No menu items!
22.1 C
Sri Lanka
10 May,2026
Home Blog Page 19

සභාපතිට ආරක්ෂාව නොදුන්නේ අයිආර්සී නිසා.. මහජන ආරක්ෂක ඇමති ආනන්ද විජේපාල

ඝාතනයට ලක්වූ වැලිගම ප්‍රාදේශීය සභාවේ සභාපති ලසන්ත වික්‍රමසේකර තමාට පොලිස්පතිවරයාගෙන් ආරක්ෂාව ඉල්ලා ඇති බව මෑතකදී දැනගත් බවද, ඔහුට පොලීසිය ආරක්ෂාව ලබාදී නැත්තේ ලියාපදිංචි අපරාධකරුවන්ට ආරක්ෂාව සැපයීමට නොහැකි නිසා බවද මහජන ආරක්ෂක ඇමති ආනන්ද විජේපාල අනිද්දා කළ විමසීමකදී පැවසීය.

ඔහු ඒ බව පැවසුවේ ඝාතනයට ලක්වූ වැලිගම ප්‍රාදේශීය සභාවේ සභාපතිවරයා ආරක්ෂාව ලබාදෙන ලෙස පොලිස්පතිවරයාගෙන් කළ ඉල්ලීම පිළිබඳ හා ඒ සම්බන්ධයෙන් පොලීසිය ගෙන ඇති පියවර සම්බන්ධයෙන් කළ විමසීමේදීය.
මහජන ආරක්ෂක ඇමතිවරයා පැවසුවේ යම් අයකු ආරක්ෂාව ඉල්ලුවොත් එය සලකා බලන කමිටුවක් පවතින බවත්, එම කමිටුවේ නිර්දේශ මත ආරක්ෂාව සපයන බවත්ය. එසේම වින්දිතයන්ට හා සාක්ෂිකරුවන්ට එයට අදාළ ආයතනය යටතේ ආරක්ෂාවේ ප්‍රශ්නයක් ඇත්නම් ආරක්ෂාව සපයන බවද ඇමතිවරයා පැවසීය.

පාතාලය සම්බන්ධයෙන් විමර්ශන පවතින, නඩු පවතින අපරාධකරුවකු අපරාධ කර පොලිස් ආරක්ෂාව පතනවා නම් එය කළ නොහැකි බවත්, එසේ ආරක්ෂාව සැපයුවොත් ඝාතන සිදුකරන පුද්ගලයන් නීත්‍යනුකූලව ආරක්ෂාව ඉල්ලනු ඇති බවත් ඔහු පැවසීය.

මහජන නියෝජිතයෙකු ආරක්ෂාව ඉල්ලූ විටත් එය සිදුකළ නොහැකිදැයි ඔහුගෙන් කළ විමසීමේදී පැවසුවේ මහජන නියෝජිතයන් ලෙස නීතිගරුක පුරවැසියන් යෙදවීමට දේශපාලන පක්ෂ වගබලාගත යුතු බවයි. එසේ වුවද මෙම සිදුවීම සම්බන්ධයෙන් කණ්ඩායම් 4ක් විමර්ශනය කරන බවත්, දැනට සාර්ථක තොරතුරු ලැබී ඇති බවත්, සිද්ධියට සම්බන්ධ පුද්ගලයන් වහාම නීතිය ඉදිරියට ඉදිරිපත් කිරීමට බලාපොරොත්තු වන බවත් ඇමතිවරයා පැවසීය.

ඝාතනයට ලක්වූ වැලිගම ප්‍රාදේශීය සභාවේ සභාපති ලසන්ත වික්‍රමසේකර 2025.08.29 දින සහිතව ආරක්ෂාව සපයන ලෙස ඉල්ලමින් පොලිස්පතිවරයාට යවන ලද ලිපියක් විපක්ෂ නායක සජිත් ප්‍රේමදාස ඔක්තෝබර් 23 වැනිදා පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළේය.

‘මාගේ ජීවිතාරක්ෂාව සලසා ගැනීම සම්බන්ධයෙනි’ යනුවෙන් එහි උද්ධෘතය සඳහන් වේ. වැලිගම ප්‍රාදේශීය සභාවේ සභාපතිවරයා වශයෙන් දිවුරුම් දීමට ආසන්න කාල සීමාවේ සිට ඔහුට විවිධ පාර්ශ්වයන්ගෙන් තර්ජන එල්ල වූ බවත්, සභාපතිවරයා වශයෙන් දිවුරුම් දීමට අවස්ථාව නොදෙන බවට තර්ජන එල්ල වූ බවත් එහි සඳහන් කරයි.

එයට අමතරව විවිධ පාර්ශ්ව විසින් සමාජ මාධ්‍ය ජාලා හරහා තර්ජන එල්ල කරන බවත්, ඒ සම්බන්ධයෙන් අවස්ථා කිහිපයකදී පොලීසිය දැනුවත් කිරීමට කටයුතු කළ බවත්, එම තර්ජන පිළිබඳ අවධානයෙන් සිටින ලෙස පොලීසිය දැනුම් දුන් බවත් සඳහන් කරයි.

ඔහු අධිකරණයට පැමිණෙන අවස්ථාවකදී හෝ ප්‍රාදේශීය සභාවට පිටත්ව යන අවස්ථාවකදී ඝාතනය කිරීමට උත්සාහ දරන බවට විශ්වාසයක් පවතින බවත්, ඒ සම්බන්ධයෙන් ප්‍රධාන පාතාල කල්ලි ගණනාවක් තර්ජන කර ඇති බවත්, එම ලිපිය ලියන දිනයට පෙර දිනයේද මිදිගම රුවන් හෙවත් රුවන් ජයසේකර නැමැති පුද්ගලයා ෆේස්බුක් පොස්ටුවක් පළකර ඇති බව දැනගන්නට ලැබුණ බවත්, විවිධ පුද්ගලයන්ගේ නම් පළකර ඔහු ඔවුන්ගේ සමීපතමයකු බව සඳහන් කරමින් ජීවිතයට තර්ජනයක් වන ආකාරයේ තොරතුරු මාධ්‍ය හා සමාජ මාධ්‍ය හරහා සමාජය වෙත මුදා හැර ඇති බවත් සඳහන් කරයි.

එම කරුණු අනුව තම ජීවිතයට බරපතළ තර්ජනයක් ඇති බැවින් ජීවිත ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් සුදුසු ක්‍රියාමාර්ගයක් ගන්නා ලෙස එහි වැඩිදුරටත් ඉල්ලා තිබේ.

විපක්ෂ නායකවරයා එහිදී වැලිගම ප්‍රාදේශීය සභා සභාපතිවරයා 2025 සැප්තැම්බර් 01 දින ඉදිරිපත් කර ඇති දිවුරුම් ප්‍රකාශයක්ද පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කර ඇති අතර එහි ඔහුට ඇති තර්ජනවල ස්වරූපයන් සඳහන් කරමින් ඉල්ලා සිටින්නේ රාජකාරි වේලාවේදී හා පසුවත් සුදුසු ආරක්ෂාවක් ඔහු වෙත ලබාදීමට කටයුතු කරන ලෙසයි.

විජයදාස රාජපක්ෂට කෝටි 130ක් ගෙවන්න වීම නිසා ලේක්හවුසිය අවුලක

Image ref 27664727. Copyright Rex Features Ltd. No reproduction without permission. Please see www.rexfeatures.com for more information.

හිටපු අමාත්‍යවරයකු වූ ජනාධිපති නීතිඥ විජයදාස රාජපක්ෂට අපහාස කිරීම වෙනුවෙන් ගෙවන්නට නියමිත රුපියල් මිලියන 1300ක පමණ මුදල නිසා ලේක්හවුස් හෙවත් එක්සත් ප්‍රවෘත්ති පත්‍ර සමාගම දැඩි අර්බුදයකට ලක්වී ඇතැයි වාර්තාවේ.
මෙසේ ලේක්හවුස් ආයතනය අර්බුදයට ලක්වී ඇත්තේ එම වන්දි මුදල ගෙවීම සඳහා මුදල් නැති වීමත්, අතරමැදි එකඟතාවකට පැමිණීමට විජයදාස රාජපක්ෂ මහතා මෙතෙක් කැමැත්ත පළ නොකිරීමත් නිසාය.

මේ සම්බන්ධයෙන් කරන ලද විමසීමකදී ලේක්හවුස් ආයතනයේ සභාපති ගාමිණී වරුෂමාන පැවසුවේ එතරම් වන්දි මුදලක් ගෙවීමට ආයතනයට හැකියාවක් නැති බවයි. ඒ සම්බන්ධයෙන් විජයදාස රාජපක්ෂ මහතාගෙන් ආයතන අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලය ලෙස ඉල්ලීමක් කළ බවත්, එයට තවමත් පිළිතුරු ලැබී නැති බවත් ඔහු පැවසීය.

ලේක්හවුස් ආයතනයේ කොටස් හිමිකම් සම්බන්ධයෙන් විජයදාස රාජපක්ෂ මහතාට උනන්දුවක් තිබෙන බව මහ භාරකාරවරයාට දැනුම් දී ඇති බවත්, ඔහු විජයදාස රාජපක්ෂ මහතාට කතාකළ අවස්ථාවේ වන්දි මුදල රුපියල් මිලියන 1300ක් පමණ විය හැකි බව පැවසූ බවත්, එකඟතාවක් සඳහා කැමැත්තක් පළ නොකළ බවත් සභාපතිවරයා පැවසීය.
මෙම තත්වය මත බැංකුවකින් දීර්ඝ කාලීන ණය මුදලක් ලබා ගැනීම සඳහා ඇපකරයක් ලබාදෙන ලෙස භාණ්ඩාගාරයෙන් ඉල්ලීමක් කළ බවත්, ඒ සඳහා ආණ්ඩුව කැමති විය යුතු බවත් හා ආයතනයේ කටයුතු සාමාන්‍ය ලෙස ඉදිරියට ගෙන යන බවත් ඔහු පැවසීය.

ලේක්හවුස් ආයතනයට අයත් හෝකන්දර ප්‍රදේශයේ ඇති ඉඩමක් සම්බන්ධයෙන් විජයදාස රාජපක්ෂ මහතාගේ උනන්දුවක් ඇති බවට පැතිරෙන ආරංචිය සම්බන්ධයෙන් කළ විමසීකදී සභාපතිවරයා පැවසුවේ එම ඉඩම ණය වෙනුවෙන් බැංකුවලට උකස් තියා ඇති එකක් බවයි.

විජයදාස රාජපක්ෂ මහතාට කළ අපහාසය සම්බන්ධයෙන් කොළඹ දිසා අධිකරණයේ 2009 වසරේදී නඩු පවරා ඇති අතර ඒ සඳහා 2010 වසරේදී තීන්දුවක් ලබාදී ඇත. ඒ රුපියල් මිලියන 500ක මුදලක් ගෙවන ලෙසය. ඒ සම්බන්ධයෙන් ඉන්පසු අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කර ඇති අතර එය 2013 වසරේදී නිෂ්ප්‍රභ කර තිබේ. අවසානයේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට කළ අභියාචනය 2025 ඔක්තෝබර් 14 දින නිෂ්ප්‍රභ කර තිබේ. රුපියල් මිලියන 1300ක් ගණනය වී ඇත්තේ මුල් තීන්දුව ලබාදුන් දින සිට වසරකට සියයට 12ක පොලී අනුපාතයක් යටතේ එය ගණනය කිරීම හේතුවෙනි.

ඇතිවී ඇති තත්වය සම්බන්ධයෙන් ලේකහවුස් ආයතනයේ වෘත්තීය සමිති විජයදාස රාජපක්ෂ මහතාගෙන් සාකච්ඡාවක් ඉල්ලා ඇති අතර ඒ සඳහා දිනයක්ද ලබාදී පසුව එම හමුව අවලංගු කර තිබේ. ඒ සිය නීතිඥයාගේ උපදෙස් ලබාගත යුතු බව පවසමිනි. ඉන්පසු සාකච්ඡාවක් සඳහා ලිඛිත ඉල්ලීමක් ලේක්හවුස් වෘත්තීය සමිති විජයදාස රාජපක්ෂ මහතාට යොමුකර ඇති අතර එයට මෙතෙක් පිළිතුරක් ලැබී නැති බව එහි වෘත්තීය සමිති නියෝජිතයෙක් අප කළ විමසීමකදී පැවසීය.

මේ සම්බන්ධයෙන් විමසීම සඳහා විජයදාස රාජපක්ෂ මහතා දූරකථනයට සම්බන්ධ කර ගැනීමට උත්සාහ කළද ඔහු සම්බන්ධ වූයේ නැත.

ලේක්හවුස් ආයතනය 1973 වසරේදී රජයට පවරා ගැනීමේ පනත අනුව එහි බහුතර කොටස් අයිතිය මහා භාරකාරවරයාට පවරා ඇති අතර එය පවරා ගන්නා අවස්ථාවේ හිමිකරුවන් වූ විජයවර්ධන පවුලේ සමාජිකයන්ට ඉතිරි කොටස් අයිතිය හිමිවේ.

90 දශකයේ රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ න්‍යාය පත්‍රය ඉක්මවා යා යුතුව තිබේ – ජයදේව උයන්ගොඩ

 


පසුගිය කාලයේ තරමක් ආපස්සට ගොස් තිබුණ ලංකාවේ රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ පිළිබඳ සාකච්ඡාව යළිත් මතුවී තිබේ. එය මතුකරන ප්‍රධාන කණ්ඩායම් කිහිපයක් සිටිති. දෙමළ දේශපාලන පක්ෂ, ජාතික ජන බලවේගයට හිතවත් සහ සම්බන්ධයක් නැති සිවිල් සමාජ කණ්ඩායම්ද, විරුද්ධ පක්ෂයේ සමහර දේශපාලන පක්ෂද ඒ අතර සිටිති. ඉන්දියාව ඇතුළු කොළඹ සිටින විදේශ තානාපතිවරුද එම තේමාව ගැන උනන්දු වෙති. මෙම ලිපියේ අරමුණ වර්තමාන දේශපාලන පසුබිම තුළ රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ තේමාවේ විෂය පථය අලුත් වී ඇති බව පෙන්වා දීමයි. මෙම සාකච්ඡාවෙන් ගොඩ නැගෙන ප්‍රධාන තර්කය වන්නේ, ලංකාවේ රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ සාකච්ඡාව 1990 ගණන්වල දශකයේ මතු වූ සාකච්ඡාමය රාමුව ඉක්මවා ගොස් තිබෙන බවයි. ඒ බව පිළිගැනීම රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්ති සාකච්ඡාව යාවත්කාලීන කිරීමේ ආරම්භක පියවර විය යුතු බවද මෙම රචනයෙන් යෝජනා වේ.

රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ පැරණි රාමු

නිදහසින් පසු ලංකාවේ රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ කතිකාව, අවධීන් හතරක් තුළ විකාශනය වී ඇත. පළමුවැන්න, සිංහල හා දෙමළ ජාතිකවාදී අවධියයි. නිදහසින් පසු මුල් අවුරුදු දහය තුළ සිදුවූ මෙම විකාශනයෙහිදී දෙමළ ජාතිකවාදී ධාරාව අවධාරණය කෙළේ ලංකාවේ නිදහසින් පසු රාජ්‍යය සන්ධිවාදී (ෆෙඩරල්වාදී) ප්‍රතිසංස්කරණයට සහ ප්‍රතිනිර්මාණයකට භාජනය විය යුතුය යන්නයි. සිංහල ජාතිකවාදී ධාරාව අවධාරණය කෙළේ නිදහසින් පසු රාජ්‍යයේ ඒකීයවාදී ස්වරූපය ශක්තිමත් කරමින් එය සමූහාණ්ඩුවක් (ඍැචමඉකසජ එකක්) බවට පත්කරමින් ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමේ අරමුණයි. දෙවැනි අවධිය 1970-77 කාලය තුළයි. ශ්‍රීලනිපය, සමසමාජ පක්ෂය සහ කොමියුනිස්ට් පක්ෂය සමන්විත වූ සමගි පෙරමුණු ආණ්ඩුවේ රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ න්‍යාය පත්‍රය වූයේ, ලංකාව ‘ජනරජයක්’ (සමූහාණ්ඩුවක්) බවට පත්කරමින්, එහි ඒකීයවාදී ගති ලක්ෂණ ශක්තිමත් කරමින්, සමාජවාදී ලක්ෂණ අලුතින් හඳුන්වා දෙමින් ප්‍රතිනිර්මාණය කළ යුතුය යන්නයි. එහි මතවාදී සහ න්‍යායික දැක්ම වූයේ, ලංකාවේ රාජ්‍යය එහි ලිබරල්- ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාමය රාමුවෙන් ඉවතට ගොස්, අර්ධ-සමාජවාදී-පාර්ලිමේන්තුවාදී හා සිංහල ජාතිකවාදී රාමුවක් තුළ රාජ්‍යය අලුතෙන් නිර්මාණය කළ යුතුය යන්නයි.

තුන්වැනි අවධිය 1978 සිට මේ දක්වා පවතින්නකි. එය නම්, රාජ්‍යය ලිබරල්- ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාමුවෙන් ඉවත්ව, අර්ධ පාර්ලිමේන්තුවාදී- අර්ධ ජනාධිපතිවාදී සහ අධිකාරවාදී ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාමය රාමුවක් තුළ නැවත නිර්මාණය කළ යුතුය යන්නයි. මේ සෑම පියවරක්ම රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ ඉක්මවූ රාජ්‍ය ප්‍රතිනිර්මාණ ව්‍යාපෘතීන් විය.

සිව්වැනි අවධිය, 1990 ගණන්වල මුලදී ආරම්භ වී තවමත් පවතියි. 1978 හඳුන්වා දුන් අධිකාරවාදී රාජ්‍ය ව්‍යුහය අහෝසි කොට, ලිබරල් -ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාමුවක් ඇතුළත ලිබරල් රාජ්‍යය ගොඩනැගීම ඒ තුළ අවධාරණය කෙරිණ. ශ්‍රීලනිපය, සමසමාජ පක්ෂය සහ කොමියුනිස්ට් පක්ෂය ප්‍රධානව පිහිටුවා ගත් පොදු ජන එක්සත් පෙරමුණ මෙම මතවාදී පරිවර්තනයේ මූලිකත්වය ගත්තේය. පොදු ජන එක්සත් පෙරමුණ 1993 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයටත්, 1994 ජනාධිපතිවරණයටත් ඉදිරිපත් කරන ලද මැතිවරණ ප්‍රකාශනය එම රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ න්‍යාය පත්‍රය සංකල්පගත කළ ලියවිල්ල විය. එම ලියවිල්ලේ කෙටුම්පත්කරුවෝ, පොදු ජන පෙරමුණේ නායකත්වය දැරූ සහ පසුව අගමැති සහ ජනාධිපතිධුර දැරූ චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග, ව්‍යවස්ථා කටයුතු පිළිබඳ ඇමති ජීඑල් පීරිස්, ද්‍රවිඩ එක්සත් විමුක්ති පෙරමුණේ මන්ත්‍රීවරයකු වූ ආචාර්ය නීලන් තිරුචෙල්වම් සහ තවත් විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන් කිහිප දෙනකු යෝජනා කර තිබුණ පරිදි, පොදු ජන එක්සත් පෙරමුණු ආණ්ඩුවේ ලිබරල් -ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ ව්‍යාපෘතියට තවත් අංගයක් එකතු කළහ. එය නම් මේ වන විට පිහිටුවා තිබුණු පළාත් සභා ක්‍රමය ශක්තිමත් කරමින්, ද්‍රවිඩ ජනතාව සඳහා වඩාත් අර්ථවත් ලෙස බලය විමධ්‍යගත කිරීම පුළුල් කිරීම මගින්, රාජ්‍යයේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ව්‍යුහයන් වඩාත් යාවත්කාලීන සහ ශක්තිමත් කිරීමයි. අර්ධ-සන්ධීය ක්‍රමයකට ආසන්න ලෙස රාජ්‍ය බලය විමධ්‍යගත කරන රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ කතිකාවක්, 1990 ගණන්වල මුල් වසර මුලදී මතුවී, එම දශකයේ මැද සහ අගභාගවලදී එය තවදුරටත් පුළුල්ව විකාශනය විය. එය ප්‍රගතිශීලී සිවිල් සමාජ බලවේග වෙතින් ප්‍රබලව මතු වූ යෝජනාවක් වූ අතර, පොදු පෙරමුණු ආණ්ඩුව රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ සඳහා මහජන ව්‍යාපාරයක් දියත් කළ විට, එහි සක්‍රිය පාර්ශ්වයක් වූයේද එම සිවිල් සමාජ ව්‍යාපාරයයි.

ලිබරල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාමුවක් තුළ, ආණ්ඩුක්‍රම ප්‍රතිසංස්කරණද සහිතව ප්‍රජාතන්ත්‍රීයකරණයත්, ජනවාර්ගික ගැටලුවට පරිණත දේශපාලන විසඳුමක් සැපයීමත් ඉලක්ක කරගත්, වඩාත් වර්ධනය වූ න්‍යාය පත්‍රය වූයේ මෙයයි. එයද සකස් වූයේ ලංකාවේ රාජ්‍යය ප්‍රතිර්මාණය කිරීමේ දැක්මක් තුළිනි. ඉන් පසුව, ලංකාවේ දේශපාලන පක්ෂවලත්, සිවිල් සමාජ බලවේගවලත්, රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ යෝජනා, මග පෙන්වනු ලැබූයේ මෙම 1992-2002 පොදු පෙරමුණු ආණ්ඩුවේ ප්‍රතිපත්ති රාමුව වෙතිනි. එය නූතන ලංකාවේ රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ කතිකාවේ දියුණුම අවධියද විය.

