ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයේ සහ අභියාචනාධිකරණයේ විනිසුරුවරුන්ගේ විශ්රාම ගැන්වීමේ වයස දීර්ඝ කිරීම සඳහා 22 වැනි ව්යවස්ථා සංශෝධනය හදිසියේ පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත කර ගැනීමට ගන්නා උත්සාහය රට තුළ බරපතළ අර්බුදකාරී තත්ත්වයක් මතු කර ඇති බව අධිනීතිඥ ලාල් විජේනායක මහතා පවසයි.
අගෝස්තු 28 වන දින නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් මේ බව පවසා ඇති අතර මෙම ක්රියාවලිය මඟින් ප්රජාතන්ත්රවාදී රටවල පිළිගත් අධිකරණ ස්වාධීනත්වය ආරක්ෂා කිරීමේ මූලික මූලධර්මයක් උල්ලංඝනය වන බව ඔහු පෙන්වා දී ඇත.
උපරිමාධිකරණ විනිසුරුවරුන්ගේ විශ්රාම ගැන්වීමේ වයස ඇතුළු සේවා කොන්දේසි හා වරප්රසාද ඔවුන් සේවයේ නිරතව සිටින කාලය තුළ වෙනස් නොකළ යුතු බවට ඇති මූලධර්මයයි.එම මූලධර්මය අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය තහවුරු කරන ප්රධාන කුළුණක් බවත් එයට එල්ල වන සෑම පහරක්ම ප්රජාතන්ත්රවාදය, මූලික අයිතිවාසිකම් සහ මානව හිමිකම්වලට එල්ල වන පහරක් බවත් විජේනායක මහතා සඳහන් කර ඇත.
අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය ජනතාවට පාලකයන් විසින් ලබා දෙන ලද වරප්රසාදයක් නොවන බවත් එය දීර්ඝ කාලයක් පුරා ප්රගතිශීලී බලවේග සහ ජනතාව ඉමහත් කැපකිරීම් කරමින් ගෙන ගිය අරගලවල ප්රතිඵලයක් ලෙස දිනාගත් මූලික අයිතියක් බවත් ඔහු නිවේදනයේ පෙන්වා දී ඇත.
විධායකය හෝ ව්යවස්ථාදායකය මඟින් ජනතාවගේ මූලික හා මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය වන අවස්ථාවකදී එම ජනතාවට යුක්තිය ඉටු කර ගැනීමට ඇති ප්රධාන ආයතනය අධිකරණය බවද විජේනායක මහතා පවසා ඇත.
විධායකය සහ පුරවැසියකු අතර හෝ ව්යවස්ථාදායකය සහ පුරවැසියකු අතර ගැටුමක් ඇති වූ අවස්ථාවකදී ස්වාධීනව නීතිය ක්රියාත්මක කරමින් පුරවැසියාගේ අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කිරීමට අධිකරණයට හැකියාව තිබිය යුතු බවද ඔහු සඳහන් කර ඇත. එවැනි ස්වාධීන මැදිහත්වීමක් සිදු කිරීමට අධිකරණයට අවස්ථාව අහිමි වුවහොත් පුරවැසියන්ගේ නිදහස හා අයිතිවාසිකම් බරපතළ ලෙස අවදානමට ලක්වන බව ඔහු පෙන්වා දී ඇත.
නඩු විභාග කඩිනම් කිරීම සඳහා ගන්නා පියවරක් ලෙස 22 වැනි සංශෝධනය සාධාරණීකරණය කිරීම පිළිගත නොහැකි බවද විජේනායක මහතා පවසා ඇති අතර අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වයට බලපෑම් කිරීමෙන් එම ආයතනයට සිය මූලික කාර්යභාරය ස්වාධීනව ඉටු කිරීමට ඇති හැකියාව දුර්වල වන බව ඔහු අවධාරණය කර ඇත.
එමෙන්ම 22 වැනි සංශෝධනයට එරෙහි විරෝධය ආණ්ඩුව සහ දේශපාලන පක්ෂ අතර පවතින දේශපාලන ගැටුමක් ලෙස පමණක් හඳුන්වාදීම ජනතාව නොමඟ යැවීමක් බවත් පවසා ඇති අතර එබැවින් ජනතාව ඉදිරියේ ඇති ප්රශ්නය දේශපාලන පක්ෂයකට සහාය දීම හෝ විරුද්ධ වීම නොවන බවත් ජනතාව දිගුකාලීන අරගලයකින් දිනාගත් අයිතිවාසිකම් අනාගත පරම්පරාවටද සුරක්ෂිතව භාරදීමට හැකිවේද යන්න බවත් ඔහු නිවේදනය මඟින් අවධාරණය කර ඇත.
අධිනීතීඥ ලාල් විජේනායක,
නීතීඥ කාර්යාල සංකීර්ණය,
අංක:491,
විලියම් ගොපල්ලව මාවත,
මහනුවර.
22 වන ව්යවස්ථා සංශෝධනය නොහොත් ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයේ අභියාචනාධිකරණයේ විනිසුරුවන්ගේ විශ්රාමික වයස දීර්ඝ කිරීමේ ව්යවස්ථා සංශෝධන හදිසියේම පාර්ලිමේන්තුවේ සම්මත කර ගැනීම සඳහා ක්රියාවලිය තුළින් රටේ මහත් අර්බුදකාරී තත්ත්වයක් මතු කර ඇත.
