No menu items!
27.7 C
Sri Lanka
19 June,2026
Home Blog Page 339

බණ්ඩාරනායක මාවතෙන් පසු නැවත අවදානම් කලාපයක


කොළඹ ග‍්‍රෑන්ඞ්පාස් ප‍්‍රදේශය අසල කෙසෙල්වත්තේ බණ්ඩාරනායක මාවතෙන් අපේ‍්‍රල් 20 වැනිදා වනවිට හමුවී ඇති කොවිඞ්-19 රෝගීන් සංඛ්‍යාව 53 කි. බහුතරයක් රෝග ලක්ෂණ නොපෙන්වන පුද්ගලයන්ය. මේ වන විට කොවිඞ්-19 ඇතැයි වාර්තා වූ පුද්ගලයන් සමඟ ඇසුරු කළ පුද්ගලයන් ගැන තොරතුරුද වාර්තා වෙයි.


ඒ අතර ග‍්‍රෑන්ඞ්පාස් ප‍්‍රදේශයේ මැල්වත්ත පාර ප‍්‍රදේශයේත් පුද්ගලයෙකුට කොවිඞ්-19 ඇතැයි තහවුරු වී ඇති බව වාර්තා වී තිබේ. සටහන ලියන මොහොත වන විට මැල්වත්ත පාර වසා ඇත. එම ප‍්‍රදේශයේ රෝගය පරීක්ෂා කිරීමට සූදානම්ය.
මේ තත්වය ලෙහෙසි පහසු කාරණයක් නොවේ. අපේ‍්‍රල් 23 වැනිදා වනවිට ලිහිල් කරන බව කී පොලිස් ඇඳිරි නීතිය අපේ‍්‍රල් 28 දක්වා කල්දමා ඇත.


අඳුරු කලාපයක


සියල්ලට පෙර කරුණක් කිව යුතුය. දේශපාලන හේතු නිසා අප මේ වන විට කොවිඞ්-19 වසංගතයේ අඳුරු කලාපයකට ඇතුළු වී ඇත. දැන් අප ඉන්නේ මේ රටේ ජනාධිපතිවරයා, ආණ්ඩුව සහ පිළිගත් මාධ්‍ය ආයතන ගණනාවක් විශ්වාස කළ නොහැකි තැනකය.


ආණ්ඩුවට ඕනෑ ඡන්දයකට යන්නටය. ඒ වුවමනාව සාධාරණීකරණය කරමින් ප‍්‍රවෘත්ති පෙළගැස්වීම, තත්ව වාර්තා සකස් කිරීම මෙන්ම වසංගතයට මුහුණදීමේ සැලසුම් සකස් කිරීමද සිදුවන බව සක්සුදක් සේ පැහැදිලිය.


තවදුරටත් මේ ආණ්ඩුව අප සියලූදෙනාගේම ආණ්ඩුවක් ලෙස නොසිතා, ඡන්දය ඉල්ලන දේශපාලන පක්ෂයක් ලෙස සලක්නනට සිදුවේ. මෙවැනි අසීරු කාලසීමාවක ඡන්දයක් ඉදිරියට ගැනීමේ අඳුරුම පැත්ත වන්නේ එයයි.


එක්කෝ ආණ්ඩුවේ ඡන්ද උමතුව සුවවන තුරු, නැතිනම් ඡන්දය පවත්වන තුරු වසංගතයෙහි සැබෑ තත්වය වසන් කොට ඡන්දය පවත්වන්නට සුදුසු පරිසරයක් ඇතැයි මහජනතාව ඉදිරියේ පෙන්වීමට ආණ්ඩුව උත්සාහ කරන බවට සාමාන්‍ය පුරවැසියන්ගේ සිත් තුළ සැකයක් පවතිනු ඇත.


මේ තත්වය නිසා ආණ්ඩුව කියන සත්‍ය කරුණු වුව, ජනතාව විශ්වාස නොකිරීමේ භයානක ඉඩක්ද ඇත.


අනෙක් පැත්ත ආණ්ඩුව ඇත්තටම සැබෑව වහන් කිරීමේ ඉඩක් ඇති බවය.
ආණ්ඩුව ඉන්නේ ළැදියාවන් අතර ගැටුමකය. මුළු සමාජයටම නිවැරදි තොරතුරු සපයමින්, ගත යුතු පියවර ගනිමින් කොවිඞ්-19 වසංගත අවදානමෙන් සැබෑ ලෙස ගලවාගැනීමේ වුවමනාවත්, මැතිවරණය වෙනුවෙන් වසංගතය අඩු වෙමින් පවතින බව ජනතාවට පෙන්වීමේ වුවමනාවත් අතර ආණ්ඩුව දෝලනය වනු ඇත.


කොවිඞ්-19 වසංගතයේදී ජනතාව බියට පත්වෙන අන්දමේ ව්‍යාජ කරුණු සඳහන් කිරීම බරපතළ ගැටලූවක් බව ඇත්තය. එහෙත් වැරදි කරුණු පිළිබඳ තවත් භයානක පැත්තක් ඇත. ඒ ජනතාව බියට පත් විය යුතු සැබෑ කරුණු තිබේ නම් ඒවා හෙළි නොකර සිටීමය. බොරු කියා මිනිසුන් බියගැන්වීමත්, බොරු කියා භයානක සත්‍යයන් යටපත් කිරීමත් එක සේ භයානකය.


ලංකාදීප පුවත්පත ප‍්‍රධාන පුවතකින් කොරෝනා අවදානම පහව යන බව කියන්නට උත්සාහ කළේය, දෙරණ ආයතනය දත්ත විකෘති කරමින් ප‍්‍රස්තාර සකස් කොට අවදානම අඩු බව මවා පෙන්වීය. ආණ්ඩු පක්ෂයෙන් මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වෙන තිලංග සුමතිපාල ඩෙංගු රෝගයට තරම් කොවිඞ්-19 භයානක නැති බව පෙන්වන්නට උත්සාහ කළේය.


ඇඳිරි නීතිය ඉවත් කිරීමේ තීන්දුවක් හදිසියේම එළියට ආවේය. අපේ‍්‍රල් 18 හා 19 දින දෙකේ රෝගීන් 30කට වැඩි සංඛ්‍යාවක් වාර්තා වුණත්, රෝගය අඩු වෙමින් පවතින බව කියන්නට උත්සාහ කරමින් සිටී.


මේ ටික කීමෙන් අප බිය අවුස්සන වගකීම් විරහිත මාධ්‍ය භාවිතාවක යෙදෙන බව කෙනෙකුට තර්ක කළ හැකිය. එහෙත් වසංගත මර්දනයට පක්ෂ දේශපාලනයක් ඇදගෙන වගකීම් විරහිත භාවිතාවක යෙදෙන්නේ ආණ්ඩුවය.


උදාහරණයක් ලෙස මේ මොහොතේ ගොඩනඟන එක් ජනප‍්‍රිය කතාවක් වන්නේ දැන් හමුවෙන රෝගීන් බහුතරයක් කොවිඞ්-19 රෝග ලක්ෂණ ඇති අය නොවන නිසා, බයවෙන්නට දෙයක් නැති බවය. බරපතළ රෝග ලක්ෂණ නොමැති රෝගීන් හමුවෙන බවත්, සමාජය තුළ පරීක්ෂණ කරන නිසා මේ රෝගීන් හමුවෙන බවත් එමගින් කියන්නට උත්සාහ කරයි.


රෝග ලක්ෂණ නොපෙන්වන, අසාධ්‍ය තත්වයේ නොවන රෝගීන් හමුවීම එක් පැත්තකින් සැනසිල්ලට කරුණක් බව ඇත්තය. මරණ සංඛ්‍යාව වැඩි නොවීම, රෝහල්වල පහසුකම් පිළිබඳ ගැටලූ ඇති නොවීම වැනි ධනාත්මක කාරණා ඇත. එහෙත් රෝග ලක්ෂණ නොමැති රෝගීන් වැඩි වැඩියෙන් හමුවෙන තරමට වෙනත් අඳුරු පැත්තක් හෙළිවෙයි. ඒ මෙලෙස රෝග ලක්ෂණ නොපෙන්වන රෝගීන් කෙතරම් දුරට සාමාන්‍ය සමාජයෙහි සැරිසරා තිබේද යන්න සිතාගැනීමත් අසීරු වීමය.
මේ භයානකබව නිසාම, මැතිවරණ ප‍්‍රචාරක ව්‍යාපාරයක් දියත් කිරීම තබා එදිනෙදා කටයුතු පවා ප‍්‍රවේශමෙන් කළ යුතුය.


ඊළඟ අදියර


ශ‍්‍රී ලංකාව කොවිඞ්-19 වසංගතයට අදාළව ඉන්නේ ‘ක්ලස්ටර්ස් ඔෆ් කේසස්’ නමින් ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය හඳුන්වන තත්වයේය. රෝගය ඇතැයි තහවුරු වන පුද්ගලයන්ට රෝගය ආවේ කොතැනින්ද යන්න සිතියම්ගත කිරීමටත්, ඒ පුද්ගලයන් ආශ‍්‍රය කළ අය කලින් හඳුනාගෙන වෙන් කිරීමටත් සෞඛ්‍ය අංශවලට හැකියාව තිබෙන රටක් ඉන්නේ ක්ලස්ටර්ස් ඔෆ් කේසස් යන තත්වයේය.


ඊළඟ භයානක අදියර වන්නේ ‘කමියුනිටි ට‍්‍රාන්ස්මිෂන්’ නම් තත්වයය. අප පෙර කී දාමයට පිටින්, නොසිතූ ලෙස සමාජයේ විවිධ තැන්වලින් රෝගීන් මතුවෙන්නට පටන් ගතහොත් එය ‘කමියුනිට් ට‍්‍රාන්ස්මිෂන්’ ලෙස හඳුන්වයි.


කමියුනිටි ට‍්‍රාන්ස්මිෂන් තත්වයට ගියහොත් දිනෙන් දින රෝගීන් සංඛ්‍යාව ඉහළ යෑමත්, රෝහල්වලට දරාගත නොහැකි තරම් රෝගීන් පැමිණීමත් සිදුවන අතර, සෞඛ්‍ය පහසුකම් නොමැති වීම නිසා මියයන රෝගීන් සංඛ්‍යාව වැඩි වේ. ලංකාව මාසයකට වැඩි කාලයක් තිස්සේ එම තත්වයට නොගොස් රෝගය පාලනය කරගන්නට සමත් විය. ඉතාලිය, ඇමෙරිකා එක්සත් ජනපදය, බි‍්‍රතාන්‍යය, ඉරානය ඇතුළු රටවල් අසමත් විය.


‘කමියුනිටි ට‍්‍රාන්ස්මිෂන්’ තත්වයට රටක් ගමන් කිරීම තනි සිදුවීමක් හෝ සිදුවීම් දෙකතුනක් වටා සිදුවිය හැකිය. සෞඛ්‍ය අංශ තමන්ගේ සූක්ෂ්ම ක‍්‍රියාකාරීත්වය මොහොතකටවත් ලිහිල් නොකළ යුත්තේ ඒ නිසාය.


බණ්ඩාරනායක මාවත


බණ්ඩාරනායක මාවතේ හමුවුණ රෝගීන් පිළිබඳ භයානක කාරණය වන්නේ, අප ‘කමියුනිටි ට‍්‍රාන්ස්මිෂන්’ තත්වයට යනු ඇතිද යන බිය හා සැකය මතුවන කරුණු ගණනාවක් එලෙස හමුවූ රෝගීන්ට අදාලව පවතින බවය. මෙතෙක් සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ නිලධාරීන් ඉදිරිපත් කර ඇති කරුණු මෙන්ම, මෙම සිදුවීමට අදාල සෞඛ්‍ය නිලධාරීන් කිහිපදෙනෙකු අප සමඟ දැක්වූ අදහස් මත සිදුවීම් පෙළ මෙසේ පෙළගැස්විය හැකිය.


අපේ‍්‍රල් 15 වන දින උදෑසන සෞඛ්‍ය අංශයට දූරකථන ඇමතුමක් ලැබී තිබුණි. එම දූරකථන ඇමතුමෙන් දැනුම් දී තිබුණේ බණ්ඩාරනායක මාවතේ ඉන්දියාවේ සිට පැමිණ නිරෝධායනයේ සිටි කාන්තාවකට පපුවේ වේදනාවක් ඇති ඇති බැවින් ඇය රෝහල් ගත කිරීමට උදව් කරන මෙන්ය.


ඉන්පසුව සෞඛ්‍ය නිලධාරීන් නිවස වෙත ගොස් පරික්ෂා කර ඇත. නිවැසියන් පවසා තිබුණේ රෝගී තත්වයේ සිටි කාන්තාවට අපේ‍්‍රල් 14 වන දින රාත‍්‍රියේ පපුවේ වේදනාවක් ඇති වු නිසා සුදුළුෑණු තම්බා දුන් බවත් ඉන්පසුව සුව වු බවත්ය. සෞඛ්‍ය නිලධාරීන් වැඩිදුරටත් රෝග ලක්ෂණ විමසන විට ඔවුන් පවසා ඇත්තේ ඇයට හුස්ම ගැනීමේදී අපහසුතාවක් සහ බඬේ අජීර්ණ ගතියක් ඇතිවූ බවය.


මෙය කොවිඞ් 19 රෝගයේ ලක්ෂණ විය හැකි බැවින් 1990 අමතා කාන්තාව සහ ඇගේ වැඩිමල් පුත‍්‍රයා කොළඔ ජාතික රෝහල වෙත යවා පීසීආර් පරීක්ෂණයට යොමු කර තිබුණි. 15 වන දින රාත‍්‍රියේදී කාන්තාවට කොවිඞ් 19 රෝගය ඇති බවට පරීක්ෂණවලින් තහවුරු විය.


