No menu items!
23.6 C
Sri Lanka
11 May,2026
Home Blog Page 603

අනුරගේ ෆයිල් ජනපති හංගලාද?

0

 

 

‘ජනාධිපතිතුමා මාව බේරාගත්තා. අපිට ඕනෑනම් මේවා ඇතුළේ විසඳන්නත් පුළුවන්. එළියේ විසඳන්නත් පුළුවන්.’
ඌව පළාත් සභාවේ ඇමතිවරයෙකු සහ මහියංගණයේ සහල් මෝල් හිමි ප‍්‍රසිද්ධ ධන කුවේරයෙකු වන අනුර විදානගම විසින් මේ කතාව කීවේ මහියංගණය නගරයේ පැවැත්වූ ප‍්‍රසිද්ධ රැුස්විමකදීය. ඒ පසුගිය පළාත් පාලන මැතිවරණ ව්‍යාපාරයේදීය. අඩු වැඩි වශයෙන් මේ කතාවම ඔහු ප‍්‍රාදේශීය සභා භූමියේදීද ජනතාව ඉදිරියේදී වතාවක් කියා ඇත.

ඔහුගේම වචනවලට අනුව මෙවර අනුර විදානගමගේ බේරාගෙන ඇත්තේ වත්මන් ජනාධිපති මෛත‍්‍රිපාල සිරිසේනය. අනුර විදානගමගේ බේරාගෙන ඇත්තේ කුමන චෝදනාවකින්දැයි සොයා බැලිය යුතුය. මේ සටහන අනුර විදානගමගේට ඇති චෝදනාව විමසා බැලීමකි.
දේශපාලන බලය මත ලංකාවේ මෑත ඉතිහාසය තුළ සිදුවූ බරපතළ මූල්‍ය වංචා සම්බන්ධයෙන් පත්කළ විශේෂ ජනාධිපති විමර්ශන කොමිසම විසින් පැවැත්වූ විමර්ශන 34ක් අතරින් වාර්තා 5ක පරීක්ෂණ අවසන් කොට පසුග ිය ජනවාරි මාසයේ නීතිපතිවරයා වෙත යොමුකර තිබිණි. එසේ යොමුකර තිබුණේ ඉදිරියේදී සම්බන්ධයෙන් අධිකරණ ක‍්‍රියා මාර්ග ගැනීම හෝ වෙනත් පියවරක් ගැනීම පිළිබඳ උපදෙස් ලබාගැනීම සඳහාය.

මෙම විමර්ශන වාර්තා අතරින් දෙවනියට සඳහන් වන්නේ මහියංගණ නගරයේ රජයේ ඉඩම්වල හා පොළ භූමියේ වෙළඳ සංගමය නැමති සංවිධානයක් විසින් දියත් කළ නගරය හා ඒ ආශ‍්‍රිතව පැවති කඩකාමර 177ක් ඉදිකොට බදු දීමේ ව්‍යාපාතියක් පිළිබඳ කතාවකි. එම ව්‍යාපෘතියෙන් රුපියල් මිලියන 700කට ආසන්න මුදලක් වංචා කිරීම සම්බන්ධ චෝදනාවක් ඒ පරීක්ෂණ වාර්තාවෙහි තිබුණි. අනුර විදානගමගේ මෙම වංචාව සම්බන්ධයෙන් චෝදනා ලබා සිටින්නෙකි. විදානගමගේට බේරෙන්නට තිබුණු උවදුර වන්නේ මේ චෝදනාවයි. ජනාධිපති බේරාගත් බව කීවේ මේ චෝදනාවෙනි. ඒ කතාවේ ඇත්ත නැත්ත කෙසේ වෙතත් ජනවාරි මාසයේදි නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවට යවා තිබුණු පරීක්ෂණ වාර්තා සම්බන්ධයෙන් තවම උපදෙස් ලැබී නැත.

මේ කඩකාමර ඉදිකර ඒවා බදු දී තිබුණේ මහියංගණය ප‍්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයට හෝ තැපැල් කාර්යාලයට හෝ මහියංගණය ප‍්‍රාදේශීය සභාවට හෝ වෙනත් කිසිදු රජයේ ආයතනයකට නෛතික බැඳීමකින් සම්බන්ධ නොවූ මහියංගණය වෙළඳ සංගමය නම් වූ සංවිධානයක් විසින්ය. එහෙත් කඩකාමර නිර්මාණය කර තිබුණේ රජයට අයිති ඉඩම්වලය. කඩකාමර තැනූ ඉඩම් අයිතිවන්නේ මහියංගණය තැපැල් කාර්යාලය, ප‍්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලය සහ ප‍්‍රාදේශීය සභාව යන ආයතනවලටය.

මහියංගණ නගරයේ සිට පදියතලාව මාර්ගයේ කඩ කාමර 16ක්, බදුල්ල මාර්ගයේ කඩ 40ක්, මහියංගනය පොදු ක‍්‍රිඩාංගණයට යාබද ඉඩමේ කඩ 40ක්, බස්නැවතුම්පළේ කඩ 40ක්, කාගිල්ස් ෆුඞ්සිටියට යාබදව කඩ 31ක් වශයෙන් ඉඩම් බදු දී තිබුණි.

ඇතැම් පුද්ගලයන්ට කඩ ලබාදී ඇත්තේ කිසිදු ටෙන්ඩර් කැදවීමකින් තොරවය. කඩ ලබාදීමේ පොරොන්දුව මත කඩ ඉදිකිරීමට පෙර වෙළඳුන්ගෙන් හා ව්‍යාපාරිකයන්ගෙන් ලක්ෂ හතහමාරේ සිට ලක්ෂ 18- 20 දක්වා මුදල් ලබාගෙන ඇත. තවත් ව්‍යාපාරිකයන් පිරිසකගෙන් ලක්ෂ 12ක 15ක ද්‍රව්‍යමය ආධාර ලබාගන ඇත. කඩ ඉදිකරන්නේ ඒ ප‍්‍රතිපාදන මතය.

මේ තොරතුරු වෙළඳ සංගමයේ ඇති ලේඛනවල සදහන්ය. එහෙත් එසේ ලබාගෙන තිබුණු ද්‍රව්‍ය මොනවාද යන්න වෙළඳ සංගමයේ ලේඛනවල සටහන්ව නැත.

මෙම කඩකාමර ඉදිකිරීමට වෙළඳ සංගමය මගින් මහියංගණයේ ව්‍යාපාරිකයන්ගෙන් පමණක් එකතුකර ඇති මුදල රුපියල් මිලියන 436කි. එහෙත් මේ වෙද්දී මුදල් දැමූ ගිණුම්වල ඇත්තේ රුපියල් 4000කට ආසන්න මුදලක් පමණි. ඉතිරි මිලියන ගණනක මුදල්වලට සිදුවූ දෙය දන්නේ වෙළඳ සංගමය නැමති නමකින් මුදල් ලබාගත් පුද්ගලයන්ය.

මේ වෙළඳ සංගමය මෙහෙවීම සම්බන්ධයෙන් චෝදනා ලබා ඇත්තේ අනුර විදානගමගේ ඇතුළු පිරිසක්ය. අනුර විදානගමගේ වෙළඳ සංගමයට සම්බන්ධ වෙන්නේ වෙළඳ සංගමයේ ඇති ලිපිලේඛන හරහා නොවේ. මේ ව්‍යාපෘතියෙන් අගතියට පත් වූ අය ජනාධිපති විමර්ශන කොමිසම වෙත සාක්ෂි ලබාදෙමින් කියා ඇත්තේ මෙම ව්‍යාපෘතිය අනුර විදානගමගේ විසින් මෙහෙයවූ බවයි. ඒ අනුව ජනාධිපති විමර්ශන කොමිසම විසින් අනුර විදානගමගේ සාක්ෂි සඳහා ගෙන්වා ඇත.

අප සමඟ නිර්නාමිකව අදහස් දැක්වූ කඩහිමියෙක් මෙසේ පැවසීය.
‘අපට කඩ තිබුණා. ඒ කඩ කාමර කඩලා අලූ‍ත් කඩකාමර හදන බව කිව්වා. වෙළඳ සංගමයෙන් මේ වැඬේ කරන්නේ, කඩකාමර ඕනෑ අය කඩ හදන්න ගිණුමකට සල්ලි දාන්න කියලා උපදෙස් ලැබුණා. ඇත්තටම මහියංගණ වෙළඳ සංගමය කියලා නමක් තිබුණාට එහෙම සංගමයක් නෑ. අපිට වෙළඳ සංගමයෙන් කඩ හදනවා කියලා ගිණුමකට සල්ලි දාන්න කිවුවා. අනුර විදාගමගේ ඇමතිතුමාගේ නියෝජිතයන් විදියට එයාලා පෙනීහිටපු නිසා තමයි අපි සල්ලි දැම්මේ. අපෙන් කඩ කාමරයකට ලක්ෂ හතහමාරක් ගත්තා. කඩ කාමර ලැබුණත් ඒවා සම්බන්ධයෙන් කිසිම නීතිමය ලියැවිල්ලක් අපට දීලා නැහැ. මේ කඩ කාටද අයිති කියලා අපිවත් දන්නේ නෑ. බදු ගිවිසුමක් නෑ. එනිසා ප‍්‍රාදේශීය සභාවෙන් බදු ගන්නේ නෑ. ප‍්‍රාදේශීය ලේකම්තුමා මේ ගැන කිසිම දෙයක් කියන්නේත් නෑ.’

කඩකාමර හිමියන්ද අනවසර ඉඩම්වල නිර්මාණය කළ කඩකාමර වෙනුවෙන් හිතුමතේ මුදල් යට කර ඇත. අනුර විදානගමගේ සතු දේශපාලන බලය මත ලක්ෂ හතහමාරකට තමන්ගේ නොවන ඉඩමක තිබුණු කඩකාමරයක් ලබාගැනීමේ වංචාසහගත බලාපොරොත්තුව ඔවුන්ටත් තිබෙන්නට ඇත. මේ වංචාවේ අනෙක් කොටස්කරුවන් වන්නේ ඔවුන්ය.

මහියංගණය ප‍්‍රාදේශීය සභාව මේ කඩවලින් බහුතරයක් බදු අය නොකර අත්හැර දමා ඇත. ප‍්‍රාදේශීය සභාවේ ඉහළ නිලධාරියෙකුගෙන් ඒ ගැන විමසූ කල ලැබුණු පිළිතුර වූයේ දැනට මෙම කඩ 50කින් පමණක් බදු අය කර ගන්නා බවයි. සෙසු කඩ 127න් බදු අය නොකිරීමට හේතුව පැහැදිලි කිරීමට ඔහු අපොහොසත්ය. පසුගිය වසර ගණනක කාලය තුළ බදු අය නොකිරීමෙන් සභාවට සිදුව ඇති පාඩුව සම්බන්ධයෙන් ඔහුට පිළිතුරක් නැත. ඒ සියල්ලට ඔහුගේ පිළිතුර වන්නේ ඉදිරි කාලයේදී මෙම කඩවලින් ප‍්‍රාදේශීය සභාව බදු අයකර ගැනීමට පියවර ගනු ඇති බව පමණකි.