එසේ වුවත්, දශක තුනකට පසු වර්තමානයේ, එම 1990 ගණන්වල සකස් වූ රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ කතිකාවේ ප්‍රමාණවත් නොමැතිකම අනාවරණය වී තිබේ. එම කරුණ පහදා දෙමින්, ජාතික ජන බලවේග ආණ්ඩුවේ වර්තමාන ප්‍රතිසංස්කරණ න්‍යාය පත්‍රය ආශ්‍රිත කරගෙන, රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ කතිකාව, අප බොහෝ දෙනා නොදැනම එහි පස්වැනි අවධියට ළඟාවී ඇති බව පෙන්වාදීම, මෙම ලිපියේ ඉතිරි කොටසින් සිදු කෙරෙන කාර්යයයි.

රාජ්‍යයේ අභ්‍යන්තර ව්‍යුහයන් ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම

අප රටේ දේශපාලන කතිකාවේ පසුගිය දශක කිහිපය තුළ සෙමින් වර්ධනය වී, 2022 පුරවැසි අරගලය තුළින් ප්‍රබල ලෙස ප්‍රකාශයට පත්වූ රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ අදහසක් තිබේ. එම අදහස සූත්‍රගත කළ හැකි සංකල්පයක් නම්, ‘රාජ්‍යයේ අභ්‍යන්තර ව්‍යුහයන් ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම’යි. එයින් අර්ථවත් වූයේ, ලංකාවේ රාජ්‍යයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාමය රාමුවට අමතරව, රාජ්‍යයේ ආයතන සහ පුද්ගල පිරිස්ද, ඒවායේ සහ ඔවුන්ගේ චර්යාවද පත්වී ඇති දැඩි පරිහාණිය පිළිබඳ ගැටලුවද ආමන්ත්‍රණය කළ යුතුය යන්නයි. 2022 ලංකාවේ අරගලය තුළින්ද, බංග්ලාදේශය, ඉන්දුනීසියාව, නේපාලය, මොරොක්කෝ සහ මැඩගස්කර් යන රටවල මේ දක්වාද සිදුවන තරුණ පුරවැසි නැගිටීම්වලින්ද අවධාරණය කරන ‘දූෂණය’ අවසන් කිරීමේ ඉල්ලීම මෙම රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ ප්‍රයත්නවලට මඟ පෙන්වන ප්‍රධානතම දේශපාලන අපේක්ෂාවයි.

මේ සෑම රටකම ‘දූෂණ විරෝධය’ යන්නෙන් අදහස් වන්නේ රාජ්‍යයේ ව්‍යුහයන්, ආයතනද, ඒවායේ පිරිස් සහ පුද්ගයන්ද, එම රාජ්‍යවල ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා ව්‍යුහය කවරක්ද යන්න නොතකා, ඇතිවී තිබෙන පරිහාණියයි. එය පිළිකාවක් මෙන් රාජ්‍ය ව්‍යුහයන්ගේ අභ්‍යන්තරයට විනිවිද ගොස් තිබෙන රෝගයක් වන අතර, දේශපාලන නායකත්වය, පාලක පන්ති මෙන්ම සමාජයද වසාගෙන එය පැතිරී ඇත. තරුණ පරපුර මෙම සෑම දූෂණ විරෝධී අරගලයකටම නායකත්වය දෙන්නේත්, පවත්නා දේශපාලන පක්ෂ නායකත්වයන් නොතකා, ඒවායින් ප්‍රකාශ වන දේශපාලන ස්වාධීනත්වය යන්නෙන් අවධාරණය වන්නේත් දූෂණ සංස්කෘතියක් විසින් පැරණි පරම්පරාවන්ද ඇතුළුව පවත්නා අධිපති දේශපාලන ක්‍රමයේ සිදුවී ඇති සමස්ත පරිහාණියයි. මෙහි ප්‍රතිඵලය වී තිබෙන්නේ රාජ්‍යය එහි අභ්‍යන්තර පරිහාණිය නිසා සමාජය මත විශාල බරක් වීමයි. මන්ද යත්, පිරිහුණු රාජ්‍යය විසින් පෝෂණය කරනු ලබන්නේ පුරවැසියන් නොව, පරපෝෂිත ප්‍රභූතන්ත්‍රයන් සහ ඔවුන් මත යැපෙන හමුදා, පොලිසි, නිලධර තන්ත්‍ර, දේශපාලන පක්ෂ, සේවාදායක කණ්ඩායම්, හිතමිතුරු කව, ඥාති කණ්ඩායම්, ඒවායේ හිමිකරුවන් සහ දේශපාලන ප්‍රභූ තන්ත්‍රයි.

ලංකාවේ දේශපාලන ශබ්ද කෝෂයට අලුතෙන් එකතු වී තිබෙන ‘අපරාධ රාජ්‍යය’ සහ ‘චෞර රාජ්‍යය’ යන පදවලින් ප්‍රකාශයට පත්වන්නේ රාජ්‍යයේ අභ්‍යන්තර පරිහාණියේ තවත් භයානක ප්‍රවණතාවකි. චෞරවාදී පාලන තන්ත්‍ර ප්‍රභවය ලබන්නේ ඒ වෙතිනි. එය නම්, දේශපාලන පක්ෂ, දේශපාලනඥයන්, නිලධරතන්ත්‍ර කොටස් හා පොලිසිය ඇතුළු රාජ්‍ය යන්ත්‍රයේ පුද්ගලයන් සහ අපරාධ ලෝකය සහ දූෂණ ලෝකය අතර ඇතිවී තිබෙන සන්ධානයයි.

මේ අතර, ලංකාවේ සිවිල් සමාජ ව්‍යාපාර, “සුළු ජනතාව” යනුවෙන් හඳුන්වන ප්‍රජාවන්ගේ දේශපාලන පක්ෂ සහ මානව අයිතිවාසිකම් සංවිධාන රාජ්‍යයේ අභ්‍යන්තර ප්‍රතිසංස්කරණ සඳහා දිගින් දිගටම ඉදිරිපත් කරන ලද ඉල්ලීමක් තිබේ. එනම්, රාජ්‍යයත්, රාජ්‍ය යන්ත්‍රයත් නිර්-වාර්ගිකවාදී කිරීම  සහ අභ්‍යන්තර යුද්ධයක් සඳහා දශක ගණනාවක් තිස්සේ පුහුණුවට සහ සූදානමට පාත්‍ර කරන ලද ත්‍රිවිධ හමුදාවේ සහ පොලිසියේ යුදවාදී සහ මර්දනවාදී මානසිකත්වය සහ ආයතනික සංස්කෘතියද වෙනස් කිරීමයි. පශ්චාත්-යුද්ධ සමාජයකට ගැළපෙන ලෙස ඒවායේ මානසිකත්වය, සංස්කෘතිය, ඇගයීම් සහ චර්යාව ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජයකට ගැළපෙන ලෙස අලුත් කිරීමයි. රාජ්‍ය යන්ත්‍රය සහ පුරවැසියන් අතරත්, රාජ්‍ය යන්ත්‍රය සහ සුළු ජන ප්‍රජාවන් අතරත් ඇති සම්බන්ධය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාමුවක් තුළ යළි ගොඩනැගීමත් එයින් අදහස් වෙයි. රාජ්‍යයේ බාහිර ව්‍යුහයට, එනම් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාමය සහ නෛතික රාමු, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට ගැළපෙන ලෙස අලුත් කිරීමේ ප්‍රයත්නවලට සාර්ථක ප්‍රතිඵල ඇතිවන්නේ, රාජ්‍යය අභ්‍යන්තරයේ සිදුවන ප්‍රජාතාන්ත්‍රීය ප්‍රතිසංස්කරණ තුළිනි. රාජ්‍යයේ බාහිර ප්‍රතිසංස්කරණ, අභ්‍යන්තර ප්‍රතිසංස්කරණ සමග සංයෝග කිරීමේ දැක්මක් ඒ සඳහා අවශ්‍ය වේ. රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ අවධීන් පහ සහ හය එකට සම්බන්ධ කිරීම වඩාත් සාර්ථකව පරිකල්පනය කළ හැක්කේ එවිටය.

එය පසුගිය වසරේ පැවැති ජනාධිපතිවරණයේදී සහ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේදීත්, මෙම වසරේ පැවැති පළාත් පාලන මැතිවරණයේදීත් මතුවූ දේශපාලන සාකච්ඡාවේ ප්‍රධාන තේමාවක්ද විය. මේ වසරේ සිට ඇතිවී තිබෙන විශේෂත්වය නම්, ජාජබ ආණ්ඩුව එම මැතිවරණ සටන්පාඨය, ආණ්ඩුවේ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රමුඛතාවක් ලෙස සලකා ක්‍රියාත්මක කිරීම පටන් ගැනීමයි. ආණ්ඩුවේ මෙම ක්‍රියාමාර්ය කොතෙක් දුරට සාර්ථක වේදැයි අනාවැකි දැන්ම පළකළ නොහැකිය. ඒ එය ඉතා සංකීර්ණ අභියෝගයක් වන හෙයිනි.

මෙම පසුබිම තුළ රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ/ ප්‍රතිනිර්මාණ කතිකාව සම්බන්ධයෙන් වැදගත් කරුණක් මතු වේ. එය නම්, රාජ්‍යයේ ‘අභ්‍යන්තර ප්‍රතිසංස්කරණ’ පිළිබඳ අදහස රාජ්‍යයේ ‘බාහිර ප්‍රතිසංස්කරණ’ පිළිබඳ අදහස සමග සම්බන්ධ කරන්නේ කෙසේද යන්නයි. මෙහිදී අපට සටහන් කර ගත හැකි කරුණක් නම්, රාජ්‍යයේ අභ්‍යන්තර ප්‍රතිසංස්කරණ සටනේ එක් අලුත් සහ වැදගත් පියවරක් වර්තමාන ආණ්ඩුව විසින් ඉදිරියට ගෙන ඇත යන්නයි. එය නම් දූෂිත/ චෞර සහ අපරාධ රාජ්‍යය පවත්නා නීතියේ සිමා ඇතුළත පරාජය කිරීමේ සටනයි. රාජ්‍යයේ ලිබරල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සීමාවන් ඇතුළත පටන්ගෙන ඇති එම සටන කොපමණ දුරට ඉදිරියට යාවිද සහ සාර්ථක වේවිද යන ප්‍රශ්නයට ඇති පිළිතුර තීරණය වන්නේ, ජයග්‍රහණය කරා ඉදිරියට යෑමට ආණ්ඩුව සතු දේශපාලන අධිෂ්ඨානය, මහජන සහයෝගය සහ පිරිසිදු කිරීමට ලක්වෙමින් තිබෙන රාජ්‍යයේ අභ්‍යන්තර ව්‍යුහයන් සතු ප්‍රතිප්‍රහාර දරාගැනීමේ ශක්තියයි. මෙහි පළමු පරීක්ෂාවව  වී තිබෙන්නේ අල්ලස් හෝ දූෂණ විභාග කිරීමේ කොමිෂන් සභාවයි.

මේ අතර සිවිල් සමාජ කණ්ඩායම්වලින් ආණ්ඩුවට බල කෙරෙමින් තිබෙන්නේ, ආණ්ඩුක්‍රම ප්‍රතිසංස්කරණ, එනම් රාජ්‍යයේ බාහිර ව්‍යුහයන් සඳහා ආණ්ඩුවේ ඇති කැපවීමත්, එය ඉදිරියට ගෙනයන කාලසටහනත්, න්‍යාය පත්‍රයත් ඉදිරිපත් කරන ලෙසය. එය දේශපාලන වශයෙන් හොඳ දෙයකි. සිවිල් සමාජ ව්‍යාපාරවලට දැන් කළ හැක්කේ, රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ කතිකාවේ පස්වැනි හා හය වැනි අවධි සංයෝග කිරීමේ වගකීම භාරගැනීමයි.

ආණ්ඩුවේ සෙමින් යාමේ අභියෝගය

අනුර කුමාර දිසානායක ජනාධිපතිවරයා ධුරයේ වැඩ බාරගැනීමේ පළමුවැනි සංවත්සරයේදී, පසුගිය වසර තුළ ආණ්ඩුවේ කාර්යසාධනය ගැන ඇගයීම් කළ ආණ්ඩුවට පක්ෂ මෙන්ම විපක්ෂ සමහර දෙනා මතු කළ විවේචනයක් විය. එය නම්, ජාජබය පොරොන්දු වූ ‘ක්‍රම වෙනසේ’ ගමන් වේගය දුබල වී ඇත යන්නයි. විපක්ෂ විවේචකයන්ට එම දුබල වීම ගැන සතුටු විය හැකි වුවද, ජාජබයට ඡන්දය දුන් ජනතාවට නොහැකිය. ඔවුන් අවංකව අපේක්ෂා කරන්නේ ආණ්ඩුවේ වේගවත් ගමනකි.

මේ අතර, ආණ්ඩුව ‘සෙමින් ගමන් කරනවා’ යන්නෙහි, තම ‘පරිවර්තනීය’ න්‍යාය පත්‍රය ක්‍රියාවට නැංවීමේදී ආණ්ඩුව මුහුණ දෙන එක්තරා යථාර්ථයක්ද තිබේ. එහි ප්‍රධාන අංග දෙකක් තිබේ. පළමුවැන්න, ආණ්ඩුවක් ලෙස තමන්ගේ දේශපාලන චර්යාව නිර්ණය කිරීමේ නෛතික රාමුව ලෙස ආණ්ඩුව තෝරාගෙන ඇති ලිබරල්-ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී මාර්ගයේ ඇති නිසර්ගසිද්ධ සීමාවන්ය. ලංකාවේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය යළි පිහිටුවීමේ පොරොන්දුව මත බලයට පත්වූ ආණ්ඩුවකට, තම ප්‍රතිපත්ති තීරණ හිතුවක්කාරව, අධිකාරවාදීව සහ පෙර පැවති ආණ්ඩුවල ආදර්ශය අනුව ක්‍රියාත්මක කිරීමට නොහැකි වීමේ දේශපාලන සහ චර්යාධාර්මික අභියෝගයක් තිබේ. මෙය වනාහි රැඩිකල් විප්ලවවාදී සහ වාමවාදී දේශපාලන පක්ෂයක්, සමාජයක ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පරිවර්තනයේ කර්තෘකයා වීමෙන් පසුව ඇතිවන සාංදෘෂ්ටිකවාදී, එනම් ජීවිතය සමග බැඳුණ ප්‍රහේලිකාවකි. එයට හේතුව ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාමුවක් තුළ, බලපවත්නා ක්‍රමය පරිවර්තනීය වෙනසකට පත්කිරීමේ ක්‍රියාවලීන් මන්දගාමී කරන ව්‍යුහාත්මක බාධා තිබෙන නිසාය.

ජාජබ ආණ්ඩුව දැනට මුහුණ දෙන ‘ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී බාධා’ දෙක මෙසේ හඳුනාගත හැකිය. පළමුවැන්න, රාජ්‍ය බලය අනිසි හිතුවක්කාර සහ ප්‍රජාපීඩක ලෙස භාවිත කිරීමෙන් ව්‍යවස්ථාදායකය සහ විධායකය වළක්වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාමය විධිවිධානයි. දෙවැන්න, 2022 පුරවැසි අරගලයෙන් පසුව ලංකාවේ ශක්තිමත් වී ඇති ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පුරවැසි සංස්කෘතියට ප්‍රබල ලෙස එකතු වී ඇති පුරවැසියන් පාලකයන්ගෙන් ඉල්ලා සිටින විවෘතභාවය, විනිවිදභාවය සහ වගවීමයි. ජාජබ ආණ්ඩුව දැනට මෙම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සීමා දෙකටම සංවේදීව ක්‍රියාකරන බව පැහැදිලිය.

ලංකාවේ පරිවර්තනීය ප්‍රතිසංස්කරණ ඇති කිරීමට එරෙහිව මතුවන, දේශපාලන සංස්කෘතියද සමග බැඳී ඇති තවත් බාධාවක් තිබේ. එය නම් ‘වෙනස්වීමට ඇති භීතිය’ මත ගොඩනැගී ඇති ප්‍රතිසංස්කරණ විරෝධයයි (ඍැදෙරප ඍැසිඒබජැ). පසුගිය වසර පුරා විපක්ෂ දේශපාලන පක්ෂවලින්ද, ආගමික නායකත්වවලින්ද, ජනමාධ්‍යයෙන්ද දිගින් දිගටම ප්‍රකාශ වූයේ සහ ඉදිරියටත් ප්‍රකාශ වනු ඇත්තේ මෙම වෙනසේ භීතිය සහ ප්‍රතිසංස්කරණ විරෝධයයි. එය මීට පෙර 1994 පොදු පෙරමුණු ආණ්ඩුවද මුහුණ දුන් අභියෝගයකි. ජාජබ ආණ්ඩුව පොදු පෙරමුණු ආණ්ඩුවට වඩා ‘රැඩිකල්’ ප්‍රතිසංස්කරණ න්‍යාය පත්‍රයක් සහිත එකකි.

ඉහත සාකච්ඡාවෙන් යෝජනා වන පරිදි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණ කතිකාව වඩාත් හරවත් සහ අර්ථවත් කළ හැක්කේ එය රාජ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ කතිකාවක් ලෙස අලුතෙන් පරිකල්පනය කළ විටය.

පරණ ආණ්ඩුවල විදියටම පෙන්වූ යූත් ක්ලබ් සංදර්ශනය.. වියදම රුපියල් ලක්ෂ 388යි.. ටී ෂර්ට්වලට ලක්ෂ 118යි..

0

ජාතික තරුණ සේවා සභාවේ තරුණ සමුළුවට සහභාගි වූ දිස්ත්‍රික් නායකයින් තෝරාගැනීමේදී ආණ්ඩුවේ දේශපාලන අධිකාරිය හා යම් නියෝජිතයන් මැදිහත්ව එය දේශපාලනීකරණය කළ බවට බොහෝ දිස්ත්‍රික්කවල තරුණ නායකයින් මෙන්ම දේශපාලඥයින්ගෙන්ද චෝදනා එල්ල විය.‍ ඒ කුමන හෝ ක්‍රමවේදයක් මත තරුණ නායකයින් තෝරාගැනීමෙන් පසුව, ජාතික තරුණ සේවා සභාව මගින් සංවිධානය කරන ලද යුත් ක්ලබ් ජාතික තරුණ සමුළුව 2025 අගෝස්තු 12 වන දින ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් කොළඹ සුගතදාස ගෘහස්ථ ක්‍රීඩාංගණයේ දී පැවැත්විණි.

මෙම දැවැන්ත ජාතික වැඩසටහන සඳහා ජාතික තරුණ සේවා සභාව විසින් දරන ලද සමස්ත වියදම රුපියල් මිලියන 38.8කි. (රු. 38,834,217.64) මෙම පිරිවැය පිළිබඳව ගැඹුරු මූල්‍ය හා පරිපාලනමය විමර්ශනයක් කිරීම වැදගත් වේ. තොරතුරු දැනගැනීමේ පනත යටතේ ලබා දී ඇති දත්ත විශ්ලේෂණය කිරීමේදී, සමුළුවේ මූල්‍ය සැකැස්ම, ප්‍රසම්පාදන ක්‍රියාවලිය සහ තරුණ නායකයින් තෝරා ගැනීමේ යාන්ත්‍රණය පිළිබඳව වැදගත් කරුණු රැසක් හෙළි වේ.

සමුළුවේ මූල්‍ය සැලැස්ම සහ වියදම් ව්‍යුහය

තරුණසේවා සභාව ලබාදුන් තොරතුරු අනුව, ජාතික තරුණ සමුළුව වෙනුවෙන් දරන ලද මුළු වියදම රුපියල් 38,834,217.64 ක් වන අතර, මෙම මුදල ප්‍රධාන කාණ්ඩ කිහිපයක් යටතේ වෙන් කර ඇත. සමස්ත වියදමෙන් වැඩිම මුදලක් වෙන් කර ඇත්තේ ටී ෂර්ට් සැපයීම සඳහා වන අතර එය රුපියල් එක්කෝටි දහඅට ලක්ෂ දොළොස්දහස් පන්සියකි. (11,812,500.00) එය උත්සවයේ සමස්ත වියදමින් 30.42%ක් තරම් විශාල පිරිවැයකි.

