No menu items!
26.6 C
Sri Lanka
20 June,2026
Home Blog Page 361

එජාපයෙන් යන්නේ නැහැ සජිත් පොරොන්දු වෙලා

එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙන් ඉවත් නොවන බවත්, රනිල් වික‍්‍රමසිංහ මහතා සම`ග එක`ගතාවක් ඇති කරගෙන මහ මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වෙන බවත් විපක්ෂ නායක සජිත් පේ‍්‍රමදාස තමන්ට පොරොන්දු වී ඇතැයි එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ මන්ත‍්‍රීවරු කිහිප දෙනෙක් අනිද්දා කළ විමසීමකදී පැවසූහ.

එජාපයෙන් වෙන්ව සමගි ජන බලවේගයෙන් තනිව මහ මැතිවරණයට ඉදිරිපත් නොවන ලෙස එම මන්ත‍්‍රීවරුන් සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතාගෙන් ඉල්ලීම් කර ඇති අතර ඒවාට පිළිතුරු ලබා දෙමින් ඔහු එසේ පොරොන්දු වී ඇත.

එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ මන්ත‍්‍රීවරියක ප‍්‍රකාශ කළේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙන් වෙන්ව තම කණ්ඩායම තර`ග කළහොත් තමන්ට මහ මැතිවරණයේදී අවදානම් සහගත තත්වයකට මුහුණදෙන්නට සිදුවනු ඇති බවය. තමා තර`ග කරන දිස්ත‍්‍රික්කයේ වැඩි පිරිසක් අලියා ලකුණට ඡුන්දය දීමට පුරුදු වී සිටින බව ඇය කීවාය.

තවත් මන්ත‍්‍රීවරයෙකු කීවේ සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතාගේ නායකත්වයකින් වූ වෙනම පක්ෂයක් හා එක්සත් ජාතික පක්ෂය වෙන වෙනම තරග කරන තත්වයක් ඇති වුවහොත් තමා එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙන් ඉවත් නොවී එම පක්ෂයෙන් තර`ග කරන බවය. තමන් ඇතුළු මන්ත‍්‍රීවරුන් ගණනාවක්ම එසේ වුවහොත් එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ රැු`දී සිටින බව ඔහු කීය.

සජිත් පේ‍්‍රමදාස පිළේ මන්ත‍්‍රීවරයෙකු අනිද්දා සමග ප‍්‍රකාශ කළේ සමගි ජන බලවේගය යටතේ හංසයා හෝ අලියා ලකුණින් මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වීමට නොහැකි වුවහොත් රනිල් පිල සම`ග මධ්‍යස්ථ එක`ගතාවකට පැමිණීමට සජිත් පේ‍්‍රමදාස මහතා සූදානමින් සිටින බවය. ඒ අනුව ඉදිරි මහමැතිවරණයට නාම යෝජනා සකස් කිරීම හා මැතිවරණ ව්‍යාපාරය මෙහෙයවීම පොදු සන්ධානයක් යටතේ සිදු කිරීමටත් එම නාමයෝජනා අලියා ලකුණ යටතේ එක්සත් ජාතික පක්ෂයෙන් ඉදිරිපත් කිරීමටත් එක`ගතාවක් ඇති කරගැනීමට බලාපොරොත්තු වන බව කීය. ඒ අනුව නාමයෝජනා සකස් කිරීමේ හා මැතිවරණ ව්‍යාපාරය මෙහෙයවීමේ අයිතිය තම කණ්ඩායමට ලබාගැනීමට හැකිවනු ඇතැයි ඔහු කීය.

පෞද්ගලික අංශයේ වැටුප් ආණ්ඩුව තීරණය කරන ජනාධිපති වැටුප් කොමිසම

0


බලයට පත්වී මාස තුනක කාලයක් ගතවෙද්දී කොමිෂන් සහ කමිටු පත්කිරීම සඳහා වැඩි දක්ෂතාවක් ඇති බව ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ පෙන්නුම් කරමින් සිටී.
ඒ අනුව ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ අලූතින්ම පිහිටුවා ඇති කොමිෂන් සභාව වන්නේ ජාතික වැටුප් කොමිෂන් සභාවය. එය පෙබරවාරි මස 14 දින සිට ක‍්‍රියාත්මකය. මෙම නව කොමිසම ක‍්‍රියාත්මක වීමත් සමග හිටපු ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන 2019 මාර්තු 18 දින පිහිටුවූ එස්. රනුග්ගේ මහතාගේ සභාපතිත්වයෙන් යුත් ජාතික වැටුප් හා සේවක සංඛ්‍යා කොමිසම අහෝසි වී ඇත.


නව ජාතික වැටුප් කොමිසමට සාමාජිකයන් 15 දෙනෙකු ඇතුළත් වන අතර එහි සභාපතිවරයා වන්නේ උපාලි විජේවීර මහතාය. ලේකම් වන්නේ චන්ද්‍රානි සේනාරත්න මහත්මියය. ගෝඨාභය ජයරත්න, සුජාතා කුරේ, මධුරා වේහැල්ල, එම්.එස්.ඞී. රණසිරි, වෛද්‍ය ආනන්ද හපුගොඩ, මහාධිකරණ විනිසුරු සංජීව සෝමරත්න, අජිත් නයනකාන්ත, රවී ලියනගේ, සනත් එදිරිවීර, මහාචාර්ය රංජිත් සේනාරත්න, ඉංජිනේරු ආර්.එම්. අමරසේකර, විශ‍්‍රාමික මේජර් ජෙනරාල් සිරී රණවීර හා ඩබ්ලිව්.එච්. පියදාස යන මහත්ම මහත්මීහු එහි සෙසු සාමාජිකයෝය.
මෙම කොමිෂන් සභාව ජනාධිපතිවරයා පිහිටුවා ඇත්තේ ඔහුගේ ‘සෞභාග්‍යයේ දැක්ම‘ ජනාධිපතිවරණ ප‍්‍රතිපත්ති ප‍්‍රකාශය පදනම් කරගනිමින්ය.


ඒ අනුව මෙම වැටුප් කොමිසම පළාත් රාජ්‍ය සේවය හා සන්නද්ධ සේනාවන්ද ඇතුළු රාජ්‍ය සේවයද, ඒකාබද්ධ අරමුදලින් වැටුප් ගෙවනු ලබන සුවිශේෂ ආයතනයන්ද, රාජ්‍ය සංස්ථා, ව්‍යවස්ථාපිත මණ්ඩල, රජය සතු සමාගම්, රාජ්‍ය ව්‍යවසායයන්, ශ‍්‍රී ලංකා මහ බැංකුව ඇතුළු රජයේ බැංකු හා වෙනත් මූල්‍ය ආයතනද, සියලූම නියාමන ආයතනයන්ද ඇතුළුව සමස්ත රාජ්‍ය අංශයේ සියලූම ක්ෂේත‍්‍රයන්හි වැටුප් හා වේතන ඇතුළුව මූල්‍යමය පාරිශ‍්‍රමිකයන් හා මූල්‍යමය නොවන අනෙකුත් පහසුකම්ද අඛණ්ඩව සමාලෝචනයට ලක්කිරීම පදනම් කරගෙන ජාතික වැටුප් හා වේතන ප‍්‍රතිපත්තියක් පිළිබඳව රජයට උපදෙස් ලබාදීම සඳහා පිහිටුවා ඇත.


එම උපදෙස් ලබාදීමේදී කළමනාකරණ, විද්‍යාත්මක හා තාක්ෂණික ක්ෂේත‍්‍රයන්හි විශේෂඥයන් රාජ්‍ය සේවයට ආකර්ෂණය කරගැනීමේදී ඇතිකළ යුතු වෙනස්කම් පිළිබඳවද, දැනට උද්ගතව ඇති වැටුප් විෂමතාවන් නිවැරදි කිරීමේ අවශ්‍යතාව පිළිබඳවද, පෞද්ගලික අංශයේ සේවා නියුක්තිකයන් තෘප්තිමත් පිරිසක් බවට පත්කිරීමේ අවශ්‍යතාව පිළිබඳවද, වඩාත් ඉහළ ඵලදායීතාවක් හා කාර්යක්ෂමතාවක් ලබාගැනීම සඳහා රාජ්‍ය අංශය මෙහෙයවීමේ අවශ්‍යතාව පිළිබඳව හා රජයේ අරමුදල් සීමාව තුළ ක‍්‍රියාත්මක වීම පිළිබඳව යෝජනා හා නිර්දේශයන් ලබාදීමට කටයුතු කළ යුතුය.


ඊට අමතරව රාජ්‍ය හා අර්ධ රාජ්‍ය අංශය තුළ සමාන සුදුසුකම් සහිතව සේවයේ යෙදෙන වෘත්තිකයන්ගේ වැටුප්, වේතන හා දීමනා අතර විෂමතාවන් අවම කිරීමේ යෝජනා ඉදිරිපත් කිරීමත් රාජ්‍ය අංශයේ වැටුප් හා සේවා කොන්දේසි සම්බන්ධයෙන් ආරවුල් බේරුම් කිරීමේ මණ්ඩලයක් ලෙස ක‍්‍රියාකිරීමත්, රාජ්‍ය සේවය හැර යෑම වැළැක්වීමට අවශ්‍ය ප‍්‍රතිපත්ති සකස් කර නිර්දේශ ඉදිරිපත් කිරීමත්, අනිවාර්ය විශ‍්‍රාම යෑමේ වයස් සීමාව නිර්දේශ කිරීමත් හා පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයන් සඳහා අවම වැටුපක් සඳහා රජයට නිර්දේශ ඉදිරිපත් කිරීමත් යන ප‍්‍රධාන කරුණු මෙම ජාතික වැටුප් කොමිසමේ විෂය යටතට පවරා ඇත. එම කර්තව්‍යයන් සඳහා අනුකමිටු පත්කිරීමේ හැකියාවද කොමිසමට ලබාදී තිබේ.


පෞද්ගලික අංශය සඳහා වැටුප්


ජනාධිපතිවරයාගේ මෙම වැටුප් කොමිසම විශේෂ වන්නේ ඒ මගින් රාජ්‍ය අංශයට අමතරව පෞද්ගලික අංශය සඳහාද අවම වැටුපක් තීරණය කිරීමත්, පෞද්ගලික අංශයේ නිපුණතා වැඩිකරලීම, රැුකියා සුරක්ෂිතභාවය හා එම අංශයේ සේවකයන්ට අත්‍යවශ්‍ය සුබසාධන පහසුකම් ලැබෙන බවට සහතික කිරීමත් පිළිබඳ නිර්දේශ ඉදිරිපත් කළ යුතු නිසාය.


පැවති කොමිෂන්


මෙතෙක් පැවති සියලූම වැටුප් කොමිෂන්වලින් කරනු ලැබුයේ විශේෂයෙන්ම රාජ්‍ය අංශයේ වැටුප් තීරණය කිරීමය. අර්ධ රාජ්‍ය, රජයේ අනෙකුත් සමාගම් පිළිබඳව වැටුප් තීරණය කළ යුතු යැයි සමහර අවස්ථාවලදී එම කොමිෂන් සභා විෂය පථයට ඇතුළත් වුවත් එය ඒ ආකාරයටම සිදුවුණේ නැත.


අර්ධ රාජ්‍ය අංශයේ සංස්ථා, මණ්ඩල, අධිකාරී හා අනෙකුත් ව්‍යවස්ථාපිත ආයතනත්, රාජ්‍ය සමාගම්වලත් වැටුප් තීරණය කරනු ලැබුයේ බොහෝවිට එම ආයතන අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයන්ය. නැත්නම් වෘත්තීය සමිති සමග ඇතිකරගන්නා ලද සාමූහික ගිවිසුම් මතය. අලාභ ලබන හෝ වසා දැමීමට නියමිත රාජ්‍ය ආයතන සඳහා භාණ්ඩාගාරයෙන් කරන නියම කිරීම් අනුව වැටුප් ගෙවනු ලැබීය.


අලූත් වැටුප් කොමිසමට අර්ධ රාජ්‍ය අංශයේ එකී ආයතන පිළිබඳ අලූතින් සිතන්නට සිදුවනු ඇත. වෘත්තීය සමිති සමඟ සාමූහික ගිවිසුම් මත සිදුකරන වැටුප් ව්‍යුහයන් සහිත රාජ්‍ය ආයතන සම්බන්ධයෙන් තවදුරටත් වෙනම සිතන්නට සිදුවනු ඇත. එහිදී නූතන ලෝකය පිළිගත් කාර්මික සාමයේ අත්‍යවශ්‍ය අංගයක් වූ සාමූහික ගිවිසුම් නොතකා හැර කටයුතු කිරීමේ හැකියාවක් ජාතික වැටුප් කොමිසමට මෙන්ම ආණ්ඩුවටද නොමැති බව ජනාධිපතිවරයා කල්පනා කළ යුතුය.
එම නිසා රාජ්‍ය හා අර්ධ රාජ්‍ය යන මුළු රාජ්‍ය අංශයටම වැටුප් ව්‍යුහයක් ගැන කල්පනා කළ යුත්තේ මේ එක් එක් අංශයේ ඇති වෙනස්කම්ද සැලකිල්ලට ගනිමින්ය. එහිදී මූලික සේවක අයිතිවාසිකම්ද කඩ නොවිය යුතුය. ඒ අනුව රාජ්‍ය අංශයේ හෝ අර්ධ රාජ්‍ය අංශයේ යම්කිසි සේවකයෙකු ලබමින් සිටින වැටුප්, ස්ථීර දීමනා හා ස්ථීර පහසුකම් අඩුවීම හෝ කපාහැරීම නීතිවිරෝධී බව මේ පිරිස් තේරුම් ගත යුතුය.


රාජ්‍ය අංශයේ වැටුප්


සමස්ත රටේ රාජ්‍ය හා පෞද්ගලික අංශයේ වැටුප් දෙස අවධානය යොමු කිරීමේදී රාජ්‍ය හා අර්ධ රාජ්‍ය අංශ යන රාජ්‍ය අංශයේ මෙන්ම, රාජ්‍ය හා පෞද්ගලික අංශයේ යන අංශ දෙකේද බරපතළ වැටුප් විෂමතාවක් තිබෙන බවට තර්කයක් නැත.


විශේෂයෙන්ම රාජ්‍ය අංශයේ පහළම සේවකයන්ගේ අවම වැටුප පවතින්නේ ඉතා ඉහළ අගයකය. අද වනවිට රාජ්‍ය අංශයේ සේවකයෙකුගේ අවම වැටුප රුපියල් 24,250කි. ඊට රුපියල් 7800ක ජීවන වියදම් දීමනාවක්ද අයත්ය. ඒ අනුව අතිකාල හෝ වෙනත් දීමනා නොමැති අවම වැටුප රුපියල් 32,050කි. යහපාලන ආණ්ඩුව තීරණය කර තිබූ පරිදි පසුගිය ජනවාරි මාසයේදී රුපියල් 3000කින් එම වැටුප වැඩිවුයේ නම් එය තවත් ඉහළ යෑමට තිබුණි.


එහෙත් පෞද්ගලික අංශයේ පහළම සේවකයන්ගේ හෙවත් අවම වැටුප රුපියල් 11,000කි. මෙම වැටුපට සේවකයන් සොයාගැනීමට නොහැකි නිසා ඊට වඩා වැඩි වැටුපක් සමහර පහළ මට්ටමේ සේවකයන්ට පෞද්ගලික අංශය ගෙවන බව ඇත්ත වුවත් පහළ මට්ටමේදී සීයට සීයක් හෝ ඊට වැඩි වැටුප් පරතරයක් රාජ්‍ය හා පෞද්ගලික අංශයේදී දක්නට ලැබේ.


පෞද්ගලික අංශයට අවශ්‍ය ශ‍්‍රම බලකාය නිර්මාණය කරදීම සඳහාත් පහළ මට්ටමේ රැුකියා සඳහා රාජ්‍ය අංශයට ඇති ඉල්ලූම අවම කිරීම සඳහාත් විසඳුම් සෙවිය යුතු එක් ස්තරයක් වන්නේ මෙම රාජ්‍ය හා පෞද්ගලික අංශයේ අතිවිශාල වැටුප් විෂමතාවය.
ඉන් එහාට රාජ්‍ය අංශයට ඇති ඉල්ලූම වන්නේ රැුකියා සුරක්ෂිතතාව, විශ‍්‍රාම වැටුප, වාහන බලපත් හා වැඩි නිවාඩු ප‍්‍රමාණය යන කාරණාය.


පෞද්ගලික අංශයේ වැටුප්


පෞද්ගලික අංශයේ වැටුප් තීරණය කිරීම විවිධ කර්මාන්ත හා සේවා ක්ෂේත‍්‍රයන් පිළිබඳ පිහිටුවා ඇති පඩිපාලක සභා මගින් සිදුකෙරේ. මේ පඩිපාලක සභා තුළ සේව්‍යයන්ද, වෘත්තීය සමිතිද, රජයද නියෝජනය කරනු ලැබෙයි. කේවල් කිරීමේ හා එකඟතාවන්ගේ තීරණයන් මත එක් එක් පඩිපාලක සභාවේ අවම වැටුපේ පවා වෙනස්කම් පවතී. රජයකට තනිව යා හැක්කේ පෞද්ගලික අංශයේ පොදු අවම වැටුප පමණක් වසරින් වසර හෝ වසර කිහිපයකට වරක් තීරණය කිරීමේ හැකියාව පමණය.