මෙම ඉදිකිරීම් සම්බන්ධයෙන් මහියංගණය ප‍්‍රාදේශීය ලේකම් සුනිල් දිසානායක අප වෙත අදහස් පළකළේ මෙසේය.
‘විස්වාස කරන්න, කිසිම නීතිමය කාරණයකට ප‍්‍රතිපත්තියකට යටත්ව නෙමේ මේ ඉදිකිරීම් කරලා තියෙන්නේ. අඩුම වශයෙන් සැලැස්මක්වත් පාස් කරලා නෑ. මේ කඩවලින් ප‍්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයට අයිති වෙන්නේ කඩ 24ක් පමණයි. හදපු කඩවලට අමතරව ප‍්‍රාදේශීය සභා නිවාඩු නිකේතනය පිටුපස ඉදිකිරීමට ලක්ෂ 50ක් වියදම් කරලා තියෙනවා. කවුරු මොනවට හැදුවද කියලා. හදපු අයවත් දන්නේ නෑ. අදටත් ඒ ගොඩනැගිලි වහලා දාලා.’

ප‍්‍රදේශයේ ඉහළ නිලධාරීන් පෙන්වාදෙන ආකාරයට 2011 වසරේ සිටම මහියංගණ නගරයේ කඩ ඉවත් කිරීමත් නැවත ඉදිකිරීමත් ඒ සදහා රජයේ ආයතනවල ඉඩම් පවරාගැනීමත් කිසිදු නීතිමය ක‍්‍රමවේදයකට හෝ පිළිගත් ප‍්‍රතිපත්තියකට අනුව කර නැත. එමෙන්ම ටෙන්ඩර් කැදවීමකින් තොරව කොන්ත‍්‍රාත් ලබාගත් කොන්ත‍්‍රාත්කරුවන් සොයාගැනීමටවත් නොහැකිය.

මෙලෙස ඉදිකළ කඩ කාමර 177ට අමතරව මහියංගණ නගරයේ අදාල වෙළඳ සංගමය විසින් ඉදිකිරීම් ආරම්භ කළ කඩ කාමර 64කින් යුත් සුපිරි වෙළෙඳ සංකීර්ණයක වැඩ කටයුතුද 2015 ජනවාරි ආණ්ඩු පෙරළියෙන් පසුව අත්හිටුවා තිබිණි. එහි කොන්ත‍්‍රාත්කරු වශයෙන් කටයුතු කර ඇත්තේ බීඑස්පී බෝවතුර නම් අයෙකි. පහත පළවන ඔහු අපට කළ ප‍්‍රකාශයෙන් හෙළිවන්නේ මෙම ඉදිකිරීම් සම්බන්ධයෙන් කොතරම් අවිධිමත් හා පිළිගත් නීතියට පටහැනිව කටයුතු කර තිබේද යන්නය.

‘මමත් දෙවරක් මේ කඩ හැදීම සම්බන්ධයෙන් විශේෂ ජනාධිපති කොමිසමට සාක්ෂි දෙන්න ගියා. ඒ අය මගෙන් ඇහුවේ මෙම ඉදිකිරීම් කළේ ඔබද කියායි. මම කිවුවා සුපිරි වෙළඳ සංකීර්ණයේ කොන්ත‍්‍රාත්තුව ගත්තේ මම බව. මේ කොන්ත‍්‍රාත්තුව ලැබු‍ණ විදිහත් ප‍්‍රශ්න කළා. අනුර විදානගමගේ ඇමතිතුමාව කුඩා කාලයේ පටන් මම අඳුනනවා, දවසක් මට එතුමා රැුස්වීමකට එන්න කිවුවා. මම එතනට ගියා. එතන පළාත් සභාවේ සහ ප‍්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයේ නිලධාරීන් පිරිසක් ඇවිත් හිටියා. ඇමතිතුමා එයාලට මාව හඳුන්වලා දුන්නා. ඊට පස්සේ මේ කොන්ත‍්‍රාත්තුව මට ලැබුණා. මම කොන්ත‍්‍රාත්තුව කළා මිසක් වෙන දෙවල් හොයන්න ගියේ නෑ. මටත් යම් මුදලක් අයවෙන්න තිබෙනවා. මට ඉදිකිරීම්වලට සල්ලි ගෙවුවේ වෙළඳ සංගමය. වෙළඳ සංගමය කිවුවාට ඇමතිතුමාගේ ගෝලයෙක් හිටියා විජිත කියලා එයා තමයි සල්ලි දුන්නේ.’

මෙම කොන්ත‍්‍රාත්කරු අඩක් පමණක් නිම කළ සුපිරි වෙළෙඳ සංකිර්ණය නැවත මහියංගණ ප‍්‍රාදේශීය සභාවට පවරාගැනීමට පසුගිය පළාත් පාලන මැතිවරණයෙන් බලයට පත්වූ මහියංගණ ප‍්‍රාදේශීය සභාව විසින් 2018/6/3 දින යෝජනාවක් සම්මත කර ඇත. එහෙත් ඌව පළාත් සභාව ජනාධිපති ලේකම් කාර්යලයෙන් ලැබුණු ලිපියක් උපයෝගී කර ගනිමින් නැවතත් එම ඉදිකිරීම් කටයුතු මහියංගණ වෙළද සංගමයටම පවරා ඇත. ඒ 2018/7/4 දින කැදවු රැස්වීමකදීය.

මේ ආකාරයෙන් 2015 ජනවාරි 8 දින නවතා දැමුණු දුෂිත දේශපාලනයේ ඇතැම් කොටස් නැවත ආරම්භ කිරීමට අනුර විදානගමගේලාට හැකිවී නම් මෙවැනි වංචා හා සොරකම් විමර්ශනය සඳහා යෙදවූ මුදල් හා අවංකව ඒ වෙනුවෙන් කාලය කැපකළ රාජ්‍ය නිලධාරීන්ගේ ශ‍්‍රමයට වග කියන්නේ කවුදැයි අපි නොදන්නෙමු.

ඌව පළාත් සභා අමාත්‍ය අනුර විදානගමගේගෙන් අපි මේ පිළිබඳව විමසුවෙමු. ඔහු මෙසේ පිළිතුරු දුන්නේය.

‘කවුද ඔයාලට ඕක මගෙන් අහන්න කිවුවේ. ඇයි මාධ්‍යවලින් දන්නේ නැද්ද අපිව නිදහස් කළානේ. ජනාධිපති කොමිසමේ පංච පුද්ගල විනිසුරු ම`ඩුල්ලක් තමයි මේ නඩුව ඇහුවේ. මම ගියේ සාක්ෂි දෙන්න විතරයි. එතැනදි කව්ද මගේ නමත් කියලා තිබුණු නිසයි මම ගියේ. ඉතාම විනිවිදභාවයක් සහිතව මේ ඉදිකිරීම් කරලා තියෙනවා. ඒවා කළේ වෙළෙඳ සංගමය. මගේ කිසිම සම්බන්ධයක් නෑ. මගේ හිතවත්තු කියලා කවුරුවත් නෑ. මගේ ඡුන්දදායකයන් සේරම අපේ හිතවත්තු තමයි. මෙතන කිසිම වංචාවක් නෑ. ජනාධිපතිතුමා මාව බේරාගත්තා කියලා කවුද කිවුවේ. එතුමාලා අවේ හොරු අල්ලන්නනේ. ඉතිං අල්ලයි. අපි නම් වරදක් කරලා නෑ. ඒකනේ මේ අපි නිද‍හසේ ඉන්නේ. මම දන්න තරමට දැන් ඔය සුපර් මාකට් එකත් හදන්න වෙළෙඳ සංගමයට භාර දීලා තියෙන්නේ. ඒ ගැන ඌව පලාත් සභාවේ ප‍්‍රධාන ලේකම්තුමාගෙන් අහන්න.’

අනුර විදානගමගේ මහතා කියන්නට උත්සාහ කරන්නේ ජනාධිපති විමර්ශන කොමිසම කළ පරීක්ෂණය නඩු කටයුත්තක් බවයි. එහි හිටපු අධිකරණ විනිසුරුවරුන් සිටින නිසා එය අධිකරණ කටයුත්තක් ලෙස ඔහු අර්ථකථනය කරයි. ඔහු අධිකරණයෙන් නිදහස් වූ බවත් කියන්නට උත්සාහ කරයි. ඔහු මහියංගණයේදීද කියන්නේ මෙවැනි ව්‍යාජ කතාන්දරමය.

තවමත් අධිකරණය ඉදිරියේදී වරදකරුවකු නොවූ අනුර විදානගමගේට තමන් චෝදනාවෙන් නිර්දෝෂී බව නැවත නැවතත් කියන්නට අයිතියක් ඇත. එහෙත් ඒ බව ඔප්පු කරන්නට නම් මේ චෝදනාව අධිකරණය ඉදිරියට ආ යුතුය. අධිකරණයට නොපැමිණි මේ චෝදනාව නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ සිරවී තිබීමම සැකයක් ඇති කරවන්නකි. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා එකල කී කුප‍්‍රකට ‘මගේ ළඟ ෆයිල් තියෙනවා’ කතාව වත්මන් ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේනටද ගැළපෙන බව වැටහෙන්නේ මෙවැනි සිදුවීම් නිසාය.

 ධම්මික ප‍්‍රියදර්ශන

අනුරගේ ෆයිල් ජනපති හංගලාද?

0

 

 

‘ජනාධිපතිතුමා මාව බේරාගත්තා. අපිට ඕනෑනම් මේවා ඇතුළේ විසඳන්නත් පුළුවන්. එළියේ විසඳන්නත් පුළුවන්.’
ඌව පළාත් සභාවේ ඇමතිවරයෙකු සහ මහියංගණයේ සහල් මෝල් හිමි ප‍්‍රසිද්ධ ධන කුවේරයෙකු වන අනුර විදානගම විසින් මේ කතාව කීවේ මහියංගණය නගරයේ පැවැත්වූ ප‍්‍රසිද්ධ රැුස්විමකදීය. ඒ පසුගිය පළාත් පාලන මැතිවරණ ව්‍යාපාරයේදීය. අඩු වැඩි වශයෙන් මේ කතාවම ඔහු ප‍්‍රාදේශීය සභා භූමියේදීද ජනතාව ඉදිරියේදී වතාවක් කියා ඇත.

ඔහුගේම වචනවලට අනුව මෙවර අනුර විදානගමගේ බේරාගෙන ඇත්තේ වත්මන් ජනාධිපති මෛත‍්‍රිපාල සිරිසේනය. අනුර විදානගමගේ බේරාගෙන ඇත්තේ කුමන චෝදනාවකින්දැයි සොයා බැලිය යුතුය. මේ සටහන අනුර විදානගමගේට ඇති චෝදනාව විමසා බැලීමකි.
දේශපාලන බලය මත ලංකාවේ මෑත ඉතිහාසය තුළ සිදුවූ බරපතළ මූල්‍ය වංචා සම්බන්ධයෙන් පත්කළ විශේෂ ජනාධිපති විමර්ශන කොමිසම විසින් පැවැත්වූ විමර්ශන 34ක් අතරින් වාර්තා 5ක පරීක්ෂණ අවසන් කොට පසුග ිය ජනවාරි මාසයේ නීතිපතිවරයා වෙත යොමුකර තිබිණි. එසේ යොමුකර තිබුණේ ඉදිරියේදී සම්බන්ධයෙන් අධිකරණ ක‍්‍රියා මාර්ග ගැනීම හෝ වෙනත් පියවරක් ගැනීම පිළිබඳ උපදෙස් ලබාගැනීම සඳහාය.

