No menu items!
22.2 C
Sri Lanka
11 May,2026
Home Blog Page 23

රු. මිලියන 527ක.. ජාත්‍යන්තර රියැදුරු බලපත් වංචාව ලංකා ඔටෝ මොබයිල් සංගමයට දඬුවම් නැද්ද?

රජයේ ගිණුම් පිළිබඳ කාරක සභාව හෙවත් කෝපා විසින් 2025.03.10 සහ 2025.03.21 යන දෙදින මෝටර් රථ ප්‍රවාහන දෙපාර්තමේන්තුවේ 2020, 2021, 2022 සහ 2023 මූල්‍ය වර්ෂයන් සඳහා විගණකාධිපති වාර්තාවන් සලකා බැලීම සහ වර්තමාන කාර්ය සාධනය පිළිබඳ විමර්ශනය කර ඇති අතර ඒ සඳහා ප්‍රවාහන, මහාමාර්ග වරාය සහ සිවිල් ගුවන් සේවා අමාත්‍යාංශයේ හා මෝටර් රථ ප්‍රවාහන දෙපාර්තමේන්තුවේ නිලධාරීන් කාරක සභාව හමුවට කැඳවා තිබුණි.
එම විමර්ශනයන් සඳහා එම විගණන වාර්තා මගින් අනාවරණය කරන ලද පහත සඳහන් කරුණ ද පාදක කරගෙන තිබුණි.
‘ජාත්‍යන්තර රියැදුරු අවසර පත්‍ර නිකුත් කිරීමේදී ශ්‍රී ලංකා ඔටෝ මොබයිල් සංගමය විසින් ඉදිරිපත් කරනු ලබන අයදුම්පත් සඳහා ජාත්‍යන්තර රියැදුරු අවසර පත්‍ර ලබාදීමේදී අයකළ යුතු ගාස්තුවලට පරිබාහිරව, 2023 සහ 2024 වසර වලදී රුපියල් මිලියන 527.3ක මුදලක් අනීතිකව අයකරගෙන තිබීම සහ කිසිදු නෛතික පදනමකින් තොරව මෙරටට පැමිණෙන ජාත්‍යන්තර රියැදුරු අවසරපත් හිමියන්ගෙන් රු. 8466ක මුදලක් අයකර “ රෙකග්නිෂන් පර්මිට්” නමින් අනීතික රියැදුරු අවසර පත්‍රයක් නිකුත් කිරීමට කටයුතු කර තිබීම’

ඒ අනුව ජාත්‍යන්තර රියැදුරු අවසර පත්‍ර නිකුත් කිරීම සම්බන්ධයෙන් කෝපා කමිටුව පහත සඳහන් කරුණු අනාවරණය කරගෙන තිබුණි.

1. ජාත්‍යන්තර රියැදුරු අවසර පත්‍රයක් නිකුත් කිරීමට පෙර කොමසාරිස් ජනරාල්වරයා විසින් තත්කාර්ය සඳහා පත් කරනු ලබන බලයලත් නිලධාරියෙකු විසින් ජාත්‍යන්තර රියැදුරු අවසර පත්‍රයක් සඳහා ඉල්ලුම් කරන සෑම තැනැත්තෙකුම පරීක්ෂා කළ යුතු බව දක්වා ඇති නමුත්, රියැදුරු කාර්යය සඳහා අත්‍යාවශ්‍ය වන අයදුම්කරුවන්ගේ භෞතික ශරීර අවයව නිසි පරිදි ක්‍රියාත්මක වන්නේ ද යන්න හෝ (උදා අත්, කකුල්, ඇස් නිසි ක්‍රියාකාරිත්වයෙන් යුක්තද යන්න) පරීක්ෂාවකින් තොරව, අයැදුම්කරු රහිතව ශ්‍රී ලංකා ඔටෝ මොබයිල් සංගමය විසින් ඉදිරිපත් කරන අයැදුම්පත් සඳහා ජාත්‍යන්තර රියැදුරු අවසර පත්‍ර ලබාදී තිබීම.

2. ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ අංක 2301/17 හා 2022.10.10 දිනැති අතිවිශේෂ ගැසට් පත්‍රය මගින්, මෝටර් වාහන පනතේ 203 අධිකාරය සඳහා වූ නියෝග අනුව, ජාත්‍යන්තර රියැදුරු අවසර පත්‍රයක් නිකුත් කිරීමේ සාමාන්‍ය සේවා ගාස්තුව රු. 3000ක් හා එක්දින සේවා ගාස්තුව රු.3500ක් වන අතර, එකී ගාස්තු මෝටර් රථ ප්‍රවාහන දෙපාර්තමේන්තුව විසින් අය කළ යුතුවේ. එහෙත් එකී නියෝගයන්ට පටහැනිව, එක් ජාත්‍යන්තර රියැදුරු අවසර පත්‍රයක් වෙනුවෙන් රු. 10,394ක මුදලක් ශ්‍රී ලංකා ඔටෝ මොබයිල් සංගමය විසින් අයකර ගෙන ඇති අතර ඒ අනුව එක් රියැදුරු අවසර පත්‍රයක් වෙනුවෙන් රු. 7394ක නීත්‍යනුකූල නොවන ගාස්තු අයකිරීමක් සිදුකර ඇති බව නිරීක්ෂණය කර ඇත. විගණනයට ඉදිරිපත් වූ තොරතුරු අනුව 2023 හා 2024 වර්ෂයන්හි දී එලෙස රු. 527,305,864ක මුදලක් අනීතිකව අයකරගෙන ගැනීම.

3. මෝටර් වාහන පනතේ 132 (ආ) වගන්තිය අනුව, වියානා සම්මුතියේ ගිවිසුම් රාජ්‍යවලින් නිකුත් කරන ලද වලංගු ජාත්‍යන්තර රියදුරු අවසර පත්‍රයක්, පනතේ විධිවිධාන යටතේ නිකුත් කරන ලද රියදුරු අවසර පත්‍රයක් ලෙස සලකනු ලැබිය යුතුවේ. ජාත්‍යන්තර රියැදුරු පත්‍රයක් හිමි තැනැත්තෙකුට මෝටර් වාහන පනත ප්‍රකාරව කිසිඳු බාධාවකින් තොරව ශ්‍රී ලංකාව තුළ බලපත්‍රලාභී පංතියට අදාළ මෝටර් වාහන පැදවිය හැකිවේ. එහෙත්, ශ්‍රී ලංකා ඔටෝ මොබයිල් සංගමය කිසි නෛතික පදනමකින් හෝ බලයකින් තොරව, ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණෙන ජාත්‍යන්තර රියදුරු අවසර පත්‍ර හිමි ආගන්තුකයන්ගෙන් රු. 8466ක මුදලක් අයකර, ඍැජදටබසඑසදබ චැරපසඑ නමින් අනීතික රියැදුරු අවසර පත්‍රයක් නිකුත් කිරීමට කටයුතු කිරීම.
ඉහත කරුණ සම්බන්ධයෙන් මෙන්ම විමර්ශනයට ලක්වූ අනෙකුත් කරුණු පිළිගත හැකි පිළිතුරු සැපයීමට මෝටර් රථ ප්‍රවාහන දෙපාර්තමේන්තුවේ නිලධාරීන් අපොහොසත් වී ඇති අතර එම දෙපාර්තමේන්තුවේ ක්‍රියාකලාපය සහ කාර්ය සාධනය කාරක සභාව සිය වාර්තාව මගින් දැඩි ලෙස දෝෂ දර්ශනයට ලක්කර ඇත. ඉදිරිපත් වූ කරුණු සියල්ලෙහි බරපතළකම සලකා බලා, මෙම අක්‍රමිකතාවලට සම්බන්ධ නිලධාරීන් සම්බන්ධයෙන් විනය ක්‍රියාමාර්ගයන් දෙපාර්තමේන්තුවේ විමර්ශන කමිටු හරහා අනිවාර්යෙන්ම ගත යුතු බවත්, එකී විමර්ශනයන්හි ප්‍රගතිය මාසිකව කාරක සභාවට වාර්තා කළ යුතු බවත්, දෙපාර්තමේන්තුවේ කාර්ය සාධනයේ ප්‍රගතිය පරීක්ෂා කිරීමට මෝටර් රථ ප්‍රවාහන දෙපාර්තමේන්තුව මාසිකව කාරක සභාව හමුවට කැඳවිය යුතු බවත්, ජාත්‍යන්තර රියදුරු අවසර පත්‍ර නිකුත් කිරීම සඳහා ශ්‍රී ලංකා ඔටෝ මොබයිල් සංගමය වෙතින් අයදුම්පත් භාර ගැනීම සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනයක් පවත්වා එහි ප්‍රගතිය මාසයක් තුළදී කාරක සභාවට වාර්තා කරන ලෙසත් අදාළ පාර්ශ්වයන් වෙත නිර්දේශ ලබාදී තිබේ.

එමෙන්ම එම වාර්තාවේ සඳහන් වංචා සහ දූෂණ හා සම්බන්ධ අපරාධමය වැරදි සම්බන්ධයෙන් රටේ පවතින නීතියට අනුව අධිකරණමය ක්‍රියාදාමයක් හරහා දඬුවම් පැමිණවීම් සිදුකළ යුතු බවත්, ඒ සඳහා එම වාර්තාව පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කර, පාර්ලිමේන්තුවේ යෝජනා සම්මුතියක් මගින් නීතිය බලාත්මක කරන ආයතන හරහා දූෂිත නිලධාරීන්ට එරෙහිව අපරාධ නීතිය ක්‍රියාත්මක කළ යුතු බවටත් වැඩිදුරටත් තීරණය කර ඇත.

එමෙන්ම කෝපා කාරක සභාව එම වාර්තාව මගින් වැඩිදුරටත් මෝටර් රථ ප්‍රවාහන දෙපාර්තමේන්තුවේ ගණන්දීමේ නිලධාරි වෙත නිර්දේශ කර ඇත්තේ, ජාත්‍යන්තර රියැදුරු අවසර පත්‍ර නිකුත් කිරීමේදී මෝටර් රථ වාහන පනතට අනුකූල නොවන ලෙස කටයුතු කර ඇති බව නිරීක්ෂණය වී ඇති බැවින්, ජාත්‍යන්තර රියැදුරු අවසර පත්‍ර නිකුත් කිරීම පිළිබඳව පරීක්ෂණයක් පවත්වා කාරක සභාව වෙත මාසයක් ඇතුළත වාර්තාවක් ඉදිරිපත් කරන ලෙසයි.

ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණෙන විදේශිකයන්ට කටුනායක ගුවන් තොටුපලේදීම ජාත්‍යන්තර රියැදුරු බලපත්‍ර නිකුත් කිරීමේ මෝටර් රථ ප්‍රවාහන දෙපාර්තමේන්තතු කවුළුවක් විවෘත කිරීම ප්‍රවාහන, මහාමාර්ග වරාය හා සිවිල් ගුවන් සේවා ඇමති බිමල් රත්නායක විසින් පසුගිය දිනෙක සිදුවිය. එය ඇත්තෙන්ම සිදුවිය යුත්තකි. ඒ මගින් රස්තියාදු වීමකින් තොරව හා ගසා කෑමකින් තොරව විදේශිකයන්ට ඔවුන්ට හිමි ජාත්‍යන්තර රියැදුරු බලපත්‍ර ලබා ගැනීමට හැකිවනු ඇත.

එහෙත් කෝපා කමිටුව මගින් හෙළිකර ඇති ලංකා ඔටෝ මොබයිල් සංගමයේ මහා පරිමාණ මූල්‍ය වංචාවට ඒ මගින් විසඳුම් ලැබෙන්නේ නැත. අනිවාර්යෙන්ම සිදුවිය යුත්තේ කෝපා කමිටුව නිර්දේශ කර ඇති පරිදි ඒ පිළිබඳව තවදුරටත් පරීක්ෂණ පැවැත්වීම හා පාර්ලිමේන්තුවේ යෝජනා සම්මතයක් මගින් අවශ්‍ය නෛතික පියවර ගැනීම සඳහා නීතිපතිවරයා ඇතුළු බලධාරීන්ට යොමු කිරීමයි.

මේ සම්බන්ධයෙන් මෙම විමර්ශනය සිදුකළ අවස්ථාවේ කෝපා කමිටුවේ සභාපතිවරයා ලෙස කටයුතු කළ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී අරවින්ද සෙනරත්ගෙන් කළ විමසීමේදී ඔහු ප්‍රකාශ කළේ එම කමිටුව ලබාදුන් නිර්දේශ අනුව මෝටර් රථ ප්‍රවාහන දෙපාර්තමේන්තුව මාසයක් ඇතුළතදී එම වාර්තාව ලබානොදුන් බවත්, ඒ සඳහා තවත් කාලයක් ඉල්ලා ඇති බවත්ය. එමෙන්ම කෝපා කමිටු සභාපතිවරයා ලංකා ඔටෝ මොබයිල් සංගමයේ එම වංචාව හැඳින්වූයේ කාලයක් තිස්සේ කරන ලද ජාවාරමක් වශයෙනි.

ලංකා ඔටෝ මොබයිල් සංගමයේ 2025 වසරට අදාළ නිලවරණය පසුගිය ජූලි මාසයේදී පැවති අතර වෙන කවරදාකවත් නොවන ආකාරයට එහි ඉදිරි වසර 4ක කාලය සඳහා පත්වූ සභාපතිවරයා වූ දම්මික ආටිගල පිළිබඳ ප්‍රදර්ශනාත්මක මාධ්‍ය වාර්තා පළවිය. එවන් වාර්තා කිරීමක් සමහරවිට වුවමනා වන්නට ඇත්තේ කෝපා කමිටු වාර්තතාවෙන් අනාවරණය වූ එම සංගමයේ මෙම මූල්‍ය වංචාව නිසා විය හැකිය.

ලංකා ඔටෝ මොබයිල් සංගමයේ සභාපතිවරයා ලෙස දම්මික ආටිගල පත්ව ඇත්තේ 2009 වසරේදී වන අතර මෙම මූල්‍ය වංචාව සිදුකරන කාලයේදීත් සභාපතිවරයා ලෙස සිට ඇත්තේ ඔහුය. මේ වනවිට ඔහුගේ ධුර කාලයට අවුරුදු 16ක් වන අතර ඉදිරි අවුරුදු 4ත් සමග එය අවුරුදු 20ක් බවට පත්වේ. වෙන කිසිම පුද්ගලයකු එවන් දීර්ඝ කාලයක් එම සංගමයේ සභාපති ධුරය දරා නැත.

දම්මික ආටිගල මහතා උපාලි සමූහයේ අධ්‍යක්ෂවරයකු වශයෙන් කටයුතු කරන අතර ඔහු හිටපු ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහගේ ඥාතියෙකි. රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ රජයන් යටතේ රාජ්‍ය ආයතනවල ඉහළ තනතුරු දරා ඇති තැනැත්තෙකි. ඒ නිසා ඔහු බලවන්තයෙකු බව පෙනේ. මෙවර ලංකා ඔටෝ මොබයිල් සංගමයේ නිලවරණයේදී කෝපා කමිටු වාර්තාව පදනම් කරගෙන ඔහුට එරෙහිව චෝදනා එල්ල වුවද ඒවා පරාජය කිරීමට හැකි වූයේ එම බලවත්කම නිසා බව පෙනේ. ඒ අනුව අපට පැන නඟින ප්‍රශ්නය වන්නේ මෙම ප්‍රමාදයන් හේතුවෙන් කෝපා කමිටුවත් එම බලවන්තකමට යටවේද යන්නයි.

වරප්‍රසාද පනත අහෝසි කිරීමෙන් හිටපු ජනාධිපතිවරුන්ට සිදුවන්නේ කුමක්ද?

  • නිවස, වාහන හා ලක්ෂ 8ක පමණ දීමනා අහිමි වේ
  • විශ්‍රාම වැටුප් අහිමි නොවේ

අහෝසි කිරීම සඳහා ඉදිරිපත් කර ඇති ජනාධිපතිවරයන්ගේ හිමිකම් පනත ගැන හිටපු ජනාධිපතිවරුන්ගේ විරෝධය පළවී ඇති බව මේ වනවිට ඉතා ඉහළ ප්‍රසිද්ධියක් ලබාදෙමින් මාධ්‍ය වාර්තා කර තිබේ. එම මාධ්‍ය වාර්තාවලට අනුව හිටපු ජනාධිපතිවරුන් කිහිප දෙනෙකු හමුවී ඒ සම්බන්ධයෙන් සාකච්ඡා කර ඇති අතර එම හිමිකම් පනත අහෝසි කිරීමට අදාළ පනත් කෙටුම්පත අධිකරණය හමුවේ අභියෝග කිරීමටද තීරණය කර ඇත. එහිදී වෙනත් රටවල හිටපු ජනාධිපතිවරුන්ට ලබාදෙන පහසුකම් හා වරප්‍රසාද පිළිබඳව අධිකරණයට කරුණු ඉදිරිපත් කිරීමටද තීරණය කර ඇත.

මේ සම්බන්ධයෙන්ම හිටපු ජනාධිපතිවරයෙකු නිර්නාමිකව උපුටා දක්වමින් දිවයින පුවත්පත වාර්තා කර ඇත්තේ ‘අපි විශ්‍රාම වැටුප හෝ වෙනත් හිමිකම් බලෙන් ඉල්ලා ගත්තු ඒවා නොවේ. ඒවා ව්‍යවස්ථානුකූලව ජනාධිපති ධුරයට හිමිවූ දේවල්. අප ජීවත් වන්නේ සුඛෝපභෝගී මාලිගාවල හෝ නිවාසවල නොවෙයි. අපි ජීවත්වෙන හැටි ගැන වැරදි චිත්‍රයක් ජනතාවට දෙන්න ආණ්ඩුව උත්සාහ කරනවා.’

‘අපට ජීවත් වෙන්න සමහරුන්ට වගේ පක්ෂ කාර්යාලවලින් මුදල් ලැබෙන්නේ නැහැ. ලැබෙන විශ්‍රාම වැටුපත් එදිනෙදා වියදමට ගියාම ප්‍රමාණවත් නැහැ. අපි වෙනත් මුදලක් ඉල්ලන්නේ නැහැ. ටික කලකට බලය අරගත්තු උදවිය අපට හිමි අයිතිය හිතුමතේ ගන්නා මෙවන් තීරණවලින් කපා හැරීම යට ඇත්තේ වෛරය මිස අන් කිසිවක් නොවේ.’

හිටපු ජනාධිපතිවරුන්ගේ හිමිකම් පනත අහෝසි කිරීම මගින් හිටපු ජනාධිපතිවරුන්ගේ විශ්‍රාම වැටුප අහෝසි වන්නේ නැත. මන්ද ඔවුන්ට එම විශ්‍රාම වැටුප ලබාදී ඇත්තේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ ඇති ප්‍රතිපාදනයක් යටතේ වන නිසාය. එහෙත් හිටපු ජනාධිපතිවරුන්ගේ වැන්දඹුවන්ට හිමි විශ්‍රාම වැටුප නම් ජනාධිපතිවරයන්ගේ හිමිකම් පනත අහෝසි කිරීම මගින් අහෝසි වේ. ඒ හිටපු ජනාධිපතිවරුන්ගේ වැන්දඹුවන්ට එම විශ්‍රාම වැටුප් හිමිකම ලබාදී ඇත්තේ ජනාධිපතිවරයන්ගේ හිමිකම් පනත යටතේ වන නිසාය. ජනාධිපතිවරුන්ගේ වැන්දඹුවන්ට හිමි විශ්‍රාම වැටුපක් පිළිබඳ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ කිසිඳු ප්‍රතිපාදනයක් නැත.
ජනාධිපතිවරයන්ගේ හිමිකම් පනත යටතේ හිටපු ජනාධිපතිවරුන්ට වාසය සඳහා සුදුසු නිවසක් නිවාස කුලියෙන් තොරව ලබාදිය යුතු අතර එසේ නිවසක් ලබානොදෙන අවස්ථාවලදී මාසික විශ්‍රාම වැටුපෙන් තුනෙන් එකක දීමනාවක් නිවාස කුලිය වශයෙන් ලබාදිය යුතුය. එය හිටපු ජනාධිපතිවරුන්ගේ වැන්දඹුවන් සඳහා ද අදාළ වන එකකි.

එමෙන්ම හිටපු ජනාධිපතිවරුන්ට ජනාධිපතිවරයාගේ පෞද්ගලික ලේකම්වරයාට තත් කාලයේ ගෙවන මාසික වැටුපට සමාන මාසික ලේකම් දීමනාවක් ගෙවනු ලැබිය යුතු අතර හිටපු ජනාධිපතිවරයකුගේ වැන්දඹුවකට ගෙවිය යුත්තේ අමාත්‍යවරයකුගේ පෞද්ගලික ලේකම්වරයකුට තත් කාලයේ ගෙවනු ලබන මාසික වැටුපට සමාන මාසික ලේකම් දීමනාවකි.

ඊට අමතරව හිටපු ජනාධිපතිවරයකුට හා හිටපු ජනාධිපතිවරයකුගේ වැන්දඹුවකට අමාත්‍යවරයකුට තත් කාලයේ සපයනු ලබන නිල ප්‍රවාහන හා වෙනත් සියලු පහසුකම් සැලසිය යුතු යන්න ජනාධිපතිවරයන්ගේ හිමිකම් පනතේ සඳහන් කර ඇත.
හිටපු ජනාධිපතිවරයකු කියා ඇති ඉහත උපුටා දැක්වූ කරුණු අනුව ජනාධිපතිවරයන්ගේ හිමිකම් පනත අහෝසි කිරීම මගින් ඔවුන්ට ජීවත් වීමට නොහැකි තත්වයක් උදාවේ. ඒ නිවසක් නැතිකම හා අනෙකුත් පහසුකම් නොලැබීම නිසාය. ඔවුන්ට ලැබෙන විශ්‍රාම වැටුප පමණක් ඒ සඳහා ප්‍රමාණවත් නැති අතර එය එදිනෙදා වියදමටවත් ප්‍රමාණවත් නොවන බව එම කරුණු දැක්වීමේ අදහසය.

එහෙත් හිටපු ජනාධිපතිවරුන් සම්බන්ධයෙන් ගත්කළ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග හැරුණු විට අනෙක් හිටපු ජනාධිපතිවරුන්ට විශ්‍රාම වැටුප් දෙකක හිමිකම ලැබේ. ඒ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව අනුව හිටපු ජනාධිපතිවරයකුගේ විශ්‍රාම වැටුප වෙනත් විශ්‍රාම වැටුපක් හිටපු ජනාධිපතිවරයාට ලැබුණද, එ අගතියක් නොවී අතිරේකව එම විශ්‍රාම වැටුප ලැබෙන නිසාය.
ඒ අනුව මහින්ද රාජපක්ෂට ජනාධිපති විශ්‍රාම වැටුපට අමතරව පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයකු වශයෙන් ගතකළ කාලයට අදාළව තවත් විශ්‍රාම වැටුපක් ලැබේ. පාර්ලිමේන්තු විශ්‍රාම පනත අනුව එම විශ්‍රාම වැටුප ලැබෙන්නේ යම් මන්ත්‍රීවරයෙක් කථානායක, විපක්ෂ නායක, ඇමති, නියෝජ්‍ය ඇමති, රාජ්‍ය ඇමති, නියෝජ්‍ය කථානායක, නියෝජ්‍ය කාරක සභා සභාපති යන තනතුරු දැරුවේ නම් එම තනතුරුවල වැටුප් වලට සාපේක්ෂවය. මන්ත්‍රීවරුන්ගේ වැටුප්වලට වඩා එම තනතුරු සඳහා ලැබෙන වැටුප් වැඩිය.

මේ අනුව මෛත්‍රීපාල සිරිසේන, රනිල් වික්‍රමසිංහ යන හිටපු ජනාධිපතිවරුන් දෙදෙනාටද හිටපු ජනාධිපති හා පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් වශයෙන් විශ්‍රාම වැටුප් දෙකක් හිමිවේ. ගෝඨාභය රාජපක්ෂටද විශ්‍රාම වැටුප් දෙකක් හිමිවුවද ඒ ඒ ආකාරයට නොවේ. එකක් හිටපු ජනාධිපති වශයෙන්ය. අනෙක් විශ්‍රාම වැටුප ඔහුගේ හමුදා රැකියාවට අදාළව හෝ අමාත්‍යාංශ ලේකම් තනතුරට අදාළවය. හිටපු ජනාධිපතිවරුන්ට වෙනත් විශ්‍රාම වැටුපකට බාධාවක් නොවන ආකාරයට ලබාදෙන විශ්‍රාම වැටුප ලබාගත හැකි වුවද, රජයේ විශ්‍රාම වැටුප් ලබාගත හැක්කේ එකක් වන නිසා ඉන් වැඩි ප්‍රතිලාභය ලැබෙන විශ්‍රාම වැටුප ලබා ගැනීම සිදුකරයි. ඒ නිසා ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ලබා ගන්නේ හමුදා විශ්‍රාම වැටුපද, නැතහොත් අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරයකු සඳහා වන විශ්‍රාම වැටුපද යන්න නිශ්චිත නැත.

හිටපු ජනාධිපති චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංගට විශ්‍රාම වැටුප් දෙකක් හිමි නොවන්නේ ඇයට පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයකු ලෙස විශ්‍රාම වැටුපක් නොලැබෙන නිසාය. ඒ ඇය 1994 පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරියක ලෙස තේරී පත්වී අගමැති ධුරය දරමින් කටයුතු කළේ මාස දෙකකට ටිකක් වැඩි කාලයක් වන නිසාය. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී විශ්‍රාම වැටුප ලබාගැනීම සඳහා අවමය අවුරුදු පහක පාර්ලිමේන්තු කාලයක් ගතකළ යුතුය. එහි ව්‍යාතිරේකයක් ඇත්තේ යම් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයකු ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාවක් ලෙස හඳුනාගන්නා සිදුවීමකින් මරණයට පත්වූවේ නම් එම කාලය නොසලකා විශ්‍රාම වැටුප් හිමිකම ලබාදීම සම්බන්ධයෙන් පමණක් වන නිසාය.

හිටපු ජනාධිපති වැන්දඹු හේමා ප්‍රේමදාසට ද රජයේ වෙනත් විශ්‍රාම වැටුපක් නැති නිසා හිමිවන්නේ හිටපු ජනාධිපති වැන්දඹු විශ්‍රාම වැටුප පමණය. ජනාධිපතිවරයන්ගේ හිමිකම් පනත යටතේ ලැබෙන එම විශ්‍රාම වැටුප එම පනත අහෝසි කිරීම මගින් අහෝසි වීම සිදුවේ.

හිටපු ජනාධිපතිවරුන් ජනාධිපතිවරයන්ගේ හිමිකම් පනත අහෝසි කිරීමට විරුද්ධ වන්නේ ඔවුන්ට ලැබෙන විශ්‍රාම වැටුපට වඩා වැඩි වරප්‍රසාද ප්‍රමාණයක් එම පනත අහෝසිය මගින් ඔවුන්ට නොලැබෙන නිසාය.