පෞද්ගලික අංශයේත් සමහර ආයතනවල වැටුප් තීරණය වන්නේ හිමිකරුවන් හා වෘත්තීය සමිති අතර ඇතිකරගන්නා සාමූහික ගිවිසුම් මගින්ය. උදාහරණයකට වතුකරයේ වැටුප් පවා තීරණය වන්නේ වසර කිහිපයකට වරක් වතු වෘත්තිය සමිති හා හාම්පුතුන් අතර ඇති කරගන්නා සාමූහික ගිවිසුමක් අනුවය. වතුකරයේ සේවකයෙකුට දිනකට රුපියල් 1000ක් යන ජනාධිපතිවරයාගේ හෝ කැබිනට් මණ්ඩලයේ තීන්දුව වතු හාම්පුතුන් ප‍්‍රතික්ෂේප කළේ එවැනි වැටුපක් ඔවුන්ට දීමට බැරි බව කියමින්ය.


ඒ නිසා ජනාධිපතිවරයාගේ වැටුප් කොමිසමේ විෂය පථය තුළ ඇති පෞද්ගලික අංශයට වැටුප් ප‍්‍රතිපත්තියක් හැදීම යන්න ප‍්‍රශ්න රැුසක් අලූතින් ඇතිකරන ප‍්‍රායෝගික නොවන ජනප‍්‍රිය ක‍්‍රියාවක් විය හැකි බව සටහන් කළ යුතුමය. එවැනි පෞද්ගලික අංශයේ වැටුප් යෝජනාවක් බොහෝවිට ආණ්ඩුවකට ඉටු කරගත හැක්කේ පෑනෙන් නොව තුවක්කුවෙන් බවද කිව යුතුය.

”ඔස්කාර් රසවත් හැන්දෑවක් වෙන්නේ..”

0




තරු විසුල ඔස්කාර් සම්මාන රාත‍්‍රිය පසුගිය දා නිමාවට පත් වුණා. ලෝක පාපන්දු තරගාවලියට පස්සේ මුළු ලෝකය පුරාම සජීවීව විකාශය වන්නේ මේ සම්මාන රාත‍්‍රිය කියලයි මට හිතෙන්නේ. සිනමාව නරඹන සහ නරඹන්නේ නැති අයත් හැකි සැම විටම ටීවී එකක් ළඟට වෙලා මේ උළෙල නරඹන්න අවස්ථාවක් හොයා ගන්නවා. මෙවර හොඳම චිත‍්‍රපටය, අධ්‍යක්ෂණය, තිරනාටකය, හොඳම විදේශ භාෂා චිත‍්‍රපටය කියන සම්මාන හතරම දිනා ගත්තේ කොරියානු සිනමාකරුවකු වන බොන් ජූන් හෝ අධ්‍යක්ෂණය කළ ‘පැරසයිට්’ චිත‍්‍රපටය. පැරසයිට් ගැන අපේ සිනමා රසිකයිනුත්, සිනමාව ගැන උනන්දුවක් දක්වන අයත් ඉතා ඉහළින් කතා කරනවා. ඒ නිසාම පැරසයිට් ෆිල්ම් එකේ මේ ජයග‍්‍රහණය අපි කවුරුත් සතුටු කළ එකක්. ‘ස්ලම් ඩෝග් මිලියෙනයාර්‘ ෆිල්ම් එක ඔස්කාර් දිනපු වෙලේත් අපි සතුටු වුණා. ඒක ඉංග‍්‍රීසි අධ්‍යක්ෂ කෙනෙක් හදපු එකක්. ඒත් අපට ජොලියක් ගියේ ඒක ‘අපේ ගමේ වැඩක්‘ විදියට දැනුණු නිසයි. නුවර කොල්ලෙක්, ගාල්ලේ කොල්ලෙක්, ධර්මරාජේ කොල්ලෙක් දින්නා වගේ ඒ ආර් රහ්මාන් ඔස්කාර් වේදිකාවේ සම්මාන ගන්නවා දකිනකොට අපටත් ගැම්මක් එනවා. ඉස්කෝලේ හෝ ගම අපි ඒ මොහොතට ඉන්දියානු කලාපෙට දික් කරගන්නවා.


පැරසයිට් සම්මාන දිනපු මොහොතේ මම විමුක්ති (ජයසුන්දරට කතා කළා සතුට බෙදාගන්න. විමුක්ති ලස්සන කතාවක් කිවුවා. ‘කොකා-කෝලා, මැක්ඩොනල්ඞ්, කේඑෆ්සී, බර්ගර් කිංග් වගේ ඇමෙරිකාව චිත‍්‍රපට හදන්නේ ලෝකෙටම පරිභෝජනය කරන්නයි. ඔස්කාර් ෆෙස්ටිවල් එකත් ඒ වගේ තමයි.’ ඇත්ත තමයි. ඒ ගොල්ලෝ හදනවා. අපි බලනවා. කොකා-කෝලාවලට වඩා රසවත් බීම ලෝකේ ඕන තරම් තියෙනවා. ඒත් කොකා-කෝලා එකක් බොනකොට දැනෙන ‘කික්’ එක ඒ රසවත් බීම බොනකොට දැනෙන්නේ නැහැ. කොකා-කෝලා කියන්නේ වහ කියලා පෙන්වන්න ඕන තරම් ක්ලිප්ස් සමාජ ජාලවල යනවා. කොකා-කෝලාවලින් යකඩ ඇණයක මලකඩ යවන්න පුළුවන්, ටොයිලට් කොමෝඞ් කහට යවන්න පුළුවන් වගේ ඒවා කියලා බය කරන්න හදනවා. ඒත් ඒ මොනවා කිවුවත් කොකා කෝලා බොනවා. ඒ ‘කික්’ එක නිසා. කොකා-කෝලා කියන්නේ බීමක් ම නෙවෙයි. සංස්කෘතියක්. හරියට බැලූවොත් දකුණු කොරියාව කියන්නෙම ඇමෙරිකානු නිෂ්පාදනයක්. ඇමෙරිකන් ෆ‍්‍රැන්චයිස් එකක්. හොලිවුඞ් ෆිල්ම්ස් වුණත් එහෙම තමයි. බලනකොට අමුතු ‘කික්’ එකක් තියෙනවා. ඔස්කාර් නයිට් එකත් ඒ වගේ. මම කියන්න ගත්තේ ඒ ගැන නෙවෙයි. ඔස්කාර් සම්මාන රාත‍්‍රියේ සම්මාන ගන්නා ශිල්පීන්ට අවස්ථාවක් ලැබෙනවා කෙටියෙන් කතාවක් කරන්න. ඒකට කියන්නේ ්ජජැචඒබජැ ිචැැජය, සිංහලෙන් (සම්මානය පිළිගැනීමේ කතාව කියල. ගොඩක් දෙනා මේ අවස්ථාවේ කරන්නේ තමන්ට ඒ ලද සම්මානය ලබාගන්න උදවු කරපු අයට ස්තුති කරන එක. ඔස්කාර් ඉතිහාසයේ කිහිප දෙනෙක් මේ අවස්ථාව ‘හඬක් නැති අය වෙනුවෙන් හඬක් නගන්න’ට යොදාගන තියෙනවා.


නූතන ‘ඔස්කාර් පිළිගැනීමේ දේශපාලන කතා’වල ඉතිහාසය ආරම්භ වෙන්නේ 1973. ඒ සම්මානය පිළිගනිමින් නෙවෙයි, සම්මානය ප‍්‍රතික්ෂේප කරමින්. ‘ගෝඞ් ෆාදර්‘ චිත‍්‍රපටයේ රඟ පෑම වෙනුවෙන් මාලන් බ‍්‍රැන්ඩෝට හිමි හොඳම නළුවා සම්මානය ගන්නට ඔහු වේදිකාවට ආවේ නැහැ. ඔහු ප‍්‍රසිද්ධියේ උළෙල වර්ජනය කර තිබුණා. ඔහුව නියෝජනය කරමින් වේදිකාවට ආවේ ස්වදේශික ඇමෙරිකානු ක‍්‍රියාකාරිකාවක සචීන් ලිට්ල්ෆෙදර්. ඇය බ‍්‍රැන්ඩෝ වෙනුවෙන් සම්මානය ප‍්‍රතික්ෂේප කළේ, චිත‍්‍රපට හා රූපවාහිනියේ ස්වදේශික ඇමරිකානුවන් ඒකාකෘතිකව (ිඑැරුදඑහචැ* නිරූපණ කිරීමට එරෙහිව ප‍්‍රකාශයක් කරමින්. එමෙන් ම ස්වදේශික ඇමරිකානු ජාතීන් සමඟ ඇති කර ගත් ගිවිසුම්වලට ගරු කිරීමට ෆෙඩරල් රජය දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ අපොහොසත් වීම ගැන විරෝධය පළකරමින්.


1978 අවුරුද්දේ හොඳම සහාය නිළිය සඳහා ‘ජූලියා’ චිත‍්‍රපටයේ, වැනේසා රෙඞ්ග්‍රෙව් නිර්දේශ වීමට විරුද්ධව, යුදෙව් ආරක්ෂක ලීගය ඇකඩමි සම්මානවලට විරුද්ධව පිකට් කළා. ඒ, ඔයැ ඡු්කැිඑසබැ (පලස්තීනුවා නමින් පලස්තීන විමුක්ති සංවිධානය ගැන සානුකම්පිත හැඟීමක් ඇතිවන විදියට ඇය විසින් නිෂ්පාදනය කරන ලද වාර්තා චිත‍්‍රපටයක් නිසා.


රෙඞ්ගේ‍්‍රව්ට ජූලියා චිත‍්‍රපටය වෙනුවෙන් ඔස්කාර් සම්මානය හිමිවුණා. මේ අවස්ථාව ප‍්‍රයෝජනයට ගනිමින් ඇය ඇයට විරුද්ධව පිකට් කරමින් සිටි අයව ආමන්ත‍්‍රණය කළේ ”සියොන්වාදී තක්කඩියන් රැුලක්” කියලයි.


විශිෂ්ට දේශපාලන වාර්තා චිත‍්‍රපටකරුවකු වන, මයිකල් මුවර්ගේ ඊදඅකසබට ත්‍දර ක්‍දකමපඉසබැ (බෝලිං ෆෝ කොලොම්බින්* ඔස්කාර් සම්මානය දිනන විට ඇමෙරිකාව ඉරාකය ආක‍්‍රමණය කරලා වැඩි දවසක් නැහැ. එවකට ඇමෙරිකානු ජනාධිපති ජෝර්ජ් ඩබ්ලිව් බුෂ්ව දැඩි ලෙස විවේචනය කරමින් සිටි මුවර්, මේ ඔස්කාර් අවස්ථාව ඒ සඳහා යොදාගන්න පසුබට වුණේ නැහැ.


‘අප ජීවත් වන්නේ මනඃකල්පිත කාලයක’. ඔහු කතාව පටන් ගත්තේ එහෙම. ඔහු දිගටම කියාගන ගියා. ‘..අප ජීවත් වන්නේ මනඃකල්පිත මැතිවරණ ප‍්‍රතිඵල හරහා මනඃකල්පිත ජනාධිපතිවරයකු තෝරා පත් කර ගන්නා කාලයක.’ මුවර් තම කතාව අවසන් කළේ..


”අප ජීවත් වන්නේ මනඃකල්පිත හේතූන් මත මිනිසෙකු අපව යුද්ධයට යවන කාලයක.!” කියලා.
මෑත කාලයක ලෝකයටම දැනෙන සංවේදී කතාවක් කළේ, 2017 අවුරුද්දේ ඔස්කාර් සම්මාන උළෙලේ දී ඔයැ ඍැඩැබ්බඑ චිත‍්‍රපටයේ රඟපෑම වෙනුවෙන් ඔස්කාර් සම්මානය දිනපු ලියනාර්ඩෝ ඩිකැප්රියෝ. ඔහුට ඒ අවුරුද්දේ ඔස්කාර් සම්මානය ලැබුණොත්, ඔහු එවැනි කතාවක් කරන බවට හොලිවුඩය පුරෝකථනය කර තිබුණා.


”දේශගුණික විපර්යාසය කියන්නේ සැබෑවක්! එය මේ දැන් සිදුවෙමින් පවතිනවා!! එය අපගේ සමස්ත ජීවී විශේෂයටම ඇති හදිසි තර්ජනයයි. අපි සාමූහිකව එක්ව වැඩ කළ යුතුයි. අතපසු කිරීම නතර කළ යුතුයි. විශාල ¥ෂකයන් වෙනුවෙන් පෙනී නොසිටින, කතා නොකරන, මුළු මිනිස් සංහතිය වෙනුවෙන්ම, ලෝකයේ ආදිවාසීන් වෙනුවෙන්, බිලියන හා බිලියන ගණනක් වූ වරප‍්‍රසාද නොලත් ජනතාව වෙනුවෙන් කතා කරන ලොව පුරා සිටින නායකයන්ට අප සහාය දැක්විය යුතුයි. අපේ දරුවන්ගේ දරුවන් වෙනුවෙන් සහ කෑදරකමේ දේශපාලනය නිසා තම හඬ යටපත් වූ අය වෙනුවෙන් කතා කරන අයට අප සහාය විය යුතුයි. අද රාත‍්‍රියේ මෙම පුදුමාකාර සම්මානය වෙනුවෙන් මම ඔබ සැමට ස්තූති කරනවා. අපි මේ ග‍්‍රහලෝකය සුළුකොට නොතකමු. මම මේ රාත‍්‍රිය සුළුකොට තකන්නේ නැහැ.!”


මේ ලියනාර්ඩෝ කියන්න පෙරුම්පුරාගන සිටි කතාවක් කියලයි බොහෝදෙනාගේ අදහස වුණේ.
මෙවර ඔස්කාර් සම්මාන උළෙලත් එවැනි කතාවලින් අඩුවක් නැහැ. ටරන්ටිනෝගේ ධබජැ ඹචදබ ් ඔසපැ සබ ්‍යදකකහඅදදා චිත‍්‍රපටයේ රඟපෑම වෙනුවෙන් හොඳම සහාය නළුවාට හිමි සම්මානය ලබා ගනිමින්, බ‍්‍රැට් පිට් ඇමෙරිකන් සෙනෙට් එක ට‍්‍රම්ප්ට විරුද්ධව ගෙනා දෝෂාභියෝගය පරාජය කළ එක ගැන තම කණස්සල්ල පළකළා.


ඒ උළෙලේ වඩාත් වැදගත් කතාව කළේ ‘ජෝකර්’ චිත‍්‍රපටයේ රඟපෑම වෙනුවෙන් වෝකින් ෆීනිකස් (න්‍ද්ුමසබ ඡුයදැබසං, හොඳම නළුවාට හිමි සම්මානය ගනිමින්. ”..අපි විශ්වාස කරනවා අපි තමයි විශ්වයේ කේන්ද්‍රය කියලා. අපි ස්වාභාවික ලෝකයට කඩා වැදී එහි සම්පත් කොල්ල කනවා. ගවයකු කෘත‍්‍රිමව ගැබ් ගැන්වීමටත්, ඇගේ දරුවා සොරකම් කිරීමටත් අපට අයිතියක් තියෙනවා කියලා හිතනවා. ඉන්පසු අපි ඇගේ පැටවා සඳහා තියෙන කිරි උදුරාගන අපේ කෝපි කෝප්පය රසකරන්නට එහෙමත් නැත්නම් සීරියල් (ධාන්‍ය පොඟවා ගන්නට යොදා ගන්නවා..
පුද්ගලික වෙනසක් පිළිබඳ අදහසට අපි බය වෙනවා. මොකද අප යමක් පරිත්‍යාග කළ යුතු යැයි කියලා සිතන නිසා. යමක් අතහරින්න වෙයි කියලා හිතන නිසා. නමුත් මිනිසුන් වන අප, අපගේ උපරිමයෙන්ම නිර්මාණශීලීයි. නව නිෂ්පාදනයේ දක්ෂයි. අපට පුළුවන් නිර්මාණය කරන්න. සංවේදනා දැනෙන සියලූ ජීවීන්ට සහ පරිසරයට ප‍්‍රයෝජනවත් වන වෙනස්වීම් පද්ධති නිර්මාණය කරන්නට, සංවර්ධනය කරන්නට හා ක‍්‍රියාත්මක කරන්නට අපට පුළුවන්..”


කතාව ඔහු අවසන් කරන්නේ මෙහෙම. ”.. මගේ සහෝදරයා, රිවර්, ඔහුට වයස අවුරුදු 17 දී මේ ගීතය ලියුවා. ඔහු පැවසුවේ ”පේ‍්‍රමයත් සමඟ ගැලවීම වෙත දිව යන්න. (එවිට* සාමය ඒ පසුපසින් එනු ඇති” කියලයි.
ඔස්කාර් රසවත් හැන්දෑවක් වෙන්නේ නළු නිළියන්ගේ විලාසිතා නිසාම නෙවෙයි. මේ වගේ පෙනීසිටීම් නිසා.

අශෝක හඳගම.

රාජපක්ෂලා කැපූ කැලෑ යහපාලනය වැවූ හැටි


විල්පත්තු වනාන්තරයට ඉහළින් ඇති රක්ෂිත වනාන්තර අසබඩ ගම්මානවලට නැවත ගිය ගමනේදී අපට දකින්නට හැකිවුණේ පෙර තිබුණු කාෂ්ඨක පරිසරය නොවේ. 2013 දී රාජපක්ෂ පාලනය යටතේ කපා දැමූ ගස් වෙනුවට අලූතින් ගස් වැවී ඇත. ප‍්‍රදේශයේ පදිංචිකරුවන් තමන්ගේ ගෙවතුවලද, නිවාස නැති තැන්වලද ගස් වැවෙන්නට ඉඩ හැර ඇත.


