No menu items!
28.9 C
Sri Lanka
20 June,2026
Home Blog Page 357

සිහින බල්ලා සොයාගැනීම

ඇතැම් අය බල්ලන් පාවිච්චි කරන්නේ තමන්ගේ බලය පෙන්වන්නට. ඒ වෙනුවෙන් මිල අධිකම වංශයකට උරුමකම් කියන බල්ලකු මිලට ගන්නට ඔවුන් පෙළඹෙනවා. තවත් අය බල්ලන් ඇති කරන්නේ සැබෑ ආදරයෙන්. තමන්ගේ ආදරය දිනාගන්නට සමත් බල්ලන් වංශය ඔවුන් සොයා යනවා.

බලූ වංශයක් කියන්නේ සම්පූර්ණයෙන්ම කෘත‍්‍රිම නිෂ්පාදනයක්. විවිධ ලක්ෂණ ඇති බල්ලන් වෙන් කරමින්, ඔවුන් මිශ‍්‍ර කරමින්, පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට ඒ බල්ලන්ගේ ඞී.එන්.ඒ. රැුගෙන යමින් බලූ වංශ නිර්මාණය කර ඇත්තේ මිනිසුන්මයි. වෘකයාගේ සිට නූතනම බලූ වංශ දක්වා පරිණාමනය සිදුව ඇත්තේ එහි ප‍්‍රතිඵලයක් ලෙස. ඇතැම් බලූ වංශ බැලූ බැල්මටම විකෘතියි. සොබාදහම එවැනි බලූ වංශයක් කොහොමත් නිෂ්පාදනය කරන්නේ නැහැ.

කෙසේ වෙතත් තමන් කැමති වංශයට අයත් බල්ලෙකු ගෙදර ඇති කරන්නට සිහින දකින බොහෝ අය ඉන්නවා. ඇතැම් තරුණ යුවළක් තමන් කැමති බලූ වංශය ලංකාවේ දේශගුණයට ඔරොත්තු දෙනවාදැයි සිතමින් තැවෙනවා විය හැකියි. බල්ලා ඇතිදැඩි කිරීමට අවශ්‍ය දැනුම ලබාගන්නේ කෙලෙසදැයි සිතමින් තැවෙනවා විය හැකියි.

අපට  ඕනෑ ‘හස්කි’ බල්ලෙක්. ඒත් කොළඹ හස්කි බල්ලන් හදන්න බැහැ. උන්ට සීතල පරිසරයක්  ඕනෑ.’ ලියුම්කාරියගේ මිතුරන් වන තරුණ යුවළක් එසේ කියමින් තැවෙනවා.

ලෝකය පුරාවට බල්ලන් ඇති කිරීමේ පුරුදු කාලයෙන් කාලයට වෙනස් වෙනවා. ඇතැම් බල්ලන් වර්ග වේගයෙන් වර්ධනය වෙනවා. තවත් වර්ග වේගයෙන් අඩු වෙනවා. ලංකාවේ බල්ලන් ඇති කිරීමේ පුරුදු වෙනස් ආකාරය නිල දත්ත මත කියන්නට බැහැ.

එක් කාරණයක් අපට පොදු දැනුම මත කියන්නට පුළුවන්. වසර ගණනාවකට පෙර බල්ලන් සැලකුවේ නිවෙස්වල සිටින තිරිසන් සතුන් වර්ගයක් ලෙස. කූඩුවක් තනා, දම්වැලකින් බැඳ බල්ලන් හැදුවා. බල්ලාට ‘සතෙක්’ ලෙස සැලකුවා. එහෙත් දැන් බල්ලන් පවුලේ සාමාජිකයන් ලෙස සලකනවා. මනුෂ්‍යයන්ට වඩා පහත් කොට කතාකරන වචන පාවිච්චි කරන්නේත් නැහැ. ‘දරුවෙක්’ ලෙස සුරතල් බල්ලෙකුට පිළිගැනීම ලැබෙනවා. නිවසින් පිට කූඩුවක වෙනුවට බල්ලෙක් ජීවත් වෙන්නේ නිවස තුළ.

විවිධ වංශවලට අයත් බල්ලන්ට ලංකාවේ බලූ පේ‍්‍රමීන් වෙනස් වූ හැටි කතාකරන්න වටිනවා. අප ඒ සඳහා උත්සාහයක් ගත්තා.

අප මූලික වශයෙන් මේ සටහනට පාදක කරගත්තේ වසර ගණනාවක් තිස්සේ බල්ලන් ඇතුළු සුරතල් සතුන්ට ප‍්‍රතිකාර කරන පශු වෛද්‍ය සෙනරත් කරුණානායක දැක්වූ අදහස්. වෛද්‍ය කරුණානායකට වසර ගණනාවක් තිස්සේ බල්ලන් ඇති කිරීමේ පුරුදු ගැන අත්දැකීම් තිබෙනවා. ඊට අමතරව බල්ලන් අලෙවි කරන ආයතනවල බල්ලන් අලෙවි කිරීම පිළිබඳ දැන්වීම්, බල්ලන් ක්‍රොස් කිරීම හෙවත් මුහුන් කිරීම සඳහා පළකරන දැන්වීම්, බල්ලන් අලෙවි කරන අයගේ අත්දැකීම් අප මෙයට පාදක කරගත්තා.

පළමුවෙන්ම අවබෝධ කරගන්නට  ඕනෑ වසර ගණනාවකට පෙර බල්ලන් ඇති කිරීමට වඩා අද බල්ලන් ඇති කිරීමේ සංස්කෘතිය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් වී ඇති බව. අනෙක් අතට ඉන්දියාව වැනි රටවල්වල ප‍්‍රාදේශීය බල්ලන්ගේ වංශ ඇතත්, ලංකාවේ එවැනි ප‍්‍රාදේශීය බලූ වංශ නැති බව. ඒ වෙනුවට ලංකාවේ ඉන්නේ විදේශ රටවල නිර්මාණය කරන ලද බලූ වංශ.

වසර ගණනාවකට පෙර ගෙවල්වල බොහෝ සිට ඇත්තේ පොමනේරියන් හා ජර්මන් ෂෙපර්ඞ් යන වර්ගවලට අයත් බල්ලන්. ඉහළ ධනවතුන් ජර්මන් ෂෙපර්ඞ් හෙවත් ඇල්සේෂන් බල්ලන් ඇති කළා. බොහෝ අය දැන සිටි හොඳම බල්ලන් වර්ගය ඇල්සේෂන් බල්ලා. එහෙත් කාලය ගෙවී යන විට බලූ රසිකයන් වෙනත් බල්ලන් වර්ගවලට වැඩි කැමැත්තක් දැක්වුවා.

ජර්මන් ෂෙපර්ඞ්ලා අතිශය බුද්ධිමත් බලූ වර්ගයක්. ඒ නිසාම පුහුණු කිරීම පහසුයි. වේගවත්, ශක්තිමත් බලූ වර්ගයක් නිසා ඔවුන් ලෙහෙසියෙන් පුහුණු කොට ආරක්ෂක අංශ ආදියෙහි කටයුතු සඳහා යොදාගන්න පුළුවන්. අදටත් මේ බුද්ධිමත් බලූ වර්ගයට ආදරය කරන රසිකයන්  ඕනෑ තරම්. රුපියල් 25,000කට වැඩි මිලකට ජර්මන් ෂෙපර්ඞ් බල්ලෙකු මිලදී ගත හැකියි.