අදාළ ලේඛන පෙන්වන්නේ, ජනාධිපති, මැති ඇමතිවරුන් හා වෙනත් ප්‍රභූවරුන් 200කට ආසන්න පිරිසකගේ සංග්‍රහ කටයුතු සඳහා රු. 525,000ක්, වියදම් කර තිබෙන බවටය. ඒ අනුව එම එක් පුද්ගලයෙකු වෙනුවෙන් එදින සංග්‍රහ කටයුතු සඳහා පමණක් රුපියල් 2625.00ක මුදලක් යොදවා තිබේ. මෙහි වැදගත් කරුණක් නම්, ජනාධිපතිවරයා විශේෂයෙන් මෙම උත්සවයට සහභාගි වී සිටියත් මෙම සංග්‍රහයට සහභාගි නොවීමයි. උත්සවයේ කටයුතු සඳහා පැමිණි නිලධාරීන් සඳහා රු. 536,445.50ක් වෙන් කර ඇති අතර, එය ප්‍රභූ සංග්‍රහය සඳහා වැය වූ මුදලට ආසන්න අගයකි. එමෙන්ම තරුණ තරුණියන් 7,500ක් ඇතුළු අනෙක් අයගේ සංග්‍රහ කටයුතු සඳහා රු. 2,196,000ක් වැය කර ඇත. අතර එහිදී සමුළුවට සහභාගි වූ තරුණ නායකයින්ගේ නිශ්චිත සංඛ්‍යාව සඳහන් නොවුණත්, ටී ෂර්ට් සකස් කර ඇත්තේ 7,500ක් සඳහා බැවින්, සහභාගි වූ තරුණ පිරිස දළ වශයෙන් එම අගයට ආසන්න යැයි සැලකිය හැකිය. ඒ අනුව තරුණ තරුණියන් 7,500 දෙනෙකුගේ සංග්‍රහ කටයුතු සඳහා වැය කර ඇත්තේ එක් අයකුට රුපියල් 292ක් වැනි මුදලකි. කෙසේ නමුත් මේ ආකාරයෙන් සිදුකර තිබෙන සමස්ත සංග්‍රහ වියදම් මුළු වියදමෙන් 9.3%ක් පමණ වේ. මේ අගය අතිශය වැඩි බව පෙනෙන්නේ, මෙවන් රාජ්‍ය වැඩසටහන් සඳහා පැමිණෙන රටේ මධ්‍යම පන්තියේ තරුණයන්ගේ ආර්ථික තත්ත්වය සැලකිල්ලට ගත් විට ය.

තරුණ නායකයන්ගේ සහභාගිත්වය ප්‍රවර්ධනය කිරීමේ ජාතික ව්‍යාපෘතියක් ලෙස, ප්‍රවාහන වියදම් (16.92%) සහ වේදිකා /සැරසිලි (15.72%) වැනි සෘජු මෙහෙයුම් වියදම්වලට වඩා ටී ෂර්ට් සඳහා වැඩි මුදලක් වෙන් කිරීමේ ප්‍රමුඛතාව ගැටලු‍සහගය.

සමස්ත සංග්‍රහ වියදම රුපියල් 3,257,445.50 ක් වන අතර, එය ‍ආහාර‍ (රු. 4,852,465.00) වියදමට අමතරව වෙනම ගණනය ඇති බව පෙනේ. මෙම සංග්‍රහ වියදම වෙන් වෙන්ව විශ්ලේෂණය කිරීමේදී, වියදම් කළමනාකරණයේදී අනුගමනය කර ඇති පිළිවෙත කෙරෙහි අවධානය යොමු කළ යුතුය.

මිලියන 11.8ක ටී ෂර්ට්

මෙම සමුළුව වෙනුවෙන් පැමිණි තරුණ තරුණියන් වෙනුවෙන් ටී ෂර්ට් සැපයීම සඳහා සමස්ත වියදමෙන් තුනෙන් එකකට ආසන්න මුදලක් (30.42%) වැය කර තිබීම මෙහි ඇති ප්‍රමුඛතම කරුණකි. සමුළුවේ විශාලතම වියදම (රු. 11,812,500.00) දැරූ ටී ෂර්ට් 7,500 සැකසීම සඳහා වන ප්‍රසම්පාදන ක්‍රියාවලිය, ටෙන්ඩර් කැඳවීමක් හරහා සිදු කර ඇති බව තහවුරු වුවත් එහි ඇති විනිවිදභාවය සම්බන්ධයෙන් ඇති ගැටලු‍කාරී තත්වයක් හේතුවෙන් මේ වනවිට ඒ සම්බන්ධයෙන් විගණනයක් කිරීමට කටයුතු කරමින් සිටින බව තරුණ සේවා සභාවේ අභ්‍යන්තර තොරතුරු මගින් දැනගන්නට ලැබේ. කෙසේ නමුත් සමුළුව වෙනුවෙන් සහභාගි වූ සියලු‍ තරුණ තරුණියන් වෙනුවෙන් එදිනම ටී ෂර්ට් සැපයීමට නොහැකි වී ඇති අතර එය අවස්ථා කීපයකදී සිදු කරනු ලැබූ බව ඒ සඳහා සහභාගිවූවෝ පවසති.

ටී ෂර්ට් 7,500 ක් නිපදවීම සඳහා ටෙන්ඩර් කැඳවා ඇති අතර, එකක් රු. 1,575කට සැපයීම සඳහා ලංසු තැබූ Cosmos Sports ආයතනයට එම ටෙන්ඩරය ලබා දී ඇත. ලැබී ඇති තොරතුරු අනුව, ටෙන්ඩර් ක්‍රියාවලිය සම්පූර්ණයෙන්ම ක්‍රියාත්මක කර ඇති බව ලේඛන පෙන්වුවද, මූල්‍ය තීරණය හා ලංසු ඇගයීමේ වගු අතර ඇති මිල වෙනස්කම් පිළිබඳ විවෘත ප්‍රකාශයක් නොමැතිවීම විනිවිදභාවයට අභියෝගයකි.

උදාහරණයක් ලෙස, Captain Promotion ආයතනයෙන් රු.1,750ක් ලෙස ලංසු ලබාදී ඇති නමුත් ක්‍දිපදි ීචදරඑි ආයතනයෙන් රු.1,375ක මිලක් ඉදිරිපත් කර තිබේ. නමුත් එම ආයතනයේ වැට් සඳහා අමතර 18%ක මුදලක් වූ විට ටී ෂර්ට් එකක මිල රුපියල් 1,622කි. එහෙත් අවසාන වශයෙන් තෝරාගත් CHAYA TEX ආයතනයේ මිල රු.1,575කි.

ප්‍රසම්පාදන මාර්ගෝපදේශ සංග්‍රහය (2.11.3) යටතේ දෙපාර්තමේන්තු ප්‍රසම්පාදන කමිටුවක් විසින් ටෙන්ඩර් ක්‍රියාවලිය මෙහෙයවා ඇති අතර සැපයුම්කරුවන්ගේ නාම ලේඛන සහ ඍ්සබඉදඅ ඡ්ටැි හරහා මිල ගණන් කැඳවා ඇති බවත් ආයතන 4 කින් මිල ගණන් ලබා දී ඇති බවත් ජාතික තරුණසේවා සභාව ලබාදුන් තොරතුරු මගින් අනාවරණය වේ. ඒ අනුව CHAYA TEX ආයතනය (පන්නිපිටිය, හෝකන්දර පාර) විසින් ටී ෂර්ට් 01 ක් සඳහා රු. 1,575.00 බැගින් මුළු මුදල රු. 11,812,500.00 කට සැපයීම සඳහා වූ යෝජනාව ප්‍රසම්පාදන මණ්ඩලය විසින් අනුමත කර ඇත.

දිස්ත්‍රික් මට්ටමේ කටයුතු සහ නායකයින් තෝරාගැනීම

දිස්ත්‍රික් මට්ටමින් පැවත යූත් ක්ලබ් දිස්ත්‍රික් සමුළු සඳහා ජාතික තරුණ සේවා සභාව විසින් සෘජුවම මුදල් ලබා දීමක් සිදු කර නොමැති බව වාර්තා වේ. මෙයින් අදහස් වන්නේ, දිස්ත්‍රික් මට්ටමේ රැස්වීම් හෝ සමුළු පැවැත්වීමට අවශ්‍ය වූයේ නම්, එම වියදම් දරා ඇත්තේ වෙනත් ආයතන, අනුග්‍රාහකයන් හෝ අදාළ දිස්ත්‍රික්කවල පිහිටුවා ඇති යූත් ක්ලබ් මණ්ඩල මගින් විය හැකි බවයි. එහෙත් ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස 337ක තරුණ නායකයන් තෝරාගැනීමේ නිලවරණ කටයුතු සඳහා රු. මිලියන 4.9 (4,938,450.0) ක් වියදම් කර තිබෙන බව අනාවරණය වේ. ජාතික තරුණ සේවා සභාව සඳහන් කරන්නේ, ග්‍රාමීය මට්ටමේ යූත් ක්ලබ් සංවිධායකයින් අතරින් ප්‍රාදේශීය මණ්ඩල මඟින් තෝරාගත් අය දිස්ත්‍රික් මණ්ඩල මඟින්, ජාතික මණ්ඩල නියෝජිතයින් ලෙස තෝරාගත් බවයි. යූත් ක්ලබ් ජාතික සමුළුව සඳහා සහභාගිවීමට අවස්ථාව ලබා දී ඇත්තේ ජාතික මණ්ඩලය, දිස්ත්‍රික් මණ්ඩලය, ප්‍රාදේශීය මණ්ඩලය සහ යූත් ක්ලබ් විධායක නිලධාරීන්ටය.

යූත් ක්ලබ් සමුළුව රටේ තරුණයන් එකතු කළත්, එය සැබෑ තරුණ ප්‍රතිපත්ති සංවර්ධනය අරමුණු කර ගත් එකක් නොව, බලය දරන අයගේ දේශපාලන අරමුණු මුල් කරගත් එකක් බවට තරුණ නායකයන් වෙතින්ම දැඩි විවේචන එල්ල විය. ඒ අනුව රු. මිලියන 38.8 ක් වැය වූ මෙම ජාතික තරුණ සමුළුව මඟින් පෙනී යන්නේ, එය පොදුවේ තරුණ පරපුරේ උන්නතිය සඳහා වන ප්‍රතිපත්ති සංවර්ධනයට වඩා, හුදු ප්‍රචාරාත්මක හා සංදර්ශනාත්මක කාර්යයකට ලඝු වී ඇති බවයි. මෙවන් උත්සව සඳහා යොදන මුදල්, තරුණයන්ගේ අනාගත අභිවෘද්ධියට හේතු වන පුහුණු වැඩසටහන්වලට හෝ තාක්ෂණික නවෝත්පාදන ක්‍රියාමාර්ගවලට යොදවන්නේ නම් බෙහෙවින් ඵලදායක වනු ඇත.

  • රාහුල් සමන්ත හෙට්ටිආරච්චි

සබැඳි පුවත් – https://www.anidda.lk/2025/10/27/national-youth-conference/

නීතිඥ වෘත්තිය

0

මේ සතියේ මහජන මතය ගොඩනැගී තිබුණේ නීතිඥ වෘත්තියට සපුරා ම පසමිතුරු ව ය. සමාජ මාධ්‍යවල අදහස් දැක්වූ, සිස්ටම් චේන්ජ් එකක් සඳහා කැප වී සිටින හුදී ජනතාව මෙන් ම බුද්ධිමත්හු ද, නීතිඥ වෘත්තියේ ඇති ප්‍රභූත්වය ගැන සමාජ විද්‍යාත්මක ඇගයීම් කළහ. එවැනි සමාජ පන්ති වෙනසක් නැති කිරීම සඳහා අන් කවරදාක වත් නොතිබුණු ආකාරයේ මහජන මතයක් අද ඇති වී ඇතැ’යි ද ඇතැම් විචාරකයෝ ලියා තැබූහ.

ගල්කිස්සේ ඇතිවුණේ නීතිඥයකු හා පොලිස් කොස්තාපල්වරයකු අතර හබයක් වුණත්, ඒ හරහා සමාජ ස්තරායනය ගැනත්, නීති වෘත්තියේ ප්‍රභූත්වය ගැනත්, දුප්පත් ගමක පොලිස් කොස්තාපල් කෙනකුගේ නෛසර්ගික අහිංසකත්වය ගැනත්, මහත් දීප්තිමත් විග්‍රහ අසන්නට දකින්නට තරම් අපි වාසනාවත් වීමු.

ඒ අතර, තවත් සමහරෙක් නීතිඥ වෘත්තියේ ඇති ජරපත් ස්වභාවයක් ගැන ලියූහ. කියූහ. අසාධාරණ අයකිරීම්, ආදායම් බදු පැහැර හැරීම්, නමගිය අපරාධකාරයන් වෙනුවෙන් පෙනීසිටීම්, නැත්ත ඇත්ත කිරීමට මැදිහත් වීම් වැනි නොයෙක් දුර්ගුණ ඒ ලියවිලිවලින් උපුටා දැක්විණි.

ඒවා කියවා බලන විට, අනාගතයේ දී මේ කියන මහජනතාව, තමන්ට නඩු කටයුත්තක් ආ විට, නීතිඥවරයකුගේ සේවය ගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කොට, තමා ම තමා වෙනුවෙන් ඉදිරිපත් ව තර්ක කරනු ඇතැයි සිතිය හැකි ය. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් ම නීතිඥයකුගේ සහාය ලබාගැනීමට හෝ තමා වෙනුවෙන් තමා ම පෙනීසිටීමට විධිවිධාන සලස්වා තිබේ. අනෙක් අතට, ඔය කියන ගිනි කන නීතිඥවරුන්ට ප්‍රහාරයක් දිය හැකි හොඳ ම ක්‍රමය නම්, මහජනතාව සියල්ලන් ම අධිකරණ ඉදිරියේ දී, තමාගේ නඩුවලට තමා ම පෙනී සිටීම ය. නීතිය, යුක්තිය, අයිතිවාසිකම් යනාදිය ගැන ඔවුන් දැනටමත් දන්නා දේවල් ඒ සඳහා මහත් සේ උපකාරී ද වනු ඇත. එයින් වුවත්, නීතිඥවරුන්ට ලැබෙන නඩු අඩු වී ඔවුන් මහත් අමාරුවක වැටෙනවා ඇත.
මේ කියන විදියට ම, නීතිඥ වෘත්තිය හැම කාලයේ ම ඊනියා මහජනතාවගේ දෝෂ දර්ශනයට නිරන්තරයෙන් ලක්වන්නකි. කවදා හෝ වෘත්තිය ආරම්භ වූ දිනයේ සිට ම, මේ විවේචන වෘත්තියට එල්ල වී තිබේ. එනිසා අලුත් කිසිවක් එහි නැත.
එහෙත්, ලෝක ඉතිහාසයත්, මානව ශිෂ්ටාචාරයේ ඉතිහාසයත්, නීති වෘත්තියේ ගැඹුරත් දන්නා, හුදු දේශපාලන අගතීන් නැති කිසිවකුත් මේ විවේචකයන්ගේ ගොඩේ නොසිටින බව ඉන්තේරුවෙන් ම කිව හැකි ය.

නඩු කටයුත්තක් ඇති ඕනෑ ම පුද්ගලයකු වෙනුවෙන් පෙනීසිටීම නීතිඥවරුන්ගේ වරප්‍රසාදයක් නොවේ. එම පුද්ගලයන්ගේ අයිතිවාසිකමකි. නීතිඥවරුන්ට පවරා ඇත්තේ ඒ අයිතිය වෙනුවෙන් පෙනීසිටීම ය. පෙනීසිටීම අනිවාර්ය ද නොවේ. තමන් කැමති ලෙස පෙනීසිටින්නටත්, පෙනී නොසිටින්නටත් හැකි ය. එහෙත් එය පෞද්ගලික ළැදියා ගැටුම් නිසා නම් පමණකි. එහෙත් අයිතියක් ලෙස හැම පුද්ගලයකුට ම තමන් වෙනුවෙන් නීතිඥයකු පෙනීසිටුවීමට හැකි ය.

තවත් කෙනකු වෙනුවෙන් එසේ අධිකරණයක පෙනසිටීමට අයිතිය ඇති එක ම වෘත්තිය නීති වෘත්තියයි. එම කාර්යයට එළඹීමට පෙර, මනා දැනුමක්, ප්‍රායෝගික පුහුණුවක් මෙන් ම වෘත්තීය නිපුණතාවක් ද නීති වෘත්තිකයකු ලබාගත යුතු ය. ඉතා ම දැඩි වෘත්තීය ආචාරධර්ම ප්‍රමාණයකින් අත්‍යන්තයෙන් ම බැඳී සිටිය යුතු ය.

වෙනත් ඕනෑ ම වෘත්තියක දී ද, ඒ වෘත්තිය නිසා ම සමාජයේ වෙනස්කොට සැලකීම් ඇති වෙයි. සරසවි ආචාර්යවරුන්ට, වෛද්‍යවරුන්ට, නීතිඥවරුන්ට, ව්‍යවසායකයන්ට මෙන් ම ගුරුවරුන්ට පවා ද ඒ වෙනස්කම් අත්විඳින්නට ලැබේ. එක රැයකින් මේ සමාජ වෙනස්කම් අකාමකා දමා, හැමෝ ම ඒහි භික්ඛුභාවයෙන් මෙන් සමාන කිරීමට නොහැකි ය. හැමෝට ම සමාන ලෙස සැලකිය යුතුයැයි කීමෙන් පමණක් ද එය සිදු නොවේ. උදාහරණයක් ලෙස ලංකාවේ සුළුතර ජාතිකයන්ට, සමාන ලෙස සලකනවා ය කී පමණින්, කාන්තාවන්ට මිනිසුන් හා සමාන ලෙස සලකන බව කී පමණින්, ඔවුහු එකිනෙකා සමාන නොවෙති. එය ඊට වඩා සංකීර්ණ සමාජ ක්‍රියාවලියකි.

එනිසා නීති වෘත්තිය කෙරෙහි ද්වේෂයක්, පදනම් නැති විවේචනයක් ඇතිකර ගැනීමට හදිසි වෙනවාට වඩා, වෘත්තියේ ස්වභාවය පිළිබඳ ඉතිහාසයත් පරිණාමයත් දැනසිටීම යෙහෙකි.

ජවිපෙ වඩා පහසුවෙන් දෙපැත්තට ගමන් කරන්න පුළුවන් පක්ෂයක් – ජයවර්ධනපුර විශ්විද්‍යාලයේ කථිකාචාර්ය අනුරුද්ධ ප්‍රදීප් කර්ණසූරිය

ජනාධිපතිවරයා පත්වෙලා අවුරුද්දයි. ජාතික ජන බලවේගය රාජ්‍ය බලයට පත්වීම, ලංකාවේ එතෙක් පැවති දේශපාලනයේ කැඩීමක් හැටියට ඔබ දකිනවාද?

බැලූ බැල්මටම පෙනෙන දෙයක් තමයි එහෙම කැඩීමක් තිබෙනවා කියලා. එක හේතුවක් තමයි ලංකාවේ සාම්ප්‍රදායිකව බලය හිමිකරගෙන තිබුණු ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂ දෙකෙන් එකක් නැතිව, සියයට තුනක පමණ බලය තිබුණු දේශපාලන පක්ෂයක් එකපාරටම රාජ්‍ය බලය අත්පත් කරගැනීම. හැබැයි ඒක අහම්බයක් නෙවෙයි. 2022 ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ගිහිල්ලා, රනිල් වික්‍රමසිංහ පහර දීලා විසුරුවා හැරියාට පස්සේ, අරගලය අවසන් වුණා කියලා සමහරු කල්පනා කළා. එබඳු මට්ටමේ අරගලයක් එහෙම අවසන් වෙන්නේ නැහැ. මිනිස්සු හතර පස්දෙනා තමන්ගේ සේවා ස්ථානය ඉස්සරහට ඇවිත් බි්‍රස්ල් බෝඩ් එකක තමන්ගේ පෑනෙන් ලියාගෙන ‘ගෝඨා ගෙදර යනු’ කියන තරමේ විසාල මහජන සභාගිත්වයක් තිබුණු එකක්. ගෝඨා ගෝ ගම කියන එකට භෞතික අර්ථයක් තිබුණා, ඒ වාගෛ්ම ඒකත් එක්ක ඇතිවෙලා තිබුණා විසාල කතිකාවක්. ලංකාව වගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට හොඳටම හුරුපුරුදු වෙච්ච රටක එබඳු මහජන නැගිටීමක් වුණාට පස්සේ ඒක මැතිවරණ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ප්‍රකාශයට පත්වීමෙන් තොරව අවසන් වෙන්නේ නැහැ.මේක 1994 සිට වර්ධනය වෙච්ච යම් ආකාරයක දෙයක් පරිසමාප්තියට පත්වීමක්. ඒ තමයි ශිෂ්ට දේශපාලනයක් ඇතිකරගැනීම සඳහා වූ මහජන වුවමනාව.

මෙවැනි මහජන නැගිටීම් සිද්දවුණත් පැහැදිලි ස්ථාවර දේශපාලන වෙනසක් කරගන්න මෑතකදී බංග්ලාදේශය, නේපාලය වගේ අපට ආසන්නතම රටවලට වගේම ඊජිප්තුව, ලිබියාව වගේ රටවලටත් බැරිවුණා. ලංකාව මෙයින් වෙනස් වෙනස්වුණේ කොහොමද?