නියං කාලයේදී සිඳී ගිය දිය උල්පත් නැවත පිරී ඇත. වැව් පවා පිරී ඇත. ගස්වැල් වැවී ඇති නිසා සිසිල් සුළං හමයි. 2018 දී අප එහි යනවිටත් නියඟය නිසා වගා කරගත නොහැකිව තිබුණු අක්කර ගණනාවක කුඹුරු මේ වෙද්දී වගා කර ඇත. ඇතැම් කුඹුරු ඉඩම්වල ගොයම් කැපීමට පවා සූදානම් වෙයි.


මීට පෙර අප මරිච්චිකට්ටු ප‍්‍රදේශයට යන විට නාවික හමුදාවෙන් මිනිසුන්ගේ ඉඩම්වල කෙසෙල් වගාවක් පවත්වාගෙන යමින් තිබුණි. නාවික හමුදාවේ එම කෙසෙල් වගාව, කැලෑව කපා මුස්ලිම් ජනතාව කෙසෙල් වගා කර ඇති බව කියමින් හිරු ටීවී වැනි නාලිකාවලින් වීඩියෝ ලෙස පෙන්වා තිබුණේ එම වගාවන්ය. මේ වෙද්දී නාවික හමුදාව එම වගාවන්වල ඉඩම් හිමිකරුවන්ට නිදහස් කර ඇත. ඒ ඉඩම්වල දැන් කුඹුරු සැකසී ගොයම් වැවී ඇත. මෙම ප‍්‍රදේශවාසීන්ගේ ආර්ථිකය හා ජන ජීවිතය නංවන්නට යහපාලන ආණ්ඩුව කිසිවක් කළේ නැත. එහෙත් තමන්ගේම ශක්තියෙන් එම මිනිසුන් නැගිටිමින් සිටින බව අපට දැකගන්නට හැකිවිය.


දකුණේ පණ්ඩිතයන්ගේ විල්පත්තු කැපීම ගැන කෑගැසීම් තවමත් නැවතී නැත. හිරු ටීවී ප‍්‍රමුඛව මාධ්‍ය ආයතනවලින් මුස්ලිම් ජනතාවට එරෙහි දේශපාලන වෛරයක් ගොඩනැගීම සඳහා විල්පත්තු කැපූ බව අදටත් කියනු ඇසේ. එහෙත් මාධ්‍ය වාර්තාවලදී මේ ප‍්‍රදේශවල වත්මන් ඡුායාරූප පාවිච්චි නොකර, වසර හතරක් පමණ පැරණි ඡුායාරූප පාවිච්චි කිරීමටද ඔවුන් පරෙස්සම්ය. දැන් ඡුායාරූප පාවිච්චි කළා නම්, කොළ පැහැයෙන් වැඞී ඇති සෞභාග්‍යමත් පරිසරය පෙනෙනු ඇතැයි බියක් ඇති නිසා විය යුතුය.


මෑතකදී විගණකාධිපති දෙපාර්තමේන්තුව ජාත්‍යන්තරව පිළිගත් රම්සාර් තෙත් වනාන්තරවල ආරක්ෂාව පිළිබඳ වාර්තාවක් නිකුත් කර තිබුණි. විල්පත්තු වනාන්තරය ලංකාවේ පිළිගත් ප‍්‍රධාන රම්සාර් තෙත් වනාන්තරයකි. එහිදී විල්පත්තු වනාන්තරය තුළ ඇති අනවසර ඉදිකිරීම් ලෙස සඳහන්ව තිබුණේ පූකුලම් ගම්මානය ගැන පමණි. පූකුලම් ගම්මානයේ ජීවත්වන්නෝ සිංහල ජාතිකයෝය.


ඒ සියල්ලට වඩා අපට පුදුමාකාර කාරණයක් පසක් විය. ඒ විල්පත්තුවට ඉහළින් ඇති නැවත පදිංචි කිරීම් ව්‍යාපෘතියේදී ඇත්තටම සිදුව ඇත්තේ කුමක්දැයි අවබෝධ වීමය. ඇත්තෙන්ම සිදුව ඇත්තේ රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව සමයේ ජනාවාස සඳහා නිදහස් කළ ඉඩම් යහපාලන ආණ්ඩුවෙන් නැවත වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට පවරාගෙන ඒවායේ නැවත කැලෑ වවා තිබීමය. ඒ අනුව රාජපක්ෂලා කැපූ, යහපාලනය වැවූ කැලෑවක කතාවක් යහපාලන ආණ්ඩුවට එරෙහි ප‍්‍රමුඛ දේශපාලන සටන්පාඨයක් ලෙස පාවිච්චි කර ඇති බව අපට පසක් විය. දූෂිත මාධ්‍යවලට කතාවක් ඒක පාර්ශ්වීයව සම්පූර්ණයෙන්ම උඩු යටිකුරු කළ හැකි බව තේරුම් ගන්නට මෙම සිදුවීම අපූරු සාධයකි.


රාජපක්ෂලා කැලෑව කැපූ හැටි


මෙම ප‍්‍රදේශයේ ඉඩම් නිදහස් කිරීම ගැන විගණකාධිපති දෙපාර්තමේන්තුව මීට පෙර වාර්තාවක් නිකුත් කර තිබුණි. එම වාර්තාවෙහි නිර්දේශ හා නිගමනවලින් කියා ඇත්තේ මෙම පදිංචි කිරීම් වෙනුවෙන් රක්ෂිත ලෙස තිබුණු ඉඩම් නිදහස් කිරීම විධිමත් ක‍්‍රමවේදයට අනුව සිදු නොවූ බවය. ඊට අමතරව සැබෑ ලෙස අවතැන්වූ පවුල්වලට මෙම ඉඩම් ලබාදුන්නාදැයි තහවුරු නොවන බවත්, විගණකාධිපති දෙපාර්තමේන්තුව කීය. කෙසේ වෙතත් විගණකාධිපති දෙපාර්තමේන්තුව ගනුදෙනු කරන්නේ නිල ලියකියවිලි හා ස්ථාන නිරීක්ෂණ අනුව බව සිහි තබාගත යුතුය.


රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව සමයේ ඉඩම් ලබාදීමේදී නිවැරදි ක‍්‍රමවේද අනුව කටයුතු කර නොමැති බව එම වාර්තාවෙහි කරුණු සලකද්දී පැහැදිලිව පෙනේ. එහෙත් අවතැන්වූ මුස්ලිම් ජනතාව නැවත පදිංචි කිරීම රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව සමයේ, බැසිල් රාජපක්ෂ මහතාගේ මූලිකත්වයෙන් ගත් නිවැරදි තීන්දුවක් බව ඉතා පැහැදිලිව කිව යුතුය. යුද සමයේදී, එල්ටීටීඊ සංවිධානයේ බලපෑම මත මන්නාරම, සිලාවතුර, මුසලි හා මරිච්චිකට්ටු ප‍්‍රදේශවල වාසය කළ පුද්ගලයන්ට ඉඩම් අත්හැර යන්නට සිදුවූ බව ඓතිහාසික සත්‍යයකි. එම ප‍්‍රදේශවල පැරණි ජනාවාස තිබුණු බවත්, පැරණි ගොඩනැගිලි පවා තවම පවතින බවත් මීට පෙර පැහැදිලිව තහවුරු කර ඇති නිසා එයට නැවත ඉඩ වෙන්කිරීම ඵල රහිතය.


කෙසේ වෙතත් මෙම ඉඩම් නිදහස් කරන මොහොත වනවිට වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව රක්ෂිත වනාන්තර ලෙස නම් කර තිබුණු ප‍්‍රදේශයකට අයත් විය. එයට හේතුව, වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ වාර්තාවක මෙසේ සඳහන්ය.


‘යුද සමය අවසන් වීමත් සමගම මන්නාරම දිස්ත‍්‍රික්කය තුළ අනවසර වනාන්තර හෙළි කිරීම් බහුලව සිදුකරන ස්ථාන නිරීක්ෂණය වීමෙන් පසු කඩිනමින් එම වනාන්තරවල ආරක්ෂාව තහවුරු කිරීම සඳහා බිම් මැනුමකින් තොරව ජීපීඑස් පාඨාංක යොදාගනිමින් තර්ජනයට ලක්ව ඇති වනාන්තර ප‍්‍රදේශ රක්ෂිත ලෙස ප‍්‍රකාශයට පත්කරනු ලැබිණි. ඒ අනුව 2012/2013 වර්ෂවලදී මෙම වැඩසටහන යටතේ හෙක්ටයාර 70,000ක ප‍්‍රමාණයක විලයිත්තිකුලම් රක්ෂිතය ඇතුළුව රක්ෂිත 8ක් ප‍්‍රකාශයට පත්කරනු ලැබ ඇත.‘


ඒ අනුව 2012 මැයි 21 දා අංක 1759/02 දරන අතිවිශේෂ ගැසට් පත‍්‍රයෙන් එම ප‍්‍රදේශ රක්ෂිත වනාන්තරයක් ලෙස නම් කර තිබුණි.


සිදුව තිබුණේ, වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව යුද්ධයෙන් පසු තමන්ගේ ඉඩම් නිවැරදිව හඳුනාගත නොහැකි නිසා කැලෑව වැවී තිබුණු සියලූ ඉඩම් රක්ෂිත ලෙස නම් කර තිබීමය. ඉඩම් මැනීමට කාලය ගත්තා නම් වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව සතු රක්ෂිත ඉඩම් පුද්ගලයන් බලහත්කාරයෙන් අල්ලාගැනීමේ අවදානමක් තිබුණි.


ගැසට් කිරීමෙන් පසුව තමන්ගේ ඉඩම් හඳුනාගැනීම සඳහා මහපොළොවේ සිට ඉඩම් මැනීමට පටන්ගෙන තිබුණි. 2014 වර්ෂයේ සිට මැනීම් ආරම්භ කර තිබුණි. මැයි 22 වැනිදා විලයිත්තිකුලම් රක්ෂිතය ලෙස ජීපීඑස් ඛණ්ඩාංක අනුව ගැසට් කර තිබුණු වනාන්තරයෙන් අක්කර 667ක භූමි භාගයක් වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවෙන් මුසලි ප‍්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාසයට නිදහස් කර තිබුණි. ඒ නැවත පදිංචි කිරීම් සඳහාය.


නැවත පදිංචි කිරීම් සිදුවුණේ ඒ වනවිට උතුරු පළාත සඳහා නැවත පදිංචි කිරීම්, සංවර්ධනය හා ආරක්ෂාව පිළිබඳ ජනාධිපති කාර්ය සාධන බලකායේ නිරීක්ෂණ යටතේය. එම කාර්ය සාධන බලකායේ ප‍්‍රධානත්වය දැරුවේ බැසිල් රාජපක්ෂ මහතාය. එහි ලේකම්වරයා වුණේ එස්.බී. දිවාරත්නය.


දිවාරත්න මහතා 2012 නොවැම්බර් 22 වැනිදා පරිසර අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් බී.එම්.යූ.ඞී. බස්නායකට ලිපියක් යවා තිබුණි. එම ලිපියෙහි පිටපතක් බැසිල් රාජපක්ෂ මහතාටද යවා ඇත. විලියිත්තිකුලම් රක්ෂිතයේ පමණක් නොව මුලතිව් හා වවුනියා දිස්ත‍්‍රික්කවල රක්ෂිත ලෙස හඳුනාගත් ඉඩම් අක්කර සිය ගණනක්ද නිදහස් කරන ලෙස එයින් ඉල්ලා තිබුණි.


2013 මාර්තු 25 දින හවස 5ට ආර්ථික සංවර්ධන අමාත්‍ය බැසිල් රාජපක්ෂගේ කාර්යාලයේදී විලයිත්තිකුලම් රක්ෂිතයේ ඉඩම් නිදහස් කිරීම ගැන රැුස්වීමක් පවත්වා තිබුණි. එයට බැසිල් රාජපක්ෂ මහතාට අමතරව එවකට පරිසර අමාත්‍යවරයා වූ සුසිල් පේ‍්‍රම්ජයන්තද සහභාගි විය. එහිදී මෙම ප‍්‍රදේශවල නැවත පදිංචි කිරීමේ අවශ්‍යතාව ගැන කතාකර තිබුණි. ඉඩම් කච්චේරියක් පවත්වා ඉඩම් අහිමිවූ අයට එම ඉඩම් ලබාදීමට එහිදී එකඟ වී තිබුණි. එපමණක් නොවේ, ‘උතුරු වසන්තය’ වැඩසටහන යටතේ ප‍්‍රදේශවලට විදුලිය ලබාදීම ඇතුළුව ප‍්‍රදේශයේ යටිතල පහසුකම් සංවර්ධන වැඩසටහන් ගැනද එහිදී එකඟ වී තිබුණි. පදිංචි කරවන අයට මුල් කාලයේදී වියළි ආහාර ලබාදීම, මාර්ග ඉදිකිරීම, මොරටුව විශ්වවිද්‍යාලයේ සහයෝගය ලබාගෙන ගම්මාන සැලසුම් කිරීම ඇතුළු එකඟතාවන්ට බැසිල් රාජපක්ෂ මහතාගේ ප‍්‍රධානත්වයෙන් පැවති එම සාකච්ඡුාවේදී පැමිණ තිබේ.


ඉඩම් නිදහස් කිරීම නිසියාකාරව සිදුව නැතිනම්, එහි වගකීමද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව සතුය. එවකට වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව භාරව සිටි අමාත්‍යවරයාද, රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවද, නැවත පදිංචි කිරීමේ ජනාධිපති කාර්ය සාධක බලකායද එහි වගකීම ගත යුතුය.


ගස් කැපූ හැටි


මේ ප‍්‍රදේශවල ගස් කපා ඉවත් කොට එයින් මුදල් ඉපැයීමේදී වංචාවක් සිදුව ඇතැයි සැක කිරීමට සාධාරණ කරුණු තිබේ. ඒ බව විගණකාධිපති දෙපාර්තමේන්තුවද පෙන්වාදී තිබේ.
වන සංරක්ෂණ ජෙනරාල්වරයා ලිපියක් මගින් නිදහස් කළ කොටසේ ඇති වාණිජමය වටිනාකමකින් යුත් ගස් සියල්ල ලැයිස්තුගත කරන ලෙස 2013 පෙබරවාරි 14 වැනිදා ලිඛිතව දන්වා ඇත. ඉන්පසුව 2013 ඔක්තෝබර් 23 වැනිදා සිට එම කොටසේ ගස් දැව සංස්ථාවේ මැදිහත්වීමෙන් කපා ඇත. දැව ඝන ඩෙසිමීටර් 12,548ක් හෙවත් ඝන මීටර් 12.5ක් සඳහා වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට රාජ්‍ය භාගය වශයෙන් ගෙවා තිබේ.


එහෙත් නිල වශයෙන් ලේඛනගත වී ඇත්තේ පලූ හා බුරුත දැව ඝන මීටර් 12.5 පමණකි. මෙම ප‍්‍රදේශයේ වනාන්තර නිරීක්ෂණයෙන් පසු විගණකාධිපති දෙපාර්තමේන්තුව කියන්නේ මෙතරම් අඩු දැව ප‍්‍රමාණයක් තිබිය නොහැකි බවය. ඒ අනුව මේ ප‍්‍රදේශයේ අවුරුදු තිහක් තිස්සේ වැවී ඇති දැවැන්ත ගස්වල දැව වංචාවක් සිදුව ඇති බවට පැහැදිලිවම සැක කළ හැකිය.


මෙම ඉඩම්වලට බලපත‍්‍ර ලබාදී තිබුණේ එලෙස රාජ්‍ය දැව දෙපාර්තමේන්තුවෙන් දැව කපා ඉවත් කරගත් පසුවය. මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා ඉඩම් සංවර්ධන පනතේ 19(2* වගන්තිය යටතේ අවසර පත‍්‍ර 944ක් ඉඩම් කට්ටි හිමියන් වෙත 2014 සැප්තැම්බර් 12 වැනිදා බෙදා තිබුණි. එම අවසර පත‍්‍ර මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ ඡුායාරූපයද සහිතව බෙදා තිබුණි.


බදියුදීන් සහෝදරයාගේ ඔමේගා


අනෙක් කාරණය වන්නේ මෙම නැවත පදිංචි කිරීම්වලට අදාළ මාර්ග සකස් කිරීම ඔමේගා කන්ස්ට‍්‍රක්ෂන් ප‍්‍රයිවෙට් ලිමිටඞ් නම් ආයතනයකින් සිදු කිරීමය. එය රජයේ මූල්‍ය දායකත්වයකින් සිදුකළ කටයුත්තක් නොවන බව විගණකාධිපති දෙපාර්තමේන්තුව පෙන්වයි. කෙසේ වෙතත් එයට බාහිර ආධාර ලැබී තිබුණි. සමාගම් ලේකම් කාර්යාලයේ ඇති තොරතුරු අනුව ඔමේගා කන්ස්ට‍්‍රක්ෂන් නම් ආයතනයේ ප‍්‍රධානියා වන්නේ රිෂාඞ් බදියුදීන් මහතාගේ සොහොයුරු රියාජ් බදියුදීන්ය.