තමන් ළඟ සිටින බල්ලා නිතර දකින්නට නොලැබෙන බලූ වංශයක් නම්, හිමිකරුවන් එයට කැමතියි. ඒ නිසා ජනප‍්‍රිය බල්ලන් වර්ගය වෙනුවට වෙනත් වර්ගයක් නැගී ඒම දකින්නට පුළුවන් තත්වයක්. ඒ ඒ බලූ වංශයට ආවේණික ලක්ෂණත් වෙනස්  වෙනවා. එහෙත් අලූත් බලූ වර්ගයට අදාළ දැනුම ලබාගැනීම අද අමාරු නැහැ. අන්තර්ජාලයෙන්  ඕනෑ දෙයක් දැනගත හැකියි. වෛද්‍ය කරුණානායක කියන්නේ ඇතැම් බලූ හිමිකරුවන් තමන්ට පවා බල්ලන් ගැන අලූත් කරුණු උගන්වන බව.

බල්ලන් වර්ගයක් මොන තරම් මිනිසුන්ට කීකරුද, ඒ බලූ වර්ගයේ සෞඛ්‍ය තත්වය කෙලෙසද, කෙබඳු දේශගුණයකට ඔරොත්තු දෙනවාද, සාමාන්‍යයෙන් කෙතරම් කාලයක් ජීවත් වෙනවාද, දරුවන් සමග ගනුදෙනුව කෙබඳුද වැනි කාරණා රැුසක් ගැන සොයාබැලීම වැදගත්. නව ලෝකයේ සැලකිල්ලට ගත යුතු තවත් කාරණාවක් වන්නේ කුඩා ඉඩක ජීවත්වෙන්නට බල්ලාට හැකිද යන්න.

ජර්මන් ෂෙපර්ඞ් බල්ලන් වැඩි වන විට තවත් පිරිසක් රොට්වයලර් බල්ලන් වෙත යොමු වුණා. එහෙත් ඇතැම් අය අදටත් ජර්මන් ෂෙපර්ඞ් බල්ලන්ගේ ඉහළ ගතිගුණවලට කැමැත්තක් දක්වනවා. රොට්වයලර් බල්ලන්ගේ ආයු අපේක්ෂාව වසර 9ක් පමණ. ඔවුන් ශක්තිමත් බලූ වර්ගයක්. එමෙන්ම ස්වාමියාට කීකරුයි. අනවශ්‍ය ලෙස හිංසාකාරී නැහැ. අද රොට්වයලර් බල්ලෙක් රුපියල් 50,000ක පමණ මිලකට සොයාගත හැකියි.

වසර ගණනාවක් තිස්සේ පැවති රොට්වයලර් බල්ලන්ගේ වර්ධනය ටිකෙන් ටික අඩු වන විට මෑත කාලීන බලූ රසිකයන් වැඩි කැමැත්තක් දක්වන්නේ පිට්බුල් බල්ලන්ට බව වෛද්‍ය කරුණානායක පෙන්වනවා. අන්තර්ජාලයේ පවා පිට්බුල් බල්ලන් අලෙවි කිරීම හා මිශ‍්‍ර කිරීම සඳහා වැඩි වැඩියෙන් දැන්වීම් පළකරන බව දකින්න පුළුවන්.

පිට්බුල් බල්ලා ඇමෙරිකානු නිෂ්පාදනයක්. එංගලන්තයේ බිහිකළ බුල්ඩෝග් වර්ගයට යම්කිසි සමානකමක් දක්වනවා. එහෙත් පිට්බුල් බල්ලා ඊට වඩා සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් කෘත‍්‍රිම පෙනුමක් ඇති බලූ වර්ගයක්. විශාල හිසක් තිබෙනවා.

ළඟදි පිට් බුල් බල්ලන්ගේ ප‍්‍රදර්ශනයක් තිබුණා. එතැනට පිට්බුල් බල්ලන් 150ක් විතර  ගෙනල්ලා තිබුණා.’ වෛද්‍ය කරුණානායක පැහැදිලි කළා.

පිට්බුල් බල්ලාගේ හිස විශාලයි. බාහු අතිශය ශක්තිමත්. මේ බල්ලන් මිනිසුන්ට මරණීය තුවාල කිරීම සඳහා පුරුදු කළ හැකියි. දෙවැනි තට්ටුවක ජනේලයක් දක්වා උඩ පැනීමට හුරු කළ හැකියි. තුවක්කුවක් හඳුනාගෙන, ක්ෂණයෙන් තුවක්කුව ඇති අත සම්පූර්ණයෙන්ම ගැලවෙන තරම් සැපීමට පුරුදු කළ හැකියි. ඒ සියලූ පුහුණුව ලැබූ පසුව ස්වාමියාගේ අත දරුවා ළඟ වුව පිට්බුල් බල්ලෙකු විශ්වාසයෙන් තැබිය හැකියි. ඇමෙරිකාවේ ඉහළම ධනවතුන් තමන්ගේ දැවැන්ත වතුවල ආරක්ෂාවට පුහුණු කළ පිට්බුල් බල්ලන් පාවිච්චි කරනවා. ලංකාවේදී පිට්බුල් බල්ලෙක් රුපියල් ලක්ෂයකට පමණ මිලට ගත හැකියි.

එහෙත් තවමත් පිට්බුල් බල්ලන් ලංකාවට විදෙස් රටවලින් ගෙන්වන අය ඉන්නවා. ලක්ෂ ගණනාවක් ඒ සඳහා වියදම් කරන අය ඉන්නවා.

ලංකාවේ බලූ වංශ ගැන කතා කරන විට බල්ලන් ආනයනය ගැනත් අමතක කළ නොහැකියි. දැන් ඔබ කැමති  ඕනෑම බලූ වර්ගයක් ආනයනය කළ හැකියි. ඒ සඳහා මිල ගෙවන්නට සූදානම් නම් අවැසි වන්නේ එපමණයි.

අනෙක් අතට අප කලින් සඳහන් කළ පිට්බුල් බල්ලන්ට ආවේණික භයානක ගතිලක්ෂණ නොමැති, පිට්බුල් බල්ලන් පවා සොයාගත හැකියි.

ඉහත කී හැම යුගයකම එක සේ ජනප‍්‍රියව සිටි අනෙක් බලූ වර්ගය වන්නේ ලැබ්රෝඩර්. අතිශය ක‍්‍රීඩාශීලී සහ බුද්ධිමත් බලූ වර්ගයක් ලෙස ලැබ්රෝඩර්ලා ප‍්‍රකටයි. ඔවුන් දවස පුරාම ක‍්‍රීඩා කරන්නට හැකි තරම් ජව සම්පන්න බල්ලන් වංශයක් වන නිසා බොහෝ අය ලැබ්රෝඩර් බල්ලන් සොයනවා.