ලංකාවේ ශිෂ්ටසම්පන්න දේශපාලනයක් සඳහා වූ අත්හදාබැලීමට දිගු ඉතිහාසයක් තියෙනවා. බංග්ලාදේශයට පරණ දේශපාලනයම උදා වෙනවා නම්, අපිට ඒක කීප සැරයක් වෙලා තියෙනවා. විශාල මහජන අපේක්ෂා තිබුණා වුණත්, පරණ දේශපාලනයම බලයට පත්වුණු අවස්ථා කිහිපයක්ම අපි ලංකාවේ දැකලා තියෙනවා. සෑහෙන ප්‍රමාණයකට ඒ අත්දැකීම්වලින් ඉගෙනගෙන තියෙනවා. අපි ඉතිහාසයේ විශාල ලේ ප්‍රමාණයක් හලලා තියෙනවා. ඒ නිසා මිනිස්සු ප්‍රචණ්ඩ වෙන්නේ නැහැ. ඔබ කියූ රටවල් ගොඩකට වඩා ලංකාව ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය මුහුකුරා ගිය රටක්. යුද්ධවලට මුහුණ දුන්නා වුණත් හමුදා පාලනයක් ලංකාවේ ඇති නොවීමෙන් පෙනෙන්නේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ තියෙන ශක්තිමත්භාවය. ඊජිප්තුව වගේ රටවල්වල ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පිළිබඳ කිසිම අත්දැකීමක් නැහැ.

ආණ්ඩුව හැම තිස්සේම කියනවා, තමන්ට ආණ්ඩු බලය ලැබුණු නමුත් රාජ්‍ය බලය තවම ලැබුණේ නැහැ කියලා. මේක ඔබ කොහොමද දකින්නේ?

ඔවුන් කියන කතාව සාධාරණයි කියලා හිතුවොත්, මීට සමාන තත්වයක් 1956දීත් 1994දීත් ඇතිවුණා. 1956 කිව්වේ, ‘පොදු ජනයාගේ ආණ්ඩුවක් බිහිවුණා, නමුත් පරණ ධනේශ්වර ක්‍රමයේ කට්ටිය ඉතිරි වෙලා ඉන්නවා’ කියලා. 1994දීත් දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ එජාපය සමග ගොඩනැගිලා තිබුණු රාජ්‍ය සේවයක් එක්ක වැඩ කරන්න තමයි චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංගට සිදුවුණේ.
අද ආණ්ඩුව පැත්තෙන් ඔහොම කියවා නම්, ඒක ඒ තරම්ම ඇත්ත කතන්දරයක් නෙවෙයි. අර අවස්ථා දෙකේදීම කිව්වේ, ‘අපි ප්‍රගතිශීලීයි, අපි මෙහෙම දෙයක් කරන්න යනවා, ඔයගොල්ලෝ ඊට ප්‍රතිවිරුද්ධ දෙයක් කරනවා’ය කියන එක. අද ආණ්ඩුව කියන්නේ, ‘අපි කාර්යක්ෂමව කරන්න යනවා, ඔයාලා කාර්යක්ෂම නැහැ’ කියලායි.

ආණ්ඩුවෙන් පාර්ලිමේන්තුවට ඇවිල්ලා තියෙන්නේ නිදහස් අධ්‍යාපනයෙන් ඉදිරියට ආ අය. සමස්ත රාජ්‍ය සේවය හා ව්‍යාපාරික ක්ෂේත්‍රවල පවා පහුගිය අවුරුදු තිහ හතලිහ ඇතුළත විශ්වවිද්‍යාලවලින් බිහිවුණු සමාජ තීරුවක් තමයි ඉන්නේ. මේ අය ආණ්ඩුවට පුදුම තරම් වාසි සහගත සමාජ තීරුවක් නියෝජනය කරන්නේ. ආණ්ඩුවේත් ඔවුන්ගේත් සිතීමේ ස්වභාවය සමානයි. දෘෂ්ටිවාදීමය වශයෙන් සමාන්තරයි. ඒ නිසා මේ අය කාර්යක්ෂම නැහැ කියලා චෝදනාවක් විදියට කියනවා නම්, ඒකේ වගකීම තියෙන්නේ වර්තමාන ආණ්ඩුවටම තමයි. විධායකය එහෙමෙහෙ කරන්න ආණ්ඩුවට පුළුවන්. ඒ නිසා දුක්ගැනවිලි කියලා හරියන්නේ නැහැ. එබඳු නිදහසට කරුණු ඒ තරම් හොඳ දේවල් නෙවෙයි.

ආණ්ඩුවේ අභියෝග මොනවාද?

මේ ආණ්ඩුව බලයට පත්වෙලා තියෙන්නේ, වංචා දූෂණ නැතිකරලා දේශපාලනය ශිෂ්ට සම්පන්න කරන්න. ඒක ඉටුකරන්න කොයිතරම් සමත් වෙනවාද කියන එක මත තමයි අභියෝගය එන්නේ. ඒක කරන්න බැරිවුණොත් හා ඒක කරන්න යාමේදී පෙන්වන දුර්වලකම්, වෙන කිසිම දේකට වඩා විශාල වශයෙන් ආණ්ඩුවට බලපානවා. ඒක නිසා තමයි අසෝක රන්වලගේ ප්‍රශ්නය ඒ තරම් විශාල වුණේ. ඒක පෞද්ගලිකව ඉතා සුළු ප්‍රශ්නයක්. ඒත් මේ ආණ්ඩුවට ලැබිලා තියෙන විශාල ජනවරමේ ස්වභාවය නිසා ඒක අතිවිශාල ප්‍රශ්නයක් වුණා. මේ ආණ්ඩුවේ අයගෙන් අපේක්ෂා කළේ නැහැ එබඳු බොරුවක් එක දිගට කියයි කියලා. ඒ ගැන ආණ්ඩුවේ මාධ්‍ය ප්‍රකාශක දක්වපු ප්‍රතිචාරය පවා මිනිස්සු අපේක්ෂා කළ එකක් නෙවෙයි.

සුවසැරිය ගැන දැන් අතිවෙලා තියෙන ප්‍රශ්නයත් ඒ වගේ. ඒක කළොත් ආණ්ඩුව විශාල වරදක් කරගන්නවා. මොකද වැරදි දේශපාලන සංස්කෘතියක් ගැන අදහසක් ඒකෙන් එන්නේ. ඒ වගේම අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ ක්‍රියාත්මක කරන්න යන ආකාරය. එවැනි බරපතළ දෙයක් ගැන කිසිම විනිවිදභාවයක් නැතිව, ඒ ගැන ලියවිල්ලක්වත් ඉදිරිපත් කරන්නේ නැතිව, තමන් මේක කරනවා, තමන් කරන්න ඕනෑ විදිය දන්නවා කියන ආකල්පය මේ අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියෙන් අපේක්ෂා කරන දෙයක් නෙවෙයි.

ඔය වගේ විරෝධතා තිබුණත් දැනට ආණ්ඩුව සාර්ථක වෙලා තියෙනවා කියන එක තමයි මගේ අදහස. හැබැයි, ආණ්ඩුව පොඩි තැනකදීවත් පළුදු ඇතිකරගන්න හොඳ නැහැ. එබඳු පළුදු ඇතිවුණොත් පසුව වෙනත් කාරණයක් මත ඇතිවන පහරදීම් ඒකෙන්ම බිඳවැටෙන්න පුළුවන්. ගෝඨාභයට වුණා වගේ දෙයක් වෙන්න පුළුවන්.

ජනවරම අනුව ආණ්ඩුවට පැවරිලා තියෙන කාර්යභාරය ඒක. ඒත් ඒක විතරක් කරමින් ආණ්ඩු කරන්න බෑනේ. එදිනෙදා තව වැඩ තියෙනවා. තියෙන ප්‍රශ්නය තමයි, ආණ්ඩුවට ජනවරම ලැබිලා තියෙන්නේ එක දෙයකට, නමුත් ඒගොල්ලන්ට ඒ තරම් පුහුණුවක් පළපුරුද්දක් නැති නමුත් අනිවාර්යයෙන්ම කළයුතු දේවල් තියෙනවා. මේ ආණ්ඩුවට තියෙන ප්‍රශ්නය, අර ‘මුලින් කී වැඩේ හරියට කඑනවා, මේ වැඩේ අවුල් වෙයිද’ කියන එක.

එක අතකින් ආණ්ඩුව සෑහෙන බුද්ධිමත් තීරණයක් ගත්තා, පරණ මාක්ස්වාදී වාගාංලංකාර අතහැරලා වැඩකරන්න. ඊයේ මම දැක්කා අනුර කුමාර දිසානායකත් කියනවා ආණ්ඩුව සුපර්මාකට් දාන්න එපා කියලා. එයා කරන විස්තරය මීට අවුරුදු තුනකට කලින් ඒගොල්ලන්ගේ සම්පූර්ණ ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිත් එක්ක ගැටෙන එකක්. නමුත් අපේ පැත්තෙන් ඒක හොඳ දෙයක්. තව දෙයක් තමයි රාජ්‍යය සහ බුදුදහම අතර ගැටුමක් ඇතිකර නොගෙන ඉස්සරහට යාම.

මේ දෙකම මේ වෙනකම් ආණ්ඩුව හරියට කරගෙන යනවා. ධාතු ප්‍රදර්ශන පවා කළානේ. ගැටෙන්නේ නැහැ. නමුත් ඒගොල්ලන්ගේ තියෙන ආධුනිකභාවය නිසා කොයි මොහොතක හෝ යම් දුර්වල තීරණයක් ගන්නත් ඉඩ තියෙනවා. හැබැයි විපක්ෂය හිතන විදියට ආණ්ඩුව ඇනගන්න තත්වයක් නම් මට පෙනෙන්නේ නැහැ.

වාමාංශික දේශපාලන ව්‍යාපාරයකින් බලාපොරොත්තු වෙන්න බැරි විදියට ආගමටත්, ජාතිකවාදයටත් මේ ආණ්ඩුව නැඹුරුවෙලා. පහුගිය දවස්වල ඇතිවුණු සංචාරක ව්‍යාපාරය හා එල්ජීබීටීකියු සම්බන්ධ ප්‍රශ්නය වගේම දරුවන්ගේ ආරක්ෂාවට ගෙනෙන්න හැදූ නීති ආපස්සට ගත්තා. හරිනං දේශපාලන වශයෙන් පරණ දේවලින් කැඩෙන්න විශාලතම විභවය තියෙන්නෙත් මේ ආණ්ඩුවට. මේ කරුණු නිසා ආණ්ඩුකරණයට සීමා පැනවෙන්නේ නැද්ද?

පහුගිය අවුරුදු 30-40 තුළ ජවිපෙ ඉතාමත් පුදුම සහගත ලෙස ප්‍රතිපත්තිවල දෙපැත්තට හුවමාරු වෙච්ච පක්ෂයක්. 1988-89 කැරැල්ල ගැහුවේ සම්පූර්ණයෙන්ම දේශප්‍රේමී වේදිකාවක ඉඳගෙන. වැඩ කළේ මව්බිම සුරැකීමේ ව්‍යාපාරය, දිනේෂ් ගුණවර්ධනලා එක්ක. 1994න් පස්සේ චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග හා සමාන ප්‍රතිපත්තියක් තමයි උතුරේ ප්‍රශ්නය වගේ දේවල් ගැන දරමින් සිටියේ. සම්පූර්ණයෙන්ම අනිත් පැත්තට ගියා. සාමය සඳහා වූ රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවල මතයේ තමයි ඒ කාලයේ ජවිපෙ හිටියේ. 1998 දී දළදා මාලිගයට පහර දෙන වෙලාවෙත් ජවිපෙ හිටියේ සාමය පැත්තේ. එයින් පස්සේ අවුරුද්දක විතර කාලේ ත්‍රස්ත විරෝධී ජාතික ව්‍යාපාරය, සිහල උරුමය වගේ ඒවා ගොඩනැගෙනවා දැක්කාම ඒගොල්ලෝ සහමුලින්ම ඒවාටත් වඩා ඒ පැත්තට ගිහින් ජාතිකවාදී වුණා. 2007 විතර වෙනකම් මේ විදියට ගිහිල්ලා 2008 විතර තමයි ආපහු ජාතිකවාදී නොවන ස්ථාවරයකට ගියේ. ජවිපෙ කියන්නේ වෙන කිසිම දේශපාලන ව්‍යාපාරයකට වඩා පහසුවෙන් කිසිම චෝදනාවක් නැතිව දෙපැත්තට ගමන් කරන්න පුළුවන් පක්ෂයක්.

මාලිමාව හදන වෙලාවේ පරණ වාමාංශිකයෝ, සිවිල් සංවිධානවල අය ආකර්ෂණය වුණා, මේගොල්ලන්ගේ ජාතිකවාදය නියෝජනය නොකරන අලුත් ප්‍රතිපත්තිවලට. නමුත් ජවිපෙ තියෙන සුවිශේෂත්වය තමයි, ඒගොල්ලන්ට හිතුණොත් මේ විදියට නෙවෙයි ප්‍රායෝගිකව කරන්න පුළුවන් අර විදියට කියලා, ඒගොල්ලෝ අනිවාර්යයෙන්ම මාරුවෙනවා තමයි.

ඔබ කිව්ව එල්ජීබීටීකියු වගේ කාරණා සම්බන්ධයෙන් මම ප්‍රාර්ථනා කරන තත්වය තමයි අන්තවල දෙපැත්තටම යන්නේ නැතුව, මහජනයා සමග සංවාදයක යෙදෙමින්, කලබල නොවී, බොහොම තාර්කික ප්‍රවේශයකින් මෙතන තියෙන ඇත්ත ප්‍රශ්නවලට උත්තර දෙන්න උත්සාහ කරාවිය කියන එක. ඕනෑවට වඩා තදියමින් මේ වගේ ප්‍රශ්නවලට අතගහන්න ගියාම ඒකේ ප්‍රතිවාදයත් එනවා ඉක්මනටම. ආන්තික විදියටම සම්ප්‍රදායවාදයක හිරවෙන්න ගියොත් මේගොල්ලන්ගෙන් ප්‍රතිඵලයක් නැතිව යනවා. ඒ වගේම එක රැයින් අපි ප්‍රාර්ථනා කරන සුපිරිසිදු එක හදාගන්න ගියොත් වඩා හානිකර විරුද්ධ බලවේග ගොඩනැගෙන්නත් පුළුවන්.

මාලිමාවට සහාය දුන් සමහර බුද්ධිමතුන්ගේ කාරිය තමයි ආණ්ඩුව කරන කරන දේ කොහොම හරි ක්‍රමයකින් සාධාරණ කරන එක. ඇත්ත වශයෙන්ම මේ කාලේ ආණ්ඩුව ගෙනෙන්නේ පහුගිය ආණ්ඩු සකස් කරලා තිබුණු දේවල්. ඒවායේ වැරදිත් තියෙනවා. මේක කොහොමද ලිහාගන්නේ?

2004 පොඩි කාලයකට ඇමතිකම් දැරුවා මිසක්, රාජ්‍ය පාලනය ගැන කිසිම අවබෝධයක් මේගොල්ලන්ට නැහැ. ඔවුන් දරමින් හිටියේ රාජ්‍ය පාලනය කරන කණ්ඩායමක අදහස් නෙවෙයි, විපක්ෂයේ කුඩා කණ්ඩායමක අදහස්. එවැනි කණ්ඩායමකට සුන්දර දේවල් කියන්න පුළුවන්. ඒත් රාජ්‍ය බලය කියන්නේ වෙනස් දෙයක්. මේ ආධුනික කාලය ‘තමන් ආධුනික කාලයක් පහුකරන්නේය’ යන සවිඥානිකභාවයෙන් යුක්තව පහුකරන්න ඕනෑ. පළමු අවුරුද්ද දෙක කියන්නේ ඉතාම පහසුවෙන් අර්බුදයට යන්න පුළුවන් කාලයක්. මෙවැනි කාලයක පරෙස්සම් සහගතභාවය මම දීර්ඝකාලීනව දකින්නේ හොඳ දෙයක් විදියට.

නමුත් විශේෂයෙන් නිදහස හා අයිතිවාසිකම් ගැන වැඩ කරන බුද්ධිමය කණ්ඩායම්, සමාජ ක්‍රියාකාරිකයන් වගේ අය ඉතාමත් කෙටි කාලයක් තුළ හිත් රිදවා ගන්න පුළුවන්. ආණ්ඩුව ඒ අය සමගත් සංවාදයක් ඇතිකරගනිමින් ආණ්ඩුවට විරුද්ධ අය එක්කත් සංවාදයක් ආරම්භ කරමින් ඉස්සරහට යන්න ඕනෑ. ආණ්ඩුව කරන හැම දෙයක්ම හරියි කියන අයගෙන් තමයි පරෙස්සම් වෙන්න ඕනෑ, ගෝඨාභයගේ කාබනික කතාව හරියි කියපු අයගේ හඬ විතරයි ඔහුට ඇහුණේ. අන්තිමට ඔහු ඒකෙන් විනාශයටම පත්වුණා. ආණ්ඩුව හැම තිස්සේම වැරදියි කියන කණ්ඩායමත් එක්ක ගනුදෙනු කරන කලාව තේරුම් ගන්නත් ඕනෑ. ඒක සුළුකොට තකලා අතාරින්නත් හොඳ නැහැ. ඒ වගේම ඒක මත නැටවෙන්න යන්න ඕනෑත් නැහැ.

පහුගිය කාලයේ පෙනුණු දෙයක් තමයි යම් ආකාරයක උද්දච්චභාවයක් සමහරුන්ගේ තිබීම. ඒක නරක දෙයක්. ඒකෙන් ආචාරධාර්මික ප්‍රශ්නයකුත් එනවා. ශිෂ්ට සම්පන්න දේශපාලනයේ එක දෙයක් තමයි බලයෙන් උද්දච්ච නොවීම. නිරහංකාර වීමත් යහගුණයක්. අසෝක රන්වලගේ ප්‍රශ්නය වෙලාවේ, ඒක ‘දනිස්සෙන් උඩට ගන්නේ නෑ’ කිව්වාම, ‘අපි තමයි බලයේ ඉන්නේ’ කියන ප්‍රකාශනය තියෙනවා. ඒක හොඳ නැහැ.

රාජ්‍ය ව්‍යුහය පිළිබඳ වෙනස්වීම පිළිබඳ කාරණාවලට මේ ආණ්ඩුව අත තියයි කියලා ඔබ හිතනවාද?

ලංකාවේ ප්‍රශ්නය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ ප්‍රශ්නයක් හැටියට ගැනීම ඒ තරම් සාධාරණ නැහැ. මේක තමයි ලංකාවේ වැඩිම කාලයක් ක්‍රියාත්මක වෙච්ච ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව. ව්‍යවස්ථා අධ්‍යයනයන්වලදීත් කියනවා පුරුදු ආණ්ඩුක්‍රමයෙන් එක පාරටම පරිබාහිර දේවල්වලට යන්න එපා කියලා. අපි හිත හදාගන්න ඕනෑ, සෑහෙන කාලයක් යනකං මේකට අවශ්‍ය ප්‍රතිසංස්කරණ කරමින් ඉස්සරහට යන්න, සහමුලින් වෙනස් ක්‍රමයකට යනවාට වඩා. මේකට අකමැති වෙන්න අපි එක්කොටම හේතු තියෙනවා වගේම, අපි ඔක්කොම එකඟ වෙන ක්‍රමයක් හොයාගැනීමේ ප්‍රශ්නය ඊට වඩා හුඟක් බරපතළයි. ඒක විසින් පවතින ආණ්ඩුව දුර්වල කරනවා. මට දැන් හිතෙනවා මේක ලොකුවට ප්‍රතිසංස්කරණය කරන තැනකට ආණ්ඩුව යන එකක් නෑ කියලා.
මේ ආණ්ඩුවේ ප්‍රධාන ප්‍රතිවාදියා සජබ හෝ එජාප වෙන්නේ නැහැ. අනාගතය ගොඩනැගෙන්න පුළුවන් පොහොට්ටුව පැත්තෙන්. ආණ්ඩුව දේශපාලනිකව බුද්ධිමත් නම් ඒ ප්‍රතිවාදියාගේ දේශපාලනය දෙසත් ඇහැ යොමාගෙන ඉන්න ඕනෑ. එතැනින් තමයි අර්බුදය පැනනගින්නේ. ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණයක් නිසා ඒකට ආයුධ සැපයීමක් වෙනවා නම්, ඒක නොකර ඉඳීම තමයි වඩා හොඳ, ලොකු ප්‍රතිලාභයක් නැත්නම්.

මගේ අන්තිම ප්‍රශ්නයේ භාගයකටත් ඔබ දැන්ම පිළිතුරු දුන්නා. අන්තිම ප්‍රශ්නය විපක්ෂය ගැනයි. ජනතාව විසින් බරපතළ ලෙස ප්‍රතික්ෂේප කරලා ගතවුණු මේ අවුරුද්ද තුළ විපක්ෂය යන්නේ කොහේද දන්නේ නැතිව, මොකක්ද වුණේ කියලා තේරුම් ගැන්න බැරිව අවුල්වෙලා ඉන්නේ. ඔබ විපක්ෂය දකින්නේ කොහොමද?

විපක්ෂය දෘෂ්ටිවාදීමය අර්බුදයක තමයි ඉන්නේ. ඒගොල්ලන්ට තියෙන ප්‍රශ්නය තමයි, ‘ඔයාලා ඇවිල්ලා කරන්න හිටියේ මේක නෙවෙයි නේද, ඇයි ඔයාලා මේක කරන්නේ, අපි ඇවිල්ලා කරන්න හිටපු දේ ඇයි ඔයාලා කරන්නේ’ කියන එක. ඒක දුක ප්‍රකාශ කිරීමේ දෙයක් හැටියට හොඳයි තමයි, ඒත් කිසි වැඩක් නැහැ. විපක්ෂය නිරායුද වෙලා ඉන්නේ. ආණ්ඩුවට ගහන්න ඔවුන්ට තියෙන්නේ කැටකැබිලිති විතරයි.