දැව සංස්ථාවේ දැව ගනුදෙනුව මෙන්ම, ඔමේගා කන්ස්ට‍්‍රක්ෂන් ආයතනයේ මැදිහත්වීම ගැනද පැහැදිලිවම සැකයක් ඇති කරගත හැකිය. එහෙත් ඒ පිළිබඳව අපරාධ පරීක්ෂණ සිදුවී නැත. මෙම ක‍්‍රියාකාරකම් මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව සමයේ සිදුවූ නිසා ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව සමයේ ඒ ගැන පරීක්ෂණ සිදුකරනු ඇතිදැයි ඇත්තේ සැකයකි.


යහපාලනය කැලෑව වැවූ හැටි


කෙසේ වෙතත් අපූරු කතාව වන්නේ රාජපක්ෂලා මෙම ඉඩම්වල වැවී තිබුණු කැලෑව කැපුවාට පසු, යහපාලන ආණ්ඩුව සමයේ එම ඉඩම්වල කැලෑව වැවී ඇති බවය. දෙපැත්තකින් එය සිදුවී ඇත. මෙලෙස නැවත පදිංචි කිරීම්වලදී අයදුම්පත් ඉදිරිපත් කොට, ඉඩම් ලබාගත් අවතැන්වූවන් අතරින් සැලකිය යුතු පිරිසක් මෙම ප‍්‍රදේශවල නිවාස තනාගෙන පදිංචියට පැමිණ නැත. පුත්තලම ප‍්‍රදේශයට යුද්ධය සමයේ ගිය ඔවුන්, එම ප‍්‍රදේශයේ තමන්ගේ ජීවිත ගොඩනඟාගෙන ඇත. සමහරුන් පුත්තලමෙන්ද වෙනත් ප‍්‍රදේශවලට සංක‍්‍රමණය වී ඇත. තමන්ගේ පාරම්පරික ඉඩම් ලබාගැනීමේ අරමුණෙන්, නැවත පදිංචි කිරීමේදී අයදුම්පත් යොමු කළත් ඔවුන් නිවාස තනා පදිංචියට පැමිණ නැත. එවැනි ඉඩම් රැුසක දැන් ඝන කැලෑ වැවෙමින් පවතී. ඊට අමතරව නැවත පදිංචි වූ උදවියද තමන්ගේ ඉඩම්වල ගස් වැවෙන්නට ඉඩ හැර ඇත.


ඊට අතරව රාජපක්ෂ යුගයේ නිදහස් කළ ඉඩම්වලින් කොටසක් වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව නැවත පවරාගෙන තිබුණි. ඒ ශ‍්‍රී ලංකාවේ වනවැස්ම පුළුල් කිරීමේ ව්‍යාපෘතිය යටතේය. ගුවන් හමුදාව හා එක්ව ගුවනින් බීජ වර්ග ඉස එම ඉඩම්වල නැවත වන වගා කර තිබුණි.


ප‍්‍රදේශවාසීන් කියන්නේ ඒ ඇතැම් ඉඩම් තමන්ගේ පාරම්පරික ඉඩම් වන බවය. වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව පවරාගත් කොටසේ පරණ ඉදිකිරීම් පවා ඇති බව ඔවුහු කියති. ඒ අනුව ඉඩම් නැවත පවරාගැනීම ගැන ප‍්‍රදේශවාසීන්ගේ විරෝධයක් ඇත. ඉඩම් අයිතිය ගැන සැලකිලිමත් විය යුතු බව ඇත්තය. එහෙත් නූතන යුගයේ වනාන්තර ප‍්‍රමාණය වැඩිකිරීමත් අගය කළ යුත්තකි. සිලාවතුර පැත්තේ සිට මරිච්චිකට්ටුව පාරේ යන අයෙකුට දැන් මග දෙපස දැකිය හැක්කේ අලූතින් වැඩෙන ගස්ය. එම ප‍්‍රදේශයට ගමන් නොකරන අයෙකුට ‘ගූග්ල් අර්ත්‘ හරහා සැටලයිට් තාක්ෂණයෙන් එම ප‍්‍රදේශයේ කොළපැහැ වනාන්තර වැඩෙන අයුරු බලාගත හැකිය.


අසාධාරණය


තමන්ගේ ජනාවාසවලින් කොටසක් නැවතත් වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට ලබා දීමෙනුත් පසුව මෙම ප‍්‍රදේශවල අවතැන් වූ ජනතාවට ජනවාර්ගික වෛරයන් මත අවලාද කීම අඩුවී නොමැත. පසුගිය වසර ගණනාවක් තිස්සේ ශ‍්‍රී ලංකාවේ රජය, ජනමාධ්‍ය හා සිංහල සමාජය මහත් අසාධාරණයක් කර තිබේ. මෙම ජනතාව වසර ගණනාවක් තිස්සේ අසීරුවෙන් මේ බිමෙහි තමන්ගේ ජීවිත ගැටගසාගන්නට වෙහෙස දරමින් සිටී. දැන් ටිකෙන් ටික ඔවුහු මේ ප‍්‍රදේශවල ධීවර රැුකියාව, ගොවිතැන් ආදි ක‍්‍රමවලින් ආර්ථික දිවියක් ගොඩනගාගනිමින් සිටිති.


පසුගිය වසර කිහිපයක් තිස්සේම මහා අපරාධකරුවන් පිරිසක් ලෙස ඔවුන් ලේබල් කිරීමට ලාංකීය සමාජය කටයුතු කර තිබුණි. අදටත් ලංකාවේ සිදුව ඇති මහා පරිසර විනාශයන් වසා ගැනීමට මේ බොරුව පාවිච්චි කරන අවස්ථා ඕනෑ තරම්ය. මුස්ලිම් අය විල්පත්තු කැපුවා නම්, අපි අහවල් දේ කළාම මොකද කියා විමසන අය ඕනෑ තරම් දකින්නට ඇත. පසුගිය සතියක වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ දේවානි ජයතිලක මහත්මියට බලපෑම් කරමින් මුන්නක්කරයේ කඩොලාන විනාශ කරන්නට අවසර ඉල්ලූ ගම්වාසීන් පිරිසද විල්පත්තු කතාව ඇදගන්නා අයුරු දකින්නට ලැබුණි. යුද්ධය ඇරඹුණු කාලයේ සිට අද දක්වාම, ලංකාවේ පවතින ජාතිවාදී දේශපාලනයෙන් බැටකන පිරිසක් ලෙස මරිච්චිකට්ටු ආශ‍්‍රිත ගම්මානවල වැසියන් සලකන්නට සිදුවන්නේ ඒ නිසාය.

මරිච්චිකට්ටුවේ කෑලෑවටගොස් ඇති ගොවි ජන සේවා මධ්‍යස්ථානය
වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව හා තුවන් හමුදාව එක්ව මඟ දෙපස ගස් සිටුවා ඇති ආකාරය
2014 .10. 12 දින මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ රුව ඇතුළත් කරමින් ඉඩම් අවසර පත්‍ර 944 ක් ලබා දී ඇත

අම්මාට ජීවිතේ විඳින්න දෙමු


චන්ද්‍රලතා අම්මා කොළඹ ආශ‍්‍රිත නගරයක පාරම්පරිකව ඉඩම් රැුසක් හිමි පවුලක කාන්තාවක්. පරම්පරාවෙන් හිමිවූ ඉඩම් අයත්ව තිබුණේ ඇගේ සැමියාට. ඇය සැමියාගේ නිවසේ කටයුතු ඉටු කරමින් දිවි ගෙව්වා. ඔහු වයස අවුරුදු 50 ඉක්මවද්දී හෘදයාබාධයකින් මියගියා. සැමියාට වඩා වසර දහයකින් බාල වූ ඇය, සැමියාගේ මරණයෙන් පසු වසර 40ක් දිවි ගෙව්වා.

සැමියාගේ මරණයෙන් පසු ඉඩම්වල අයිතිය ඇයට හිමිවුණත් නිවස ඇතුළු ඉඩම් සියල්ල ඇගේ දරුවන් බෙදාගත්තා. මහගෙදර බාල පුතා ජීවත්වුණා. ඇය සිටියේත් මහගෙදර. ඇය කාලයක් යනතුරු බාල පුතාගේ දරුවන්වත් බලාගත්තා. එහෙත් පසුකාලීනව ඉඩම් ගැන තීන්දු ගනිද්දී ඇයත් දරුවනුත් අතර ගැටුම් ඇතිවුණා. ගැටුම් අවසානයේ තමන්ගේම ඉඩමේ කෙළවරක ඇයට කුඩා නිවෙසක් තනා දුන්නා. ඇය තනිව උයා පිහාගෙන ජීවත්වුණා. නිතර දරුවන් සමඟ ගැටුම් ඇති කරගත්තා. වයස අවුරුදු අසූව ළංවෙද්දී ඇයගේ කොන්ද කුදුගැහුණා. දෑස් දුර්වල වුණා. ඇය තනිව කතාකරන්න පටන්ගත්තා. ඇය විටෙක වත්ත පුරා නිරුවතින් ඇවිද්දා. එවැනි මොහොතක බැණවදිමින් ඇගේ දරුවෙකු හෝ මුණුපුරෙකු ඇයව නිවසට ගෙනගියා. අසනීපයෙන් සිටියත් ඇයට තමන්ගේම ආහාර පිසගන්නට සිද්ධවුණා. සියල්ල අවසානයේ දිනෙක ඇය තමන්ගේ ඇඳේ නිරාහාරව මරණයට පත්වුණා.


ඉහත සඳහන් කළේ ලියුම්කාරියගේ ඥාතී කාන්තාවකගේ අත්දැකීමක්. කෙටියෙන් සටහන් කළ එම කතාව අපේ සමාජයෙහි වියපත් කාන්තාවන්ට මුහුණදෙන්නට සිදුවන අත්දැකීම් අතරින් මඳක් රළු අත්දැකීමක්. ඇතැම් කාන්තාවන්ගේ වියපත් දිවිය මෙතරම් දුක්බර නැහැ. එහෙත් එය සතුටුදායක එකක්ද නොවෙයි. අප හොඳින් දන්නා හඳුනන වියපත් කාන්තාවකගෙන් අත්දැකීම් විමසද්දී ඇය මෙසේ කීවා.


‘මගේ වයස අවුරුදු හැත්තෑතුනක්. මම ජීවත්වෙන්නේ දුවගේ ගෙදර. ඇයත්, ඇගේ සැමියාත්, මුණුපුරනුත් මට ආදරය කරනවා. එයාලා මට ගරු කරනවා. සැප පහසුකම් දෙනවා. ඒත් එයාලා ඉන්නේ එයාලාගේ ලෝකවල. පුතාත්, දුවත් දෙන්නාම රැුකියාවල යෙදෙනවා. ඔවුන්ට මාත් එක්ක කතාකරන්නවත් වෙලාවක් නැහැ. මුණුපුරන් ටීවී, ෆෝන්, කම්පියුටර් වල එයාලාගේ ලෝකයක් හදාගෙන ඉන්නවා. මාත් එක්ක ඉඳගෙන කතාකරන්න එයාලාට වෙලාවක් නැහැ. ගොඩක් වෙලාවට මට හරි කම්මැලියි. මම මුණුපුරෙකුගේ කාමරයට ගිහින්, එයාලා එක්ක කතා කරන්න උත්සාහ කරනවා. එයාලා මම අහන ප‍්‍රශ්නෙකට දෙකකට ඕනෑවට එපාවට උත්තර දෙනවා. ඒ උත්තර වලින්ම තේරෙනවා එයාලාට මාව කරදරයක් බව. මම ටීවී එක දාගෙන මොනවහරි බලන්න උත්සාහ කරනවා. කොහේහරි ඇවිදිනවා. මම අහල පහල ගෙවල්වල ඇවිදින එකටත් දුව එච්චර කැමති නැහැ. ඈතක යන්න මගේ අතේ සල්ලිත් නෑ.‘ ඒ ඇගේ අත්දැකීම.


ලංකාවේ පමණක් නෙවෙයි, ලෝකයේම වියපත් ජනගහනය වැඩිවෙමින් පවතිනවා. ඒ අතරිනුත් වියපත් කාන්තාවන් ප‍්‍රමාණය ක‍්‍රමයෙන් වැඩි වෙනවා. මෙය රටක පරාජයක් නොවෙයි, ජයග‍්‍රහණයක්. එය ආයු අපේක්ෂාව වැඩිවීමක්. එහෙත් වියපත් කාන්තා ජනගහනයෙහි ජීවිත ලස්සන කරගැනීමට කලින් ඔවුන් මුහුණදෙන අභියෝග රැුසක් තිබෙනවා. විශේෂයෙන්ම ඒ කාන්තාවන්ට ස්වාධීන, සතුටුදායක දිවියක් ගත කරන්න අවස්ථාව ලැබෙන්නේ නැහැ.


ශ‍්‍රී ලංකාව ඉතාම වේගයෙන් දකුණු ආසියාවේ වැඩිම වියපත් ජනගහනයක් සිටින රට බවට පත්වෙමින් ඉන්නවා. ලෝක මට්ටමෙන් පවා අපේ වියපත් ජනගහනය වැඩි වෙනවා. 1981 දී සීයට 6.6ක් වූ වයස අවුරුදු 60ට ඉහළ වියපත් ජනගහනය 2012 ජන සංගණනය වෙද්දී සීයට 12.4ක් දක්වා වැඩිවී තිබෙනවා. ඒ අතරිනුත් බහුතරය කාන්තාවන්. වියපත් ජනගහනයෙන් සීයට 56ක් කාන්තාවන්.


එයිනුදු වයස අවුරුදු 70 හා 79 අතර කාන්තාවන්ගෙන් සීයට 42ක් සැමියා මියගිය හෝ සැමියාගෙන් වෙන්වූ අය. එවැනි කාන්තාවන්ගෙන් බහුතරයකට තමන්ගේ වියපත් දිවිය ගත කරන්නට සිදුව තිබෙන්නේ අනුන්ගේ සැලසුම් වලට අනුව. අනුන්ගේ ලෝකවල පරිධියේ කොටසක් ලෙස.


වියපත් පිරිමියෙකුට අඩුම තරමේ මිතුරු සමාජයක්, තමන්ගේ වෘත්තිමය ජීවිතයේදී උපයාගත් යමක් පවතිනවා. ජීවිතයම ගෘහණියක් ලෙස ගතකළ කාන්තාවකට එවැනි පසුබිමක් නැහැ.
එක්සත් ජාතීන්ගේ ජනගහන අරමුදල මෙම මාතෘකාව ගැන ඉතා උනන්දුවෙන් අධ්‍යනය කරන, ඒ ගැන සංවාද කරන ආයතනයක්. ඔවුන් පෙන්වාදෙන පරිදි ලංකාවේ වියපත් කාන්තාවක් ප‍්‍රතික්ෂේප වීම, හිංසාවට ලක්වීම මෙන්ම ලිංගික අවදානමකට පවා ලක්වීමේ ඉඩක් තියෙනවා. එවැනි කාන්තාවක සෞඛ්‍ය සේවා පහසුකම් ලබාගැනීමේ ඉඩකඩ පවා අඩුයි. තමන්ගේ අයිතිවාසිකම් අනුව කටයුතු කිරීමට ඇති අවස්ථාව අඩුයි. විවිධ සේවාවන්ට ලඟාවීමේ ඉඩකඩ අඩුයි. ඒ නිසාම ඔවුන්ගේ වියපත් කාලය සතුටින්, සෞඛ්‍ය සම්පන්නව ගත කරමින් ජීවිතය විඳීමට ඇති අවස්ථාව අහිමිවෙනවා.


අප මිතුරු මාධ්‍යවේදියෙක් තමන්ගේ මව ගැන දැක්වූ අදහසක් මෙසේයි. ‘මගේ තාත්තා පිළිකාවකින් මියගියා. ඉන්පසුව අවුරුදු පහළොවක් විතර තිස්සේ අම්මා මට උගන්වන්න මහන්සි වුණා. මගේ ගම ගාල්ල. ඇය හැදී වැඩුණේ ගාල්ලේ ගැමි පරිසරයක. දැන් මම විවාහ වෙලා, කොළඹ රැුකියාව කරනවා. ඒත් මම කොළඹ පදිංචියට එන්න බයයි. අම්මාට කොළඹ ගෙදරක හිරවෙලා ජීවත්වෙන්න බැහැ. එයාට පුරුදු ගමේ පන්සල, ගමේ සමාජය එක්ක ගෙවන ජීවිතය. මම ඇයව කොළඹ ගෙනාවොත් එයාගේ ලෝකය සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ වෙනවා. ඒ නිසා මම උත්සාහ කරන්නේ මගෙන් නිදහස් වෙලා අම්මා ගෙවන විශ‍්‍රාමික ජීවිතය අම්මාගේම ලෝකයේ ඉඳන් ඇයට සතුටු විදියට ජීවත්වෙන්න පහසුකම් සලසන්න. මගේ ලෝකය ඇගේ ලෝකයට වඩා වෙනස්. මම කොළඹ ගෙවන ජීවිතයට ඇයව බලෙන් ගේන්න බැහැ. ඒක ඇයට කරන අසාධාරණයක්.‘


ඔහු ඒ ආකාරයට කල්පනා කළත්, බොහෝ මව්වරුන්ට තමන්ගේ දරුවන්ගේ ලෝකවල කොටසක් වෙන්නට සිදුවෙනවා.