මීට පෙර ලංකාවේ ජනප‍්‍රියව සිටි, එහෙත් දැන් අඩු වී ඇති බල්ලන් වර්ග ලෙස ඩැල්මේෂන් හා ගේ‍්‍රට් ඬේන් බල්ලන් සැලකිය හැකියි. මේ බල්ලන් වර්ග දෙකම අතිශය දැවැන්තයි. ඩැල්මේෂන් බල්ලන් සුදු පැහැතියි. සිරුරේ කළු තිත් තියෙනවා. ලංකාවේ ඩැල්මේෂන් බල්ලන්ට මුත‍්‍රා පද්ධතියේ අසනීපයක් පවා තිබුණු බවත් ඔවුන්ගේ අඩු වීමට හේතු අතර කියනවා. වෙනත් බල්ලන් සමග ඔවුන් මිශ‍්‍ර වී ගොසින්.

කොකේසියන් ෂෙපර්ඞ් බල්ලන් අඩුව ගොස් අද සොයාගන්නට නැති බලූ වර්ගයක්. සෙන් බර්නාඞ් තවත් එවැනි බලූ වර්ගයක්.

ජනප‍්‍රිය වංශයකට අයත් බල්ලෙකු සොයාගැනීමේදී වාසි ගණනාවක් තිබෙනවා. සාපේක්ෂව අඩු මිලකට සොයාගත හැකි වීම, සොයාගැනීම පහසු වීම, මිශ‍්‍ර කිරීමේ පහසුව ආදි වාසි තියෙනවා. දුර්ලභ බලූ වංශයක් සොයාගැනීම මඳක් අසීරුයි. වැඩි මිලක් ගෙවන්නට සිදුවේවි. එහෙත්  ඕනෑ බාධකයක් ජයගෙන තමන් කැමති බලූ වර්ගය ඇති කරන්න පුළුවන්.

උදාහරණයක් ලෙස කාර්ය බහුලත්වය තමන් කැමති බල්ලා ඇති කරන්නට බාධාවක් වේදැයි ඇතැමුන් කල්පනා කරනවා. එහෙත් වෛද්‍ය කරුණානායක කියන්නේ කාර්යබහුල අයට වුව නිසි වෙලාවට නිසි පියවර ගනිමින් බල්ලෙකු ඇති කළ හැකි බව.

වසර ගණනාවකට පෙර බල්ලන් ඇති කිරීම බලය පෙන්වන සාධකයක්ව තිබුණා. එහෙත් අද සාමාන්‍ය මධ්‍යම පාන්තික පවුලක් පවා බල්ලෙක් මිලදී ගන්නට රුපියල් ලක්ෂයක් වුව වියදම් කරන්නට සූදානම් බව ඔහු අත්දැකීමෙන් කියනවා. එමෙන්ම කාර්යබහුල අය පවා බල්ලන් ඇති කරනවා.

අනෙක් බිය වන්නේ තමන් කැමති බල්ලන් වර්ගය කොළඹ දේශගුණයට ගැළපේද යන්න. අප මුලින්ම කී උදාහරණය වන්නේ හස්කි බල්ලන් කොළඹ ඇතිදැඩි කළ හැකිද යන්නයි. හස්කි වැනි දිගැති ලොම්වලට හිමිකම් කියන බලූ වංශ කොළඹ ඝර්ම කලාපීය පරිසරයට නොගැළපෙන බව විශ්වාස කරනවා.

හස්කියෙක්ව හොයාගන්න පුළුවන් නම් කොළඹ වුණත් ඇති කරන්න පුළුවන්. ලොම් දිග වෙනත් බලූ වර්ගයක් වුණත් එහෙමයි. තවම කොළඹ හස්කි රැුල්ලක් නැති නිසා හොයාගන්න ටිකක් අමාරුයි. ඒක තමයි එකම අභියෝගය. සීතල දේශගුණයට කැමති බල්ලෙකු හදන්න ක‍්‍රම ගොඩක් තියෙනවා. රස්නය වැඩි කාලයට දවල්ට ‘කූල් වතුර’ දෙන්න පුළුවන්. නිතර නාවන්න පුළුවන්.  ඕනෑ නම් ඒසී දාන්න පුළුවන්. ඒසී නැතත් නිතර ෆෑන් දාන්න පුළුවන්. ගෙදර සිසිල් පරිසරයක් ඇති කරන්න පුළුවන්. රස්නය වැඩි කාලයට ලොම් අඩු කරන්න පුළුවන්.’

ඇත්තෙන්ම තමන් කැමති බලූ වංශය තමන් කැමති ප‍්‍රදේශයේ ඇතිදැඩි කරන්නේ කෙසේදැයි දැනගැනීමට උපදෙස්  ඕනෑ තරම් අන්තර්ජාලයේ තියෙනවා.

‘දැන් අපිට තියෙන්නේ ලෙඩක් හැදුණොත් බෙහෙත් ටික දීලා, පොඩි උපදෙස් ටිකක් දෙන්න විතරයි.’ වෛද්‍ය කරුණානායක කියනවා.

මේ බොහෝ බලූ වර්ග කෘත‍්‍රිමයි. ඒ නිසා ඔවුන්ට අවශ්‍ය සෞඛ්‍ය පහසුකම් සැපයීම ගැන හිමිකරුවෙක් සැලකිලිමත් විය යුතුයි. දැන්  ඕනෑ තරම් සුරතල් සතුන්ට සෞඛ්‍ය පහසුකම් සපයන ආයතන තිබෙනවා.

එහෙත් ලංකාවේ හදන්නට බැරි බලූ වංශයක් නැහැ. වෛද්‍ය කරුණානායක කියන්නේ මුල් කාලයේ ජර්මන් ෂෙපර්ඞ් බල්ලන් පවා ලංකාවේ ඇතිදැඩි කරන්නට අසීරු වූ බව. ජර්මන් ෂෙපර්ඞ් බල්ලන්ටත් දිගැති ලොම් තිබෙනවා. එහෙත් පරම්පරාවක් දෙකක් ගත වනවිට ඒ බල්ලන් දේශගුණයට හුරු වෙනවා. මේ වන විට හස්කි, පිට්බුල් වැනි බලූ වර්ග ලංකාවට වැඩි වැඩියෙන් පැමිණෙද්දී ඒ බල්ලන් ලංකාවේ තත්වයට හුරු වේවි.

ඒ නිසා තමන් සිහින දකින  ඕනෑම වංශයකට අයත් බල්ලෙකු ඇතිදැඩි කිරීම අසීරු නැහැ.  ඕනෑ සිහිනයක් දකින්න පුළුවන්.x

අඟහරු යවන බව කියා මිනිසුන් රැවටූ මාස් වන්

0
When NASA's Mars 2020 rover lands on the Red Planet in February 2021, it will touch down in Jezero Crater, the site of a lake that existed 3.5 billion years ago. This illustration shows what the first manned mission and habitats might look like on Mars.

අඟහරු ලෝකය දැන් මනුෂ්‍යත්වයේ රහසිගත පේ‍්‍රමය බවට පත්වෙලා. පෘථිවිය සමඟ මනුෂ්‍යත්වයට ඇති සම්බන්ධය ටිකෙන් ටික දුරස් වන තරමට මනුෂ්‍යත්වය අඟහරු වෙත ළංවෙන්නට පටන් අරගෙන.