තොරතුරු දැන ගැනීමේ පනත් යටතේ ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයට ඉදිරිපත් කළ තොරතුරු ඉල්ලීමක් අනුව සිලෝන් ටුඩේ පුවත්පත 2023 වසරේ නොවැම්බර් මාසයේදී වාර්තා කර තිබුණේ හිටපු ජනාධිපතිවරයකුට රුපියල් 97,500ක විශ්‍රාම වැටුපක් ලැබෙන බවයි. එමෙන්ම රුපියල් 100,000ක ලේකම් දීමනාවක් ලැබෙන බවය. ගෝඨාභය රාජපක්ෂට, මෛත්‍රීපාල සිරිසේනට හා මහින්ද රාජපක්ෂට රුපියල් 679,950ක ඉන්ධන දීමනාවක් ලැබෙන බවයි.

එහෙත් හිටපු ජනාධිපති චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංගට රුපියල් ලක්ෂ 5ක ඉන්ධන දීමනාවක් ලැබෙන බව වාර්තා කර තිබූ අතර හිටපු ජනාධිපති වැන්දඹු හේමා ප්‍රේමදාසට රුපියල් ලක්ෂයක ඉන්ධන දීමනාවක් ලැබෙන බව වාර්තා කර තිබුණි.
පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ගේ විශ්‍රාම වැටුපද අහෝසි කරන බවට ආණ්ඩුව පාර්ශවයෙන් මේ වනවිට නිවේදනය කර ඇති අතර එම යෝජනාව ඒමට කලින්ම ජනතතා විමුක්ති පෙරමුණේ හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයකු වූ හා ජනාධිපතිවරණ අපේක්ෂකයකු වූ නන්දන ගුණතිලක සිට ෆේස්බුක් ගිණුමේ සටහනක් තබමින් කියා තිබුනේ ඔහුට වෙනත් ආදායමක් නැති බවත්, ඒ නිසා එම විශ්‍රාම වැටුප අහිමි කිරීමට එරෙහිව දැඩි ක්‍රියාමාර්ග ගන්නා බවයි. එම අදහස් දැක්වීම තුළ ඇති වැදගත්ම කරුණ වන්නේ ඔහුට මාසිකව රුපියල් 68,000කට වැඩි විශ්‍රාම වැටුපක් ලැබෙන බව සඳහන් කර තිබීමයි.

එම මුදල පිළිගත හැකි එකක් නොවන අතර එවන් ප්‍රමාණයක මන්ත්‍රී විශ්‍රාම වැටුපක් ඔහුට ලැබෙනවා නම් එය ෂලකා බැලිය යුතු තත්වයකි. ඒ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ගේ මාසික වැටුප රුපියල් 54,285ක් වන නිසාය. පාර්ලිමේන්තතු මන්ත්‍රීවරුන්ගේ විශ්‍රාම වැටුප් පනතත අනුව පාර්ලිමේන්තුවේ අවුරුදු 5ක් සම්පූර්ණ කළ මන්ත්‍රීවරයකුට විශ්‍රාම වැටුප ලෙස හිමිවන්නේ එම වැටුපෙන් තුනෙන් එකක් වන අතර පාර්ලිමේන්තුවේ ධුර කාලය අවුරුදු 5ත් 15ත් අතර මන්ත්‍රීවරයකුට විශ්‍රාම වැටුප ලෙස හිමිවන්නේ වැටුපෙන් තුනෙන් දෙකක් වන නිසාය. එමෙන්ම පාර්ලිමේන්තුවේ ධුර කාලය අවුරුදු 15ට වැඩි මන්ත්‍රීවරුන්ගේ විශ්‍රාම වැටුප කථානායකවරයා විසින් තීරණය කරනු ලබන බව එම පනතේ සඳහන් වන අතර එහෙතත් එය සියයට සියයක විශ්‍රාම වැටුපක් වුවද රුපියල් 54,285 ඉක්මවා යා නොහැකිය.

මේ නිසා මන්ත්‍රීවරුන්ගේ විශ්‍රාම වැටුපට අදාළ පනතේ ඇති ප්‍රතිපාදනයන්ට පටහැනිව ඔවුන්ට විශ්‍රාම වැටුප් ගෙවා ඇති ද යන අලුත් ප්‍රශ්නයක්ද මේ මගින් මතුවේ. එය අනිවාර්යෙන්ම සෙවිය යුතු කරුණකි.

දේශබන්දු අද තනියම වෙල මැද්දේ.. ගමන් සගයා ටිරාන් අලස් කොහෙද?

දේශබන්දු තෙන්නකෝන් පොලිස්පති තනතුරෙන් ඉවත් කරන යෝජනාව පාර්ලිමේන්තුවේදී සම්මත කෙරුණේ, අගෝස්තු 5 වැනිදාය. යෝජනාවට පක්ෂව ඡන්ද 177ක් ලැබුණි. විරුද්ධව කිසිවෙක් නැත.

ඉන්පසු තිබුණේ එවැනි යෝජනාවක් සම්මත වූ බව කථානායක ජනාධිපතිට දන්වා යැවීමය. අගෝස්තු 6 වැනිදා එය සිදුවුණු බව මාධ්‍ය වාර්තා කර තිබිණ.

ඒ අනුව, මේ වන විටත් තෙන්නකෝන් මහතා ජනාධිපතිවරයා විසින් පොලිස්පතිධුරයෙන් ඉවත්කරනු ලැබ තිබෙනවා වන්නට පිළිවන. ඊළඟ පොලිස්පති ධුරයට ජනාධිපති නම්කරන නිලධාරියාගේ නම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාවට යොමුකර තිබෙන්නටත් පිළිවන.

මේ ලංකා ඉතිහාසයේ පළමුවැනි වරට, පොලිස්පතිවරයකු පාර්ලිමේන්තුව විසින් ඉවත් කරන ලද අවස්ථාවයි. එය සිදුකළේ, 2002 අංක 5 දරන නිලධරයන් ඉවත් කිරීමේ (කාර්ය පටිපාටිය) පනතේ 17 වන වගන්තිය අනුවය. එම පනත අනුව, නීතිපතිවරයා හා පොලිස්පතිවරයා පමණක් ධුරවලින් ඉවත් කළ හැකිය. පනත අනුව, පොලිස්පතිවරයාට තිබෙන චෝදනා මොනවාදැයි විස්තර කොට පාර්ලිමේන්තුවට මන්ත්‍රීවරුන්ගේ යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කළ යුතු අතර, කථානායක එය පිළිගෙන, එම චෝදනා විමර්ශනය කරන්නට කමිටුවක් පත්කළ යුතුය. ඒ අනුව ජාතික ජන බලවේගයේ මන්ත්‍රීවරුන් 115කගේ අත්සන් සහිත යෝජනාවක් 2025 මාර්තු 25දා, කථානායක ජගත් වික්‍රමරත්න වෙත ඉදිරිපත් කරන ලදි.

ඉන්පසු දේශබන්දුගේ විමර්ශනය සම්බන්ධයෙන් පත්කළ කමිටුවේ සභාපති වුණේ, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු ප්‍රීති පද්මන් සූරසේනය. අභියාචනාධිකරණ විනිසුරු නීල් ඉද්දවෙල සහ ජාතික පොලිස් කොමිසමේ සභාපති ලලිත් ඒකනායක සෙසු සාමාජිකයෝ වූහ.

කමිටුවේ වාර්තාව ලබාදුන් පසු සූරසේන විනිසුරුවරයා අගවිනිසුරුධුරයට නම් කර ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාව වෙත යවන ලද්දේ ජනාධිපතිවරයා විසිනි. දැන් ඔහු රටේ අගවිනිසුරුය.

එම පරීක්ෂණ කමිටුව දේශබන්දු තෙන්නකෝන් වරදකරු කර තිබුණේ ඒකමතිකවය. විෂමාචාරය සහ ධුරයේ බලතල අනිසි ලෙස භාවිත කිරීම ඇතුළු චෝදනා 23ක් දේශබන්දුට විරුද්ධව එල්ල කර තිබිණි. එම චෝදනාවලින් වැඩිම ප්‍රමාණයක්, 2023 දෙසැම්බර් 31 වැනිදා රාත්‍රියේ වැලිගම ඩබ්ලිව්15 හෝටලයට වෙඩිතැබීම සඳහා පොලිස් නිලධාරීන් යැව්වේය කියන කතාව මත ගොඩනැගුණු ඒවාය.

ඒ හැරෙන්නට තෙන්නකෝන්ගේ සමස්ත පොලිස් භාවිතය තුළ සිදුවුණු විෂමාචාර ක්‍රියා ගැන සඳහනක් චෝදනා අතර නොවිණි. එම තත්වය පිළිගත හැක්කේ, අනෙක් චෝදනා ඔප්පු කරන්නට ගියා නම්, දීර්ඝ කාලයක් කමිටුව පවත්වන්නට සිදුවීමත්, විමර්ශනය සංකීර්ණ වීමට ඉඩ තිබීමත් නිසාය. පහසුවෙන් කරුණු ඉදිරිපත් කළ හැකි චෝදනා, ඒ අනුව ආණ්ඩුව සලකා බලන්නට ඇත.

හිටපු අගවිනිසුරු මුර්දු ප්‍රනාන්දු විශ්‍රාම යාමෙන් පසුව, අගවිනිසුරු ධුරයට පත්වීමට වඩාත්ම සුදුසුකම් ලබා සිටි සූරසේන මහතාට, දේශබන්දු තෙන්නකෝන්ගේ චෝදනා පිළිබඳ විමර්ශන කමිටුවේ සභාපති තනතුර ලබානොදුන්නා නම් හොඳය. ඒ වගේම විනිසුරු සූරසේන මහතා එම වගකීම භාර නොගත්තා නම් තවත් හොඳය. නමුත් එය සිදු නොවීය.
දේශබන්දු තෙන්නකෝන්, වැඩබලන පොලිස්පති තනතුරට ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ නම් කළේ 2023 නොවැම්බර් 29 වැනිදාය.

වැඩබලන පොලිස්පති තනතුරේ සිට පොලිස්පති තනතුර දක්වා ගොස්, පසුව එම තනතුරේ රාජකාරි කිරීමට බැරිවන පරිදි අධිකරණ තහනමකට මුහුණදී, ඉන්පසු පාර්ලිමේන්තු කමිටුවක් හමුවේ චෝදනා විභාගයකටද මුහුණදී, අවසානයේ පාර්ලිමේන්තු යෝජනා සම්මතයක් නිසා පොලිස්පති තනතුරෙන් ඉවත් වන්නට සිදුවුණු දේශබන්දු තෙන්නකෝන්ගේ මේ අපකීර්තිමත් චාරිකාව පුරාම ඔහු සමග සිටි ප්‍රධානියා හිටපු ඇමති ටිරාන් අලස්ය. තකට තක ලෙස ටිරාන් අලස් සිටියේ නැතිනම්, සමහර විට දේශබන්දුට මෙවැනි ඛේදවාචකයකට මුහුණ දෙන්නට සිදු නොවන්නටද ඉඩ තිබිණ.

පුදුමයකට මෙන් දේශබන්දු ඉවත් කිරීම පිළිබඳ යෝජනාව අගෝස්තු 5 වැනිදා පාර්ලිමේන්තුවේදී විවාද වන විට, ආණ්ඩුවේ කිසිම ඇමතිවරයකු, මන්ත්‍රීවරයකු ටිරාන් අලස්ගේ නම සඳහන් කරනු දකින්නට නොලැබිණි.

දේශබන්දු තෙන්නකෝන් පොලිස්පති කරවන්නට වුවමනා වුණේ රනිල් වික්‍රමසිංහ ආණ්ඩුවේ මහජන ආරක්ෂාව බාර ඇමති හැටියට ටිරාන් අලස්ටය.

හිටපු පොලිස්පති සීඩී වික්‍රමරත්නගේ විශ්‍රාම වයස එළඹුණු විට, දේශබන්දු තෙන්නකෝන් පොලිස්පති ධුරයට පත්කරන ලෙස ජනාධිපති වික්‍රමසිංහට බලපෑම් කළේ ටිරාන් අලස්ය. ඒ වන විට දේශබන්දු සතියකට දවස් දෙක තුනක් කොළඹ හත රොස්මීඩ් පෙදෙසේ ටිරාන් අලස්ගේ කන්තෝරුවට යන එන මිත්‍රයකු වී සිටියේය.

එහෙත් මුල් අවස්ථාවේදී වික්‍රමසිංහ ජනාධිපතිවරයා අලස්ගේ ඉල්ලීමට කැමති වුණේ නැත. තෙන්නකෝන් පොලිසිය තුළ හොඳ නමක් නැතිව සිටීම ඊට හේතුව වන්නට ඇත. මේ නිසා ජනාධිපතිවරයා කළේ, සීඩී වික්‍රමරත්නට මාස 3ක සේවා දිගුවක් ලබාදීමයි. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාව එම සේවා දිගුව අනුමත කළේය.

ඒ මාස තුනට පසුව, වික්‍රමසිංහ ජනාධිපතිවරයා කළේ නැවතත් සීඩී වික්‍රමරත්නට සේවා දිගුවක් දෙන්නට උත්සාහ කිරීමයි. එහෙත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාව ඊට විරෝධය දක්වා කීවේ, අලුත් නමක් පොලිස්පති හැටියට යෝජනා කරන ලෙසයි. ඒ අනුව, 2023 නොවැම්බර් මාසයේදී වැඩ බලන පොලිස්පති (පොලිස්පති නොවේ) හැටියට දේශබන්දු තෙන්නකෝන්ගේ නම ජනාධිපතිවරයා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාවට යැවීය. ඒ බලවත් ලෙස බලපෑම් කළ ඇමති ටිරාන් අලස්ට අවනත වීමෙනි.
ව්‍යවස්ථා සභාවේ, එවකට සිටි ආණ්ඩු පක්‍ෂයේ නියෝජිත පිරිස, එනම් අගමැති දිනේෂ් ගුණවර්ධන, නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා, සාගර කාරියවසම් මේ නම අනුමත කළෝය. විරුද්ධ පක්‍ෂයේ අය නම අනුමත නොකළ අතර, සමහරු නිශ්ශබ්දව සිටියහ. ප්‍රතිඵලය වුණේ වැඩි ඡන්දයෙන් තෙන්නකෝන්ගේ නම අනුමත වීමය. පත්වීම දුන්නේ මාස තුනකට වැඩ බලන්නටය.

වැඩ බලන පොලිස්පති දේශබන්දු හා ටිරාන් අලස් රටේ මත්ද්‍රව්‍ය පාලනයට, සංවිධානාත්මක අපරාධකරුවන් මර්දනයට පමණක් නොව, බස් රථවල කාන්තාවන්ට සිදුවන ලිංගික අපයෝජනයන්ට විරුද්ධවද මහා ක්‍රියාන්විතයක් ඇරඹුවෝය. එය දිනපතා විවිධ ප්‍රදර්ශනාත්මක අංග ඇතුළත් මහා සංදර්ශනයක් විය. නම ‘යුක්තිය මෙහෙයුම’ය. වැබ පොලිස්පතිත්, ඇමතිත් රට වටා යමින් පොලිස් ප්‍රජාසේවා නිලධාරීන් අමතන ව්‍යාජයෙන් තමන්ගේ නම් උත්කර්ෂයට නැංවෙන වැඩපිළිවෙළක් දියත් කළෝය. දෙදෙනාටම අනාගත දේශපාලන වශයෙන් වාසි අත්වන අන්දමට එය සිදුකෙරෙන බව බැලු බැල්මට පෙනෙන්නට තිබිණ. එහෙත් මුදල් වැයකෙරුණේ පොලිසියේ අරමුදල්වලිනි.

යුක්තිය මෙහෙයුම මුළුමනින්ම මහජනතාව පීඩාවට පත්කරන සංදර්ශනයකි. පොලිසිය මාධ්‍ය පිරිවරාගෙන, පොලිස් සුනඛයන් ගෙන ගෙවල්වලට කඩාවදිති. ඒවායේ පුටු යට, මෙට්ට යට, කුස්සියේ ගෑස් සිලින්ඩරය යට, බුදු පහන යට මත්ද්‍රව්‍ය ඇත්දැයි පරීක්ෂා කරති. ගෙදරට අඳින ඇඳුම් පිටින්ම කාන්තාවෝ ටෙලිවිෂන්වල ප්‍රවෘත්ති මගින් ප්‍රදර්ශනය කෙරෙති. මත්ද්‍රව්‍ය පාවිච්චි කරන පහල මට්ටමේ තරුණයන් අල්ලා කුඩු පැකට් ඔවුන්ගේ සාක්කුවට දමා අද දවසේ මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරම්කාරයන් මෙපමණ ඇල්ලුවායැයි පෙන්වමින් සංඛ්‍යා ඉදිරිපත් කරති.

ඒ අතර, සංවිධානාත්මක අපරාධකරුවන් මර්දනයට යොදාගත්තේ ආයුධ පෙන්වන්නට ගොස් ඝාතනය කිරීමේ පරණ ක්‍රමයයි. එක දිගට සැකකරුවෝ මෙලෙස ඝාතනය කරන ලදහ. පොලිස් මාධ්‍ය ප්‍රකාශක පරණ තිරනාටකය නැවත නැවත කියෙව්වේය. මේ පොලිස් ඝාතන ගැන ප්‍රශ්න කරන්නවුන් ටිරාන් අලස් හැඳින්වූයේ දේශද්‍රෝහීන් ලෙසය. ඒ අනුව ඔහුට නීතිඥවරුන්ද දේශද්‍රෝහීන් විය. ශ්‍රී ලංකා නීතිඥ සංගමයද දේශද්‍රෝහී සංගමයක් විය.

තෙන්නකෝනගේ වැඩ බලන කාලය අවසන් වන්නට නියමිතව තිබුණේ 2024 පෙබරවාරි 29 වැනිදාය. ඒ අතර, 2023 දෙසැම්බර් 14 වැනිදා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ඓතිහාසික තීන්දුවක් දුන්නේය.

මිරිහාන පොලිසියේ සැකකරුවකු ලෙස රඳවා සිටි පුද්ගලයකු නිරුවත් කොට, ඔහුගේ ලිංගේන්ද්‍රියේ සිද්ධාලේප ගල්වන්නට නියම කර, ත්‍රීවිලරයක පටියකින් ඔහුට පහර දුන්නේයැයි කියන චෝදනා යටතේ, දේශබන්දු තෙන්නකෝන් මූලික අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කර ඇතැයි ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය එම තීන්දුවෙන් ප්‍රකාශ කළේය.

ඒ අනුව, දේශබන්දුට රුපියල් ලක්‍ෂ පහක වන්දියක් ගෙවන ලෙස නියම කළ එස් තුරෙයිරාජා, කුමුදිනි වික්‍රමසිංහ හා ප්‍රියන්ත ප්‍රනාන්දු විනිසුරුවරු, ඔහු සම්බන්ධයෙන් පියවර ගන්නා ලෙස ජාතික පොලිස් කොමිසමටද, අනෙකුත් රාජ්‍ය බලධාරීන්ටද නියම කළෝය.

එම නඩුවේ, එනම් අංක 107/2011 නඩුවේ තීන්දුවේ උපුටා දක්වා ඇති පරිදි, දේශබන්දු තෙන්නකෝන්ගේ වධක හැසිරීම ගැන පෙත්සම්කරු දිවුරුම් පෙත්සමෙන් කියන්නේ මෙසේය.

‘..නැවතත් අර බිල්ඩිමට රැගෙන ගිහින් මාංචු දාලා මේසවල් යට වාඩිකර තැබුවා. එදා දවසේ අපට කන්න බොන්න කිසිම දෙයක් දුන්නේ නැහැ. පැනඩෝල් පෙත්ත ගානේ විතරක් දුන්නා. එදා රෑත් අපි මේස යටට වෙලා හිටියා. එසේ සිටින විට උසස් නිලධාරියෙකු අපි සිටි තැනට ආවා. ඔහු එම නිලධාරීන්ගෙන් මොවුන් කව්ද කියා විමසා සිටියා. එවිට එම නිලධාරීන් කිව්වා, ‘සර් මේ අර සාජන් මේජර්ගේ කේස් එකේ එවුන්. මෙතන හරක් හොරෙකුත් ඉන්නවා’ කියලා.

එවිට එම නිලධාරියා අපිව නිරුවත් කොට එකා පිටුපස එකා තියා ත්‍රීවීල් රබර් පටියකින් අපි හතරදෙනාටම ඇඟ පුරාවටම පහරදුන්නා. එසේ පහරදෙන ගමන් සිද්ධාලේප අපේ ලිංගේන්ද්‍රියවල ගාගන්නා ලෙස අණ කළා. අපි අපහසුවෙන් ගාගත්තා. පසුව ඔහු නැවත නැවතත් පහර දුන්නා. දැවිල්ලත් සමග වේදනාවෙන් සිටින විට ඔහුට දුරකථන ඇමතුමක් ආවා. ඔහු කිව්වා මුන්ට ඇඳගන්න දෙන්න එපා. පැය 2ක් විතර මෙහෙම තියන්න. මම ආයෙත් එනවා කියා ඔහු ගියා… එම නිලධාරියා පොලිස් අධිකාරි දේශබන්දු තෙන්නකෝන් බව පසුව මම දැනගත් බවත් ප්‍රකාශ කර සිටිමි.’

යුක්තිය මෙහෙයුම ජයට පැවැත්විණි. ඇමතිත්ත වැබ පොලිසස්පතිත් රට වටා යමින් රටේ නීතියේ පාලනය වනසන යුක්තියට විරුද්ධ වන පාර්ශ්වයන්ට තර්ජනය කරමින් සිටියෝය.

දෙසැම්බර් 16 වැනිදා අම්බලන්ගොඩ පැවැති ප්‍රජා පොලිස් නිලධාරීන් හා මහජනතාව රැස්වූ රැස්වීමකදී මහජන ආරක්ෂක ඇමති ටිරාන් අලස් මෙසේ කීවේය.

‘..කුඩු විකුණන අයටත් මට පණිවිඩයක් දෙන්න තියෙනවා. කරුණාකරලා මේ දේ නවත්තන්න. අද ඉඳලා කුඩු විකුණන එක්කෙනෙක් හරි අහුවුණොත් මම නං කියලා තියෙන්නේ ඉතුරු කරන්න එපා කියලා. පාතාලේ අයට මට දෙන්න තියෙනවා පණිවිඩයක්. ලොකු චණ්ඩි අන්තිමේට මැරෙනවා. මැරෙන්නෙත් කොහොමද, එක්කෝ පොලිසියෙන් මැරුම් කනවා. එක්කෝ විරුද්ධවාදීන්ගෙන් මැරුම් කනවා. මේ පාතාලේ නායකයන් දන්න කවුරුහරි ඉන්නවනං තේරුම් කරලා දෙන්න, තමුසෙල මොනව කෙරුවත් අන්තිමට තමුසෙලාට මෙච්චරයි වෙන්නේ.. මම දෙන පණිවිඩය තමයි ඒක නැවැත්තුවේ නැත්තං අපි ඒගොල්ලන්ව හොයාගෙන එනවා. හොයාගෙන ඇවිල්ලා වෙඩි හුවමාරු වෙනවා. ඒගොල්ලන් මැරෙනවා. ඒක නවත්තන්න බෑ. එහෙනං මැරුම් කනවට වඩා හොඳ නැද්ද මේ වැඩේ නවත්තලා තමංගෙ ළමයි පවුල අයත් එක්ක ඉන්න එක.’
එදිනම මාතරදී එවැනිම පිරිසක් අමතමින් කීවේ මෙසේය.

‘රහසක් නෙවෙයි හිටපු පොලිස්පතිතුමා යනකොට මාධ්‍යවල ගියා මම තමයි මේ දේශබන්දු තෙන්නකෝන්ව පොලිස්පති කරන්න හදන්නේ කියලා. ඔව්. මං ඒක කෙරුවා. ඒ මොකෝ අපට ඕනකම තිබුණා රටේ ප්‍රශ්න විසඳන්න. මං හිතුවා ඒක මෙතුමා එක්ක කරන්න පුළුවන් කියලා. නැතුව දේශබන්දු තෙන්නකෝන් පොලිස්පති කරලා මං ගෙදර ගෙනියන්න නෙවෙයිනේ. ඒකටත් සමහර ආගමික නායකයන්, හුඟාක් නීතිඥවරු විරුද්ධයි. දේශබන්දු තෙන්නකෝන්ව පොලිස්පති කරන්න මම කියන වෙලාවේ ඒකට විරුද්ධ වෙච්ච නීතිඥවරු තමයි පස්සේ බලනකොට මිලියන බිලියන ගණන්වලින් සල්ලි අරගෙන මේ කුඩු ජාලයේ ඉන්න ඔක්කොටම පෙනී හිටින්නේ. සමාජ මාධ්‍ය ජාලාවල ප්‍රෙස් කොන්ෆරන්ස් තියන ඔය ලොකු ලෝයර්ස්ලා ඉන්නේ, ඒ ලෝයර්ස්ලා තමයි ඇපිල් කෝට් එකේ කොටුවේ උසාවියේ පෙනී ඉන්නේ කුඩුකාරයො වෙනුවෙන්.’
යුක්තිය ගැන ටිරාන් අලස්ගේ වහසිබස් එසේ විය.

2024 අප්‍රේල් 27 වැනිදා පැවැති ශ්‍රී ලංකා නීතිඥ සංගමයේ විධායක සභා රැස්වීමේදී, මහජන ආරක්ෂක ඇමති ටිරාන් අලස්, එම ඇමති ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්විය යුතුයැයි යෝජනාවක් ඒකමතිකව සම්මත කර ගන්නා ලදි. ඔහු ඉල්ලා අස්වෙන්නේ නැතිනම්, ජනාධිපතිවරයා ඔහු එම තනතුරෙන් ඉවත් කළ යුතුයැයි ජනාධිපතිවරයාගෙන් ඉල්ලා සිටීමටද නීතිඥ සංගමයේ විධායක සභාව ඒකමතිකව තීරණය කළේය. ඊට පසු එම තීරණය සම්බන්ධ මාධ්‍ය ප්‍රකාශයක් සංගමය විසින් මාධ්‍ය වෙත නිකුත් කරන ලදි.

ශ්‍රී ලංකා නීතිඥ සංගමය මේ තීරණය ගත්තේ අප්‍රේල් 25 වැනිදා කළුතර කටුකුරුන්ද විශේෂ කාර්ය බළකායේ ක්ෂණික විහිදුම් යතුරුපැදි පාඨමාලාව හැදෑරූ පොලිස් නිලධාරීන්ගේ විසිරයෑමේ උත්සවයේදී ඇමති ටිරාන් අලස් කළ භයානක ප්‍රකාශයකට දැඩි සේ විරෝධය පාන්නටය. ඇමතිවරයා එම විසිරයාමේ උත්සවයේදී කතාකරමින් මෙසේ කීවේය. ‘අපරාධකරුවන් මේ රටින් තුරන් කිරීම පවක් නොවෙයි. අතේ තිබෙන වෙපන් එක පාවිච්චි කරන්න බය වෙන්න එපා.’