එදින රාත‍්‍රියේදී යුදහමුදාව ඇගේ සැමියා සහ පුත‍්‍රයන් දෙදෙනෙකු යුද හමුදා නිරෝධායන මධ්‍යස්ථානයට රැගෙන ගොස් තිබුණි. කාන්තාවගේ බාල පුත‍්‍රයා පමණක් නිවසේ දමා ගොස් තිබුණි. එම පුද්ගලයා නිවසේ දමා ගොස් තිබුණේ ඔහුගේ වසය අවුරුදු 18 ට අඩු නිසාත් ඔහුට රෝග ලක්ෂණ කිසිවක් නැති බව පෙනී ගිය නිසාත්ය.
අපේ‍්‍රල් 16 වන දින නැවත නිවෙස වෙත ගොස් පරික්ෂා කර නිවසේ ඉතිරි වී සිටි බාල පුත‍්‍රයාද පරීක්ෂණයට යොමු කර නාවික හමුදා නිරෝධායන මධ්‍යස්ථානයට යවා තිබුණි. බාල පුත‍්‍රයාටද රෝගය ඇතැයි තහවුරු විය.


මේ සිදුවීම් මාලාවේ එක් භයානක කරුණක් පෙන්වාදිය යුතුය. ඒ මෙම පවුලේ පියා කොළඹ නගර සභාවේ කොන්ත‍්‍රාත්තු මත කොළඹ නගරයේ කසළ ඉවත් කිරීම සිදුකරන පෞද්ගලික ආයතනයක සේවය කිරීමය. ඒ අනුව ඔහු කසළ එකතු කිරීමට සම්බන්ධය. ඔහුගේ සිරුරේ වෛරසය තිබියදී, ඒ බව නොදැන කසළ එකතු කිරීමට ගොස් ඇත. ඔහු සමඟ කසළ එකතු කළ පුද්ගලයන්ද පරීක්ෂණවලට යොමුකර ඇත. මේ පවුලේ අනෙක් පුත‍්‍රයා කොළඹ මැනිං වෙළඳපොළේ සේවය කර ඇත.


මේ අතර අපේ‍්‍රල් 18 දින නැවත සෞඛ්‍ය අංශ මැදිහත් වී බණ්ඩාරනායක මාවතේ පුද්ගලයන් 60කගේ පමණ පීසීආර් පරීක්ෂණ සිදුකර තිබුණු අතර එම පරීක්ෂණවලින් පුද්ගලයන් 13 දෙනෙකුට කොවිඞ් 19 රෝගය වැළදී ඇති බව තහවුරු විය. එම පුද්ගලයන් 13 දෙනා මුල්ලේරියාව නැගෙනහිර කොළඔ මූලික රෝහල වෙත යවා තිබුණි.


එදිනම එම ප‍්‍රදේශයේ තවත් පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකුටද කොවිඞ් 19 වැළදී ඇති බවට තහවුරු විය. රෝහල් ගත කළ එක් අයෙකු ගර්භණි කාන්තාවකි. අනෙක් පුද්ගලයාගේ ශරීර උෂ්ණත්වය වැඩි වීම නිසා රෝහල්ගත කර තිබුණු අතර ඔහුටත් රෝගය ඇතැයි තහවුරු විය.


අපේ‍්‍රල් 19 වන දින බණ්ඩාරනායක මාවතේ පදිංචි වී සිටින තවත් පුද්ගලයන් 90ක් කොවිඞ් 19 පරීක්ෂණවලට යොමුකර තිබුණේ ඔවුන් පුනානි ප‍්‍රදේශයේ නිරෝධායන මධ්‍යස්ථානයකට යොමු කරමින්ය. අපේ‍්‍රල් 20 වැනිදා උදෑසන ඒ අය අතරින් 24 දෙනෙකුට කොවිඞ්-19 ඇතැයි තහවුරු විය.


බණ්ඩාරනායක මාවතට රෝගය ආවේ ඉන්දියාවට ගොස් නැවත ලංකාවට පැමිණි, මුලින්ම රෝගය ඇති කාන්තාවගෙන් බව සරල පැහැදිලි කිරීමය. ඒ අනුව මෙය විදේශයකින් ලංකාවට පැමිණි නව ‘ක්ලස්ටර්’ එකක් හෙවත් පොකුරක් ලෙස දැනට හඳුනාගෙන ඇත.


ප‍්‍රදේශයේ පුද්ගලයන් විශාල පිරිසකට රෝගය වැළඳුණේ එම ප‍්‍රදේශයේ පුද්ගලයන් වගකීම් විරහිත ලෙස එකිනෙකාගේ නිවෙස්වලට ගමන් කිරීම නිසා බව අනෙක් පුද්ගලයන්ට රෝගය පැතිරීමට අදාල පැහැදිලි කිරීමය.


ඒ අනුව අපි තවම ‘ක්ලස්ටර්ස් ඔෆ් කේසස්’ තත්වයේ සිටින්නෙමු. මෙය ‘කමියුනිටි ට‍්‍රාන්ස්මිෂන්’ හෙවත් සමාජයෙන් එකවර රෝගීන් මතු වීමට මුහුණදී නැත.
එහෙත් ඉහත පැහැදිලි කිරීම් දෙකම බොහෝ දුරට සැබෑවක් වීමේ වැඩි ඉඩක් ඇත. අපගේ බලාපොරොත්තුවද ඉහත කරුණු සැබෑවක් වුවහොත් හොඳ බවය. එහෙත් විද්‍යාව සහ සැබෑව පවතින්නේ අපේ ‘බලාපොරොත්තු’ සහ ‘වැඩි ඉඩකඩක්’ පවතින්නේ කුමන තත්වයකට අදාලවද යන කාරණාව මත නොවේ. සීයට සීයක් තහවුරු වූ ඇත්ත කුමක්ද යන තත්වය අනුවය.


කනගාටුදායක සත්‍යය වන්නේ අප තවම සීයට සීයක් කරුණු තහවුරු කරගෙන නොතිබීමය. අපේ‍්‍රල් 19 වන දින කැමරා රැගත් මාධ්‍යවේදීන් කළ විමසීම්වලට පිළිතුරු දෙමින් කොළඔ නගර සභාවේ සෞඛ්‍ය වෛද්‍ය නිලධාරී ඩබ්ලිව්. කේ. චන්දපාල පවසා තිබුණේ බණ්ඩාරනායක මාවතේ කොව්ඞ් 19 රෝගය වැළඳුණු මුල් පවුල සමඟ කොවිඞ් 19 වැළදී ඇති අනෙක් පවුල් සමීපව ගනුදෙනු කළාදැයි තහවුරු කර කිව නොහැකි බවය. ඒ පුද්ගලයන් අතර ඥාති සම්බන්ධතා නොමැති බව ඔහු කීවේය. තහවුරු වූ පුද්ගලයන්ගේ නිවෙස් එකම ස්ථානයක පිහිටා නැති බවත්, තැනින් තැන පිහිටා නැති බවත් ඔහු කීය.


අප සමඟ නිර්නාමිකව අදහස් දැක්වූ තවත් සෞඛ්‍ය නිලධාරියෙක් මේ තත්වය තහවුරු කළේය. මේ ප‍්‍රදේශයේ සියලූදෙනාටම රෝගය පැතිරුණේ එකිනෙකාගෙන්ද, නැත්නම් මේ ප‍්‍රදේශයට යම්කිසි භාණ්ඩ අලෙවි කරන්නට පැමිණි පුද්ගලයෙකුගෙන්ද, නැතිනම් වෙනත් හේතුවක් නිසාද යන්න තවම සීයට සීයක් තහවුරු කරගෙන නැති බව එම නිලධාරියා කීය.


අනෙක් බරපතළ කාරණාව වන්නේ දැනට හමුවූ අය අතරින් වැඩි පිරිසක් රෝග ලක්ෂණ නොපෙන්වන අය වීමය. පසුගිය කාලසීමාව තුළ ඔවුන් සමාජයේ වෙනත් ප‍්‍රදේශවලට ගමන් කර තිබේද, කෙතරම් දුරට බණ්ඩාරනායක මාවතෙන් පිට ප‍්‍රදේශවලට රෝගය පැතිර ගොස් තිබේද වැනි කාරණා අතිශය ප‍්‍රවේශමෙන් සලකා බැලිය යුතුය. යම් පුද්ගලයෙකු පොදු ස්ථානයක කැස්සකින්, කෙළ ගැසීමකින් හෝ වෛරසය ඇතිව ස්පර්ශ කිරීමකින් ඒ පොදු ස්ථානයට එන වෙනත් පුද්ගලයෙකු වෙත රෝගය බෝ වීමේ අවදානමක් ඇත.


අප අනවශය බියක් ඇතිකරගත යුතු නැත. සෞඛ්‍ය අංශ අවශ්‍ය පියවර ගනිමින් සිටී. කෙසේ වෙතත්, අප නැවත අවදානම් කලාපයකට ඇතුළු වී සිටින බවත් බවත් ඉදිරි දින කිහිපය විමසිලිමත් විය යුතු බවත් පැහැදිලි කාරණයකි. පෙනෙන විදියට ඇඳිරි නීතිය 23 වැනිදා ඉවත් කිරීමට ගත් තීන්දුව කල් දැමීමට මෙම සිදුවීම් බලපාන්නට ඇත.


ආණ්ඩුවේ මැතිවරණ උමතුව සනීප කරගත යුතු බව බොහෝ අය කියන්නේ ඉදිරියේදීත් අපට අවදානම් කලාප පසු කර යන්නට සිදුවන බව දන්නා නිසාය.


රේඛා නිලූක්ෂි හේරත් / තරිඳු උඩුවරගෙදර

පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේ අලූත් දිනය තීරණය කිරීමද ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීව සිදුවිය යුතුය

Ephantus Mbatia, owner of the only bookshop at the church, attends the live internet streaming and broadcasting of the Good Friday service without worshippers, following the government measure to suspend church services to curb the spread of the COVID-19 coronavirus, at the All Saints' Cathedral in Nairobi, Kenya, on April 10, 2020. (Photo by Yasuyoshi CHIBA / AFP) (Photo by YASUYOSHI CHIBA/AFP via Getty Images)

අලූත් සතිය ආරම්භ වන්නේ, පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය ලංකාවේ දේශපාලන සාකච්ඡාවේ ප්‍රධාන තේමාව බවට පත්කරමිනි. සමහර විට ලබන සතිය වන විට, කොරෝනා වයිරසය පැතිරීම විසින් ඇතිකරන ලද මහජන සෞඛ්‍ය අර්බුදය, මැතිවරණය පිළිබඳ සාකච්ඡාවේ උපාංගයක් බවට පත්වීමට හොඳටම ඉඩ තිබේ. එය ආණ්ඩුවේ දේශපාලන උපායමාර්ගයේම ප්‍රතිඵලයක් බවද පෙනේ.

ඉදිරි සතිය තුළදී වෙනස් විය හැකි දේශපාලන සාකච්ඡාවේ ගමන්මග හඳුනාගැනීමට ආධාරයක් වශයෙන්, පෙබරවාරි තෙවන සතියේදී ආරම්භ වූ, කොරෝනා තර්ජනය සම්බන්ධ ආණ්ඩුවේ උපායමාර්ගය විකාශනය වූ ආකාරය සිතියම්ගත කිරීම ප්‍රයෝජනවත්ය. ආණ්ඩුවේ උපායමාර්ගයේ ප්‍රධාන අංගයක් වූයේ, කොරෝනා ආඛ්‍යානයක්, එනම් නැරටිව් එකක්, නිර්මාණය කිරීමයි. මහජනයා වන අප ලංකාවේ ඇතිවූ මහජන සෞඛ්‍ය අර්බුදයේ ස්වභාවය, පැතිරීම, එහි තියුණු නොතියුණු බව සහ ප්‍රතිඵල පිළිබඳව දැනගත්තේද, අපේ දැනුම තීරණය වූයේද මෙම නිල කොරෝනා නැරටිව් එක විසිනි. එම අර්බුදය පිළිබඳ සමාජයට ‘සත්‍යය’ කුමක්දැයි කියාදුන්නේ එම නැරටිව් එක විසිනි. එය අවධි තුනකින් මේ වනවිට විකාශනය වී තිබේ. ඒවා මෙසේය.

පළමුවැන්න හැඳින්විය හැක්කේ, කොරෝනා තර්ජනය සැහැල්ලූවෙන් සැලකීමේ නැරටිව් එක හැටියටය. මාර්තු 02 පාර්ලිමේන්තුව විසිරවීම සිදුවූයේද එම සැහැල්ලූ නැරටිව් එක පසුබිමේය.

දෙවැන්න හැඳින්විය හැකි ‘හිස ගිනිගත්තකු එගිනි නිවන ලෙස’ නැරටිව් එක ලෙසය. දැඩි ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමට ආණ්ඩුව මුලදී අකැමති වුවද, රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරීන්ගේ සංගමයේත්, නාගරික මධ්‍යම පන්තික ජනතාවගේත් බලපෑම පිට, දැඩි වැළැක්වීමේ මූලෝපායකට (hard containment strategy ) ආණ්ඩුව එළැඹිණි. ලොක් ඩවුන්, ඇඳිරි නීතිය, මහජන සෞඛ්‍ය හදිසි අවස්ථාවක් නිල නොවන ලෙස ප්‍රකාශ කිරීම, හමුදාවේ නායකත්වය යටතේ ජනාධිපති කාර්ය සාධක බලකාය පිහිටුවීම යන ක්‍රියාමාර්ග මෙම මූලෝපායේ කොටසකි. ආණ්ඩුවට එහි ඇති දේශපාලන ප්‍රයෝජනයද ක්‍ෂණිකවම අවබෝධ විය.

දැන් අප සිටින්නේ තුන්වැනි නැරටිව් එකක් දිගහැරෙනු බලාගෙනය. එය ‘නෝමලයිසේෂන් නැරටිව්’ කියා හැඳින්විය හැකිය. එනම්, ‘අර්බුදය විසඳෙමින් සාමාන්‍ය තත්වයට හැරෙනවා’ යන ආඛ්‍යානයයි. මැතිවරණය මැයි මස අගදී පැවැත්වීමට ආණ්ඩුවේ දැනට ප්‍රදර්ශනය වන සූදානම සහ මෙම රට සාමාන්‍ය තත්ත්වයට හැරීමේ ආඛ්‍යානය එකට සම්බන්ධ බව පැහැදිලිවම පෙනේ.