නිසි මැදිහත්වීමක් කළහොත් වියපත් කාන්තාවන්ගේ ජීවිත වෙනස් කළ හැකියි. ඔවුන්ගේ සෞඛ්‍ය, ආර්ථික ස්වාධීනත්වය, ස්වාධීන දිවිපැවැත්ම හා සමාජ නිදහස එකිනෙකට සම්බන්ධ කාරණා. ඒවා ශක්තිමත් කළ යුතුයි. ඉහළ වටිනාකමකින් යුක්ත තැනක් බවට පත්කිරීමට වියපත් කාන්තාවන්ගේ හෙවත් අම්මාවරුන්ගේ මැදිහත්වීම ඉතා වැදගත් බව එක්සත් ජාතීන්ගේ ජනගහන අරමුදල පෙන්වනවා. මාතෘ ඇසකින් සමාජය දෙස බලන කාන්තාවන්ට, ප‍්‍රාදේශීය වශයෙන් කළ හැකි දේ බොහෝයි. ලෝකයේ රටවල් රැුසක් පිළිගත් ගෝලීය තිරසාර සංවර්ධන දර්කයේ පස්වැනි තැනට පත්ව ඇත්තේ සියළු කාන්තාවන්ට සමානාත්වය ලබාදීම හා කාන්තාවන් හා ගැහැණු ළමයින් ශක්තිමත් කිරීම.


තරුණ සිනමාවේදිනියක වන ලංකා බණ්ඩාරණායක තමන්ගේ අදහස අප සමඟ මෙලෙස බෙදාගත්තා. ‘කාන්තාවන්ට රැුකියා කරන්න අමාරු බව සමාජ මතයක් තියෙනවා. වයසට ගිය කාන්තාවකට කොහොමත් රැුකියාවක් කරන්න බැරි බව ඒ අනුව හිතනවා. සමහරු හිතන විදියට ගැහැණු කියන්නේ ගෙවල් ඇතුලට වෙලා ළමයි හදාගෙන, පවුල රැුකගෙන සිටිය යුතු පිරිසක්. ඒ විදියට වර්ග වෙලා තියෙන සමාජ කොටසක් වයසට ගියාට පස්සේ ජීවිත ගෙවීම තවත් අසීරුයි. එයාලාගේ ජීවිතය තරුණ කාලෙට වඩා අමාරුයි. සැමියා මත යැපෙමින් හිටපු කාන්තාවකට සැමියා මිය ගියාම යැපෙන්න වෙන්නේ තමන්ගේම දරුවන්ගෙන්. සැමියාට පෙන්ෂන් එකක් තියෙනවා නම් යම් ආර්ථික සහනයක් තියෙනවා. එහෙම නැති වුණොත් ඇයට ලොකු ආර්ථික පීඩනයකට මුහුණ දෙන්න සිදු වෙනවා. අනෙක් පැත්තෙන් වයසට ගිය බහුතර මව්වරුන්ට තමන්ගේ දරුවන්ගේ දරුවන්ව බලාගන්න සිද්ධවෙනවා. ඒක මහා ඛේදවාචකයක්. වයසට ගිය අම්මා කෙනෙක්ට තමන්ට තියෙන නිදහස නැතිවෙනවා. හැමවෙලේම තමන් අසරණයි කියන හැඟිම ඒ අයට දැනෙන්න ගන්නවා. ඉන්පසසේ තමන්ගේ වුවමනා එපාකම් පිළිබඳව තමන්ගේ දරුවන්ට කියන්න බය වෙනවා. තමන්ට අවශ්‍ය දේවල් ඉල්ලන අකමැති වෙනවා.


කාන්තාවක් තරුණ කාලේ තනිකම කියන දේ ඒ තරම්ම දැනෙන්නේ නැහැ. මහත්තයා ඉන්නවා, තමන්ගේ තනිකම මහත්තයා එක්ක බෙදා ගන්න පුළුවන්. මහත්තයා මිය ගියොත් ඇය අසරණ වෙනවා. ළමයි ලොකු වෙලා ඒ අය කසාද බැන්දාට පස්සේ ඇය තනිවෙනවා. විවාහය ඇතුලේ ඉන්නවාට වඩා දරුවන්ගෙන් යැපෙනකොට ඇයට ඇතිවෙන මානසික බලපෑමත් වැඩියි. ගොඩක් වෙලාවල ගෙදර මෙහෙකාරියකගේ තත්වයට වයසට ගිය අම්මලා පත්වෙනවා. ඇයට සෞඛ්‍ය ප‍්‍රශ්ණ ඇති වුණොත් තත්වය තවත් බරපතල වෙනවා. පසුගිය දවස්වල මගේ අම්මා එක්ක ඇගේ සෞඛ්‍ය සායනවලට යන්න සිද්ධ වුණා. ඒ සායන වල සෑහන්න ප‍්‍රමාණයක් ඉන්නේ වැඩිහිටි අම්මලා, තාත්තලා. ඒ අයට මේ සායන වලට එන්න සිද්ධ වෙන්නේ තනියම. මේවා වෙනස් කරන්න නම් කාන්තාව වෙනස් වෙන්න ඕනෑ.‘


ශ‍්‍රී ලංකාවේ වියපත් ජනගහනයෙන් බහුතරය ජීවත්වෙන්නේ තමන්ගේ පවුලේ අය සමග. අනුන් මත යැපෙන ආර්ථික පැවැත්මක ඔවුන් කොටුවෙලා. ශ‍්‍රී ලංකාවේ වැඩිහිටි ජනගහනයෙන් සීයට 99ක් හෙවත් 2,496,038ක් ජීවත්වෙන්නේ එලෙස දරුවන්ගේ නිවාස වල. වැඩහිටි නිවාසවල හෝ වෙනත් වැඩිහිටියන් සඳහා වන ආයතනවල ජීවත්වෙන්නේ 24,535 දෙනෙකු පමණයි. අපේ සංස්කෘතියම වැඩහිටි නිවාස පිළිකුලෙන් බැහැර කරනවා. එහෙත් නිසි විශ‍්‍රාම සැලසුමක් සමඟ, තමන්ගේ දරුවන්ගේ බැල්ම මැද තමන්ගේම වයසේ උදවිය සමඟ කතාබහ කරමින් හොඳ තත්වයේ වැඩිහිටි නිවාසයක ජීවත්වීම කාන්තාවකට යහපත් විය හැකියි.


සාම්ප‍්‍රදායිකව මෙලෙස නිවාසවල වැඩිහිටියන් ජීවත්වීම ගැටළුවක් නැති බව කෙනෙකුට කිව හැකියි. එහෙත් මේ වනවිට නාගරීකරණය, ජීවන වියදම් ඉහළ යෑම, විදේශගත වීම වගේම න්‍යෂ්ඨික පවුල් ප‍්‍රමාණය වැඩිවීම නිසා වැඩිහිටියන්ව නිවස තුළ රැුකබලාගැනීම අසීරු කටයුත්තක් වී තිබෙනවා. රැුකියාවක නිරතවෙන කාන්තාවකට ඒ අතරේ තමන්ගේ මව, නැන්දණිය, පියා හෝ මාමණ්ඩිය රැුකබලාගන්නට සිදුවෙලා. ඒ නිසාම ඔවුන් දැඩි පීඩාවකට මුහුණදෙනවා. ඔවුන්ගේ ශරීර සෞඛ්‍යය හා මානසික සෞඛ්‍යය ගැන සොයාබැලීම පීඩාකාරී කටයුත්තක් බවට පත්වෙලා.


2012 ජන හා සංඛ්‍යාලේඛන දෙපාර්තමේන්තුවේ සංගණනයෙන් හෙළිව ඇත්තේ වැඩිහිටි කාන්තාවන්ගෙන් සීයට 11ක් පමණක් ආර්ථික කටයුත්තක යෙදෙන බව. එහෙත් බොහෝ වැඩිහිටි කාන්තාවන් තම තමන්ගේ නිවාසවල වැටුප් රහිත වැඩවල යෙදෙනවා. ඉවීම්, මුණුපුරන්ව රැුකබලාගැනීම් ආදී රැුකියා කටයුතුවල ඔවුන් යෙදෙනවා.


මේ වැඩිහිටි ජනගහනයේ සෞඛ්‍ය අවශ්‍යතා සම්පූර්ණ වෙන්නේත් අඩුවෙන්. ශ‍්‍රී ලංකාවේ නොමිලේ සෞඛ්‍ය සේවයක් තිබෙන බව ඇත්ත. එහෙත් ශ‍්‍රී ලංකාවේ වැඩහිටි ජනගහනයෙන් 548,776ක් ඇස් පෙනීමේ දුබලතාවයන්ගෙන් පීඩා විඳිනවා. ප‍්‍රතිශතයක් ලෙස සීයට 21.8ක්. එමෙන්ම වැඩිහිටි ජනගහනයෙන් සීයට 11.3ක් කන් ඇසීමේ දුබලතාවයකින් පෙලෙනවා. සීයට 19.4ක් ඇවිදීමේ දුබලතාවයකින් පෙලෙනවා. සීයට 8.3ක් මතකය දුර්වල වීමේ තත්වයන්ට මුහුණදෙනවා. මෙවැනි කාන්තාවන්ගේ අවශ්‍යතා ගැන මඳක් නැවතී හැරී බලන්නට ඒ වැඩිහිටියන්ගේම දරුවන්ට නොහැකි විය හැකියි.


තරුණ කාන්තා ක‍්‍රියාකාරිනියක වන දීපාංජලි අබේවර්ධන මෙම තත්වය ගැන තමන්ගේ අදහස බෙදාගත්තා. ‘ලංකාවේ කොහොමත් සමාජ ආරක්ෂණ ක‍්‍රමවේද නැහැ. ඒ වගේ සමාජ ආරක්ෂණ ක‍්‍රමවේදයක් නැති වුනාම, වයසට ගිය ස්ත‍්‍රින්ට සහ පුරුෂ දෙපාර්ශවයට ළමයි මත හෝ වෙනත් පාර්ශවයන් මත යැපෙන්න සිද්ධ වෙනවා. තමන්ගේ මූලික අවශ්‍යතාවයන් ටික සපුරගන්න වෙනවා. මම හිතන්නේ මේ ගැටළුව වැඩිහිටි කාන්තාවන්ට සහ පිරිමින්ට පොදු කාරණයක්. ගොඩක් අවස්ථාවල ළමයින්ගේ ළමයින් බලාගන්න සිද්ධ වෙනවා. කාන්තාවන් වීම නිසාම ඇති වී තිබෙන ගැටළු සම්බන්ධයෙන් හොයලා බලලා විසඳුම් ලබා දෙන්න පුළුවන්නම් ඒක විසඳුමක්.‘


ඇත්තෙන්ම අප වඩා පුළුල්ව අම්මාවරුන්ගේ ලෝකය ගැන කල්පනා කළ යුතුයි. ඔවුන්ගේ ජීවිත ගෙවෙන ආකාරය ගැන සොයාබැලිය යුතුයි. ඔවුන්ට ජීවිතය විඳින්නට ඉඩ ලබාදිය යුතුයි. සංස්කෘතික වශයෙන් මව්වරුන්ට ඉහළ ගරුත්වයක් දැක්වුවත්, ප‍්‍රායෝගිකව සමාජයේ පීඩිතම කොටසක් ලෙස ඔවුන්ව හඳුනාගැනීම ඉතා වැදගත් වේවි.

අල්ලස් කොමිසම ශක්තිමත් කිරීමට ආණ්ඩුවට ඕනෑ නැතිද?

0

සාපෙළ නොසමතුන්ට, උසස්පෙළ සමතුන්ට, උපාධිලාභීන්ට ආදි ලෙස නැවත රජයේ රැුකියා ලක්ෂයක් දෙන බව හැම තැනම ආරංචි පැතිරේ. මේ සඳහා දැන් අයදුම්පත‍්‍ර කැඳවා ඇත. මේ වනවිට අයදුම් කළ යුතු අවසාන දිනයද, අයදුම්කරුවන්ගේ අවම වයස් මට්ටම්ද ඈතට ඈතට දමමින් රැුකියා අපේක්ෂකයන්ගේ බලාපොරොත්තු අහසට නැංවීමට ආණ්ඩුව කටයුතු කරමින් තිබේ.


වර්තමානයේ රට වැටී තිබෙන ආර්ථික අර්බුදය හමුවේ මෙම රැුකියා ලබාදීමේ වැඩපිළිවෙළ ඡුන්ද ගුණ්ඩුවක් විය හැකි බව බොහෝ දෙනෙකුගේ අදහසය. තවත් පිරිසක් කියන්නේ අවම වැටුපකට බඳවාගෙන, පුහුණු කාල සීමාවක් ආදි උප්පරවැට්ටි මතින් ආර්ථික අර්බුදයෙන් ගොඩට එන්නට දඟලන මේ කාලය ගෙවාගන්නට ආණ්ඩුව කටයුතු කරනු ඇතැයි කියා ය.


කෙසේ හෝ දැන් පෙනෙන්නට තිබෙන්නේ රස්සා යම් ප‍්‍රමාණයක් දෙන්නට ආණ්ඩුව තීරණයක් ගෙන ඇති බවය. ආණ්ඩුව මෙම තීරණය මෙලෙස ගන්නා විට 5000කට ආසන්න පිරිසගේ රැුකියා අහිමිකර ඇති බව දැනගන්නට ඇත. ඒ පසුගිය ආණ්ඩුව දුන් රස්සා නිසා ය. එහෙත් මෙම දේශපාලන පළිගැනීම් පිළිබඳව මිනිසුන් උද්ඝෝෂණය කරන්නට වූ විට ආණ්ඩුව දින 180ක කාලයක් රැුකියාවේ නිරතවූ පුද්ගලයන් එම තනතුරුවල ස්ථිර කරන්නට කටයුතු කරන බව කීවේය. එම තීරණය ගනු ලැබුවේ පසුගිය පෙබරවාරි 17 දා ය. මේ අනුව පසුගිය ආණ්ඩුව කාලයේ රජයේ පත්වීම් ලැබූ මේ ආණ්ඩුව පැමිණීමත් සමග රැුකියා අහිමිවූ බොහෝ දෙනෙකුට සැනසුම් සුසුම් හෙළන්නට හැකිය.


මෙම රැුකියා අර්බුදය මෙලෙස විසඳෙන විට පසුගිය ආණ්ඩුව කාලයේ පත්වීම් දෙන්නට සියල්ල සූදානම් කර තිබූ අල්ලස් හෝ ¥ෂණ විමර්ශණ කොමිසමේ විමර්ශන නිලධාරී තනතුරු 200ට කුමක්ද වෙන්නේ? ප‍්‍රශ්නයක් ය. මෙම කොමිසමට විමර්ශන නිලධාරීන්ගේ හිඟයක් ඇති බවද, එනිසාම එය විමර්ශන සඳහා බාධාවක් බවද, පසුගිය කාලයේ හඳුනාගෙන තිබුණි. ඒ අනුව පසුගිය ආණ්ඩුව මෙම හිඟය පියවා කොමිසම ශක්තිමත් කරන්නට පියවර ගෙන තිබුණි. ඒ අනුව 2018 වර්ෂයේ අයවැය යෝජනාවලින් ඒ සඳහා මුදල් ද වෙන්විය. උපාධිලාභීන් සහ නීතිඥයන් මෙම විමර්ශන නිලධාරී තනතුරට බඳවා ගන්නා බවට ආණ්ඩුව ගැසට් පත‍්‍රයක් මගින් නිවේදනය කළේ ය. ඒ අනුව ‘අල්ලස් හෝ ¥ෂණ විමර්ශන කොමිසමට විමර්ශන නිලධාරීන් 200ක් බඳවා ගැනීමේ විවෘත තරග විභාගය‘ නම් වූ ගැසට්ටුව 2018 ජුනි 08 වැනි දින පළවිය.

2018.10.27 දින එම විභාගය විභාග දෙපාර්තමේන්තුව පැවැත්වූ අතර එයට දිවයින පුරා අපේක්ෂකයන් 10000කට අධික පිරිසක් සහභාගි වූහ. 2019 මාර්තු 29 වැනි දින අල්ලස් හෝ ¥ෂණ විමර්ශන කොමිසමේ වෙබ් අඩවිය මෙම විභාගයට හිඳගත් අපේක්ෂකයන් අතරින් ඉහළම ලකුණු ලැබූ 407කගේ නම් පළකළේය. ඉන් අනතුරුව මෙම පිරිස අතරින් ඉහත තනතුර සඳහා 200 දෙනෙකු තෝරාගන්නට නැවත ලිඛිත පරීක්ෂණයක් කැඳවන අතර එය කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේදී පැවැත්වෙන්නේය. මෙම 407 දෙනා ඉහත කොමිසම විසින් සම්මුඛ පරීක්ෂණයකටද ලක්කරන්නේය. ඒ 2019.07.06 දාය.