අසාර්ථක පේ‍්‍රම සම්බන්ධයකදී මෙන්ම මනුෂ්‍යත්වය පෘථිවිය සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ කරමින් සිටිනවා. තමන්ට විනාශ කළ පෘථිවියේ ජීවිතය යළි යහපත් තැනකට පත් කරනවා වෙනුවට වෙනත් කෙනෙකු සමග මුල සිට පේ‍්‍රමයක් පටන්ගන්නට උත්සාහ කරනවා. අඟහරු සහ මනුෂ්‍යත්වය අතර හොඳ සම්බන්ධයකට කිසිදු සාධකයක් නැහැ. එහෙත් මුල සිට ඒ සම්බන්ධය පටන්ගන්නට මනුෂ්‍යත්වය ලෑස්තියි. ඒ නිසා දැන් මනුෂ්‍යත්වය අඟහරු සිහිනයක් දකින්නට පටන් අරන්.

‘මාස් වන්’ නම් නෙදර්ලන්ත සමාගම මනුෂ්‍යයන්ගේ අඟහරු සිහිනය සැබෑ කරන්නට ඉදිරිපත් වූ සමාගමක්. අඟහරු ලෝකයට යෑමට කැමති අය අඟහරු යන්නට සූදානම් කරන මාස් වන් සමාගම කීවා. ඒ සඳහා සුදුසුකම් ඇති දී සිය දෙනෙකු ඒ සඳහා තෝරාගන්නා බවත් කීවා.

ලෝකය වටෙන්ම අයදුම්පත් ගාස්තු ගෙවා අයදුම්පත් දහස් ගණනක් ඉදිරිපත් කර තිබුණා. මාධ්‍යවලින් මේ ආයතනයට විශාල ආවරණයක් ලැබුණා. එහෙත් 2019 මුලදී මාස් වන් සමාගම බංකොලොත් බව ප‍්‍රකාශයට පත් කිරීම සඳහා නිල වශයෙන් ඉල්ලූම් කර තිබුණා. ආයතනය අසාර්ථක බව මාධ්‍ය වාර්තා කළා.

සාමාන්‍යයෙන් අප විශ්වාස කරන එක් කාරණයක් තිබෙනවා. ඒ විද්‍යාව සහ මිථ්‍යාව අතර ඇති වෙනස. යම් කෙනෙකු අඟහරු ග‍්‍රහයාගේ අපල ගැන පුවත්පත් ලිපියක් ලීවොත් එය මිථ්‍යාව බව කියන්න පුළුවන්. හොල්මන් කතාවක් ගැන පුවත්පතක ලීවොත් විද්‍යාව දන්නා අය එය බොරුවක් බව දන්නවා. එහෙත් විද්‍යාව ගැන ලියන ලිපියක් සැබෑවක් ලෙස පිළිගන්නට  ඕනෑ කෙනෙකු සූදානම්. ඒ නිසා අඟහරු ගමන ගැන මාස් වන් වැනි සමාගමක් කියන කතාවක් ලෝකය ක්ෂණයෙන් පිළිගැනීම පුදුමයක් නොවෙයි. එය කඩාවැටුණු අය බොහෝ අය හිතන්නේ එය ආයතනයේ අසාර්ථකත්වයක් කියා පමණයි.

එහෙත් ඇමෙරිකාවේ කොමඩි සෙන්ට‍්‍රල් රූපවාහිනී ආයතනයේ ප‍්‍රහසන ශිල්පිනියක වන ඬේසි ලයිඩික් මාස් වන් වැඩසටහනට සම්බන්ධ කිහිපදෙනෙකු සම්මුඛ සාකච්ඡුාවට ලක් කළා. ඇය එහිදී සොයාබලා තිබුණේ මාස් වන් ආයතනය මුල සිටම වංචා සහගත ආයතනයක්ද කියායි.

ඇය මුලින්ම මාස් වන් වැඩසටහනට අයදුම්පත් යොමුකළ කෙනෙකු සම්මුඛ සාකච්ඡුාවට ලක් කළා.

‘මගේ නම ලෙයිලා සකර්. මම හදිසි වෛද්‍ය ප‍්‍රතිකාර සපයන භෞත චිකිත්සවරියක්.’ එම අයදුම්කාරිය තමන්ව හඳුන්වාදුන්නේ එලෙස.

‘පෘථිවියේ කාන්තාවක්ව ජීවත්වීමට අමතරව, ඔබට අඟහරු ලෝකයට යන්නට හිතුණු හේතුව මොකක්ද?’ ඬේසි ලයිඩික් එසේ විමසුවා.

‘අපි හඳට ගිහිල්ලා අවුරුදු 50ක් ගතවෙලා. දැන් අපට යන්න වෙලාව ඇවිත්.’ ලෙයිලාගේ පිළිතුර එය.

‘ඔබ සැමියා වෙනුවට අඟහරු ලෝකය තෝරාගන්නවාද?’

‘ඔව්. මගේ සැමියා ඒක ගැන විරුද්ධ වෙන්නේ නැහැ. මොකද ඔබ කාට හරි ආදරේ නම්, එයාව අත්හරින්න ලෑස්ති වෙන්න  ඕනෑ. අපි මනුෂ්‍යයන්ව ග‍්‍රහලෝක කිහිපයක ජීවත්වෙන්න  ඕනෑ.’

ඬේසි ලයිඩික් සමග සාකච්ඡුා කළ මාධ්‍යවේදිනී වන එල්මෝ කීප් මෙසේ කීවා. ‘මුල සිටම මෙය බොරුවක් බව මට හැඟුණා. ඔවුන්ට ඇත්තටම අඟහරු යන්නට තරම් ප‍්‍රාග්ධනයක් තිබුණේ නැහැ. අඟහරු යන බව ප‍්‍රකාශ කළ ස්පේස් එක්ස් වැනි සමාගම් සමග ඔවුන් ගනුදෙනු කළේ නැහැ. ස්පේස් එක්ස් සමග එකඟතාවක් තිබුණේ නැහැ. ඔවුන් කළේ රියැලිටි වැඩසටහනක් නිර්මාණය කිරීම. එහෙත් ඒ සඳහා වැය වෙන මුදල් සොයාගන්නේ කෙසේද කියන එක ප‍්‍රශ්නයක්. මේ වැඩසටහනට අවශ්‍ය වන විද්‍යාඥයන්, ඇඳුම් පැළඳුම් ආදි වශයෙන් ඔබ අඟහරු වෙත ඇත්තටම රැුගෙන යන දේවල්වලට ගෙවන්නේ කොහොමද.’

ගගනගාමියෙකු වන ක‍්‍රිස් හැඞ්ෆීල්ඞ් මෙසේ කීවා. ‘මාස් වන් සතුව අභ්‍යවකාශ යානා තිබුණේ නැහැ. ඔවුන් හැෙඟව්වේ ඔබට  ඕනෑ නම් අභවකාශ යානයක් මිලදී ගත හැකි බව. ඒත් එවැනි අභ්‍යවකාශ යානා ඇත්තටම තිබුණේ වත් නැහැ. ඒවා තවම සොයාගත යුතුයි. ඒ නිසා මාස් වන් පැහැදිලිවම වංචාවක්. ඔවුන් තවමත් තවත් පාර්ශ්වයන්ට යුරෝ මිලියන ගණනක් ණයයි.’