‘මම අමාත්‍යාංශය භාර ගන්නකොට ඔබ සියලු දෙනාම දන්නවා ශ්‍රී ලංකා පොලිසිය වැටිලා තිබුණු තත්ත්වය. අරගලය කාලෙ පොලිස් නිලධාරීන්ට මුහුණ දෙන්න සිදුවී තිබුණු දේවල්. අපි රූපවාහිනියේ දැක්කා. මගේ වගකීම තිබුණේ ඒ වෙලාවේ ශ්‍රී ලංකා පොලිසිය නඟා සිටුවන්න. මම ඒ වෙලාවේ විශ්වාස කෙරුවා ඔබලා වෙනුවෙන් අපි කෙළින් පෙනී සිටිනවා නම් ඔබ සියලු දෙනාට විශාල වැඩ කොටසක් මේ රටේ කරන්න පුළුවන් කියලා. ඉතින් මම ඒ වෙලාවේ තීරණය කළේ මගේ පැත්තෙන් කළ යුතු දේ ශ්‍රී ලංකා පොලිසියට කරනවා කියලා. දෙන්න තිබෙන දේවල් දෙන්න. අපි එකපාරක් බටා වැඩි කෙරුවා. ආහාර හා නවාතැන් දීමනාවක් දුන්නා. වාහන දුන්නා.

ඒ සියලු දේ දෙනකොට මට විශ්වාසයක් තිබුණා ශ්‍රී ලංකා පොලිසිය දැන් තිබෙන තත්ත්වයට නඟා සිටුවන්න පුළුවන් වෙයි කියලා. යුක්තිය මෙහෙයුම පටන් ගන්න හේතුව අපේ රට කුඩුවලින් හා පාතාලයෙන් බේරගන්න. අපේ දරු පරපුර බේරගන්න. යුක්තිය මෙහෙයුම පටන් ගන්න කලින් අපි මේක අධ්‍යයනය කළා. වැඩ බලන පොලිස්පති පොලිස්පති කරන්න යම් වෙහෙසක් ගන්න සිදුවුණා. මා දැනගෙන සිටියා එතුමාට කරන්න පුළුවන් මොකක්ද කියලා. ඒ අනුව අපි මෙහෙයුම පටන් ගත්තා.

අපි ඔබලා වෙනුවෙන් හරි දේට පෙනී සිටිනවා. මම මෙතැන වැඩිය කතා කරන්න ඕනෑ නැහැ. මෙතැන ඉන්න අය මොකක්ද කරන්න ඕනෑ කියා දන්නවා. ඔබ සැම දන්නවා මේ මෝටර් සයිකල් කණ්ඩායමේ අවශ්‍යතාව මොකක්ද කියලා. මේ කණ්ඩායම මදි වුණොත් තව පොලිස් යතුරුපැදි කණ්ඩායමක් පිහිටුවනවා. අපට ඉලක්කයක් තිබෙනවා. ඒ ඉලක්කය මොකක්ද කියා සියලු පොලිස් නිලධාරීන් දන්නවා. මට අවශ්‍ය ඒ ඉලක්කයට යන්න පමණයි. ඔබලා සියලු දෙනාටම පඩි වැඩි කිරීම් ඇතුළු හැමදෙයක්ම කළා. මම ඔබගෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ ඉලක්කයට යෑම පමණයි.

මං අද මේ මෝටර් සයිකල් කණ්ඩායමේ සියලු දෙනාගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ කරුණා කරලා බය නැතිව අපට යා යුතු ඉලක්කයට යන්න. ඕනෑම හදිස්සි වෙලාවක තමන් අතේ තිබෙන වෙපන් එක පාවිච්චි කරන්න වෙනවා නම් හරිදේට පාවිච්චි කරන්න. අපි ඔබලා වෙනුවෙන් හරි දේට පෙනී සිටිනවා. ඒ වගේම වැරදි දේවල් කරන අයට විරුද්ධව තදින් ක්‍රියාත්මක වෙනවා.’

ඇමතිවරයාගේ මේ ප්‍රකාශය, නීතියේ පාලනයට දැඩි ලෙස එරෙහිව යන්නක් බව ශ්‍රී ලංකා නීතිඥ සංගමය සිය නිවේදනයෙන් කීවේය. නිවේදනයෙහි අත්සන් කළ නීතිඥ සංගමයේ සභාපති ජනාධිපති නීතිඥ කෞශල්‍ය නවරත්න හා ලේකම් චරිත් ගල්හේන කියන්නේ, අමාත්‍යවරයා විසින් කරන ලද මිනීමැරුම්, මත්ද්‍රව්‍ය අලෙවිය සහ මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරම්වලට සම්බන්ධ අය තුරන් කිරීම ‘පාපයක් නොවේ’ යන ප්‍රකාශය තරයේ හෙළා දකින බවයි.

මව්බිම සහ සිලෝන් ටුඩේ යන ටිරාන් අලස් මහතාගේ පුවත්පත් දෙකේම, ආණ්ඩුවේ පුවත්පතකවත් පළවූයේ නැති මුල් පිටුවේ ප්‍රධාන ප්‍රවෘත්ති දෙකක්, පෙබරවාරි 20 වැනිදා පළකර තිබුණි. එහි කියන්නේ, යුක්තිය මෙහෙයුම නොනවත්වා පවත්වාගෙන යාම නිසා, ඇමති ටිරාන් අලස්ටත්, වැඩ බලන පොලිස්පතිටත් ජීවිත තර්ජන ඇතිවී තිබෙන බවයි. එම ප්‍රවෘත්තිවල තිබුණු එක අනුශීර්ෂයක් වැදගත් කතාවක් කියයි. එය නම් ‘වැඩබලන පොලිස්පති ඉවත් කිරීමටත් බලපෑම්’ යන්නයි.

ඊට පෙර පෙබරවාරි 29 වැනිදා වන විට, මාස තුනකට පමණක් පත්කරන ලද වැඩබලන පොලිස්පති දේශබන්දු තෙන්නකෝන්ගේ ‘වැඩ බලන කාලය’ අහවර වෙයි. එවිට අලුත් පොලිස්පතිවරයකු පත්කරන්නට සිදුවෙයි. ටිරාන් අලස් පෙන්වන්නට හැදුවේ, වැඩබලන පොලිස්පතිවරයා පොලිස්පතිකමෙන් ඉවත් කරන්නට මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරම්කාරයන්ගේ බලපෑමක් තිබෙන බවටයි. නැවත වරක් පත්නොකළොත්, මාසය අන්තිමේදී වැඩබලන පොලිස්පති තනතුරෙන් දේශබන්දු ඉවත් වෙයි.
යුක්තිය අයුක්තිය දන්නා කවුරුත් සිතුවේ, පෙබරවාරි 29න් පසු, දේශබන්දුගේ ධුරකාලය ජනාධිපතිවරයා අවසන් කරනු ඇත කියාය. වධහිංසාව සම්බන්ධයෙන් වරදකරුවකු කරන ලදුව රුපියල් ලක්‍ෂ පහක වන්දියක් ගෙවන්නට නියම වුණු පුද්ගලයකු රටේ පොලිස්පති හැටියට නම් කරන්නේ කොහොමද? ජනාධිපති ටිරාන් අලස්ගේ බලපෑමට තවදුරටත් යටත්වී, පොලිස්පති හැටියට ඔහුගේ නම යෝජනා කරනු ඇත්ද? ජනාධිපති යෝජනා කළත්, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාව එවැනි අයිතිවාසිකම් කළකළ අයකු පොලිස්පති තනතුරට පත්කිරීම අනුමත කරාවිද?

එහෙත්, ජනාධිපති තෙන්නකෝන්ගේ නම පොලිස්පති ලෙස ව්‍යවස්ථා සභාවට යැවීය. ව්‍යවස්ථා සභාවේ සිදුවුණේ කුමක්ද?
දේශබන්දු පිළිබඳ ජනාධිපතිගේ නාමයෝජනාව, 2024 පෙබරවාරි 26 වැනිදා පැවැති ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභා රැස්වීම වෙත ඉදිරිපත් කරන ලදි. රැස්වීමට සාමාජිකයෝ නව දෙනෙක් සහභාගි වූහ. ඒ, සභාපති මහින්ද යාපා අබේවර්ධන, අගමැති දිනේෂ් ගුණවර්ධන, විපක්‍ෂ නායක සජිත් ප්‍රේමදාස, ඇමති නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී කබීර් හෂීම් සහ සාගර කාරියවසම් මෙන්ම සිවිල් සමාජය නියෝජනය කරමින් සභාව තුළ සිටින විශේෂඥ වෛද්‍ය අනුලා විජේසුන්දර, ආචාර්ය ප්‍රතාප් රාමනුජන් හා ආචාර්ය දිනේෂා සමරරත්නය.

සභාවේ සභාපති කථානායක මහින්ද යාපා අබේවර්ධනය. අනෙකුත් සාමාජිකයන් වන්නේ, අගමැති දිනේෂ් ගුණවර්ධන, විපක්‍ෂ නායක සජිත් ප්‍රේමදාස, ඇමති නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී කබීර් හෂීම් සහ සාගර කාරියවසම් මෙන්ම සිවිල් සමාජය නියෝජනය කරමින් සභාව තුළ සිටින විශේෂඥ වෛද්‍ය අනුලා විජේසුන්දර, ආචාර්ය ප්‍රතාප් රාමනුජන් හා ආචාර්ය දිනේෂා සමරරත්නය.

දේශබන්දුගේ නාමයෝජනාවට හතර දෙනෙක් පක්‍ෂ වූහ. දිනේෂ් ගුණවර්ධන, නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා, සාගර කාරියවසම් හා අනුලා විජේසුන්දරය. දෙදෙනෙක් විරුද්ධ වූහ. සජිත් ප්‍රේමදාස හා කබීර් හෂීම්ය. දෙදෙනෙක් ඡන්දය දීමෙන් වැළකුණහ. දිනේෂා සමරරත්න හා ප්‍රතාප් රාමනුජන්ය.

මෙවැනි බෙදීමක් ඇතිවිට ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාවට කිසිම තීන්දුවක් ගත නොහැකිය. මන්ද යත්, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ සඳහන් පරිදි, ව්‍යවස්ථා සභාව යම් කාරණයක් ගැන නාමයෝජනා කිරීමක් හෝ, නාමයෝජනාවක් පිළිගැනීමක් හෝ ප්‍රතික්‍ෂෙපයක් කළ යුත්තේ අනිවාර්යයෙන්ම එම තීරණයට සාමාජිකයන් ‘පස් දෙනකු’ එකඟ නම් පමණක් නිසාය. එනම්, සාමාජිකයන් පස් දෙනකු ඡන්දය නොදුන්නොත් කිසිම තීරණයක් ගත නොහැකිය. ඒ අනුව දේශබන්දුගේ නම සභාවෙන් අනුමත වුණේ නැත. එවිට කථානායක කළ යුතුව තිබුණේ දේශබන්දුගේ නම අනුමත නොවුණු බව ජනාධිපතිට දන්වා යැවීමය. එවිට ජනාධිපති වෙනත් නමක් එවිය යුතුය.

රැස්වීම අවසන් වූ පසුව, සාමාජිකයන් පිටව ගිය ඉක්බිති, කථානායකවරයා සිය ‘තීරක ඡන්දය’ දේශබන්දුගේ පැත්තට පාවිච්චි කර තිබේ. එවිට දේශබන්දුට පක්‍ෂව ඡන්ද 5කි. වැළකී සිටි ඡන්ද දෙක යෝජනාවට විපක්ෂ ඡන්ද ලෙස සකා, 4:4 බැගින් සමාන ඡන්ද දෙපැත්තටම තිබෙන නිසා, තමා තීරක ඡන්දය පාවිච්චි කළ බව කථානායක මහින්ද අබේවර්ධන, ජනාධිපතිවරයාටම ලියුමක් යවමින් පැවසිය.

එලෙස ලංකා ඉතිහාසයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාවක තීරණයක් පිළිබඳ ලජ්ජාසහගතම අවස්ථාව එළැඹිණි.
අසරණ කථානායකවරයා, ජනාධිපතිට යැවූ ලියුමේ මෙසේ සඳහන් වෙයි.

‘2024 පෙබරවාරි මස 29 වැනි දින සිට ක්‍රියාත්මක වන පරිදි ජ්‍යෙෂ්ඨ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති ටීඑම්ඩබ්ලිව්ඩී තෙන්නකෝන් මහතා පොලිස්පති ධුරයට පත් කිරීම සඳහා උක්ත ලිපිය මගින් ඔබතුමන් (ජනාධිපති) විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද නිර්දේශය අද දින පැවති ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභා රැස්වීමේදී සලකා බලන ලදී. එහි දී ඔබතුමන් විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද නිර්දේශය අනුමත කරමින් සාමාජිකයින් සිව් දෙනෙකුද, එම නිර්දේශය අනුමත නොකරමින් සමාජිකයින් දෙදෙනෙකු ද ඡන්දය ප්‍රකාශ කරන ලද අතර අනෙකුත් සාමාජිකයින් දෙදෙනා ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමෙන් වැලකී සිටින ලදි.’

‘ඒ අනුව, ඔබතුමන් විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද නිර්දේශය අනුමත කිරීම හෝ අනුමත නොකිරීම ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 41 (ඉ) (4) ව්‍යවස්ථාවේ දක්වා ඇති පරිදි අවම සාමාජිකයන් පස් දෙනෙකු විසින් සනාථ නොකරන ලදි.’

‘කෙසේ වුවද, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 41 (ඉ) ව්‍යවස්ථාව අනුව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභා රැස්වීමකදී ඡන්දය දීමෙන් වැළකී සිටීමක් සම්බන්ධයෙන් ප්‍රතිපාදන සලසා නොමැති බැවින් නීතිය ඉදිරියේ ඡන්දය දීමෙන් වැළකී සිටීම විපක්ෂ වීමක් ලෙස සලකනු ලබන්නේ නම් හා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 41 (ඉ) (5) ව්‍යවස්ථාව අනුව උක්ත ප්‍රශ්නය සම්බන්ධයෙන් සම සමව ඡන්දය ලැබුණා සේ සලකන්නේ නම් සභාපතිවරයා වශයෙන් මාගේ තීරක ඡන්දය ද පක්ෂව ලබාදෙන බව කාරුණිකව දන්වමි.’
මෙලෙස පොලිස්පති ධුරයට බැලු බැල්මට පෙනෙන නීති විරෝධී ආකාරයෙන් දේශබන්දු පත්කිරීමට එරෙහිව පාර්ශ්ව 9ක් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ඉදිරියට ගියෝය.

යසන්ත කෝදාගොඩ, මහින්ද සමයවර්ධන හා අචල වෙංගප්පුලි යන විනිසුරුවරුන්ගෙන් සැදුණු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු මඬුල්ල, 2024 ජුලි 24 වැනිදා, පෙත්සම් අසා නිමවන තුරු, පොලිස්පති දේශබන්දු තෙන්නකෝන් එම තනතුරේ රාජකාරි කිරීම වළක්වාලමින් අතුරු තහනම් නියෝගයක් නිකුත් කළේය. ඒ අනුව, පොලිස්පතිධුරයේ කටයුතු කිරීම, බලතල ක්‍රියාවේ යෙදවීම, රාජකාරි ඉටුකිරීම යනාදි සියලුම දේ ඔහුට තහනම් කරන ලදි. ඉදිරිපත් කරන ලද මූලික අයිතිවාසිකම් පෙත්සම් 9 විභාග කිරීමටද තීරණය කළේය. පෙත්සම් පිළිබඳ විභාගය මේ වසරේ නොවැම්බරයට නියමිතව තිබේ.

දැන් දේශබන්දුට සිදුවී ඇති දේ සියල්ලෝම දනිති. එහෙත්, ඔහුට මේ ඉරණම පිළිගන්නට සිදුවී ඇත්තේ ඔහුගේ අපාය සහාය ප්‍රධානියා සුවසේ සනීපයෙන් සිටිද්දීය. දේශපාලකයන්ට වුවමනා පරිදි තම ආත්මය පාවාදෙමින් වැඩ කරන පොලිස් නිලධාරීන්ටද, තමන්ගේ බලයෙන් හිස උදුම්මවාගෙන ඕනෑම අපරාධයක් පොලිස් නිල ඇඳුමට මුවා වී කළ හැකියැයි සිතන පොලිස් නිලධාරීන්ටද, දේශබන්දු ආ මාවත පාඩම් රැසක් කියා දෙන්නේය. ඉන් එකක් වන්නේ, තමන්ට තනියෙන් සියලු දුර්විපාකවලට මුහුණ දෙන්නට සිදුවන දවසක් හැමෝටම එන බවයි.

සම්මුති විසම්මුති දූෂණය, භීෂණය සහ නීතියේ පාලනය – සුනන්ද දේශප්‍රිය

0

ජාතික ජන බලවේග ආණ්ඩුවේ දෙවන කාර්තුවෙන් පටන් ගෙන සියලුම වර්ණයන්හි රාජපක්ෂවරුන්ට සහ ඔවුන්ගේ දේශපාලන බලකායට ස්වයං අතුරුදහන්වීමේ සහ උසාවි බඩගෑමේ දුක්ඛිත වකවානුවක් උදා වී තිබේ.

මේ එහි අසම්පූර්ණ ලැයිස්තුවකි.කටින් වෙඩි තැබීමේ වීරයකු වූ හිටපු ඇමති ප්‍රසන්න රණවීර 2025 මාර්තුවේදී පොලිසියට බියේ අතුරුදහන් වී මාස ගණනාවකට පසු මතු විය. කිරිබත්ගොඩ ප්‍රදේශයේ ඉඩම් වංචා කිරීමේ සිදුවීමකට අදාළව ඔහුට චෝදනා එල්ල වී තිබේ.

තවත් කටකාරයකු වූ හිටපු ඇමැති රාජිත සේනාරත්න ද අතුරුදහන් වූයේ දින කිහිපයක් හෝ කල්දේරම් බත කෑමට බිය නිසාය. ඔහු තවම ස්වයං අතුරුදහන්වීමේය.

හිටපු අමාත්‍ය රෝහිත බෝගොල්ලාගමද තමාට එරෙහිව දූෂණ චෝදනාවක් සම්බන්ධයෙන් ගොනුකර තිබෙන දූෂණ නඩුවට පැමිණයේ නැත. තවත් ස්වයං අතුරුදහන්වීමකි. ඔහු නොමැතිව එම නඩුව ඔක්තෝබර් මස 30 කැඳවනු ඇත.
තවත් රාජපක්ෂ රෝහිතවරයකු වන රෝහිත අබේගුණවර්ධනගේ දුව සහ බෑනා අධිකරණය මඟ හැරීමට නිවස වසා පලා ගියේ කොටස් එකලස් කරන ලද ජීප් රථයක් සම්බන්ධව සිදු කරන විමර්ශනයකට බියෙනි.

සිය ලේකම් සහ සහෝදරයා දූෂණ චෝදනා යටතේ අත්අඩංගුවට ගැනීමට සෙවූ කාලයේ හිටපු බල්ටි ඇමතියකු වූ මනූෂ නානායක්කාරද අතුරුදහන් වී තිබුණි. පසුව ඔහු ද මතු විය.

2025 ජූනි 23 දා මාතර මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයේ පැවැති දූෂණ නඩුවකට සහභාගි වීමට 10%යේ රාජපක්ෂ වූ බැසිල් ඇමෙරිකාවේ සිට නාවේ බෙල්ලේ උළුක්කුවක් නිසාය! තවත් අතුරුදහන්වීමකි. ඒ නීති විරෝධී ලෙස ඉපැයූ රුපියල් ලක්ෂ 500ක් යොදවා මිලදී ගත් ඉඩමකට අදාළ නඩුවකටය.

අතුරුදහන්වීම් වාර්තාව තැබූයේ නාමල් රාජපක්ෂ රැකගැනීමට උත්සාහ කළ දූෂිත දේශබන්දු තෙන්නකෝන්ය.
2025 මාර්තු 27 දා පා.ම. චාමර සම්පත් දසනායක පළාත් සභාවට රුපියල් ලක්ෂ 173කට අධික පාඩුවක් කළේ යැයි සැකපිට අත්අඩංගුවට ගෙන රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කරන ලදි. පසුව ඔහුට ඇප නියම විය.

2025 ජූලි මාසයේ දී හිටපු ඇමති එස්.එම්. චන්ද්‍රසේන දිළිඳු ගොවීන්ට බෙදා දීමට රුපියල් මිලියන 25ක් මුදලක් වැයකර මිලදී ගනු ලැබූ බඩ ඉරිඟු‍ බීජ අවභාවිත කිරීම සම්බන්ධයෙන් රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කරන ලදුව පසුව ඇප නියම විය.
තමන් සහ සිය පවුල සතු රුපියල් ලක්ෂ 946ක පමණ වටිනාකමකට ආසන්න මුදලක් උපයාගත් ආකාරය පෙන්වීමට නොහැකි වූ හිටපු ඇමති කෙහෙළිය රඹක්වැල්ල සහ පවුලේ සමාජික සාමාජිකාවෝ සිරගත වී ඇප ලබා නඩු පිට නඩු වැටී සිටිති.
හිටපු ඇමති ලක්ෂ්මන් යාපා අබේවර්ධන සහ ශ්‍රී ලංකා ආයෝජන මණ්ඩලයේ හිටපු අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් ජයන්ත එදිරිසිංහ යන අයට දූෂණ චෝදනා උඩ අධිචෝදනා භාර දෙනු ලැබුවේ ජූනි 30 වන දාය.

2016 වසරේ මුදල් අමාත්‍යවරයා වශයෙන් “මොනාර්ක් නිවාස සංකීර්ණයේ”‍ පිහිටි නිවසක පදිංචිව සිටීම සහ බැඳුම්කර මගඩියට ආධාර අනුබල දීම සම්බන්ධයෙන් චෝදනා කර හිටපු මුදල් අමාත්‍ය රවී කරුණානායක සහ අර්ජුන් ඇලෝසියස් යන අයට එරෙහිව අල්ලස් කොමිසම නඩුවක් ගොනු කර තිබේ.

සිය නීත්‍යනුකූල ආදායම අබිබවා රුපියල් කෝටි ගණනක දේපළ, යාන වාහන සහ බැංකු ගිණුම් පවත්වාගෙන යාම තුළින් අල්ලස් පනත යටතේ වරදක් කළේ යැයි හිටපු වාචාල ඇමති මර්වින් සිල්වාට අධිචෝදනා භාර දී තිබේ.

හිටපු අමාත්‍ය ජෝන්ස්ටන් ප්‍රනාන්දුට විරුද්ධව අල්ලස් කොමිසම කොළඹ මහාධිකරණය හමුවේ නඩු පහක් ගොනු කර තිබේ.
එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරියක වන චන්ද්‍රානි බණ්ඩාරට එරෙහිව අල්ලස් හෝ දුෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිෂන් සභාව විසින් අධිචෝදනා ගොනු කරනු ලැබීය.

හිටපු අමාත්‍ය පියංකර ජයරත්නට එරෙහිව දූෂණය චෝදනා මත නඩු ත්‍රිත්වයක් පවරනු ලැබුවේ ජනවාරි 8 වන දා ය.
2015 වසරේ ජනාධිපතිවරණය පැවැති සමයේ කුප්‍රසිද්ධ කැරම් බෝඩ් නඩුවට වරදකරු වූ හිටපු අමාත්‍ය මහින්දානන්ද අලු‍ත්ගමගේට සහ හිටපු අමාත්‍ය නලින් ප්‍රනාන්දුට දීර්ඝ සිර දඬුවම් නියම විය.

මේ සියල්ල ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී බලවේගයන්ගේ සතුටට හේතු වන බව නිසැකය. එමෙන්ම මෙම ලැයිස්තුව තව බොහෝ දිගු වන බවද නිසැකය.

2024 ජාජබ ආණ්ඩුව මෙන්ම2015 යහපාලන ආණ්ඩුවද බලයට පැමිණියේ දූෂණය සහ වංචාව පිටු දැකීමේ සටන් පාඨය පෙරදැරි කර ගනිමිනි. යහ පාලන ආණ්ඩුව වංචා දූෂණ පිටු දැකීමට ගත් විධිමත් සහ ඍජු පියවර පසුව දිය වී ගියේ ආර්ථික දූෂණය පිටු දැකීමට සමාන්තරව දේශපාලන දූෂණය පිටු දැකීමට පියවර නොගත් නිසාත්ය.

අද ජාජබ ආණ්ඩුව මුහුණ දී සිටින අභියෝගයත් එයයි. යහ පාලන ආණ්ඩුව වසරකටත් වඩා කාලයක් පාරදෘශ්‍ය පාලනයක් ගෙන ගියේය. එය කඩාකප්පල් වූයේ බැඳුම්කර වංචාව යටපත් කිරීමටත් ජනාධිපති සිරිසේන නොසලකා හැරීමටත් අගමැති වික්‍රමසිංහ කූටෝපා දියත් කළ නිසාය.

ජාජබ ආණ්ඩුවට තවම වසරක්වත් නැත. එනමුත් දේශපාලන දූෂණය අතින් එය සිටින්නේ නරක තැනකය. රාජ්‍යතාන්ත්‍රික පත්වීම් අනුර කුමාර ආණ්ඩුව විසින් දේශපාලනීකරණය කර ඇත්තේ රාජපක්ෂ අඩිපාරේ යමිනි. රජයේ ප්‍රධාන සිවිල් තනතුරු පුරවා ඇත්තේ ජනාධිපති අනුර කුමාරගේ හිතවතුන්ගෙනි.

රේගුව, ආදායම් බදු දෙපාර්තමේන්තුව සහ සුරා බදු දෙපාර්තමේන්තුව යන වැදගත්ම ආයතන ප්‍රධානීන් ලෙස දේශපාලන හිතවතුන් පත් කර තිබේ. ජාජබ අපේක්ෂක ලැයිස්තුවේ සිටි ආචාර්යවරුන් දෙදෙනෙකු විශ්වවිද්‍යාල උපකුලපතිවරයකු සහ වරියක ලෙස පත් කර තිබේ. මුදල් අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් අනුර කුමාරගේ හිටපු නියෝජ්‍ය ඇමතිවරයාය.

මේ රාජපක්ෂවාදයයි. විධායක දේශපාලන දූෂණය අතින් ජනාධිපති අනුර කුමාර රාජපක්ෂවරුන් ලැජ්ජාවට පත් කරයි. ප්‍රබල සිවිල් සමාජ පිරිස් සහ නීතිඥ සංගමය වැනි ආයතනයන්හි ඉල්ලීම නොසලකා අනුර කුමාර සය මසක් ගතවීත් තොරතුරු කොමිසමට සභාපතිවරයකු පත් නොකරන්නේ ඔහුගේ සිතැඟි පරිදි දූෂිතයකු පත් කර ගැනීමට නොහැකි වූ නිසාය. එය විධායක අහංකාරකමයි.