මැතිවරණය සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය

මැතිවරණය පැවැත්විය හැකිද? නැද්ද? යන ප්‍රශ්නය වටා දිගහැරෙන දේශපාලන සාකච්ඡාවේ පැති දෙකක් තිබේ. පළමුවැන්න ආණ්ඩුවයි. කොරෝනා අර්බුදයේ තියුණු බව අඩුවෙමින් පවතින්නේය යන්න සහ එබැවින් මැතිවරණය මැයි අග වන විට පැවැත්වීමට හැකිවන්නේය යන්න ආණ්ඩුවේ ස්ථාවරයයි. එහෙත්, ආණ්ඩුවෙන් පිට අය එම ස්ථාවරය දරන්නේ නැත. ආණ්ඩුව කියන්නේ ජුනි 02දාට පෙර මැතිවරණය පවත්වා, මහජන පරමාධිපත්‍යය ප්‍රකාශයට පත්වීමට ඉඩ සැලසීම මගින් අලූත් පාර්ලිමේන්තුවක් තෝරාපත් කරගැනීම තමන් කැපවී සිටින ඉහළින්ම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වන වගකීමක් බවයි.

මේ අතර විරුද්ධ පක්‍ෂ කියන්නේ දැනට තිබෙන තත්වයන් තුළ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය පැවැත්වීම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මැතිවරණ ක්‍රියාවලියක් සහතික වීමට තුඩු නොදෙන බවයි. ඔවුන්ගේ තර්කයේ ප්‍රධාන කරුණු 3ක් තිබේ. පළමුවැන්න, කොරෝනා තවදුරටත් පැතිරීමේ අනතුර තවදුරටත් අවසන්වී නැති නිසා මැතිවරණ ක්‍රියාවලියම, කොරෝනා වසංගතය තවත් උග්‍ර කිරීමටත්, අර්බුදය උත්සන්න කිරීමටත් තුඩුදීමේ පැහැදිලි අනතුරක් තිබෙන්නේය යන්නයි. දෙවැන්න, ඡන්දදායක සහභාගිත්වය අසාමාන්‍ය ලෙස අඩුවීමට හැකි බවයි. තෙවැන්න, දැනට සහනාධාර බෙදීමේ ක්‍රියාවලිය දේශපාලනීයකරණය කරමින්, ආණ්ඩුව දැනටමත් මැතිවරණ ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරය නොනිල වශයෙන් දියත් කර ඇති නිසා, මැතිවරණ ව්‍යාපාරය ආණ්ඩු පක්‍ෂයට අයුතු ලෙස වාසි ගෙනදීමේ ක්‍රියාමාර්ගයක් බවට දැනටමත් පත්වී තිබෙන්නේය යන කරුණයි.

මෙතැනදී මතුවන ප්‍රශ්න දෙකක් තිබේ. පළමුවැන්න, මැතිවරණයක් පැවැත්වීම පමණක්ම අංගසම්පූර්ණ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රියාවක් නොවන්නේය යන්නයි. මැතිවරණ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වන්නේ, ඡන්දදායකයන් ඡන්දය දීම නිසාම නොවේ. ඡන්ද ව්‍යාපාරය නිදහස්, සාධාරණ සහ සමබිමකින් සමන්විත වීම, නිර්බාධිතව ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරය පැවැත්වීමට පක්‍ෂ, කණ්ඩායම්වලට සහ අපේක්‍ෂකයන්ට හැකිවීම, මහජනයාට ඡන්ද ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරයට සක්‍රිය ලෙස සහභාගිවීමට හැකිවීම, සහ ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමට සහභාගි වීම සඳහා නිදහස්, බිය නැති වාතාවරණයක් ඡන්දය දවසේ පැවතීම, ඡන්දයක් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී වීමේ අත්‍යවශ්‍ය පූර්ව කොන්දේසි වෙයි.

ඡන්දය කල්දැමීම?

ඡන්දය පැවැත්වීම පිළිබඳව අප රටේ මත තුනක් දැනට ගොඩනැගෙමින් තිබේ. සමාජමාධ්‍ය සාකච්ඡාවලින් යෝජනා වන පළමුවැන්නෙන් කියන්නේ, ඡන්දය අවශ්‍යම නැති බවයි. ඡන්දයක් නොපවත්වා, හමුදාවේ සහභාගිත්වය ඇතිව ඡන්ද රහිත ආණ්ඩුක්‍රමයක් පවත්වාගෙන යන ලෙස මේ යෝජනාවෙන් තවදුරටත් කියවේ. මෙම අදහස ඉදිරිපත් කරන අය, තම යෝජනාවේ ඇති අතිශය බරපතළකම ගැන කල්පනා කර තිබේද යන්න සැකසහිතය. ලංකාවේ දේශපාලන පක්‍ෂ, පාර්ලිමේන්තුව සහ වෘත්තීය දේශපාලනඥයන් පිළිබඳ විශාල මහජන කලකිරීමක් තිබීමේ පසුබිම තුළ, ‘මැතිවරණ එපා’ යන ප්‍රකාශය දේශපාලන අපේක්‍ෂාභංගත්වයට පත් සමහර සමාජ කොටස්වල ආවේගශීලී ප්‍රකාශනයක් විය හැකිය. එහෙත් එවැනි ප්‍රකාශ සැහැල්ලූවෙන් සැලකිය යුතු නොවේ. අධිකාරවාදී, මිලිටරිවාදී, ඒකාධිපති පාලනතන්ත්‍ර බිහිවීමට අවශ්‍ය පොදුජන විඥානයත්, ඒවාට සුජාතභාවයත් සැපයෙන්නේ එවැනි දේශපාලන අපේක්‍ෂාභංගත්ව මූලාශ‍්‍රවලිනි.

පාර්ලිමේන්තු ඡන්දය කල් දැමිය යුතුද? නැද්ද? යන විවාදය දින කිහිපයකට පෙර ඡන්දය පැවැත්වූ දකුණු කොරියාවේද තිබිණ. එම විවාදය කොරෝනා වසංගතයේ පසුබිම තුළ මතුවූවකි. පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය කල්නොදැමීමට දකුණු කොරියානු ආණ්ඩුව තීරණය කෙළේ මන්ද යන්නට ප්‍රධාන හේතුව, එරට විදේශ අමාත්‍යවරිය සමග පැවැත්වූ රූපවාහිනී සම්මුඛ සාකච්ඡාවක අගේට ප්‍රකාශ විය. මීට පෙර මැතිවරණ අවලංගු කර ඒකාධිපති පාලනතන්ත්‍ර බිහිකිරීමේ අප්‍රසන්න ඉතිහාසයක් තම රටට තිබෙන නිසා, පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය කල්දැමීමට ආණ්ඩුවත්, ජනතාවගෙන් බොහෝදෙනාත් තදින් අකමැතිවූහ යන්න එම හේතුවයි.

ලංකාවේ ඇත්තේ එම උභතෝකෝටිකය උඩුයටිකුරු වීය. එනම් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට පසුබෑමක් වනු ඇත්තේ කොරෝනා වසංගතය ව්‍යාප්ත වීමේ අනතුර ඉදිරියේ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය පැවැත්වීමෙන්ද? වඩා සුදුසු පසුබිමක් ගොඩනැගෙන තුරු මාස කිහිපයකට කල් තැබීමෙන්ද?

තීරණය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීව ගැනීම

මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව සහ ජනාධිපති කාර්යාලය අතර, පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේ දිනය තීරණය කිරීම සම්බන්ධ ලිපි හුවමාරුවත්, අගමැතිවරයා කර ඇති ප්‍රකාශනයත් දෙස විමසිල්ලෙන් බලන විට පෙනෙන්නේ, තියුණු අර්බුදයක් ගොඩනැගෙමින් පවතින අවස්ථාවක, රාජ්‍ය ව්‍යුහයේ දැනට ඉතාම වැදගත් ආයතන දෙකක් අතර ගැටලූවක් විසඳීමක් සඳහා ඇතිවී තිබෙන සාකච්ඡාව, ගැටලූ විසඳීමේ සාකච්ඡාවකට වඩා කේවෙල් කරමින් සිදුකරන විවාදයක් බවය. මෙය වනාහි දැනට තිබෙන ප්‍රශ්නය විසඳීමේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රියාමාර්ගයක් නොවේ. පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය සම්බන්ධයෙන් අදාළ බලධාරී ආයතන ගන්නා ක්‍රියාමාර්ග මීට වඩා විවෘත, විනිවිදභාවය සහිත සහ සියලූ දේශපාලන පක්‍ෂවල ලේකම්වරුන් සහ නියෝජිතයන්ද සමග පවත්වන සාකච්ඡාවලින් පසුව නිගමනය කළ යුතු එකකි. මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව අදහස් විමසිය යුත්තේ රජයේ නිලධාරීන්ගෙන් පමණක් නොවේ. මැතිවරණ ක්‍රියාවලියේ ප්‍රධාන පාර්ශ්වකරුවන් කණ්ඩායමක් වන සියලූ දේශපාලන පක්‍ෂවල අදහස් විවෘතව විමසීමද අත්‍යවශ්‍ය වේ.

ආගමික උත්සවත් නවත්වලා – මැතිවරණයත් අනුචිතයි

0

– විහාරාධිපති, සංඝනායක හිමිවරු ඉල්ලති

වසංගත තත්වය නිසා  උපසම්පදා උත්සව, කඨින පිංකම් සහ වෙසක් පෝදා පිංකම් නැවැත්වීමට ශ‍්‍රී ලංකාවේ බෞද්ධාගමික සමාජය තීරණය කර ඇති බවත් මේ මොහොතේ මැතිවරණය පැවැත්වීමද සුදුසු නොවන බවත් සඳහන් කරමින් සාධාරණ සමාජයක් උදෙසා ජාතික ව්‍යාපාරයේ භික්ෂු සංසදය මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව වෙත ලිපියක් යොමුකර ඇත.

අපේ‍්‍රල් 18 වැනිදා එම ලිපිය යොමුකර ඇත්තේ සාධාරණ සමාජයක් උදෙසා ජාතික ව්‍යාපාරයේ භික්ෂු සංසදය නියෝජනය කරන විහාරාධිපති සහ සංඝනායක හිමිවරුන් 25 දෙනෙකුගේ අත්සනින් යුතුවය. එම ලිපියෙහි මෙසේ සඳහන්ය.

‘රටේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ යහපැවැත්ව කෙරෙහි අතිශය තීරණාත්මක කාර්යභාරයක් ඉටුකරන මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ ක‍්‍රියාකාරීත්වය කෙරෙහි සමස්ත ශ‍්‍රී ලාංකීය ජනතාව මේ මොහොතේ සුවිශේෂ අවධානයකින් පසුවන බව අප දනිමු. එමෙන්ම එහි කීර්තිමත් අතීතයට කිසිදු අගතියක් සිදු නොකරන ඔබතුමන්ලා මහත් වගකීමකින් හා කැපවීමකින් කටයුතු කරමින් සිටීම පිළිබඳවද අපගේ ප‍්‍රශංසාව හිමිවන බවද දන්වා සිටිමු.

රටක යහපැවැත්ම උදෙසා ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පාලන සම්ප‍්‍රදායන් නිසිපරිදි යාවත්කාලීන කිරීම තීරණාත්මක වැදගත්කමක් ගන්නා අතරම, විශේෂයෙන්ම එවැනි තීරණ ක‍්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා සුදුසු පරිසරය නිර්ණය කිරීමද අතිශය වැදගත්ය. සමස්ත ලෝකවාසී ජනතාව මැනවින් අවබෝධ කරගෙන ඇති ආකාරයට අද වන විට අප මුහුණදෙමින් සිටින්නේ සුවිශේෂී තත්වයකටය. එය අප රටටද බෙහෙවින් අදාලය. එබැවින් අද රට මුහුණදී ඇති කොවිඞ්-19 වසංගත රෝග තත්වය හමුවේ රටත්, සමස්ත ජනතාවත් මුහුණදී ඇති බරපතල අවදානම් තත්වය හමුවේ සමස්ත ජනතාවම කල් ගෙවන්නේ සිය නිවාසවලට සීමා වූ තත්වයකය. මහජන ඒකරාශී වීම්, කුමන හෝ අරමුණක් උදෙසා මහජනතාව කැඳවීම් මෙවැනි අවස්ථාවක සිදු නොවිය යුතු බව සෞඛ්‍ය බලධාරීන්ද ඉතා පැහැදිළි ලෙස අවධාරණය කර තිබේ.

බෞද්ධ ශාසනික සම්ප‍්‍රදායෙහි අතිශය වැදගත්කමක් ගන්නා වූ තීරණාත්මක කටයුත්තක් ලෙස සැලකෙන උපසම්පදා විනය කර්ම පවා මේ මොහොතේ කල් දමා තිබේ. අස්ගිරි, මල්වතු උභය මහා විහාරික අතිපූජ්‍ය මහානායක ස්වාමීන් වහන්සේලා ප‍්‍රමුඛ කාරක සංඝ සභාවන් එකී තීරණයට එළඹ ඇත්තේ සමස්ත රටවැසියන්ගේ සෞඛ්‍ය ආරක්ෂාව තහවුරු කිරීම සඳහාය. එය මේ මොහොතේ ඇති ප‍්‍රමුඛතම හා වැදගත්ම වගකීමකි.

මේ තත්වය උපසම්පදා විනය කර්මයට පමණක් සීමා නොකරමින් වාර්ෂික වෙසක් පිංකම්, වස් වැසීම, කඨින පූජා ආදී සම්ප‍්‍රදායික වත් පිළිවෙත් පවා රටේ තත්වය යහපත් අතට පරිවර්තනය වනතුරු කල් දැමීමට වුවද සම්ප‍්‍රදායන් කෙරෙහි අතිශයින් වැදගත්කමක් ලබාදෙන්නා වූ බෞද්ධ පැවිදි සමාජයද තීරණය කර තිබේ.