ගැටලූව වන්නේ මෙතරම් දැවැන්ත වංචාවක් සාර්ථක කරගන්නට හැකි වෙන්නේ කෙබඳු මායාකරුවෙක්ටද කියායි. මුල සිටම මාස් වන් බොරුවක් නම් ඒ බව හෙළි නොවුණේ කෙසේද. නැතිනම් එය වංචාවක් බව මුල සිටම හෙළි වුණත් සමාජය ඒ ගැන දැනගත්තේ නැතිද.

ඬේසි ලයිඩික් ලෝකයටම අඟහරු විජ්ජාවක් පෙන්නූ මැජික්කරුවා සමග සම්මුඛ සාකච්ඡුාවකට ඉඳගත්තා. ඔහු මාස් වන් සමාගමේ ප‍්‍රධාන විධායක නිලධාරී බාස් ලැන්ස්ඩෝර්ප්.

‘මාස් වන් වංචාවක්ද?’ ඇගේ පළමු ප‍්‍රශ්නය වුණේ එය.

‘පැහැදිලිවම වංචාවක් නොවෙයි. ඔබ අපේ වෙබ් අඩවිය හොඳින් බැලූවොත් එය වංචාවක් නොවන බව තේරුම් ගනීවි.’ බාස් එලෙස පිළිතුරු දුන්නා.

සාමාන්‍යයෙන් යම් ආයතනයක් වංචා සහගත ආයතනයක්ද නැද්ද යන්න දැනගැනීමට වෙබ් අඩවිය පරීක්ෂා කළ හැකියි. අනෙක්  ඕනෑම ආයතනයක් මෙන්ම මාර්ස් වන් සමාගමේ වෙබ් අඩවියේද සැබෑ වෘත්තීයමය පෙනුමක් තිබෙනවා. එයට මාසිකව ආධාර කිරීමේ හැකියාවක් පවා තියෙනවා.

‘මතක තියාගන්න  ඕනෑ 1961දී කෙනඩි ජනාධිපතිවරයා එම දශකය අවසන් වන විට සඳට යන බව කීවා. එසේ කියන මොහොතේ සඳට යෑමට අවශ්‍ය උපකරණ කිසිවක් තිබුණේ නැහැ.’ බාස් වැඩිදුරටත් එසේ කීවා.

ඔහු කීවේ ඇත්ත. 1961 දී කෙනඩි එසේ කියන විට ඇත්තෙන්ම සඳට යෑමට අවශ්‍ය යානා ඇමෙරිකාවට තිබුණේ නැහැ. එහෙත් ඒ වන විට ඔවුන් නාසා ආයතනය නිර්මාණය කොට, ලොව ප‍්‍රමුඛතම විද්‍යාඥයන් ඒ යානා නිපදවීම සඳහා යොදවා තිබුණා. ඒ වන විට 4000ක පිරිසක් නාසා ආයතනයේ එම අභ්‍යවකාශ ගමනට අවශ්‍ය තාක්ෂණික උපකරණ හා විද්‍යාත්මක පසුබිම නිර්මාණය කරමින් සිටියා.

‘ඔබේ ආයතනයේ සේවකයන් කී දෙනෙකු ඉන්නවාද?’ ඬේසි විමසුවා.

‘මේ වන විට 10 දෙනෙකු මාස් වන් ආයතනයේ සේවය කරනවා.’ බාස් පිළිතුරු දුන්නා.

‘ඒ අතරින් කී දෙනෙකු විද්‍යාඥයන්ද?’ ඬේසි නැවත විමසුවා.

‘ඇත්තටම ඉංජිනේරුවරුන් තුන් දෙනෙකු ඉන්නවා. අනෙක් අය වැඩිපුර මෙම සමාගමේ ප‍්‍රචාරක අංශයේ කටයුතු කරනවා.’ බාස්ගේ පිළිතුර වුණේ එය.

‘ඒ කියන්නේ දහයෙන් හතක්ම ප‍්‍රචාරක අංශයේ?’

‘ඔව්.’ බාස් පිළිතුරු දුන්නා.

‘මම මාස් වන් ආයතනයේ ආයෝජනය කරනවා නම් ආයෝජනය කරන්නේ අභ්‍යවකාශ වැඩසටහනකද? මාධ්‍ය කතාවකද?’ ඬේසි නැවත විමසුවා.

‘ආයෝජනයක් ආයෝජනය කරන්නේ කතාවක් අලෙවි කරන මාධ්‍ය සමාගමක.’ ඒ බාස්ගේ පිළිතුර.

ඒ අනුව මාස් වන් සමාගම යනු මාධ්‍යවලට කතාවක් අලෙවි කළ අලෙවි ප‍්‍රවර්ධන වැඩසටහනක් පමණයි. එහෙත් මුළු ලෝකයම එයට රැුවටුණා. ලොව ප‍්‍රමුඛ මාධ්‍ය ආයතන හා විද්‍යාත්මක දැනුම සපයන ආයතන එයට රැුවටුණා. නීල් ඩිගේ‍්‍රස් ටයිසන්ගේ ‘ස්ටාර් ටෝක්’ නම් ප‍්‍රකට අභ්‍යවකාශ වැඩසටහනේදී බාස් ලැන්ස්ඩෝර්ප් සම්මුඛ සාකච්ඡුාවට ලක් කළා. බාස් ‘ටෙඞ් ටෝක්’ වැඩසටහන් කළා. ප‍්‍රකට මාධ්‍ය ආයතන ඔහු සම්මුඛ සාකච්ඡුාවට ලක් කළා.

ඒ සියල්ලෙන් මේ නෙදර්ලන්ත සමාගමට ලෝකයම රවටන්නට හැකිවුණේ කෙසේදැයි පැහැදිලියි. මාධ්‍යවේදිනී එල්මෝ කීප් හේතුව පැහැදිළි කළා.

‘හේතුව තමයි මාධ්‍ය. මැසචුසෙට්ස් තාක්ෂණ අධ්‍යාපන ආයතනය මාස් වන් මෙහෙයුම ප‍්‍රසිද්ධ කර තිබෙන වැඩසටහනට සහභාගී වන පුද්ගලයන් දින 68ක් ඇතුළත මිය යනු ඇතැයි පැහැදිලි කරමින් පත‍්‍රිකා ප‍්‍රසිද්ධ කළා. එහෙත් මාධ්‍ය ආයතන ඒවා වාර්තා කළේ සරල අන්දමට. ඒ වෙනුවට මාස් වන් සමාගමේ කතාවට වැඩි ඉඩක් දුන්නා.’

ඒ අනුව මාස් වන් බොරුවක් බව මුල සිට විද්‍යාත්මකව තහවුරු වුණා. එසේ තිබියදීත් මාධ්‍ය අවධානය යොමු කළේ ඒ කතාවේ අලෙවි කළ හැකි පාර්ශ්වයටයි. ඒ කතාව ඇත්තක් විය හැකිද, එහි පසුබිම කුමක්ද කියා සොයා බැලූවේ නැහැ.

ලොව පුරා මාධ්‍ය ආයතන මිථ්‍යාව ගැන පමණක් නොවෙයි, විද්‍යාව ගැන ආවරණය කරන විටත් බොරුවට ඉඩ සලසනවා. සති දෙකකට වතාවක් කෝපි පානය ශරීරයට අතිශය අහිතකර බව හා ශරීරයට අතිශය හිතකර බවට එකිනෙකට වෙනස් වාර්තා පළ වෙන්නේ ඒ නිසායි. බොහෝ කාරණා ගැන පරස්පර විද්‍යාත්මක වාර්තා පළ වෙන්නේ ඒ නිසායි.