මේ අහංකාරකමේ තවත් විපාකයක් වූයේ විගණකාධිපති ලෙස සිය සිතැඟි අනුව බාහිර පුද්ගලයකු පත් කිරීමට ඔහු දැරූ අසාර්ථක ප්‍රයත්නයයි.

මාධ්‍ය වාර්තා කරන්නේ ව්‍යවස්ථා සභාවෙහි ස්වාධීනත්වය දුර්වල කිරීමට අනුර කුමාර ආණ්ඩුව කැස කවන බවයි.
සිය ජනපති කාර්යාලයේ මාධ්‍ය ඒකකයේ සිටින පුද්ගලයින්ගේ ලැයිස්තුවක් දීම අනුර කුමාරගේ ලේකම් ප්‍රතික්ෂේප කළේ එය රාජ්‍ය රහසක් නිසා විය හැක. මෙම ලේඛකයා විසින් ඔහුගේ කාර්යාලයට යවන ලද තොරතුරු ඉල්ලීම් දෙකකටද අත් වූයේ එම ඉරණමය.

මේ දේශපාලන දූෂණය කොතෙක් ද යන්න පෙන්වන කැත නිදසුනක් වන්නේ යෞවන සමාජ ජවිපෙ යටතට ගැනීමට දරන උත්සාහයයි.

පසුගියදා අධ්‍යපන ප්‍රතිසංස්කරණ ගැන සාකච්ජා කිරීමට ගිය සිවිල් සමාජ කණ්ඩායමකට අදාළ මන්ත්‍රීවරයකු කියා ඇත්තේ ‘ටිල්වින් සහෝදරයා’ සමග සකච්ඡා කර බලන ලෙසය!

රාජ්‍ය සේවයේ විශිෂ්ට පිළිගැනීමක් ඇති ජාජබට දර දිය ඇදි වයෝවෘද්ධයකුට ලැබෙන්නට තිබූ පළාත් පාලන ආයතනයක සභාපති තනතුරක් ගැස්සී ගියේ වැරදීමකිනි. පසුව ඔහු කියා තිබුණේ තනතුර ලැබුණේ නම් තමාට දිවි නසා ගැනීමට සිදුවන්නට තිබූ බවයි. ඒ සභාපතිවරයා වෙනුවට තීරණ ගැනීමට ජවිපෙ ක්‍රියාකාරිකයකු ඔහුගේ කාර්යාලයට අනුයුක්ත කර ඇති නිසාය. රට පුරාම සිදුවෙමින් ඇති දේශපාලන දූෂණයට එය අපූරු නිදසුනකි.

බස්නාහිර පළාත් සභාවෙහි ඉතා දක්ෂ ලේකම්වරියක් සිටියාය. ඇය පත් කරනු ලැබූයේ වික්‍රමසිංහ ජනාධිපති සමයේ බැවින් ඇය ඉවත් කර ජවිපෙ හිතවතෙක් පත් කරන ලදි. ඔහු කොතරම් කාර්යක්ෂමද යත් ඔහුට ලැබෙන ඊ මේල් ලිපි මුදුණය කර දිය යුතුය! දෙහිවල සහ නගර සභාවෙහි සිටි ජවිපෙ මන්ත්‍රීවරියකගේ අවභාවිතයන් වාර්තා කළ එහි ලේකම් පළවා හැර පත් කරන ලද්දේ ද අර ජාතියේම අයෙකි.

කථානායකගේ බිරිඳට ෂොපින් යෑමට ආණ්ඩුවේ වාහනයක් දී ඇත්තේ ජනාධිපති ලේකම්වරයකුගේ අත්සනිනි. හිටපු කථානායකගේ ආචාර්ය උපාධි කොළය තවම නැත.

දූෂණයට විරුද්ධ සටන නීතියේ පාලනය සහ පාරදෘශ්‍ය බව සමග ඒකාබද්ධ නොවූ කල එය භීෂණයක් බවට පත් වීමට ඇති ඉඩ වැඩිය.

මෙම දේශපාලන දූෂණය නතර කර පාරදෘශ්‍යබව සහ නීතියේ පාලනය තහවුරු කිරීමට පියවර ගැනීමට අනුර කුමාර ආණ්ඩුවට තවම අවස්ථාව තිබේ.

ප්‍රමාදය මරණයේ මග බව ඉන්දීය ශාස්තෘවරුන් පෙන්වා දී ඇති පරම සත්‍යයක් බව අවසාන වශයෙන් ලියා තබමි.

ටෙලිවිෂන්වලින් පත්තර කියවීම නතර කළ යුතුය.. එය බුද්ධිමය දේපළ සූරාකෑමකි, සදාචාරාත්මක වරදකි.

0

දිනපතා හා සතිපතා පුවත්පත්වල පළවන ප්‍රවෘත්ති හා විශේෂාංග, ටෙලිවිෂන් නාලිකාවල උදේ පත්තර කියවීමේ වැඩසටහන්වල, එම පත්තරවල නම් ද සහිතව කියවීම පිළිබඳව කතාබහක් ඇතිවී තිබේ. පුවත්පත්වල වැඩ කරන තරුණ ජනමාධ්‍යවේදීන් කිහිප දෙනකු මේ ගැන තම පුරෝගාමී අදහස් සමාජ මාධ්‍යවල දැනටමත් දක්වා තිබේ. ඔවුන්ගේ අදහස, ටෙලිවිෂන්වල පුවත්පත් කියවීම නැවැත්විය යුතු බවය.

පළමුව කිව යුත්තේ, පුවත්පත්වල පළවන ප්‍රවෘත්ති හා ලිපි එම පුවත්පත්වල නම් උපුටා දක්වමින් ටෙලිවිෂන්වල කියවීම, පුවත්පත් ජනමාධ්‍යවේදීන්ගේ බුද්ධිමය දේපළ සූරාකෑමක් බවයි. එය කරන්නාත්, ‘වර්තමාන ඩිජිටල් ලෝකයේදී පුවත්පත්ද වෙන අතක් බලාගත යුතු බව’ නිතර මතුරන විචාරකයනුත්, එම කාරිය සාධාරණ කිරීමට කුමන හේතු දැක්වුවද, මේ නීති විරෝධී හා සදාචාර විරෝධී බුද්ධිමය දේපළ සූරාකෑමේ අවලස්සන ඒ කිසිවකින් වැසිය නොහැකිය.

මේ කියන්නේ, පත්තරවල නම් උපුටා දක්වමින්, පත්තර අතට ගෙන ඒවායේ අන්තර්ගතයන් කියමින්, ටෙලිවිෂන්වල උදේට කරන වැඩසටහන් ගැනය. නැතිව, ටෙලිවිෂන්වල ප්‍රවෘත්ති කියවීම ගැන නොවේ. ටෙලිවිෂන් හෝ වෙනත් අය තමන්ගේ වියදමෙන්, තමන්ගේ මහන්සියෙන් සොයාගන්නා ප්‍රවෘත්ති කීවාට කාටවත් ප්‍රශ්නයක් නැත.

ටෙලිවිෂන්වල පුවත්පත් කියවීම පටන්ගත්තේ අභාවප්‍රාප්ත බන්දුල පද්මකුමාර මහතා 2003 මැදභාගයේ පමණය. අද ටෙලිවිෂන් පුවත්පත් කියවීමත් එය වැටී ඇති පහත් තත්වයටත් වගකිවයුතු පළමුවැන්නා ඔහුය. ‘බන්දුල පද්මකුමාර නම් හරියට වැඩේ කළා. ඔහු කියෙව්වේ පත්තරවල හෙඩ්ලයින් විතරයි’ යනුවෙන් සමහරුන් කීවද, බන්දුලද කීවේ ‘හෙඩ්ලයින්’ පමණක් නොවේ. ප්‍රවෘත්තියක මූලික අන්තර්ගතයේ සියලුම දේ කී ඔහු, විශේෂාංග ලිපිවලින් තමා කැමති තැන් උපුටාගෙන කියවූයේය. දේශපාලන විචාර ලිපිවල, තමන්ගේ දේශපාලන හාම්පුතුන්ගේ වුවමනාවන්ට ගැළපෙන කොටස් පමණක් උපුටා කියෙව්වේය. එපමණක් නොවේ, යම් පුවත්පතක ප්‍රවෘත්තියක හෝ ලිපියක පළවී ඇති දෙයකින් තම දේශපාලන හාම්පුතුන්ට හානිවී ඇතැයි සිතෙන වේලාවක, ප්‍රවෘත්තිය හෝ ලිපියේ කොටස් කියවා, ඒ ගැන තම දේශපාලන හාම්පුතුන්ගෙන් ටෙලිෆෝනයෙන් ලබාගත් පිළිතුරු හෝ ප්‍රතිචාරද එවේලේම කියුවේය. පුවත්පත් කාටුන් ශිල්පීන් හීනෙකින්වත් නොසිතූ තේරුම් ඔහු කාටුන්වලට දුන්නේය.

බන්දුල පද්මකුමාර මහතාට ඒ කාලයේ කවුරුත් විරුද්ධ වුණේ නැත. ටෙලිවිෂන් වැඩසටහනක පළමුවැනි වරට තම පුවත්පත්වල නම කියවීම නිසා පත්තර අයිතිකාරයෝද, කර්තෘවරුද, ප්‍රවෘත්තිය හා ලිපිය සමග ලේඛකයාගේ නමත් කාටුන්ශිල්පීන්ගේ නමත් කියන නිසා ජනමාධ්‍යවේදියෝද කාටුන් ශිල්පියෝද, අමන්දානන්දයට පත්ව, පද්මකුමාරගේ අනාගත ව්‍යසනකාරී ‘මුල පිරීම’ ඉවසා වදාරා සිටියෝය. අද ව්‍යසනයක්ව ඇත්තේ ඒ මුල පිරීමය. අවසානයේ බන්දුල පද්මකුමාර එය ටෙලිවිෂන් නාලිකාවට පමණක් නොව, තමන්ටද ‘ඇඩ්වටීස්මන්ට්වලින් නිශ්චිත ප්‍රතිශතයක් කොමිස්’ ලැබෙන ආකාරයේ ජනප්‍රිය ලාභදායී වැඩසටහනක් බවට පත්කළේය. ඔහු ස්වර්ණවාහිනියෙන් ඉවත් වී වෙනත් නාලිකාවලට යන විට තම මුල් පිටුව වැඩසටහනද ගෙන ගිය අතර, එම නාලිකා සමග කේවෙල් කළේ, වැඩසටහනට ලැබෙන ප්‍රචාරක දැන්වීම් ආදායමෙන් අහවල් ප්‍රතිශතය තමන්ට ලැබිය යුතුයැයි කියාය. ඒ නිසා, බන්දුල පද්මකුමාරගේ ‘විනයවත්, ලස්සන’ වැඩසටහන මාසයකට දසලක්ෂ ගණන් මුදල් ඔහුටම ලැබෙන කප්රුකක් බවට පත්විය. එහිදී සිදුවුණේත්, පත්තරකාරයන්ගේ බුද්ධිමය දේපළ මංකොල්ලකෑමකි.

පද්මකුමාරගේ වැඩසටහන ජනප්‍රිය වීමත්, ඉන් නාලිකාවල රේටිංග්ස් වැඩිවීමත්, එයින් විශාල ආදායමක් ගලාඒමත් දුටු අනෙක් හැම නාලිකාවක්ම, කල් යන්නට පෙරම තරගයට පත්තර කියවීමට පටන්ගත්තේය. පසුව එය ගුවන්විදුලි නාලිකාවලටද බෝවිය. ‘අපි නං ඕක කළේ ආචාරධාර්මිකව’ කියමින් පුරසාරම් හැටියට ක්ෂමාලාප fදාඩන රේඩියෝ ‘මල්ලිලා’ද, කළේ එකම වැරදි දේ, එකම අපරාධය, එක එක ආකාරයටය. අද එය මංකොල්ලයේ උපරිමය කරාත්, දුරාචාරයේ මස්තකය දක්වාත් ගොස් තිබේ.

මුලින් කී ලෙස, ටෙලිවිෂන්වල පත්තර කියවීම, බුද්ධිමය දේපළ සූරාකෑමකි. සරලව කිවහොත්, ප්‍රාදේශීය ජනමාධ්‍යවේදීන්, මාණ්ඩලික ජනමාධ්‍යවේදීන්, උප කර්තෘවරුන් මෙන්ම සංස්කාරකවරුන්ද, දුක් මහන්සියෙන් එකතු කරන ප්‍රවෘත්ති, තොරතුරු, මතු නොව, ඔවුනගේ ලිවීමේ කුසලතාවද සූරාකෑමකි. පුවත්පතකට මිලක් තිබේ. එම මිල ගෙවා ගන්නා පුවත්පතක් තමන්ම කියවිය හැකිය. තවත් අය සමග බෙදාහදාගෙන කියවිය හැකිය. අතින් අත යැවිය හැකිය. ජන සභාවල කියවිය හැකිය. පුස්තකාලවල තැබිය හැකිය. බුද්ධිමය හා සමාජමය අවශ්‍යතා සඳහා උපුටා දැක්විය හැකිය. එය ‘ෆෙයාර් යූස්’ හෙවත් ‘සාධාරණ පරිහරණය’ ලෙස සැලකේ. බුද්ධිමය දේපළවලට එවැනි විභවතාවක් තිබේ.

ඊට සීමා නොවී, එහි අන්තර්ගත දේ වෙනත් ජන-මාධ්‍යයකට පෙරලා පුවත්පත්වල නම්ද සහිතව ප්‍රචාරය කිරීමත්, එම ප්‍රචාරයේ ප්‍රතිඵලය ලෙස මුදල් ඉපැයීමෙන් අයුතු ලාභයක් ලැබීමත්, (එම ප්‍රවෘත්ති හා ලිපිවලට විප්‍රකාර අර්ථනිරූපණ දීමත් ඇතුළුව) මුළුමනින්ම බුද්ධිමය දේපළ පිළිබඳ අයිතිය කඩකිරීමකි. පුදුමය නම්, ජනමාධ්‍ය සදාචාරය ගැන දන්නා-කියන, ටෙලිවිෂන් නාලිකාවල පුවත්පත් කියවන මහතුඟ, මේ සදාචාර සීමාව ගැන නොදන්නා සේ සිටීමය. තම දුරාචාරාත්මක කාරිය සාධාරණ කිරීමය. සමහර ටෙලිවිෂන් වෘත්තිකයන් කියන්නේ, ටෙලිවිෂන්වල පත්තර කියවීම මේ මොහොතේ ලෝක යථාර්ථය බවත්, ඉන් අතෘප්තියට පත්වන්නේ නම් පත්තර තමන්ගේ පැවැත්ම සඳහා වෙනත් මාර්ග ගවේෂණය කළ යුතු බවත්ය. එය, පත්තරකාර ශ්‍රමය සූරාකමින්, පත්තරකාරයන්ට ජිවත්වෙන්න වෙන මාර්ගයක් සොයාපල්ලා වැනි අවවාද දීමකි.

ප්‍රවෘත්ති යනු කිසිවකුගේ නිර්මාණයක් නොවන නිසාත්, ඒවා සමාජයේ සිදුවන දේ වාර්තාකිරීමක් වන නිසාත්, කාටවත් ප්‍රවෘත්තිවලට තනි අයිතියක් කියන්නට නොහැකි බව සමහරුන් කියනු ඇත. ඇත්ත, ප්‍රවෘත්ති පැනනගින්නේ සිදුවීම්වලිනි. එහෙත් සිදුවීමක් වූ පමණින් එය ප්‍රවෘත්තියක් නොවේ. එය ප්‍රවෘත්තියක් වීමට කිසියම් ක්‍රියාවලියක් සිදුවිය යුතුය. පත්තරයක ප්‍රවෘත්තියක් වීමට නම්, ඉහත කී ලෙස විශාල පිරිසකගේ දායකත්වය ඊට ලැබිය යුතුය. මේ ක්‍රියාවලිය ටෙලිවිෂන් හා ගුවන්විදුලි මෙන්ම, නව මාධ්‍ය හසුරුවන්නන්ටද කළ හැකිය. එවිට එකම සිද්ධියක් ගැන තමා විසින්ම සකසා ගැනුණු ප්‍රවෘත්තියක් තමන්ට හමුවෙයි. එය තමන්ගේ ටෙලිවිෂන්වලින් හෝ රේඩියෝවලින් හෝ යූටියුබ් ආකාරයෙන් හෝ විසුරුවා හැරියාට කිසිවකුට වරදක් කියන්නට බැරිය. පත්තරවලින්ද ඊට විරුද්ධත්වයක් පැන නගින්නේ නැත. එහෙත් ප්‍රශ්නය ඇත්තේ වර්තමාන ටෙලිවිෂන් හා යූටියුබ්, ඒ ක්‍රියාවලියට දායක නොවී, (එය මුදල් වියදම් වන, මිනිස් ශ්‍රමය යෙදිය යුතු වැඩකි.) ඉහත කී ක්‍රියාවලියට මුදල් හා සම්පත් යොදවා පත්තරවලින් එකතු කරගන්නා ප්‍රවෘත්ති, පත්තරවල නම්ද සහිතව උදේට කියවීමය. බුද්ධිමය දේපළ සූරාකෑම සිදුවන්නේ එතැනදීය.

විද්‍යුත් හෝ නව මාධ්‍යවේදීන්ට තමන්ගේ දැනුම සඳහා පත්තර කියවීම කළ හැකිය. ඒවායේ ඇති ප්‍රවෘත්ති, තමන් සොයාගත්තා සේ කියවීමටද හැකිය. ප්‍රවෘත්ති කියන්නේ කාගේවත් නිර්මාණයක් නොවන නිසා, අපට ඕනෑ තැනකින් ඒවා ලබාගත හැකිය වැනි කතාද ඇත්තය. එහෙත්, පත්තරවලින් ඉල්ලා සිටින්නේ, තමන්ගේ පත්තරයේ නම සඳහන් කරමින්, එම පත්තරවල තිබෙන ප්‍රවෘත්ති හෝ ලිපි විද්‍යුත් මාධ්‍යවල නොකියවන ලෙසය. අවශ්‍ය කෙනකුට මුදල් දී පත්තරයක් ගෙන, අවශ්‍ය දේ දැනගැනීමට සදාචාරාත්මක ඉඩක් තබවන ලෙසය.

අද පමණක් නොව හැම කාලයේම පත්තර පවත්වාගෙන යන්නේ පහසුවෙන් නොවේ. ප්‍රාදේශීය මාධ්‍යවේදීන් ජාලයක්, සංස්කාරක මණ්ඩල, දැන්වීම් අංශ, නිෂ්පාදන අංශ, විශාල මුද්‍රණ අංශ හා මුද්‍රණාල, ඒවායේ මිනිස් සම්පත් ආදිය පවත්වාගෙන යාම, ලේසි පහසු දෙයක් නොවේ. එලෙස, එක් ප්‍රධාන පුවත්පත් ආයතනයකින් ඍජුව හා වක්‍රව ජීවත් වන පිරිස අතිවිශාලය. ප්‍රවාහන කොන්ත්‍රාත්කරුවන්, පුවත්පත් අලෙවි නියෝජිතයන් මෙන්ම පත්තර ලෑල්ලක් දමාගෙන සිටින පුද්ගලයා දක්වා මේ ශ්‍රම බලකාය විහිදෙයි.

පුවත්පතක පැවැත්ම රඳා පවතින්නේ එහි අලෙවිය මතය. පුවත්පත්වලට ප්‍රචාරක දැන්වීම් ලැබෙන්නේද ඒවායේ අලෙවිය මතය. අලෙවිය අඩු පුවත්පත්වලට දැන්වීම් නොලැබේ. මේ නිසා, පුවත්පතකට එහි අලෙවිය අංක එකය. දැන්වීම් ආදායම ඒ මත රඳා පවතියි. ඒ ලාභය අයිතිකරුවන් තබාගන්නා අතර, ඉතිරියෙන් එම ආයතනයෙන් දෛනිකව ඉන් ජීවත්වන පිරිසගේ දවස්පතා භෝජනය සරිවෙයි.

පත්තරවල ප්‍රවෘත්ති දිනපතා උදේ පාන්දර ටෙලිවිෂන්වලින් කියවන විට, යම් මුදලක් දී පුවත්පතක් මිලදී ගැනීමට අවශ්‍යතාවක් ඇති නොවේ. මිනිසුන්ගෙන් ‘පත්තර කියවනවාදැ’යි අසන විට ඔවුන් කියන්නේ ඔව් කියාය. එසේ නම් මිල දී ගන්නේ මොන පත්තරදැයි ඇසූ විට කියන්නේ, ‘නෑ අපි ටෙලිවිෂන් එකෙන් බලනවා’ කියාය. පුවත්පත්වලින් උපුටාගෙන රේඩියෝවලින් උදේට ප්‍රචාරය කරන ප්‍රවෘත්ති උදේ රැකියාවට යන ගමන්, වාහනයේ රේඩියෝවෙන් අසමින් යන උදවියද, මේ සූරාකෑමේ දැනුවත් හෝ නොදැනුවත් පාර්ශ්වයකි.

ටෙලිවිෂන් නාලිකා උදේට පත්තර කියවන්නේ හුදෙක් මහජන සුබසාධනය වෙනුවෙන්වත්, මහජනයාගේ තොරතුරු දැනගැනීමේ පිපාසාව සංසිඳුවීම පිණිසවත් නොවන බව පැහැදිලි වන අනෙක් කාරණය වන්නේ එම වැඩසටහන්වල ප්‍රචාරය වන ප්‍රචාරණ දැන්වීම් කන්දරාවය. එම වැඩසටහන්වලට දැන්වීම් එකතුකර ගැනීම සඳහා එම ආයතනවල ‘සේල්ස් එග්සෙකටිව්’ උදවිය නිතිපතා මහන්සි වෙති. ඒ අනුව, ටෙලිවිෂන් නාලිකා කරන්නේ, එක් පිරිසකගේ බුද්ධිමය දේපළ සූරා කා, එම වස්තුව වෙනත් පිරිසකට විකුණා මුදල් ඉපැයීමය.

ටෙලිවිෂන් නාලිකාවලින් තම පුවත්පතේ නම කියවෙනවාද, තම නම කියවෙනවාද, තම ප්‍රවෘත්තිය හෝ ලිපිය කියවෙනවාද යනාදි ලෙස ගිනිකන වැටී බලාසිටි පුවත්පත් ක්ෂේත්‍රයේ පිරිස් දැන් ප්‍රමාද වී හෝ ඇහැරී සිටිති. අඩු ගණනේ එසේ වීමත් හොඳය. එහෙත්, ඒ වන විට ඔවුන් පිනවාගෙන සිටි ඇස්වලට යටින් තමන්ගේ ජීවනෝපාය නාය යමින් තිබේ.

ටෙලිවිෂන් අනුව යමින්, දහස් ගණන් යූටියුබ් කරන්නෝද, පුවත්පත්වල බුද්ධිමය ඥානය සූරාකමින් සිටිති. මේ චෝදනාවෙන් ගැලවීමට නම් ඔවුන් කළ යුත්තේ තමන්ගේ අතින් වියදම් කරගෙන, යූටියුබ් මධ්‍යස්ථානවල ‘නිව්ස් රූම්’ හදාගෙන, ලංකාව පුරා ප්‍රාදේශීය ජනමාධ්‍යවේදීන් පත්කරගෙන, ඒ ක්‍රියාවලිය හරහා ප්‍රවෘත්ති ගෙන්වාගෙන තමන්ගේ ප්‍රවෘත්තියැයි ආඩම්බරයෙන් කීමය. එවිට ඔවුන්ට ප්‍රවෘත්ති බවට පත්වී නැති, මුල් සිදුවීම් ම හමුවෙනවා ඇත.

ටෙලිවිෂන් එකෙන් දැක හෝ රේඩියෝවෙන් අසා, ජනතාව පුවත්පත් මිලදී නොගැනීමෙන් වන්නේ පුවත්පත්වල අලෙවිය අඩුවීමට එය එක් හේතුවක් (එකම හේතුව නොවේ, තවත් හේතු බොහොමයක් තිබේ) වීමය. අලෙවිය අඩුවීම, දැන්වීම් ආදායම් අඩුවීම, සේවකයන්ගේ රැකියාවලට අවදානමක් ඇතිකරයි. අන්තිමට සිදුවිය හැක්කේ ටෙලිවිෂන්වලට කියවන්නට පත්තර නැතිවන තරමට, පත්තර නැතිවීයාමය. (එහෙත් ඉන්පසු ටෙලිවිෂන් උදේට වෙනත් ආදායම් උපයන මාර්ගයක් පාදාගන්නවාද ඇත.)

මේ නිසා ටෙලිවිෂන්වලින් පුවත්පත් කියවීම නතර කළයුතු යැයි ඉදිරිපත් වී තිබෙන අදහස ශක්තිමත් කළ යුතුය. පුවත්පත් ආයතනවල ජනමාධ්‍යවේදීන් මෙන්ම කර්තෘ මණ්ඩල සාමාජිකයන්ද, කර්තෘවරුන්ද ඒ හඬ නොනවත්වා නැගිය යුතුය. පුවත්පත්වල හිමිකරුවන් ඊටත් වැඩියෙන් ඒ ගැන ක්‍රියාකළ යුතුය.
බුද්ධිමය දේපළ රැකගැනීමට හැම කෙනකුටම අනුල්ලංඝනීය අයිතියක් තිබෙන අතර, තමන් කරන වෙළඳ ව්‍යාපාරයට අනිසි ලෙස හානි කරමින් සිටින අයට විරුද්ධවීමට පුවත්පත් හිමිකරුවන්ටද අයිතියක් තිබේ. එම අයිතිය රැකගැනීම වෙනුවෙන් අද අදම සියල්ලන් එක් පෙරමුණකට ආ යුතුය.

නිර්දේශපාලනීකරණය සහ ආණ්ඩුවෙන් අවස්ථා ඉල්ලා බලකිරීම

0

 

ජාතික තරුණ සේවා සභාව ඉදිරිපිට උද්ඝෝෂණයක් තිබුණි. රට පුරා තැනින් තැන පැන නැගුණ විරෝධතා ගණනාවක සන්ධිස්ථානයකි. යෞවන සමාජ පිහිටුවන තරුණ සේවා සභාව එමගින් තරුණන් අතරින් කොටසක් විනෝද, අධ්‍යාපන, පුහුණු හා ප්‍රජා කටයුතුවලට යොමු කරයි. නූතන තරුණ පෙළ පොදු කටයුතුවලින් බැහැරය. ඔවුහු සමාජ මාධ්‍යවලට ඇබ්බැහි වී සිටිති. දශක ගණනකට කලින් තරුණන්ට මෙබඳු පරිසරයක් තිබුණේ නැත. ඔවුහු නිතර මුණ ගැසුණ අවස්ථා ගැන සාකච්ඡා කළ පොත පත කියවන කණ්ඩායමකි. මෙම තරුණ පිරිස සඳහා රජයේ මැදිහත්වීමෙන් සංවිධානාත්මක ක්‍රමවේදයක අවශ්‍යතාව 1960 ගණන්වල සිට මතු කර ඇත.