ඒ අනුව සැලකීමේදී රටේ ප‍්‍රධානම මැතිවරණයක් සඳහා මෙම කාලවකවානුව සුදුසු නොවන්නේය යන්න අපගේ හැඟීමයි. ශ‍්‍රී ලංකාවේ කතෝලික සභාවේ නියමුවා වන අගදගුරු කාදිනල්තුමා විසින් සිදුකර ඇති ප‍්‍රකාශයකින් ඒ බව තහවුරු වෙයි.

එබැවින් අපගේ ඒකායන විශ්වාසය වන්නේ රටේ සමස්ත ජනතාවටම අවම වශයෙන් බියකින් හා සැකයකින් තොරව කටයුතු කළ හැකි තත්වයක් උදාවන තුරු මැතිවරණ වැනි සාමූහික ක‍්‍රියාදාමයන් සිදුකිරීම අනුචිත වන බවයි.

මේ පිළිබඳව ඔබතුමාගේ කාරුණික අවධානය යොමුකරනු ඇතැයි විශ්වාස කරන අතරම රටේ සෞඛ්‍ය බලධාරීන්ගෙන් පැහැදිළි සහතිකයක් ලබාගෙන, මැතිවරණ කොමිසමේ සාමාජික භවතුන් විසින් සිදුකරන නිසි තක්සේරුවකින් පසුව ඉදිරි මහමැතිවරණය සඳහා දින නියම කරනු ඇතැයි අපේක්ෂා කරන්නෙමු.’

අනුරංග ජයසිංහ

ඡන්දයක් පැවැත්වීම ලංකාවේත්, ලෝකයේත් සෞඛ්‍යයට හොඳ නෑ

0

පවතින තත්වය යටතේ මැතිවරණයට දිනයක් නියම කළහොත්, දේශීය මෙන්ම ගෝලීය සෞඛ්‍යාරක්ෂාවට තර්ජනයක් එල්ලවෙන බව පෙන්වාදෙමින් දෙමළ ජාතික සන්ධානය මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව වෙත ලිපියක් යොමු කර ඇත.

අපේ‍්‍රල් 18 වැනිදා යොමුකළ එම ලිපියට දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ නායක ආර්. සම්බන්ධන් අත්සන් තබා ඇති අතර ඊට අමතරව දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ සාමාජික පක්ෂවල නායකයන් වන මාවෙයි සේනාධිරාජා, ඒ. අඩෙයික්කලනාදන්, ධර්මලිංගම් සිද්ධාර්ථන් යන මහත්වරුන්ද අත්සන් තබා ඇත.

එම ලිපියෙහි මෙසේ සඳහන්ය.

‘නිසිකලට මැතිවරණ පැවැත්වීම අනිවාර්යයෙන්ම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ මූලික පදනමකි. කිසිසේත් අපේක්ෂා නොකළ තත්වයක් ඇතිවුවහොත් මිස, මේ සම්ප‍්‍රදාය වෙනස් විය නොහැකිය. අවාසනාවකට ලෝකයේ අනෙක් රටවල් මෙන්ම ශ‍්‍රී ලංකාවද එලෙස අපේක්ෂා නොළ තත්වයට මුහුණදෙමින් සිටී. ගෝලීය වසංගතයක් නිසා මහජන සෞඛ්‍ය සහ ආරක්ෂාවට පමණක් නොව ජාතික සහ ගෝලීය ආර්ථිකයට පවා තර්ජන එල්ලවී ඇත.

දේශීය සහ ජාත්‍යන්තර සෞඛ්‍ය විශේෂඥයන් පැහැදිලිවම පෙන්වා ඇත්තේ රෝගය මර්දනය කිරීමට මහජන ඒකරාශීවීම්, අත්‍යවශ්‍ය කටයුතු සහ ආර්ථිකය පවත්වාගැනීමේ කටයුතු සඳහා හැර සිදුවන අනවශ්‍ය මහජන ගමනාගමනය සීමා කළ යුතු බවය. හැම උත්සාහයක්ම යෙදිය යුත්තේ වසංගතය මර්දනය කිරීම සඳහාය.

මේ වන විටත් විශාල බරක් දරමින් සිටින සෞඛ්‍ය අංශ ඉදිරියේදී ඇතිවිය හැකි තත්වයන්ට මුහුණදීම සඳහා උපරිමයෙන් ශක්තිමත් කළ යුතුය.

මෙවැනි තත්වයක් යටතේ ප‍්‍රමුඛ සැලකිල්ල විය යුත්තේ සෞඛ්‍ය, පුද්ගල ආරක්ෂාව සහ ජාතික ආරක්ෂාව යන කාරණා කෙරෙහිය. මෙවැනි වසංගතයක් මැද මැතිවරණයක් පැවැත්වීම කිසිසේත්ම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය වෙනුවෙන් බලපෑම් සහගත ක‍්‍රියාවක් නොවේ.

ලෝක සෞඛ්‍ය විශේෂඥයන් පෙන්වා ඇති පරිදි, මෙය ඉදිරි මාස කිහිපයේදී වසංගතයෙන් විශාල තර්ජනයක් පවතිනු ඇත. මැතිවරණයක් පැවැත්වීමෙන් දැවැන්ත මහජන එකතුවීම් සිදුවනු ඇත. මැතිවරණය පවත්වන දිනයේ හෝ දිනවල පමණක් නොවේ, මැතිවරණ ප‍්‍රචාරක කාලසීමාවේදීද එවැනි ක‍්‍රියාකාරකම් සිදුවනු ඇත. වැදගත්, බලපෑම් සහගත මැතිවරණයක් සඳහා මැතිවරණ ප‍්‍රචාරණ කටයුතු අත්‍යාවශ්‍ය වේ.

මේ අනුව මැතිවරණයට දිනයක් නියම කිරිම ශ‍්‍රී ලංකාවේ පුරවැසියන්ගේ සෞඛ්‍යයට පමණක් නොව, දීර්ඝකාලීනව ලෝක ප‍්‍රජාවගේ සෞඛ්‍යයටත් අවදානම් සහගත ක‍්‍රියාවක් වනු ඇත. දේශීය සහ ගෝලීය සෞඛ්‍ය විශේෂඥයන් මැතිවරණයක් පැවැත්වීම ආරක්ෂිත බව ප‍්‍රකාශ කරනතුරු, පවතින තත්වය යටතේ මැතිවරණයක් පැවැත්වීම අතිශ්‍ය භයානක මෙන්ම වගකීම් විරහිත ක‍්‍රියාවක් වනු ඇත.

මෙම තත්වය නිසා අප ගෞරවයෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ පවතින තත්වය යටතේ මැතිවරණයට දිනයක් නියම කිරීමෙන් වළකින ලෙසය. දිනයක් නියම කළ යුත්තේ එසේ දිනයක් නියම කිරීම සඳහා දේශීය සහ ගෝලීය සෞඛ්‍ය විශේෂඥයන් සහතිකයක් ලබාදීමෙන් පසුවය.’

අනුරංග ජයසිංහ

ඡන්දයක් පැවැත්වීම ලංකාවේත්, ලෝකයේත් සෞඛ්‍යයට හොඳ නෑ

0

පවතින තත්වය යටතේ මැතිවරණයට දිනයක් නියම කළහොත්, දේශීය මෙන්ම ගෝලීය සෞඛ්‍යාරක්ෂාවට තර්ජනයක් එල්ලවෙන බව පෙන්වාදෙමින් දෙමළ ජාතික සන්ධානය මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව වෙත ලිපියක් යොමු කර ඇත.

අපේ‍්‍රල් 18 වැනිදා යොමුකළ එම ලිපියට දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ නායක ආර්. සම්බන්ධන් අත්සන් තබා ඇති අතර ඊට අමතරව දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ සාමාජික පක්ෂවල නායකයන් වන මාවෙයි සේනාධිරාජා, ඒ. අඩෙයික්කලනාදන්, ධර්මලිංගම් සිද්ධාර්ථන් යන මහත්වරුන්ද අත්සන් තබා ඇත.

එම ලිපියෙහි මෙසේ සඳහන්ය.

‘නිසිකලට මැතිවරණ පැවැත්වීම අනිවාර්යයෙන්ම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ මූලික පදනමකි. කිසිසේත් අපේක්ෂා නොකළ තත්වයක් ඇතිවුවහොත් මිස, මේ සම්ප‍්‍රදාය වෙනස් විය නොහැකිය. අවාසනාවකට ලෝකයේ අනෙක් රටවල් මෙන්ම ශ‍්‍රී ලංකාවද එලෙස අපේක්ෂා නොළ තත්වයට මුහුණදෙමින් සිටී. ගෝලීය වසංගතයක් නිසා මහජන සෞඛ්‍ය සහ ආරක්ෂාවට පමණක් නොව ජාතික සහ ගෝලීය ආර්ථිකයට පවා තර්ජන එල්ලවී ඇත.

දේශීය සහ ජාත්‍යන්තර සෞඛ්‍ය විශේෂඥයන් පැහැදිලිවම පෙන්වා ඇත්තේ රෝගය මර්දනය කිරීමට මහජන ඒකරාශීවීම්, අත්‍යවශ්‍ය කටයුතු සහ ආර්ථිකය පවත්වාගැනීමේ කටයුතු සඳහා හැර සිදුවන අනවශ්‍ය මහජන ගමනාගමනය සීමා කළ යුතු බවය. හැම උත්සාහයක්ම යෙදිය යුත්තේ වසංගතය මර්දනය කිරීම සඳහාය.

මේ වන විටත් විශාල බරක් දරමින් සිටින සෞඛ්‍ය අංශ ඉදිරියේදී ඇතිවිය හැකි තත්වයන්ට මුහුණදීම සඳහා උපරිමයෙන් ශක්තිමත් කළ යුතුය.

මෙවැනි තත්වයක් යටතේ ප‍්‍රමුඛ සැලකිල්ල විය යුත්තේ සෞඛ්‍ය, පුද්ගල ආරක්ෂාව සහ ජාතික ආරක්ෂාව යන කාරණා කෙරෙහිය. මෙවැනි වසංගතයක් මැද මැතිවරණයක් පැවැත්වීම කිසිසේත්ම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය වෙනුවෙන් බලපෑම් සහගත ක‍්‍රියාවක් නොවේ.

ලෝක සෞඛ්‍ය විශේෂඥයන් පෙන්වා ඇති පරිදි, මෙය ඉදිරි මාස කිහිපයේදී වසංගතයෙන් විශාල තර්ජනයක් පවතිනු ඇත. මැතිවරණයක් පැවැත්වීමෙන් දැවැන්ත මහජන එකතුවීම් සිදුවනු ඇත. මැතිවරණය පවත්වන දිනයේ හෝ දිනවල පමණක් නොවේ, මැතිවරණ ප‍්‍රචාරක කාලසීමාවේදීද එවැනි ක‍්‍රියාකාරකම් සිදුවනු ඇත. වැදගත්, බලපෑම් සහගත මැතිවරණයක් සඳහා මැතිවරණ ප‍්‍රචාරණ කටයුතු අත්‍යාවශ්‍ය වේ.

මේ අනුව මැතිවරණයට දිනයක් නියම කිරිම ශ‍්‍රී ලංකාවේ පුරවැසියන්ගේ සෞඛ්‍යයට පමණක් නොව, දීර්ඝකාලීනව ලෝක ප‍්‍රජාවගේ සෞඛ්‍යයටත් අවදානම් සහගත ක‍්‍රියාවක් වනු ඇත. දේශීය සහ ගෝලීය සෞඛ්‍ය විශේෂඥයන් මැතිවරණයක් පැවැත්වීම ආරක්ෂිත බව ප‍්‍රකාශ කරනතුරු, පවතින තත්වය යටතේ මැතිවරණයක් පැවැත්වීම අතිශ්‍ය භයානක මෙන්ම වගකීම් විරහිත ක‍්‍රියාවක් වනු ඇත.

මෙම තත්වය නිසා අප ගෞරවයෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ පවතින තත්වය යටතේ මැතිවරණයට දිනයක් නියම කිරීමෙන් වළකින ලෙසය. දිනයක් නියම කළ යුත්තේ එසේ දිනයක් නියම කිරීම සඳහා දේශීය සහ ගෝලීය සෞඛ්‍ය විශේෂඥයන් සහතිකයක් ලබාදීමෙන් පසුවය.’

අනුරංග ජයසිංහ

කොරෝනා සමය කොයිවේලේ නිමවේවිදෝ?

0
Ephantus Mbatia, owner of the only bookshop at the church, attends the live internet streaming and broadcasting of the Good Friday service without worshippers, following the government measure to suspend church services to curb the spread of the COVID-19 coronavirus, at the All Saints' Cathedral in Nairobi, Kenya, on April 10, 2020. (Photo by Yasuyoshi CHIBA / AFP) (Photo by YASUYOSHI CHIBA/AFP via Getty Images)

කොරෝනා සමය කවදා නිම වී, නැවත සුපුරුදු ජන ජීවිතය අරඹන්නට හැකි වේ දැයි අද සමස්ත ලෝක ජනගහනය වන බිලියන 7.5න් බහුතරයක්ම අසන ප‍්‍රශ්නයක් බවට නම් කිසිදු විවාදයක් නැත. එසේ ම එය ලෝකයේ සියලූ රජයන්ට වධ දෙන ප‍්‍රශ්නයක් බවට ද කිසිදු විවාදයක්  නැත. දැනටත් ලෝකයේ විවිධ රටවල් ක‍්‍රමයෙන් කොරෝනා සමය අවසන් කිරීමට හෝ ලිහිල් කිරීමට මාන බලමින් සිටී. ඒ ඔවුන් මුහුණ දෙන සමාජ ආර්ථික ප‍්‍රශ්න මුල් කරගෙන විය හැක. කොරෝනා සම්බන්ධව දැඩි පාලන ක‍්‍රියාමාර්ග නොගත් රටවලට ඉන් ඉවත් වීම දැඩි පාලන ක‍්‍රමවේද අනුගමනය කළ රටවලට වඩා පහසු වනු ඇත.