ගිය අවුරුද්දේ පහුවුණේ වමක්වත් දකුණක්වත් දිනපු මැතිවරණයක් නෙවෙයි. මහජන දේශපාලනය අවුරුදු ගණනක් තිස්සේ බලාපොරොත්තු වුණු ප්‍රතිසංස්කරණ ක්‍රියාවලියක එක පියවරක්. එතැනදී බලය ලබාගත්තු පක්ෂය වම වීම තමයි සිදුවුණේ. හැබැයි දකුණ කියන්නේ කිසිසේත් එජාපය හෝ සජබ නෙවෙයි. ඒ දෙගොල්ලන්ට බැහැ දෘෂ්ටිවාදීමය විකල්පයක් වෙන්න. සජබ එජාප කියන්නේ ප්‍රභූන් නෙවෙයි. ඔය ප්‍රභූ-නිර්ප්‍රභූ බෙදීමට මම එකඟ නැහැ. එවැනි මොකුත් නැහැ. එජාප සහ සජබ ක්‍රියාත්මක කරමින් ඉන්නේ ප්‍රභූවාදීත්වයක්. ඒගොල්ලෝ මහජනයා එක්ක සම්බන්ධ වෙන විදියේ වරදක් තියෙනවා. ජවිපෙ, මහින්ද රාජපක්ෂ කළේ මහජන දේශපාලනයක්. මහින්ද මහජනයා කියන එකක් අර්ථකථනය කළා. තමනුත් ඉන්නේ ඒකේ. ‘අපි බයියෝ’ කියලානේ එයා කිව්වේ. ‘අපේ අරමුණු සාක්ෂාත් කරගන්න මමත් වැඩ කරනවා, ඔයාලාත් වැඩකරමු’ කියන ප්‍රවේශයක් එතැන තියෙන්නේ. එජාප හා සජබ දේශපාලනය සහමුලින්ම ඊට වෙනස්.

ඒගොල්ලෝ කියන්නේ ‘අපි ඔයාලා නෙවෙයි. අපි වෙනම කට්ටියක්. අපි ඔයාලා වෙනුවෙන් හොඳ වැඩක් කරන්න යන්නේ, ඒ වැඩේ කරන්න අපිට ඡන්දය දෙන්න’ කියලා. අනුග්‍රාහක දේශපාලනය. සමාජයේ ඉන්න අන්ත දිළින්දන්ට ඔය දේශපාලනය ගැළපෙනවා. එවැනි දිළින්දෝ යම් ප්‍රමාණයක් හිටියා ලංකාවේ. හැබැයි මධ්‍යම නන්තිය ප්‍රසාරණය වෙලා මුළු සමාජයෙන්ම අති බහුතරයක් අද මධ්‍යම පත්තියේ. ඒ සල්ලිවලින් මධ්‍යම පන්තියක් නොවෙයි, ආකල්පවලින් මධ්‍යම පන්තියක්. විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරයායි, පියනුයි දෙන්නාම අද හිතන්නේ එකම විදියට. වෛද්‍යවරයාටයි රෝහල් කම්කරුවාටයි තියෙන්නේ එකම විදියක ආකල්ප. ඒගොල්ලෝ දේශපාලනය ගැන හිතන්නෙත් එකම විදියට අද වෙනකොට. ඒක එජාපටයි සජබටයි තේරෙන්නේ නැහැ. නමුත් පොහොට්ටුව කරමින් ඉන්නේ මහජනයා සමග දේශපාලනයක්. ඒගොල්ලො හැම තිස්සේම පෙන්නන්නේ ‘රට බේරාගනිමු’ වාගේ ලොකු සමාජීය දේශපාලන හේතු. එනිසා, අනාගතය එජාපට සහ සජබට සෑහෙන තරම් අමාරු වීමේ ඉඩක් තියෙනවා.

 

 

 

 

දිල්රුක්ෂි ඩයස්, රංග දිසානායක සහ අපරාධ රාජ්‍යය – සුනන්ද දේශප්‍රිය

0

 

සිරිසේන විසින් පලවා හරිනු ලදුව වජිර- සේනාධිපති යුවල විසින් දඩුකඳේ ගසන ලද හිටපු අල්ලස් කොමසාරිස්වරිය වූ දිල්රුක්ෂි ඩයස් සහ වර්තමානයෙහි එම තනතුර දරන රංග දිසානායක හඹා එන මාර සේනා සංකේතවත් කරන්නේ මෙරට අල්ලසේ සහ දූෂණයේ අපරාධ රාජ්‍යයයි.

2015 යහපාලන ආණ්ඩුවේ මූලික ව්‍යාපෘතියක් වූයේ දූෂණ විරෝධී වැඩ සටහනය. යුද්ධය දිනූ නායකයා වශයෙන් විරුදාවලි ලබා තිබූ මහින්ද රාජපක්ෂ පරාජය වීමට බල පෑ ප්‍රධාන හේතුව රාජපක්ෂ පවුල සහ ඔහුගේ අතවැසියන් දූෂිතයින් ලෙස සමාජ ගත වී තිබූ මතවාදයයි.

2015 ජනවාරි 09 දා ජනාධිපති ධුරයට පත් සිරිසේන පෙබරවාරි 15 දා දිල්රුක්ෂි ඩයස් බණ්ඩාරනායක අල්ලස් සහ දූෂණ කොමිසමේ අධ්‍යක්ෂ ජෙනරාල් ලෙස පත් කරන ලදි. ඇය යටතේ රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවේ සිටි බලවත් ඇමතිවරුන්ට සහ නිලධාරීන්ට විරුද්ධව අල්ලස් චෝදනා ගොනු වන්නට විය. ඒ අතර ඇවන්ට් ගාඩ් සමුද්‍ර ආරක්ෂක සේවය සහ එහි ප්‍රධානියා වූ නිශ්ශංක සේනාධිපති ද විය. එමෙන්ම කුප්‍රසිද්ධ මිග් ගනුදෙනුව සම්බන්ධයෙන් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ සම්බන්ධයෙන් ද පරීක්ෂණ ආරම්භ විය.

එම පෙබරවාරි මාසයේ දීම අගමැති බලතල යටතේ රනිල් වික්‍රමසිංහ විසින් පත් කර ගන්නා ලද මහ බැංකු අධිපති අර්ජුන මහේන්ද්‍රන් සිය ප්‍රත්‍රයා වූ ඇලෝසියස් මහේන්ද්‍රන් සමඟ එක්ව ආණ්ඩුවට සහ ජනතාවට අවම වශයෙන් රුපියල් බිලියන 08ක් පාඩු කරමින් මහා බැඳුම්කර වංචාව සිදු කළෝය. ඇලෝසියස් මහේන්ද්‍රන් එවකට මුදල් ඇමැතිවරයා වූ රවි කරුණානායක පවුලට නොමිලයේ විසීමට සුපිරි නිවසක් ලබා දුන්නේය. මහ බැංකුව අයත් වන්නේ තම අමාත්‍යාංශයට නොව අගැමැති වික්‍රමසිංහට යැයි කරුණානායක කීවේය. යූ ටියුබ් නාලිකාවකට පැමිණි එකල එජාපයෙහි සිටි බව කී අයකු කීවේ එජාප මූලස්ථානය වූ සිරිකොතෙහි කාමරයක් පුරා මුදල් ගොඩ ගසා තිබූ බවයි.

ජනාධිපති සිරිසේන වසරක් යෑමට පෙර දේශපාලන න්‍යාය පත්‍ර මත රණ විරුවන් දඩයම් කරන්නේ යැයි අල්ලස් කොමිසමට ප්‍රසිද්ධියේ බැණ වැදුණි. 2016 පෙබරවාරියේ දී එහි අධ්‍යක්ෂ ජෙනරාල් දිල්රුක්ෂි ඩයස්ට එම ප්‍රහාර හමුවෙහි ඉල්ලා අස්වීමට සිදු විය. ඇය යළි නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවෙහි අතිරේක නීතිපතිවරියක ලෙස වැඩ බාර ගත්තාය.

ඇවන්ට් ගාඩ් ජාවාරමෙහි හිමිකරු වූ නිශ්ශංක සේනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ මෙන්ම වත්මන් එජාප සභාපති වජිර අබේවර්ධනගේද ගජ මිතුරෙක් විය. ඇවන්ට් ගාඩ් ජාවරම පිළිබඳ පියවර ගැනීමට තැත් කළ දිල්රුක්ෂි ඩයස්ගෙන් පළි ගැනීමට උගුලක් ඇටවීමට නිශ්ශංක සේනාධිපති සහ වජිර අබේවර්ධන කූටෝපායක් සැලසුම් කළේය. 2019 දී ඔවුන් දෙදෙනා සංස්කරණ කළ හඬ පටයක් ප්‍රසිද්ධ කරමින් කියා සිටියේ අල්ලස් හෝ දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිෂන් සභාවේ හිටපු අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් සහ නියෝජ්‍ය නීතිපතිවරියක වූ දිල්රුක්ෂි ඩයස් බණ්ඩාරනායක “තමන් නීතිය නවන්නත් කඩන්නත් දන්නවා” යැයි තමන්ට කී බවය.

එය සේනාධිපති ඇටවූ උගුලක් ඇටවූ බව පරිපාලන අභියාචනාධිකරණය දිල්රුක්ෂි ඩයස් පිළිබඳ පැවැත් වූ විභාගයෙහි තීන්දුවෙහි සඳහන් කළේ මෙසේය.

“ඉහත තොරතුරු වලින් පැහැදිලිව පෙනී යන්නේ, නිසංක සේනාධිපති විසින් උගුලක් අටවා ඇය සමඟ දුරකථන සංවාදයක් වාර්තා කිරීමට සූදානමින් සිටි බවත්, අවශ්‍ය අවස්ථාවකදී තමන්ගේ අරමුණු සඳහා එම සංවාදය වාර්තා කිරීමට වහා ක්‍රියාත්මක වූ බවත්ය.”

මෙම උගුලෙහි අනෙක් අපරාධ සහායකයා වූයේ වජිර අබේවර්ධනය. එම හඬපටය නිසා 2019 ඔක්තෝබර මාසයේ දී නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවෙහි රැකියාවෙන් දස මසක් ඉවත් කර සිටි දිල්රුක්ෂි ඩයස් ගෝටා බලයට පැමිණ අනිවාර්ය නිවාඩු යවන ලදි. පරිපාලන අභියාචනාධිකරණයේ තීන්දුවෙන් නිදහස් වූ ඇයට එම තනතුර යළි ලැබුණේ 2021 අගෝස්තු මාසයේ දීය. නමුත් සංවිධානාත්මකව ඇයට එරෙහිව කළ අපහාසයේ බලපෑම නැති වූයේ නැත. නීතිපති තනතුර දක්වා යෑමට ඉඩ තිබූ ඇයගේ වෘත්තිය විනාශ කරන ලදි.

ව්‍යාජව සැකසූ හඬපටය කරට ගත් වාචාල ජනපති සිරිසේන මෙසේ කීවේය. “මේ දවස්වල අල්ලස් හා දූෂණ කොමිසමේ හිටපු අධ්‍යක්ෂ ජනරාල්, දිල්රුක්ෂි ඩයස් වික්‍රමසිංහ නෝනාගේ හඬ පටයක් යනවා හැමතැනම. තමුන්නාන්සෙලාට මතකද මම දන්නේ නැහැ අපේ ත‍්‍රිවිධ හමුදාපතිවරු උසාවියට ගෙනිච්ච වෙලාවේ, ආරක්ෂක ඇමති විදියට මගේ අනුදැනුමකින් තොරව. ඒ ගැන මම කරපු කතාවකින් තමයි දිල්රුක්ෂි ඩයස් අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් ධුරය දාලා ඉල්ලා අස්වෙලා යන්න ගියේ.”

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ බලයට පැමිණිමෙන් පසු දූෂිත විනිසුරුවරයකු වූ උපාලි අබේරත්න යටතේ පිළිගැනීම් කොමිසමක් පිහිටුවා දිල්රුක්ෂි ඩයස්ට විරුද්ධවද පැමිණිලි ගොනු කරන ලදි. විය යුතු පරිදිම කොමිසම ඇය වරදකාරියක බවට පත් කරන ලදි.

දිල්රුක්ෂි ඩයස් අල්ලස් කොමිසමේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් හා නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ සොලිසිටර් ජනරාල් වශයෙන් කටයුතු කළ අවධියේ බලය අයථා ලෙස පරිහරණය කරමින් හා රාජ්‍ය සේවයට අපකීර්තියක් වන ආකාරයෙන් කටයුතු කළේ යැයි චෝදනා කරමින් ගෝටාගේ කොමිසම ඇයට නඩු පැවරිය යුතු බවට බව නිර්දේශ කළේය.

 

ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය එම නිර්දේශ කුණු කූඩයට දමා ඇය නිර්දෝෂී බවට තීරණය කළේය.

 

ගෝඨාභය 19 වන සංශෝධනය අහෝසි කර සියලු කොමිෂන් සභා සිය තැරැව්කරුවන්ගෙන් පිරවූයේ මෙම දූෂිත ක්‍රියාවලියේ දිගුවක් ලෙසය. ඊට මඟ පෑදුවේ සිරිසේනය. එහි උරුමය බාර ගත්තේ රනිල් රාජපක්ෂය.

 

2019 සිට 2024 දක්වා කාලය තුළ අල්ලස් කොමිසම විසින් පවරා තිබූ නඩු 102 ක් ඉල්ලා අස්කර ගැනුණි. විමර්ශන නිලධාරීන් සාක්ෂිකරුවන් ලෙස පෙනී සිටීමට අපොහොසත් විය. බොහෝ නඩු ඉල්ලා අස්කර ගත්තේ නිර්මාණය කරන ලද තාක්ෂණික හේතුවක් උඩය. තමා විසින් පවරන ලදුව පසුව ඉල්ලා අස්කර ගත් නඩු මහජන අධිකරණයක් ඉදිරියෙහි වුව ඔප්පු කිරීමට සාක්ෂි ඇති බව දිල්රුක්ෂි ඩයස් ප්‍රසිද්ධියේ කියා සිටියාය.

 

වික්‍රමසිංහගේ වජිර අබේවර්ධන සහ රාජපක්ෂලාගේ නිස්සංක සේනාධිපති සහ ගමරාළලාගේ සිරිසේන අල්ලස් දූෂණ නඩු පැවරූ රාජ්‍ය නිලධාරිනියක හඹා ගොස් යළි යළි පළි ගත්තේ එසේය. බියකරු සිනමා පටයකට සුදුසු මෙම සිදුවීම් පෙළ සිහි ගන්වන්නේ සිසිලියෙහි මාෆියා අපරාධකරුවන් අවංක රාජ්‍ය නිලධාරීන් හඹා ගොස් ඔවුන් විනාශ කරන අන්දමයි.

 

අල්ලස් කොමිසමේ වත්මන් අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් රංග දිසානායකට එරෙහිව දැන් සියලු‍ දූෂිත දේශපාලනඥයින් රංචු ගැසීමට පටන් ගෙන ඇත්තේ ද එම මාෆියා අපරාධකරුවන් අනුගමනය කරමිනි.

 

මෙවර වජිර අබේවර්ධනගේ අවතාරය නන්දන ගුණතිලකට ආරූඪ විය. හිටපු ජවිපෙ නායකයකු සහ දැන් රනිල්වාදියකු වන ඔහු කියා සිටියේ අල්ලස් කොමිසමේ අධ්‍යක්ෂ ජෙනරාල් රංග දිසානායක තමන් යටතේ ජවිපෙ නීති කමිටුවේ වැඩ කළ බවය. එබැවින් ඔහු නුසුදුසු බවය. එම රැස්වීම්වල අත්සන් පත්‍රිකා තමා සතු බවට ඔහු කීවේය. දූෂණ චෝදනා සම්බන්ධයෙන් නඩු පැවරී ඇති තවත් හිටපු ජවිපෙ නායකයකු වන විමල් වීරවංශ කීවේ එකල තමාටද එවැනි නමක් ඇසී ඇති බවයි. එනමුත් වජිරගේ බෝම්බය මෙන්ම නන්දනගේ බෝම්බයද පුස්සක් බවට පත් විය. ඔහු තවම එම අත්සන් පත්‍රිකා ඉදිරිපත් කර නැත. රංග දිසානායක එවැනි සාක්ෂි ඇතොත් ඒවා නීතිය හමුවට පමුණුවන ලෙස කළ අභියෝගයට නන්දන ගුණතිලක නිහඬ විය.

 

අල්ලස් දූෂණ සම්බන්ධ නඩුවකට මුහුණ දී සිටින රාජපක්ෂවාදියකු වන චාමර සම්පත් දසනායක පාර්ලිමේන්තුවෙහි රංග දිසානායකට විරුද්ධව නිතිපතා විවිධ ප්‍රහාර දියත් කරයි. එහි උත්ප්‍රාසය නම් ඔහු පහර දෙන්නේ තමාට නඩු පවරා ඇති ආයතනයට විරුද්ධව වීමයි!
රංග දිසානායක ද ගෝටා සමයේ අල්ලස් කොමිසම මෙන් මෙන් ව්‍යාජ දූෂණ විරෝධයක් පෙන්වමින් සිටියේ නම් ඔහුගේ පත්වීමේ ඇද කුද දයාසිරි ජයසේකරට පේන්නේ ද නැත. විපාක්ෂික දේශපාලන අදහස් දරන සති අන්ත පුවත්පතක් පසුගිය දා වාර්තා කර තිබුණේ දයාසිරි ජයසේකර ලවා එම ප්‍රහාරය දියත් කරවන ලද්දේ රනිල් වික්‍රමසිංහ විසින් බවයි. වජිර අබේවර්ධන වෙනුවට රනිල් දැන් දයාසිරි තෝරා ගෙන තිබෙනවා විය හැකිය.

 

රනිල් වික්‍රමසිංහ, රනිල් රාජපක්ෂ ලෙස බෞතිස්ම කරවා ජනාධිපති පුටුවට සැපත් කළ රාජපක්ෂවාදීහු ගණනාවක් දැන් අල්ලස් දූෂණ චෝදනාවන්ට ලක්ව සිටිති. සමහරු දැනටම ජම්පර් සූට් වලය. එබැවින් දිල්රුක්ෂි ඩයස්ට කළ දේ රංග දිසානායකට කිරීමට සැලසුම් කිරීම අරුමයක් නොවේ.

 

ලබන නොවැම්බර් 19 දා රනිල් රාජපක්ෂ සමඟ මහජන රැළියකට එක්වන බව කියන, නාමල් රාජපක්ෂ, ගෝඨාභය ජනාධිපති සමයෙහි පළිගැනීම් කොමිසම ඇතුළු සියලු‍ අනීතික පියවරයන්ට දෑතම ඔසවා සිටියේය. ඔහු දැන් සිටින්නේ ඔහු ලිප ගිනි මොළවන තෙක් දිය සැළියේ – සැපයක් යැයි කකුළුවා දිය කෙළියේ ය. නාමල් ඇතුළු රාජපක්ෂවරුන් ගණනාවක් දැනටම අල්ලස් දූෂණ දැළේය. එබැවින් ඔහුට ද රංග දිසානායක පලවා හැරීම නොහොත් අල්ලස් දූෂණ කොමිසම අඩපණ කිරීම දේශපාලන ජීවිතය සහ මරණය අතර සටනකි.

 

රංග දිසානායක සමඟ අල්ලස් කොමිසමේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් ධුරයට තරඟ කළේ නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවෙහි එතරම් ප්‍රසිද්ධියක් නැති නිලධාරියෙකි. ඔහු පතෝල හා සමාන විය හැකිව තිබූ බව මානව හිමිකම් නීතිඥවරියක වන අචලා සෙනවිරත්න කියයි. ඔහු අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් කළ යුතුව තිබුණැයි කියන දයාසිරි – නාමල් හවුල නියෝජනය කරන්නේ සජබ- එජාප- පොහොට්ටු සන්ධානයයි.

 

ඔවුන්ගේ සැලැස්ම නින්දා අපහාස සහ බිය වැද්දවීම් මගින් අල්ලස් සහ දූෂණ කොමිසම අඩපණ කිරීමය. එහි අධ්‍යක්ෂ ජෙනරාල් රංග දිසානායක පලවා හැරීමය. මෙය අද පොදු විපක්ෂය එක් කරන මහා පොදු සාධකයයි. එය ජනයා දිනා ගත හැකි සටන් පාඨයක් නොව නිෂේධාත්මක එකකි.

 

රංග දිසානායක සතු අභියෝගය නම් තමා කිසිදු දේශපාලන පක්ෂයක චුදිතයින් ආරක්ෂා නොකරන බව පෙන්වීමයි. මේ අවස්ථාවෙහි සියලු‍ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී බලවේග සිටිය යුත්තේ අල්ලස් කොමිසමේ ස්වාධීනත්වය සහ රංග දිසානායක සමඟය. මේ වතාවෙහි ද දිල්රුක්ෂි ඩයස්ට කළ දේ කිරීමට පොහොට්ටු- එජාජ- ජාතිවාදී හවුල සමත් වුවහොත් එය ආපසු හැරවීම ඉතා දුෂ්කර වනු ඇත. එයට ඉඩ නොදිය යුත්තේ එනිසාය.