තරුණ සේවා සභාව පිහිටුවීම තරුණ පෙළ මුහුණ දෙන ප්‍රශ්නවලට උත්තරයක් වූයේ නැත. වරින් වර පැන නැගුණු දකුණේ කැරලි එය අවධාරණය කළේය. තරුණ අසහනයට හේතු සෙවීම සඳහා කොමිසමක් පසුව පත් කරන ලද අතර එහි නිර්දේශ පවා දැනට ක්‍රියාත්මක නොවේ. දැනට පවතින පසුබිම අනුව තරුණ තරුණියන්ගේ අවශ්‍යතා වෙනස්ය. ඔවුන්ගේ ආකල්ප, හැසිරීම හා ක්‍රියාකරන විලාසය ඉතාම සංකීර්ණය. තරුණ ජවය තුළ ආවේගශීලීභාවය තිබේ. ධෛර්යයක් ඇත. ක්‍රමය වෙනස් කර සාධාරණ අවස්ථා සඳහා පෙළ ගැසෙන සමාජය එයට සාක්ෂියකි. ශ්‍රී ලංකාවේ තරුණ පෙළ පදනම් කරගෙන අලුතින් සොාය බැලීමක් අවශ්‍ය කෙරේ. තරුණ අවශ්‍යතා සලකා බලන ජනාධිපති කොමිසමක් පත්කිරීම පමණක් නොව එහි නිර්දේශ අනුව තීරණ ගැනීම ද අරගලයකින් බලයට පත්, අරගලකාරී අදහස් සහිතව දීර්ඝ කාලයක් නියැලි දේශපාලන ව්‍යාපාරයක් වගකීමකි. ස්වකීය ගැටලු සඳහා ආණ්ඩු සමග ගැටුණ අත්දැකීම් ඇති කණ්ඩායමක් බලයේ සිටින වකවානුවක එවැනි පියවරක අවශ්‍යතාව බලවත්ය.

තරුණ සේවා සභාව ආණ්ඩුවේ ආයතනයකි. එය නිර්දේශපාලනික කරන සේ බලකිරීමම අර්ථ විරහිතය. විවිධ අදහස්, විවිධ දේශපාලන පසුබිම් සහිත පිරිස් යෞවන සමාජවලට එකතු වේ. මෙම පිරිස් රට ගැන කැක්කුමක් ඇති, සාරධර්මවලින් පෝෂිත, සෞන්දර්යාත්මක වින්දනාත්මක පිරිසක් බවට පත් කළ යුතුවේ. ශ්‍රී ලංකාවේ ස්වභාවය අනුව දේශපාලනය නැති තැනක් නැත. ඉතාම දක්ෂ ව්‍යාපාරිකයන්ට පවා ආණ්ඩු වෙනස් වූ පසු සබඳතා ඇති කරගන්නට සිදුවේ. අධ්‍යාපනය, ප්‍රවාහනය පමණක් නොව සෞඛ්‍ය පවා දේශපාලන අන්තර්ගතයෙන් යුක්තය. තරුණ කටයුතු ද එහි කොටසකි. කෙසේ වෙතත් ආයතනයක කටයුතු අතර ප්‍රසිද්ධියේ දේශපාලනය සුදුසු තත්ත්වයක් නොවේ. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය දියුණුම නැති අතර වාසි ලබාගැනීම සඳහා දේශපාලනඥයෝ පෙළැඹී සිටිති. තමන්ගේ දේශපාලනය කරගැනීම සඳහා සූදානමක් නැති සම්පූර්ණයෙන්ම පවිත්‍ර ක්‍රමයක් අපේක්ෂා කළ යුතු නැත.

තරුණ කටයුතු ඉතාම ඉහළින් තිබුණ අවධියක තරුණ කටයුතු ඇමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා ගෙන් සම්මාන ගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම එකල දේශපාලන මතාන්තරවල කොටසකි. යොවුන් පුරය, යොවුන් පාර්ලිමේන්තුව වැනි වැඩසටහන් දරුණු විවේචනයට හසුවිය. බෙල්වුඩ් ගම්මානයේ සංගීත හා නැටුම් අංග සහ ඒවායේ අභ්‍යන්තරය ගැන ද විවිධ මත පතුරුවන ලද බව මතක් කළ යුතුය. එකල සාර්ථක තරුණ වැඩසටහන්වල පිටුපස චරිත රත්වත්තෙ මහතාගේ දක්ෂ පාලනය තිබුණි. අසූව දශකයේ විවේචනයට ලක් වූ එම අංග වර්තමානයේ වෙනස්ම මුහුණුවරකින් මහත් උද්දාමයකින් ක්‍රියාත්මක වන බව ද වැදගත් කරුණකි. අනෙක එම අංශවලින් අවස්ථා ලබාගෙන ඉදිරියට පැමිණි කලාකරුවන්, දේශපාලනඥයින්, ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන් සැලකිය යුතු පිරිසක් සිටින බව ද පිළිගත යුතුය.

ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපන ක්‍රමය නිදහස්ය. එහෙත් පාසලකට ඇතුළු කරගැනීමේ සිට දේශපාලනඥයන්ගේ සහාය අවශ්‍ය වේ. විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනය තුළ අතට මුදලක් දෙන ශිෂ්‍යත්ව ක්‍රම ද ඇත. උපාධිය ලබාගැනීමෙන් පසු රජයේ රැකියා ඉල්ලා බලකරන සංස්කෘතියක් ද තිබේ. ආණ්ඩුවක් බලයට පත් කිරීම සඳහා තරුණ විරුකියාව අවස්ථාවක් කරගත් දේශපාලන පක්ෂ බලයට පත් වූ පසු ලක්ෂ ගණනින් රජයේ තනතුරුවලට බඳවාගැනීමේ ව්‍යාපෘති ක්‍රියාත්මක කළහ. ඒවා ප්‍රමාණවත් නැති අවස්ථාවේ දී රාජ්‍ය බැංකුවලින් ව්‍යවසාය ණය පිරිනමා ඒවා අය කරගත නොහැකි තැනට තල්ලු කළහ. මෑත දශක ගණන තුළ කරන ලද අවිධිමත් රාජ්‍ය අංශයේ පත් කිරීම් හේතු කොටගෙන රටට බරක් සහිත රාජ්‍ය සේවයක් තිබේ. රජයේ ආදායමෙන් වැඩිම කොටසක් වැටුප් හා විශ්‍රාම වැටුප් ගෙවන්නට වැය කරන බව මහ බැංකු වාර්තා පෙන්වයි. විශේෂඥ වාර්තා අනුව රජයේ රැකියා අඩුකර ප්‍රතිසංස්කරණයක් කළ යුතු නමුත් වත්මන් ආණ්ඩුව පවා රජයේ රැකියා පසයන වැඩ පිළිවෙළ ඉදිරියට ගෙන යන සූදානමක සිටී. මෙම කරුණ සඳහන් කරන කාරණය ඉතා වැදගත්ය. තරුණ කටයුතුවල නිර්දේශපාලනීකරණය ඉල්ලා සිටින සමාජය අධ්‍යාපනය අවසන් කිරීමෙන් පසු ආණ්ඩුවෙන් රැකියා අවස්ථා බලකිරීම ගැටලුවකි.
ලෝකයේ රටවල් ගණනාවක් ව්‍යවසායකත්වය සඳහා අවස්ථා පුළුල් කරමින් සිටී. අලුතින් බිහිවන ව්‍යවසායකයන්ගේ නිෂ්පාදන හා සේවා අංශ ආර්ථිකය පෝෂණය කරන ක්‍රියාවලියකි. ශ්‍රී ලංකාවේ තරුණන්ට ව්‍යවසායකත්වය සඳහා අවකාශයක් නැත. යමක් අලුතින් කරන ධෛර්යයක් ඇති නමුත් ඒ සඳහා මුලික අවශ්‍යතා සපුරාගත නොහැක. මෙහි අවසානය වෙනත් රටකට පැන ගැනීමේ නොතිත් කැමැත්ත බව පෙනේ. රට නිර්දේශපාලනික කරන අතර වෙනත් රටකින් අවස්ථා ගැනීමට සූදානම් අනාගත පරපුරක් වෙනුවට අනන්‍ය අවශ්‍යතා වටහා ගෙන ශ්‍රී ලංකාව ඉහළට ඔසවා තබන තාරුණයක් බිහිකරන වගකීමක් බලධාරීන්ට ඇත.

තරුණ පෙළ සඳහා අවකාශයක් ගොඩනගන ක්‍රමවේද සකස් කිරීම ආණ්ඩුවකට සීමා විය යුතු නැත. ශ්‍රී ලංකාවේ සංවර්ධන ක්‍රියාවලිය තුළ පුද්ගලික අංශය ද සැලකිය යුතු කොටසකි. රජයේ ප්‍රතිපත්ති හා ආකෘතිය තුළ වැඩිම ආයෝජනයක් පුද්ගලික අංශයෙන් සිදුවේ. ශ්‍රී ලංකාවේ තරුණන් ගැන සොයාබලා අලුත් කාර්යභාරයක් ආරම්භ කිරීමේ වගකීමෙන් කොටසක් පුද්ගලික අංශයට ද ඇත. ජන හා සංඛ්‍යා ලේඛන දෙපාර්තමේන්තුවේ දත්ත අනුව මෙරට ඉහළ තරුණ විරැකියා අනුපාතිකයක් තිබේ. එය බරපතළ ප්‍රශ්නයකි. පසුගිය වසරේ පළමු භාගයේ දී අවුරුදු 15-24 අතර තරුණ තරුණියන්ගෙන් සියයට 29.5 ක් රුකියා විරහිතය. අවුරුදු 25-29 කාණ්ඩයේ තරුණ පිරිස් අතරින් සියයට 22.3 ක් විරැකියාවෙන් පෙළෙති. මෙම ඉලක්කම් ඉතාම යහපත් ලක්ෂණයක් නොවේ. තරුණ පිරිස් තෝරාගෙන ඔවුන්ට වඩා හොඳ අවස්ථා සම්පාදනය කළ යුතුය. තරුණ සේවා සභාව දේශපාලනය කරන චෝදනාව තිබිය දී එයට විකල්ප වැඩපිළිවෙළක් ආරම්භ කිරීම පුද්ගලික අංශයේ වගකීමකි.
තීල් පදනම ඇමරිකාවේ පුද්ගලික අංශයේ ආකෘතියකි. එම පදනම විශ්වවිද්‍යාල අධ්‍යාපනයට සුදුසුකම් ඇති තරුණ පිරිස් අතරින් කොටසකට ව්‍යවසායකත්වය සඳහා අවස්ථා සම්පාදනය කරයි. සාර්ථක ව්‍යවසායක් ගැන ව්‍යාපෘති වාර්තාවක් ඉදිරිපත් කරන තරුණ තරුණියන්ට උපාධි සහතිකය ප්‍රතික්ෂේප කර තීල් පදනමෙන් අරමුදල් ලබාගෙන අපේක්ෂිත ව්‍යවසාය කරගෙන යා හැකිය. සාර්ථක වූ තරුණ පිරිසක් ඇමරිකාවේ සිටී. ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රධාන පෙළේ ව්‍යවසායකයන්ට මෙයට සමාන සැලැස්මක් රටට ඉදිරිපත් කළ හැක.

මෙරට දක්ෂ ව්‍යාපාරිකයන් නිදහස් අධ්‍යාපනයෙන් හෝ නිදහසට පසු ආර්ථික සමාජ පසුබිමෙන් ඉදිරියට පැමිණි කණ්ඩායමකි. ඔවුන් මෙරට අනාගත පරපුර ගැන සැලැස්මකට යෝජනා ඉදිරිපත් කළ යුතුය. තරුණන් වෙනුවෙන් ඔවුන්ගේ ශක්තිය හා ධෛර්යය වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම සුදුසුය. කෙසේ වෙතත් මෙරට සමාගම් හා ව්‍යාපාර තරුණ ශ්‍රමය කොල්ලකන බව ද මෙහි දී දැක්විය යුතුව තිබේ. උපාධිය හදාරන සිසු සිසුවියන්ට අවුරුද්දක කාලයක් ප්‍රායෝගිකව ආයතනකය කටයුතු කළ යුතු අතර එම කාලසීමාවේ දී දීමනාවක් පවා නිසි ලෙස නොගෙවන අතර පැය අට ඉක්මවන කාලයක් ශිෂ්‍යයන්ගේ ශ්‍රමය කොල්ලකන අවස්ථා බහුලය. උපාධි සහතිකය සඳහා ආතනික නිර්දේශය අවශ්‍යම හෙයින් මෙම තරුණ පිරිස් නිහඬව කැපවන ස්වභාවයක් ද ඇත.

ආණ්ඩුවෙන් පමණක් නොව පුද්ගලික අංශයෙන් ද කෙනිහිලිකම්වලට ගොදුරුවන අතර නිදහස් නියහල් යුගයක් වෙනුවෙන් අපේක්ෂා සහිත පරපුරක උවමනාවන් ගැන සොයා බැලීමේ වගකීමක් රටට තිබේ. තරුණ අවශ්‍යතා ඔවුන්ගේ හැඟීම් හා ඔවුන්ට සමාජයේ හිමිවිය යුතු ස්ථානය ගැන සොයාබැලීමට විශේෂ පර්යේෂණයක අවශ්‍යතාව යළිත් මතු වී තිබේ. යෞවන සමාජයට දේශපාලනය එපා කියන අභ්‍යන්තරය හා සමානව අලුත් අවස්ථා තුළින් ශ්‍රී ලංකාවේ තමන්ට හිමි ස්ථානය තහවුරු කරගැනීමේ විශ්වාසයක් ද තරුණ තරුණියන්ට ලබා දිය යුතුව තිබේ.

කිතුනු ලකුණ සහිත නිරාගමික කවි ලුහු යැදුම් – කැත්ලීන් ජයවර්ධන

‘චමත්කාරය’ යැයි කියන්නේ සංස්කෘත පදයකට ය. මේ පදයේ නියම (නිවැරදි) අරුත, තිතට නූලට පෙන්වාදීම පහසු නැති බව පොදු පිළිගැනීමකි. ආසන්න වශයෙන් එය ‘විස්මය’, අද්භූතය’ වශයෙන් අර්ථ ගැන්විය හැකි යැයි පෙන්වා දී ඇත්තේ ඇතැම් විද්වතුන් ය.

භරතමුනි ආදි මුල්කාලීන විචාරකයන්ගේ අදහසට අනුව අද්භූත රසය හටගන්නේ ‘විස්මය’ නමැති භාවය – නැතහොත් ස්ථායිභාවය මුල්කොටගෙන ය. පසුකාලීන ඇතැම් විචාරකයන්ට අනුව චමත්කාරය යනු සියලු රසයන්ගේ සාරයකි. ‘චමත්කාරය’ යන්න ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් හඳුන්වන්නේ කෙසේ ද? මහාචාර්ය ඒ.වී. සුරවීරයන් වරක් පවසා ඇත්තේ මීට සමාන ඉංග්‍රීසි පදයක් දැක්වීම අපහසු වෙතත් ්ැිඑයැඑසජ ෘැකසටයඑ යන යෙදුම ඉදිරිපත් කළ හැකි වන බව ය.

විස්මය දනවනසුලු, චමත්කාරජනක වේදයිතයක් අවදි වූ සැණින්-එසැණින් ඕනෑම කෙනෙකුට නිරායාසයෙන් ම කියවෙන්නේ ‘ආහ්’ කියා ය. මේ ‘ආහ්’ යන්නට භාෂාත්මක තේරුමක් දිය නොහැකි ය. ජපන් හයිකු කවියේ එක් මූලධර්මයක් වන හයිකු මොහොත (ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන්) කියැවෙන්නේ ්ය-බැි ලෙසිනි. හයිකු කවියක් ගෙත්තම් වන්නේ ‘ආහ්’ යන එක හුස්මක වපසරිය තුළ වන අතර කවියා විසින් කරනු ලබන්නේ ඒ ‘ආහ්’ භාවය වදන් බවට පෙරළීම ය. කිවියර ආරියවංශ රණවීරයන් ‘හයිකු කවිය’ ගැන වරක් කියා ඇත්තේ මෙසේ ය.

‘වචන’ කවියාගේ ප්‍රකාශන මාධ්‍යය ලෙස පිළිගැනේ. එහෙත් හයිකු කවියා, අරුත් ගැන්වූ වචනවලින් බැහැර වෙයි. උපමා උපමේයවලින් ඉවත් වෙයි. රූපකාර්ථ, විශේෂණ පද හයිකු කවියේ නැත. කවිය නමැති මංජුසාවෙහි තිබිය යුතුම යැයි ගැනෙන මේ අඩුම කුඩුම නොමැතිව කවියාට පෑ හැක්කේ කවර නම් පෙළහරක් ද?

ඔයැ න්‍්ච්බැිැ ්‍ය්සනම නමින් මේ කාව්‍ය ක්‍රමය පිළිබඳව විද්‍යාත්මක ග්‍රන්ථයක් සම්පාදනය කළ කෙනත් යසුඩා ජපන් හයිකු කවිය චීන කටු චිත්‍රයකට සමාන කරයි.

හයිකු කවිය ගැන කෙටි හඳුන්වාදීමක් මේ ආකාරයට සිදුකෙරුණේ මහින්ද නාමල් ලියූ (කිතුසර කණ්ඩායමේ ප්‍රකාශනයක් වන) ‘ලුහු යැදුම්’ :ීයදරඑ ඡර්හැරි* ගැන කතාකරන්නට පොටක් පාදාගැනීම සඳහා ය. ‘ලුහු යැදුම්’ සඳහා යොදා ඇති උපශීර්ෂය වන්නේ කිතුනු ලකුණු ඇති හයිකු කියා ය. මේ කිතුනු ලකුණු තුළ මෙන් ම කිතුසර කණ්ඩායමේ විවිධ එළඹුම් ඔස්සේ ද පෙනීයන්නේ සර්වාගමික හා විශ්වීය ලක්ෂණ ම වන බව නම් නොකියාම බැරි ය. දාර්ශනික ක්‍රිස්තියානියේ සමකාලීන නිමේෂය මැයෙන් මංජුල වෙඩිවර්ධන පොතට ලබා දී ඇති පසුවදන ඒ පිළිබඳ අපූරු සාක්කියකි.

හයිකුව පැන නැගෙන්නේ ම බෞද්ධ භික්ෂූන්ගේ දාර්ශනික ජීවන ප්‍රකාශනයන් ලෙසින් ය. තමාගෙන් බාහිර අවකාශයේ චලනමය නිමේෂයන්ගේ හා අභ්‍යන්තර ධ්‍යානගත නිමේෂයන්ගේ ඒකාබද්ධතාව තුළ පැනෙන දාර්ශනික නිමේෂ හයිකු කවි ලෙස නම් කරන්නට මා කැමැති ය. හයිකුවකට අදාළ සාහිත්‍යයික තාක්ෂණික කාරණා රැසකි. ඒවා එසේ තිබියදී වුව හයිකුවක වරනැගෙනසුලු ගැඹුරුතම, සසලවීම පවතින්නේ කවර විචාර, විග්‍රහ, විනිශ්චයකට වුව අල්ලා ගත නොහෙන අයුරින් එහි වැතිරී පැතිරී පවත්නා මා පෙර කී දාර්ශනික නිමේෂය තුළ ය. එය හයිකු මොහොත නොවේ. දාර්ශනික මොහොත ය.

මේ පැහැදිලි කිරීම අපට බෞද්ධ ථෙරගාථා දක්වා, විශේෂයෙන් කා`ඵදායි ථෙරගාථා දක්වා ගමනක් යන්නට අවකාශයක් පාදයි. කා`ඵදායී ථෙරගාථා වූ කලී බුද්ධත්වයෙන් පසු බුදුන් වහන්සේ කිඹුල්වත් පුරයට, ශුද්ධෝදන රජමාලිගයට ගෙන්වා ගැනීම සඳහා සුදොවුන් රජු දැරූ ප්‍රයත්නයේ අතුරු ඵලයකි. සැබැවින්ම කිඹුල්වත් පුරයට වැඩම කිරීමේ අදහසක් බුදුන් වහන්සේ තුළ ජනිත කරන්නට ඇත්තේ කා`ඵදායි ථෙරගාථා යැයි ද, ඒ කෙටි ථෙරගාථා ත්‍රිත්වය භාරතීය සාහිත්‍යයෙන් හමුවන අපූර්ව සෞන්දර්ය වර්ණනාවකියි ද විචාරකයෝ පෙන්වා දෙති.

මේ ථෙරගාථාවලින් කා`ඵදායි බුදුන්ට පවසා සිටින්නේ එක්තරා පරිසර වැණුමකි. ඵල අපේක්ෂාවෙන් කොළ හළා දමා ඇති ඇතැම් ගස් ගිනි අඟුරු මෙන් ද, තවත් ගස් ගිනිසි`ඵ ලෙසින් ද ප්‍රභාවිහිදුවමින් ඇති ඍතුව වන්නේ එයයි. ඇතැම් තුරක මල් පිපිී තිබේ. මල් පිපෙනේනේ ඵල අපේක්ෂාවෙනි. ඒ වූ කලී කොළ හැළීයාමේ ද ප්‍රතිඵලයකි. හාත්පස සුගන්ධවත් ය. සියලු රස සංයෝග කෙරෙන කාලය වන්නේ මෙයයි. එහෙයින්…

‘වීරයාණන් වහන්ස! මින් නික්ම යාමට සුදුසු කාලය එළඹ තිබේ.’
ඒ වූ කලී කා`ඵදායි තෙරුන් වහන්සේ අත්දුටු හයිකු මොහොතයි. මේ කුඩා ගාථාත්‍රය අශ්වඝෝෂ පාදයන්ගේ ‘බුද්ධ චරිතය’ තුළ දීර්ඝ (මහා) කාව්‍යයක් බවට ද පත්ව තිබේ.

කවියෙක් හඳුනාගැනීමට ද කවිත්වයක් අවශ්‍ය ය. නාසරෙත්හි ජේසුස් කවියෙකු ලෙස හඳුනාගැනීම ම මහින්ද නාමල්ගේ කවිත්වයට සාක්ෂි සපයන්නකි. බොහෝ ආගමිකයන් (ආගම් අදහන්නන්) නොදුටු ඉතා සොඳුරු එමෙන් ම සෞන්දර්යාත්මක කලාපයක් වෙත සියලු ආගමිකයන්ගේ නෙත් සිත් යොමු කරවීම මේ කුඩා පොත්පිංචෙන් සිදුකෙරෙන කාලීන මෙහෙවරකි.
ජේසුස් වහන්සේ යැයි කියන්නේ සෙසු බොහෝ ශාස්තෘවරුන් මෙන් ම උසස් කවීත්වයක් හිමිකරගෙන තිබූවෙකුට බව මහින්ද නාමල් මීට ඉහතදී ද පෙන්වාදී තිබේ. ‘ලුහු යැදුම්’ පූර්විකාවෙන් ද ඔහු මෙසේ කියයි.

ත්‍රිපිටකය තුළ ද, බයිබලය තුළ ද, කුර්ආනය තුළ ද කාව්‍යමය බව ඉතා ප්‍රබලව සටහන්ව තිබේ. ආගමික ශාස්තෘන්ගේ ඉගැන්වීම් තුළ පැවැති ප්‍රබල සන්නිවේදන ගුණයට ප්‍රධාන හේතුවක් වන්නේ ඒ කවිත්වයයි.

බොහෝ චින්තකයන්ගේ, දාර්ශනිකයන්ගේ මෙන් ම ශාස්තෘවරුන්ගේ ද චින්තන අවකාශය තුළ සෞන්දර්ය කලාපයක් ද පැවැති අතර, ඒ ගැඹුරු හා සොඳුරු අවධාරණ, පිළිතුරු බොහොමයක සියුම් උත්ප්‍රාස රසයක් ද සැඟව තිබූ බව දැන හඳුනා සිටින්නේ යෝනිසෝමනසිකාරයෙන් යුතු නිරික්ෂකයෝ ය. ආගමක් තුළ ගාල් ව සිටින්නෝ බොහෝවිට අන්‍යාගමික පොත-පත, තොරතුරු පරිශීලනයේ නොයෙදෙති. තවත් පැත්තකින් අද දවසේ වෙසෙන බෞද්ධයන් ත්‍රිපිටකය කියවා ඇත්තේ ද, කිතුනුවන් බයිබලය පරිශීලනය කර ඇත්තේ ද ඉස්ලාම් ආගමිකයන් කුර්-ආනය කියවන්නේ ද යන්න පවා ප්‍රශ්නාර්ථයකි.

මිනිසුනට ආදරය (ප්‍රේම) කළ හැකි වන්නේ සොබාදහමට සෙනෙහස දක්වන පුද්ගලයනට ම වන බවට අප තුළ වන අදහස, විශ්වාසය වෙනුවෙන් කතුවරයා පෙනී සිටියි. ‘ලුහු යැදුම්’ හි 61 වන කවිය ඊට එක් නිදසුනක් පමණි.

වතළ තුරුපත්
ගිනි තබා
දේව නියමය නොබිඳින්න
ඉඩ දෙන්න,
අයිති වෙන්නට නැවත
තුරට ම. (79 පිටුව)

ගස බිම හෙළන තුරුපත් වියළී, දිරාගොස් ගසට ම පොහොර සම්පාදනය කරන මුත්, ගින්නෙන් සිදුවන්නේ ඒවා පිළිස්සී යාමයි. මීමැස්සාගේ හා මකු`ඵවාගේ පාර්ශ්වයෙන් කවියා නිර්මාණය කරන්නේ පොතේ 43 වන කවියයි.

මී වදයක
මකු`ඵ දැලක
කුඹල් ගෙයක මැවුම්කරු
(61 පිටුව)

පොතේ සෑම කවියක් ම සිංහල හා ඉංග්‍රීසි භාෂා ද්වයෙන් කියවාගත හැකි වෙතත් මෙතැනදී පමණක් ඉංග්‍රීසි පරිවර්තනය ද යෙදෙන්නේ වඩාත් ප්‍රබල ලෙස කවිය අරුත් ගැන්වෙන්නේ ඉංග්‍රීසි බසිනියි සිතෙන නිසා ය.
පද්‍යමය ස්වරූපයෙන් සංස්කරණය වී ඇති (වර්තමාන) බයිබලයේ කෙටි ප්‍රකාශන කිහිපයක් වෙන් වෙන්ව සටහන් කරන්නට මහින්ද නාමල් යොමුවී ඇත්තේ ජේසුස් නම් වූ හයිකු කවියා අපට මුණගැස්වීමට ය.