අප තේරුම් ගත යුතු වැදගත් කරුණ වන්නේ මෙම ක්රියාවලිය තුළින් ප්රජාතාන්ත්රවාදී රටවල පිළිගෙන ඇති අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය ආරක්ෂා කිරීමේ ප්රධාන කුළුණක් වන උපරිමාධිකරණය විනිසුරුවන්ගේ විශ්රාමික වයස ඇතුළු වරප්රසාද තම සේවා කාලය තුළදී වෙනස් කළ නොයුතුව යන මූලධර්මය කඩ කිරීමකි. මෙම මූලධර්මය අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය රඳා පවතින ප්රධාන කුළුණක් ලෙස අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වයට ගරු කරන සියළු රටවල පිළිගත් මූලධර්මයකි. එහෙයින් මෙම පියවර ප්රජාතාන්ත්ර වාදයට ද පහරක් බව පිළිගෙන ඇත. අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වයට එල්ලවන සෑම පහරක්ම ප්රජාතාන්ත්රවාදය, මූලික අයිතිවාසිකම් හා මානව හිමිකම් කෙරෙහි එල්ලවන පහරක් වේ.
අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය යන ප්රජාතාන්ත්රවාදයේ හදවත ජනතාවට ලබා දී ඇති වර ප්රසාදයක් බව ප්රකාශ වන නමුත් ඇත්තෙන්ම එය ප්රධානයක් ලෙස ජනතාවට ලබා දුන් වරප්රසාදයක් නොව දීර්ඝ කාලයක් ප්රගතිශීලී බලවේග ගෙන ගිය සටන් තුළින් ජනතාව දිනා ගත් ප්රධාන අයිතියකි. මෙය දීර්ඝ කාලයක් ඉමහත් පරිත්යාගයකින් ගෙන ගිය සටනක ප්රතිඵලයකි.
විධායකයෙන් හා ව්යවස්ථාදායකයෝ අධිකරණය ස්වාධීන විය යුතු වන්නේ විධායක හා ව්යවස්ථාදායකය තුළින් ජනතාවගේ අයිතීන් කෙරෙහි එල්ල විය හැකි ප්රජාතාන්ත්රවාදයට පටහැනි මූලික හා මිනිස් අයිතිවාසිකම් වලින් ජනතාව මුදා ගත හැකි එකම ආයතනය අධිකරණය වන හෙයින්ය. ව්යවස්ථාදායකයෙක් හෝ විධායකයෙක් වන්නා වූ මූලික හා මානව හිමිකම් කඩවීමකදී ජනතාවට යුක්තිය ඉටු කර ගත හැකි එකම වේදිකාව අධිකරණයයි. අධිකරණයට එවැනි පුරවැසියෙකු හා විධායකය හා / හෝ ව්යවස්ථාදායකය අතර ඇති විය හැකි ගැටීමකදී මැදිහත් වී ස්වාධීනව නීතීය ක්රියාත්මක කරමින් පුරවැසියෙකුගේ අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කිරීමට අවස්ථාවක් නොලැබේ නම් පුර වැසියන් වහලුන් බවට පත් වේ.
මූලික අයිති වාසිතම් හා මානව හිමිකම් අර්ථවත් වන්නේ පුරවැසියෙකු හා විධායකයෙකු අතර ඇති අර්බුදයකදී නීතිය අර්ථ කථනය කරමින් පුරවැසියන් බලවත් විධායකයෙන් ආරක්ෂා කිරීම පමණකි.
එහෙයින් අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය කඩ කිරීම නඩු විමසීම කඩිනම් කිරීම සඳහා ගන්නා ලද පියවරක් බවට ප්රකාශ කිරීම මුසාවකි. එමගින් ස්වාධීන අධිකරණයන් සතුව ප්රධාන කාර්යභාරය ඉටු කිරීමට වැළකී යනු ඇත.
එහෙයින් 22 වන සංශෝධනයට විරුද්ධ සටන හුදෙක් ආණ්ඩුව හා පක්ෂයන් අතර හෝ පක්ෂ අතර සටනක් ලෙස ගෙන හැර දැක්වීම ජනතාව නොමඟ යැවීමකි. අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය සඳහා සටන ඊට වඩා පළල් ජනතාව දීර්ඝ කාලීන හා ඉමහත් දුෂ්කරතා මධ්යයේ සටන තුළින් දිනා ගත් ශිෂ්ට සම්පන්න සමාජයක ශිෂ්ට සම්පන්න පුරවැසියන් ලෙස ජීවත් වීමේ අයිතිය ආරක්ෂා කිරීමේ සටනකි.
ජනතාව ඉදිරියේ ඇති විකල්පය වන්නේ පක්ෂයක් ආරක්ෂා කරන්නේ ද යන්න නොව දීර්ඝ කාලීන ඉමහත් කැපවීමකින් සටන් කර ජනතාව දිනා ගත් මෙම ශිෂ්ට සම්පන්න සමාජයක ශිෂ්ට සම්පන්න පුරවැසියන් ලෙස ජීවත්වීමේ අයිතිය අප මතු පරම්පරාවට ඉතිරි කර යන්නේ ද යන සටනයි.
මෙයට,
අධිනීතීඥ ලාල් විජේනායක.