බටහිර ලෝකයේ මාධ්‍ය ආයතනවලටත් වඩා අප වැනි රටවල මාධ්‍ය ආයතන විද්‍යාව යැයි කියමින් මිථ්‍යාව වාර්තා කරන අවස්ථා තිබෙනවා. සාමාන්‍යයෙන් යම් විද්‍යාත්මක තොරතුරක් රැුගත් වාර්තා සැබෑවක්ද, බොරුවක්ද කියා පරීක්ෂා කිරීමට ක‍්‍රම ගණනාවක් තිබෙනවා. එය පළවී ඇත්තේ පිළිගත හැකි තැනකද, එයට පදනම් වූ විද්‍යාත්මක සොයාගැනීම කුමක්ද, එම සොයාගැනීම කර ඇත්තේ කවුද හා කෙසේද, ඒ පසුපස සිටින විද්‍යාඥයන් කවුද, ඔවුන් පිළිගත හැකි අයද වැනි කාරණා ගැන පසුබිම් සොයාබැලීමක් සාමාන්‍යයෙන් කළ හැකියි. එහෙත් සියල්ල අලෙවි කරන ලෝකයේ  ඕනෑම බොරුවකට තටු ලැබෙන්නට ඉඩ තිබෙන බව අමතක නොකළ යුතුයි.x

x අමිල රත්නායක

කාලය පිළිබඳ විමසීමක්..