බලන්න
අහසේ කුරුල්ලන් දෙස
වපුරන්නේ වත්
කපන්නේ වත්
රැස් කරන්නේ වත්
නැත උන්. (මතෙව් 5:26)

මෙය ප්‍රශ්නයක් ලෙස, උභතෝකෝටිකයක් ලෙස අපට හැඟුණේ යථොක්ත බයිබලීය අවධාරණය මුලින් කියවූ දවසේ ම ය; ඒ මොහොතේ ම ය. මිනිස් පවුලේ පියා (ගෘහමූලික) මියැදුණ විට දරුපවුලට කුමක් නම් සිදුවන්නේ දැයි අපි විස්සෝප වෙමු. ඉතිරිව සිටින සියල්ලන්ට ම කුසගින්නේ මියැදෙන්නට සිදුවනු ඇතැයි අප අනාවැකි පළකරන්නේ උපයන්නකු එහි නොසිටින නිසා ය. එහෙත් වනසතුන් ජීවත්වන්නේ ඉපයීමකින් තොරව ය. වැස්සට තෙමෙමින්, ඉඩෝරයේ ගැහැට විඳිමින් (හා සහනාධාර නොලබමින්) වසර දහස් ගණනක්, ලක්ෂ ගණනක් ඔවුන් පරපුරු ගණනාවක් මිහිමත ජනිත කර තිබේ.

…..
නොදමන්න
ඔබේ මුතු
ඌරන් ඉදිරියේ.
…..
ඔබ
ආලෝකය ය
ලෝකයේ. (මතෙව් 5:14)
(12-13 පිටු)

මහින්ද නාමල් කවියෙක් වන තරමට ම නවෝත්පාදකයකු ද වන බව අප හඳුනාගන්නේ මෙතෙක් බයිබලය පරිශීලනය කළ, එහි කොටස් යළි යළි උච්චාරණය කළ කිසිවකුට ඒවා කවි යැයි නොසිතුණ නිසා ය; ඒවා කවියකට හැරවීමේ අවශ්‍යතාවක් නොහැඟුණ නිසා ය; මතක් නොවූ නිසා ය.

කවුරුත්ම පහන් නොදැල්වූ
සොහොන මත
කදෝපැණියන්. (40 පිටුව)

මෙය ප්‍රකට කරන්නේ අපූරු දහමකි. එය ඉඟි කරන්නේ සොබාදහමේ මෙන් ම ලෝකයේ ද රඟසොබා පිළිබඳව ය.

කුමට නෙළාගෙන එමු ද
මල් කරන්නෙම
දෙවිඳුන් නැමැදුම. (20 පිටුව)
ගහේ වැලේ තිබියදීම බුදුන්ට මල් පූජා කරන්නැයි වරක් පැවසුවේ කුමාරතුංග මුනිදාසයෝ ය. ඒ, අතින් කරන පූජාවට වඩා පූජනීය වන්නේ සිතින් කරන පූජාව වන නිසා ය.
අසල්වැසි පන්සලෙන්
නික්ම එන
බෝපතක් සිපගනී, දෙව්මැදුර

‘ලුහු යැදුම් – කිතුනු ලකුණ ඇති හයිකු’ ලෙස නම් කෙරුණ ද එය ක්‍රිස්තියානි තරමට ම බෞද්ධ ය; ඉස්ලාමීය ය; හින්දු ය. ‘බෞද්ධ’, ‘ක්‍රිස්තියානි’, ‘ඉස්ලාම්’, ‘හින්දු’ ආදි වශයෙන් අප නාමකරණය කර ඇත්තේ ප්‍රඥප්ති ය. ප්‍රඥප්ති සමඟ ‘සත්‍යයට’, යථාවට ගනුදෙනුවක් ඇත්තේ නැත.

‘මනුෂ්‍යත්වයේ මුඛ්‍ය හා අවසාන ප්‍රීතිය, ප්‍රමෝදය රැඳී පවතින්නේ පුද්ගලයාගේ අභ්‍යන්තරය යහපත් හා සාමකාමී වන තරමට ය, යන්න බැහැර කළ නොහැකි සත්‍යයකි. ‘සාමය’ ආනයනය කළ නොහැකි ය. එහෙත් අභ්‍යන්තර සාමය කෙරෙහි උනන්දු සහගත වන්නකුට සාමය (එක්තරා ආකාරයකින්) අපනයනය කිරීමට බැරිකමක් ඇත්තේ ද නැත. ඒ නිර්මාණ සාහිත්‍යයට ප්‍රගල්භ දායකත්වයක් ලබාදීමෙනි.

21 වන සියවසේ නව යථාර්ථය හඳුනා ගැනීම හා ප්‍රකාශමාන වීම කෙරෙහි නිර්මාණකරුවන්ගේ, නවෝත්පාදකයන්ගේ මැදිහත්වීම අත්‍යවශ්‍ය වන යුගය මේ වන්නේ යැයි අපි සිතමු; ඒ, (අපට හැඟෙන දැනෙන ආකාරයට නම්) මේ වන විට පාසල් දරුවන්ගේ පටන් විශ්‍රාමිකයා දක්වාම (පොදුවේ සියල්ලන්ම) යෙදී සිටින්නේ දිනුම් කණුවක් නැති ධාවන තරගයක වන නිසා ය. නිවී සැනසිල්ලේ කෑමක් කන්නට ඔවුනට කාලයක් වේලාවක් නැත. ඔවුහු ‘නිදිසුව’ සුවයකැයි නොසිතති. විශ්ව ගම්මානය තුළ බොහෝ මිනිසුන් හුදෙකලා වී සිටින අතර, මින් පෙර කිසිදු යුගයක මෙතරම් ම තනිකමක් මිනිසාට හැඟී දැනී ඇත්තේ ද යන්න ප්‍රශ්නාර්ථයකි.

ජීවිතය සොයා යන්නට, ජීවිතය හඳුනාගන්නට, ජීවිතයේ මාවත පිළිබඳ සංඥා සපයන්නට ආගමික ශාස්තෘවරුන් කිසියම් වූ ප්‍රයත්නයක නිරත වූයේ වසර සිය දහස් ගණනකට පෙර ය. ඒ සියලු අවධාරණ ඒ ආකාරයෙන් ම, වචනයේ පරිසමාප්තාර්ථයෙන් ම ග්‍රහණය කරගැනීම, අවශෝෂණය කරගැනීම මේ යුගයේදී එතරම් පහසු නොවන්නේ භාෂාවේ ද සිදුවූ පරිණාමීය වෙනස්කම් හේතුවෙනි. ඒ අනුව මිනිසා නිරාවරණය කරන, ජීවිතය විවර කර දෙන ආගමික මෙහෙවර වෙනුවෙන් යම් මැදිහත්වීමක් කළ හැකි වන්නේ කලාවට, සාහිත්‍යයට වන බව අපගේ කල්පනාවකි. ‘ලුහු යැදුම්’ එහි එක් පියවරකි.

 

ක්ලැරන්ස් – රචනාලංකාරය, සංගීතාලංකාරය හා ගායනාලංකාරය – මහානාම දුනුමාල

0
1996 දෙසැම්බර් 13 වන දා අවුරුදු ‘පනස් තුනක්’ ආයු වළඳා සිය දිවි සැරිය නිමා කළ, ක්ලැරන්ස් විජේවර්ධනයන් අරභයා පෙර නොවූ විරූ කතිකාවතක් වර්තමාන ලාංකීය සමාජයේ ගොඩනැගිණි- ඒ ඔහු හා ඔහුගේ සංගීතික දිවිසැරිය අරභයා නිර්මාණය වූ ක්ලැරන්ස්  rhythm of the guitar සිනමා පටය තිරගත වීමත් සමඟ ය.
‘ක්ලැරන්ස්’ නරඹා සිය ආස්වාදය පළකරන හැට හැවිරිදි සමාජයට අයත් පියෙකු මුහුණු පොතේ සටහන් කොට තිබුණේ යාබද අසුනේ සිට සිනමා පටය නැරඹූ තුරුණු පුතුගේ ආස්වාදය, වින්දනය හා තෘප්තිය පිළිබඳ ව සටහනකි- “තාත්තලගෙ කාලෙත් අපූරු සිංදු තිබිල තියනවනෙ” ශාලාව පුරා තෘප්තියෙන් නැගෙන අත්පොළසන් හඬ හා එක්වූ පුතු කියා ඇත. මුහුණු පොතේ සටහන් තබන තුරුණු මානවිකාවක සිය නවාතැනේ හිමිකාර ආච්චි සමඟ ක්ලැරන්ස් නරඹන්නට ගොස් තිබේ. ආච්චි සිය සම වයස් කණ්ඩායම්වල ආච්චිලා සමඟ ක්ලැරන්ස් රසවින්ද ආකාරය ද ඇයට ඉමහත් සතුටක් විය. එසේම මෙම අපූරු ගීතාවලිය විඳින්නට මානවිකාවට ද මෙතෙක් ඉඩ ලැබී නොතිබිණි. වැඩිහිටි වියේ සිටි තවෙකෙකුට වුවමනා වූයේ තමන් සිටි ආසන පේළිය ඉදිරිපිට ගීයට ගැළපෙන නර්තනයක යෙදෙන්නට ය. (ඉන්දියාවේ සිනමා ශාලාවල නම් අසුන් පෙළට ඉදිරියෙන් ඒ සඳහා වෙන්වූ කොටසක් ඇති බව මා කියවා ඇත-)
ක්ලැරන්ස් අරභයා නිපදවුණු සිනමා කෘතිය පිළිබඳව විමසුමක යෙදෙන්නට මෙම ලිපියේ ලේඛකයා බලාපොරොත්තු නොවෙයි- ඒ අරභයා විවිධ වූ කතිකාවත් ඇති වී තිබේ. (ඒ කතිකාවත් අපූර්වත්වයෙන් අනූන ය-) ක්ලැරන්ස් එනම්, ගායකයා, සංගීතඥයා සහ ගායකයා ගැන ද පොදුවේ කණ්ඩායම් ගීතය ගැන ද යම් යම් දෑ කතාබහ කරන්නට මෙම ඉඩ වෙන් කර ගනිමි.
ගීයක පද රචනය ද, තනු රචනය ද දෙක ම කළ හැකි තැනැත්තේ ‘වාග්ගේයකාර’ නම් වෙයි- ඒ අරුතින් ක්ලැරන්ස් විජේවර්ධනයෝ ද වාග්ගේයකාරයෝ ය. ඔහු තමා හා තම කණ්ඩායම් ගැයූ ගී බොහොමයක පද රචනා කොට, තනු නිර්මාණය කොට ද ඇත්තේ ය. එවන් ඔහු වාග්ගේයකාර නොවන්නේ කෙසේ ද?
 අපේ ජාතික ගීයේ නිර්මාතෘ ආනන්ද සමරකෝන්හු ද වාග්ගේයකරයෝ ය. ඔහු ගායනා කළ ගී රචනා කළෝ ද තනු නිර්මාණය කළෝ ද ඔහු ම ය- පොඩි මල් එතනෝ සුරතල් එතනෝ, එන්ඩ ද මැණිකේ මමත් දියඹටා, විලේ මලක් පිපිලා කදිමයි, පුංචි සුදා සුදු කැටියා කොයිබද උදයේ, ඇසේ මධුර ජීවනයේ ගීතා, බැස සීතල ගඟුලේ පීන පීන නාමුකෝ නගේ, සිරි සරු සාර කෙතේ ගොයම් පැසීලා මහිමේ, අක්කෙ අක්කෙ අර බලන්නකෝ වැස්සක් නොවැ එන්නෙ, පුදමු මේ නුසුම්, වැනි දිගු සරල ගීතාවලියක ගේය පද රචකයා මෙන් ම සංගීත රචකයා ද ආනන්ද සමරකෝන් නම් ඔහු ම ය- චිත්‍රපට සඳහා සමරකෝන් දායක කරගත්ත ද ඔහුට තනු සකසන්නට ලැබුණේ චිත්‍රපට දෙකක පමණි- ඉන් ‘සුජාතා’ සිනමාපටයේ ගීත දොළහෙන් එකක (මන රංජන දර්ශනීය ලංකා) තනුව සමරකෝන්ගේ ය- සෙස්ස දක්ෂිණ මූර්තිගේ ය- සැඩසුළං චිත්‍රපටයේ ගී 15 න් සමරකෝන්ට ගී තුනක් ලැබිණි- සෙසු සියල්ල දක්ෂිණ මූර්තිට ය- ‘ශ්‍රී ලංකා මා ප්‍රියාදර ජයභූමි’ දේශාභිමානී ගීය මධුර ගීයක් විය- ඒ භාරතයේ ලතා මංගෙස්කාර් ගැයූ එකම සිංහල ගීයයි- ලතාට සිංහල උච්චාරණය කියා දෙන ලද්දේ ද සමරකෝන් විසිනි-
සුනිල් සාන්තයෝ සිය ගී සඳහා තනු සම්පාදනය කළහ. එසේම ඇතැම් ගී ප්‍රබන්ධ කළෝ ද උහු ම ය- ඕළු පිපීලා වෙල ලෙළ දෙනවා, බෝවිටියා දං පළුකං වාරේ මේ නොවැ පොඩි නංගෝ, දියගොඩ හැම තැන කිරි ඉතිරේ වැනි ගී සුනිල් සාන්තයෝ ම ප්‍රබන්ධ කොට තනු නිර්මාණය කළහ- එබැවින් සුනිල් සාන්තයෝ ද වාග්ගේයකාරයෝ ය.
සංගීත ක්ෂේත්‍රයේ වාග්ගේයකාරයෙකු සේ අප හඳුනාගත් ‘විතාන කුරුප්පු ආරච්චිල්ලාගේ ක්ලැරන්ස් ආතර් සේමසිංහ විජේවර්ධන’ ගේ පියා වතු වෛද්‍යවරයෙකි- ක්ලැරන්ස් උපත ලද්දේ හපුතලේ බ්‍රම්ප්ටන් නම් වතු යායේදී ය. පියාගේ රැකියාව අනුව ඔහුට විවිධ පෙදෙස්වලට යන්නට සිදුවිය- ඔහු යටවත්තේ වීර පරාක්‍රම විදුහලට ද හැටන් හයිලන්ඩ් විදුහලට ද පාසල් ගිය අතර පාසල්වල දී සංගීතය හැදෑරූ බවක් වාර්තා නොවේ. පාසල් අධ්‍යාපනය හමාර කොට රත්නපුර බටුගෙදරට පැමිණි පසු ක්ලැරන්ස් තුළ පිහිටි ගිටාරය වැයීමේ නිසඟ හැකියාව මතු විය. පසුකාලීනව 1966 දී මූන්ස්ටෝන් සංගීත කණ්ඩායම පිහිටුවන විට, ඒ වෙනුවෙන් ගයන්නට ගී තනු ද ඒ සඳහා ගීත රචනා ද ක්ලැරන්ස් අතින් නිර්මාණය වී තිබිණි. ක්ලැරන්ස් විජේවර්ධන සමඟ ඇනස්ලි මාලේවන, මොන්ටි වත්තලදෙණිය, ධම්මික විජේසිරි කණ්ඩායමට සම්බන්ධ වූහ. පසුව ඉන්ද්‍රානි පෙරේරා ඇනස්ලි මාලේවන විසින් කණ්ඩායමට කැඳවා ගෙන එන ලද්දේ ‘දිල්හානී දියණී’ ගීතය ගායනා කිරීම සඳහා ය. කණ්ඩායමේ කළමනාකරු සඟබෝ කොරයාගේ දියණිය දිල්හානී වෙනුවෙන් ක්ලැරන්ස් විජේවර්ධන රචනා කොට සංගීත නිර්මාණය කළ ගිය බෙහෙවින් ජනප්‍රිය විය. මංගෝ කළු නැන්දේ, රුවන්පුරය අපේ ගම තමයි, කාගෙද ගොන් වස්සා, වන දෙව්ලිය තුරුලේ වැනි ගී සියල්ල ක්ලැරන්ස් විජේවර්ධන විසින් ලියා තනු නිර්මාණය කරන ලද ගී විය.
1972 දී ක්ලැරන්ස් ඔහු 1966 පටන් කටයුතු කළ මූන්ස්ටෝන්ස් සංගීත කණ්ඩායමෙන් ඉවත් වී ඩික්සන් ගුණරත්න, අනිල් භාරතී, ශානක පෙරේරා, විජිත් පීරිස් ආදින් සමඟ අලුත් කණ්ඩායමක් පිහිටුවා ගත්තේ ය. ලාංකිකා පෙරේරා ප්‍රධාන ගායිකාව සේ ඊට සම්බන්ධ විය- ඒ ‘ගෝල්ඩන් චයිම්ස්’ කණ්ඩායමයි- කිමද නාවේ, මගෙ පැල්පතේ, සඳයි තරුයි (ලාංකිකා පෙරේරා සහ අනිල් භාරතී) සිහින පැතුම් විමානේ වැනි නිර්මාණ ඒ යුගයේ ය.
වැඩි කලක් ගතවන්නට පෙර කැලැරන්ස් විජේවර්ධන ගෝල්ඩන් චයිම්ස් කණ්ඩායමෙන් සමුගෙන ‘සුපර් ගෝල්ඩන් චයිම්ස්’ කණ්ඩායම පිහිටුවී ය- සුපර් ගෝල්ඩන් චයිම්ස් යුගය ක්ලැරන්ස් වඩා විසිතුරු නිර්මාණ වෙත ගෙන ගිය යුගයයි- කඳ සුරිඳුනි මබෙ ඔද තෙද දැක හද, මලට බඹරෙකු සේ, මාලිනියේ වැනි ගී බොහොමයක් ඔහු එකල සිය රසිකයනට තිළිණ කළේ ය. කලකට පසු ඔහු සුපර් ගෝල්ඩන් චයිම්ස් වෙතින් ඉවත් විය. අනතුරුව ඔහු ‘මදාරා’ නම් සංගීත කණ්ඩායමක් හා කටයුතු කළේ ය- ඒ මඳ කලකට ය- ඔහු ඉන් ඉවත් විය- රිදම් ගිටාරයක් උරයේ එල්ලාගෙන විවිධ කණ්ඩායම් හා ප්‍රාසංගික වේදිකාවේ ගී ගයන ක්ලැරන්ස් ඉන් පසු අපට දැක ගත හැකි විය.
ක්ලැරන්ස් වාග්ගේයකාරයෙකු වුව ද අනුන් ලියූ ගී සංගීතවත් කොට ගායනා කළේ ය. මුව හසරැලි සාගරේ (උපාලි ධනවලවිතාන), දිලීප පොඩි පුතු (කරුණාරත්න අබේසේකර), හින්දි වදන් මියුරු හඬින් කියන සිතාරා (අජන්තා රණසිංහ), රන් දුනුකේ මල සේ (කුලරත්න ආරියවංශ) කීපයක් පමණි.
කේ- ඒ- ඩබ්ලිව් පෙරේරාගේ ‘ජනක හා මංජු’ චිත්‍රපටයට ප්‍රේමසිරි කේමදාසගේ සංගීතය යටතේ  “ලෝකේ ජීවත් වන්නට ලස්සන ඕනෑ වේ” ගීතය ලතා වල්පොල සමඟ ගායනා කළේ ක්ලැරන්ස් ය. ඒ ගීතය බෙහෙවින් ජනප්‍රිය විය- ක්ලැරන්ස් සිනමා සංගීතයට පිවිසියේ එච්- ඩී- ප්‍රේමරත්නගේ ‘සිකුරුලියා’ චිත්‍රපටයෙනි- 1978 දී එච්- ඩී- ක්ලැරන්ස්ට ‘අපේක්ෂා’ චිත්‍රපටය ලබා දුන්නේ ය- අපේක්ෂා හි ගීත මතු නොව චිත්‍රපටය ද අතිශයින් ජනප්‍රිය විය.
ක්ලැරන්ස් විජේවර්ධන වෙනත් ගායක ගායිකාවනට ගීත ලියූ සේ ම සංගීතය සැපයීම ද කළේ ය. අවසර නැත මට ඔබ හමුවන්නට, එදා රෑ ගුවන් තොටුපොළේ දී, ගන අඳුරේ රළ පතරේ (මිල්ටන්) මල් පිබිදෙන එක (ජෝතිපාල), මතකය ඇසුරින් (ඉන්ද්‍රානි පෙරේරා), සීත රෑ වසන්තේ (සනත් මල්කාන්ති), විකසිත වත කමලේ (සනත්) යන ගී එවන් ගී වලින් කීපයක් පමණි.
සිය ‘ශ්‍රී ලංකාවේ කණ්ඩායම් සංගීතය’ නම් කෘතියේ මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න මෙසේ සඳහන් කරයි.
“කණ්ඩායම් සංගීතය කූටප්‍රාප්තියට පත් වූ වසර කීපය ලෙස 1970 -75 අතර කාලය සැලකිය හැක. ඒ වනාහි ක්ලැරන්ස් විජේවර්ධන කණ්ඩායම් ගීත ක්ෂේත්‍රයේ රජ කළ අවධිය යි- සැබවින් ම නෙවිල් ප්‍රනාන්දු ආරම්භ කළ කණ්ඩායම් ගීය අභිෂේක කළ තැනැත්තා ක්ලැරන්ස් විජේවර්ධන යැයි කිව හැකි ය.”
1938 උපන් නෙවිල් ප්‍රනාන්දු 1960 දී ලොස් කැබෙලෙරොස් නම් සංගීත කණ්ඩායම පිහිටුවී ය. දක්ෂ ගිටාර් වාදකයෙකු වූ නෙවිල් ඇතුළු සිව් දෙනෙකුගෙන් කණ්ඩායම සමන්විත විය. ස්පාඤ්ඤ ගී වැඩියෙන් ගැයූ නෙවිල් ඇතුළු පිරිස සිංහල ගී ගයන්නට අදහස් කළේ ඔවුන් ගායනා කරන සාද සම්භාෂණාදියේ දී ලැබෙන ඇරියුම් හේතු කොට ගෙන ය.
නෙවිල් තෝරා ගත්තේ සී- ටී- ප්‍රනාන්දුගේ ‘මගෙ සුදු මාමේ නෑ බෑ නොකියා මා සනසන්නේ’ ගීතයයි. එක් හඬක් වෙනුවට සිව් දෙනෙකුගේ හඬ මුසුවී නැගුණු බටහිර සංගීත භාණ්ඩ මිශ්‍රිත ගීය කොළඹ සමාජයේ බෙහෙවින් ජනප්‍රිය විය. ඔවුහු තව තවත් සිංහල ගී ගයන්නට වූහ.
මේ අතර ජනාදරය දිනූ නිළි ගායිකා රුක්මණී දේවී නෙවිල් ඇතුළු ලොස් කැබලරෝස් හා ගී ගයන්නට එක් වූවා ය. සී- ටී- සමඟ රුක්මණී ගැයූ ‘පුන්සඳ හිනැහෙන්නේ’ ගීය රුක්මණී සමඟ නෙවිල් ගයන්නට පටන් ගත්තේ ය-. සී. ටී. බෙහෙවින් කැලඹීමට පත්විය- ඔහු නෙවිල්ට සිය දැඩි විරෝධය දැක්විය. තිස් අට හැවිරිදි රුක්මණී හා විසි හය හැවිරිදි නෙවිල් අරභයා ගෙතුණු කටකතා කොළඹ සමාජය පුරා රැව් දුන්නේ ය- නෙවිල් තීරණයක් ගත්තේ ය. පුන්සඳ හිනැහෙන්නේ ගීතයේ පාදවලට පද සංඝටනාවට අතිශයින් ම සමාන වන සේ ගීයක් ලියවා ගත්තේ ය.
ඒ “මල්බර හිමිදිරියේ කොයිබද සමනොලියේ” ගීතයයි.
මේ ගීය අතිශයින් ජනප්‍රිය වීමත් සමඟ ම නෙවිල් රුක්මණී සහ ලොස් කැබලරෝස් යොදා මැණිකේ ඔබේ හිනාවේ ගලන ගඟක දොළ පාරක සඳක් නැගී සඳක් ගිලෙයි සාගරේ  ගී නිර්මාණය කළේ ය.
සිනමාවේ අවධානය ද නෙවිල් වෙත යොමු විය. අමරදේව සංගීතවත් කළ ‘දෙලොවක් අතර’ චිත්‍රපටයට ඔහු ඇතුළු කණ්ඩායම “ගයන ගැයුම් නටන නැටුම් ඉවත හෙලයි සෝක සුසුම්” ගීය ගායනා කළේ ය. ඒ ගීය මහගම සේකරගේ රචනයකි. අනතුරුව ලෙස්ටර්ගේ ‘රන්සළු’ සිනමා පටයට අමරදේවගේ සංගීතයට බී. ටී. මැන්දිස් ලියූ “බඳුන් පුරා ඉතිරෙන මී ළඳුන ලවන් නුරා” ගීය ගයන්නට ලැබිණි- නිර්මාණයෙන් පොහොණි වන අවධියේ ම ඔහුට ලියුකේමියාව වැළඳිණි. අවුරුදු තිස් අටකට වඩා ජීවත් වීමේ වරම් ඔහුට නොලැබිණි- ‘කළු දිය දහර’ සිනමා පටයේ ‘මාස්ටර් සර්’ ගීයේ පටිගත කිරීම්වලට ගිය ඔහු පටිගත කිරීම් අවසන ‘කරුණාරත්න අබේසේකර’ හා මෙසේ කීවේ ලු.
“මේ ෆිල්ම් එක බලන්ට මට ලැබෙන එකක් නෑ.”
සැබවින් ම කළු දිය දහර නරඹන්නට නෙවිල් ජීවත් නොවී ය- ඔහුගේ දිවි සැරිය අවුරුදු තිස් අටකින් කෙළවර විය- නෙවිල් දිවි සැරිය නිම කරන විට ක්ලැරන්ස් කණ්ඩායම් ගීත ක්ෂේත්‍රයේ කිරුළ පැළැන්දේ ය- එහෙත් ක්ලැරන්ස්ගේ නිර්මාණශීලී දිවිගමන ද අවුරුදු පනස් තුනකින් නිම විය-

මේ විදියට ඉන්නේ මම විතරයි – චන්ද්‍රිකා වන්නිආරච්චි

චන්ද්‍රිකා වෘත්තිය හැටියට කරන්නේ දෘශ්‍ය කලා ශිල්පීන් ඉදිරියේ ශාරීරික නිරූපණය කිරීම. ඇඳුම් ඇතිව වගේම ඇඳුම් නැතිව. ලංකාවේ මේ වෘත්තිය කරන අය ඉතාම හිඟයි. මේ වෘත්තිය තෝරාගැනීම ඔබ බලාපොරොත්තුවකින් කළ දෙයක්ද? නැතිනම් අහම්බයක්ද?
මං මේක තෝරාගත්තා නෙවෙයි. මට ලැබුණේ මේ රැකියාව. මගේ පවුලේ ආර්ථික දුෂ්කරතාත් එක්ක මට ලැබුණේ මේක. මම උසස් පෙළ දක්වා කළේ උඩරට නැටුම්. සෞන්දර්ය ආයතනය පත්තරේ පළකළ දැන්වීමක් දැකලා මම ඉල්ලුම් කළා. මාව තෝරගත්තා. ඉතින් ලැබුණේ මේක. ඒ නිසා මම කළා.