කොරෝනා සමය ආරම්භයේ දී මෙන්ම කොරෝනා සමය අවසන් කිරීමේදීත් සමාජ ආර්ථික අවශ්‍යතාවන් විසින් සෞඛ්‍ය අවශ්‍යතාවන් ගිලගනී දෝ යන සැකයක් ද මේ සමග මතු වෙමින් තිබේ. ඒ නිසාම ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය ද මේ පිළිබඳව දැඩි විමසිල්ලෙන් සිටින බවටද ලකුණු පෙනෙන්නට ඇත.

ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් ආචාර්ය ටෙඩ්‍රෝස් ඇඞ්නෝම් ගැබි‍්‍රයොසෙස්ට අනුව රටක් තම කොරෝනා පාලන ක‍්‍රමවේදයන් ලිහිල් කිරීම ඉතා කල්පනාකාරීව කළ යුතු අතර, එය කිසිදු හදිසියකින්  නොකළ යුතුය. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය මේ පිළිබඳව සය වැදෑරුම් වැඩපිළිවෙළක් යෝජනා කර ඇත. එනම්,

1. කොරෝනා ව්‍යාප්තිය පාලනය කළ යුතුය.

2. රෝගීන් හඳුනා ගැනීමටත්, නිරෝධායනයටත්, ප‍්‍රතිකාර කිරීමටත් සියලූ පහසුකම් සලසා තිබිය යුතුය.

3. රෝහල් හා වෙනත් සෞඛ්‍ය මධ්‍යස්ථාන වැනි ස්ථානවල රෝග බෝවීම සඳහා ඇති ඉඩකඩ අවම කළ යුතුය.

4. රැකියා ස්ථාන, පාසල් සහ වෙනත් අත්‍යවශ්‍ය ස්ථානවල රෝගය බෝවීම වැළැක්වීම සඳහා ගත යුතු සියලූ පියවර සැපිරිය යුතුය.

5. විදේශයන්ගෙන් රට තුළට වෛරසය පැමිණීමේ ඇති හැකියාව අවම කළ යුතුය.

6. ‘නව තත්ත්වවලට’ මුහුණ දීම සඳහා ජනතාව දැනුවත් කර, සම්බන්ධ කර හා ශක්තිමත් කර තැබිය යුතුය.

ඉහත සය වැදෑරුම් වැඩපිළිවෙළේ පළමු අංගය කොරෝනා ව්‍යාප්තිය පාලනය කිරීම ලෙස සඳහන් වුවද, ඒ සඳහා නිශ්චිත නිර්ණායක ඉදිරිපත් කිරීමට ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය ද අපොහොසත් වී ඇත. (මේ පිළිබදව සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශයෙන් කළ විමසුමකදී ද  ඔවුන් පැවසුවේ ඔවුන් දන්නා පරිදි එවැනි නිර්ණායක ඉදිරිපත් වී නොමැති බවයි). මෙය ඇතැම් විට ඔවුන් අනුගමනය කරන ‘අත පුච්චා නොගැනීමේ’ ක‍්‍රමවේදයක්  වන්නට ද ඉඩ ඇත. එසේනම් එහි තීන්දුව ඒ ඒ රටවල රජයන් සතුය.   

රටක කොරෝනා පාලනය සාර්ථකව සිදු කර ඇද්දැයි  සම්බන්ධව සහතිකයක් ඉදිරිපත් කිරීමේ දී  සැලකිල්ලට ගත යුතු කාරණා කීපයක් ඇත.

1. නව රෝගීන් ඇති වීමට ඇති හැකියාව අවම කර ගැනීම.

2. නව රෝගීන් හඳුනා ගැනීම සැලකිය යුතු දින ගණනක් තුළම ශුන්‍ය අගයක් ගැනීම

 3. ප‍්‍රජාව තුළ ව්‍යාප්තිය සිදු නොවන බවට සහතිකයක් දීමට  ඇති හැකියාව.

4. කාලය – රෝගීන් ප‍්‍රස්ථාරයේ පැහැදිලි අඩුවීමක් පෙන්වීම.

නිතැතින්ම මේ සම්බන්ධව පැහැදිලි නිගමනයකට පැමිණීම සෞඛ්‍ය බලධාරීන්ට ද ඉතා අසීරු කාරණාවක් විය හැක. ඇතැම් විට එය දැලිපිහියෙන් කිරි කෑමක් වුව විය හැක. වරෙක සාර්ථක පාලනයක් වූයේ යැයි විශ්වාසයක් තිබූ චීනය, සිංගප්පූරුව වැනි රටවල අද ඇතිවී ඇති අලූත්ම තත්වය මේ පිළිබඳව සැලකිලිමත් වීමට අපට අනතුරු අගවයි.

තවත් පසෙකින් ශ‍්‍රී ලංකා රජය කොරෝනා සමය අවසන් කිරීම සම්බන්ධව දක්වන උනන්දුව පිළිබඳව ද යම් යම් සංඥා මතු වෙමින් තිබේ. විශ්වවිද්‍යාල, පාසල්, රැුකියා ස්ථාන යළි ආරම්භ කිරීම හා සම්බන්ධව දින ඉදිරිපත් වීම මෙහි  එක් පැතිකඩකි.

සමාජ ආර්ථික ක‍්‍රියාවලිය නැවත පණ නැංවීමට රජයක ඇති අවශ්‍යතාව සාධාරණය. ඇත්තෙන්ම අද රට යම් ආර්ථික කඩාවැටීමකට ලක් වී ඇත. එයින් ගොඩඒමට නිෂ්පාදන ක‍්‍රියාවලිය ඇරඹිය යුතුය. එහෙත් එය ඉතා සීරුවෙන් කළ යුත්තක් වන්නේ වැරදි තීරණ මත ප‍්‍රකෘතිමත් කිරීමට උත්සාහ කරන සමාජ ආර්ථික ක‍්‍රියාවලියක ක්ෂණික  ආර්ථිකමය ලාභයට වඩා එහි මධ්‍යකාලීන හා දිගුකාලීන සෞඛ්‍යමය සමාජමය හා ආර්ථිකමය අලාභ වැඩි විය හැකි නිසාය. රටේ ඇති වී ඇති කොරෝනා වසංගතය හා සම්බන්ධව මධ්‍යකාලීන හා දීර්ඝකාලීන වැඩපිළිවෙළක් පිළිබඳව ද සිතීමට කාලය එළඹී ඇත්තේ ද මේ නිසාය.

එසේ ම රජයට කොරෝනා සමය නිම කිරීමේ  ඇති නිල නොවන අවශ්‍යතාව මහ මැතිවරණය පැවැත්වීමේ උවමනාව දැයි සැකයක් ද මතුවී ඇත. මේ පිළිබඳ ඉඟි රජයේ ඇතැම් මැති ඇමැතිවරුන් විසින් විටින් විට පළ කරනු ලැබ ඇත. එය එසේ නම්, ඉතා බැ?රුම් තත්වයකි. කිමද, මෙවන් සෞඛ්‍යමය ව්‍යසනයකට රට මුහුණ දී ඇති අවස්ථාවක දී මැතිවරණ පැවැත්වීම යනු ඡුන්දදායකයන්, ඔවුන්ගේ පවුලේ සාමාජිකයන් සහ විශේෂයෙන්ම මැතිවරණ කාර්ය මණ්ඩල කොරෝනා වෛරසයට නිරාවරණය වීමේ දැඩි අවදානමකට පත් වන බැවිනි.

කොරෝනා සමය ඇරඹීමට රජය ප‍්‍රමාද වීමට ද  මැතිවරණ උණුසුම බලපෑය. පාර්ලිමේන්තුවේ නිල කාලය අවසන් වීමට පෙර එය විසුරුවනු ලැබුවේ ද කොරෝනා අන්තරාය ලොව පුරා උත්සන්නව තිබුණු අවධියකය. මැතිවරණ නාමයෝජනා කැඳවීම අරඹන විට ශ‍්‍රී ලංකාව තුළ මුල්ම රෝගියා හඳුනාගෙන හමාරය.  එසේම රට තුළ  කොරෝනා රෝගීන් ක‍්‍රමයෙන් හදුනා ගන්නා වට පිටාවක් තුළ පවා රෝග පාලනය සඳහා ලොක්ඩවුන් ක‍්‍රමවේදයක් ක‍්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා මැතිවරණ නාමයෝජනා  ක‍්‍රියාවලිය  හරස් වුණි. මින් අපට පැහැදිලි වන්නේ ශ‍්‍රී ලංකාවේ කොරෝනා සමය හා මැතිවරණ  උවමනාව යනු ඉතා සමාන්තරව විහිදුණු ධාරාවන් දෙකක් වූ බවය.

දින කිහිපයකට පෙර තිලංග සුමතිපාල මහතා මාධ්‍ය සාකච්ඡුාවක් පවත්වමින් කොරෝනා හා ඩෙංගු  සමාන්තර ව දැකීමට උත්සාහයක් ගත්තේ ය. ඇත්තෙන්ම මෙවැනි ප‍්‍රයත්නයන්හි යෙදෙන්නට  පෙර දේශපාලනඥයන් ඒ සඳහා අවශ්‍ය තාක්ෂණික දැනුම ලබා ගන්නවා දැයි ප‍්‍රශ්නයක් ද පවතී. ඒ කෙසේ වෙතත් කියන්නට ඇත්තේ ඔවුන් ‘එළහරකා’ හා ‘මීහරකා’ පටලා ගෙන ඇති බවය.

නිම කළාද, ඇතුළු වුණා ද?

රජය කොරෝනා සමය නිම කරන්නට  මාන බලනවා නම්, සැලකිල්ලට ගත යුතු තව කරුණක් ඇත. ඒ ඇත්තෙන්ම අප නියම කොරෝනා සමයට අවතීර්ණ වුණාද යන ප‍්‍රශ්නය යි.

පැහැදිලිවම කොරෝනා යනු  අප රටට පිටතින් පැමිණි රෝගයකි. එය රටට ඇතුළු වීම වැළැකීමට ගත හැකි ක‍්‍රියාමාර්ග ගැනීමට අපි අපොහොසත් වුණෙමු. ඉදිරියටත් ශ‍්‍රී ලංකාවට පිටරටින් ශ‍්‍රී ලාංකිකයන් (විශේෂයෙන් පිටරට වෙසෙන ශ‍්‍රමිකයන් හා ශිෂ්‍යයන්) පැමිණීමට බොහෝ ඉඩකඩ ඇත. මේ සඳහන් කළ අයවලූන් සංඛ්‍යාත්මක වශයෙන් ඉතා විශාලය. ඔවුන්ගේ මුළු ගණන මිලියන 1.5ට වැඩි ය. මෙයින් ඇතැමුන් පැමිණෙනවා ඇත්තේ කොරෝනා තදින් ව්‍යාප්ත වූ රටවලින් පවා විය හැක. ඔවුන් ශ‍්‍රී ලාංකිකයන් නිසා ඔවුන් අප භාරගත යුතු වේ. එසේ ම ඔවුන්ගේ ආරක්ෂාවත් රටේ අන් අයවලූන්ගේ ආරක්ෂාවත්  යන දෙකම රැුක ගත යුතු වනු ඇත. මේ කරුණ පිළිබඳව ද අප දැන් තියාම විමසිලිමත් වෙනවා නම් එයද ඉතා අගනේය.

වෛද්‍ය ප‍්‍රසන්න කුරේ

ඡායාරූපය: ලක්රුවන් වන්නිආරච්චි/ Getty Images

කොරෝනා සමය කොයිවේලේ නිමවේවිදෝ?

0
Ephantus Mbatia, owner of the only bookshop at the church, attends the live internet streaming and broadcasting of the Good Friday service without worshippers, following the government measure to suspend church services to curb the spread of the COVID-19 coronavirus, at the All Saints' Cathedral in Nairobi, Kenya, on April 10, 2020. (Photo by Yasuyoshi CHIBA / AFP) (Photo by YASUYOSHI CHIBA/AFP via Getty Images)

කොරෝනා සමය කවදා නිම වී, නැවත සුපුරුදු ජන ජීවිතය අරඹන්නට හැකි වේ දැයි අද සමස්ත ලෝක ජනගහනය වන බිලියන 7.5න් බහුතරයක්ම අසන ප‍්‍රශ්නයක් බවට නම් කිසිදු විවාදයක් නැත. එසේ ම එය ලෝකයේ සියලූ රජයන්ට වධ දෙන ප‍්‍රශ්නයක් බවට ද කිසිදු විවාදයක්  නැත. දැනටත් ලෝකයේ විවිධ රටවල් ක‍්‍රමයෙන් කොරෝනා සමය අවසන් කිරීමට හෝ ලිහිල් කිරීමට මාන බලමින් සිටී. ඒ ඔවුන් මුහුණ දෙන සමාජ ආර්ථික ප‍්‍රශ්න මුල් කරගෙන විය හැක. කොරෝනා සම්බන්ධව දැඩි පාලන ක‍්‍රියාමාර්ග නොගත් රටවලට ඉන් ඉවත් වීම දැඩි පාලන ක‍්‍රමවේද අනුගමනය කළ රටවලට වඩා පහසු වනු ඇත.

කොරෝනා සමය ආරම්භයේ දී මෙන්ම කොරෝනා සමය අවසන් කිරීමේදීත් සමාජ ආර්ථික අවශ්‍යතාවන් විසින් සෞඛ්‍ය අවශ්‍යතාවන් ගිලගනී දෝ යන සැකයක් ද මේ සමග මතු වෙමින් තිබේ. ඒ නිසාම ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය ද මේ පිළිබඳව දැඩි විමසිල්ලෙන් සිටින බවටද ලකුණු පෙනෙන්නට ඇත.

ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් ආචාර්ය ටෙඩ්‍රෝස් ඇඞ්නෝම් ගැබි‍්‍රයොසෙස්ට අනුව රටක් තම කොරෝනා පාලන ක‍්‍රමවේදයන් ලිහිල් කිරීම ඉතා කල්පනාකාරීව කළ යුතු අතර, එය කිසිදු හදිසියකින්  නොකළ යුතුය. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය මේ පිළිබඳව සය වැදෑරුම් වැඩපිළිවෙළක් යෝජනා කර ඇත. එනම්,

1. කොරෝනා ව්‍යාප්තිය පාලනය කළ යුතුය.

2. රෝගීන් හඳුනා ගැනීමටත්, නිරෝධායනයටත්, ප‍්‍රතිකාර කිරීමටත් සියලූ පහසුකම් සලසා තිබිය යුතුය.

3. රෝහල් හා වෙනත් සෞඛ්‍ය මධ්‍යස්ථාන වැනි ස්ථානවල රෝග බෝවීම සඳහා ඇති ඉඩකඩ අවම කළ යුතුය.

4. රැකියා ස්ථාන, පාසල් සහ වෙනත් අත්‍යවශ්‍ය ස්ථානවල රෝගය බෝවීම වැළැක්වීම සඳහා ගත යුතු සියලූ පියවර සැපිරිය යුතුය.

5. විදේශයන්ගෙන් රට තුළට වෛරසය පැමිණීමේ ඇති හැකියාව අවම කළ යුතුය.

6. ‘නව තත්ත්වවලට’ මුහුණ දීම සඳහා ජනතාව දැනුවත් කර, සම්බන්ධ කර හා ශක්තිමත් කර තැබිය යුතුය.

ඉහත සය වැදෑරුම් වැඩපිළිවෙළේ පළමු අංගය කොරෝනා ව්‍යාප්තිය පාලනය කිරීම ලෙස සඳහන් වුවද, ඒ සඳහා නිශ්චිත නිර්ණායක ඉදිරිපත් කිරීමට ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය ද අපොහොසත් වී ඇත. (මේ පිළිබදව සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශයෙන් කළ විමසුමකදී ද  ඔවුන් පැවසුවේ ඔවුන් දන්නා පරිදි එවැනි නිර්ණායක ඉදිරිපත් වී නොමැති බවයි). මෙය ඇතැම් විට ඔවුන් අනුගමනය කරන ‘අත පුච්චා නොගැනීමේ’ ක‍්‍රමවේදයක්  වන්නට ද ඉඩ ඇත. එසේනම් එහි තීන්දුව ඒ ඒ රටවල රජයන් සතුය.   

රටක කොරෝනා පාලනය සාර්ථකව සිදු කර ඇද්දැයි  සම්බන්ධව සහතිකයක් ඉදිරිපත් කිරීමේ දී  සැලකිල්ලට ගත යුතු කාරණා කීපයක් ඇත.

1. නව රෝගීන් ඇති වීමට ඇති හැකියාව අවම කර ගැනීම.

2. නව රෝගීන් හඳුනා ගැනීම සැලකිය යුතු දින ගණනක් තුළම ශුන්‍ය අගයක් ගැනීම

 3. ප‍්‍රජාව තුළ ව්‍යාප්තිය සිදු නොවන බවට සහතිකයක් දීමට  ඇති හැකියාව.

4. කාලය – රෝගීන් ප‍්‍රස්ථාරයේ පැහැදිලි අඩුවීමක් පෙන්වීම.

නිතැතින්ම මේ සම්බන්ධව පැහැදිලි නිගමනයකට පැමිණීම සෞඛ්‍ය බලධාරීන්ට ද ඉතා අසීරු කාරණාවක් විය හැක. ඇතැම් විට එය දැලිපිහියෙන් කිරි කෑමක් වුව විය හැක. වරෙක සාර්ථක පාලනයක් වූයේ යැයි විශ්වාසයක් තිබූ චීනය, සිංගප්පූරුව වැනි රටවල අද ඇතිවී ඇති අලූත්ම තත්වය මේ පිළිබඳව සැලකිලිමත් වීමට අපට අනතුරු අගවයි.

තවත් පසෙකින් ශ‍්‍රී ලංකා රජය කොරෝනා සමය අවසන් කිරීම සම්බන්ධව දක්වන උනන්දුව පිළිබඳව ද යම් යම් සංඥා මතු වෙමින් තිබේ. විශ්වවිද්‍යාල, පාසල්, රැුකියා ස්ථාන යළි ආරම්භ කිරීම හා සම්බන්ධව දින ඉදිරිපත් වීම මෙහි  එක් පැතිකඩකි.

සමාජ ආර්ථික ක‍්‍රියාවලිය නැවත පණ නැංවීමට රජයක ඇති අවශ්‍යතාව සාධාරණය. ඇත්තෙන්ම අද රට යම් ආර්ථික කඩාවැටීමකට ලක් වී ඇත. එයින් ගොඩඒමට නිෂ්පාදන ක‍්‍රියාවලිය ඇරඹිය යුතුය. එහෙත් එය ඉතා සීරුවෙන් කළ යුත්තක් වන්නේ වැරදි තීරණ මත ප‍්‍රකෘතිමත් කිරීමට උත්සාහ කරන සමාජ ආර්ථික ක‍්‍රියාවලියක ක්ෂණික  ආර්ථිකමය ලාභයට වඩා එහි මධ්‍යකාලීන හා දිගුකාලීන සෞඛ්‍යමය සමාජමය හා ආර්ථිකමය අලාභ වැඩි විය හැකි නිසාය. රටේ ඇති වී ඇති කොරෝනා වසංගතය හා සම්බන්ධව මධ්‍යකාලීන හා දීර්ඝකාලීන වැඩපිළිවෙළක් පිළිබඳව ද සිතීමට කාලය එළඹී ඇත්තේ ද මේ නිසාය.

එසේ ම රජයට කොරෝනා සමය නිම කිරීමේ  ඇති නිල නොවන අවශ්‍යතාව මහ මැතිවරණය පැවැත්වීමේ උවමනාව දැයි සැකයක් ද මතුවී ඇත. මේ පිළිබඳ ඉඟි රජයේ ඇතැම් මැති ඇමැතිවරුන් විසින් විටින් විට පළ කරනු ලැබ ඇත. එය එසේ නම්, ඉතා බැ?රුම් තත්වයකි. කිමද, මෙවන් සෞඛ්‍යමය ව්‍යසනයකට රට මුහුණ දී ඇති අවස්ථාවක දී මැතිවරණ පැවැත්වීම යනු ඡුන්දදායකයන්, ඔවුන්ගේ පවුලේ සාමාජිකයන් සහ විශේෂයෙන්ම මැතිවරණ කාර්ය මණ්ඩල කොරෝනා වෛරසයට නිරාවරණය වීමේ දැඩි අවදානමකට පත් වන බැවිනි.

කොරෝනා සමය ඇරඹීමට රජය ප‍්‍රමාද වීමට ද  මැතිවරණ උණුසුම බලපෑය. පාර්ලිමේන්තුවේ නිල කාලය අවසන් වීමට පෙර එය විසුරුවනු ලැබුවේ ද කොරෝනා අන්තරාය ලොව පුරා උත්සන්නව තිබුණු අවධියකය. මැතිවරණ නාමයෝජනා කැඳවීම අරඹන විට ශ‍්‍රී ලංකාව තුළ මුල්ම රෝගියා හඳුනාගෙන හමාරය.  එසේම රට තුළ  කොරෝනා රෝගීන් ක‍්‍රමයෙන් හදුනා ගන්නා වට පිටාවක් තුළ පවා රෝග පාලනය සඳහා ලොක්ඩවුන් ක‍්‍රමවේදයක් ක‍්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා මැතිවරණ නාමයෝජනා  ක‍්‍රියාවලිය  හරස් වුණි. මින් අපට පැහැදිලි වන්නේ ශ‍්‍රී ලංකාවේ කොරෝනා සමය හා මැතිවරණ  උවමනාව යනු ඉතා සමාන්තරව විහිදුණු ධාරාවන් දෙකක් වූ බවය.

දින කිහිපයකට පෙර තිලංග සුමතිපාල මහතා මාධ්‍ය සාකච්ඡුාවක් පවත්වමින් කොරෝනා හා ඩෙංගු  සමාන්තර ව දැකීමට උත්සාහයක් ගත්තේ ය. ඇත්තෙන්ම මෙවැනි ප‍්‍රයත්නයන්හි යෙදෙන්නට  පෙර දේශපාලනඥයන් ඒ සඳහා අවශ්‍ය තාක්ෂණික දැනුම ලබා ගන්නවා දැයි ප‍්‍රශ්නයක් ද පවතී. ඒ කෙසේ වෙතත් කියන්නට ඇත්තේ ඔවුන් ‘එළහරකා’ හා ‘මීහරකා’ පටලා ගෙන ඇති බවය.

නිම කළාද, ඇතුළු වුණා ද?

රජය කොරෝනා සමය නිම කරන්නට  මාන බලනවා නම්, සැලකිල්ලට ගත යුතු තව කරුණක් ඇත. ඒ ඇත්තෙන්ම අප නියම කොරෝනා සමයට අවතීර්ණ වුණාද යන ප‍්‍රශ්නය යි.

පැහැදිලිවම කොරෝනා යනු  අප රටට පිටතින් පැමිණි රෝගයකි. එය රටට ඇතුළු වීම වැළැකීමට ගත හැකි ක‍්‍රියාමාර්ග ගැනීමට අපි අපොහොසත් වුණෙමු. ඉදිරියටත් ශ‍්‍රී ලංකාවට පිටරටින් ශ‍්‍රී ලාංකිකයන් (විශේෂයෙන් පිටරට වෙසෙන ශ‍්‍රමිකයන් හා ශිෂ්‍යයන්) පැමිණීමට බොහෝ ඉඩකඩ ඇත. මේ සඳහන් කළ අයවලූන් සංඛ්‍යාත්මක වශයෙන් ඉතා විශාලය. ඔවුන්ගේ මුළු ගණන මිලියන 1.5ට වැඩි ය. මෙයින් ඇතැමුන් පැමිණෙනවා ඇත්තේ කොරෝනා තදින් ව්‍යාප්ත වූ රටවලින් පවා විය හැක. ඔවුන් ශ‍්‍රී ලාංකිකයන් නිසා ඔවුන් අප භාරගත යුතු වේ. එසේ ම ඔවුන්ගේ ආරක්ෂාවත් රටේ අන් අයවලූන්ගේ ආරක්ෂාවත්  යන දෙකම රැුක ගත යුතු වනු ඇත. මේ කරුණ පිළිබඳව ද අප දැන් තියාම විමසිලිමත් වෙනවා නම් එයද ඉතා අගනේය.

වෛද්‍ය ප‍්‍රසන්න කුරේ

ඡායාරූපය: ලක්රුවන් වන්නිආරච්චි/ Getty Images

කොරෝනා සමය කොයිවේලේ නිමවේවිදෝ?

0
Ephantus Mbatia, owner of the only bookshop at the church, attends the live internet streaming and broadcasting of the Good Friday service without worshippers, following the government measure to suspend church services to curb the spread of the COVID-19 coronavirus, at the All Saints' Cathedral in Nairobi, Kenya, on April 10, 2020. (Photo by Yasuyoshi CHIBA / AFP) (Photo by YASUYOSHI CHIBA/AFP via Getty Images)

කොරෝනා සමය කවදා නිම වී, නැවත සුපුරුදු ජන ජීවිතය අරඹන්නට හැකි වේ දැයි අද සමස්ත ලෝක ජනගහනය වන බිලියන 7.5න් බහුතරයක්ම අසන ප‍්‍රශ්නයක් බවට නම් කිසිදු විවාදයක් නැත. එසේ ම එය ලෝකයේ සියලූ රජයන්ට වධ දෙන ප‍්‍රශ්නයක් බවට ද කිසිදු විවාදයක්  නැත. දැනටත් ලෝකයේ විවිධ රටවල් ක‍්‍රමයෙන් කොරෝනා සමය අවසන් කිරීමට හෝ ලිහිල් කිරීමට මාන බලමින් සිටී. ඒ ඔවුන් මුහුණ දෙන සමාජ ආර්ථික ප‍්‍රශ්න මුල් කරගෙන විය හැක. කොරෝනා සම්බන්ධව දැඩි පාලන ක‍්‍රියාමාර්ග නොගත් රටවලට ඉන් ඉවත් වීම දැඩි පාලන ක‍්‍රමවේද අනුගමනය කළ රටවලට වඩා පහසු වනු ඇත.

කොරෝනා සමය ආරම්භයේ දී මෙන්ම කොරෝනා සමය අවසන් කිරීමේදීත් සමාජ ආර්ථික අවශ්‍යතාවන් විසින් සෞඛ්‍ය අවශ්‍යතාවන් ගිලගනී දෝ යන සැකයක් ද මේ සමග මතු වෙමින් තිබේ. ඒ නිසාම ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය ද මේ පිළිබඳව දැඩි විමසිල්ලෙන් සිටින බවටද ලකුණු පෙනෙන්නට ඇත.

ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් ආචාර්ය ටෙඩ්‍රෝස් ඇඞ්නෝම් ගැබි‍්‍රයොසෙස්ට අනුව රටක් තම කොරෝනා පාලන ක‍්‍රමවේදයන් ලිහිල් කිරීම ඉතා කල්පනාකාරීව කළ යුතු අතර, එය කිසිදු හදිසියකින්  නොකළ යුතුය. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය මේ පිළිබඳව සය වැදෑරුම් වැඩපිළිවෙළක් යෝජනා කර ඇත. එනම්,

1. කොරෝනා ව්‍යාප්තිය පාලනය කළ යුතුය.

2. රෝගීන් හඳුනා ගැනීමටත්, නිරෝධායනයටත්, ප‍්‍රතිකාර කිරීමටත් සියලූ පහසුකම් සලසා තිබිය යුතුය.

