්‍යද යන්න ප‍්‍රශ්නයකි.

හම්බන්තොට වරාය, මත්තල ගුවන් තොටුපොල, හම්බන්තොට ජාත්‍යන්තර සම්මන්ත‍්‍රණ ශාලාව, නොරොච්චෝලේ විදුලි බලාගාරය, නෙළුම් කුලූන, නෙළුම් පොකුණ ආදිය එම චීන ණය යටතේ ඉදිකරන ලද දේය.

කොළඹ වරාය නගරය හෙවත් පෝට් සිටි චීන ව්‍යාපෘතියකි. එහි වැඩි අයිතිය ඇත්තේ චීනයටය. කොළඹ වරාය දකුණු ජැටිය හෙවත් කලම්බු ඉන්ටර්නැෂනල් කන්ටේනර් ටර්මිනල්ද චීන ව්‍යාපෘතියකි. එහි අයිතියෙන් සීයට85 ක් ඇත්තේ චීනයටය. ශ‍්‍රී ලංකාවට ඇත්තේ සීයට 15ක් පමණි. මේ නිසාම එවක ශ‍්‍රී ලංකා ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගේ ප‍්‍රධානත්වයෙන් විවෘත කරන ලද කොළඹ දකුණු වරාය පර්යන්ත උත්සවයේදී ඔසවනු ලැබුයේ චීන ධජය පමණය. ශ‍්‍රී ලංකා ධජයට එහි දෙවන තැනක් හෝ තිබුණේ නැත. මන්ද එය චීනයේ අයිතියට දුන් ජැටියක් වන නිසාය.

එය හරියට කොළඹ ෂැංග‍්‍රිලා හෝටලය සඳහා ශ‍්‍රී ලංකා යුද හමුදා මූලස්ථාන ඉඩම සින්නක්කරව චීන ආයෝජකයාට ලබාදුන්නා වගේය. කොළඹ පෝර්ට් සිටියේද මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව අත්සන් කළ ගිවිසුමේ වූයේ යම් ඉඩම් ප‍්‍රමාණයක් සින්නක්කරව චීනයට ලබාදීමය. එය වෙනස් කරනු ලැබුයේ යහපාලන ආණ්ඩුවය.

මේ අටුවා ටීකා කියන්නට වුවමනා වූයේ චීනය ඇත්තටම ආදරේ ශ‍්‍රී ලංකාවටද නැතහොත් රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවලටද යන්න තෝරාබේරා ගැනීමටය. ඊට අදාළ එක් හොඳ උදාහරණයක් පසුගිය සතියේ අප හෙළිදරව් කළ ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 1000ක් චීනයෙන් ණයට ලබාගැනීමට අදාලව වත්මන් ආණ්ඩුව ඉදිරිපත් කර ඇති කැබිනට් සංදේශයෙන්ද සොයාගත හැකිය.

2020 වර්ෂය සඳහා විදේශ විනිමය කාලීන මූල්‍ය පහසුකමක් ලබාගැනීම යනුවෙන් අග‍්‍රාමාත්‍ය හා මුදල් අමාත්‍ය මහින්ද රාජපක්ෂ ඉදිරිපත් කර ඇති එම කැබිනට් සංදේශයේ පසුබිම් විස්තරයේ 5 වන කරුණ යටතේ මෙසේ සඳහන් වේ.

‘2019 ජනවාරි මසදී එවකට පැවති රජය විසින් චීන සංවර්ධන බැංකුව වෙතින් 2018 වර්ෂයේදී ලබාගත් කාලීන ණය ප‍්‍රමාණය තවත් ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 500කින් එනම් ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 1500 දක්වා ඉහළ නංවන ලෙස ඉල්ලා සිටියද චීන සංවර්ධන බැංකුව එම ඉල්ලීමට එකඟ වී නොමැත.

කෙසේ වෙතත් ශ‍්‍රී ලංකා රජය චීන රජය සමග පැවති සාකච්ඡුාවල ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස චීන සංවර්ධන බැංකුව (සීඞීබී* ඉහළ පෙළේ නිලධාරී කණ්ඩායමක් 2020 ජනවාරි 3 සහ 4 දෙදින තුළ නිරීක්ෂණ චාරිකාවක නිරත විය. මෙම නියෝජිත පිරිස විසින් 2018 කාලීන ණය පහසුකම් කොන්දේසි අනුව ණය ප‍්‍රමාණය ඉහළ නැංවීමට හෝ නව ගිවිසුමකට එළඹීම සම්බන්ධයෙන් ශ‍්‍රී ලංකා රජයේ ඉල්ලීම සලකා බැලීම සම්බන්ධයෙන් සාධනීය ප‍්‍රතිචාර දක්වා ඇත.’