ඉන් අනතුරුව මෙම පරීක්ෂණ තුනටම අදාළව ඉහත අපේක්ෂකයන් ලබාගත් ලකුණුවල එකතුවට අදාළව ඉහළම ලකුණු ලබාගත් 200 දෙනෙකු මෙම විමර්ශන නිලධාරී තනතුර සඳහා කොමිසම තෝරාගන්නේය. එම 200 දෙනාගේ තොරතුරු 2019.12.12 දින ශ‍්‍රී ලංකා විභාග දෙපාර්තමේන්තුවේ වෙබ් අඩවියේ පළ කරන්නේය. එහි ඊළඟ පියවර ලෙස මෙම 200 දෙනා පිළිබඳව ආරක්ෂක නිෂ්කාෂණ වාර්තා කැඳවන අතර එම සියලූ කටයුතුද 2019.12.20 පමණ වනවිට අවසන්වී ඇත. ඒ අනුව ඉදිරියට තිබී ඇත්තේ මෙම නිලධාරීන් රැුකියාවලට බඳවා ගන්නට ය. එහෙත් එම බඳවා ගැනීම තවදුරටත් වර්තමාන ආණ්ඩුව ප‍්‍රමාද කරමින් සිටී.

මෙම රැුකියා අපේක්ෂකයන් ප‍්‍රකාශ කරන්නේ තමන්ට අදාළ පත්වීම් ලබාදෙන්නට සියල්ල සූදානම් පසුබිමක මැතිවරණය කැඳවුණ බැවින්, පහුගිය අවුරුද්ද තුළ මෙම රැුකියා ලබාගැනීමට නොහැකිවූ බවය. දැන් තමන් මේ පිළිබඳව කොමිසමේ අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් පාලන අංශයෙන් විමසීම් කළ විට ඔවුන් එක එක උත්තර ලබාදෙමින් මගහැර යන බවය. මෙම ලියුම්කරු කොමිසමේ නිලධාරියෙකුගෙන් මේ පිළිබඳව විමසීමේදී ඔහු ප‍්‍රකාශ කළේ මේ සඳහා ආණ්ඩුවට මුදල් නැති බවය. එහෙත් ඇත්ත තත්ත්වය පහුගිය ආණ්ඩුව අයවැය මගින් මෙම රැුකියා සඳහා මුදල් වෙන්කර ඇති බවය. තත්ත්වය එසේ නම් රුපියල් 36000ක පමණ අවම වැටුප් ශ්‍රේණියකට බඳවා ගන්නට සියල්ල සූදානම් කළ මෙම අත්‍යවශ්‍ය පත්වීම් නොදෙන්නේ ඇයි යන්නය. එහි අරමුණ අල්ලස් හෝ ¥ෂණ විමර්ශන කොමිසම කිසිදු වැඩකට නැති කොමිසමක් බවට පත්කිරීමද?

එහෙමත් නැතිනම් වර්තමාන ආණ්ඩුව හෝ ජනාධිපතිවරයා අල්ලසට ¥ෂණයට වැටබැඳීමට සූදානම් නැති බවද? මේ හැඟවීම එයද? රැුකියා ලක්ෂයක් දෙන්න අයදුම් පත‍්‍ර කැඳවන්න ආණ්ඩුවට පුළුවන් නම්, සියල්ල අවසන් කර ඇති, මෙම පත්වීම් දෙන්නට ආණ්ඩුව බැරි ඇයි?

දකුණේ ජනතාවට දැන් වැනෙන ආණ්ඩු වැඩක් නෑ

0


පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී චන්දිම වීරක්කොඩි



මුලින්ම කියන්න, ඔබ දැන් ශ‍්‍රීලනිපයේද නැත්තං පොදුජන පෙරමුණේ ද?


මම පොදුජන පෙරමුණේ ආරම්භක සාමාජිකයන් අතරින් 50වැනියා. මම දැන් පූර්ණ වශයෙන්ම පොදුජන පෙරමුණේ සාමාජිකයෙක්.


ශ‍්‍රීලනිපය සහ ඔබගේ පක්ෂය එකතුවෙලා ගොඩනඟපු ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පොදුජන සන්ධානයේ සභාපති විදිහට හිටපු ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන නම් කිරීමත් සමග පොදුජන පෙරමුණේ ප‍්‍රබලයන් වගේම පහළ මට්ටමේ සාමාජිකයනුත් එය විවේචනය කරන්න පටන් අරං තිබෙනවා.

අපි දේශපාලකයෝ විදිහට මෙන්න මේ දේ තේරුම් ගන්න ඕනෑ. දැන් ජනතාව බලන්නේ අපි එක එක්කෙනාගේ බුද්ධි මට්ටම හෝ අපිට දිනුවාට පස්සේ ලැබෙන තනතුරු තානාන්තර ගැන හෝ අපිට ගන්න පුළුවන් මනාප ප‍්‍රමාණය හෝ නෙවෙයි. ඒවා මිනිස්සුන්ට දැන් වැඩක් නෑ. ඒ නිසා එක එක පුද්ගලයෝ අරගෙන ඔවුන් විවේචනය කරලා හෝ ඔවුන්ගේ අතීත ක‍්‍රියාකාරකම් කියවලා හෝ තේරුමක් නෑ. මේ මොහොතේ රටට ජනතාවට වැදගත් වෙන්නේ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයාට කිසිදු අවහිරයකින් තොරව රට දියුණුවට ගෙනියන්න, මහින්ද රාජපක්ෂගේ අගමැතිත්වයෙන් ගොඩනැෙඟන ශක්තිමත් ආණ්ඩුවක්. එනිසා ශක්තිමත් රජයක් පිහිටුවාගැනීම තමයි අපි හැමෝගෙම මේ වෙලාවේ වැඬේ වෙන්න ඕනෑ. ඒ සඳහා අපි සියලූ ප‍්‍රගතිශීලි බලවේග එකට එකතුකරගෙන තමයි මේ ගමන යන්න ඕනෑ.

මේ පක්ෂ දෙකම ගන්න, මේ පක්ෂ දෙකේම ජන පදනම එකයි. ශ‍්‍රීලනිපයේ ජන පදනම දෙකඩ වෙලා තමයි පොදුජන පෙරමුණ බිහිවුණේ. දැන් මේ දෙපාර්ශ්වයම එකට එකතුවෙලා තියෙනවා. 2015 දෙකට බෙදිලා අපි පැරදුණා. 2019 ආයි එකතුවෙලා දිනුවා. අපි මේ යථාර්ථය තේරුම් ගන්න ඕනෑ. නායක මට්ටමින් විවිධ පුද්ගලයන්ට විවිධ අදහස් තියෙන්න පුළුවන්. බලන්න 2015 දී අපි මහින්ද රාජපක්ෂ දිනවන්න කටයුතු කළා. ඒ කාලේ මහින්ද රාජපක්ෂ මහත්තයාව විවේචනය කරපු අය අද ඔහුව අගයනවා. 2015 මෛත‍්‍රීපාල මහත්තයාව විවේචනය කරපු අය, ඔහු ජනාධිපති වුණාම ළඟට ගිහිං ඔහුව අගය කළා. එහෙම තමයි දේශපාලනය. අපි ඒක තේරුම් අරං වැඩ කරන්න ඕනෑ. අනෙක් පැත්තෙන් 2015 දී අපෙන් අයින්වෙලා ගිහින් මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහත්තයා ඇතුළු කණ්ඩායම එජාපයට උදව් කරලා ශ‍්‍රීලනිපයට විශාල හානියක් කළා කියලා අවංකව කල්පනා කරන පිරිසකුත් අපි අතර ඉන්නවා. අපි ඒ අයත් අමතක කරන්න හොඳ නෑ. කොහොම වුණත් මේ සියල්ලෝම එකතු කරගත්ත ගමනක් තමයි අපිට යන්න තියෙන්නේ. ශ‍්‍රීලනිපය හෝ පොදුවේ අපේ පාර්ශ්වය 1956 ඉඳලා සන්ධානගත නොවී කවදාවත් තනියෙන් ආණ්ඩු හදලා නෑ. 1994 පොදු පෙරමුණ, ඊළඟට එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය. මේක තමයි භූමියේ ඇත්ත දේශපාලන තත්ත්වය.

ඔබ හදපු මේ නව දේශපාලන සන්ධානය තුළ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ වර්තමාන ජනාධිපතිවරයාට තනතුරක් නැහැ. ඊළඟට මේ සන්ධානයේ ලකුණ පිළිබඳව තවමත් තිබෙන්නේ ගැටලූකාරී තත්ත්වයක්.

ලකුණ ගැන කතාවක් නැහැ. ලකුණ පොහොට්ටුව කියලා දැන් තීරණය කරලා ඉවරයි. ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහත්තයාට මේ හැදෙන සන්ධානයේ තනතුරක් නැහැ කියන එක ගැන කතා කළොත්, එතුමා මේ තනතුරු තානාන්තර පස්සේ යන කෙනෙක් නෙවෙයි. ජනතාවත් ඒක දන්නවා. ඒ නිසා ඒ ගැන කලබල වෙන්න එපා. එතුමාට දැන් ඕනෑ, පසුගිය ඡුන්දයෙන් ජනතාව අනුමත කරපු වැඩපිළිවෙළ සාර්ථක කරගන්න පුළුවන් පාර්ලිමේන්තු බලයක්. මනාපය මුල් කරගත්ත ඡුන්ද පොරයක් තවත් ජනතා අපේක්ෂාව නෙවෙයි. එනිසා මට විශ්වාසයි සන්ධානයේ පත්වෙලා ඉන්න මේ නායකයෝ අනික් ප‍්‍රබලයොත් සියල්ල එකතුකරගෙන එතුමාට අවශ්‍ය පාර්ලිමේන්තුව හදලා දෙයි කියලා.

ඔබ මනාප පොරය ඕනෑ නෑ කියලා කිව්වාට, දැනටමත් නළු නිළි කණ්ඩායම්, වියත්මග වැනි කණ්ඩායම් ඡුන්ද සටනට බැහැලා ඉවරයි. දැන් සන්ධානයට තියෙන ලොකුම ගැටලූව නාමයෝජනා දෙන්නේ කාටද කියන තීරණය ගැනීම කියලා තමයි ආරංචි..

මොන තත්ත්වයක් තිබුණත්, ජනතාවට ඇහුම්කන් දෙන්න පුළුවන්, දේශපාලනයේ හොඳටම කාර්යශූර, ¥ෂණයෙන් තොර අපේක්ෂකයන්ට නාමයෝජනා ලැබෙයි. එනිසා දෙන්න පුළුවන් හොඳම කණ්ඩායමට දෙන්න පුළුවන් වෙයි කියලා හිතනවා. මම පුද්ගලිකව දේශපාලකයෙක්, ඒ වගේම මහජන නියෝජිතයෙක් හැටියට හිතනවා, අපි මේ රට ඊළඟ පාර්ලිමේන්තුවෙන් හදන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා නම්, නව ප‍්‍රතිපත්ති මේ රටට හඳුන්වා දෙන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා නම්, හොඳ දේශපාලන දැනුමක් තිබෙන කාර්යශූර පිරිසකට නාමයෝජනා ලබාදිය යුතුයි. දැනුම බුද්ධිය තිබුණා කියලා වැඩක් නෑ, ඔහුට ජනතාව අතර ජනප‍්‍රියත්වයක් නැත්තං. මොන තනතුරු බුද්ධි මට්ටම් තිබුණත් ඔහුට ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්නවලට ඇහුන්කන් දෙන්න බැරිනම්, ඔහු දේශපාලකයෙක් වෙන්නේ නෑ. එනිසා එවැනි පුද්ගලයන්ට නාමයෝජනා ලබාදීමෙන් කිසි වැඩක් නෑ. අනික කොයිතරම් ප‍්‍රසිද්ධ වුණත් වැඩක් නෑ වංචාවෙන් ¥ෂණයෙන් කප් ගහලා නම් ඉන්නේ. අද මහජනතාව වෙනදාට වඩා දියුණුයි, එනිසා ඊට ගැළපෙන අපේක්ෂකයන් අපි ලිස්ට්වලට ඇතුල් කළ යුතුයි.

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා මැතිවරණයේදී ලබාදුන් ජනතා පොරොන්දු මගහරින බව තමයි විපක්ෂය කියන්නේ. විපක්ෂයේ ප‍්‍රබලයෝ බොහෝ දෙනෙකුගේ මතය තමයි වර්තමාන ජනාධිපතිවරයාට පාලන තන්ත‍්‍රය පිළිබඳව කිසිඳු අවබෝධයක් නැහැ කියන එක.

එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ මෝඩ අදහස් තමයි මේවා. ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මේ රටේ ජනාධිපතිවරයා වෙන්නේ අවුරුදු 5කට. ඔහු සෞභාග්‍යයේ දැක්ම කියන රට හදන ප‍්‍රතිපත්තිය ඉදිරිපත් කරන්නේ අවුරුදු 5කට. එතකොට තවම මාස 5ක් ගිහිං නෑ. එහෙනම් මේ කතාව අසාධාරණයි නේද? දැන් මැතිවරණය වෙලාවේ විපක්ෂය කිව්වේ ගෝඨාභය දිනුවොත් රට මිලිටරිකරණය වෙයි කියලා. මාධ්‍ය නිදහස නැතිවෙයි කියලා. තනතුරුවලට සුදුසු නැති පුද්ගලයන් පත් කරයි කිව්වා. දැන් ඒ දේවල් වෙලා තියෙයිද? ඒකේ අනික් පැත්ත තමයි දැන් වෙලා තියෙන්නේ.

ඔබ හිතන්නේ දැනට දීලා තියෙන තනතුරුවලට සුදුසුම අය පත් කළා කියලද?

ඔව්. ඒ විතරක් නෙවෙයි අපි දුන්න පොරොන්දුවලට අනුව දැන් රජයේ රැුකියා ලබාදීම ආරම්භ කරලා තිබෙනවා. ඊළඟට අපි මැතිවරණයේදී කිව්වා රටට අහිතකර තීන්දු තීරණ වෙනත් රටවල් සමග ගිවිසුම් ගතවෙමින් අරගෙන තිබෙයි නම්, අපි ඒවා ආපසු හරවන්න කටයුතු කරනවා කියලා. ඒ අනුව දැන් ජිනීවා සම-සභාපතිත්වයට අදාළව එම ගිවිසුමේ වගන්ති දෙකින්, 30/1, 40/1 අපි ඉවත් වෙන්න තීරණය කරලා තිබෙනවා. ඒ අනුව දැන් ඒ ගැන කැබිනට් මණ්ඩලයේ තුළ වගේම පාර්ලිමේන්තුව තුළ සංවාදයක් කරලා අනුමැතිය අරගෙන, එම තීරණය ක‍්‍රියාත්මක කරන්න අදහස් කරනවා. මේ අනුව ඉදිරියේදී සංහිඳියාව රට තුළ ඇති කිරීමේ වැඩපිළිවෙළ, අපේ රටේ අදහස් මත පදනම් වෙලා ඉස්සරහට යනවා ඇති.

ඔබ ජිනීවා යෝජනාවලින් ඉවත්වීම පිළිබඳව මෙහෙම සරලව කතාකළාට, මෙයින් ඉවත්වූ පසු රටට උදාවෙන්න පුළුවන් අයහපත් තත්ත්වයන් ගැන රජයට නිවැරදි තක්සේරුවක් නැහැ නේද?


මේ ඉවත්වීම ආවාට ගියාට කරන දෙයක් නෙවෙයි. මේ පිළිබඳ අපේ ස්ථාවරය නිවැරදිව ජාත්‍යන්තරයට ගෙනයෑම අපේ වගකීමක්. අපි අපේ මේ දේවල් ලෝකයට පැහැදිලි කරන්න ඕනෑ. එවක ජනාධිපතිවරයාට හොරෙන්, කැබිනට් මණ්ඩලයට, පාර්ලිමේන්තුවට හොරෙන් අගමැතිවරයා සහ විදෙස් අමාත්‍යවරයා තමයි රටට අහිතකර මේ ගිවිසුම් ගහලා තිබෙන්නේ. එනිසා අපි මේ ගැන අපේ පැහැදිලි කිරීම එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට වගේම, අපිත් එක්ක ඉන්න රටවලට ඉදිරිපත් කරන්න ඕනෑ. ස්වෛරීත්වය අගය කරන කිසිම රටකට බැහැ අපේ අදහසට පිටුපාන්න. එම්සීසී ගිවිසුම පිළිබඳව අධ්‍යයනය කරන්න පත් කළ කමිටුව ඔවුන්ගේ නිරීක්ෂණ ජනාධිපතිවරයා වෙත භාරදීලා තිබෙනවා. මට විශ්වාසයි මේ ගිවිසුමෙන් වුණත් රටට හානියක් වෙනවා නම් අපි ඒකට අත්සන් කරන්නේ නැහැ කියලා.

ජනාධිපතිවරයා පසුගියදා ප‍්‍රකාශයක් කරනවා තමන්ට නිදහසේ වැඩ කරගෙන යන්න අධිකරණය වගේ ආයතන ඉඩ දෙන්න ඕනෑ කියලා. මේ ප‍්‍රකාශය බොහෝ දෙනෙක් බාරගත්තේ රට ඒකාධිපතිත්වයකට ගමන් කරාවි කියන සැකය එක්ක.