මෙම විමර්ශන වාර්තා අතරින් දෙවනියට සඳහන් වන්නේ මහියංගණ නගරයේ රජයේ ඉඩම්වල හා පොළ භූමියේ වෙළඳ සංගමය නැමති සංවිධානයක් විසින් දියත් කළ නගරය හා ඒ ආශ‍්‍රිතව පැවති කඩකාමර 177ක් ඉදිකොට බදු දීමේ ව්‍යාපාතියක් පිළිබඳ කතාවකි. එම ව්‍යාපෘතියෙන් රුපියල් මිලියන 700කට ආසන්න මුදලක් වංචා කිරීම සම්බන්ධ චෝදනාවක් ඒ පරීක්ෂණ වාර්තාවෙහි තිබුණි. අනුර විදානගමගේ මෙම වංචාව සම්බන්ධයෙන් චෝදනා ලබා සිටින්නෙකි. විදානගමගේට බේරෙන්නට තිබුණු උවදුර වන්නේ මේ චෝදනාවයි. ජනාධිපති බේරාගත් බව කීවේ මේ චෝදනාවෙනි. ඒ කතාවේ ඇත්ත නැත්ත කෙසේ වෙතත් ජනවාරි මාසයේදි නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවට යවා තිබුණු පරීක්ෂණ වාර්තා සම්බන්ධයෙන් තවම උපදෙස් ලැබී නැත.

මේ කඩකාමර ඉදිකර ඒවා බදු දී තිබුණේ මහියංගණය ප‍්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයට හෝ තැපැල් කාර්යාලයට හෝ මහියංගණය ප‍්‍රාදේශීය සභාවට හෝ වෙනත් කිසිදු රජයේ ආයතනයකට නෛතික බැඳීමකින් සම්බන්ධ නොවූ මහියංගණය වෙළඳ සංගමය නම් වූ සංවිධානයක් විසින්ය. එහෙත් කඩකාමර නිර්මාණය කර තිබුණේ රජයට අයිති ඉඩම්වලය. කඩකාමර තැනූ ඉඩම් අයිතිවන්නේ මහියංගණය තැපැල් කාර්යාලය, ප‍්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලය සහ ප‍්‍රාදේශීය සභාව යන ආයතනවලටය.

මහියංගණ නගරයේ සිට පදියතලාව මාර්ගයේ කඩ කාමර 16ක්, බදුල්ල මාර්ගයේ කඩ 40ක්, මහියංගනය පොදු ක‍්‍රිඩාංගණයට යාබද ඉඩමේ කඩ 40ක්, බස්නැවතුම්පළේ කඩ 40ක්, කාගිල්ස් ෆුඞ්සිටියට යාබදව කඩ 31ක් වශයෙන් ඉඩම් බදු දී තිබුණි.

ඇතැම් පුද්ගලයන්ට කඩ ලබාදී ඇත්තේ කිසිදු ටෙන්ඩර් කැදවීමකින් තොරවය. කඩ ලබාදීමේ පොරොන්දුව මත කඩ ඉදිකිරීමට පෙර වෙළඳුන්ගෙන් හා ව්‍යාපාරිකයන්ගෙන් ලක්ෂ හතහමාරේ සිට ලක්ෂ 18- 20 දක්වා මුදල් ලබාගෙන ඇත. තවත් ව්‍යාපාරිකයන් පිරිසකගෙන් ලක්ෂ 12ක 15ක ද්‍රව්‍යමය ආධාර ලබාගන ඇත. කඩ ඉදිකරන්නේ ඒ ප‍්‍රතිපාදන මතය.

මේ තොරතුරු වෙළඳ සංගමයේ ඇති ලේඛනවල සදහන්ය. එහෙත් එසේ ලබාගෙන තිබුණු ද්‍රව්‍ය මොනවාද යන්න වෙළඳ සංගමයේ ලේඛනවල සටහන්ව නැත.

මෙම කඩකාමර ඉදිකිරීමට වෙළඳ සංගමය මගින් මහියංගණයේ ව්‍යාපාරිකයන්ගෙන් පමණක් එකතුකර ඇති මුදල රුපියල් මිලියන 436කි. එහෙත් මේ වෙද්දී මුදල් දැමූ ගිණුම්වල ඇත්තේ රුපියල් 4000කට ආසන්න මුදලක් පමණි. ඉතිරි මිලියන ගණනක මුදල්වලට සිදුවූ දෙය දන්නේ වෙළඳ සංගමය නැමති නමකින් මුදල් ලබාගත් පුද්ගලයන්ය.

මේ වෙළඳ සංගමය මෙහෙවීම සම්බන්ධයෙන් චෝදනා ලබා ඇත්තේ අනුර විදානගමගේ ඇතුළු පිරිසක්ය. අනුර විදානගමගේ වෙළඳ සංගමයට සම්බන්ධ වෙන්නේ වෙළඳ සංගමයේ ඇති ලිපිලේඛන හරහා නොවේ. මේ ව්‍යාපෘතියෙන් අගතියට පත් වූ අය ජනාධිපති විමර්ශන කොමිසම වෙත සාක්ෂි ලබාදෙමින් කියා ඇත්තේ මෙම ව්‍යාපෘතිය අනුර විදානගමගේ විසින් මෙහෙයවූ බවයි. ඒ අනුව ජනාධිපති විමර්ශන කොමිසම විසින් අනුර විදානගමගේ සාක්ෂි සඳහා ගෙන්වා ඇත.

අප සමඟ නිර්නාමිකව අදහස් දැක්වූ කඩහිමියෙක් මෙසේ පැවසීය.
‘අපට කඩ තිබුණා. ඒ කඩ කාමර කඩලා අලූ‍ත් කඩකාමර හදන බව කිව්වා. වෙළඳ සංගමයෙන් මේ වැඬේ කරන්නේ, කඩකාමර ඕනෑ අය කඩ හදන්න ගිණුමකට සල්ලි දාන්න කියලා උපදෙස් ලැබුණා. ඇත්තටම මහියංගණ වෙළඳ සංගමය කියලා නමක් තිබුණාට එහෙම සංගමයක් නෑ. අපිට වෙළඳ සංගමයෙන් කඩ හදනවා කියලා ගිණුමකට සල්ලි දාන්න කිවුවා. අනුර විදාගමගේ ඇමතිතුමාගේ නියෝජිතයන් විදියට එයාලා පෙනීහිටපු නිසා තමයි අපි සල්ලි දැම්මේ. අපෙන් කඩ කාමරයකට ලක්ෂ හතහමාරක් ගත්තා. කඩ කාමර ලැබුණත් ඒවා සම්බන්ධයෙන් කිසිම නීතිමය ලියැවිල්ලක් අපට දීලා නැහැ. මේ කඩ කාටද අයිති කියලා අපිවත් දන්නේ නෑ. බදු ගිවිසුමක් නෑ. එනිසා ප‍්‍රාදේශීය සභාවෙන් බදු ගන්නේ නෑ. ප‍්‍රාදේශීය ලේකම්තුමා මේ ගැන කිසිම දෙයක් කියන්නේත් නෑ.’

කඩකාමර හිමියන්ද අනවසර ඉඩම්වල නිර්මාණය කළ කඩකාමර වෙනුවෙන් හිතුමතේ මුදල් යට කර ඇත. අනුර විදානගමගේ සතු දේශපාලන බලය මත ලක්ෂ හතහමාරකට තමන්ගේ නොවන ඉඩමක තිබුණු කඩකාමරයක් ලබාගැනීමේ වංචාසහගත බලාපොරොත්තුව ඔවුන්ටත් තිබෙන්නට ඇත. මේ වංචාවේ අනෙක් කොටස්කරුවන් වන්නේ ඔවුන්ය.

මහියංගණය ප‍්‍රාදේශීය සභාව මේ කඩවලින් බහුතරයක් බදු අය නොකර අත්හැර දමා ඇත. ප‍්‍රාදේශීය සභාවේ ඉහළ නිලධාරියෙකුගෙන් ඒ ගැන විමසූ කල ලැබුණු පිළිතුර වූයේ දැනට මෙම කඩ 50කින් පමණක් බදු අය කර ගන්නා බවයි. සෙසු කඩ 127න් බදු අය නොකිරීමට හේතුව පැහැදිලි කිරීමට ඔහු අපොහොසත්ය. පසුගිය වසර ගණනක කාලය තුළ බදු අය නොකිරීමෙන් සභාවට සිදුව ඇති පාඩුව සම්බන්ධයෙන් ඔහුට පිළිතුරක් නැත. ඒ සියල්ලට ඔහුගේ පිළිතුර වන්නේ ඉදිරි කාලයේදී මෙම කඩවලින් ප‍්‍රාදේශීය සභාව බදු අයකර ගැනීමට පියවර ගනු ඇති බව පමණකි.

මෙම ඉදිකිරීම් සම්බන්ධයෙන් මහියංගණය ප‍්‍රාදේශීය ලේකම් සුනිල් දිසානායක අප වෙත අදහස් පළකළේ මෙසේය.
‘විස්වාස කරන්න, කිසිම නීතිමය කාරණයකට ප‍්‍රතිපත්තියකට යටත්ව නෙමේ මේ ඉදිකිරීම් කරලා තියෙන්නේ. අඩුම වශයෙන් සැලැස්මක්වත් පාස් කරලා නෑ. මේ කඩවලින් ප‍්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයට අයිති වෙන්නේ කඩ 24ක් පමණයි. හදපු කඩවලට අමතරව ප‍්‍රාදේශීය සභා නිවාඩු නිකේතනය පිටුපස ඉදිකිරීමට ලක්ෂ 50ක් වියදම් කරලා තියෙනවා. කවුරු මොනවට හැදුවද කියලා. හදපු අයවත් දන්නේ නෑ. අදටත් ඒ ගොඩනැගිලි වහලා දාලා.’

ප‍්‍රදේශයේ ඉහළ නිලධාරීන් පෙන්වාදෙන ආකාරයට 2011 වසරේ සිටම මහියංගණ නගරයේ කඩ ඉවත් කිරීමත් නැවත ඉදිකිරීමත් ඒ සදහා රජයේ ආයතනවල ඉඩම් පවරාගැනීමත් කිසිදු නීතිමය ක‍්‍රමවේදයකට හෝ පිළිගත් ප‍්‍රතිපත්තියකට අනුව කර නැත. එමෙන්ම ටෙන්ඩර් කැදවීමකින් තොරව කොන්ත‍්‍රාත් ලබාගත් කොන්ත‍්‍රාත්කරුවන් සොයාගැනීමටවත් නොහැකිය.

මෙලෙස ඉදිකළ කඩ කාමර 177ට අමතරව මහියංගණ නගරයේ අදාල වෙළඳ සංගමය විසින් ඉදිකිරීම් ආරම්භ කළ කඩ කාමර 64කින් යුත් සුපිරි වෙළෙඳ සංකීර්ණයක වැඩ කටයුතුද 2015 ජනවාරි ආණ්ඩු පෙරළියෙන් පසුව අත්හිටුවා තිබිණි. එහි කොන්ත‍්‍රාත්කරු වශයෙන් කටයුතු කර ඇත්තේ බීඑස්පී බෝවතුර නම් අයෙකි. පහත පළවන ඔහු අපට කළ ප‍්‍රකාශයෙන් හෙළිවන්නේ මෙම ඉදිකිරීම් සම්බන්ධයෙන් කොතරම් අවිධිමත් හා පිළිගත් නීතියට පටහැනිව කටයුතු කර තිබේද යන්නය.