චීනය රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවලට මිස වෙනත් ආණ්ඩුවලට අකමැති වීමට බලපාන තවත් හේතුවක්ද එම කැබිනට් සංදේශයේ කරුණු අංක 4 යටතේ දක්වා තිබේ. ඒ එම 2018 විදේශ විනිමය කාලීන ණය වූ ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 1000ක මුදල චීන සංවර්ධන බැංකුවෙන් ඍජුවම කතිකා කරගෙන එවක පැවති යහපාලන ආණ්ඩුව ලබාගෙන නැති බවයි. ඒ සඳහා ජාත්‍යන්තර හා දේශීය ආයෝජන ආයතනවලින්ද, බැංකුවලින්ද අභිලාෂ කැඳවීමේ ක‍්‍රියාවලියක් යහපාලන ආණ්ඩුව අනුගමනය කර, තරගකාරී ලංසු කැඳවීමක් මගින් චීන සංවර්ධන බැංකුව තෝරාගෙන ඇති බව එහි දැක්වේ. එකී අංක 4 කොටස මෙසේය.

‘මේ සම්බන්ධයෙන් සලකා බැලීමේදී 2018දී විදේශ විනිමය කාලීන ණය පහසුකම් යටතේ ඩොලර් මිලියන 1000ක් රැුස් කරගෙන ඇති අතර 2018දී ආරම්භ කරන ලද තරගකාරී ලංසු ක‍්‍රියාවලියක් මගින් චීන සංවර්ධන බැංකුව මේ සඳහා තෝරාගනු ලැබුයේ ජාත්‍යන්තර සහ දේශීය ආයෝජන ආයතන, බංකු ආදියෙන් අභිලාෂ කැඳවීමේ ක‍්‍රියාවලිය මත පදනම්ව බව නිරීක්ෂණය කෙරේ.‘


එමෙන්ම මෙතෙක් චීනයෙන් ලබාගෙන සියලූ ණය චීන මුදල් ඒකකය වන යුආන් රෙන්මින්ඩි මුදල් ඒකකයට පරිවර්තනය කිරීම සඳහා වූ යෝජනාවද චීන සංවර්ධන බැංකුවේ නිලධාරීන්ගෙන් ලැබුණ බව එම කැබිනට් සංදේශයේ 7 වන කරුණ යටතේ සඳහන්ය. එම කැබිනට් සංදේශයෙන් කැබිනට් මණ්ඩලයේ අවසරය ඉල්ලන්නේ ඇමෙරිකානු ඩොලර් 1000ක ණය ලබා ගැනීමට අමතරව ශ‍්‍රී ලංකාවේ සියලූ චීන ණය චීන යුආන් රෙන්මින්ඩි මුදල් ඒකකයට පරිවර්තනය කිරීමත් සඳහාය.

චීනය යමක් ඉල්ලූවොත් රාජපක්ෂ ආණ්ඩු නොපැකිල එය ඉටුකර දෙන බවත්, රාජපක්ෂ ආණ්ඩු යටතේ ඉල්ලූවොත් චීනය නොපැකිලව එය ඉටුකරන බවත් මේ කැබිනට් සංදේශන්ම පැහැදිලිය. ඒ නිසාම චීනය ඇත්තටම ආදරේ ශ‍්‍රී ලංකාවට නොව රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවලට බව ඒ අනුව තවදුරටත් පැහැදිලිය.

රාජපක්ෂවරුන්ට චීනය කරන ආදරයේ තරම දැක්වෙන තවත් උදාහරණයක් අපට හමුවෙන්නේ කඩවත නුවර අධිවේගී මාර්ගය සම්බන්ධයෙන්ය. එම අධිවේගී මාර්ගයේ ඉදිකිරීම් කොටස් හතරකට බෙදා තිබුණි. එහි පළමු කොටස කඩවත සිට මීරිගම දක්වා කිලෝමීටර් 37ක දුරින් යුතුය. ඒ සඳහා චීන එක්සිම් බැංකුව ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 968ක මුදල් යෙදවීමට නියමිතව තිබුණි. දෙවන අදියර මීරිගම සිට කුරුණෑගල දක්වා කිලෝමීටර 39.28ක දුරකි. එම කොටසට දේශීය බැංකුවලින් මුදල් ලබාගත් අතර දේශීය ආයතන එහි කොන්ත‍්‍රාත්කරුවෝ වූහ. පොතුහැර සිට ගලගෙදර දක්වා කිලෝමීටර 325ක කොටස කුරුණෑගල සිට දඹුල්ල දක්වා කිලෝමීටර 60.3ක කොටසද ඉතිරි ව්‍යාපෘති කොටස් විය. මේවායින් එක් කොටසකට ජපාන රජයේ ආධාර ලබාගැනීමට නියමිතව තිබුණි.