 

 

හෝම්ලෑන්ඩ් වෙනුවෙන් නීති වෙනස් කරලා.. ඉදිකිරීම් නිසා නිවාස ඉරිතලලා.. තුම්මුල්ල ප්‍රදේශවාසීන්ගේ විරෝධතා

කොළඹ, බම්බලපිටිය, තුම්මුල්ල ප්‍රදේශයේ හෝම්ලෑන්ඩ් ආයතනය ඉදිකිරීමට නියමිත තට්ටු 40ක දැවැන්ත ගොඩනැගිල්ලකට එරෙහිව එම ප්‍රදේශයේ ජනතාව ඔක්තෝබර් 11 වන දින ඉදිකෙරෙමින් පවතින ගොඩනැගිල්ල ඉදිරිපිට විරෝධයක නිරත වී තිබිණි. විරෝධතාවේ යෙදුණු ප්‍රදේශවාසීන් පැවසුවේ නාගරික සංවර්ධන අධිකාරිය සාමාන්‍ය ජනතාවට තට්ටු 3කට වඩා ඉදිකිරීමට අවසර නොදුන්නද හෝම්ලෑන්ඩ් ආයතනයට තට්ටු 40ක නිවාස සංකීර්ණයක් ඉදිකිරීමට අවසර දීම ප්‍රශ්නසහගත බවය.

මේ සම්බන්ධයෙන් ප්‍රදේශවාසීන් නාගරික සංවර්ධන අධිකාරියට කෙතරම් පැමිණිලි කළද පලක් වී නොමැති බවත් ඔවුහු පවසති.

ඔක්තෝබර් 12 වැනි දින තුම්මුල්ල ප්‍රදේශයේ පදිංචිකරුවන් ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක වෙත ලිපියක් යවා ඇත. එම ලිපියෙන් ඔවුන් ඉල්ලා ඇත්තේ මහල් 40 කින් යුත් “හෝම්ලන්ඩ් පෙන්ටාරා” නිවාස සංකීර්ණය සඳහා නාගරික සංවර්ධන අධිකාරියේ නිලධාරීන් විසින් ලබා දී ඇති අනුමැතිය පිළිබඳව වහාම සහ ස්වාධීන පරීක්ෂණයක් පවත්වන ලෙසය. හෝම්ලන්ඩ් සමාගම විසින් ආරම්භ කරන ලද මෙම ව්‍යාපෘතිය පවතින නීති රීති උල්ලංඝනය කර ඇති බවටත් එම ලිපියෙන් ඔවුන් චෝදනා කර ඇත.

“විශේෂ ප්‍රාථමික නේවාසික සංවර්ධන කලාපයක්” තුළ මෙම ඉදිකිරීම් ආරම්භ කර ඇති බව ලිපියේ ඔවුන් අවධාරණය කර ඇත. මෙම ඉඩම “මධ්‍යම ඝනත්ව මිශ්‍ර සංවර්ධන කලාපයකට” අයත් ලෙස කඩිමුඩියේ සහ රහසිගතව නැවත වර්ගීකරණය කර ඇති බවත් 2025 අගෝස්තු 1 වන දින නාගරික සංවර්ධන අධිකාරියේ ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරීන් මෙම ගොඩනැගිල්ල සෑදීම සදහා අනුමැතිය ලබා දී ඇති බවත් ජනාධිපතිවරයාට යැවූ ලිපියේ සඳහන් කර ඇත.

මෙම මතභේදාත්මක පියවරට විරෝධය පළ කරමින්, පදිංචිකරුවන් පැවැත්වූ විරෝධතාවෙන් පසුව, ප්‍රදේශය භාර පොලිස් නිලධාරීන් ඉදිකිරීම් ස්ථානයට පැමිණ ව්‍යාපෘතිය සම්බන්ධයෙන් නීතිමය පියවර ගත හැකි බව දැනුම් දුන් බව ප්‍රදේශවාසීහු පවසති.

කාල්සන් ප්ලේස්හි ජීවත්වන දුලානි ගුණසේකර මහත්මිය මෙසේ පැවසුවාය:‘මම ඉපදුණු දවසේ ඉදලා ජීවත් වෙන්නේ ක්ලාසන් ප්ලෙස්වල. මෑතකදී හෝම්ලෑන්ඩ් ආයතනයෙන් නිවාස සංකීර්ණයක් හදන්න ගත්තා. ක්ලාසන් ප්ලේස් එක විශේෂ කලාපයක් හැටියට 2020 – 2030 මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරියේ කොළඹ සැලැස්මේ නම් කරලා තියෙනවා. ඒ සැලැස්මේ හැටියට ගොඩක් ගොඩනැගිලි හදන්නේ නැති ආරක්ෂිත කලාපයක් ලෙස නම් කරලා තියෙන්නේ. ඒත් ඒ සැලසුම් මායිම් කරන්නේ නැතිව තට්ටු 43ක ගොඩනැගිල්ලක් හදන්න මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරියෙන් අවසර ලබා දීලා තියෙනවා. මගේ නිවස අවුරුදු 100කට වඩා පැරණි නිවසක්. මේ ගොඩනැගිල්ලේ ඉදිකිරීම් නිසා නිවසේ ඉරිතැලීම් වුණා. ඉන්පස්සේ අපේ නිවාසවලට හානි වීම සම්බන්ධයෙන් අපි විරෝධතාවක් කළා. ඉන්පස්සේ හෝම්ලෑන්ඩ් ආයතනයෙන් ඇවිත් අපිට වුණ අලාභහානි ගැන සමීක්ෂණයක් කළා. ඒත් ඒ වන්දි මුදල් අපිට තවම ලැබුණේ නැහැ. ඒ වන්දි ලැබෙනකම් අපි ජීවත්වෙයිද දන්නේ නැහැ. තට්ටු 43 ගොඩනැගිල්ල ඉදිකරන අත්තිවාරම් දාන්න මීටර් 100ක් විතර යටට පොළොව හාරනවා. ඒ හාරන විදියට අපේ ගෙවල් ඉතිරිවෙයිද කියලා අපිට බයයි. කැණිම්වලින් අපේ ගෙවල් දෙදරනවා. මේ ගොඩනැගිල්ල නිසා අපේ ගෙවල් කඩා වැටිලා අපේ ජීවිතවලට හානිවෙයි කියලා අපිට බයක් දැනෙනවා.’

විරෝධතාවේ යෙදුණු කොළඹ 08, ටිකල් පාරේ පදිංචිකාරියක් මෙසේ පැවසීය.‘මේ විරෝධතාවේ යෙදෙන්නේ කොළඹ 05, ක්ලාසන් ප්ලේස් සහ ටිකල් පාරේ කොළඹ 08 යන ප්‍රදේශවල පදිංචිකරුවන්. ක්ලාසන් පෙදෙසේ තට්ටු කිහිපයකට වඩා ගොඩනැගිලි හදන්න දෙන්නේ නැහැ. මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරියෙන් හරිත ආවරණය ආරක්ෂා කරන්න ආරක්ෂිත කලාපයක් ලෙස කලාපීකරණය තියෙනවා. අපි මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරියෙන් මේ ගොඩනැගිල්ල ඉදිකිරීම සම්බන්ධයෙන් ප්‍රශ්න කරලා ලියුම් භාරදුන්නා. ඒත් අපේ ප්‍රශ්නය අහන්නවත් අපිට මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරියෙන් කතා කළේ නැහැ. අපි ඉන්පස්සේ තොරතුරු දැනගැනීමේ පනත යටතේ මේ ඉදිකිරීමට අනුමැතිය ලැබුණේ කොහොමද කියලා අහලා යැව්වා. අපේ තොරතුරු දැනගැනීමේ ඉල්ලු‍ම්පතට මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරියෙන් පිළිතුරුක් ලබා දුන්නේ නැහැ. අපිට ගෙවල්වල ජීවත්වෙන්න අපහසු නිසායි මේ විදියට විරෝධතාවක් කරන්න හිතුවේ. අපිට සාධාරණයක් කරන්න කියලා අපිට ජනාධිපතිවරයාගෙන් සහ මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරියන් ඉල්ලන්නේ.’

කාල්සන් ප්ලේස්හි ජීවත්වන පදිංචිකාරියක් ඇගේ අත්දැකීම් මෙසේ පැවසීය.‘හෝම්ලෑන්ඩ් එකෙන් මගේ ගෙදර ඉස්සරහ තිබුණ හිස් ඉඩමක් අරගෙන, හැව්ලොක් පාර පැත්තෙනුත් ඉඩම් කිහිපයක් අරගත්තා. ප්‍රදේශවාසීන් කිසිම කෙනෙකුට තමන්ගේ ගෙවල් තට්ටු 3කට වඩා ඉහළින් හදන්න මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරියෙන් අවසර ලබා දෙන්නේ නැහැ. නමුත් කොහොමද තට්ටු 43ක් හදන්න අවසර දුන්නේ කියලා ප්‍රශ්නයක් අපිට තියෙනවා. මේ පැත්තේ ගොඩක් ගෙවල්වල ඉන්නේ අවුරුදු 50ත් අවුරුදු 60ත් අතර වයසක මිනිස්සු. අපිට ගෙවල්වල ඉන්න බැහැ. ගෙවල් හෙල්ලෙනවා. උදේ ඉඳන් රාත්‍රිය වෙනකම් ගොඩනැගිල්ල හදන වැඩ කරනවා. අපිට ගෙවල්වල ඉන්න බැහැ ශබ්දය නිසා. හෝම්ලෑන්ඩ් එකේ අයගෙන් ඇහුවාම අපිට කියනවා පොළොව දෙදරීම 65කට වඩා එන්නේ නැහැ කියලා. ඒත් අපි ගණනය කරලා බැලු‍වාම 80ත් 85ත් අතර පොළොව දෙදරන ගතියක් තියෙනවා. අලු‍තින් හදපු ගෙවල් පවා දැන් සමහර තැන් පුපුරලා.’

නාගරික සංවර්ධන අධිකාරිය අමාත්ය බිමල් රත්නායකගේ විෂය පථයට අයත් වන බැවින්, නව අමාත්‍යවරයා මෙම අසාධාරණය සම්බන්ධයෙන් නිවැරදි තීරණයක් ගනු ඇතැයි ප්‍රදේශවාසීහු බලාපොරොත්තු වෙති. ස්වාධීන පරීක්ෂණයක් සිදු කර, නාගරික සංවර්ධන අධිකාරියේ බලය අවභාවිත කර ඇති බවට චෝදනා එල්ල වන නාගරික සංවර්ධන අධිකාරියේ නිලධාරීන්ට එරෙහිව දැඩි නීතිමය ක්‍රියාමාර්ග ගනු ඇති බවට ප්‍රදේශවාසීන් අපේක්ෂා අපේක්ෂා කරන බව පවසමින් ප්‍රදේශවාසීන් අමාත්‍ය බිමල් රත්නායක වෙත ලිපියක් භාරදී ඇත.

අධි සුඛෝපභෝගී ‘පැන්තරා’ නම් මෙම නිවාස සංකීර්ණය ප්‍රවර්ධනය සඳහා ලාංකීය සම්භවයක් ඇති බොලිවුඩ් නිළි ජැක්ලීන් ෆර්නැන්ඩස් සහභාගි වී තිබුණු අතර ජාත්‍යන්තර තලයේ බැබළෙන තාරකාවක් වන ජැක්ලීන් මෙනවිය සමඟ ඇතිකරගත් මෙම සහයෝගිත්වය ඔස්සේ ලාංකීය සුපිරි නිවහන් ක්ෂේත්‍රයේ නව්‍ය, චමත්කාරජනක යුගයක් උදාවනු ඇතැයි සමාගම පවසා තිබිණි.

ඉඩම් අයිතිය දෙන බව කියා.. ආණ්ඩුව වතු ජනතාව රැවටුවාද

ලබාදී ඇත්තේ පෞද්ගලික තොරතුරු නැති පොදු ලිපියක්

ඉන්දියානු රජයේ ආධාර මත වතුකරයේ ජනතාව සඳහා නිවාස 10,000ක් ලබාදීමේ වැඩසටහන යටතේ නිවාස 2056කට හිමිකම් ලබාදීමේ උත්සවයක් ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායකගේ ප්‍රධානත්වයෙන් ඔක්තෝබර් 12 දින පැවැත්වූයේ බණ්ඩාරවෙල මහජන ක්‍රීඩාංගණයේදීය.

එහිදී ජනාධිපතිවරයා කීවේ වතුකරයේ හෙවත් මලයගම් ජනතාවට නිවසක, ඉඩමක අයිතිය ලබාදීම රජයේ වගකීමක් බවත්, එය මෙම වසරේ ඉටුකිරීමට කටයුතු කරන බවත්ය. එමෙන්ම රුපියල් 1750ක දෛනික වැටුපක් ලබාදෙන ලෙස ඔවුන් දිගු කාලයක සිට ඉල්ලීම් කරන බවත් එය මෙම වසරේ කුමන ආකාරයට හෝ ඉටුකර දෙන බවත්ය.

එම උත්සව සභාව අමතමින් වැවිලි සහ ප්‍රජා යටිතල පහසුකම් ඇමති සමන්ත විද්‍යාරත්න පැවසුවේ ඔවුන්ගේ හැටන් ප්‍රකාශනය අනුව වතුකරයේ මලයගම් ජනතාවගේ නොවිසඳුණු ප්‍රශ්න විසඳන බවට පොරොන්දු වූ බවත් ඒ අනුව ඔවුන්ට පර්චස් 10ක තමන්ට කියා නිවසක් ලබාදෙන බවත්ය.

ලබාදුන් ලිපියට විරෝධය

එහෙත් එදිනම ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවක් පවත්වමින් ලංකා කම්කරු කොංග්‍රසයේ උප සභාපති කනපති කනගරාජ් පැවසුවේ එම උත්සවයේදී ඉඩම් හිමිකම වෙනුවට කොළ කැබැල්ලක් ලබාදී ඇති බවත්, ඔවුන් ඉල්ලුවේ එල්ආර්සී (ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරණ කොමිෂන් සභා) ඔප්පු බවත්ය. පසුගිය ආණ්ඩුව පර්චස් 10ක් ලබාදෙන බව පැවසූ බවත්, ඒ සඳහා ඉඩම් මැනීම සිදුකළ බවත්, රුපියල් මිලියන 400ක මුදලක් වෙන්කළ බවත් හා මේ ආකාරයට ලබාදෙන කොළ කෑලි ඊළඟ ආණ්ඩුවක් පිළිගන්නේ නැති බවත්ය.

ඒ සඳහා වූ ප්‍රතිචාරය එදින දෙරණ රූපවාහිනියෙන් විමසා තිබුණ අතර ඊට පිළිතුරු ලබාදෙමින් වැවිලි සහ ප්‍රජා යටිතල පහසුකම් අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් ප්‍රභාත් චන්ද්‍රකීර්ති පවසා තිබුණේ නිවාස 10,000ක් ලබාදීමේ ව්‍යාපෘතිය යටතේ නිවාස නිවාස 4700ක මූලික කටයුතු ඔවුන් ආරම්භ කළ බවත්, අධිඅවදානම් තත්වයක සිටින 2056ක් තෝරාගෙන නිවසක් සමඟ ඉඩමක් ලැබෙන හිමිකමක් ලබාදුන් බවත්ය. එමෙන්ම එල්ආර්සී ඔප්පු 20ක පමණ පිරිසකට ලබාදුන් බවද, තවත් 200කට පමණ ලබාදීමට නියමිත බවද, එය ඔවුන්ගේ වැඩසටහනක් බවද, මෙය ඉන්දියානු වැඩසටහනක් බවද කියා තිබුණි.

ලිපියේ ඇත්තේ මේවායි

එදින ජනාධිපතිවරයාගේ අතින් ලබාදී ඇත්තේ ඇත්ත වශයෙන්ම හිස් පොදු ලිපියකි. එහි ශ්‍රී ලංකා රජයේ හා ඉන්දීය රජයේ රාජ්‍ය ලාංඡන සහිතව ‘මලයියාග මහීල්චී’ නිවාස හිමිකම ඉන්දියානු ප්‍රදානය නිවාස ව්‍යාපෘතිය යනුවෙන් උද්ධෘතය ලෙස සඳහන් වුවද එම ලිපිය ලැබෙන පුද්ගලයාගේ නම, ජාතික හැඳුනුම්පත් අංකය, වත්ත, අංශය, ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසය හා දිස්ත්‍රික්කය යන පිරවිය යුතු තැන් ඇත්තේ හිස්වය. එම ලිපියේ දළ සිංහල පරිවර්තනය මේ ආකාරය.

‘සමෘද්ධිමත් ජාතියක්, සුන්දර ජීවිතයක්’ යන මුල පිරීම යටතේ ඉන්දීය රජයේ නිවාස ව්‍යාපෘතියේ කොටසක් ලෙස 2017 දී ඉන්දීය අග්‍රාමාත්‍යවරයා ශ්‍රී ලංකාවේ ඉන්දීය සම්භවයක් ඇති දෙමළ ප්‍රජාව සඳහා නිවාස 10,000ක් ඉදිකිරීමට සහාය වීම සඳහා ශ්‍රී ලංකා රජය, වතුකරයේ ප්‍රජාව සඳහා සුවපහසු නිවාස ලබාාදීම අරමුණු කරයි. මෙම අරමුණ ඉටුකර ගැනීම සඳහා ඉන්දියානු නිවාස ව්‍යාපෘතියේ 4 වන අදියරේ 2 වන පියවර යටතේ කඳුකරයේ ආපදාවන්ට ලක්විය හැකි ප්‍රදේශවල පදිංචිකරුවන්ට ප්‍රමුඛතාව ලබාදෙමින් වතු කම්කරුවන් සඳහා නිවාස 4700ක් ඉදිකිරීමට නියමිත අතර, ඉන්දීය රජයේ පූර්ණ මූල්‍ය ආධාරය සහ ශ්‍රී ලංකා රජයේ සහාය ඇතිව සිදුකෙරේ. ප්‍රතිලාභය ලබා ගැනීම සඳහා සියලු පූර්ව කොන්දේසි සපුරාලීමට යටත්ව ඔබට සහ ඔබේ පවුලේ අයට පර්චස් 10ක ඉඩමක නිවසක් සඳහා මෙම වැඩසටහන යටතේ විභව ප්‍රතිලාභියකු ලෙස ඔබ තෝරාගෙන ඇති බව සතුටින් දන්වමු.

අවසානයේ ඔබට ඉඩම වෙන්කළ පසු නිවස ඉදිකිරීම සඳහා ඔබේ ශ්‍රමය නොමසුරුව දායක කර ගැනීම සහ නිවස පිහිටා ඇති ඉඩම නිසි ලෙස නඩත්තු කිරීම සහතික කිරීම ඔබේ වගකීමකි. ව්‍යාපෘති අරමුණු සපුරාලීමට අපොහොසත් වීමෙන් හෝ ඔබෙන් අපේක්ෂා කරන වගකීම් නොසලකා හැරීමෙන් මෙම නිවසේ සතුට ඔබට අහිමි නොවනු ඇතැයි අපි අවංකවම බලාපොරොත්තු වෙමු. ඔබේ වගකීම් කඩිසරව ඉටු කිරීමෙන් අනාගතයේදී ඔබ නිවසේ හිමිකාරිත්වය සඳහා සුදුසුකම් ලබනු ඇත. එමඟින් ඔබේ පවුලේ අය සහ අසල්වාසීන් සමඟ සතුටින් හා සමෘද්ධිමත් ජීවිතයක් භුක්ති විඳීමට ඔබට හැකිවේ.’

වැවිලි හා ප්‍රජා යටිතල පහසුකම් අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයා සහ ශ්‍රී ලංකාවේ ඉන්දීය මහ කොමසාරිස්වරයා එම ලිපියට ප්‍රතිරූප අත්සන් යොදා තිබේ.

ඉන්දීය රජයේ ආධාර යටතේ නුවරඑළිය, බදුල්ල, කොළඹ, කළුතර, මොනරාගල හා රත්නපුර යන දිස්ත්‍රික්කවල මෙම නිවාස වැඩසටහන ක්‍රියාත්මක වීමට නියමිත අතර ඒ යටතේ වර්ග අඩි 550ක එක් නිවසක් සඳහා ඉන්දීය රජය රුපියල් ලක්ෂ 28ක මුදලක් වැය කිරීමට නියමිතය. ශ්‍රී ලංකා රජය එම නිවාසයක් ඉදිකිරීම සඳහා පර්චස් 10ක බිම් කොටසක් වතු සමාගම්වලින් වෙන්කර දිය යුතු අතර ඊට අමතරව නිවාස ව්‍යාපෘතියට අදාළ ජලය, විදුලිය, ප්‍රවේශ මාර්ග අභ්‍යන්තර මාර්ග ශ්‍රී ලංකා රජය විසින් සැපයිය යුතුය.