‘මමත් දෙවරක් මේ කඩ හැදීම සම්බන්ධයෙන් විශේෂ ජනාධිපති කොමිසමට සාක්ෂි දෙන්න ගියා. ඒ අය මගෙන් ඇහුවේ මෙම ඉදිකිරීම් කළේ ඔබද කියායි. මම කිවුවා සුපිරි වෙළඳ සංකීර්ණයේ කොන්ත‍්‍රාත්තුව ගත්තේ මම බව. මේ කොන්ත‍්‍රාත්තුව ලැබු‍ණ විදිහත් ප‍්‍රශ්න කළා. අනුර විදානගමගේ ඇමතිතුමාව කුඩා කාලයේ පටන් මම අඳුනනවා, දවසක් මට එතුමා රැුස්වීමකට එන්න කිවුවා. මම එතනට ගියා. එතන පළාත් සභාවේ සහ ප‍්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයේ නිලධාරීන් පිරිසක් ඇවිත් හිටියා. ඇමතිතුමා එයාලට මාව හඳුන්වලා දුන්නා. ඊට පස්සේ මේ කොන්ත‍්‍රාත්තුව මට ලැබුණා. මම කොන්ත‍්‍රාත්තුව කළා මිසක් වෙන දෙවල් හොයන්න ගියේ නෑ. මටත් යම් මුදලක් අයවෙන්න තිබෙනවා. මට ඉදිකිරීම්වලට සල්ලි ගෙවුවේ වෙළඳ සංගමය. වෙළඳ සංගමය කිවුවාට ඇමතිතුමාගේ ගෝලයෙක් හිටියා විජිත කියලා එයා තමයි සල්ලි දුන්නේ.’

මෙම කොන්ත‍්‍රාත්කරු අඩක් පමණක් නිම කළ සුපිරි වෙළෙඳ සංකිර්ණය නැවත මහියංගණ ප‍්‍රාදේශීය සභාවට පවරාගැනීමට පසුගිය පළාත් පාලන මැතිවරණයෙන් බලයට පත්වූ මහියංගණ ප‍්‍රාදේශීය සභාව විසින් 2018/6/3 දින යෝජනාවක් සම්මත කර ඇත. එහෙත් ඌව පළාත් සභාව ජනාධිපති ලේකම් කාර්යලයෙන් ලැබුණු ලිපියක් උපයෝගී කර ගනිමින් නැවතත් එම ඉදිකිරීම් කටයුතු මහියංගණ වෙළද සංගමයටම පවරා ඇත. ඒ 2018/7/4 දින කැදවු රැස්වීමකදීය.

මේ ආකාරයෙන් 2015 ජනවාරි 8 දින නවතා දැමුණු දුෂිත දේශපාලනයේ ඇතැම් කොටස් නැවත ආරම්භ කිරීමට අනුර විදානගමගේලාට හැකිවී නම් මෙවැනි වංචා හා සොරකම් විමර්ශනය සඳහා යෙදවූ මුදල් හා අවංකව ඒ වෙනුවෙන් කාලය කැපකළ රාජ්‍ය නිලධාරීන්ගේ ශ‍්‍රමයට වග කියන්නේ කවුදැයි අපි නොදන්නෙමු.

ඌව පළාත් සභා අමාත්‍ය අනුර විදානගමගේගෙන් අපි මේ පිළිබඳව විමසුවෙමු. ඔහු මෙසේ පිළිතුරු දුන්නේය.

‘කවුද ඔයාලට ඕක මගෙන් අහන්න කිවුවේ. ඇයි මාධ්‍යවලින් දන්නේ නැද්ද අපිව නිදහස් කළානේ. ජනාධිපති කොමිසමේ පංච පුද්ගල විනිසුරු ම`ඩුල්ලක් තමයි මේ නඩුව ඇහුවේ. මම ගියේ සාක්ෂි දෙන්න විතරයි. එතැනදි කව්ද මගේ නමත් කියලා තිබුණු නිසයි මම ගියේ. ඉතාම විනිවිදභාවයක් සහිතව මේ ඉදිකිරීම් කරලා තියෙනවා. ඒවා කළේ වෙළෙඳ සංගමය. මගේ කිසිම සම්බන්ධයක් නෑ. මගේ හිතවත්තු කියලා කවුරුවත් නෑ. මගේ ඡුන්දදායකයන් සේරම අපේ හිතවත්තු තමයි. මෙතන කිසිම වංචාවක් නෑ. ජනාධිපතිතුමා මාව බේරාගත්තා කියලා කවුද කිවුවේ. එතුමාලා අවේ හොරු අල්ලන්නනේ. ඉතිං අල්ලයි. අපි නම් වරදක් කරලා නෑ. ඒකනේ මේ අපි නිද‍හසේ ඉන්නේ. මම දන්න තරමට දැන් ඔය සුපර් මාකට් එකත් හදන්න වෙළෙඳ සංගමයට භාර දීලා තියෙන්නේ. ඒ ගැන ඌව පලාත් සභාවේ ප‍්‍රධාන ලේකම්තුමාගෙන් අහන්න.’

අනුර විදානගමගේ මහතා කියන්නට උත්සාහ කරන්නේ ජනාධිපති විමර්ශන කොමිසම කළ පරීක්ෂණය නඩු කටයුත්තක් බවයි. එහි හිටපු අධිකරණ විනිසුරුවරුන් සිටින නිසා එය අධිකරණ කටයුත්තක් ලෙස ඔහු අර්ථකථනය කරයි. ඔහු අධිකරණයෙන් නිදහස් වූ බවත් කියන්නට උත්සාහ කරයි. ඔහු මහියංගණයේදීද කියන්නේ මෙවැනි ව්‍යාජ කතාන්දරමය.

තවමත් අධිකරණය ඉදිරියේදී වරදකරුවකු නොවූ අනුර විදානගමගේට තමන් චෝදනාවෙන් නිර්දෝෂී බව නැවත නැවතත් කියන්නට අයිතියක් ඇත. එහෙත් ඒ බව ඔප්පු කරන්නට නම් මේ චෝදනාව අධිකරණය ඉදිරියට ආ යුතුය. අධිකරණයට නොපැමිණි මේ චෝදනාව නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ සිරවී තිබීමම සැකයක් ඇති කරවන්නකි. මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා එකල කී කුප‍්‍රකට ‘මගේ ළඟ ෆයිල් තියෙනවා’ කතාව වත්මන් ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේනටද ගැළපෙන බව වැටහෙන්නේ මෙවැනි සිදුවීම් නිසාය.

 ධම්මික ප‍්‍රියදර්ශන

දේශපාලනයේ සංඝ භූමිකාව

0

 

මානව සමාජයේ විමුක්තිය සාධනයෙහිලා භාවිත කළහැකි විශිෂ්ට දැනුම් පද්ධතියක් බුදුදහම සතුවෙයි. සමාජීය-ඓතිහාසික ප‍්‍රවේශයකින් බුදුදහම අධ්‍යනය කළ විද්වතෙකු වු නලින් ස්වාරිස් අපගේ මෙම මතය සමඟ එකඟ වෙයි. ස්වාරිස්ට අනුව බුදුදහම නැත්නම් ‘බුදුන්ගේ මඟ’ යනු සාරාත්මකව පාරලෞකික හෝ ආධ්‍යාත්මික විමුක්තිය පිළිබඳව පමණක් වූවක් නොවෙයි. ගතානුගතික සමාජීය අදහස් හා සාරධර්මවලට එරෙහිව ගමන් කරන හා එ්වා අභියෝගයට ලක්කළ හැකි විප්ලවීය හරයක් බුදුදහම තුළ පවතී. පුද්ගල ප‍්‍රපඤ්චය වූ කලි ‘මානව ආශාවන්ගේ ප‍්‍රබන්ධයකි’ යන ප‍්‍රත්‍යක්ෂතාවෙන් යුක්තව බුදුන් විසින් ‘මෛත‍්‍රීය සහ පරහිතකාමීත්වයෙන්’ යුතු ප‍්‍රජාවක් ගොඩනැගි ණ. සංඝ යනු එම ප‍්‍රජාවේ කේන්ද්‍රීය පාත‍්‍රවර්ගයාය. පුද්ගලවාදය යනු මානව සංතුෂ්ටියට බාධා කරන මූලිකම මූලධර්මයයි. මානව සමාජය තුළ පුද්ගල බහුවිධතාව හටගන්නේම සෑම පුද්ගලයෙකුම සතුවන පෘථග්ජන ස්වභාවය කරණකොට ගෙනය. පුද්ගලයා දැඩි වශයෙන් සිය පෘථග්ජන ස්වභාවයේ ගැලීම තුළ සමස්ත සමාජය ම පුද්ගලවාදය පිළිබඳ සාමූහික මුලාවක නිමග්න වෙයි. එහෙත්, කේන්ද්‍රීය වශයෙන් බුදුදහම මෙම පුද්ගලවාදයට නැත්නම් පෘථග්ජන ස්වභාවයට එරෙහි දර්ශනයකි.

ස්වාරිස් දක්වන ලෙසට පුද්ගල චරිත ස්වභාවය සතු ප‍්‍රබන්ධිතමය ස්වභාවය පිළිබඳ බුදුන් සතු අන්තර් ඥානය යනු මායාකාරී අත්දැකීමක් ආශ‍්‍රයෙන් ජනනය වූවක් නොවෙයි. පොදු මිනිසා තුළ වන පෘථග්ජනභාවය යනු සමාජීයව හා ඓතිහාසිකව ගොඩනැෙඟන සවිඥානකත්වයකි. සමස්තයක් වශයෙන් සමාජය තුළ පවතින පොදු සවිඥානකත්වය නැතිනම් සියලූ පුද්ගල සවිඥානකත්වයන්ගේ ඓක්‍යය යනු පුද්ගලයා යනු එකිනෙකාගෙන් වෙනස් ප‍්‍රපඤ්චයක් බවයි. ප‍්‍රධාන ධාරාවේ බුදුදහම මෙම පුද්ගල ස්වභාවය තුළ පවතින අසමානතාව හා එහි පාර-ඓතිහාසික මූලය හඳුනාගනී. එබැවින්ම බුදුදහම අනුදක්නා මාර්ගය තුළ පුද්ගලවාදය පිළිබඳව පවතිනුයේ අතිශය සදාචාරාත්මක කියවීමකි. එනම් පුද්ගලවාදය යනු විමුක්තියට බාධා කරන නැත්නම් මානව සංතුෂ්ටිය වළකන හා සමාජීය සංතුෂ්ටියට එරෙහිවන තත්වයක් යන්නයි. මානවයා ඓතිහාසිකව සිය පැවැත්ම නිර්මාණය කරන බැවින් සිය පැවැත්ම වෙනස් කිරීමේ ඓතිහාසික කාර්යභාරයද මානවයාම සතුවෙයි. බුදුදහම මේ අනුව කිසිවිටෙකත් පුද්ගලවාදය මූලික කරගත් සමාජීය න්‍යායක් සහ ඉතිහාසයක් සහිත මමංකාරීය සවිංඥානකත්වය හා ආශාවන් අනුමත නොකරයි.