කලා ශිල්පීන් සමූහයක් ඉදිරියේ පෝස් කරන්න (යම් ඉරියව්වකින් පෙනීසිටීම) පටන්ගන්න පළවෙනි විනාඩියේදී පුද්ගලිකව චන්ද්‍රිකා කියන කෙනාව ඔබට අහිමි වෙනවා. එතැනින් පස්සේ ඉන්නේ, ඉදිරියේ ඉන්න ආධුනික හෝ ප්‍රවීණ චිත්‍රශිල්පීන්ගේ අධ්‍යයනය හෝ ඇඳීම සඳහා වූ වස්තුවක් විතරයි නේද?
එහෙම ඉන්න වෘත්තිය ඇතුළේ හොඳ විනයක් හදාගන්නම වෙනවා. මොඩ්ල් කෙනෙක් කියලා මගේ ඔළුවට ආ වෙලාවේ ඉඳලාම මම මගේ පුද්ගලික ජීවිතේ නෙවෙයි ඉන්නේ. සෞන්දර්ය විශ්වවිද්‍යාලයේ පළවැනි දෙවැනි වසරේ ඉන්න පොඩි ළමයින්, ආධුනිකයන්, පිරිමි, ගැහැනු මේ හැම කෙනකුම ඉදිරියේ නිරූපණය කරද්දී මට හොඳ විනයක් තිබුණේ නැත්නම් මේ වෘත්තියේ යෙදෙන්න බැරිවෙනවා. ඔවුන් ඉදිරියේ හැසිරීම ගැන මම විශේෂයෙන් සැලකිලිමත් වෙන්නේ ඒකයි.

ඔබ ඉදිරියේ ඉන්න අයගේ පොදු බලාපොරොත්තුවක් තමයි ඔබව ශාරීරිකව අධ්‍යයනය කිරීම. ඒ කියන්නේ ඔබේ ශරීරයේ කායික විද්‍යාව හෙවත් ඇනටොමි එක අධ්‍යයනය කිරීම. ඔබ හිතලා එක එක විදියට පෝස් කරනවාද? නැතිනම් ශිල්පීන් කියන විදියට ඉන්නවාද?
ගොඩක් වෙලාවට මං හිතලා තමයි පෝස් කරන්නේ. ඒක මගේ ස්වභාවයෙන් එන පොදු ඉරියව්වක් තමයි. නැතිව, අමාරු ඉරියව් කරන්න වුණොත් මට අමාරුයි. එහෙම වුණොත් ස්වාභාවික ගතිය නැතිවෙනවා. නමුත් විශේෂ අවස්ථාවකදී මේ විදියට ඉන්න කිව්වොත් ඒක මට කරන්න වෙනවා. කොච්චර පෝස් එක අමාරු වුණත්, මට ඉන්න පුළුවන් උපරිම වෙලාව ඉන්නවා.
සමහර විට එක්කෙනෙක් දෙන්නකුට මගේ ශරීරය පිළිබඳ ආසාවක් තියෙන්න පුළුවන්. ඒකට අනුව මට පෝස් කරන්න කියන්නත් පුළුවන්. නමුත් වහාම ඒක මට තේරෙනවා. එවැනි පෝස් එකක මම ඉන්නේ නැහැ. නමුත්, එවැනි අවස්ථාවක වුණත්, ඒ ශිල්පියා එක්ක කතාකරලා, මේ විදියට ගියොත් මේ අවස්ථාව ඔබට ඉදිරියේදී හමුවෙන්නේ නැහැ කියලා පෙන්වලා දීලා, අවුල හිතවත්කමින්ම මගහැරගන්න බලනවා.

අනිත් අයට බලාගෙන අඳින්න තරමට ඔබේ ශරීරය හැදිලා තියෙන විදිය, අස්ථි සැකැස්ම, සැකිල්ල, මාංශපේශි හැදිලා තියෙන විදිය, ශාරීරික හැඩය ආදි කායික විද්‍යාවට අදාළ දේවල් ගැන ඔබ හිතලා තියෙනවාද?
මම එකම විදියකට පෝස් කරන්නේ නැහැ. හැමදාම වෙනස් විදියටයි ඉන්නේ. සරලව හැමදාම හිටියොත් ඒ අයට ඉගෙන ගන්න දෙයක් නැහැනේ. සමහර ශිල්පීන් මා එක්ක කියලා තියෙනවා, අම්මෝ මට ඒ ඉරියව්ව ඇඳගන්න අමාරුයි කියලා. කොහොමටත් මගේ ඔළුවේ නිරන්තරයෙන්ම තියෙනවා, මාව යොදාගන්නේ මේ වැඩේටයි, ඒක හරියට කෙරෙන්න ඕනෑය කියන එක.

නිරූපිකාවක් වුණත්, ඔබ ඒ සම්බන්ධ දැනුම හොයනවාද, පොත්පත් බලනවාද, ඔබ වටා ඉන්න ශිල්පීන්ගෙන් ඉගෙනගෙන තියෙනවාද?
මම විවිධ ශාරීරික ඉරියව් ගැන ඉගෙනගන්නවා. ඇනටොමි එක ගැන වුණත් මට අදහසක් තියෙනවා. ප්‍රවීණ ශිල්පීන්ට පෝස් කරලාම මම දන්නවා ඒ මූලික දේවල්. මුහුණ වගේ කොපමණ ප්‍රමාණයක්ද සිරුරේ උස ආදි දේවල් ඇහිලා ඇහිලාම මම දන්නවා. ගුරුවරුන් ළමයින්ට කියලා දෙන ඒවා මම බොහොම අවධානයෙන් අහගෙන ඉන්නවා. සමහර විට අනිත් අයට වඩා මම දන්නවාද දන්නේත් නැහැ. ඒ නිසාම අනිත් අය අඳිනකොට මමත් හිතෙන් අඳිනවා. මගේ හිත ඇතුළෙන් මමත් ආටිස්ට් කෙනෙක්. ඒකට මම ආසයි.
චිත්‍ර ශිල්පියා හෝ මූර්ති ශිල්පියා මාව නිර්මාණය කරන තුරු මම ආසාවෙන් බලාගෙන ඉන්නවා. ඒ ඒ ශිල්පියාගේ දක්ෂතාව, ඔහුගේ අවශ්‍යතාව හා දැක්මට අනුවනේ මාව ප්‍රතිනිර්මාණය වෙන්නේ. හැම පෝස් එකකදීම මම හදවතින් ප්‍රාර්ථනා කරනවා, අඳින අයගේ අවශ්‍යතාව ඉටුවේවා කියලා, මාව ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීම සාර්ථක වේවා කියලා.

ශිල්පීන්ට කායික විද්‍යාව ගැන දැනුමක් ලැබෙන්න සුදුසු විදියට ඔබ ඔබේ ශරීරය නඩත්තු කරනවාද?
කොහොමටත් සිරුර ලස්සනට තියාගන්න හා නිරෝගීව ඉන්න කැමති කෙනෙක් මම. විශේෂයෙන් මං වගේ වෙන කෙනෙක් හොයාගන්න ලංකාවේ බැරි නිසා, පුළුවන් තරම් ඒ අවශ්‍යතාවට ගැළපෙන්න මගේ ශරීරය පවත්වා ගන්නවා.

අවුරුදු 23ක පමණ වෘත්තිය කාලය තුළ ඔබේ රූපය දසදහස් වාරයක් ඇඳිලා ඇති. ෆොටෝ එකක් ගන්නවා වගේ නෙවෙයි, චිත්‍ර ශිල්පියෙක් ඔබේ රූපය අඳින්න පැය ගණන්, සමහර විට දවස් ගණන් ගන්නවා. නමුත් සමහර විට හරියට ඇඳගන්නා බැරිවුණාම ශිල්පියාට වුණත් අවුලක් දැනෙනවා. ඒ මොහොත ඔබ අත්විඳ තිබෙනවාද? ඒ වගේම විවිධ අයත් එක්ක වැඩ කිරීම තුළ ඔබේ අත්දැකීම කොහොමද?
මාව හරියට ඇඳගන්න බැරිවුණාම කලාකරුවාට මානසික පීඩනයක් ඇතිවෙන බව මට හොඳින් දැනිලා තියෙනවා. යම් පරාජිත හැඟීමක් වගේ. නමුත් මට ඔවුන් වෙනුවෙන් කරන්න පුළුවන් උදව්ව වෙන්නේ නැවත නැවත පෝස් කිරීමයි. විශ්වවිද්‍යාලයේදී, මේ සඳුදා මම අමාරු ඉරියව්වක හිටියොත්, ඊළඟ සඳුදාත් ඒ අමාරු ඉරියව්වම කරන්න තියෙන බවත් මම දන්නවා. සමහර විට මාසයක් තිස්සේ වුණත් එහෙම ඉන්න වෙනවා. ඒ වේදනාව මතක් වෙනකොට මට සමහර විට රෑට නින්ද යන්නේත් නැහැ. නමුත් ඒක අඟවන්නේ නැහැ. එක දිගට එහෙම අවශ්‍ය නම් ඉන්නම වෙනවා. ඒ පීඩනය මගහරවා ගන්න තමයි මම ශරීරය නම්‍යශීලීව තියාගන්න උනන්දු වෙන්නේ.

කාන්තාවක් නිරුවතින් ඉන්නවා දකින කෙනකුට මුලින්ම ඇතිවෙන්නේ ආසාවක් වෙන්න පුළුවන්. නමුත් චිත්‍ර ශිල්පියකුට මුල් විනාඩියේ සිටම ඒක හුදු වස්තුවක් පමණක් බවට පත්වෙනවා. ඒත් හැමදාම විනයගත කට්ටියක්ම ඔබ ඉදිරියේ ඉන්නේ නැහැනේ. සමහර විට ශිෂ්‍යයෝ අතර, ප්‍රවීණ අය අතර වුණත් වෙනස් අය ඉන්න පුළුවන්. එවැනි අවස්ථාවක් තුලනය කරගැනීම සිදුවෙන්නේ කොහොමද?
විශේෂයෙන් විශ්වවිද්‍යාලයේ පළවැනි වසරේදී එහෙම ළමයි විශාල අපහසුතාවට පත්වෙනවා. සමහර විට ඔවුන් හිතනවා ඇති ‘අනේ මේ මොඩ්ල් පව්’ කියලා. මම දැකලා තියෙනවා, සමහර අයට රේඛාවක්වත් අඳින්න බැරි වෙන තරමට අපහසුතාවට පත්වෙනවා.
මාව සිය දහස් වාරයක් ඇඳලා තියෙන ප්‍රවීණයකුට වුණත් ඔබ කියන විදියේ හැඟීමක් ඇතිවෙන්න පුළුවන් කියන එක මම දන්නවා. ඒත් ඒක අවිනයක් හැටියට මම දකින්නේ නැහැ. ඒක සාමාන්‍ය මනුස්ස සිතුවිල්ලක්නේ. ගැහැනියක් පිරිමියෙක් ඉස්සරහ නිරුවත් වුණාම එවැනි සිතුවිලි සාමාන්‍යයි. ‘මං වගේ මොඩ්ල්ස්ලා ලංකාවටම ඉන්නේ එක්කෙනායි, ඒ නිසා මාව පරෙස්සම් කරගන්න’ කියලා එවැනි අයට කොච්චර කිව්වත්, ඒක අමතක වෙන තරම්ම අවිනයක් තියෙන කෙනෙක් හමුවුණත්, එවැනි පුද්ගලයකු ඉදිරියේත් මම හොඳ විනයක් තියාගන්නවා. එවැනි හැඟීමක් ඇතිවුණාය කියලා කිසිම කලාකරුවෙක් එක්ක මගේ අමනාපයකුත් නැහැ.
දැන් මම නොකළත්, මුල් කාලේ ප්‍රවීණ ශිල්පීන් ඉදිරියේ පුද්ගලිකව, සමහර විට හෝටල්වල කාමරයක් අරගෙන පෙනීහිටපු අවස්ථා තියෙනවා. ගියාට පස්සේ තමයි තේරෙන්නේ සමහර විට සසමහර අයගේ අවශ්‍යතාව වෙන එකක් කියලා. පුංචි කාලෙ ඉඳලාම මට තියෙන උත්තරයක් තමයි, ‘මම නයෙක්. මට පීඩා කළොත් මමත් ගහනවා’ කියන එක. ඕක කිව්වාම තත්වය වෙනස් වෙනවා. නමුත් ඉන් පස්සේ වුණත් සුහදව ගෞරවයෙන් යුතුව වැඩ කරනවා නම්, මම සාමාන්‍ය විදියට වැඩ කරනවා. පාවාදෙන්න යන්නේත් නැහැ.
මට අවශ්‍යයි, වැඩකරලා, බොහොම ගෞරවනීයව මේ වෘත්තියෙන් කවදා හරි ඉවත් වෙලා යන්න. අවුරුදු විසි තුනක් පුරා ලංකාවේ විශාල පිරිසක් ඉදිරියේ නිරුවත් වුණත්, ආයතන ගණනාවක වැඩකළත්, කවදාවත් හිරිහැරයක් නොවුණ එකම කාන්තාව මම විදියට මැරෙන්න තියෙනවා නම්, ඒක තමයි මගේ වැඩේ. ලෝකයක් දැනගත්තේ නැතිවුණාට, රට දැනගත්තේ නැතිවුණාට, කලාකරුවන් අතර මම එහෙම ප්‍රසිද්ධ වෙන එක මට හරිම ආඩම්බරයක්. ඒ ගෞරවය තමයි මම අවසානයේ බලාපොරොත්තු වෙන්නේ. ඒක තමයි මට ලැබෙන සම්මානය.

සමූහයක් සමග වැඩ කිරීමේදීම ඔබේ ආරක්ෂාවත් සැලසෙනවා නේද? චිත්‍ර ශිල්පීන් අතරම වෙනස් අදහසක් තියෙන කෙනෙක් ඉන්න බව දැනුණාම, එතැන ඉන්න අනෙක් ශිල්පීන්ම ඔබේ ආරක්ෂාවට ඉදිරිපත් වෙනවානේ. ඒ වගේම ඔවුන් ඔබට ගරු කරනවා. ඒක දැනෙන්නේ කොහොමද? ඔබ හා ශිල්පියා හෝ ශිල්පීන් අතර තිබෙන සම්බන්ධතාව ගෞරවනීය එකක් කිව්වොත්, මොකද ඔබ හිතන්නේ?
ඇත්ත, ඒත් එහෙම ගෞරවයක් තිබුණා කියලා මම කැමති නැහැ බැඳීම ගොඩාක් ඈතින් තියාගන්නත්. මූර්තියක් අඹන කොට ශිල්පියාගේ හුස්ම ටික පවා මගේ ඇඟට වැදෙනවා. ඔහු මගේ පපුව දිහා ළංවෙලා බලනකොට, තොල් දිහා බලනකොට මම ඇඹරෙන්න ගත්තොත්? ඒ තත්වය නැතිවෙන්න මම ඔවුන් සමග පුදුම විදියට සමීප වෙනවා. තේ එක්ක වුණත් බෙදාගෙන බොන, බත්පත බෙදාගෙන කන තත්වයට මම සමීපවෙනවා.
එහෙම සමීප නැතිවුණාම සමහරුන් මා ළඟට එන්නවත් බයයි. ජාතික අධ්‍යාපන ආයතනයේ පහුගිය දිනයක තිබුණා ලංකාවේම විද්‍යාපීඨ චිත්‍ර ගුරුවරුන් ගෙන්වලා වැඩසටහනක්. ඒගොල්ලෝ නියුඩ් මොඩ්ල් කෙනෙක් කවදාවත්ම දැකලා නැහැ. එයින් එක්කෙනෙක්ට කිව්වා මගේ කකුල් දෙක තියාගෙන ඉන්න විදිය හුණු කූරකින් ලකුණු කරන්න කියලා. එයා මගේ කකුලේ ගෑවෙයි කියලා මට ළංවෙන්නේ නැතිව ඈතින් රවුමක් ඇන්දා. ඒ වෙලාවේ ඔවුන්ගේ ගුරුවරයා කිව්වා, කකුලෙ ගෑවුණාට කමක් නැහැ, ළංවෙලා අඳින්න කියලා. ඒ ළමයා කිව්වා ‘සර් මං බැඳලාත් නැහැ තාම’ කියලා. මං, ‘මෙහෙ එන්න ළමයො’ කියලා කතාකරලා විහිළුවක් කරලා ළඟින් අඳින්න කිව්වා. පසුව, මං ඒ සියලුම දෙනා එක්ක ගොඩාක් සමීප වුණා. විසිර යන දවසේ අඬලා එහෙම තමයි ඔවුන් සමුගත්තේ. එවැනි සමීපකමක් ඇතුළේ තමයි විනය තියෙන්නේත්, ගෞරවය හා ආරක්ෂාව තියෙන්නේත්.
කණ්ඩායමක් එක්ක වැඩකරනකොට එක්කෙනෙකුට එවැනි හැඟීමක් ඇතිවුණොත්, ඒ සමූහයෙන්ම තමයි මට ආරක්ෂාව එන්නේ. දැන් හැමෝම අතේ ස්මාට් ෆෝන් තියෙනවා. ඒත් එක්කෙනෙක්වත් මගේ අනවශ්‍ය ෆොටෝ එකක් අරගෙන දාන්නේ නැහැනේ. මට අනාරක්ෂිත දේවල් වෙලා තියෙනවා හරිම අඩුයි.

චන්ද්‍රිකා වයස අවුරුදු විසිදෙකේදී විතර සෞන්දර්ය අධ්‍යයන ආයතනයේ මේ රස්සාවට එනකොට, ඔබට වැඩිමහල් නිරූපණ ශිල්පිනියන් මෙතැන ඉන්න ඇතිනේ. ඒ අයගෙන් ඔබ මොනවාහරි ඉගෙනගත්තාද?
මම එනකොටත් කැම්පස් එකේ මොඩ්ල්ස්ලා හිටියා. නමුත්, කුලියක් කරනවා වගේ, අද වැටුප අරගෙන දවසක් ජීවත්වෙනවා වගේ අමාරු අඩියක තමයි ඔවුන් හිටියේ. මේ වැඩේ ලැබුණේ නැත්තං කොහේ හරි කුලී වැඩක් හොයාගන්නවා වගේයි හිටියේ. මට ඒ අයගෙන් ගන්න දෙයක් තිබුණේ නැහැ. පරණ මොඩ්ල්ස්ලා ළඟට මම ආවාම, අර නැන්දම්මා ලේලි සම්බන්ධතාව වගේ එකක් තමයි හැදුණේ. මගේ වැඩකිරීමේ ශෛලියේ තිබෙන පහසුව නිසා, මේ විශ්වවිද්‍යාලයම මට ආදරේ කරන්න ගත්තා. මට ගොඩක් වැඩ එන්න පටන්ගත්තා, මටම පෝස් කරන්න කතාකරනවා. ඇත්තටම, මං හරියට පෝස් කරන්න දන්නේත් නැහැ ඒ වෙනකොට. වැටුපත් එක්කනේ ඔය තරගෙ එන්නේ. අපට ගෙවන්නේ පොස් කරන වෙලාව අනුව නිසා, මට ගෙවීමත් වැඩියි. ඉතින්, අර මොඩ්ල්ස්ලා මට කිව්වේ, ‘ඔයා පන්තිවලට ගිහිල්ලා වෙන වෙන ඒවාත් කරනවා ඇතිය’ කියලා. ‘ඔයා හොඳ නැති කෙනෙක් වෙන්න ඇති මේ රස්සාවම තෝරගන්න, අපි නම් වයසයි, ඒ නිසා අපේ ප්‍රශ්නයක් නැහැ, ඔයා බැඳලාත් නැහැ, ගෙදරින් එලවලා වෙන්න ඇති’ වාගේ කතා කිව්වා. ඒ පීඩනයත් එක්ක මට පන්තියකට එන්න කිව්වාම, මම අඬපු අවස්ථාත් තියෙනවා.
ඒ කාලේ හිටපු ශිෂ්‍යයො අවුරුදු තිහ විතර හරියේ අය. ඒගොල්ලන්ට ඕනෑ වුණා මාව රැකගන්න. මගේ මූණෙ තියෙන ප්‍රශ්න ඒගොල්ලෝ දැක්කා. ආර්ථික ප්‍රශ්න නිසානේ මම කොළඹ ආවේ. මම මොකුත් දන්නේ නැහැ. ලස්සන අන්ඩර්වෙයාර් එකක් ගන්නවත් මම දන්නේ නැහැ. මුලින්ම සම්පූර්ණයෙන්ම නිරුවත් වුණේ නැහැනේ. ඒ වෙලාවට මම ඇඳගෙන ඉන්න යටඇඳුම් හරිම පරණයි. මගේ ඉන්ටර්වීව් එක ඉවර වෙලා රස්සාවට ආවාම, ඒ ඉන්ටර්වීව් බෝඩ් එකේ හිටිය ඇල්බට් (ධර්මසිරි) සර් මට කතාකරලා, පුතේ අන්ඩර්වෙයාර් ටිකක් ගන්න කියලා මට සල්ලි දුන්නා. අන්ඩර්වෙයාර් කියන වචනෙවත් මම ඒ වෙලාවේ දන්නේ නැහැ. ඉතින්, එවැනි ආදරයක් තමයි මට ලැබුණේ.
පීඩනය දැනෙන වෙලාවට මම අතෑරලා දාලා නොගියේ මට තිබුණු ආර්ථික ප්‍රශ්න නිසා. නමුත් මාස කිහිපයක් යනකොට ඒ ආදරය නිසාම මං හිතුවා, ඇයි මම මේ වෘත්තිය අතෑරලා යන්නේ කියලා.

ඔබ අලුතෙන් කෙනෙක් නිරූපිකාවක් හැටියට හඳුන්වා දෙනකොට වුණත්, කොහොමද ඒ අයට මේ ක්ෂේත්‍රය ගැන විශ්වාසයක් ඇතිකරන්නේ?
මම ඉද්දිම අලුත් අය එනවාට මම ආසයි. ඒ වගේ අයට මෙතැන හැසිරෙන්න ඕනෑ විදිය කියලා දීලා තමයි එක්කගෙන එන්නේ. මම හැම වෙලාවේම කියන එකක් තමයි, වෘත්තියක් කියන්නේ බොහොම කැපවීමක් තියෙන දෙයක් කියලා. ඒ අයටත් චන්ද්‍රිකා ලබපු ගෞරවය ලබාදෙන්න තමයි මම වැඩ කරන්නේ. විවාහ වෙලා ළමයි හිටියත්, කිසිම ගැහැනු කෙනෙකුට එක පාරටම මොඩ්ල් කෙනෙක් හැටියට නිරුවත් වෙන්න ශක්තියක් නැහැ. පිරිමි අය වුණත් එහෙමයි. නමුත් මම මෙච්චර කාලයක් කිසිම අවුලක් නැතිව ඉන්නවා කියන විශ්වාසය ගොඩනැගුණාම ඒ අයත් වෙනස් වෙනවා. මම මුලින් නිරුවත්ව ඉඳලා, එයාලා ඇඳුම් සහිතව ඉඳලා ශක්තිය දුන්නාම ඒ අය පුරුදු වෙනවා. මම අලුත් කෙනෙක් හඳුන්වලා දෙන්නේත්, එවැනි ගෞරවයක් විශ්වාසයක් තියෙන මිත්‍රශීලී ශිල්පීන් සමූහයකට. මම මොඩ්ල්ට කියන්නේ, කවුරු කොහොම ඔයාට සැලකුවත් ඔයාගේ සීමාව තියාගන්න කියලා.
මට වෙන වෘත්තියක් ලැබුණත් මම මේ වෘත්තියෙන් ඉවත් වෙන්නේ නැහැ. ඒ කියන්නේ මම නිරුවත් වෙන්න ආසයි කියන එක නෙවෙයි. මමත් ආසයි වෙනත් ගමේ කෙල්ලක් වගේ පාඩුවේ ජීවත්වෙන්න. නමුත්, මම හිතන්නේ, මේ විදියට ඉන්නේ මම විතරයි, මම ඉවත් වෙනවා නම් ඒ මේකේ ගෞරවය තියලායි.
ඔබ මේ වෘත්තියට එන්නේ ඈත ගමක ඉඳලා. අර කලින් කිව්වා වගේ යටඇඳුම්වලට කියන නමවත් දන්නේ නැති පසුබිමකින්. එවැනි පරිසරයකින් පැවතඒමත්, කාන්තාවක වීමත් නිසා ලංකාවේ සංස්කෘතික සීමා නිරායාසයෙන්ම පැනවෙනවානේ..
මුල් කාලයේදී මොන අවලාද ආවත් මම මේක අතෑරියේ නැත්තේ මට කරන්න වෙන දෙයක් නැති නිසා. නමුත් මම දැන් ඒක කරලා ඉවරයි. දැන් මට ගල්මුල් එන්නේ හරි අඩුවෙන්. මල් තමයි වැඩිපුර එන්නේ. ප්‍රසිද්ධියට පත්වෙන්නේ මගේ ගෞරවයට හේතුවෙන දෙයක් නම්, මට ප්‍රශ්නයක් නැහැ. මම බය නැහැ. ඒ ඇරෙන්න මිනිස්සු හිතන විදිය ගැන නම් මට කරන්න දෙයක් නැහැ.
ගෙදර පැත්තෙන් නම්, අම්මා තාත්තා හිතන්නේ දරුවෙක් රජ වුණත් මේ ඔටුන්න දරුවාට බර වැඩියි කියලා. එහෙම හිතලා හරි හිත කරදර කරගන්නවා. ඒගොල්ලො හොයන්නේ හිත කරදර කරගන්න දෙයක්. මේ වෘත්තිය දැනගත්තු ගමේ කෙනෙක්, ‘ඔයා ඕක කරලාද ජීවත්වෙන්නේ’ කියලා අහන්න බැරි වෙන තරමට මම හොඳ විනයක් සහිතව ගමේ ජීවත්වෙලා තියෙනවා. අම්මා තාත්තා දැනගත්තා වුණත්, මෙච්චර කාලයක් මම මේ වගේ වෘත්තියක යෙදිලා කිසිම කරදරයක් නැතිව ජීවත් වෙනවා කියලා ඔවුන්ට අවබෝධ කරලා දෙන්න දැන් මට පුළුවන්.