3. රෝහල් හා වෙනත් සෞඛ්‍ය මධ්‍යස්ථාන වැනි ස්ථානවල රෝග බෝවීම සඳහා ඇති ඉඩකඩ අවම කළ යුතුය.

4. රැකියා ස්ථාන, පාසල් සහ වෙනත් අත්‍යවශ්‍ය ස්ථානවල රෝගය බෝවීම වැළැක්වීම සඳහා ගත යුතු සියලූ පියවර සැපිරිය යුතුය.

5. විදේශයන්ගෙන් රට තුළට වෛරසය පැමිණීමේ ඇති හැකියාව අවම කළ යුතුය.

6. ‘නව තත්ත්වවලට’ මුහුණ දීම සඳහා ජනතාව දැනුවත් කර, සම්බන්ධ කර හා ශක්තිමත් කර තැබිය යුතුය.

ඉහත සය වැදෑරුම් වැඩපිළිවෙළේ පළමු අංගය කොරෝනා ව්‍යාප්තිය පාලනය කිරීම ලෙස සඳහන් වුවද, ඒ සඳහා නිශ්චිත නිර්ණායක ඉදිරිපත් කිරීමට ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය ද අපොහොසත් වී ඇත. (මේ පිළිබදව සෞඛ්‍ය අමාත්‍යාංශයෙන් කළ විමසුමකදී ද  ඔවුන් පැවසුවේ ඔවුන් දන්නා පරිදි එවැනි නිර්ණායක ඉදිරිපත් වී නොමැති බවයි). මෙය ඇතැම් විට ඔවුන් අනුගමනය කරන ‘අත පුච්චා නොගැනීමේ’ ක‍්‍රමවේදයක්  වන්නට ද ඉඩ ඇත. එසේනම් එහි තීන්දුව ඒ ඒ රටවල රජයන් සතුය.   

රටක කොරෝනා පාලනය සාර්ථකව සිදු කර ඇද්දැයි  සම්බන්ධව සහතිකයක් ඉදිරිපත් කිරීමේ දී  සැලකිල්ලට ගත යුතු කාරණා කීපයක් ඇත.

1. නව රෝගීන් ඇති වීමට ඇති හැකියාව අවම කර ගැනීම.

2. නව රෝගීන් හඳුනා ගැනීම සැලකිය යුතු දින ගණනක් තුළම ශුන්‍ය අගයක් ගැනීම

 3. ප‍්‍රජාව තුළ ව්‍යාප්තිය සිදු නොවන බවට සහතිකයක් දීමට  ඇති හැකියාව.

4. කාලය – රෝගීන් ප‍්‍රස්ථාරයේ පැහැදිලි අඩුවීමක් පෙන්වීම.

නිතැතින්ම මේ සම්බන්ධව පැහැදිලි නිගමනයකට පැමිණීම සෞඛ්‍ය බලධාරීන්ට ද ඉතා අසීරු කාරණාවක් විය හැක. ඇතැම් විට එය දැලිපිහියෙන් කිරි කෑමක් වුව විය හැක. වරෙක සාර්ථක පාලනයක් වූයේ යැයි විශ්වාසයක් තිබූ චීනය, සිංගප්පූරුව වැනි රටවල අද ඇතිවී ඇති අලූත්ම තත්වය මේ පිළිබඳව සැලකිලිමත් වීමට අපට අනතුරු අගවයි.

තවත් පසෙකින් ශ‍්‍රී ලංකා රජය කොරෝනා සමය අවසන් කිරීම සම්බන්ධව දක්වන උනන්දුව පිළිබඳව ද යම් යම් සංඥා මතු වෙමින් තිබේ. විශ්වවිද්‍යාල, පාසල්, රැුකියා ස්ථාන යළි ආරම්භ කිරීම හා සම්බන්ධව දින ඉදිරිපත් වීම මෙහි  එක් පැතිකඩකි.

සමාජ ආර්ථික ක‍්‍රියාවලිය නැවත පණ නැංවීමට රජයක ඇති අවශ්‍යතාව සාධාරණය. ඇත්තෙන්ම අද රට යම් ආර්ථික කඩාවැටීමකට ලක් වී ඇත. එයින් ගොඩඒමට නිෂ්පාදන ක‍්‍රියාවලිය ඇරඹිය යුතුය. එහෙත් එය ඉතා සීරුවෙන් කළ යුත්තක් වන්නේ වැරදි තීරණ මත ප‍්‍රකෘතිමත් කිරීමට උත්සාහ කරන සමාජ ආර්ථික ක‍්‍රියාවලියක ක්ෂණික  ආර්ථිකමය ලාභයට වඩා එහි මධ්‍යකාලීන හා දිගුකාලීන සෞඛ්‍යමය සමාජමය හා ආර්ථිකමය අලාභ වැඩි විය හැකි නිසාය. රටේ ඇති වී ඇති කොරෝනා වසංගතය හා සම්බන්ධව මධ්‍යකාලීන හා දීර්ඝකාලීන වැඩපිළිවෙළක් පිළිබඳව ද සිතීමට කාලය එළඹී ඇත්තේ ද මේ නිසාය.

එසේ ම රජයට කොරෝනා සමය නිම කිරීමේ  ඇති නිල නොවන අවශ්‍යතාව මහ මැතිවරණය පැවැත්වීමේ උවමනාව දැයි සැකයක් ද මතුවී ඇත. මේ පිළිබඳ ඉඟි රජයේ ඇතැම් මැති ඇමැතිවරුන් විසින් විටින් විට පළ කරනු ලැබ ඇත. එය එසේ නම්, ඉතා බැ?රුම් තත්වයකි. කිමද, මෙවන් සෞඛ්‍යමය ව්‍යසනයකට රට මුහුණ දී ඇති අවස්ථාවක දී මැතිවරණ පැවැත්වීම යනු ඡුන්දදායකයන්, ඔවුන්ගේ පවුලේ සාමාජිකයන් සහ විශේෂයෙන්ම මැතිවරණ කාර්ය මණ්ඩල කොරෝනා වෛරසයට නිරාවරණය වීමේ දැඩි අවදානමකට පත් වන බැවිනි.

කොරෝනා සමය ඇරඹීමට රජය ප‍්‍රමාද වීමට ද  මැතිවරණ උණුසුම බලපෑය. පාර්ලිමේන්තුවේ නිල කාලය අවසන් වීමට පෙර එය විසුරුවනු ලැබුවේ ද කොරෝනා අන්තරාය ලොව පුරා උත්සන්නව තිබුණු අවධියකය. මැතිවරණ නාමයෝජනා කැඳවීම අරඹන විට ශ‍්‍රී ලංකාව තුළ මුල්ම රෝගියා හඳුනාගෙන හමාරය.  එසේම රට තුළ  කොරෝනා රෝගීන් ක‍්‍රමයෙන් හදුනා ගන්නා වට පිටාවක් තුළ පවා රෝග පාලනය සඳහා ලොක්ඩවුන් ක‍්‍රමවේදයක් ක‍්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා මැතිවරණ නාමයෝජනා  ක‍්‍රියාවලිය  හරස් වුණි. මින් අපට පැහැදිලි වන්නේ ශ‍්‍රී ලංකාවේ කොරෝනා සමය හා මැතිවරණ  උවමනාව යනු ඉතා සමාන්තරව විහිදුණු ධාරාවන් දෙකක් වූ බවය.

දින කිහිපයකට පෙර තිලංග සුමතිපාල මහතා මාධ්‍ය සාකච්ඡුාවක් පවත්වමින් කොරෝනා හා ඩෙංගු  සමාන්තර ව දැකීමට උත්සාහයක් ගත්තේ ය. ඇත්තෙන්ම මෙවැනි ප‍්‍රයත්නයන්හි යෙදෙන්නට  පෙර දේශපාලනඥයන් ඒ සඳහා අවශ්‍ය තාක්ෂණික දැනුම ලබා ගන්නවා දැයි ප‍්‍රශ්නයක් ද පවතී. ඒ කෙසේ වෙතත් කියන්නට ඇත්තේ ඔවුන් ‘එළහරකා’ හා ‘මීහරකා’ පටලා ගෙන ඇති බවය.

නිම කළාද, ඇතුළු වුණා ද?

රජය කොරෝනා සමය නිම කරන්නට  මාන බලනවා නම්, සැලකිල්ලට ගත යුතු තව කරුණක් ඇත. ඒ ඇත්තෙන්ම අප නියම කොරෝනා සමයට අවතීර්ණ වුණාද යන ප‍්‍රශ්නය යි.

පැහැදිලිවම කොරෝනා යනු  අප රටට පිටතින් පැමිණි රෝගයකි. එය රටට ඇතුළු වීම වැළැකීමට ගත හැකි ක‍්‍රියාමාර්ග ගැනීමට අපි අපොහොසත් වුණෙමු. ඉදිරියටත් ශ‍්‍රී ලංකාවට පිටරටින් ශ‍්‍රී ලාංකිකයන් (විශේෂයෙන් පිටරට වෙසෙන ශ‍්‍රමිකයන් හා ශිෂ්‍යයන්) පැමිණීමට බොහෝ ඉඩකඩ ඇත. මේ සඳහන් කළ අයවලූන් සංඛ්‍යාත්මක වශයෙන් ඉතා විශාලය. ඔවුන්ගේ මුළු ගණන මිලියන 1.5ට වැඩි ය. මෙයින් ඇතැමුන් පැමිණෙනවා ඇත්තේ කොරෝනා තදින් ව්‍යාප්ත වූ රටවලින් පවා විය හැක. ඔවුන් ශ‍්‍රී ලාංකිකයන් නිසා ඔවුන් අප භාරගත යුතු වේ. එසේ ම ඔවුන්ගේ ආරක්ෂාවත් රටේ අන් අයවලූන්ගේ ආරක්ෂාවත්  යන දෙකම රැුක ගත යුතු වනු ඇත. මේ කරුණ පිළිබඳව ද අප දැන් තියාම විමසිලිමත් වෙනවා නම් එයද ඉතා අගනේය.

වෛද්‍ය ප‍්‍රසන්න කුරේ

ඡායාරූපය: ලක්රුවන් වන්නිආරච්චි/ Getty Images

දිනයක් නියම කරන්න ඕනෑ බව මැතිවරණ කොමිසමේ සාමාජිකයෙක් කියලා

මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ සාමාජිකයන් තිදෙනා අතරින් එක් සාමාජිකයෙකු අපේ‍්‍රල් 20 වැනිදා රැුස්වන කොමිෂන් සභාව හදිසි මැතිවරණයට දිනයක් නියම කළ යුතු බවට තීරණාත්මක අදහසක සිටින බවත් තම හිතවතුන් සමඟ ඒ අදහස මත පදනම් වෙමින් තර්ක කර ඇති බවත් අතිශය විශ්වාස කටයුතු ආරංචිමාර්ගයකින් වාර්තා වෙයි.

ගැනීමට නියමිත තීන්දුව ගැන මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ සාමාජිකයන් කිසිම අදහසක් නිල වශයෙන් ප‍්‍රකාශ කර නැතත්, ඒ ආරංචි මාර්ග අනුව ඉහත කී සාමාජිකයා මැතිවරණයට දිනයක් නියම කළ යුතුයැයි අපේ‍්‍රල් 20 වැනිදා මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ සාමාජිකයන් අතර සාකච්ඡාවේදී බලපෑම් කරනු ඇතැයි වාර්තා වේ.

ඉතිහාසයේ අන් කවරදාටත් වඩා මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවේ සාකච්ඡාවක් වෙත රටේම අවධානය යොමුවී ඇත. ඒ නිසාම, අපට වාර්තා වන කරුණ ගැන වචනයක් සඳහන් කිරීම ඉතා වැදගත්ය.

මේ වන විට ස්වාධීන මැතිවරණ නිරීක්ෂණ සංවිධාන, රජයේ වෘත්තිය සමිති, ආණ්ඩු හිතවාදී දේශපාලන පක්ෂ හැර අනෙකුත් දේශපාලන පක්ෂ, හිටපු කථානායකවරයා, හිටපු විපක්ෂ නායකයා සිවිල් සංවිධාන ඇතුළු මේ තීන්දුවට අදාළ පාර්ශ්වයන් සියල්ලම පාහේ අවදානම පහව යන්නට පෙර හදිසි මැතිවරණයක් පැවැත්වීම අනුවණකමක් බව කියා ඇත.

ආණ්ඩුව මේ හදිසියේ මැතිවරණයක් ඉල්ලන්නේ දැනට විසුරුවාහැර ඇති පාර්ලිමේන්තුව ඉදිරි මාස කිහිපය දක්වා රැුස්කරන්නට පුළුවන්කම තිබියදීය. මේ මැතිවරණය ඉදිරි මාස කිහිපයට අදාළ මාතෘකාවක්  නොවේ. ශ‍්‍රී ලංකාවේ පාර්ලිමේන්තුවට 19 වැනි සංශෝධනයෙන් ලැබී ඇති බලතල අනුව පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය ජනාධිපතිවරණයටත් වඩා රටට තීරණාත්මක බව තර්ක කළ හැකිය. රටේ වැදගත්ම මැතිවරණයක් වන මෙය හැමදාම උදා වන අවස්ථාවක් නොවේ. ඉදිරි වසර හතරහමාරක්වත් ගෙවෙන තුරු මේ මැතිවරණයේදී ජනතාව ගන්නා තීන්දුව ඍජුව බලපානු ඇත. ඉන්පසුව වසර සීයකටත් එහා අනාගතය දක්වා මේ මැතිවරණයේදී ජනතාව ගන්නා තීන්දුව බලපානු ඇත.

නැවත කොමිෂන් සභාව දෙසට හැරෙමු. මේ මොහොතේ කොමිෂන් සභාවේ සාමාජිකයන් වෙත විශාල පීඩනයක් ඇති බව පැහැදිලිය. ඒ පීඩනය මත කොමිෂන් සභාව ස්වාධීන සහ ස්වාධීන බව මහජනතාවට පෙනෙන තීන්දුවක් ගත යුතු බවත් පැහැදිලිය. එම සාමාජිකයන් තිදෙනාම පසුගිය වසර කිහිපය තිස්සේ අඩු වැඩි වශයෙන් තමන්ගේ වගකීම ඉටු කර ඇති බවත් පැහැදිලිය.