බුදුදහම පිළිබඳ ගැඹුරු දාර්ශනික කියවීමක් අද වනවිට අපට අවශ්‍ය වී තිබේ. ස්වාරිස් වැනි බුද්ධිමතුන්ගේ කෘති එ් සඳහා විශාල පිටිවහලක් සපයයි. ලාංකේය සමාජය ඓතිහාසිකව සංඝ සමාජය හා බැඳී ගමන් කොට ඇත. සිංහල-බෞද්ධ සමාජීය හා දේශපාලනික හෙජමොනිය වශයෙන් ඉතාමත් ඌනිතවාදී ලෙස අප විසින් වටහා ගැනෙන බුදුදහම හා මෙරට සමාජීය-දේශපාලන ව්‍යුහය අතර වන සබැඳියාව විධිමත්ව හා විශ්ලේෂණාත්මකව වටහා ගැනීම මෙරට සංඝ සංස්ථාවට සේම බුද්ධිමය පාර්ශ්වයන්ටද පොදුවේ එකසේ වැදගත් වෙයි. එක් අතකින් සංඝ සංස්ථාව යනු මෙරට වඩාත් ම දේශපාලනිකව සක‍්‍රිය කොට්ඨාසයකි. එම දේශපාලනය ගමන් කරන්නේ සමාජීය මමංකාරය පිළිබඳ සවිඥානකත්වය තුනීකිරීමට ද නැතිනම් එය තවදුරටත් වර්ධනය කිරීමට ද යන කාරණය සරල පිළිතුරු සහිත දෙයක් නොවෙයි. සමාජීය සවිඥානකත්වය පිළිබඳ බහුවිධ ප‍්‍රක්ෂේපණයන් නිරන්තරයෙන් තරඟකාරීවන සංදර්භයක් තුළ බෞද්ධ සංඝ සංස්ථාව නිරන්තරයෙන්ම බුදුන් විසින් අනුදත් මාර්ගය පිළිබඳ උභතෝකෝටිකයකින් පසුවෙයි. එබැවින් සමාජීය-බෞද්ධ ගොඩනැංවීම්වල සාරය අද වන විට අතිශය පශ්චාත්-බෞද්ධ නැතිනම් ලෞකික-පෘථග්ජන-පුද්ගල කේන්ද්‍රීය සාරසංග‍්‍රහවාදයක් බවට පෙරලී ඇත. බෞද්ධ දර්ශනය කිසිවිටෙකත් සබුද්ධික බටහිර දර්ශනය අනුව ගමන් කරන, ලෝකය විෂය හා වස්තුව වශයෙන් ඛණ්ඩනය කොට එ්කාන්තමය වශයෙන් දක්වන්නක් නොවෙයි. එබැවින්ම එය විවිධ පුද්ගල ස්වභාවයන් හා විවිධ හැඟවුම්කාරකයන් පිළිබඳව විශ්වාස කරයි. එහෙත්, සබුද්ධිකවාදය හා බුදුන් විසින් අනුදත් ක‍්‍රමවේදීමය භාවිතාව අතර විශාල පරතරයක් පවතී. කෙසේ වෙතත් වත්මන් බෞද්ධ සංඝ-සිංහල-දේශපාලනික හෙජමොනිය යනුම දාර්ශනික වශයෙන් හා හරයාත්මක වශයෙන් බුදුන් වදාළ වීප්ලවීය මඟට ප‍්‍රතිඅර්ථකථනයක් හා භාවිතාවක් නිර්මාණය කරගත් තත්වයකි. අද යුගයේ බෞද්ධ දර්ශනය හා එ් තුළ වන විමුක්තිකාමී විභවය විශ්වාස කරන ක‍්‍රියාකාරීන් මුහුණදෙන ප‍්‍රධානතම අභියෝගය වන්නේ පවත්නා බෞද්ධ සංස්කෘතික කතිකාව තුළට ඇතුළු වී ඒ තුළ තමන්ගේ ආස්ථානය සලකුණු කිරීමට එරෙහිව එල්ලවන දැවැන්ත යුදකාමී, සංඝ හා බෞද්ධ-ගිහි-දේශපාලනික සමාජීය ප‍්‍රහාරයයි. එබැවින් බෞද්ධ හෝ බුද්ධ හෝ එය ආශ‍්‍රිත කිසිම සංඥා පද්ධතියක් සමඟ ගනුදෙනු කරන විචාරීය දර්ශනයකට, කලාවකට, දේශපාලනයකට හෝ ජීවන පැවැත්මකට අවසර නොලැබෙන අතිශය පෘථග්ජනමය සංදර්භයක් නිර්මාණය වී ඇත. මෙම තත්වය, ඓතිහාසිකව මෙරට බෞද්ධ-සිංහල සමාජය සමඟ දේශපාලන පංතිය දැක්වු සබඳතාවෙහි අතිශය තීරණාත්මක තත්වයකි. අද වන විට රාජ්‍යය හා සංඝ යනු දෙකක් නොව එකක් බවට යෝජනාවෙමින් පවතී. එබැවින්, ප‍්‍රධාන ධාරාවේ සියලූ දක්‍ෂිිණාංශික හා වාමාංශික පක්‍ෂ හා සංධානවල කේන්ද්‍රීය පිළිවෙත් තුළ අතිශය තීරණාත්මක වෙනස්කම් සලකුණු කිරීමට එම දේශපාලන පාත‍්‍රකරුවන් අසමත්වී තිබෙන අතර ඔවුහු පවතින හෙජමොනික නැඹුරුතාවට අනුකූලව කටයුතු කරති. සමස්තයක් වශයෙන්, සමාජීයව පවතින සවිඥානකත්වය ඉතා ඉහළ අන්දමකින් පෘථග්ජනමය ස්වභාවයක් ප‍්‍රදර්ශනය කරන හෙයින්, නිදහස විමුක්තිය පිළිබඳ අලූත් භාෂාවක් දේශපාලනයට එන්නත් කිරීම අතිශය අභියෝගාත්මක වී තිබේ. ගතානුගතික දේශපාලන පංතියේ හා සාම්ප‍්‍රදායික සංඝ සමාජයේ ඓතිහාසික හවුල විසින් නිෂ්පාදනය වී ඇති වත්මන් සමාජීය දේශපාලන බලහවුල අර්බුදයට ලක්වන අවස්ථාවන් පවතී නම් එ්වා එක්කෝ ජාත්‍යන්තර ආර්ථිකමය අර්බුදයක බලපෑමෙන් ඇතිවන තත්වයන් හෝ සමස්ත සමාජීය සවිඥානකත්වය පෘථග්ජන සවිඥානකත්වයට එරෙහිව කැරලි ගසන තත්වයක් තුළින් නිර්මාණය විය යුතුය.

ලිබරල් හා ගතානුගතික මාක්ස්වාදී දෘෂ්ටීන් සියල්ලක්ම පවත්නා සමාජීය-පෘථග්ජන ස්වභාවයට සාර්ථක තර්ජනයක් එල්ලකිරීමට අසමත්ය. එ් අතර, බෞද්ධ සංකේත, සංස්ථා, ආයතන, ව්‍යුහයන් තුළ සිය ආධිපත්‍යය පතුරවන අතිශය ජාතිවාදී, කුලවාදී හා මානව විරෝධී පැවැත්මක් බලයේ සිටින පංතීන්ගෙන් නිබඳ අනුග‍්‍රහය ලබයි. මෙම තත්වයන් තුළ මෙරට සමාජ විමුක්ති අරගලයක් දියත් කිරීමට නම් බුදුදහම පිළිබඳ ප‍්‍රමුඛ විසංයෝජනීය දාර්ශනික කියවීම් මාලාවක් නිර්මාණය කොට එ්වා ඉතා ගැඹුරින් සමාජගත කිරීමේ වගකීම බුද්ධිමය කොටස් වෙත පැවරී තිබේ. එක් අතකින් අතීත බෞද්ධ භික්ෂුව අධිරාජ්‍ය විරෝධී සටන්වල ප‍්‍රමුඛත්වයේ සිටි යුගයක් පැවැති බෞද්ධ සමාජ සවිඥානයක් සහිත තත්වය තුළ, වත්මන් භික්ෂුව පාරිභෝජනවාදී, ලෞකිකවාදී, බලකාමී, වර්ගවාදී මානව විරෝධී පැවැත්මක් තුළට දිගින් දිගටම අතිශය තීරණාත්මක ලෙස කඳවුරු ගතවීම බුදුන්ගේ මඟ අනුදක්නා චින්තනයට මරු පහරක් වී තිබේ.

අතුලසිරි සමරකෝන්

දේශපාලනයේ සංඝ භූමිකාව

0

 

මානව සමාජයේ විමුක්තිය සාධනයෙහිලා භාවිත කළහැකි විශිෂ්ට දැනුම් පද්ධතියක් බුදුදහම සතුවෙයි. සමාජීය-ඓතිහාසික ප‍්‍රවේශයකින් බුදුදහම අධ්‍යනය කළ විද්වතෙකු වු නලින් ස්වාරිස් අපගේ මෙම මතය සමඟ එකඟ වෙයි. ස්වාරිස්ට අනුව බුදුදහම නැත්නම් ‘බුදුන්ගේ මඟ’ යනු සාරාත්මකව පාරලෞකික හෝ ආධ්‍යාත්මික විමුක්තිය පිළිබඳව පමණක් වූවක් නොවෙයි. ගතානුගතික සමාජීය අදහස් හා සාරධර්මවලට එරෙහිව ගමන් කරන හා එ්වා අභියෝගයට ලක්කළ හැකි විප්ලවීය හරයක් බුදුදහම තුළ පවතී. පුද්ගල ප‍්‍රපඤ්චය වූ කලි ‘මානව ආශාවන්ගේ ප‍්‍රබන්ධයකි’ යන ප‍්‍රත්‍යක්ෂතාවෙන් යුක්තව බුදුන් විසින් ‘මෛත‍්‍රීය සහ පරහිතකාමීත්වයෙන්’ යුතු ප‍්‍රජාවක් ගොඩනැගි ණ. සංඝ යනු එම ප‍්‍රජාවේ කේන්ද්‍රීය පාත‍්‍රවර්ගයාය. පුද්ගලවාදය යනු මානව සංතුෂ්ටියට බාධා කරන මූලිකම මූලධර්මයයි. මානව සමාජය තුළ පුද්ගල බහුවිධතාව හටගන්නේම සෑම පුද්ගලයෙකුම සතුවන පෘථග්ජන ස්වභාවය කරණකොට ගෙනය. පුද්ගලයා දැඩි වශයෙන් සිය පෘථග්ජන ස්වභාවයේ ගැලීම තුළ සමස්ත සමාජය ම පුද්ගලවාදය පිළිබඳ සාමූහික මුලාවක නිමග්න වෙයි. එහෙත්, කේන්ද්‍රීය වශයෙන් බුදුදහම මෙම පුද්ගලවාදයට නැත්නම් පෘථග්ජන ස්වභාවයට එරෙහි දර්ශනයකි.

ස්වාරිස් දක්වන ලෙසට පුද්ගල චරිත ස්වභාවය සතු ප‍්‍රබන්ධිතමය ස්වභාවය පිළිබඳ බුදුන් සතු අන්තර් ඥානය යනු මායාකාරී අත්දැකීමක් ආශ‍්‍රයෙන් ජනනය වූවක් නොවෙයි. පොදු මිනිසා තුළ වන පෘථග්ජනභාවය යනු සමාජීයව හා ඓතිහාසිකව ගොඩනැෙඟන සවිඥානකත්වයකි. සමස්තයක් වශයෙන් සමාජය තුළ පවතින පොදු සවිඥානකත්වය නැතිනම් සියලූ පුද්ගල සවිඥානකත්වයන්ගේ ඓක්‍යය යනු පුද්ගලයා යනු එකිනෙකාගෙන් වෙනස් ප‍්‍රපඤ්චයක් බවයි. ප‍්‍රධාන ධාරාවේ බුදුදහම මෙම පුද්ගල ස්වභාවය තුළ පවතින අසමානතාව හා එහි පාර-ඓතිහාසික මූලය හඳුනාගනී. එබැවින්ම බුදුදහම අනුදක්නා මාර්ගය තුළ පුද්ගලවාදය පිළිබඳව පවතිනුයේ අතිශය සදාචාරාත්මක කියවීමකි. එනම් පුද්ගලවාදය යනු විමුක්තියට බාධා කරන නැත්නම් මානව සංතුෂ්ටිය වළකන හා සමාජීය සංතුෂ්ටියට එරෙහිවන තත්වයක් යන්නයි. මානවයා ඓතිහාසිකව සිය පැවැත්ම නිර්මාණය කරන බැවින් සිය පැවැත්ම වෙනස් කිරීමේ ඓතිහාසික කාර්යභාරයද මානවයාම සතුවෙයි. බුදුදහම මේ අනුව කිසිවිටෙකත් පුද්ගලවාදය මූලික කරගත් සමාජීය න්‍යායක් සහ ඉතිහාසයක් සහිත මමංකාරීය සවිංඥානකත්වය හා ආශාවන් අනුමත නොකරයි.