නිවාස ඉදිකිරීමට නියමිතව තිබූ ප්‍රදේශ

මේ යටතේ කලාප 13ක පිහිටි වතු 262ක අදියර 4ක් යටතේ මෙම නිවාස ව්‍යාපෘතිය ක්‍රියාත්මක වීමට නියමිතව තිබූ අතර ඒ සඳහා අවුරුදු 3ක කාලයක් මුලින් ඇස්තමේන්තුගත කර තිබුණි. අදියර 1 යටතේ නුවරඑළියේ වතු 38ක පළමු වසරේදී 808ක්, දෙවන වසරේදී 884ක් හා තෙවන වසරේදී 476ක් ලෙස නිවාස 2168ක් ඉදිකිරීමට නියමිත විය. එමෙන්ම එම අදියර යටතේම තලවාකැලේ වතු 21ක පළමු වසරේ 312ක්, දෙවන වසරේ 340ක් හා තුන්වන වසරේ 405ක් වශයෙන් මුළු නිවාස 1057ක් ඉදිකිරීමට නියමිත විය.

අදියර දෙක යටතේ හැටන් වතු 72ක පළමු වසරේ 730ක්, දෙවන වසරේ 1045ක් හා තුන්වන වසරේ 875ක් වශයෙන් නිවාස 26650ක් ඉදිකිරීමට නියමිත විය. එම අදියර යටතේම බදුල්ලේ වතු 32ක පළමු වසරේ 450ක්, දෙවන වසරේ 600ක් හා තුන්වන වසරේ 450ක් වශයෙන් නිවාස 1500ක් ඉදිකිරීමට නියමිත විය.

තුන්වන අදියර යටතේ මහනුවර වතු 32ක පළමු වසරේ 225ක්, දෙවන වසරේ 500ක් හා තුන්වන වසරේ 345ක් ලෙස මුළු නිවාස 1070ක් ඉදිකිරීමට නියමිත විිය. එම අදියර යටතේම මාතලේ වතු 8ක පළමු වසරේ 100ක්, දෙවන වසරේ 125ක් හා තුන්වන වසරේ 25ක් ලෙස නිවාස 250ක් ඉදිකිරීමට නියමිත විය. කෑගල්ලේ වතු 20ක පළමු වසරේ 100ක්, දෙවන වසරේ 150ක් හා තුන්වන වසරේ 255ක් වශයෙන් නිවාස 505ක් ඉදිකිරීමට නියමිත විය. කුරුණෑගල වතු 4ක පළමු වසරේ 50ක්, දෙවන වසරේ 50ක් ලෙස නිවාස 100ක් ඉදිකිරීමට නියමිත විය.

අදියර 4 යටතේ රත්නපුරේ වතු 22ක පළමු වසරේ 100ක්, දෙවන වසරේ 150ක් හා තුන්වන වසරේ 150ක් වශයෙන් නිවාස 400ක් ඉදිකිරීමට නියමිත විය. ගාල්ලේ වතු 5ක පළමු වසරේ 50ක් හා තුන්වන වසරේ 50ක් ලෙස නිවාස 100ක් ඉදිකිරීමට නියමිත විය. මාතර වතු 2ක පළමු වසරේ 25ක් හා දෙවන වසරේ 25ක් වශයෙන් නිවාස 5ක් ඉදිකිරීමට නියමිත විය. කලුතර වතු 4ක පළමු වසරේ 50ක් හා දෙවන වසරේ 50ක් වශයෙන් නිවාස 100ක් ඉදිකිරීමට නියමිත විය. මොනරාගල වතු 2ක පළමු වසරේ 25ක් හා දෙවන වසරේ 25ක් වශයෙන් නිවාස 50ක් ඉදිකිරීමට නියමිත විය.

මේ සම්බන්ධයෙන් ඔක්තෝබර් 10 දින පාර්ලිමේන්තුවට ප්‍රකාශයක් කරමින් වැවිලි සහ ප්‍රජා යටිතල පහසුකම් ඇමති සමන්ත විද්‍යාරත්න පවසා තිබුණේ මෙම මුලපිරීම මගින් පැරණි ‘ලයින් කාමර’ වෙනුවට වඩාත් නවීන සුවපහසු නිවාස ඒකක ආදේශ කිරීම, මූලික පහසුකම් හා පවුල් සඳහා ඉඩම් හිමිකම් ලබාදීමද අරමුණු කර තිබෙන බවයි.

එහෙත් විශාල ප්‍රචාරයක් ලබාදෙමින් ශ්‍රී ලංකාවේ ඉන්දීය මහ කොමසාරිස්වරයාගේද සහභාගිත්වයෙන් හා ජනාධිපතිවරයාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් පැවැත්වූ එම උත්සවයේදී ලබාදුන් එම ලිපිය අනුව පෙනෙන්නේ ඉදිකිරීමට නියමිත එම නිවාස 2056 සඳහා තවමත් ඉඩම්වත් හඳුනාගෙන නැති බවයි. එම ප්‍රචාරක ව්‍යාපෘතිය වෙනුවෙන් පෙන්වන ලද නිවාසවලට අදාළ රූපරාමු මීට පෙර එම ව්‍යාපෘතිය යටතේ පැවති ආණ්ඩු විසින් ඉදිකරන ලද නිවාස වේ. වැවිලි සහ ප්‍රජා යටිතල පහසුකම් අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයා කියා ඇති බවට ඉහත සඳහන් කර ඇති ඉන්දීය නිවාස ව්‍යාපෘතිය හා ඉඩම් හිමිකම වෙනත් ව්‍යාපෘතියක් යන්න සත්‍ය නොවේ. මීට පෙර එම ඉන්දීය ආධාර යටතේ ඉදිකරන ලද එහෙත් ඉඩම් ප්‍රතිසංස්කරණ කොමිෂන් සභාවෙන් හිමිකම ලබානොගත් නිවාසවලට එම ඉඩම් හිමිකම ලබාදීම ඒ යටතේ සිදුකර ඇත. එම කටයුතු ආරම්භ වී ඇත්තේද පසුගිය ආණ්ඩු යටතේය.

ඒ අනුව ඉන්දීය නිවාස ව්‍යාපෘතියේ පර්චස් 10ක ඉඩම් අයිතිය පිළිබඳ ඒ වෙනුවෙන් මීට පෙර කටයුතු කරන ලද දේශපාලන පක්ෂ සැකයක් ඇතිකරගෙන කොළ කැබලි වෙනුවට ඉඩම්වල අයිතිය ලබාදෙන ලියවිල්ලක් ඉල්ලීම අසාධාරණ නොවේ.

අන් ප්‍රදේශවල ඉඩම් අයිතියත් ප්‍රමාදයි

වර්තමානයේ බලයේ සිටින ජාතික ජන බලවේගයේ දේශපාලන පක්ෂය වන ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සිය දේශපාලන පන්ති පහෙන් එකක් ලෙස එදා හැඳින්වූයේ ඉන්දියානු ව්‍යාප්තවාදයයි. එහි ඉලක්කය වූයේ වතුකරයේ ජනතාවයි. හිමිකම් පත් හෝ දීමනා පත් යටතේ රටේ අනෙකුත් ප්‍රදේශවල රජයේ ඉඩම් භුක්ති විඳින ජනතාවට සින්නක්කර ඔප්පු ලබාදීම සඳහා හිටපු ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ ආරම්භ කරන ලද උරුමය වැඩසටහන යළි සමාලෝචනය කළ යුතු බව සඳහන් කරමින් අත්හිටුවන ලද්දේ මෙම ආණ්ඩුව විසිනි. එම සමාලෝචනය සඳහා පත්කරන ලද කමිටු වාර්තාව ආණ්ඩුවට ලැබී දැන් මාස ගණනාවකි. එහෙත් ආණ්ඩුව ජනතාවට සින්නක්කරව ඉඩම් අයිතිය ලබාදීමට මැලිකමක් දක්වන බව සිදුවන පමාවෙන් පෙන්නුම් කරයි.

රටේ දකුණේ ජනතාවගේ ඉඩම් අයිතිය වෙනුවෙන් එවන් පමාවක් සිදුකරන වත්මන් ආණ්ඩුව වතුකරයේ ජනතාවට ඉඩම් හිමිකම නොවන හුදු ලිපියක් පමණක් ලබාදීම ගැන විවේචන එල්ල වීම හා ඒ සඳහා නිසි විසඳුම් ලබාදෙන ලෙස ඉල්ලීම අසාධාරණ නොවේ.

නව ගම්මාන ලෙස වත්තෙන් එළියට ගන්න
නීතිඥ ගෞතමන් බාලචන්ද්‍රන්

අපේ පැත්තෙන් බැලුවාම මේ සිදුවන්නේ සැබෑ විසඳුම නෙමේ. මේ ජනතාව ඉන්නේ වතු ඇතුළේ නේවාසිකව. වත්තේ හාම්පුතාගෙන් අවසර ගන්න ඕනෑ සෑම දෙයකටම. ඒ නිසා මේ විදියට ගෙයක් ලබාදෙන අයව ගමක් විදියට වත්තෙන් වෙන්කරන්න ඕනෑ, ප්‍රදේශයේ ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරයා සමඟ සෘජුව ගනුදෙනු කළ හැකි විදියට.

මෙම වැඩසටහනේ ඉදිරි අදියර සඳහා මෙම ආණ්ඩුව ප්‍රතිලාභීන් 2056 දෙනෙකු තෝරා ගැනීමේදී වතු සමාගම් මැදිහත්වෙලා තියෙනවා. ප්‍රමුඛතාව ලබාදීලා තියෙන්නේ වත්තේ වැඩ කරන අයට. වතුවල ජීවත්වන අයගෙන් දැන් සියයට පනහක් පමණ වත්තේ වැඩ කරන්නේ නෑ. ඒ අයට මේ ක්‍රමය යටතේ කවදාවත් නිවසක් ලැබෙන්නේ නෑ. අපි කියන්නේ වතු ප්‍රජාවට ඉඩම් ලබාදෙන්න. ඔවුන්ම ඒවායේ නිවාස හදාගනියි. තවදුරටත් වත්තේ හිරකරගෙන සිදුකරන මෙම ව්‍යාපෘති සැබෑ විසඳුම නෙමෙයි.

ඔවුන්ව නව ගම්මාන හැටියට පරිවර්තනය කරන්න, රටේ අනෙක් පුරවැසියන් වගේ ග්‍රාම නිලධාරි, ප්‍රාදේශීය ලේකම් සමඟ කටයුතු කරන්න පුළුවන් විදියට. වතු පෞද්ගලීකරණය කරද්දී ඒවායේ ලක්ෂ හතරක පමණ පිරිසක් වැඩ කළා. අද ඉන්නේ ලක්ෂයක පමණ පිරිසක්. වතුවලින්ම අද ඒ ඒ පවුල්වලට කොටස් බෙදාදීලා ඒවා නඩත්තු කරමින් තේ අස්වැන්න ලබාදෙන්න කියලා ලබා ගන්නවා. මේක තමයි ඇත්ත තත්වය.

 

නීතිඥ වන්නිනායකට ඇප ලැබෙයි අත්අඩංගුවට ගැනීමේ අදහස සුන්වෙයි

0

ඔක්තෝබර් 15 වැනිදා අපරභාගයේ ගල්කිස්ස මහේස්ත්‍රාත් උසාවියට ඉදිරිපත් වූ නීතිඥ ගුණරත්න වන්නිනායකට මහේස්ත්‍රාත් පසන් අමරසේන ඇප නියම කළේය. ඒ රුපියල් ලක්ෂ 5 බැගින් වූ ශරීර ඇප දෙකකි. සාක්ෂිකරුවන්ට බලපෑම් කිරීමෙන් වළකින ලෙසටද ඔහුට නියෝග කෙරිණ. පසුදින, එනම් ඔක්තෝබර් 16, පෙරවරු 9ට බස්නාහිර දකුණ දිසා අපරාධ කොට්ඨාසයේ ස්ථානාධිපතිට ප්‍රකාශයක් දෙන ලෙසටද නියෝග කෙරිණ.

එදින නීතිඥ වන්නිනායක ගල්කිස්ස උසාවියට එන තුරු පොලිසිය බලාසිටියේ නොඉවසිල්ලෙනි. ඒ එන අතරමගදී ඔහු අත්අඩංගුවට ගැනීමටය. තමන්ගේ ‘පොලිස් පොඩ්ඩකු’ රිමාන්ඩ් කිරීමට හේතුව වූ වන්නිනායක මහතා අල්ලාගෙන ඔහුද දවසකට හෝ රිමාන්ඩ් කරවාගැනීමේ අරමුණ පොලිසියට දැඩිව තිබෙන බව පෙනිණ. (හිටපු පොලිස්පති දේශබන්දු තෙන්නකෝන්ට වරෙන්තු කර තිබියදී, තලවතුගොඩ නිවසක සිටි ඔහු මාසයක් නොඅල්ලා සිටින්නටත්, නඩු දිනයේ අධිවේගී මාර්ගය ඔස්සේ මාතර දක්වා අත්අඩංගුවට පත්නොවී එන්නටත් ඉඩ දුන්නේ මේ පොලිසියමය.)

වෑයම ව්‍යර්ථ වෙයි

එහෙත් පොලිසියේ වෑයම ව්‍යර්ථ කරමින්, වන්නිනායක මහතා උසාවියට පැමිණියේ ශ්‍රී ලංකා නීතිඥ සංගමයේ සභාපති නීතිඥ රජීව් අමරසූරියගේ වාහනයෙනි.

ගල්කිස්ස උසාවියේදී වන්නිනායක මහතා වෙනුවෙන් කරුණු දක්වමින් ජනාධිපති නීතිඥ උපුල් ජයසූරිය මෙසේ පැවසූ බව මාධ්‍ය වාර්තා කළේය. “ලංකා ඉතිහාසයේ පළමු අවස්ථාව නෙවෙයි මේ පොලිස් නිලධාරීන් නීතීඥවරුන්ට පහරදීමක් කළ. නමුත් මේ සිද්ධිය බරපතළ තත්ත්වයක් දක්වා උත්සන්න වුණා… නීතිඥ ගුණරත්න වන්නිනායක සහ ඔහුගේ කනිෂ්ඨ නීතිඥ සංජීව ඇන්තනි සහ ගුණරත්න වන්නිනායකගේ පුත් විහඟ වන්නිනායක නඩු කටයුතු අවසන් කර ඔවුන්ගේ මෝටර් රථයෙන් උසාවි භුමියෙන් පිටව යන අවස්ථාවේ මේ පහරදීම සිදුවී තිබෙන්නේ. නීතිඥ සංජීව ඇන්තනිට තමා පහරදෙන්නේ. පහරදීමෙන් අනතුරුව පොලිස් කොස්තාපල්වරයා හා වන්නිනායක මහතා අතර වචන හුවමාරුවක් සිදුවී තිබෙනවා. මේ සිද්ධිය අපේ වෘත්තීය ගරුත්වයට විශාල හානියක්. ගුණරත්න වන්නිනායක මහතාට දණ්ඩ නීති සංග්‍රහයේ 183, 187, 344, 287, 486 වගන්ති යටතේ බී වාර්තාවේ චෝදනා ගොනු කරලා තිබෙනවා.‍

දණ්ඩ නීති සංග්‍රහයේ 287 කියන්නේ අසභ්‍ය ගීත ගායනා කිරීම. මේ නීතිඥ මහතා ගීත ගායනා කිරීමක් නම් ඒ අවස්ථාවේදී කළේ නෑ. ගීත ගායනයයි රාජකාරියට බාධා කිරීමයි එකට යන්නේ නැහැ. බරපතළ ගණයේ පාතාලේ පිරිස් අල්ලන්න තියෙද්දී මොහුව අත්අඩංගුවට ගන්න පොලිස් කණ්ඩායම් 3, 4ක්ම දාලා. එය පොලිස් නිලධාරීන් ඔවුන්ගේ රාජකාරී බලතල අවභාවිත කිරීමක්. මේක පොලිසිය සහ නීතිඥවරු අතර ගැටුමක් නොවෙයි. මේක අපගේ වෘත්තීය ගරුත්වය පිළිබඳ ගැටලුවක්. අපි මීට පෙර නඩු දිනයේදී කිව්වා ඊළඟ නඩු දිනයේදී නීතිඥ වන්නිනායක මහතා අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරන බව. එහෙම තියෙද්දී සර්ච් වොරන්ට් එකක් නැතුවම මෙතුමාගේ ගෙදරටත් ගිහින් පොලිසිය. කවදාවත් නැතුව අද ගාලු‍ පාරේ තැන් දෙකක විශේෂ පොලිස් කණ්ඩායම් දෙකක් යනඑන වාහන චෙක් කරනවා. ගුණරත්න වන්නිනායක අත්අඩංගුවට ගන්න ඒ චෙක් කළේ. රාජ්‍ය නිලධාරීන් මේ ආකාරයෙන් හැසිරිය යුතු නෑ. ගුණරත්න වන්නිනායක මහතාට පහරදීමක්, අත්අඩංගුවට ගැනීමක් සිදුවීමේ හැකියාව තිබුණා. ඒ නිසායි නීතිඥ සංගමයේ සභාපති ඇතුළු නීතිඥවරු පිරිසක් එක්ක ඔහු අද අධිකරණයට ඉදිරිපත් වුණේ.”‍

පොලිස් නීති කොට්ඨාසය වෙනුවෙන් පෙනීසිටි නීතිඥ දිමුතු ප්‍රදීප් ජයසිංහ නීතිඥ වන්නිනායකට ඇප ලබාදීමට විරෝධය දක්වමින් මෙසේ පවසා තිබිණ.

“අද මේ නඩුව කැඳවූවේ, පසුගියදා ගල්කිස්ස උසාවිය භූමිය තුළ පොලිස් නිලධාරියකුගේ රාජකාරියට බාධා කිරීම, බැන තර්ජනය කර සාපරාධී බිය වැද්දීමේ සිද්ධිය සම්බන්ධවයි. නීතිඥවරු පැවසූ පරිදි මෙය පොලීසිය සහ නීතිඥවරු අතර ගැටුමක් නොවෙයි. සිද්ධිය වූ දින පොලිස් නිලධාරීන් බොහොම ඉවසීමෙන් කටයුතු කළා. එදා අපිට මේ නීතිඥ මහතා අත්අඩංගුවට ගැනීමේ හැකියාවක් නැහැ. සාධාරණ ලෙස විමර්ශනයක් සිදුකර කරුණු අවධාරණය කරගෙන තමා බී වාර්තාවක් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කළේ. මේ විමර්ශනයට සැකකාර නීතිඥවරයා සහාය දුන්නේ නෑ. සිද්ධිය වූ දිනට පසුදින බොරලැස්ගමුව පොලිසිය හරහා පොලීසියට පැමිණ ප්‍රකාශයක් ලබාදෙන්න කිව්වා. ආවේ නෑ. පසුව මොහු සොයන්න පදිංචි ස්ථානයට ගියා. පදිංචි ස්ථානයේ සිටියේත් නෑ. ඒ වගේම සිද්ධිය වූ අවස්ථාවේ මොහු ‘ප්‍රියන්තට කෝල් එකක් ගන්න, වටගලට කෝල් එකක් ගන්න’ කියනවා. ඒ තුළින් පෙනෙනවා මොහුගෙන් සාක්ෂිකරුවන්ට වුවත් බලපෑමක් වෙන්න පුළුවන්. මේ නඩුව සම්බන්ධව විශාල මහජන අවධානයක් යොමුව තිබෙනවා. ඇප ලබාදීමෙන් මහජන කැළඹීමක් ඇති විය හැකියි. එම නිසා සැකකරු රක්ෂිත බන්ධනාගාරගත කරන ලෙස ඉල්ලා සිටිනවා.”

මහජන කැළඹීම් කෝ?

එදින වන්නිනායක මහතාට ඇප ලැබුණු නමුත්, පොලිසිය කියූ පරිදි මහජන කැළමීමක් නම් මේ වන තෙක් ඇතිවී නැත.
එදිනම උදේ එනම් ඔක්තෝබර් 15 වැනිදා, තමා අත්අඩංගුවට ගැනීමෙන් වළක්වාලන නියෝගයක් නිකුත් කරන ලෙස ඉල්ලමින් නීතිඥ වන්නිනායක අභියාචනාධිකරණයට රිට් පෙත්සමක් ඉදිරිපත් කර තිබිණ. වන්නිනායක වෙනුවෙන් ජනාධිපති නීතිඥ ෆයිස් මුස්තාපා අභියාචනාධිකරණයට කීවේ, නීතිඥ වන්නිනායක අධිකරණය හමුවට ඉදිරිපත් වීමට සූදානම් බවයි. එහිදී අභියාචනාධිකරණ සභාපති රොහාන්ත අබේසූරිය කියා තිබුණේ, එවැනි නියෝගයක් නිකුත් කළහොත් එය වැරදි පූර්වාදර්ශයක් විය හැකි බවයි. කෙසේ වෙතත් වන්නිනායක මහතා සිද්ධිය වූ අවස්ථාවේදී හැසිරී තිබෙන ආකාරය පිළිගත නොහැකි බව කී සභාපති විනිසුරුවරයා, ගල්කිස්ස මහේස්ත්‍රාත් උසසාවියට ඉදිරිපත් වී ගැටලුව නිරාකරණය කරගැනීම සුදුසු බව සඳහන් කළේය.‍

අනතුරුව එදින පස්වරුවේ වන්නිනායක මහතා ගල්කිස්ස මහේස්ත්‍රාත් උසාවියට ඉදිරිපත් විය.
නීතිඥ සංජීව ඇන්තනිගේ පැමිණිල්ල අනුව, සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් 10 වැනිදා පස්වරුවේ අත්අඩංගුවට ගැනුණු පොලිස් කොස්තාපල්වරයා 13 වැනිදා වන තෙක් රිමාන්ඩ්ගත කෙරිණ. 13දා රුපියල් ලක්ෂය බැගින් වූ ශරීර ඇප දෙකක් මත ඔහු මුදාහැරීමට ගල්කිස්ස මහේස්ත්‍රාත් පසන් අමරසේන නියෝග කළේය. එදින උසාවියේ කටයුතු විශාල මහජන අවධානයක් ලබාගත්තේය.