0

කාලය, සමහරු වියපත් කරයි. සමහරු තිරිහන් කරයි. මේ සියල්ල කරන කාලය අයත් වන්නේ කාලත‍්‍රයෙක් කොයි කාලයටද? මේ ප‍්‍රශ්නය ගැන කතා කළ තැනකදී කෙනෙකු කීවේ පළමුව කාලය යන්න විග‍්‍රහ කළ යුතුය කියාය. දැන් තවත් ප‍්‍රශ්නයකි. කාලය යනු කුමක්ද? මෙය අසා සිටි සගයෙක් හයියෙන් සිනාසිණ.
‘අපි ආවේ සෙට් වෙන්නනේ. මේ මොකක්ද වෙන්නේ, මේක උසාවියක් නොවෙයි.’ එසේ කී සගයා සිංහල ගුරුවරයෙකි. ඔහු බොහෝ ගුරුවරුන් මෙන් ගතානුගතික නැත. බුද්ධිමතෙකි. ඇසූපිරූ තැන් ඇත්තෙකි. අපි තිදෙනෙකි. ගුරු හෙවත් බ‍්‍රහස්පති හැර අනෙක් දෙදෙනාම නීතිඥයෝය.
‘මේකා අපට හින්ට් පාස් කරනවා’ මගේ යාළුවා කීය.
‘නෑ මචං අපි ආවේ පොඞ්ඩක් සෙට් වෙන්න. උඹලා මේ මොළේ කෙණ්ඩ පෙරළෙන තර්ක මතු කරන්න හදනවා.’ බ‍්‍රහස්පතිගේ ඒ කතාව ඇසූ අප දෙදෙනාටම සිනා පහළ විය.
‘හරි මචං උඹ රස්සාවට උගන්නනවා කියලා කරන්නේ ළමයින්ගෙන් ප‍්‍රශ්න අහන එකනේ. අපට මේකට උත්තරයක් දීපන්. උත්තරය හරි වුණත් වැරදි වුණත් අපි උඹව ෆේල් කරන්නේ නැහැ.’
‘මොකක්ද ප‍්‍රශ්නය’ ගුරුතුමා විමසීය.
‘අපේ කතාබහ අතර මතුවෙච්ච දෙවන ප‍්‍රශ්නය.. කාලය යනු කුමක්ද?’ මගේ උගත් මිත‍්‍රයා ප‍්‍රශ්න විචාරකයෙකුගේ උජාරුවෙන් කතාකළේය.
‘ප‍්‍රශ්න දෙකම ගන්නම්. එතකොට තමයි මට ලෙහෙසි.’ එසේ කී බ‍්‍රහස්පති සිනාසිණ.
‘මේ හදන්නේ අපට පන්තියක් කරන්න වගේ..’යි කී මම සිනාසුණෙමි.
‘කාලයට සිද්ධ වෙන්නේ කුමක්ද? කාලය යනු කුමක්ද? මෙතන ප‍්‍රශ්න දෙකක් නැහැ. තියෙන්නේ එකම ප‍්‍රශ්නයයි.’
‘එහෙම කොහොමද? ප‍්‍රශ්න පත‍්‍රය සංශෝධනය කරන්න දෙන්න බැහැ.’ මගේ මිතුරා විරෝධය පළකළේය.
‘හරි එහෙනම් පැහැදිලි කිරීමක් ඕනැ’ ඒ ගුරුතුමාය.
‘ඔව් කියන්න’ මගේ යාළුවා ඉස්සර විය.
‘මට කියන්න, කාලය නාමපදයක්ද?’ බ‍්‍රහස්පති විමසීය.
‘යකෝ මේකා ඒකවත් දන්නේ නෑනේ. ඔව් කාලය යනු නාමපදයක්’ නීතිඥයා උත්තර බැන්දේය.
‘ඒක ස්ත‍්‍රීලිංගිකද පුරුෂලිංගිකද?
‘උඹ අපට කෙලින්න එන පාටයි. රජෝ සෙල්ලම් බැහැ තේරුණාද?’
‘තුන්වෙනි ප‍්‍රශ්නය, කාලය අයිිති අතීතයටද වර්තමානයටද අනාගතයටද?’ මගේ යාළුවා මා දෙස බැලූවේ උසාවියේදී නීති තර්කයක් අතර හිරවුණා මෙන් මෙන්ය.
‘අනිත් බෝතලෙත් කඩලා තියලා පටන් ගනිමු. නැත්තං බොන එක අමතක වෙන්න පුළුවන්.’ මගේ කතාව ඇසූ තිදෙනාටම සිනා පහළ විය.
‘උඹලා හිතන්නේ ගුරුවරු හරක් කියලා. නෑ මචං සමහර විට පොඩි එවුන් අපිව නාවන හැටි දන්නේ අපි විතරයි.’ එය ඇසූ අප දෙදෙනාටම සිනහ පහළ විය.
‘මම කතාවක් කියන්නම්. මගෙ මුල් පත්වීම ඈත ගමක ඉස්කෝලයකට. පත්තිය තුන හෝ හතර හරි වෙන්න ඕනෑ. එක ළමයෙක් ගණින කොට හරි වෙනස්.’
‘ඒ කීවේ.?’ මගේ මිත‍්‍රයා විමසීය.
‘ඒ ළමයා දහය ළගට කියන්නේ එකොළහ නොවෙයි. දහ එකයි කියලා.’ ‘වන්ඩෆුල්. ඉතින් දොළහට මොකක්ද කියන්නේ’ ඒ නීතිඥ සගයාය. ‘දහ එක නම් දහ දෙක වෙන්න ඕනෑ.’ මම ඌනපූරණය කළෙමි. ‘උඹ හරි. ඒ ළමයා දහතුනට නම් දහතුන කියලා කියනවා’ බ‍්‍රහස්පති ඒ ටික කීවේ ඉතා සන්සුන්වය. ‘ඉතින්..’ මම නැවත විමසීමි. ‘ටික කාලෙකින් මට මාරුවක් හම්බ වුණා. මම ආවා..’ ‘ඒ ළමයා පස්සේ ගණිත මහාචාර්ය කෙනෙක් වෙන්න ඇති.’ ‘මොන පිස්සුද ඒ ඉස්කෝලේ ළමයි වයස දහසය දහහත වෙනකොට ඉස්කෝලේ එන්නේ නැහැ. ඒ පළාත්වල ඉස්කෝලේ කියන්නේ වැස්සට ගොඩවෙලා ඉන්න හෙවිල්ලක් මිස දරුවන් මිනිසුන් කරන තැනක් නොවෙයි.’ ඒ කතාව ඇසූ අප දෙදෙනාට අනේ පව් කියා හිතුණේ නැත. ‘ඉතින් උඹ අර දරුවා එහෙම කීවාම නෙලන්න ඇති.’ ‘නෑ පන්තියේ අනික් එවුන් හිනාවෙනවා. මේ ළමයා විශ්වාසයෙන් උත්තර දීලා ඉඳගන්නවා. මම තනියම ඒ ළමයාව ගෙන්නලා සාමාන්‍ය විදියට ගණන් කරන්න කියලා පුරුදු කළා. එච්චරයි.’ සුළු මොහොතක් අප තිදෙනාම කතා නැතිව නිහඬව සිටියෙමු. සුළු මොහොතකින් අපෙන් කවුදෝ මෙහෙම ප‍්‍රශ්නයක් ඇසීය. ‘ඇයි ඒ ළමයා එහෙම වුණේ..’ ඒ ප‍්‍රශ්නය අසා බ‍්‍රහස්පති හිනාවුණේය. ‘මචං ඒ ළමයා නිවැරදියි. ඒක මට එදාම තේරුණා..’ ‘ඒ කීවේ..’ ‘ඇයි හිතපල්ලා, විස්සයි විසි එකයි විසි දෙකයි තිහයි තිස් එකයි. තිස් දෙකයි අනූ එකයි අනූ දෙකයි. එහෙම එකේ දහය ළගදී විතරක් කොහොමද එකොළහ දොළහ වෙන්නේ..’
‘ඒ කියන්නේ උඹ ඒ දරුවාට ඉගැන්නුවේ සීයේ ඉඳලා පල්ලෙහාට ගණන් කරන්න වෙන්න ඇති. එහෙමද?’ නීතිඥ සගයා එසේ ඇසූ කල බ‍්‍රහස්පති කීවේ ‘කන පැලෙන්න ගහනවා’ කියාය. එසේ කී බ‍්‍රහස්පති උන් තැනින් නැගිට මඳක් ඈතට ඇවිද ගියේය. නැවත පැමිණ අසුන් ගත්තේය.
‘ඒක ගැන මට හිතුුණේ එහෙම නොවෙයි.’
‘එහෙනම්…’
‘හිතපල්ලා ඉංගි‍්‍රසි ක‍්‍රමය ගැන. ඉලවන් ටුවෙල්.. එච්චරයි.’
‘ඒ කියන්නේ පොඩි එකා……’ මම අසන විට බ‍්‍රහස්පති අතින් මගේ කට වැසීය.
‘උඹ කියන්න හදන්නේ ගෙදර ඉංග‍්‍රීසි කතාකරනවා කියලා වෙන්න ඇති. ඒකත් හරියට සියයේ ඉඳන් පහළට ගනින්න උගැන්නුවා කීවා වගේ කතාවක්නේ.’
‘එහෙනම් ඇයි අර දරුවා දහ එකයි දහ දෙකයි කීවේ….’ මා ඇසුවේ සත්තකින්ම වෙන කියන්න යමක් කටට ආවේ නැති නිසාය. ඒ සමග මම ෂප්ටසබ්එසදබ සි පදරු සපචදරඒබඑ එය්බ නබදඅකැාටැ (දැනුමට වඩා පරිකල්පනය වැදගත්ය* යනුවෙන් ඇල්බට් අයින්ස්ටයින් කී ප‍්‍රකාශයක් සිහිපත් කළෙමි.
‘මට ඒ ගැන තියෙන්නේ නිගමනයක් විතරයි.’ බ‍්‍රහස්පති සාවධානව කීය. අපි ඔහුට කතාකරන්න හැර බලා සිටියෙමු. අප අතර සිටි එකම ගුරුවරයා ඔහු නිසා විය හැකිය.
‘නිගමනයක් කියන්නේ බොහෝ විට උත්තරයක් වෙනුවට ලැබෙන විරාමයක්. ඒක හරියටම අපහැදිලි තැනකදී අපි කියන්නේ ‘වෙන මොකක් හරි වෙන්න ඇති’ කියලා. ආන්න ඒ වාගේ.’ බ‍්‍රහස්පති එහෙම කී විට මගේ මිතුරා යුරේකා කියා අත්පුඩි ගැසීය. කාලය පිළිබඳ ප‍්‍රශ්නය මතු කළේද ඔහු විසිනි.
‘මොකක්ද හොයාගත්තේ…’ අපි දෙදෙනාම එකවර ඇසීමු.
‘උඹ ඇහුවා නේද කාලය අයිිති මොන කාලයටද කියලා’
‘ඔව්’
‘කාලය අයිති වර්තමානයට…..’
‘මොකක්ද සමීකරණය..’ බ‍්‍රහස්පති විමසීය.
‘අපි තුන් දෙනාම මෙතෙක් ජීවත් වුණේ අතීතයේ අර ළමයා සිටිය පන්තියේ. අපට මතුුවන ප‍්‍රශ්නය අනුව තමයි කාලය තීරණය වෙන්නේ. හීන දකින කොට, පේ‍්‍ර්්ම කරන කොට කාලය අපව අනාගතයට ගෙනියනවා. ඔන්න දැන් අපි වර්තමානයේ මෙතන වාඩිවෙලා බොනවා.’
අදට මෙතෙකින් නිමියේය.x

  • නීතිඥ චන්ද්‍රසිරි සෙනෙවිරත්න

පන්තියක ළමයි 45ක් කියන්නේ,කතාන්දර 45ක්

0

රේණුකා පද්මිණී – නාට්‍ය හා රංග කලාව ගුරු උපදේශිකා

හය වසරේදී දරුවා අපිව හොයාගෙන එනවා. එකොළහ වසරේදි අපි දරුවෝ සොයාගෙන යන්න  ඕනෑ. සාමාන්‍ය පෙළ විභාග බර අස්සේ දරුවා කලාව, සෞන්දර්ය අතෑරලා දානවා.

ඔබ නාට්‍ය කලාවට පිවිසුණු තැනින්කාතාව ආරම්භ කරමු.