බුදුදහම පිළිබඳ ගැඹුරු දාර්ශනික කියවීමක් අද වනවිට අපට අවශ්‍ය වී තිබේ. ස්වාරිස් වැනි බුද්ධිමතුන්ගේ කෘති එ් සඳහා විශාල පිටිවහලක් සපයයි. ලාංකේය සමාජය ඓතිහාසිකව සංඝ සමාජය හා බැඳී ගමන් කොට ඇත. සිංහල-බෞද්ධ සමාජීය හා දේශපාලනික හෙජමොනිය වශයෙන් ඉතාමත් ඌනිතවාදී ලෙස අප විසින් වටහා ගැනෙන බුදුදහම හා මෙරට සමාජීය-දේශපාලන ව්‍යුහය අතර වන සබැඳියාව විධිමත්ව හා විශ්ලේෂණාත්මකව වටහා ගැනීම මෙරට සංඝ සංස්ථාවට සේම බුද්ධිමය පාර්ශ්වයන්ටද පොදුවේ එකසේ වැදගත් වෙයි. එක් අතකින් සංඝ සංස්ථාව යනු මෙරට වඩාත් ම දේශපාලනිකව සක‍්‍රිය කොට්ඨාසයකි. එම දේශපාලනය ගමන් කරන්නේ සමාජීය මමංකාරය පිළිබඳ සවිඥානකත්වය තුනීකිරීමට ද නැතිනම් එය තවදුරටත් වර්ධනය කිරීමට ද යන කාරණය සරල පිළිතුරු සහිත දෙයක් නොවෙයි. සමාජීය සවිඥානකත්වය පිළිබඳ බහුවිධ ප‍්‍රක්ෂේපණයන් නිරන්තරයෙන් තරඟකාරීවන සංදර්භයක් තුළ බෞද්ධ සංඝ සංස්ථාව නිරන්තරයෙන්ම බුදුන් විසින් අනුදත් මාර්ගය පිළිබඳ උභතෝකෝටිකයකින් පසුවෙයි. එබැවින් සමාජීය-බෞද්ධ ගොඩනැංවීම්වල සාරය අද වන විට අතිශය පශ්චාත්-බෞද්ධ නැතිනම් ලෞකික-පෘථග්ජන-පුද්ගල කේන්ද්‍රීය සාරසංග‍්‍රහවාදයක් බවට පෙරලී ඇත. බෞද්ධ දර්ශනය කිසිවිටෙකත් සබුද්ධික බටහිර දර්ශනය අනුව ගමන් කරන, ලෝකය විෂය හා වස්තුව වශයෙන් ඛණ්ඩනය කොට එ්කාන්තමය වශයෙන් දක්වන්නක් නොවෙයි. එබැවින්ම එය විවිධ පුද්ගල ස්වභාවයන් හා විවිධ හැඟවුම්කාරකයන් පිළිබඳව විශ්වාස කරයි. එහෙත්, සබුද්ධිකවාදය හා බුදුන් විසින් අනුදත් ක‍්‍රමවේදීමය භාවිතාව අතර විශාල පරතරයක් පවතී. කෙසේ වෙතත් වත්මන් බෞද්ධ සංඝ-සිංහල-දේශපාලනික හෙජමොනිය යනුම දාර්ශනික වශයෙන් හා හරයාත්මක වශයෙන් බුදුන් වදාළ වීප්ලවීය මඟට ප‍්‍රතිඅර්ථකථනයක් හා භාවිතාවක් නිර්මාණය කරගත් තත්වයකි. අද යුගයේ බෞද්ධ දර්ශනය හා එ් තුළ වන විමුක්තිකාමී විභවය විශ්වාස කරන ක‍්‍රියාකාරීන් මුහුණදෙන ප‍්‍රධානතම අභියෝගය වන්නේ පවත්නා බෞද්ධ සංස්කෘතික කතිකාව තුළට ඇතුළු වී ඒ තුළ තමන්ගේ ආස්ථානය සලකුණු කිරීමට එරෙහිව එල්ලවන දැවැන්ත යුදකාමී, සංඝ හා බෞද්ධ-ගිහි-දේශපාලනික සමාජීය ප‍්‍රහාරයයි. එබැවින් බෞද්ධ හෝ බුද්ධ හෝ එය ආශ‍්‍රිත කිසිම සංඥා පද්ධතියක් සමඟ ගනුදෙනු කරන විචාරීය දර්ශනයකට, කලාවකට, දේශපාලනයකට හෝ ජීවන පැවැත්මකට අවසර නොලැබෙන අතිශය පෘථග්ජනමය සංදර්භයක් නිර්මාණය වී ඇත. මෙම තත්වය, ඓතිහාසිකව මෙරට බෞද්ධ-සිංහල සමාජය සමඟ දේශපාලන පංතිය දැක්වු සබඳතාවෙහි අතිශය තීරණාත්මක තත්වයකි. අද වන විට රාජ්‍යය හා සංඝ යනු දෙකක් නොව එකක් බවට යෝජනාවෙමින් පවතී. එබැවින්, ප‍්‍රධාන ධාරාවේ සියලූ දක්‍ෂිිණාංශික හා වාමාංශික පක්‍ෂ හා සංධානවල කේන්ද්‍රීය පිළිවෙත් තුළ අතිශය තීරණාත්මක වෙනස්කම් සලකුණු කිරීමට එම දේශපාලන පාත‍්‍රකරුවන් අසමත්වී තිබෙන අතර ඔවුහු පවතින හෙජමොනික නැඹුරුතාවට අනුකූලව කටයුතු කරති. සමස්තයක් වශයෙන්, සමාජීයව පවතින සවිඥානකත්වය ඉතා ඉහළ අන්දමකින් පෘථග්ජනමය ස්වභාවයක් ප‍්‍රදර්ශනය කරන හෙයින්, නිදහස විමුක්තිය පිළිබඳ අලූත් භාෂාවක් දේශපාලනයට එන්නත් කිරීම අතිශය අභියෝගාත්මක වී තිබේ. ගතානුගතික දේශපාලන පංතියේ හා සාම්ප‍්‍රදායික සංඝ සමාජයේ ඓතිහාසික හවුල විසින් නිෂ්පාදනය වී ඇති වත්මන් සමාජීය දේශපාලන බලහවුල අර්බුදයට ලක්වන අවස්ථාවන් පවතී නම් එ්වා එක්කෝ ජාත්‍යන්තර ආර්ථිකමය අර්බුදයක බලපෑමෙන් ඇතිවන තත්වයන් හෝ සමස්ත සමාජීය සවිඥානකත්වය පෘථග්ජන සවිඥානකත්වයට එරෙහිව කැරලි ගසන තත්වයක් තුළින් නිර්මාණය විය යුතුය.

ලිබරල් හා ගතානුගතික මාක්ස්වාදී දෘෂ්ටීන් සියල්ලක්ම පවත්නා සමාජීය-පෘථග්ජන ස්වභාවයට සාර්ථක තර්ජනයක් එල්ලකිරීමට අසමත්ය. එ් අතර, බෞද්ධ සංකේත, සංස්ථා, ආයතන, ව්‍යුහයන් තුළ සිය ආධිපත්‍යය පතුරවන අතිශය ජාතිවාදී, කුලවාදී හා මානව විරෝධී පැවැත්මක් බලයේ සිටින පංතීන්ගෙන් නිබඳ අනුග‍්‍රහය ලබයි. මෙම තත්වයන් තුළ මෙරට සමාජ විමුක්ති අරගලයක් දියත් කිරීමට නම් බුදුදහම පිළිබඳ ප‍්‍රමුඛ විසංයෝජනීය දාර්ශනික කියවීම් මාලාවක් නිර්මාණය කොට එ්වා ඉතා ගැඹුරින් සමාජගත කිරීමේ වගකීම බුද්ධිමය කොටස් වෙත පැවරී තිබේ. එක් අතකින් අතීත බෞද්ධ භික්ෂුව අධිරාජ්‍ය විරෝධී සටන්වල ප‍්‍රමුඛත්වයේ සිටි යුගයක් පැවැති බෞද්ධ සමාජ සවිඥානයක් සහිත තත්වය තුළ, වත්මන් භික්ෂුව පාරිභෝජනවාදී, ලෞකිකවාදී, බලකාමී, වර්ගවාදී මානව විරෝධී පැවැත්මක් තුළට දිගින් දිගටම අතිශය තීරණාත්මක ලෙස කඳවුරු ගතවීම බුදුන්ගේ මඟ අනුදක්නා චින්තනයට මරු පහරක් වී තිබේ.

අතුලසිරි සමරකෝන්

තෙල් සංස්ථාවට මව්පිය පදනම

0

 

ඛනිජ තෙල් සංස්ථාවේ රැකියා පුරප්පාඩුවලින් සියට දහයක කොටසක් මව්පිය පදනම යටතේ එම සංස්ථාවේ සේවය කරන අයගේ දරුවන්ට ලබාදීමට ඛනිජ තෙල් සම්පත් සංවර්ධන අමාත්‍ය අර්ජුන රණතුංග තීරණය කර ඇතැයි එම අමාත්‍යාංශ මාධ්‍ය ඒකකය නිවේදනය කරයි.
ඛනිජ තෙල් සංවර්ධන අමාත්‍යාංශ ශ‍‍්‍රවණාගාරයේදී අගෝස්තු 29 වැනිදා පැවති එම සංස්ථාවේ සේවක සේවිකාවන්ගේ විශ්වවිද්‍යාල වරම් ලැබූ දුදරුවන්ට ශිෂ්‍යත්ව ප‍‍්‍රදානය කිරීමේ උත්සවයකදී අමාත්‍ය අර්ජුන රණතුංග ඒ බව ප‍‍්‍රකාශ කළ බව එහි සඳහන්ය.

වරායේ වැටුප් මගඩියක්

0

 

ශී‍‍්‍ර ලංකා වරාය අධිකාරියේ විධායක ශ්‍රේණියේ නිලධාරීන්ගේ වැටුප් අගෝස්තු මාසයේ සිට යළි වැඩිකර ඇත. එය පසුගිය ජනවාරි මාසයේ සිට කි‍‍්‍රයාත්මක වන පරිදි ගෙන වැඩිකරන ලද වැටුපේ හිඟ මුදල් ද ගෙවීම එම අධිකාරියේ විධායක නොවන සේවකයන්ගේ දැඩි විරෝධයට හේතුවී ඇත. මෙම වැටුප් ඉහළ දැමීම විධායක ශ්‍රේණි හතරක නිලධාරීන් සඳහා ලබාදී ඇති අතර වැටුප් වැඩිවීමේ අවමය රුපියල් 17,700 සිට උපරිමය රුපියල් 31,150 දක්වා විහිදෙන ලෙස විධායක නිලධාරීන්ට ලබාදී තිබේ. වරාය සභාපති, උපසභාපති, කළමනාකාර අධ්‍යක්‍ෂ හා නියෝජ්‍ය කළමනාකාර අධ්‍යක්ෂ යන තනතුරු සඳහා රුපියල් 29,775කින් වැටුප් වැඩිකර තිබේ.

කෙසේ වෙතත් පසුගිය ජනවාරි මාසයේ සිට වරාය අධිකාරියේ පොදු වැටුප් වැඩි කිරීමට අදාළව සියලූ සේවකයන්ගේ වැටුප් රුපියල් 5,000කින්ද, දීමනා රුපියල් 5,000කින්ද වැඩිකර ඇත.