වන්නිනායක මහතා එදින උසාවියට ඉදිරිපත්වී නොසිටි අතර, ඔහු වෙනුවෙන්, ශ්‍රී ලංකා නීතිඥ සංගමය වෙනුවෙන්, ගල්කිස්ස අධිකරණයේ නීතිඥ සංගමය වෙනුවෙන් ආදි ලෙස සියයකට අධික නීතිඥවරු/වරියෝ පිරිසක් අධිකරණයට පැමිණ සිටියෝය.

දුප්පත් ගමෙන් ආ තරුණයා

මහේස්ත්‍රාත් උසාවියේ මේ කාරණය කැඳවූ අවස්ථාවේදී (වන්නිනායක මහතාගේ කනිෂ්ඨ නීතිඥ සංජීව ඇන්තනි ගොනුකළ) පැමිණිල්ල වෙනුවෙන් පෙනීසිටි පොලිසිය, පොලිස් කොස්තාපල්ට ඇප නියම කිරීමට විරුද්ධත්වයක් නැති බව කීවේය. කොස්තාපල්වරයා දුප්පත් ගමකින් ආ තරුණයකු බවත්, සේවයට පැමිණ අවුරුදු 6කට වඩා නැති බවත්, බලසම්පන්න නීතිඥවරුන් සමග හැප්පෙන්න ඔහුට බැරි බවත් පොලිසිය කීවේය. මහේස්ත්‍රාත්වරයා කාරණය සමථ මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් කරන ලෙසද එහි වාර්තාව උසාවියට ඉදිරිපත් කරන ලෙසද නියම කළේය.

ඉන්පසුව පොලිසිය පැත්තෙන් වන්නිනායක මහතාට එරෙහිව තවත් බී වාර්තාවක් ඉදිරිපත් කරන ලදි. ඒ අවස්ථාවේදී වන්නිනායක මහතා වෙනුවෙන් පෙනීසිටි නීතිඥවරු, සිදුවීම සමථ මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් කිරීමට කැමැත්ත පළකළෝය. එහෙත්, පොලිස් කොස්තාපල් වෙනුවෙන් පෙනීසිටි නීතිඥවරියක් සමථ මණ්ඩලයට ඉදිරිපත්කිරීමට අකමැත්ත ප්‍රකාශ කළාය.
නීතිඥ වන්නිනායක පොලිසියට සාපරාධී බලහත්කාරය පෑම සම්බන්ධයෙන් සහ පොලිස් විමර්ශනවලට දායකවී නැති බවට කරුණු වාර්තා කරමින් ගල්කිස්ස මූලස්ථාන පොලිසිය එම බී වාර්තාව ගොනුකර තිබිණ. සාපරාධී බලහත්කාරය පෑම, රාජකාරියට බාධා කිරීම, ප්‍රසිද්ධ ස්ථානයක පරුෂ වචනයෙන් බැන තර්ජනය කිරීම ආදි චෝදනා සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනය සඳහා අවශ්‍ය කරුණු ඉදිරිපත්ව ඇති බවත්, සිද්ධිය වූ අවස්ථාවේදී අධිකරණ භූමියේ රැඳීසිටි පුද්ගලයින් කිහිප දෙනෙකුගෙන් ප්‍රකාශ සටහන් කරගෙන ඇති බවත්, සැකකාර නීතිඥවරයාගේ ප්‍රකාශයක් සටහන් කරගැනීම සඳහා 12 වන දින ගල්කිස්ස පොලිසියට එන ලෙසට දන්වා තිබුණද ඔහු පොලිසියට නොආ බවත්, නීතිඥවරයාගේ දූරකථනය පවා ක්‍රියාවිරහිතව ඇති බවත්, ජ්‍යෙෂ්ඨ නීතිඥවරයා රටින් පලායෑමට කටයුතු කරන බවට බුද්ධි අංශ වෙත කරුණු වාර්තා වී ඇති බවත් ගල්කිස්ස පොලිසිය අධිකරණයට පැවසීය.

කොස්තාපල්වරයා පහරදීමක් කර නැති බව විමර්ශනවලදී අනාවරණය වී ඇති බැවින් ඒ බව පරීක්ෂා කිරීමට අධිකරණයේ සීසීටීවී දර්ශන ලබාදෙන ලෙස පොලිසිය මහේස්ත්‍රාත්වරයාගෙන් ඉල්ලීය. අධිකරණයේ සීසීටීවී ක්‍රියා විරහිත වී ඇති බව පූර්වගාමී මහේස්ත්‍රාත්වරිය තමාට දැනුම් දුන් බව මහේස්ත්‍රාත්වරයා පැවසීය. වන්නිනායක මහතාගේ පෙන්වා දුන්නේ තමා පහරදුන් බව පොලිස් නිලධාරියාම කියන (“මට අනංමනං කිව්වා, මං දෙකක් ඇන්නා”) වීඩියෝවක් ඇති බවයි. එම වීඩියෝව උසාවිය ඉදිරියේ පෙන්වන ලදි. කෘත්‍රිම බුද්ධිය හරහා ඕනෑ දෙයක් නිර්මාණය කළ හැකි නිසා එය විශ්වාස කළ නොහැකි බව පොලීසිය කීවේය. සිදුවීම සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනයක් කරමින් සිටින බවත් කොස්තාපල්වරයා අත්අඩංගුවට ගනු ලැබුවේ විමර්ශනයකින් පසු බවත් පොලිසිය වැඩිදුරටත් කීවේය.

‘ජ්‍යෙෂ්ඨ නීතිඥ ගුණරත්න වන්නිනායක යනු අසාධාරණය වෙනුවෙන් පෙනීසිටි නීතිඥවරයෙක් බවත්, රටින් පලායෑමේ අවශ්‍යතාවක් ඔහුට නොමැති බවත්’ පවසමින් නීතිඥවරයා වෙනුවෙන් පෙනීසිටි ජනාධිපති නීතිඥ අනුර මැද්දෙගොඩ චෝදනා ප්‍රතික්ෂේප කළේය.

අත්අඩංගුවට ගන්නවා

කෙටි දිනක් ඇතුළත ගල්කිස්ස පොලිසියට පැමිණ විමර්ශනයන්ට අදාළව ප්‍රකාශයක් ලබාදීමට නීතිඥවරයාට නියෝග කරන ලෙසට ගල්කිස්ස පොලිසිය කළ ඉල්ලීම මහේස්ත්‍රාත්වරයා ප්‍රතික්ෂේප කළේය. නීතිඥවරයා විමර්ශනවලට සහයෝගය ලබා නොදෙන්නේ නම් අත්අඩංගුවට ගන්නා බවට ගල්කිස්ස පොලිසිය පැවසු අවස්ථාවේදී ඒ සඳහා තමාගේ විරුද්ධත්වයක් නොමැති බවද මහේස්ත්‍රාත්වරයා පැවසීය.

නීතිඥවරයාගේ දූරකථන වාර්තා ලබා ගැනීමටත්, ඔහුට විදෙස් ගමන් තහනමක් පැනවීමටත් පොලිසිය කළ ඉල්ලීම්ද මහේස්ත්‍රාත්වරයා ප්‍රතික්ෂේප කළේය.

මෙම අවස්ථාවේ ගුණරත්න වන්නිනායක මහතා වෙනුවෙන් ජනාධිපති නීතිඥ අනුර මැද්දෙගොඩ, සංජීව ඇන්තනි වෙනුවෙන් ජනාධිපති නීතිඥ ශානක රණසිංහ, උසාවියට සහායවීමට නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව වෙනුවෙන් අතිරේක සොලිසිටර් ජෙනරල් වසන්ත පෙරේරා, විත්තිකාර පොලිස් නිලධාරියා වෙනුවෙන් හිටපු ජේ්‍යෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති නීතිඥ කමල් සිල්වා, නීතිඥ සංගමය වෙනුවෙන් ජනාධිපති නීතිඥ රියන්සි අර්සකුලරත්න හා ජනාධිපති නීතිඥ උපුල් කුමරප්පෙරුම, ගල්කිස්ස නීතිඥ සංගමය වෙනුවෙන් නීතිඥ අතුල රණගල පෙනීසිටියහ.

කොස්තාපල්වරයා වෙනුවෙන් පෙනීසිටීම නිර්භය හා ජාතික කර්තව්‍යයක් බව මවාපාන්නට ගන්නා උත්සාහයක්ද කැපී පෙනිණ. එක් නීතිඥවරියක මාධ්‍යවලට කීවේ, අනෙක් පැත්තේ නීතිඥවරුන් 100කට එරෙහිව තමා පෙනීසිටි බවයි. ඇයගේ නම ‘පෙනීසිටි’ උසාවි නාමලේඛනයේ නැති නමුත්, සමථ මණ්ඩල යෝජනාව ඉදිරිපත්වූ අවස්ථාවේ ඇය ඊට විරුද්ධවූ බව එහි සිටි නීතිඥවරු කියති. එක පැත්තකට නීතිඥවරුන් සියයක් සිටියත්, ‘පෙනීසිටින්නේ’ එක්කෙනෙකු දෙන්නකු නිසා, ‘අනෙක් පැත්තේ සිටි සීයක් එක්ක තමා හැප්පුණා’ වැනි කතාවලට උසාවිවලදී වැදගත්කමක් නැත. කෙසේ වෙතත්, කොස්තාපල් වෙනුවෙන් තමා අභීතව පෙනීසිටි බව සමාජ මාධ්‍ය පෝස්ටු දමමින් මහජනතාවට නිවේදනය කරන්නට සමහර නීතිඥවරු තරගයක යෙදීසිටියහ.

කොස්තාපල්ට ඇප ලැබීමෙන් පසුව තවත් සංදර්ශනයක් පැවැත්විණ. උසාවිය ඉදිරියේ සංවිධානාත්මකව රැස්වී සිටි පිරිසක්, කොස්තාපල්ට මල්මාලා දමා කරේ තබාගෙන ගියෝය. නීතිඥවරයකුට පහර දීම ගැන චෝදනා ලබා ඇති පොලිස් නිලධාරියකු එසේ කර තබාගෙන ගියේ, රටේ හැම පැත්තෙන්ම දිනපතාම වාගේ අනීතික පොලිස් පහරදීම් සිදුවන බවට මාධ්‍ය වාර්තා පළවන රටකය.

අහිංසකයා කියන තරම් අහිංසක නැත

සිදුවීම වුණේ ඔක්තෝබර් 10 වැනිදා ගල්කිස්ස උසාවි පරිශ්‍රය තුළදීය. සාමාන්‍යයෙන් උසාවි පරිශ්‍රයේ බන්ධනාගාර බස්රථ නවත්වන ස්ථානයක් තිබේ. නීතිඥ වන්නිනායකත්, ඔහුගේ කනිෂ්ඨ නීතිඥවරයාත්, පුත්‍රයාත් රැගත් මෝටර් රථය උසාවි බිමෙන් පිටතට පැමිණෙන අවස්ථාවේදී, බන්ධනාගාර බස්රථය ඇතුළු වීම සඳහා වාහනය පසුපසට ගන්නා ලෙස එහි සිටි ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිස් නිලධාරියෙකු රියැදුරු අසුනේ සිටි නීතිඥ සංජීව ඇන්තනිට කියා තිබිණ. ඒ අනුව වාහනය පසුපසට ගත්තද, ප්‍රමාණවත් නොවුණු බැවින්, ජ්‍යේෂ්ඨ පොලිස් නිලධාරියා එය හසුරුවන ලෙස විවාදගත කොස්තාපල්වරයාට කීවේය. ඒ අවස්ථාවේදී ඉදිරි වම්පස අසුනේ සිටි නීතිඥ වන්නිනායක හා කොස්තාපල් අතර කතාබහක් ඇතිවිය. අඩක් විවෘත කර තිබුණු රියැදුරු අසුන පැත්තේ කවුළුවෙන් ඇතුළට අත දමා වන්නිනායක වෙත එල්ල කරමින්, කොස්තාපල් වන්නිනායක සමග වාදයෙහි පැටලී සිටියේය. එවිට රියැදුරු අසුනේ සිටි නීතිඥ ඇන්තනි තමාගේ මුහුණ ඉදිරියෙන් ළෙල දෙන කොස්තාපල්ගේ අත එළියට තල්ලු කළේය. පහරදීම සිදුවුණා යැයි කියන්නේ එවිටය. මෙලෙස සිදුවීම දැක්වීම වරදක් නොවනු ඇත්තේ දැන් කාරණය ඇත්තේ සමථ මණ්ඩලය ඉදිරියේ නිසාය.

මේ සිදුවීම ගැන සමාජ මාධ්‍යවල මහා වාදයක පැටලී සිටි ‘යුක්තිගරුක නීතිගරුක මහජනතාව’ සිදුවීමේ මේ මුල් කොටස දුටුවේ නැත. ඔවුන් දුටුවේ, සිය කනිෂ්ඨ නීතිඥයාට කොස්තාපල් පහරදුන් පසු රථයෙන් පිටතට පැමිණ කොස්තාපල්ට බැනවැදුණු වන්නිනායක මහතාගේ ක්‍රියාවය. ඒ, සමාජ මාධ්‍යවල හුවමාරුවූ වීඩියෝව නිසාය. වීඩියෝ කරන්නට පටන් ගත්තේ, වන්නිනායක වාහනයෙන් බැස බනින්නට පටන්ගත් පසුය. උසාවි පරිශ්‍රය තුළ විඩියෝගත කිරීම නිති විරෝධී වන නමුත්, මේ වීඩියෝව කරනු ලැබ තිබුණේ එතැන සිටි තවත් පොලිස් නිලධාරියකු විසිනි.

ශබ්දය ඇසී, උසාවියේ සිටි නීතිඥවරුන් මෙතැනට රොක්වුණු අතර, එක් නීතිඥවරයකු කළ දැනුම්දීමක් මත ගල්කිස්ස ප්‍රදේශය බාර උසස් පොලිස් නිලධාරීහු කිහිපදෙනෙක් කෙටි වේලාවක් තුළ එතැනට පැමිණියහ. වන්නිනායක මහතා පරුෂ වචනයෙන් බැනවදිමින් සිටියදී එම උසස් නිලධාරීහු සිද්ධියේ උණුසුම නිවීමට කටයුතු කළහ. පහරදීමක් සිදුවුණු බවට වන්නිනායක මහතා උස් හඬින් කියමින් සිටි නමුත්, අඩු ගණනේ තමන්ගේ උසස් පොලිස් නිලධාරීන් ඉදිරියේදී, ලද පළමු අවස්ථාවේදීම, තමාගේම නිවැරදිකාරිත්වය පැහැදිලි කිරීම සඳහා, තමා එවැන්නක් නොකළ බවට පොලිස් කොස්තාපල්වරයා වචනයක්වත් නොකී බව එහි සිටි නීතිඥවරු කියති. “ඒ වෙලාවෙත් කොස්තාපල් හිටියේ ‘ගේම ඉල්ලනවා’ වගේ හෙන උණකින්” එක් නීතිඥවරයෙක් අනිද්දාට කීවේය.

වන්නිනායක අසෝබනයි

නීතිඥ වන්නිනායක එහිදී හැසිරුණු ආකාරය කිසිවකුට අනුමත කළ නොහැකිය. එය ඔහු වැන්නකුට කිසිසේත් නොගැළපේ. උසාවි බිමේ හඬනගා ‘කුණුහරුප’ කීමද වැරදිය. පොලිස්පතිට, (ඔහුගේ මිතුරු) වටගල ඇමතිට කෝල් ගන්න යැයි ඔහු කියන නමුත්, පොලිස්පති හා ඔහු අතර දූරකථන සංවාදයක් ඇතිවී නැති බව පොලිසිය මාධ්‍ය නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් කීවේය. වටගලට කතාකරද නැත. කෙනකු අහවලාට කෝල් එකක් ගන්න යැයි කී පමණින්, පොලිසිය කියන අන්දමේ ‘බලපෑමක්’ වන්නේ කෙසේදැයි පැහැදිලි නැත.

එදින සිදුවීම අවසන් වුණේ, කොස්තාපල් 13 වැනි සඳුදා තෙක් රිමාන්ඩ්ගත කිරීමෙනි.
සිදුවීමෙන් අඩක් පමණක් පෙන්වූ වීඩියෝව ක්ෂණයකින් වයිරල් විය. සිදුවීමේ එම කොටස මගින් පමණක් යුක්තිය, නීතිය ඉදිරියේ සමානත්වය හා ප්‍රභූ-නිර්ප්‍රභූ භේදය පිළිබඳ ඇවිළෙන හැඟීම් සහ විනිශ්චයන් ඇතිකරගත් රටේ සමාජ මාධ්‍යවල හැසිරෙන ‘මහජනතාව’, (ඔවුන්ගෙන් සාතිශය බහුතරයේ ප්‍රොෆයිල් බැලුවොත් හොඳ මාලිමාකාරයන් බව පැහැදිලි වෙයි.) මෙන්ම බුද්ධිමත්තුද වන්නිනායක මහතාට එලව එලවා පහරදුන් අතර, අහිංසක කොස්තාපල්වරයා වෙනුවෙන් පෙනීසිටින බවට ශපථ කළහ. තමන්ගේ ආණ්ඩුව නීතිය ඉදිරියේ සියල්ලන් සමාන බව පුන පුනා කියද්දී, වන්නිනායක වැන්නෙකු මෙලෙස නීතියට උඩින් සිටිය යුතු නැතැයි ඔවුහු අවධාරණය කළහ. අතිශය ආවේගකාරි යූටියුබ්කරුවෝද, ඒ ඇවිළෙන මතය නිදහසේ ප්‍රකාශ කළෝය.

එතැන් සිට සමාජ මාධ්‍යවල බලවත් හඬ වුණේ ‘නීතිය සැමට සමාන ලෙස ක්‍රියාත්මක කරනු, වන්නිනායක අල්ලනු, රිමාන්ඩ් කරනු’ යන්නයි. කොස්තාපල් රිමාන්ඩ් වූ නිසා, වන්නිනායකද රිමාන්ඩ් කිරීමෙන් ‘ඇසට ඇස, දතට දත’ න්‍යාය සම්පූර්ණ කරගැනීමට බොහෝ දෙනා කල්පනා කළ බව පෙනේ. දඬුවම් ලෙස පුද්ගලයන් රිමාන්ඩ් කිරීමට සැලැස්වීම මේ දිනවල ආණ්ඩුවේද ප්‍රතිපත්තියක් වන නිසා, මේ ‘මහජන ඉල්ලීම’ද එය හා නිසි ලෙස සමපාත විය.
පොලිස් පොඩ්ඩා බේරාගැනීමට පොලිසිය ඉදිරිපත් නොවීම ගැනද විශාල විවේචනයක් ඇතිවිය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ගල්කිස්ස මූලස්ථාන පොලිස් පරීක්ෂක එච්.ටී.එම් තුෂාර එම තතතුරින් සාමාන්‍ය රාජකාරිවලට එක පෑන් පහරින් මාරු කර යැවිණ.

පොලිස්පති හා ඇමතිගේ විනිශ්චය

ආණ්ඩුවද ක්ෂණයකින් ගත්තේ කොස්තාපල්ගේ පැත්තය. පොලිස්පතිත්, මහජන ආරක්ෂාව බාර ඇමතිත් වහාම මේ සිදුවීමේ දිව්‍යමය විනිසුරුවරුන් බවට තමන්ම පත්කරගත්හ. ඇමතිවරයා මාධ්‍යවලට කිව්වේ, නීතිඥවරයාගේ අසෝබන හැසිරීම අධිකරණයට අපහාසයක් බවයි. පොලිස්පතිවරයා කීවේ නීතිඥවරයාගේ හැසිරීම අසික්කිත බවයි. ඒ කතාවලින් ආණ්ඩුවේත්, පොලිසියේත් ස්වාධීන බව තවදුරටත් ඔප්පු වෙයි.

ඒ අතර බොහෝ නීතිඥවරුන්/වරියන් සතුටින් සිටින්නේ, හුදෙක් එක සිදුවීමක් නිසා, තමන් ප්‍රභූ පන්තියේ අය බවට ක්ෂණයකින් පත්වී ඇති බව තමන්ටම වැටහී ඇති නිසාය. මේ සිදුවීම ප්‍රභූන් හා නිර්ප්‍රභූන් අතර ගැටුමක් බවට අර්ථ නිරූපණය කරමින් සිටි සමාජ මාධ්‍ය බුද්ධිමතුන්ටද, පසුගිය සතියෙන් එය අතහැර, විග්‍රහ කරන්නට අලුත් මාතෘකාවක් ලැබී තිබේ. ඒ සෙව්වන්දිය. සෙව්වන්දි සිනා සිසී ලංකාවට පැමිණීම ගැනය.

  • අරුණ ජයවර්ධන