නුවර අධිවේගී මාර්ගයේ මීරිගම සිට කුරුණෑගල දෙවන කොටස වැඩ මේ ආණ්ඩුව බලයට පත්වීමට පෙර බොහෝ දුරට අවසන්ව තිබුණද, චීන ආධාර යටතේ ඉදිකිරීමට නියමිතව තිබූ කඩවත සිට මීරිගම පළමු කොටසේ වැඩ ආරම්භ කර තිබුණේ නැත. ඒ සඳහා හේතුවූයේ චීනය ලබාදෙන ණය ආධාරය හේතු විරහිතව පමා කරමින් සිටීමය. එම කොටසේ කොන්ත‍්‍රාත්කරුවන් වූ මෙටලජිකල් කෝපරේෂන් ඔෆ් චයිනා ලිමිටඞ් ආයතනය සිය රට කොයි මොහොතේ හෝ ව්‍යාපෘතිය සඳහා මුදල් ලබාදේ යැයි සිතමින් එම සමාගමේ මුදලින් එම ව්‍යාපෘති කොටස් ඉතා සුළු මූලික වැඩ කටයුතු ප‍්‍රමාණයක් පමණක් කරනු ලැබීය. පසුගිය වසරේ සැප්තැම්බර් මාසයේදී මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරියේ හිටපු සභාපතිවරයා එම ව්‍යාපෘතිය පමාවීම පිළිබඳව කරන ලද කරුණු පැහැදිලි කිරිමකදී පැවසුවේ චීන ඉදිකිරීම් සමාගම ඔවුන්ගේ මුදලින් ව්‍යාපෘතියෙන් සීයට 7ක පමණ වැඩ කොටසක් කර ඇති බවයි.


පසුගිය වසරේ ඔක්තෝබර් ආණ්ඩු වෙනස් කිරීමේ මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන, මහින්ද රාජපක්ෂ කුමන්ත‍්‍රණය දක්වාම චීනය බලා සිටියේ රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවක් කොයි මොහොතේ හෝ බලයට පත්වන තෙක්ය. ණය පමාවූයේ ඒ නිසාය.


දැන් රාජපක්ෂලාගේ ආණ්ඩුවක් තිබෙන බැවින් චීනයට නුවර අධිවේගී මාර්ගයේ පළමු කොටසේ ණය පැකිළීමකින් තොරව මුදාහැරිය හැකිය. මෙම කොටසේ ඉදිකිරීම් කොන්ත‍්‍රාත්කරුවන් වන චීන මෙටලජිකල් කෝපරේෂන් සමාගමේ දේශීය නියෝජිතයා වන ඇසට් සමූහයේ හිමිකරු වන ප‍්‍රභාත් නානායක්කාරට නම් පසුගිය ආණ්ඩු සමයේ චීන ණය පමාව ප‍්‍රශ්නයක් නොවුණාට දැන් පමාවුවහොත් එය ප‍්‍රශ්නයක් වනු ඇත. මන්ද ප‍්‍රභාත් නානායක්කාර යනු වත්මන් අගමැති මහින්ද රාජපක්ෂගේ අතිජාත මිතුරකු වන බැවින්ය.


නිකම්ම නිකං පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරයෙකුව සිටි සමයේ මහින්ද රාජපක්ෂට කොළඹ වාසය සඳහා නිවසක් ලබාදී තිබුණේ ප‍්‍රභාත් නානායක්කාරය. ‘තාරුණ්‍යයට හෙටක්’ සංවිධානයේ කටයුතු ඇතුළු රාජපක්ෂ පුතුන්ගේ කටයුතු සඳහා පසුගිය කාලයේ භාවිත කළේ එම නිවසය. ප‍්‍රභාත් නානායක්කාර හා මහින්ද රාජපක්ෂ අතර වූ එම මිතුදම පැරණි හා ශක්තිමත්ය. චීන ඉදිකිරීම් සමාගමේ දේශීය නියෝජිත තත්වය ප‍්‍රභාත් නානායක්කාරට ලැබෙන්නේ එම මිතුදම නිසාම විය යුතුය. ප‍්‍රභාත් නානායක්කාර මහින්ද රාජපක්ෂගේ අපල දුරුකිරීමට යැයි කියා රුවන්වැලි මහා සෑයේ කොත අලූතින් ස්ථාපිත කරන්නේත් එකී ප‍්‍රතිඋපකාර වශයෙන් විය යුතුය.
මේ සියලූ උදාහරණ අවසානයේ යළි අවධාරණය කරන්නට සිදුවන්නේ චීනය ශ‍්‍රී ලංකාවට නොව ශ‍්‍රී ලංකාවේ රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවලට ආදරේ බවය.