මෙම ඉහළ ශ්‍රේණියේ වැටුප් වැඩිකිරීම සම්බන්ධයෙන් ආණ්ඩුවට සම්බන්ධ වෘත්තීය සමිති නිහඬ පිළිවෙතක් අනුගමනය කරන බව, වරාය අධිකාරියේ ස්වාධීන වෘත්තීය සමිති නියෝජිතයෝ පවසති.

ධම්මික ප‍‍්‍රියදර්ශන

වරායේ වැටුප් මගඩියක්

0

 

ශී‍‍්‍ර ලංකා වරාය අධිකාරියේ විධායක ශ්‍රේණියේ නිලධාරීන්ගේ වැටුප් අගෝස්තු මාසයේ සිට යළි වැඩිකර ඇත. එය පසුගිය ජනවාරි මාසයේ සිට කි‍‍්‍රයාත්මක වන පරිදි ගෙන වැඩිකරන ලද වැටුපේ හිඟ මුදල් ද ගෙවීම එම අධිකාරියේ විධායක නොවන සේවකයන්ගේ දැඩි විරෝධයට හේතුවී ඇත. මෙම වැටුප් ඉහළ දැමීම විධායක ශ්‍රේණි හතරක නිලධාරීන් සඳහා ලබාදී ඇති අතර වැටුප් වැඩිවීමේ අවමය රුපියල් 17,700 සිට උපරිමය රුපියල් 31,150 දක්වා විහිදෙන ලෙස විධායක නිලධාරීන්ට ලබාදී තිබේ. වරාය සභාපති, උපසභාපති, කළමනාකාර අධ්‍යක්‍ෂ හා නියෝජ්‍ය කළමනාකාර අධ්‍යක්ෂ යන තනතුරු සඳහා රුපියල් 29,775කින් වැටුප් වැඩිකර තිබේ.

කෙසේ වෙතත් පසුගිය ජනවාරි මාසයේ සිට වරාය අධිකාරියේ පොදු වැටුප් වැඩි කිරීමට අදාළව සියලූ සේවකයන්ගේ වැටුප් රුපියල් 5,000කින්ද, දීමනා රුපියල් 5,000කින්ද වැඩිකර ඇත.

මෙම ඉහළ ශ්‍රේණියේ වැටුප් වැඩිකිරීම සම්බන්ධයෙන් ආණ්ඩුවට සම්බන්ධ වෘත්තීය සමිති නිහඬ පිළිවෙතක් අනුගමනය කරන බව, වරාය අධිකාරියේ ස්වාධීන වෘත්තීය සමිති නියෝජිතයෝ පවසති.

ධම්මික ප‍‍්‍රියදර්ශන

ආගම, අබිං සහ ‘අබිලින්ලා’

0

මේ දවස්වල සමාජ මාධ්‍යවල සාකච්ඡ‍ා වෙමින් පවතින විශේෂ මාතෘකාවක් වන්නේ මේ රටේ ආගමික මතවාදයන්ට, විශේෂයෙන්ම බුද්ධාගමට සාහිත්‍ය නිර්මාණයන් හරහා අපහාසයක් සිදුවෙන්නේ යැයි යන කාරණයය. මේ සාකච්ඡාව විශේෂයෙන් මතුවුණේ ‘බුදුන්ගේ රස්තියාදුව’ නමින් කෘතියක් පළවීමත්, ජාතික සමගි සන්ධානය පිළිබද සම්බන්ධීකරණ කාර්යාලය මගින් ‘කණට පහරක්’ නමින් යුත් නාට්‍යයක් හැදීමත් නිසාය. මේ කාරණා ගැන පළල් සංවාදයක් රටේ මතු විය යුතු වුණත් දැනට සිදුවෙමින් පවතින්නේ යම් ආකාරයක පටු කා කොටා ගැනීමක් බවද ඉතාමත් පැහැදිලිය.

මේ රටේ විවිධ සංස්කෘතීන් ගොඩනැගීම පසුපස විවිධ ආගමික විශ්වාසයන් පැවති බවත් විවිධ ආගමික විශ්වාසයන් ගොඩනැගීම පසුපස විවිධ සංස්කෘතීන් තිබූ බවත් සත්‍යයක්ය. ඒ කියන්නේ ආගම සහ සංස්කෘතිය යනු එකිනෙකට සම්බන්ධ ක‍්‍රියාදමයක් බවය. අනෙක් අතට මෙහි විලෝමය වන්නේද එක සංස්කෘතියකට එරෙහිව අනෙක් සංස්කෘතිය ලෙසින් හා එක ආගමකට විරුද්ධව අනෙක් ආගම ලෙසින් ගොඩනැගෙන ප‍්‍රතිපක්ෂයන්ය. අපේ රටේ ඉතිහාසය පුරාවටම මේ කාරණය අප හොඳින්ම අත්දැක ඇති බව විශේෂයෙන් කිව යුත්තක් නොවේ.

ආගම සහ මෙරට සමාජයේ පැවැත්ම පිළිබඳවත් ආගම මෙරට දේශපාලනයට අනාගතයේදී සිදුකරන බලපෑම පිළිබඳවත් සාකච්ඡාව මතුවිය යුතුම දෙයක් බව සැබෑවක් වුවත් මේ මොහොතේ සිදුවෙමින් පවතින්නේ ජනප‍්‍රිය අර්ථයෙන් බුදුදහම අභිමුඛ කරගනිමින් සිදුකරන පහර ගැසීමක් තරමට මේ තත්වය පහතට ගමන් කර ඇති බව මගේ තේරුම් ගැනීමය.

ආගමේ ඉතිහාසය තුළ දකින්නට ලැබෙන ඉතාමත් වැදගත් කාරණයක් වන්නේ අද අප අත්දකිමින් සිටින ‘සංවිධානාත්මක ආගම්’ (organized religion)පැමිණීමත් සමග ආගම් තුළ සිදුවී ඇති බරපතළ වෙනස්කම් පද්ධතියයි. යම් රටක ආගමික ආකෘතීන් ඒ රටේ සමාජ දේශපාලනික අරගලයක කොටස්කරුවෙකු ලෙසින් ප‍්‍රතිනිර්මාණය වීමේදී ඇති කරන සමාජ බලපෑම සහ එය විසින් පෙරළා ආගම් තුළ සිදුකරන වෙනස්කම් මේ කාරණයේදී එක් පැත්තකින් ඉතාමත් වැදගත් කාරණයක්ය. අනෙක් අතින් වැදගත් වන්නේ ධනේශ්වර දේශපාලන ආර්ථික ක‍්‍රමය සංවර්ධනය වීමේ ක‍්‍රියාවලිය තුළින් ආගම වෙතට සිදුකරන බලපෑම සහ එහි ආවශ්‍යක කලාපයක් ලෙසින් ආගම තුළ ඇති කරන ප‍්‍රතිනිර්මාණය වීමේ විභවතාවයි. දැන් බුදුන්ගේ ධර්මය යැයි ත‍්‍රිපිටකයේ තිබෙන පාඨයන් සහ ‘විසි එක්වන සියවසේ සිංහල බුද්ධාගම’ ලෙසින් අද පවතින දේ අතර පරස්පරයක් තිබේ යැයි සමහරුන් කියන්නේ මේ කාරණය තේරුම් නොගැනීම හේතුවෙන්ය. බයිබලයේ තිබෙන කතෝලික දහම සහ කතෝලික පල්ලියේ වර්තමාන ක‍්‍රියාදාමය සමග ගළපා බැලූවත් තත්වය මේ වගේමය. කුරානය සහ මුස්ලිම් ආගමේ වර්තමාන පෙනීසිටීම වන සෞදි අරාබියානු ස්ලාම් ආකෘතිය කියන්නේද ඒ වගේම කථාවක්ය. එහෙයින් ආගමේ ප‍්‍රායෝගික ක‍්‍රියාකාරිත්වය සහ එහි ශුද්ධ ග‍්‍රන්ථ අතර වෙනසක් තිබෙනවායැයි කියන එකේ එතරම් තේරුමක් දේශපාලනික අර්ථයෙන් හෝ සමාජ විද්‍යාත්මක අර්ථයෙන් ඇත්තේ නැත.

ආගමේ පැවැත්ම දාර්ශනිකව තහවුරු කරන්නේ කෙසේද යන කාරණය දර්ශන විෂය ක්ෂේත‍්‍රයේ විශේෂ අවධානයක් ලබාගත් දෙයක්ය. මේ පිළිබඳව මා සිත්ගත් එක් ඉදිරිපත් කිරීමක් ඉමානුවෙල් කාන්ට්ගේ විචාර දර්ශනය මගින් යෝජනා කරන ඥනවිභාගය සමග සම්බන්ධ වී තිබෙයි. කාන්ට් අනුව මිනිසා ඥානය ලබන්නේ හ්‍යුම් වැනි බි‍්‍රතාන්‍යයේ දාර්ශනිකයන් කී ආකාරයෙන් තමාගේ අනුභූතීය යෙදවීමෙන් පමණක් නොවේ. කාන්ට්ට අනුව අප ඥානනය කරන්නේ අනුභූතියට පෙර අප විසින්ම තනාගත් ප‍්‍රාග් අනුභූතී (a priori) ආකෘතීන් (කාලය අවකාශය වැනි) ඉන්ද්‍රීය අනුභූතිය මගින් බාහිර ලෝකයේ ඇති නානත්වය (manifolds) ප‍්‍රක්ෂේපණය කිරීමෙන්ය. කාන්ට්ට අනුව මෙසේ වූ ඥානන ක‍්‍රියාවලියට ඇතුළත් නොවන කලාපය අප මිනිසුන් ලෙසින් කවදාවත් දැනගන්නේ නැත. ඒ කියන්නේ පැවැත්මේ ප‍්‍රකේවලත්වය (Things in themselves) අප කවරදාවත් ඥානනය හරහා දකින්නේ නැත. දැන් ආගම ස්වකීය වැඩබිම බවට පත් කරගන්නේ අපේ ඥානනයට අහු නොවන මේ කලාපයය.

ධනේශ්වර ක‍්‍රමයේ මුල් සංවර්ධන ක‍්‍රියාදාමය දෙස බලමින් ස්වකීය අදහස් ඉදිරිපත් කළ මාක්ස් කීවේ ආගම යනු මිනිසාගේ සැබෑ ලෝකයේ සම්බන්ධතාවන් අමතක කරවන කලාපයක් ලෙසින්ය. ආගම මිනිසාට ඇතුල් කරන්නේ සමාජ සම්බන්ධතාවන් මකන අවකාශයක් බව එහි සැබෑ අරුතය. ‘ආගම අබිං’ යැයි කියා පොදුවේ ඔහුගේ ප‍්‍රකාශයෙන් කියවෙන්නේ මේ කාරණයය. ඒත් ධනවාදයේ මාක්ස් නොදුටු අපේ කාලයේ කථාවෙන් කියවෙන්නේ ආගම ධනවාදයේම අනුල්ලංඝනීය අංගයක් බවට මේ වන විට වර්ධනය වෙමින් පවතින බවය. ධනවාදයේ වෙළඳපොළින් පළවාහැරෙන දුගියන් හා පීඩිතයන් (නිර්ධනයන් නොවේ* ස්වකීය පැවැත්මේ දිසාව හදාගන්නේ ආගමේ හා භක්තියේ පිහිටෙන් බව දැන් පෙනීයන කාරණයය. ඒ අර්ථයෙන් ධනවාදය පවතින තාක්් ආගමේ වැදගත්කම අඩු වෙන්නේ නැති බව තේරුම් යන කාරණයකි.