එහෙම කිසිම ඉඟියක් හෝ සූදානමක් මේ කතාව තුළ නෑ. එතුමා මේ කතාව තුළින් කිසිම ආයතනයකට බලපෑමක් කළේ නෑ. මේ රට දියුණු කරන්න ඕනෑ නම් විධායකය, ව්‍යවස්ථාදායකය, අධිකරණය කියන මේ ආයතන තුනම එකම මතයක ඉන්න ඕනෑ කියන එකයි එතුමා කිව්වේ. මේ ආයතන පුද්ගලිකත්වය මත සලකා තීන්දු ගන්නේ නැතුව රට ගැන හිතලා තීන්දු ගන්න ඕනෑ කියන එකයි එතුමා ප‍්‍රකාශ කළේ. මේ ප‍්‍රකාශය කරලා දවස් කීයද ගියේ උදයංග වීරතුංගගේ සිද්ධියට අදාළව මහේස්ත‍්‍රාත්වරයා පොලිසියට කිව්වේ මොකද්ද? අධිකරණය පොලිසියට කිව්වේ පොලිසියේ මෙම වර්තමාන හැසිරීම ජනතා සැකයට හේතුවෙන්න පුළුවන් කියලා. අධිකරණයට බලපෑම් කරනවා නම් අධිකරණය මෙහෙම පොලිසියට කියයිද?

මේ වෙනකොට විශ‍්‍රාම වැටුප්, රාජ්‍ය සේවක වැටුප්, විදෙස් ණය වාරික ගෙවාගන්න නොහැකිව වර්තමාන රජය අසරණ අඩියක ඉන්නවා කියලා තමයි කරුණු වාර්තා වෙන්නේ. ඔබලා මැතිවරණයට පෙර කතාකළ ආර්ථික සැලසුම් එක්ක මෙහෙම වෙන්න පුළුවන්ද?

පසුගිය රජය රාජ්‍ය ආදායම දෙගුණයක් කළා කිව්වාට ඔවුන් කළේ ජනතාව මත බදු බර පටවන එක. ඔවුන් දෙගුණ කරපු ආදායමක් නෑ. බැංකුවල පොලී අනුපාත වැඩි කළා. ආයෝජන නැවතුණා මේ නිසා. ව්‍යවසායකයන් ව්‍යාපාර අත්හැරියා. සමෘද්ධිලාභීන් වැඩිවුණා. ඒක තමයි වුණ එකම දේ. 7.5%ක් විදිහට තිබුණ ආර්ථික වර්ධන වේගය 3%කට අඩුවුණා පහුගිය රජය යටතේ. මෙම තත්ත්වය අස්සේ මෙහෙම වෙන එක පුදුමයක් නෙවෙයි. රාජ්‍ය ආදායම ගැන කිසිම දෙයක් හිතන්නේ නැතුව රාජ්‍ය සේවක වැටුප් වැඩිකළා. තෙල් මිල අඩුකළා. මේ දේවල් නිසා ආර්ථිකය කඩාගෙන වැටුණා. දැන් රටේ ආර්ථිකය කාබාසිනියා වුණ මට්ටමක තමයි තියෙන්නේ. මේ තත්ත්වයෙන් රට ගොඩගන්න නම් මේ පාර්ලිමේන්තුව වෙනස් වෙලා පූර්ණ බලයක් සහිත ආණ්ඩුවක් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයාට හිමිවෙන්න ඕනෑ. එහෙම නැතුව අපිට අපේම වූ ආර්ථික ප‍්‍රතිපත්තියක් ක‍්‍රියාත්මක කරන්න අමාරුයි. මොකද තවම බහුතරය තිබෙන්නේ මේ ආර්ථිකය විනාශ කරපු පාර්ශ්වයට.

ඔබ මෙහෙම එක එක දේවල් පෙන්නලා බලය ඉල්ලූවත්, මේ මාස තුනේ පාලනය නිසා සැලකිය යුතු ඡුන්ද ප‍්‍රමාණයක් දැනටමත් අඩුවෙලා කියලා කිව්වොත්?

මම ඒක පිළිගන්නේ නෑ. දකුණේ ජනතාව දැන් තේරුම් අරං තියෙනවා පාර්ලිමේන්තු බලය දෙපාර්ශ්වයටම දීපු නිසා, එමගින් අස්ථාවර ආණ්ඩු නිර්මාණය වුණ නිසා, මේ රට එන්න එන්නම අගාධයට ගියා කියලා. එනිසා දැන් දකුණ තේරුම් අරං තිබෙනවා ශක්තිමත් ආණ්ඩුවක වැදගත්කම. වැනෙන ආණ්ඩු හදන්න තවදුරටත් දකුණේ ජනතාව සූදානම් නැහැ. එනිසා මට ලොකු විශ්වාසයක් තිබෙනවා දකුණේ ජනතාව අපිට තුනෙන් දෙකක බලයක් දෙයි කියලා. ඉතිරි අවුරුදු 10 තුළ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ වර්තමාන ජනාධිපතිවරයාට, ආපස්සට ගිය රට නිවැරදි පීල්ලට අරං, රට නවීන රටක් කරන්න පුළුවන් එහෙම බලයක් දුන්නොත් විතරයි. ඒක දැන් බහුතරයක් මිනිස්සු තේරුම් අරං තිබෙනවා.

ඉන්දීය විලාසිතා සංස්කෘතියට අභියෝග කරන සනී ලියොනි

0


පරිසර හිතකාමී විලාසිතා සංස්කෘතියක් ගැන ලොව පුරා හඬක් නැගෙනවා. එයට අදාළ නව ප‍්‍රවණතා ලෝකයේ විවිධ රටවල බිහිවෙනවා. ඇත්තෙන්ම පරිසර හිතකාමී විලාසිතා ගැන වැඩි කතාබහක් පවතින්නේ ඇමෙරිකාවේ සහ යුරෝපීය රටවල. ගෝලීය මට්ටෙමන් විලාසිතා වෙළඳාම නිසා සිදුවන පරිසර හානිය ගැන එම රටවල සංවාදයක් තියෙනවා. මෙම ප‍්‍රවණතාව ඉන්දියාවේ ප‍්‍රවර්ධනය කරන්නට රංගන ශිල්පිනී සනී ලියොනි මැදිහත්ව සිටිනවා. ඇය ඉන්දියාවේ සිටින ජනප‍්‍රියම රංගන ශිල්පිනියක බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැහැ.
ඒ අනුව ඇය බටහිර ලෝකයේ සහ කලා ලොවේ ජනප‍්‍රිය පෞරුෂයන් රැුසක් කළ තෝරාගැනීමක් කර තිබෙනවා.


පැරිස් සම්මුතිය නම් ගෝලීය නායකයන් එක්ව අත්සන් කළ සම්මුතියෙනුත්, දේශගුණික විපර්යාස පිළිබඳ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට අනුබද්ධිත ආයතනය වන අන්තර්ජාතික දේශගුණික විපර්යාස පැනලයේ වාර්තාවෙනුත් ලෝක විනාශයක් නවත්වන්නට කළ යුතු දේවල් ගැන යෝජනා ඉදිරිපත් කර තිබෙනවා. මේ වනවිට පරිසර විනාශයට හේතු ලෙස හඳුනාගෙන ඇති කරුණු අතර විලාසිතා කර්මාන්තය ඉදිරියෙන්ම පවතිනවා.


ලෝක විනාශයක් ගැන ඉඟි පහළවෙන යුගයක ගෝලීය වශයෙන් ජනප‍්‍රිය පුද්ගලයන් පරිසරය වෙනුවෙන් පෙනීසිටින බව දැකිය හැකියි. මෙවර ඔස්කාර් සම්මානය ලැබූ මොහොතේ වකීන් ෆීනික්ස් කළ කතාවේදීත් පැහැදිලි වුණේ එය. එමෙන්ම වකීන් ෆීනික්ස් 2020 මුල් සමයේ පැවති හැම සම්මාන උළෙලටම ඇන්දේ එකම එක ඇඳුම් කට්ටලයක්. ලොව පුරා විලාසිතා කර්මාන්තය නිසා සිදුවන පරිසර විනාශය ගැන සමාජ අවධානය යොමු කිරීමට ඔහු එයින් බලාපොරොත්තු වුණා.


ඊට අමතරව ජනප‍්‍රිය පුද්ගලයන් රැුසක් දේශගුණ අර්බුදය ගැන කතාකරනවා. ලියනාඩෝ ඩිකැප‍්‍රියෝ වැනි රංගන ශිල්පීන් පවා ඒ අතර ඉන්නවා. බටහිර සමාජයේ ඇතැම් ප‍්‍රසිද්ධ කාන්තාවන් නිරුවත් ඡුායාරූපවලට පවා එම මාතෘකාව වෙනුවෙන් පෙනී සිටියා. එලෙස කතාකිරීම හුදු දේශපාලනික හඬනැගීමක් පමණක් නොවෙයි. ඔවුන් තමන්ගේ රසික ප‍්‍රජාවගේ ලෝක දැක්ම වෙනස් කිරීමට බලපෑම් කරනවා.


පෞද්ගලික යහපතට වැඩි අවධානයක් යොමුකළ ලෝක දැක්ම වෙනස් කරමින්, ගස්වැල් සහ සතුන් ගැන වැඩිපුර කල්පනා කරන්නැයි ඉල්ලමින් එවැනි ජනප‍්‍රිය චරිත අලුත් ලෝක දැක්මක් සමාජගත කරනවා. ජනමාධ්‍ය හා දේශපාලනඥයන්ට කළ නොහැකි සමාජ වෙනසක් එලෙස ජනප‍්‍රිය කලාකරුවන්ගේ මැදිහත්වීම් නිසා සිදුවෙනවා.


සනී ලියොනි ‘නරක’ චරිතයක් ලෙස ඉන්දියාවේ ඇතැම් මාධ්‍යවලින් ලේබල් කළ රංගන ශිල්පිනියක්. ඒ ඇය ඇමෙරිකාවේදී ලිංගික චිත‍්‍රපටි කර්මාන්තයේ සිටි නිරූපිකාවක වූ නිසා. ඉන්දීය සමාජයේ සදාචාරවාදී ආකල්ප නිසා සනී ලියෝනි යනු ප‍්‍රසිද්ධියේ නොව රහසින් රසවිඳින තරුවක් බවට පත්ව සිටියා. මුලින් ඇය බොලිවුඕ සමාජය පිළිගත්තේද නැති තරම්. ඇය ඉන්දියාවේ පිළිගත් රංගන ශිල්පිනියක බවට පත්වීමම ඉන්දියාවේ ආකල්ප වෙනස් කිරීමක්. අභියෝගවලට මුහුණදෙමින් ගෙවුණු වසර ගණනාවක් තිස්සේ ඉන්දීය සමාජයෙහි තමන්ට හිමි ඉඩකඩ වෙන්කර ගත්තා. ඇය එතෙක් පැවති සදාචාරවාදී සංස්කෘතියට අභියෝග කළා. කාන්තාව ගැන ආකල්පවලට ඇය දැවැන්ත අභියෝගයක් කළා. බොලිවුඕ සංස්කෘතියේ වෙනසක් කළා.
දැන් ඇය ඉන්දීය විලාසිතා සංස්කෘතියට අභියෝග කරන්නට උත්සාහ කරනවා. සනී ලියොනි ආදරවන්තයන්ගේ දිනය වූ පෙබරවාරි 14 වන දා ලක්මේ විලාසිතා සතියේදී සත්ව හිංසනයෙන් තොරව විලාසිතා කිරීම පිළිබඳව වැඩසටහනක් පටන්ගෙන තිබෙනවා.


‘පීපල් ෆෝ ද එතිකල් ටී‍්‍රට්මන්ට් ඔෆ් ඇනිමල්’ හෙවත් ‘පිටා’ නම් ආයතනයත් සමඟ එක්ව ඇය මෙම වැඩසටහන ආරම්භ කර තිබෙනවා. එම වැඩසටහනේදී ඇගේ හම ඉරා දමන ආකාරය ඇති පෝස්ටරයක් එළිදැක්වමින් සත්ව සම් අඩංගු නිෂ්පාදන මිලට නොගන්නා ලෙස තමන්ගේ සියලූ රසිකයන්ගෙන් ඉල්ලීමක් කර තිබුණා.


මධ්‍යම පන්තික ඉන්දියානුවන් අතර ඉතාම ඉහළ ඇගයීමට ලක්වන, සමාජ තත්වය පෙන්වීමට සම් නිෂ්පාදන පාවිච්චි කරනවා. ඊට අමතරව පරිසර හිතකාමී නොවන ලෙස නිෂ්පාදනය කරන ජනප‍්‍රිය වෙළඳ නාම රැුගත් ඇඳුම් වර්ග ඉන්දියානු මධ්‍යම පන්තිකයන් අතර ප‍්‍රකටයි. තමන්ගේ විලාසිතා සංස්කෘතිය වෙනස් කරගන්නට ඉන්දියානුවන් ලෙහෙසියෙන් පෙළඹෙන්නේ නැහැ. එපමණක් නොව, තමන් නිතර අඳින පළඳින ඇඳුම් වර්ග ගැන විවේචනය කරන කෙනෙකුට පහරදීමටත් ඔවුන් දෙවරක් නොසිතාවි. එහෙත් කවුරුන් හෝ පවතින සංස්කෘතියට අභියෝග කළ යුතුයි.


ගෝලීය සත්ව සම් සහිත ලෙදර් නිෂ්පාදන වෙනුවෙන් සෑම වසරකම විශාල සතුන් ප‍්‍රමාණයක් ඝාතනය කරන්නට සිදුවෙනවා. ගවයන්, මී හරකුන් සහ වෙනත් සතුන් බිලියනයකට වඩා එලෙස ඝාතනය කරනවා. එම ක‍්‍රියාවලියේදී සතුන් වධහිංසාවට ලක් කිරීමත් වෙනවා.


තමන්ගේ තෝරාගැනීම ගැන සනී මෙසේ කියනවා. ‘සත්ව ද්‍රව්‍ය නිෂ්පාදන නැතිව ලස්සන සපත්තු, බෑග් සහ ජැකට් වගේ නිෂ්පාදන තියෙනවා. පරිසරයට හානියක් කරමින්, සතෙකුගේ හම් ගලවා විලාසිතා කරමින් ජීවත්වීම ගැන අපි කල්පනා කරන්න ඕනෑ. අපි ජීවත් වෙන්නේ ස්වභාවධර්මය විකෘති වෙන කාලයක. අපි ස්වභාවධර්මය ගැන හිතලා සම් නිෂ්පාදනවලින් කරනා විලාසිතා ප‍්‍රතික්ෂේප කළ යුතුයි. සම් විලාසිතා නිෂ්පාදනයේදී සතුන්ට සිදුවන හිංසාව ගැන හොයලා බලන්න. අපි මේ නිෂ්පාදයන් ප‍්‍රතික්ෂේප කළ යුතු බව ඔබටත් හිතේවි. මම ඒ ගැන දැනගත් දවසේ ඉඳන් පරිසර හිතකාමී නිෂ්පාදන තෝරාගන්න පටන්ගත්තා.’


පරිසර හිතකාමී විලාසිතා සංස්කෘතියක් ගැන බටහිර ලෝකයේ ඇතිව තිබෙන සංවාදය නිසා ලොව පුරා වෙළඳනාම ගණනාවකින් කරන නිෂ්පාදන ප‍්‍රතික්ෂේප කිරීමට පාරිභෝගිකයන් පටන්ගෙන තිබෙනවා. විශේෂයෙන්ම මෑත කාලයේ ඇමසන් වනාන්තරයේත්, ඕස්ටේ‍්‍රලියාවේත් ළැව්ගිනි නිසා එම ප‍්‍රතික්ෂේප කිරීම් තවත් තීව‍්‍ර වී තිබෙනවා.


එම විලාසිතා ආයතන අතරින් ‘එච් ඇන්ඞ් එම්’ නම් ආයතනය 2020 අවසාන වනවිට සම්පූර්ණයෙන්ම පරිසර හිතකාමී නිෂ්පාදන කරන බව පොරොන්දු වී තිබෙනවා. අනෙක් ආයතන පවා පරිසර හිතකාමී බව ඉස්මතු කරන ව්‍යාපෘති ආරම්භ කර තිබෙනවා.


සනී ලියොනි කර ඇත්තේ ඉන්දියාව තුළ එම සංවාදය මතුකිරීම සඳහා ප‍්‍රමුඛත්වය ගැනීම. එය ඉන්දීය විලාසිතා සංස්කෘතිය වෙනස් කිරීමේ සටනක්. ‘නරක’ ගැහැනියක ලෙස චෝදනා ලැබූ ඇය, සමාජය ඉදිරියට ගෙනයන්නට දායක වන්නේ ඒ අයුරින්. එය බොහෝ ‘හොඳ’ මිනිසුන්ට පාඩමක් වනු ඇති.

හංසි මානවඩු

ඉන්දීය විලාසිතා සංස්කෘතියට අභියෝග කරන සනී ලියොනි

0


පරිසර හිතකාමී විලාසිතා සංස්කෘතියක් ගැන ලොව පුරා හඬක් නැගෙනවා. එයට අදාළ නව ප‍්‍රවණතා ලෝකයේ විවිධ රටවල බිහිවෙනවා. ඇත්තෙන්ම පරිසර හිතකාමී විලාසිතා ගැන වැඩි කතාබහක් පවතින්නේ ඇමෙරිකාවේ සහ යුරෝපීය රටවල. ගෝලීය මට්ටෙමන් විලාසිතා වෙළඳාම නිසා සිදුවන පරිසර හානිය ගැන එම රටවල සංවාදයක් තියෙනවා. මෙම ප‍්‍රවණතාව ඉන්දියාවේ ප‍්‍රවර්ධනය කරන්නට රංගන ශිල්පිනී සනී ලියොනි මැදිහත්ව සිටිනවා. ඇය ඉන්දියාවේ සිටින ජනප‍්‍රියම රංගන ශිල්පිනියක බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැහැ.
ඒ අනුව ඇය බටහිර ලෝකයේ සහ කලා ලොවේ ජනප‍්‍රිය පෞරුෂයන් රැුසක් කළ තෝරාගැනීමක් කර තිබෙනවා.