එහෙත් දැන් ඔවුන් ඉදිරියේ අලූත් අභියෝගයක් ඇත. අපි සියලූදෙනාම ඒ දෙස බලා සිටින්නෙමු.

මේ සටහනේ මුලින්ම සඳහන් කළ කරුණ නැවත සිහිපත් කළ යුතුය. අපට විශ්වාසදායක ආරංචි මාර්ගවලින් වාර්තා වෙන්නේ එක් කොමිෂන් සභා සාමාජිකයෙකු මැතිවරණයට දිනයක් නියම කළ යුතු බව අදහසක සිටින බවය.

ඔහු හිතවතුන් සමඟ කියා ඇත්තේ මීට පෙර මැතිවරණය පැවැත්වීමට නියමිතව තිබුණු අපේ‍්‍රල් 25 වැනිදා වන විට කොමිෂන් සභාව මැතිවරණ දිනයක් නියම නොකළහොත් ජනාධිපතිවරයා ඉන්පසුව මැතිවරණ දිනයක් නියම කරනු ඇති බවය. ඉන්පසුව ජනාධිපතිවරයා තමන්ගේ නිලධාරීන් යොදවා මැතිවරණය පවත්වනු ඇති බවය.

ජනාධිපතිවරයාට එවැන්නක් කිරීමට බලය ලැබුණේ කෙලෙසදැයි එම කොමිෂන් සභා සාමාජිකයා පැහැදිලි කර නැත. මැතිවරණ දිනය ජනාධිපතිවරයාට නියම කළ හැකි බව පැහැදිලිය. හදිසි තත්වයක් ඇතිවුවහොත් කොමිසමට දිනය කල් දැමීමට බලය තිබෙන බවත් පැහැදිලිය.

එහෙත් කොමිසම මැතිවරණය කල් දැමීමෙන් පසුව ජනාධිපතිවරයාට දින නියම කරන්නට බලය ලබාදුන්නේ ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ හෝ පාර්ලිමේන්තු ඡන්ද විමසීම් පනතේ කුමන වගන්ති යටතේදැයි පැහැදිලි නැත. ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව හා පාර්ලිමේන්තු ඡන්ද විමසීම් පනතේ එවැනි ප‍්‍රතිපාදනයක් තිබේයැයි ලියුම්කරුට නම් දකින්නට ලැබුණේ නැත.

එම කොමිෂන් සභා සාමාජිකයාගේ බිය සාධාරණ යැයි සිතමු.

ඔහු හිතවතුන් සමඟ කියා ඇති පරිදි කොමිසම දිනයක් නියම නොකළහොත් ජනාධිපතිවරයා දිනයක් නියම කොට, කොමිසමේ සාමාජිකයන්ගේ තීන්දුවට පිටින් මැතිවරණය පවත්වනු ඇතැයි මොහොතකට අනුමාන කරමු.

තත්වය එසේ වුණත්, කොමිසම එම කාරණයට බියෙන් තීන්දුවක් ගත යුතු නැත. කොමිසම ගත යුත්තේ මේ මොහොතේ තර්කානුකූල තීන්දුවය. ජනාධිපතිවරයා ගනු ඇතැයි අනුමාන කරන තීන්දුවකට ප‍්‍රතිචාර දැක්වීමක් කිසිවෙකු ඔවුන්ගෙන් අපේක්ෂා නොකරනු ඇත.

ජනාධිපතිවරයා කොමිසමටත් පිටින් ගොස්, ඒ ආකාරයට ඡන්දය පවත්වන්නට උත්සාහ කළහොත් එයින් සිදු වනු ඇත්තේ ජනාධිපතිවරයාගේ සැබෑ අරමුණ ජනතාව ඉදිරියේ හෙළිදරව් වීමය. එමෙන්ම, කොමිසමේ තීන්දුවට පිටින් එලෙස මැතිවරණය පවත්වන්නට උත්සාහ කළොත් එයට එරෙහිව අධිකරණයේදී සටන් කිරීමේ හැකියාවක්ද පුරවැසියන්ට ඇත.

මේ ජනාධිපතිවරයාට බයෙන් සියලූ තීන්දු ගත යුතු ඒකාධිපති රටක් නොවේ. ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී රටකි.

මෙවැනි මොහොතක මැතිවරණයක් පැවැත්වීම නම් අවදානම් සහගත තීන්දුවට ස්වාධීනත්වයක් සහ යුක්ති සහගත බවක් ආරෝපණය කිරීම මැතිවරණ කොමිසමේ කාර්යභාරය නොවේ.

කොමිෂන් සභාව නියම කළ දිනයක මැතිවරණය පවත්වා වසංගතය පැතිර යෑමෙන් බරපතළ තත්වයක් උදා වුවහොත් කොමිසමට එහි වගකීම බාරගන්නට සිදුවනු ඇත.

ජනාධිපතිවරයාට එතරම් හදිසියක් තිබෙනවා නම්, උක්ත මැතිවරණ කොමිෂන් සාමාජිකයා තර්ක කරන අන්දමේ බලයක් ජනාධිපතිවරයාට තිබේ නම්, (අප දන්නා ආකාරයට එවැනි බලයක් ජනාධිපතිවරයාට නැත.) ජනාධිපතිවරයාටම දිනයක් නියම කොට ඔහුට මැතිවරණයෙහි වගකීම ගත හැකිය.

රාජ්‍ය සේවක වෘත්තිය සමිති 21ක් මැතිවරණය ගැන අනතුරු හඟවයි


කොවිඞ්-19 වසංගතය පිළිබඳ අවදානම පහව ගොස් නැති පසුබිමක හදිසි මහමැතිවරණයක් පැවැත්වීමට උත්සාහ කළහොත්, රාජ්‍ය සේවකයන් අවදානමකට ලක්වනු ඇති බව රාජ්‍ය සේවකයන්ගේ වෘත්තීය සමිති 21ක් ඒකාබද්ධව මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව වෙත දැනුම්දී තිබේ.


අපේ‍්‍රල් 18 වැනිදා මැතිවරණ කොමිසම වෙත එම ලිපිය යොමුකර ඇත.
රාජ්‍ය සේවකයන් ලක්ෂ දෙකක් පමණ මැතිවරණ රාජකාරීවල යෙදිය යුතු අතර තම වෘත්තීය සමිතිවල අදහස්වලට දැඩි අවධානයක් යොමුකරන ලෙස මැතිවරණ කොමිසමෙන් එල්ලා තිබේ.


චීනයේ හා දකුණු කොරියාවේ මීට පෙර කොවිඞ්-19 සුවවූ රෝගීන්ට පවා නැවත රෝගය වැළඳී ඇතැයි තහවුරු වී ඇති පසුබිමක වසංගතයේ අවදානම ඉවත්ව නොමැති බවත්, මැතිවරණය පැවැත්වීමෙන් වසංගතය වර්ධනය විය හැකි බවත් එම ලිපියෙන් දන්වා තිබේ.


එම සම්පූර්ණ ලිපිය මෙසේය.
‘මහ මැතිවරණය පැවැත්වීම සම්බන්ධවයි
කොවිඞ්-19 ගෝලීය වසංගත තත්ත්වයක් බවට පත්වී ඇති අවස්ථාවක ශ‍්‍රී ලංකාවේ මහ මැතිවරණය පැවැත්වීම ගැන යළිත් වරක් කතාබහක් ඇතිවී තිබේ. මේ සම්බන්ධයෙන් සාකච්ඡුා කිරීමට මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව 20 වැනි දා රැස්වන බව ද ජනමාධ්‍ය වාර්තා කළේය.


ශ‍්‍රී ලංකාවේ කොවිඞ්-19 අවදානම පහව ගොස් ඇති බවක් මේ වන තෙක් සෞඛ්‍ය අංශ මගින් තහවුරු කර නොමැත. නිරෝධායනය වූ කිහිප දෙනෙකුට ද කොරෝනා ආසාදනය වී ඇති බව සෞඛ්‍ය අංශ තහවුරු කර තිබේ. චීනයේ මෙන්ම දකුණු කොරියාවේ ද කොරෝනා ආසාදනය වී සුව වූ බවට තහවුරු කළ රෝගීන් පවා යළිත් වරක් රෝගයට ගොදුරු වී ඇති වාතාවරණයක ගෝලීය වශයෙන් පවතින මෙම වසංගත තත්වය තවමත් පහව ගොස් නැත. මෙම වාතාවරණය තුළ මැතිවරණ කොමිසම විසින් මැතිවරණය කල් දැමීමට හේතු වූ තත්වයන් තවමත් ඉවත් වී නොමැත.


මෙවැනි වාතාවරණයක මැතිවරණයක් පැවැත්වීමේදී මැතිවරණ රාජකාරිවල නිරත වන ලක්ෂ දෙකකට වැඩි රජයේ නිලධාරීන්ගේ ආරක්ෂාව සම්බන්ධයෙන් අවධානය යොමු කිරීම මැතිවරණ කොමිසමේ වගකීමකි. මැතිවරණ ක‍්‍රියාවලියේදී ජාතික හැඳුනුම්පත පරීක්ෂා කිරීම හා ඇගිලිවල තීන්ත ආලේප කිරීම මැතිවරණ නිලධාරීන්ට පැවරෙන ප‍්‍රධාන රාජකාරියකි.


පසුගිය ජනාධිපතිවරණයේදී ඡන්දය භාවිත කිරීම සදහා විදේශගත ශ‍්‍රී ලාංකිකයින් ලංකාවට පැමිණි අතර, එය ඉහළ අගයක් ගත්තේය. ලංකාවේ මැතිවරණවලදී විදේශීය නිරීක්ෂකයන්ගේ පැමිණීම ද සිදුවෙයි. ගෝලීය වසංගතයත් සමඟ විදේශගත ශ‍්‍රී ලාංකිකයන්ට ඡන්දය දැමීමට ලංකාවට පැමිණීමේ අවස්ථාව සලසාදීම ද ගැටලූසහගත විය හැකි අතර, විදේශීය නිරීක්ෂකයන්ගේ පැමිණීම ද ගැටලූසහගත විය හැකිය.


එමෙන්ම පවතින තත්ත්වය හමුවේ ඡන්දදායකයින් ඡුන්දපොළවලට පැමිණිම සැකසහිත විය හැකිය. මහ මැතිවරණයේ දී ජනතාව කුඩා කණ්ඩායම් වශයෙන් හෝ ඒකරාශී වීම නොවැළැක්විය හැකිය. රජයේ නිලධාරීන්ට මැතිවරණය පිළිබඳව සැසි රැුසක් පැවැත්වීම සාමාන්‍ය ක‍්‍රමය වන අතර මෙවැනි වාතාවරණයක එලෙස සිදු කිරීමෙන් ඔවුන්ගේ ආරක්ෂාව සම්බන්ධයෙන් ගැටලූ ඇතිවිය හැකිය.
විශේෂයෙන්ම මහ මැතිවරණය ගැන අවධානය යොමු කරමින් කටයුතු කරද්දී කොරෝනා මර්දනය සම්බන්ධයෙන් අවධානය අඩුවීම තුළින් කොරියාවේ සහ චීනයේ මෙන් යළිත් වරක් වසංගත තත්ත්වය ඉහළට මතුවීමේ අවදානම සෞඛ්‍ය අංශ මගින් ප‍්‍රතික්ෂේප කර නැත.


මේ තත්වය තුළ මෙම ඉල්ලීම් ඉදිරිපත් කරන රාජ්‍ය අංශයේ සේවකයින් නියෝජනය කරන අප වෘත්තීය සමිති පැහැදිලිව ඉල්ලා සිටින්නේ මැතිවරණ රාජකාරිවල යෙදෙන නිලධාරීන්ගේ ආරක්ෂාව පිළිබඳව මෙන්ම මහජනතාවගේ ඡන්ද හිමිකම පිළිබඳව තීරණ ගැනීමේදී අප ඉදිරිපත් කරන කරුණු සම්බන්ධයෙන් බරපතළ අවධානයක් යොමු කරන ලෙසයි.’


ලංකා ගුරු සංගමය, සමස්ත ලංකා රාජ්‍ය කළමනාකරණ නිළධාරීන්ගේ සංගමය, ශ‍්‍රී ලංකා තැපැල් හා විදුලි සංදේශ සේවා සංගමය, පළාත් කළමණාකරණ සේවා නිළධාරින්ගේ සංගමය, ජාතික තැපැල් හා විදුලි සංදේශ සේවක සංගමය, දුම්රිය ඒකාබද්ධ පෙරමුණ, තොරතුරු හා විදුලි සංදේශ සියලූ සේවක සංගමය, රජයේ කර්මාන්තශාලා සේවක සංගමය, එක්සත් ජාතික තැපැල් සේවක සංගමය, එක්සත් තැපැල් හා විදුල් සංදේශ සේවක සංගමය, ශී‍්‍ර ලංකා නිදහස් තැපැල් වෘත්තියවේදීන්ගේ සංගමය, ලංකා වාත්තීය සමිති සම්මේලනය, රජයේ ආහාර නිරීක්ෂිකා සංගමය, එක්සත් ලංකා පවුල් සෞඛ්‍ය සේවා නිළධාරීන්ගේ සංගමය, ජාතික නිදහස් වෘත්තීය සමිති සම්මේලනය, වාරිමාර්ග පොදු සේවක සංගමය, ආණ්ඩුවේ කම්කරු සමිති සම්මේලනය, ආපදා කළමනාකරණ මධ්‍යස්ථානයේ සේවක වෘත්තීය සමිතිය, දුම්රිය ශේණිගත වෘත්තීය සමිති එකතුව, දුම්රිය සේවක සංගමය, දුම්රිය කම්කරු එකතුව එම ලිපියට අත්සන් තබා ඇත.