චන්ද්‍රිකා අවුරුදු විසිතුනක් වැඩ කළේ ලංකාවේ චිත්‍ර කලාව උගන්වන ඉහළම හා ඓතිහාසික ආයතනයේ. ඒත් ඔබ සෞන්දර්ය විශ්වවිද්‍යාලයෙන් ඉවත් වෙන්නේ හිතේ සතුටකින් නෙවෙයි..
සෞන්දර්ය විශ්වවිද්‍යාලය කියන්නේ කිසිම නිරූපිකාවකට සලකන ආයතනයක් නෙවෙයි, ගුරුවරුන් මහාචාර්යවරුන් කීපදෙනකු ඇරුණාම. එතැන ශිෂ්‍යයන් හැටියට ඉගෙනගෙන.. ඒ ඉගෙනගත්තේත් මගේ රූපය බලාගෙන ඇඳලා.. නමුත් පසුව විශ්වවිද්‍යාලයේ තනතුරක් ලැබුණාම හිතනවා, ‘මේ මොඩ්ල් එක්ක කතාකරන එක ලජ්ජාවක්, මගේ ගෞරවයට හානියක්’ කියලා. සෞන්දර්යයෙන් මුළු රටක් හදන්න යනවා, හැබැයි තමන්ගේ විශ්වවිද්‍යාලෙ ඉන්න නිරූපිකාවකටවත් සලකන්නේ නැහැ.
වර්තමානයේ සෞන්දර්ය විශ්වවිද්‍යාලෙ පීඨාධිපතිතුමා, එයාගෙ දෙවැනි වසරේ ඉඳලාම මාව ඇඳපු කෙනෙක්. පීඨාධිපති වෙන්න සතියකට කලින් මම එතුමාට කිව්වා, පීඨාධිපති වුණාම අපිට කතාකරන්න බැරිවෙයි කියලා. ‘ඒ මොකද චන්ද්‍රිකා, ඔයා එහෙම කියනකොට මගේ ඇස් දෙකට කඳුළුත් ආවා’ කිව්වා. නමුත් එතුමා පුටුවේ ඉඳගත්ත ගමන් මම එළියේ. සෞන්දර්ය විශ්වවිද්‍යාලයට නිරූපිකාවන්ගේ හිඟකමක් තියෙනවා. දැන් තරුණ කාන්තාවක් නැහැ.

2024 අන්තිමේදී සම්මුඛ පරීක්ෂණයක් තිබුණා. එයින් හයදෙනෙක් විතර පොරොන්දු වෙලා තිබුණා මේ වෘත්තියට කැමතියි කියලා. ඒ පොරොන්දුව පිට, පරණ හිටපු ඔක්කොටම ගෙදර යන්න කිව්වා. ඊට පස්සේ අර හයදෙනා ආවෙත් නැහැ. ඊට පහුවෙනිදා ඉඳලා ආයෙත් අපිට කතාකරනවා. ඇයි අපි යන්නේ? ඒ තරම් අගෞරවනීය විදියට තමයි සලකන්නේ. කොරෝනා දවස්වල රුපියල් 900කට, මම අනුරාධපුරේ ඉඳලා ඇවිත් මගේ යුතුකම ඉටුකරලා ගියා. පරිපාලනේ ඉන්න කලාකරුවන්ට මේ වෘත්තිය රකින්න බැරි නම් මොකද කරන්නේ?

අපි දවසම අමාරු ඉරියව්වල හිටියාම හරිම මහන්සියක් දැනෙනවා. අපිටත් විවේක ගන්න තැනක් අවශ්‍යයි. ඒත් විවේක ගන්න තියෙන්නෙ බලු කූඩුවක් වගේ තැන්. ඇඟපත හෝදගන්න තැනක් නැහැ. ගෙවන්නේ අන්තිම පහළම ගණනක්. ඒකත් වැඩ කරන පැය ගණන අනුව. සේවය ස්ථිර නැහැ. ඉතින් මම බොහොම සාධාරණ ඉල්ලීම් කිහිපයක් ඉල්ලුවා. ඒවාට උත්තරයක් වශයෙන් මාව සේවයෙන් පහකළා.
මම නිරූපිකාවක් හැටියට ඉන්නේ කාරණා තුනක් සම්පූර්ණ වුණොත් විතරයි. එක, වටිනාකම; ඒ කියන්නේ මුදල. අනෙක මට ආරක්ෂාව, ආදරය ලැබෙන්න ඕනෑ. තුන්වැනි එක, අර්ථයක් තියෙන්න ඕනෑ. ඒ කියන්නේ එයින් නිර්මාණයක් බිහිවෙන්න ඕනෑ. ඒ තුනම සම්පූර්ණයෙන් නැතිවෙන තැනක මම ඉන්නේ නැහැ. ඒ නිසා සෞන්දර්ය විශ්වවිද්‍යාලයට බොහොම ස්තුතියි මාව ඉවත්කළාට. එතැනින් පස්සේ මට වැඩ කරන්න විශාල ඉඩකඩක් හැදිලා තියෙනවා.
මම මොරටුව විශ්වවිද්‍යාලයේ, විවෘත විශ්වවිද්‍යාලයේ, පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ, ජාතික අධ්‍යාපන ආයතනයේ, ඇකඩමි ඔෆ් ඩිසයින් ආයතනයේ, විභවි ඇකඩමියේ, ආට් වේ ආයතනයේ, භරත ආට් ඇකඩමියේ ආදි තැන් කිහිපයක දැන් වැඩ කරනවා. මම ඒ ආයතනවල නම රකින්න ඕනෑ. මගේ නම රකින්න ඕනෑ.

 

 

 

 

 

 

 

අධ්‍යාපන නාඩගමේ පළමු ජවනිකාව – ඩබ්ලිව්.ඒ. අබේසිංහ

0

ගාන්ධිජී ගැන කරන ලද දීර්ඝ සාකච්ඡාවකින් අනතුරුව, දැන් අප ගොඩ වී සිටින්නේ අලුත්ම ඉසව්වකටය. ඒ නම්, ඉන්දියාවේ මූලික නීතිය වන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවටය. ඒ අතරම, ඉකුත් සතියේ කරන ලද කතාබහේදී, අපගේ අවධානය තවත් කාරණයක් කෙරෙහිද ඇදී ගියේය. ඒ, ඉන්දියාවේ පාසල් විෂය මාලාවයි.

ඒ කාරණා දෙකම, මේ දවස්වල අප රටේ දේශපාලන කරළියට නැඟී ඇති මාතෘකාවන්ය. යාන්තමට වගේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් ගැන, ඇසෙන නෑසෙන පමණට කෙඳිරියක්ද ඇසෙයි. බරපතළටමද නොවෙයි. ප්‍රාණවත් සාකච්ඡාවකට බඳුන් කර ඇත්තේද නැත. ඒ වුණත් යාන්තමට හෝ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් ගැන, මේ තරමින්වත් රටේ අවධානය යොමු කරවීම හොඳ කාරණයකි. එය පු`ථල් දේශපාලන හා ව්‍යවස්ථා විෂයයක සාකච්ඡාවක් බවට පත් කළ හැක්කේ, මහජනතාවගේ – විශේෂයෙන්ම, සබුද්ධික සිවිල් කණ්ඩායම්වල – මැදිහත්වීමකින් පමණි. මන්ද යත්, දැන් දැන් කරුණු කාරණා සිදු වන ආකාරයට නම්, සිවිල් සංවිධානවල – මැදිහත් වීම මූලික ප්‍රශ්න සම්බන්ධයෙන් ආණ්ඩුවේ මැදිහත්වීම යටපත් කරගෙන යන බැව් පෙනෙන්නට ඇති නිසාය; එකී ක්‍රියාදාමයෙහි ඉෂ්ටදායක ප්‍රතිඵලද අසන්ට දකින්ට ලැබෙන නිසාය.

හොඳම නිදසුන නම්, එක්ස්ප්‍රස් පර්ල් නෞකාව පිළිබඳ ප්‍රශ්නයයි. ඒ ප්‍රශ්නය අධිකරණය ඉදිරියට ගෙන ආවේ, සිවිල් සංවිධාන විසිනි. අවාසනාවකට මෙන්, දැන් දැන් පෙනී යන ආකාරයට, එවක ආණ්ඩුව සිට ඇත්තේද, වගඋත්තරකරුවන්ගේම පාර්ශ්වයෙහි වන බැව් ඒත්තු ගොස්, තිබෙන නිසාවෙනි. එකල්හි ආණ්ඩුවේ වෑයම වී තිබුණේ, මේ නඩුව පිට පාරෙන් සිංගප්පූරුවට ගෙන ගොස් අත සෝදා ගන්නටය. ඒ සමගම අදාළ පාර්ශ්වයන්ගේ අතමිට මොළවන්නටද, කිසියම් පාර්ශ්වයක් සූදානම්ව සිටින්නටත් බැරිකමක්ද නැත. එතෙකුදු වුවත්, යළිදු සිවිල් සංවිධානවල බලපෑම හේතුවෙන්, ඒ නඩුව අපේ අධිකරණය අභිමුඛයට ආවේය. ඒ පිළිබඳව ඉතාම ඉෂ්ටදායක යහපත් කාරණය නම්, එම නඩුව කෙරෙහි අපගේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය අනුගමනය කළ ඍජු විවෘත බුද්ධිමත් විචක්ෂණශීලී ප්‍රතිපත්තියයි. ප්‍රවේශයයි. දැන් වනාහි, නඩු තීන්දුවෙන් පසුවද, සිදු වන්නේ කුමක්ද යන කාරණය කෙරෙහි පවා, අපගේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විමසිල්ලෙන් සිටින වග -සංවිභාගශීලී වන වග – දක්නට ලැබීම, සැබැවින්ම ජනතාවට සහනයක්ද, බලාපොරොත්තුවක්ද ගෙන දෙන අවස්ථාවකි. මු`ථ හිතින්ම, මු`ථ හදින්ම, අපගේ උත්තමාචාරය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය වෙත පුද කළ යුත්තේ එබැවිනි.

ඇතැම්විට, නුදුරු අනාගතයේදීම කිසියම් දිනෙක, ඒ උද්යෝගයම – ඒ සංවිභාගශීලීභාවයම – ඒ උනන්දුවම – ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා ප්‍රශ්නය අපගේ උත්තමාධිකරණය වෙත පැමිණෙන අවස්ථාවකදී, නීති සම්පාදකයින්ට මග පෙන්වීම උදෙසා, අධිකරණයේ සුවිශේෂ අවධානය, යොමු වනු ඇතැයි දකින්ට ජනතාවට අවස්ථාවක් ලැබෙනුද විය හැකිය. ඒ අතර, රටේ ඉහළම අධිකරණය කෙරෙහි ජනතාව තුළ පූර්ණ විශ්වසයක් ඇතිව තිබෙනුද දැක්ක හැකිය.

ඊළඟට අපගේ අවධානය යොමු විය යුතුව ඇත්තේ, මෙදවස කතාබහට ලක්ව ඇති අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ කෙරෙහිය. මෙකියන අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ ගැන උඩින් මත්තෙන්, ඉතා සරල ආකාරයෙන් කතා කරනු මිස, ඒවා පැහැදිලිව ලේඛනගත කොට, අවශ්‍ය පාර්ශ්වයන්ගේ අවධානයටත් පු`ථල් සාකච්ඡාවටත් බඳුන් කර ඇති බවක් නම්, පෙනෙන්ට ඇත්තේ නැත. අධ්‍යාපන ඇමතිද වන අගමැතිනි හරිනි අමරසූරියගෙන්ද, ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායකගෙන්ද ඇසෙන්නේ, එකියන ඊනියා ප්‍රතිසංස්කරණ පිළිබඳ අසම්පූර්ණ ප්‍රස්තාවනාවක් පමණි. මෙතුවක් කල් දැනුමැතියන් කතා කළ කරුණු කාරණාද එකතුපාදා කරගෙන කරනු ලබන්නා වූ වචන හරඹයක් පමණි, දෙදෙනාගේම ප්‍රසිද්ධ ප්‍රකාශ මගින් පෙනෙන්ට ඇත්තේ, දෙදෙනාම කියන කරුණු ගැන, ඔවුන් සමග අපගේ කලහයක්ද නැත්තේය. ඒවා ලස්සන වචනය. ඉතා ලස්සන සීනි තැවරූ රම්‍යතර වචනය. ඒවාට වහ වැටී අධ්‍යාපනයේ මූලික අර්බුදය අමතක කරන්ට, ජනාධිපති අගමැති දෙදෙනාම චේතනාන්විතව (එවදන මම විශේෂයෙන්ම අවධාරණය කරනු කැමැත්තෙමි.) දරන වෑයම, මහජනතාවගේ – විශේෂයෙන්ම, මේ අහිංසක දරුදැරියන්ගේ දුප්පත් දෙමවුපියන්ගේ – දෑස්වලට වැලි ගැසීමක් නොවන්නේදැයි විමසනු යෙහෙකිය.

ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපනය තරම්, අර්බුදකාරී අසමජ්ජාතී අධ්‍යාපන ක්‍රමයක් ලොවේ අන් කිසිදු තැනක – රටක – තිබිය නොහැක්කේය. ඉතාම ලඝු කොට යථාර්ථවාදීව සංක්ෂේපයෙන් පවසතොත්, ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපන ක්‍රමය, අප කාට කාටත් වැදගත් වන්නේද අදාළ වන්නේද, එකම එක කාරණයක් නිසාය. එනම්, අධ්‍යාපනය – නැතිනම් අධ්‍යාපන ක්‍රමය – විය යුතු නැත්තේ ඒ වනැයි ලෝකයට පහදාදීම සඳහා පමණි. තවත් තේරුම් යන හැටියට පවසතොත්, ලොවේ කිසිම තැනක – කිසිම රට රාජ්ජයක – “නොකළ කළ යුතු අධ්‍යාපනයක්” ගැන දිය හැකි හොඳම උදාහරණය නම්, මේ වන තෙක් එක එක පන්නයේ දේශපාලන තක්කඩින් – හොරගෙඩියන් – විසින්, අසමජ්ජාති තත්වයට පත් කරන ලදුව නරකාදියක පැහෙන ගින්දරක් බවට පත්ව ඇති, ඊනියා ක්‍රමයකැයි කියන, ශ්‍රී ලංකාවේ අධ්‍යාපනයයි!

දැන් අප හැරී සිටින්නේ, අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ සාකච්ඡාව දෙසට නිසා, ඒ ගැනම තවත් ඉදිරියට කතා කිරීම යෙහෙකැයි සිතෙයි. මා එසේ කරන්නේ, මතු යම් දවසක මෙකියන ඊනියා අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ ගැන දීර්ඝ වශයෙන්, ගැඹුරට කරුණු කාරණා සාකච්ඡා කරනු රිසියෙනි; ඒ පිළිබඳව තව දුරටත් ඉඩකඩ ලබාගන්නා අදහසිනි.

මෙම සටහන ලියන මොහොත වන විට, අපට අසන්ට ලැබුණු අලුත්ම පුවත නම්, අගමැති හරිනිගේ ප්‍රකාශයකි. ඇය කියා සිටින්නේ, තමා යෝජනා කරන අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ ටිකෙන් ටික, ක්‍රම ක්‍රමයෙන් හඳුන්වා දෙන බවය.

එයින් ගම්‍ය වන මූලික කාරණය නම්, මේ වන විට, තීරණය කරන ලද, අවසාන විනිශ්චයකට පැමිණෙන ලද, අධ්‍යාපන සංශෝධන මාලාවක් – ක්‍රියාවලියක් – දැටමත් පවත්නා වගය.

අගමැතිනියගේ ප්‍රකාශය ඒ හැටියෙන්ම පිළිගෙන කරබාගෙන සිටිනවාද යන කාරණය, මු`ථ රටම ඉදිරියෙහි ඇති බැව්, නමෝවිත්තියෙන්ම අවධාරණය කරනු කැමැත්තෙමි.

ඇත්තම තත්වය නම්, රටේ අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණයක් උදෙසා පු`ථල් සාකච්ඡාවකින් එළඹෙන ලද, කිසිම තීන්දු තීරණයක්, මේ වන තෙක් ජනතාව ඉදිරියේ තබා ඇත්තේ නැත. ලේඛනගත කරන ලද පූර්ව සාකච්ඡාවකින් අනුමත කෙරුණු එකඟතාවකට පැමිණි බැව් කියන කඩදාසි කැබැල්ලක් ජනාධිපති ඉදිරියේවත්, අගමැතිනිය ඉදිරියේවත්, මැති සබය ඉදිරියේවත්, ජනතාව ඉදිරියේවත් ඇත්තේ නැත.

හරියටම කියනවා නම්, රටේ ජාතියේ, විශේෂයෙන්ම අනාගත පරපුරේ අධ්‍යාපනයට බලපාන ඊනියා ප්‍රතිසංස්කරණ යෝජනාවලිය, “කොළඹ කවීන්ගේ හිටිවන කවි මඩුවක්” වැන්න.

කවුරු කවුරුත් හිටගත්වනම – හිටිවනම – කතා කරති; දෙසා බාති. එහෙත් මේ සියල්ල කලින් සූදානමක් නැතිව කරනු ලබන එසැණ කතාය. ඉංගිරිසියෙන් කියනවා නම්, ෂපචරදපචඑම කතාය. ආණ්ඩුවේ වගකිව යුත්තන් පාර්ලිමේන්තුව තුළත් ඉන් පිටතත් අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ ගැන කරන මේ කතාවල අගය, අන්තිමේදී, කුණුහරුපද කියන – කියවෙන – හිටිවන කවි මඩුවක තැනට ඇද වන්නේ ඒ නිසාවෙනි!

සහසුද්දෙන්ම පෙනෙන්ට ඇති කාරණයක් තිබේය. ඒ නම්, එකිනෙක ආණ්ඩුවල දේශපාලන ගෝතයන් විසින් වරින් වර ඉදිරිපත් කරන ලද ඊනියා අධ්‍යාපන යෝජනා කිහිපයක් එකතු කරගෙන, ඒ මත පිහිටා, අධ්‍යාපන නිලධාරීන් දෙන දිරච්ච ලණුද ගිලගෙනම, ඉදිරිපත් කරනු ලබන ආතක් පාතක් නැති, තකතිරු යෝජනා කිහිපයක් බවය. ඒ කියන්නේ, අවශ්‍ය පාර්ශ්වයන්ගේ මැදිහත් වීමකින් තොරව, පොදු එකඟතාවකටද නොඑළඹෙන ලදුව, කරන්ට යන අධ්‍යාපන විගඩමක් හෙවත් විකට සන්දර්ශනයක් පමණක් බවය.

මෙකී ඊනියා අධ්‍යාපන යෝජනා ගැන විමසන කෙනෙකුට, ඡායාමාත්‍ර වශයෙන් හෝ පදනම් කරගන්ට සිදුව ඇති එකම ප්‍රකාශයද, අගමැති හරිනි අමරසූරිය ඉකුත් මාර්තු 10 වැනි දින අයවැය විවාදයේදී මැතිසබය අමතා කළ කතාවයි.
එහිලා ඇය ප්‍රකාශ කළ මූලිකම කාරණය වූයේ, 2025 අයවැයෙන් රුපියල් බිලියන හයසිය දහනවයක (619) මුදලක් අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් වෙන් කර ඇති වගය. එයින් රුපියල් බිලියන විසිඑකක (21) මුදල, ප්‍රාග්ධන වියදම් උදෙසාය.

ජනතාවට තේරෙන බසින් කියා දෙනවා නම්, අධ්‍යාපනයේ අලුත් වැඩ සඳහා වෙන්ව ඇත්තේ රුපියල් බිලියන විසිඑකක (21) එම මුදල පමණි. ඉතිරි බිලියන පන්සිය අනූඅටම (598), පුනරාවර්තනය හෙවත් පඩිනඩි ගෙවීම නඩත්තු ආදි කොටගත් වියදම් උදෙසාය. අගමැතිනියගේ පුරසාරමේදී හෙළි නොකරන ලද පුනරාවර්තන වියදම හෙවත් නඩත්තු වියදමත්, ප්‍රාග්ධන වියදම හෙවත් අලුත් වැඩ සඳහා වන වියදමත් අතර ඇති සුවිශාල පරතරය ගැන, විපක්ෂය වුණත් කෙළින් කතා කළ බවක් වාර්තා වුණේද නැත.

ඇත්ත වශයෙන්ම, අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණයකුත් කරනවා නම්, ජනතාව බිය වද්දන බිලියනවලින් කතා කළද, මේ නම් සාපේක්ෂ වශයෙන් සොච්චම් මුදලකි. එකියන මහ ලොකු මුදල, දැනට පවතින උද්ධමනයට යටත් වන වගද කිසිවකු විමසූ බවක් අසන්ට නැත. මේ දවස්වල, රටට මත්කුඩු එන්නේ බිලියනවලිනි. ඒ දවස්වල, දේශපාලන නායකයින් හොරකම් කෙළේද, බිලියනවලිනි. ඒ නිසා බිලියන විසිඑක යනු, මහ ලොකු කජ්ජක් නොවේය.

ඇයගේ අධ්‍යාපන පුරසාරමෙහි දෙවැනි අවධාරණය වූයේ ඒ වූකලී මෙතෙක් රටේ අධ්‍යාපනය සඳහා වෙන්කරන ලද වැඩිම මුදල බවය. එද, අපේ ගම්වල මිනිසුන් කියන ආකාරයට නම්, තාරබර ඇර තේරුම් ගත යුතු කාරණයකි. මන්ද යත්, එතැන කරරුණු දක්වා ඇත්තේ උද්ධමනයද සැලකිල්ලට නොගෙන ප්‍රතිශතයක් හැටියටද සැබෑ තත්වය ප්‍රකාශ කිරීමකින් තොරවය.
හරිනිගේ පුරසාරම් ප්‍රකාශනයේ ගෝනිබර ඉවත් කර බැලූ විට පෙනී යන්නේ ඉහත සඳහන් පුනරාවර්තන වියපැහැදම්වලින් අතිවිශාල කොටසක් අවශ්‍ය සහ අනවශ්‍ය නිලධාරි පැළැන්තියක් නඩත්තු කරන්නට යෙදවෙන බවකි.

අගමැතිනියගේ ප්‍රකාශයේ වැදගත්ම කාරණය නම්, ඇය මහත් උජාරුවෙන් කතා කරන කුලුනු පහක් මත රැඳවෙන අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ යෝනාවලියයි.

මෙකියන කුලුනු පංචකය ගැන දීර්ඝ වශයෙන් කරුණු කිව යුතුව ඇති නමුත්, ඒ සඳහා මෙම කොලමෙහි ලැබෙන ඉඩකඩ මදිය. එබැවින් ඒ සියල්ල ඊළඟ සතියට කල්දමා, අගමැතිනිය “කට වචනයට” ගෙනහැර දක්වන අධ්‍යාපන යෝජනාවල බරපතළම අර්බුදය ගැන යමක් සඳහන් කොට, අද දින කොලමට කුණ්ඩලිය තබන්ට අදහස් කරමි.

ඇය සඳහන් කරන කුලුනු පහෙන් එකකවත්, ඡායාමාත්‍ර වශයෙන් පවා අධ්‍යාපනයේ මෙදවස පවත්නා ගැඹුරුම අර්බුදය සඳහන් වන්නේ නැත.

ලබන සතියේදී දීර්ඝ වශයෙන් කතා කළ යුතු එම කාරණය ගැනද, ඉඟියක් දෙකක් පමණක් දක්වනු රිසියෙමි.
මුල්ම කාරණය නම්, මෙසමයෙහි පාසල් අධ්‍යාපනය වසාගෙන පවතින අතිශයින්ම බලසම්පන්න ටියුෂන් මාෆියාවයි. කොතරම් බලවත්ද යත්, එය ආණ්ඩුවේ මු`ථ මහත් පාසල් පද්ධතියම යට කරගෙන සිටින ඉතා බලවන්ත යෝධයකු වැන්න. තවත් වචනවලින් කියනවා නම්, දරුවන්ට පාසලකදී මෙන්ම පෞද්ගලික පන්තියකදීද ඉගෙනගන්ට සිදු වෙනවා ඇත. අතිශය කෘත්‍රිම විකෘත ක්‍රමයකින් අසරණ ශිෂ්‍යයා බිලිගෙන ඇති මේ අධ්‍යාපන ක්‍රමය තුළ අසරණ ශිෂ්‍යයා දිවා රෑ දෙක්හිම පීඩනය වන කරුමක්කාරයකු බවට පත්ව ඇත්තේය. තම දරුවාගේ හෝ දැරියගේ හෝ මේ කරුමය දෙස අසරණව බලා සිටින දෙමාපියන්ට සිය දරුවන්ගේ පාසල් අධ්‍යාපනය තරමටම පෞද්ගලික අධ්‍යාපනය උදෙසාද කඹුරන්ට සිදු වී ඇත. මු`ථ රටේම අධ්‍යාපනය කණපිට හරවන ලද මෙම කාලකන්නි ක්‍රමය ගැන, – ටියුෂන් මාෆියාව දුරු කරන මඟක් ගැන – අගමැතිනි හරිනි කෙල බිඳක්වත් හෙළන්නේ නැත.

අනෙක් කරුමයට කර ගසන්ට සිදුව ඇත්තේ, පාසලේ දෙවැනි පන්තියේ සිටම පස්වැනි පන්තිය අවසන් වන තෙක් ටියුෂන් නමැති රතාක්ෂියාට ගොදුරු වන පුංචිම පුංචි පාසල් දරු පිරිසය. ඇති හැකි දෙමාපියන් විසින් තම දරුවාට ලොකු පාසලක් සොයන සටනට යොදා ගැනෙන ඊනියා පහේ ශිෂ්‍යත්වය, මුලින්ම ආරම්භ වුණේ, නැති බැරි පවුල්වල දරුවන්ට, මුදලින් හෝ නේවාසිකාගාර ලබාදීමෙන් හෝ ශිෂ්‍යාධාරයක් සලසනු උදෙසාය. අද එය පුංචිම දරුවන් ගොදුරු කරගන්නා, ලොකු පාසල් ආක්‍රමණය කරන මහා අධ්‍යාපන සංග්‍රාමයක් බවට පත්ව ඇත්තේය.

එසේ හෙයින්, සැබෑ අර්බුදය ඇත්තේ, ආගමත් සාහිත්‍යයත් පන්ති පොතෙන් ඉවත් කරනවාද නැද්ද යන සිල්ලර ප්‍රශ්නය තුළ නොවේය. ඒ වූකලී, අධ්‍යාපන ක්‍රමය තුළම ඇති, බරපතළ ගැඹුරුම ගැඹුරු මහා අර්බුදයකි.

හරිනි කතා කරන කුලුනු පහ ඇල වෙන්ට පටන්ගෙන ඇති බවක් දර්ශනය වෙයි!

ඒ අතර, නියෝජ්‍ය ඇමති ධුරයකට පත්ව සිටින ගුරු සංගම්කාරයකු, ලෝවැඩ සඟරාවේ කවියක් කියන්ට ගොස් පාර්ලිමේන්තුව තුළදී කිච වුණු අයුරු, මු`ථ රටම බලාගෙනය. එදා ඔහුට හරියට කියවාගන්ට බැරි වුණු ලෝවැඩ සඟරා කවි දෙපදය මතක් කරදෙන්ට හොඳම අවස්ථාවද මේය.

“කරන කලට පව් මීරිය මීසේ – විඳින කලට දුක් දැඩි වෙයි ගිනි සේ”