පැරිස් සම්මුතිය නම් ගෝලීය නායකයන් එක්ව අත්සන් කළ සම්මුතියෙනුත්, දේශගුණික විපර්යාස පිළිබඳ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට අනුබද්ධිත ආයතනය වන අන්තර්ජාතික දේශගුණික විපර්යාස පැනලයේ වාර්තාවෙනුත් ලෝක විනාශයක් නවත්වන්නට කළ යුතු දේවල් ගැන යෝජනා ඉදිරිපත් කර තිබෙනවා. මේ වනවිට පරිසර විනාශයට හේතු ලෙස හඳුනාගෙන ඇති කරුණු අතර විලාසිතා කර්මාන්තය ඉදිරියෙන්ම පවතිනවා.


ලෝක විනාශයක් ගැන ඉඟි පහළවෙන යුගයක ගෝලීය වශයෙන් ජනප‍්‍රිය පුද්ගලයන් පරිසරය වෙනුවෙන් පෙනීසිටින බව දැකිය හැකියි. මෙවර ඔස්කාර් සම්මානය ලැබූ මොහොතේ වකීන් ෆීනික්ස් කළ කතාවේදීත් පැහැදිලි වුණේ එය. එමෙන්ම වකීන් ෆීනික්ස් 2020 මුල් සමයේ පැවති හැම සම්මාන උළෙලටම ඇන්දේ එකම එක ඇඳුම් කට්ටලයක්. ලොව පුරා විලාසිතා කර්මාන්තය නිසා සිදුවන පරිසර විනාශය ගැන සමාජ අවධානය යොමු කිරීමට ඔහු එයින් බලාපොරොත්තු වුණා.


ඊට අමතරව ජනප‍්‍රිය පුද්ගලයන් රැුසක් දේශගුණ අර්බුදය ගැන කතාකරනවා. ලියනාඩෝ ඩිකැප‍්‍රියෝ වැනි රංගන ශිල්පීන් පවා ඒ අතර ඉන්නවා. බටහිර සමාජයේ ඇතැම් ප‍්‍රසිද්ධ කාන්තාවන් නිරුවත් ඡුායාරූපවලට පවා එම මාතෘකාව වෙනුවෙන් පෙනී සිටියා. එලෙස කතාකිරීම හුදු දේශපාලනික හඬනැගීමක් පමණක් නොවෙයි. ඔවුන් තමන්ගේ රසික ප‍්‍රජාවගේ ලෝක දැක්ම වෙනස් කිරීමට බලපෑම් කරනවා.


පෞද්ගලික යහපතට වැඩි අවධානයක් යොමුකළ ලෝක දැක්ම වෙනස් කරමින්, ගස්වැල් සහ සතුන් ගැන වැඩිපුර කල්පනා කරන්නැයි ඉල්ලමින් එවැනි ජනප‍්‍රිය චරිත අලුත් ලෝක දැක්මක් සමාජගත කරනවා. ජනමාධ්‍ය හා දේශපාලනඥයන්ට කළ නොහැකි සමාජ වෙනසක් එලෙස ජනප‍්‍රිය කලාකරුවන්ගේ මැදිහත්වීම් නිසා සිදුවෙනවා.


සනී ලියොනි ‘නරක’ චරිතයක් ලෙස ඉන්දියාවේ ඇතැම් මාධ්‍යවලින් ලේබල් කළ රංගන ශිල්පිනියක්. ඒ ඇය ඇමෙරිකාවේදී ලිංගික චිත‍්‍රපටි කර්මාන්තයේ සිටි නිරූපිකාවක වූ නිසා. ඉන්දීය සමාජයේ සදාචාරවාදී ආකල්ප නිසා සනී ලියෝනි යනු ප‍්‍රසිද්ධියේ නොව රහසින් රසවිඳින තරුවක් බවට පත්ව සිටියා. මුලින් ඇය බොලිවුඕ සමාජය පිළිගත්තේද නැති තරම්. ඇය ඉන්දියාවේ පිළිගත් රංගන ශිල්පිනියක බවට පත්වීමම ඉන්දියාවේ ආකල්ප වෙනස් කිරීමක්. අභියෝගවලට මුහුණදෙමින් ගෙවුණු වසර ගණනාවක් තිස්සේ ඉන්දීය සමාජයෙහි තමන්ට හිමි ඉඩකඩ වෙන්කර ගත්තා. ඇය එතෙක් පැවති සදාචාරවාදී සංස්කෘතියට අභියෝග කළා. කාන්තාව ගැන ආකල්පවලට ඇය දැවැන්ත අභියෝගයක් කළා. බොලිවුඕ සංස්කෘතියේ වෙනසක් කළා.
දැන් ඇය ඉන්දීය විලාසිතා සංස්කෘතියට අභියෝග කරන්නට උත්සාහ කරනවා. සනී ලියොනි ආදරවන්තයන්ගේ දිනය වූ පෙබරවාරි 14 වන දා ලක්මේ විලාසිතා සතියේදී සත්ව හිංසනයෙන් තොරව විලාසිතා කිරීම පිළිබඳව වැඩසටහනක් පටන්ගෙන තිබෙනවා.


‘පීපල් ෆෝ ද එතිකල් ටී‍්‍රට්මන්ට් ඔෆ් ඇනිමල්’ හෙවත් ‘පිටා’ නම් ආයතනයත් සමඟ එක්ව ඇය මෙම වැඩසටහන ආරම්භ කර තිබෙනවා. එම වැඩසටහනේදී ඇගේ හම ඉරා දමන ආකාරය ඇති පෝස්ටරයක් එළිදැක්වමින් සත්ව සම් අඩංගු නිෂ්පාදන මිලට නොගන්නා ලෙස තමන්ගේ සියලූ රසිකයන්ගෙන් ඉල්ලීමක් කර තිබුණා.


මධ්‍යම පන්තික ඉන්දියානුවන් අතර ඉතාම ඉහළ ඇගයීමට ලක්වන, සමාජ තත්වය පෙන්වීමට සම් නිෂ්පාදන පාවිච්චි කරනවා. ඊට අමතරව පරිසර හිතකාමී නොවන ලෙස නිෂ්පාදනය කරන ජනප‍්‍රිය වෙළඳ නාම රැුගත් ඇඳුම් වර්ග ඉන්දියානු මධ්‍යම පන්තිකයන් අතර ප‍්‍රකටයි. තමන්ගේ විලාසිතා සංස්කෘතිය වෙනස් කරගන්නට ඉන්දියානුවන් ලෙහෙසියෙන් පෙළඹෙන්නේ නැහැ. එපමණක් නොව, තමන් නිතර අඳින පළඳින ඇඳුම් වර්ග ගැන විවේචනය කරන කෙනෙකුට පහරදීමටත් ඔවුන් දෙවරක් නොසිතාවි. එහෙත් කවුරුන් හෝ පවතින සංස්කෘතියට අභියෝග කළ යුතුයි.


ගෝලීය සත්ව සම් සහිත ලෙදර් නිෂ්පාදන වෙනුවෙන් සෑම වසරකම විශාල සතුන් ප‍්‍රමාණයක් ඝාතනය කරන්නට සිදුවෙනවා. ගවයන්, මී හරකුන් සහ වෙනත් සතුන් බිලියනයකට වඩා එලෙස ඝාතනය කරනවා. එම ක‍්‍රියාවලියේදී සතුන් වධහිංසාවට ලක් කිරීමත් වෙනවා.


තමන්ගේ තෝරාගැනීම ගැන සනී මෙසේ කියනවා. ‘සත්ව ද්‍රව්‍ය නිෂ්පාදන නැතිව ලස්සන සපත්තු, බෑග් සහ ජැකට් වගේ නිෂ්පාදන තියෙනවා. පරිසරයට හානියක් කරමින්, සතෙකුගේ හම් ගලවා විලාසිතා කරමින් ජීවත්වීම ගැන අපි කල්පනා කරන්න ඕනෑ. අපි ජීවත් වෙන්නේ ස්වභාවධර්මය විකෘති වෙන කාලයක. අපි ස්වභාවධර්මය ගැන හිතලා සම් නිෂ්පාදනවලින් කරනා විලාසිතා ප‍්‍රතික්ෂේප කළ යුතුයි. සම් විලාසිතා නිෂ්පාදනයේදී සතුන්ට සිදුවන හිංසාව ගැන හොයලා බලන්න. අපි මේ නිෂ්පාදයන් ප‍්‍රතික්ෂේප කළ යුතු බව ඔබටත් හිතේවි. මම ඒ ගැන දැනගත් දවසේ ඉඳන් පරිසර හිතකාමී නිෂ්පාදන තෝරාගන්න පටන්ගත්තා.’


පරිසර හිතකාමී විලාසිතා සංස්කෘතියක් ගැන බටහිර ලෝකයේ ඇතිව තිබෙන සංවාදය නිසා ලොව පුරා වෙළඳනාම ගණනාවකින් කරන නිෂ්පාදන ප‍්‍රතික්ෂේප කිරීමට පාරිභෝගිකයන් පටන්ගෙන තිබෙනවා. විශේෂයෙන්ම මෑත කාලයේ ඇමසන් වනාන්තරයේත්, ඕස්ටේ‍්‍රලියාවේත් ළැව්ගිනි නිසා එම ප‍්‍රතික්ෂේප කිරීම් තවත් තීව‍්‍ර වී තිබෙනවා.


එම විලාසිතා ආයතන අතරින් ‘එච් ඇන්ඞ් එම්’ නම් ආයතනය 2020 අවසාන වනවිට සම්පූර්ණයෙන්ම පරිසර හිතකාමී නිෂ්පාදන කරන බව පොරොන්දු වී තිබෙනවා. අනෙක් ආයතන පවා පරිසර හිතකාමී බව ඉස්මතු කරන ව්‍යාපෘති ආරම්භ කර තිබෙනවා.


සනී ලියොනි කර ඇත්තේ ඉන්දියාව තුළ එම සංවාදය මතුකිරීම සඳහා ප‍්‍රමුඛත්වය ගැනීම. එය ඉන්දීය විලාසිතා සංස්කෘතිය වෙනස් කිරීමේ සටනක්. ‘නරක’ ගැහැනියක ලෙස චෝදනා ලැබූ ඇය, සමාජය ඉදිරියට ගෙනයන්නට දායක වන්නේ ඒ අයුරින්. එය බොහෝ ‘හොඳ’ මිනිසුන්ට පාඩමක් වනු ඇති.

හංසි මානවඩු

දකුණු ඇමෙරිකාවේ ෆොසිලවලින් හමුවූ කාර් එකක් තරම් ලොකු කැස්බෑවා

0



දකුණු ඇමෙරිකාවෙන් විද්‍යාඥයන් සොයාගෙන ඇති ෆොසිල නිසා මෝටර් රථයක් තරම් විශාල කැස්බෑවන් පිළිබඳ කරුණු හෙළිවී තිබෙනවා. එම කැස්බෑවන් ස්ටුපෙන්ඩෙමිස් ජියෝග‍්‍රැෆිකස් ලෙස නම්කර තිබෙනවා. එය ඔවුන්ගේ යෝධ ශරීර ප‍්‍රමාණය නිසා ලබාදී ඇති නමක්.
සිංහලෙන් මෙම කැස්බෑවන් අලි කැස්බෑවන් ලෙස නම්කළ හැකියි. දැනට හඳුනාගෙන ඇති, මිරිදියේ වාසය කර ඇති දැවැන්තම කැස්බෑවන් වර්ගය ලෙස අලි කැස්බෑවන් සලකනවා.
අලි කැස්බෑවන් වසර මිලියන 13ත් මිලියන 7ත් අතර කාලයකට කලින් මිහිපිට වාසය කළා. මේ කැස්බෑවන් එකල සිටි දැවැන්ත කිඹුලන් සමඟ උභය ජීවීන් ලෙස වාසය කළා. දකුණු ඇමෙරිකාවේ ගංගා සහ විල්වල ඔවුන් සැරිසරුවා.


කොලොම්බියාවේ ටාටාකෝවා කාන්තාරයේ සහ වෙනිසුවේලාහි යුරුමකෝ ප‍්‍රදේශයේ මෙම කැස්බෑවන්ගේ ෆොසිල හමුවුණා. අලූතින් හමුවූ ෆොසිල අධ්‍ය්‍යනය කිරීමෙන් අලි කැස්බෑවා ගැන පෙර නොතිබුණු පුළුල් අවබෝධයක් ලබන්නට විද්‍යාඥයන් සමත්ව සිටිනවා.


මීටර 4ක් දිගට වැඞී ඇති අලි කැස්බෑවන් ටොන් 1.25ක සාමාන්‍ය බරකින් යුතුයි. පිරිමි සතුන්ගේ බෙල්ලට ඉහළින්, කටුවේ ඉදිරියට නෙරා ඇති ශක්තිමත් අං පවතිනවා. විද්‍යාඥයන් අනුමාන කරන්නේ මෙම ශක්තිමත් අං අනෙකුත් කැස්බෑවන් සමග සටන් කරන්නට පාවිච්චි කරන්නට ඇති බවයි. ඒ ප‍්‍රාදේශීය බලය වෙනුවෙන්. කාන්තාවන්ගේ කටුවෙහි අං පිහිටා නැහැ.
අද මිනිසුන් මෙන්ම එදා යෝධ කැස්බෑවන් අතරද, තමන්ගේ බල අභිමානය වෙනුවෙන් පිරිමි පිරිමි අතර සටන් පවතින්න ඇති. ඇත්තෙන්ම සත්ව විද්‍යාඥයන් පවසන්නේ එදා යෝධ කැස්බෑවන් පමණක් නොව වත්මනෙහි ඇතැම් කැස්බෑවන් වර්ග අතරද පිරිමි සටන් පවතින බව.
මේ කැස්බෑවන් මිරිදියේ වාසය කර ඇති විශාලම කැස්බෑවන් වර්ගය වුණත්, මුහුදේ මීටර් 70ක් දිග කැස්බෑවන් වාසය කර ඇති බවත් අමතක නොකළ යුතුයි. ඒ කැස්බෑවන් වාසය කර ඇත්තේ ඩයිනසෝර්ලා ජීවත්වූ යුගයේදීයි.


මේ කැස්බෑවන්ගේ ෆොසිල මුලින්ම හමුව ඇත්තේ 1970 දශකයේදීයි. එහෙත් ඔවුන් ගැන ගැඹුරු අධ්‍ය්‍යනයන් කරන්නට හැකිව තිබුණේ නැහැ. අලූතින් හමුවූ ෆොසිල අතර දැනට හමුවී ඇති දැවැන්තම කටුවත් තිබෙනවා. එය මීටර් 2.86ක් දිග කටුවක්. එමෙන්ම යටි හක්කේ ෆොසිලද හමුවී තිබෙනවා. ඒවායින් අලි කැස්බෑවන් ගෙන ඇති කෑම වර්ග පවා හඳුනාගත හැකියි. කුඩා මාළු වර්ග, සර්පයන්, පැලෑටි හා බෙල්ලන් වර්ග ඔවුන් ආහාරයට ගෙන ඇතැයි හෙළිවී තිබෙනවා.


දැන් ඇමසන් වනාන්තරය ඇතුළු වනාන්තර බිහිවීමට මුල්වූ දකුණු ඇමෙරිකානු තෙත්බිම් ආශ‍්‍රිත ගංගාවල ඔවුන් වාසය කර තිබෙනවා. ඇමසන් වනාන්තරය හා ගංගාව බිහිව ඇත්තේත් ඔවුන් ජීවත්වූ කාලයේ සිදුවූ විනාශයන්ගෙන් අනතුරුවයි.


එකල ජීවත්ව සිටි මාංශ භක්ෂකයන්ගෙන් ආරක්ෂා වෙන්නට ඔවුන්ගේ සිරුරෙහි විශාලත්වය උදව්වක් වෙන්නට ඇති. අප පෙර සඳහන් කළ මීටර් 11ක් පමණ දිගැති දැවැන්ත කිඹුලන් සමඟ ඔවුන් ජීවිතය බෙදාගන්නට ඇති.


මෙවැනි නැසීගිය සත්ව වර්ග ගැන අධ්‍ය්‍යනයෙන් අප තේරුම්ගත යුතු වැදගත් කාරණාවක් තිබෙනවා. සොබාදහම මේ කිසිම සත්ව වර්ගයක් නූතනය වනතුරු ආරක්ෂා කර නැහැ. මීට පෙර පස් වතාවක් ලෝක විනාශයන් සිදුවී මෙලොව ජීවත්වූ සියලූ සත්ව වර්ග විනාශ වී තිබෙනවා. ක්ෂීරපායින්ගේ යුගයට අප ඇවිත් ඉන්නේ එවැනි විනාශයන්ගෙන් පසු. මෙලොව ජීවිතය සාර්ථකවම ගොඩනගාගත්තේ ක්ෂීරපායින් අතරිනුත් මනුෂ්‍යයන් බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැහැ. එහෙත් අලි කැස්බෑවන් මෙන්ම මනුෂ්‍යයන්ද දිනෙක විනාශයට මුහුණදිය හැකි බව අමතක කළ යුතු නැහැ.

අමිල රත්නායක