දැන් අපේ රටේ ආගම පිළිබඳ සාකච්ඡාව හුදු ‘වෙන කෙනෙක්ගේ දෙයක් තවත් කෙනෙකුට කියන’ අබිලින්ලාගේ ආකාරයෙන් සිදුවීම නිසා මෙහි ඇති පදනම් දාර්ශනික හෝ දේශපාලනික අර්ථයෙන් විභාග කරගැනීමේ හැකියාවක් නොමැති බව ඉතාමත් පැහැදිලි කාරණයක්ය.

චරිත හේරත්

 

ආගම, අබිං සහ ‘අබිලින්ලා’

0

මේ දවස්වල සමාජ මාධ්‍යවල සාකච්ඡ‍ා වෙමින් පවතින විශේෂ මාතෘකාවක් වන්නේ මේ රටේ ආගමික මතවාදයන්ට, විශේෂයෙන්ම බුද්ධාගමට සාහිත්‍ය නිර්මාණයන් හරහා අපහාසයක් සිදුවෙන්නේ යැයි යන කාරණයය. මේ සාකච්ඡාව විශේෂයෙන් මතුවුණේ ‘බුදුන්ගේ රස්තියාදුව’ නමින් කෘතියක් පළවීමත්, ජාතික සමගි සන්ධානය පිළිබද සම්බන්ධීකරණ කාර්යාලය මගින් ‘කණට පහරක්’ නමින් යුත් නාට්‍යයක් හැදීමත් නිසාය. මේ කාරණා ගැන පළල් සංවාදයක් රටේ මතු විය යුතු වුණත් දැනට සිදුවෙමින් පවතින්නේ යම් ආකාරයක පටු කා කොටා ගැනීමක් බවද ඉතාමත් පැහැදිලිය.

මේ රටේ විවිධ සංස්කෘතීන් ගොඩනැගීම පසුපස විවිධ ආගමික විශ්වාසයන් පැවති බවත් විවිධ ආගමික විශ්වාසයන් ගොඩනැගීම පසුපස විවිධ සංස්කෘතීන් තිබූ බවත් සත්‍යයක්ය. ඒ කියන්නේ ආගම සහ සංස්කෘතිය යනු එකිනෙකට සම්බන්ධ ක‍්‍රියාදමයක් බවය. අනෙක් අතට මෙහි විලෝමය වන්නේද එක සංස්කෘතියකට එරෙහිව අනෙක් සංස්කෘතිය ලෙසින් හා එක ආගමකට විරුද්ධව අනෙක් ආගම ලෙසින් ගොඩනැගෙන ප‍්‍රතිපක්ෂයන්ය. අපේ රටේ ඉතිහාසය පුරාවටම මේ කාරණය අප හොඳින්ම අත්දැක ඇති බව විශේෂයෙන් කිව යුත්තක් නොවේ.

ආගම සහ මෙරට සමාජයේ පැවැත්ම පිළිබඳවත් ආගම මෙරට දේශපාලනයට අනාගතයේදී සිදුකරන බලපෑම පිළිබඳවත් සාකච්ඡාව මතුවිය යුතුම දෙයක් බව සැබෑවක් වුවත් මේ මොහොතේ සිදුවෙමින් පවතින්නේ ජනප‍්‍රිය අර්ථයෙන් බුදුදහම අභිමුඛ කරගනිමින් සිදුකරන පහර ගැසීමක් තරමට මේ තත්වය පහතට ගමන් කර ඇති බව මගේ තේරුම් ගැනීමය.

ආගමේ ඉතිහාසය තුළ දකින්නට ලැබෙන ඉතාමත් වැදගත් කාරණයක් වන්නේ අද අප අත්දකිමින් සිටින ‘සංවිධානාත්මක ආගම්’ (organized religion)පැමිණීමත් සමග ආගම් තුළ සිදුවී ඇති බරපතළ වෙනස්කම් පද්ධතියයි. යම් රටක ආගමික ආකෘතීන් ඒ රටේ සමාජ දේශපාලනික අරගලයක කොටස්කරුවෙකු ලෙසින් ප‍්‍රතිනිර්මාණය වීමේදී ඇති කරන සමාජ බලපෑම සහ එය විසින් පෙරළා ආගම් තුළ සිදුකරන වෙනස්කම් මේ කාරණයේදී එක් පැත්තකින් ඉතාමත් වැදගත් කාරණයක්ය. අනෙක් අතින් වැදගත් වන්නේ ධනේශ්වර දේශපාලන ආර්ථික ක‍්‍රමය සංවර්ධනය වීමේ ක‍්‍රියාවලිය තුළින් ආගම වෙතට සිදුකරන බලපෑම සහ එහි ආවශ්‍යක කලාපයක් ලෙසින් ආගම තුළ ඇති කරන ප‍්‍රතිනිර්මාණය වීමේ විභවතාවයි. දැන් බුදුන්ගේ ධර්මය යැයි ත‍්‍රිපිටකයේ තිබෙන පාඨයන් සහ ‘විසි එක්වන සියවසේ සිංහල බුද්ධාගම’ ලෙසින් අද පවතින දේ අතර පරස්පරයක් තිබේ යැයි සමහරුන් කියන්නේ මේ කාරණය තේරුම් නොගැනීම හේතුවෙන්ය. බයිබලයේ තිබෙන කතෝලික දහම සහ කතෝලික පල්ලියේ වර්තමාන ක‍්‍රියාදාමය සමග ගළපා බැලූවත් තත්වය මේ වගේමය. කුරානය සහ මුස්ලිම් ආගමේ වර්තමාන පෙනීසිටීම වන සෞදි අරාබියානු ස්ලාම් ආකෘතිය කියන්නේද ඒ වගේම කථාවක්ය. එහෙයින් ආගමේ ප‍්‍රායෝගික ක‍්‍රියාකාරිත්වය සහ එහි ශුද්ධ ග‍්‍රන්ථ අතර වෙනසක් තිබෙනවායැයි කියන එකේ එතරම් තේරුමක් දේශපාලනික අර්ථයෙන් හෝ සමාජ විද්‍යාත්මක අර්ථයෙන් ඇත්තේ නැත.

ආගමේ පැවැත්ම දාර්ශනිකව තහවුරු කරන්නේ කෙසේද යන කාරණය දර්ශන විෂය ක්ෂේත‍්‍රයේ විශේෂ අවධානයක් ලබාගත් දෙයක්ය. මේ පිළිබඳව මා සිත්ගත් එක් ඉදිරිපත් කිරීමක් ඉමානුවෙල් කාන්ට්ගේ විචාර දර්ශනය මගින් යෝජනා කරන ඥනවිභාගය සමග සම්බන්ධ වී තිබෙයි. කාන්ට් අනුව මිනිසා ඥානය ලබන්නේ හ්‍යුම් වැනි බි‍්‍රතාන්‍යයේ දාර්ශනිකයන් කී ආකාරයෙන් තමාගේ අනුභූතීය යෙදවීමෙන් පමණක් නොවේ. කාන්ට්ට අනුව අප ඥානනය කරන්නේ අනුභූතියට පෙර අප විසින්ම තනාගත් ප‍්‍රාග් අනුභූතී (a priori) ආකෘතීන් (කාලය අවකාශය වැනි) ඉන්ද්‍රීය අනුභූතිය මගින් බාහිර ලෝකයේ ඇති නානත්වය (manifolds) ප‍්‍රක්ෂේපණය කිරීමෙන්ය. කාන්ට්ට අනුව මෙසේ වූ ඥානන ක‍්‍රියාවලියට ඇතුළත් නොවන කලාපය අප මිනිසුන් ලෙසින් කවදාවත් දැනගන්නේ නැත. ඒ කියන්නේ පැවැත්මේ ප‍්‍රකේවලත්වය (Things in themselves) අප කවරදාවත් ඥානනය හරහා දකින්නේ නැත. දැන් ආගම ස්වකීය වැඩබිම බවට පත් කරගන්නේ අපේ ඥානනයට අහු නොවන මේ කලාපයය.

ධනේශ්වර ක‍්‍රමයේ මුල් සංවර්ධන ක‍්‍රියාදාමය දෙස බලමින් ස්වකීය අදහස් ඉදිරිපත් කළ මාක්ස් කීවේ ආගම යනු මිනිසාගේ සැබෑ ලෝකයේ සම්බන්ධතාවන් අමතක කරවන කලාපයක් ලෙසින්ය. ආගම මිනිසාට ඇතුල් කරන්නේ සමාජ සම්බන්ධතාවන් මකන අවකාශයක් බව එහි සැබෑ අරුතය. ‘ආගම අබිං’ යැයි කියා පොදුවේ ඔහුගේ ප‍්‍රකාශයෙන් කියවෙන්නේ මේ කාරණයය. ඒත් ධනවාදයේ මාක්ස් නොදුටු අපේ කාලයේ කථාවෙන් කියවෙන්නේ ආගම ධනවාදයේම අනුල්ලංඝනීය අංගයක් බවට මේ වන විට වර්ධනය වෙමින් පවතින බවය. ධනවාදයේ වෙළඳපොළින් පළවාහැරෙන දුගියන් හා පීඩිතයන් (නිර්ධනයන් නොවේ* ස්වකීය පැවැත්මේ දිසාව හදාගන්නේ ආගමේ හා භක්තියේ පිහිටෙන් බව දැන් පෙනීයන කාරණයය. ඒ අර්ථයෙන් ධනවාදය පවතින තාක්් ආගමේ වැදගත්කම අඩු වෙන්නේ නැති බව තේරුම් යන කාරණයකි.

දැන් අපේ රටේ ආගම පිළිබඳ සාකච්ඡාව හුදු ‘වෙන කෙනෙක්ගේ දෙයක් තවත් කෙනෙකුට කියන’ අබිලින්ලාගේ ආකාරයෙන් සිදුවීම නිසා මෙහි ඇති පදනම් දාර්ශනික හෝ දේශපාලනික අර්ථයෙන් විභාග කරගැනීමේ හැකියාවක් නොමැති බව ඉතාමත් පැහැදිලි කාරණයක්ය.

චරිත හේරත්

 

උතුරු නැගෙනහිර තරුණයන්ට පොහොට්ටුවේ බැල්ම

0

උතුරු නැගෙනහිර දෙමළ මුස්ලිම් තරුණයන් තම පක්ෂයේ තරුණ සංවිධානය වන පොදුජන තරුණ පෙරමුණ වෙත දිනාගෙන ඔවුන් තම පක්ෂය තුළින් දේශපාලනය වෙත ගෙන්වා ගැනීම සඳහා මැතිවරණ බල ප‍්‍රදේශ කේන්ද්‍රගතව එම පළාත්හි තරුණ පෙරමුණු පිහිටුවීම මේ වන විට ආරම්භ කර ඇතැයි ශ‍්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ ප‍්‍රකාශකයෙක් පැවසීය. එහි පළමු අදියර ලෙස නැගෙනහිර පළාතේ ආසනවලින් 80%ක පමණ මේ වනවිට තරුණ සංවිධාන පිහිටුවා ඇතැයි ප‍්‍රකාශ කරන ඔහු එලැඹෙන නොවැම්බරය අවසන් වනවිට සම්පූර්ණ උතුරු පළාතම ආවරණය කිරීම තම පක්ෂයේ බලාපොරොත්තුව වන බවද පවසයි.

ඒ ඔස්සේ එලැඹෙන ජනපතිවරණයේදී උතුරු නැගෙනහිර බහුතර දෙමළ මුස්ලිම් තරුණ ඡුන්ද තම සන්ධානය වෙත දිනාගත හැකි වනු ඇතැයි ඔහු විශ්වාසය පළකළේය.