මම 2002 අවුරුද්දේ තමයි කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයට එන්නේ. ඒ ඇවිත් ‘කැලණි ඇත්තෝ‘ වීදි නාට්‍ය කණ්ඩායමට සම්බන්ධ වෙනවා. එතන ඉඳලා ලංකාවේ හැම විශ්වවිද්‍යාලයකටම ගිහිං වීදි නාට්‍ය කළා. මේ විෂයට සෑහෙන්න ආසා වුණා. ඊට අමතරව නාට්‍ය හා රංග කලාව මම කැම්පස් එකේ විෂයක් විඳිහට හැදෑරුවා. කැම්පස් එකෙන් අවුට් වුණාට පස්සේ සෝමලතා සුබසිංහ මිස්, ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායක, ලූෂන් බුලත්සිංහල, ජෙරොම් ද සිල්වා වගේ ප‍්‍රවීණයෝ එක්ක වැඩ කරන්න පටන් ගත්තා. පස්සේ ටීචිං හම්බවෙනවා. ඊට පස්සේ ජීවිතේම නාට්‍ය වෙනවා. ළමයි එක්ක නාට්‍ය කරන්න පටන් ගන්නවා.

මුල්ම පත්වීම කොහේටද?

දික්වැල්ල විජිත විද්‍යාලයට. පස්සේ කොළඹ මහානාමෙට ඇවිත් හය වසරේ ඉඳලා උසස් පෙළ වෙනකම් නාට්‍ය හා රංග කලාව පටන් ගත්තා. අවුරුදු 14ක් මහානාමේ හිටියා. පස්සේ ගුරු උපදේශිකාවක් වුණා.

ඔබ ඉගෙනගත්ත ළමා නාට්‍ය විෂය කොහොමද පාසල ඇතුළේදී ළමයින්ට ඇප්ලයි කළේ..

ළමයින්ට නාට්‍ය කරන එකයි, ළමයි එක්ක නාට්‍ය කරනවා කියන එකයි දෙකක්. ළමයින්ට නාට්‍යයක් කරද්දි ඒක රසවත් වෙන්න  ඕනෑ. ආකර්ෂණීය වෙන්න  ඕනෑ. ඒකට මෙතඞ් එකක් තිබෙනවා. ළමයා එක්ක නාට්‍යමය ක‍්‍රියාකාරකම්වල නිරතවෙනවා කියන්නේ වෙන දෙයක්. ඒ හරහා ළමයාගේ මනස, පෞරුෂය  වර්ධනය වෙනවා. ළමයාගේ රසවින්දනය ඉහළට යනවානම්  ළමයාගේ මානසික ජීවිතයම වෙනස් තැනකට යනවා. අපි ළමයා එක්ක කරන සුළු ක‍්‍රියාකාරකමකින්, ළමයාගේ මුළු ජීවිතයම වෙනස් වෙන්න පුළුවන්. අද ලෝකය මේ විෂය ළමා මනස සංවර්ධනය සඳහා කොච්චර භාවිත කරගන්න පුළුවන්ද කියලා රීසර්ච් හරහා සොයාගෙන තිබෙනවා. එහෙම බැලූවාම අද ඩ‍්‍රාමා කියන්නේ චිකිත්සාවක්. සුව කිරීමේ කලාවක්. ඒකෙනුත් ළමයින් සඳහා කරන නාට්‍යමය ක‍්‍රියාකාරකම් ප‍්‍රබලයි.

පුංචි කාලයේ ළමයින්ට පෞරුෂ වර්ධනයේ ගැටලූ තියෙනවා. ඒවාට විසඳුම් විදියට කොහොමද මේ කලාව ඇප්ලයි කරන්නේ..

ප‍්‍රාථමික අංශවල දරුවෝ එක්ක වැඩ කරනකොට අපිට පේනවා ඔවුන්ට තිබෙන ප‍්‍රශ්න. සමහර දරුවෙක් සෑහෙන්න කලහකාරීයි. තව දරුවෙක්  ඕනෑවටත් වඩා මුලූගැන්විලා නිශ්ශබ්දව ඉන්න කැමතියි. සමහර දරුවෝ කිසිම ඉදිරිපත් කිරීමකට ඉස්සරහට එන්නේ නෑ. ලැජ්ජයි. මේ වගේ පොඩි ප‍්‍රශ්නවල ඉඳලා බොහෝ සංකීර්ණ වෙනකම් ප‍්‍රශ්න දරුවන්ට තිබෙනවා. ගුරුවරයා සූක්ෂ්ම වුණොත් ඔහුට පුළුවන් මුලින්ම මේ දරුවන් අඳුනාගන්න. ඊළඟට අපිට පුළුවන් මේ දරුවන්ගේ ඉතිහාසය, පවුල් පසුබිම වගේ දේවල් සොයා බලන්න. එහෙම බැලූවාම කොතනද ප‍්‍රශ්නය තිබෙන්නේ කියලා අඳුනාගන්න පුළුවන්. ඊට පස්සේ  පුළුවන් නාට්‍යමය ක‍්‍රියාකාරකම් හරහා මේ දරුවන්ගේ ප‍්‍රශ්නවලට උත්තර සොයා ගන්න. මම ප‍්‍රායෝගිකව ගොඩාක් ප‍්‍රශ්න තියෙන දරුවෝ එක්ක වැඩකරලා තියෙනවා. ඔවුන් නාට්‍ය සහ නාට්‍යමය ක‍්‍රියාකාරකම් හරහා වෙනස් වෙන විදිහ අපිට හිතාගන්න බෑ.

එක පන්ති කාමරයක ළමයි 45ක් කියමු ඉන්නේ. හැබැයි එතන කතාන්දර 45ක් තමයි තියෙන්නේ. ගුරුවරයා මේක හඳුනාගන්න  ඕනෑ. මේක පන්ති කාමරය ඇතුළේ කරන්න බැරිවෙන්න පුළුවන්. කාලය සීමිත වෙන්න පුළුවන්. හැබැයි අපිට සෞන්දර්ය ගුරුවරු විඳිහට මේකට මැදිහත් වෙන්න පුළුවන්. මම හොඳටම දන්නවා සමහර දරුවෝ තමන්ට කියාගන්න බැරි දේවල්, හිත අස්සේ හංගාගෙන තියාගෙන ඉන්න දේවල්, ඩ‍්‍රාමා ඇක්ටිවිටීස් අස්සේ එළියට දානවා. එහෙම දාලා හිත නිදහස් කරගන්නවා. ප‍්‍රශ්නයට විසඳුමේ ආරම්භය තියෙන්නේ එතන. ඉස්කෝලේ ඩ‍්‍රාමා සබ්ජෙක්ට් එක නොකරන ළමයි මාත් එක්ක ඩ‍්‍රාමා කළා. ඒ සමහර දරුවෝ අද ඉන්න තැන හිතාගන්නවත් බෑ. ඒ තරම් දියුණු තැන්වල ඒ දරුවෝ අද ඉන්නවා. ‘මිස්, මිස් එක්ක නාට්‍ය කරපු කාලේ ලැබුණු දේවල් නිසා තමයි අපේ පර්සනැලිටි එක මේතරම් දියුණු වෙලා තියෙන්නේ, ඒ නිසා තමයි මිස් අපි අද මෙතන ඉන්නේ, දැන් ඒ දරුවෝ කියනවා. ඉතිං ඒක තමයි මගේ නම් සතුට.

ඩ‍්‍රාමා තෙරපි විෂය ගැන ඔබගේ හැදෑරීම කොහොමද?.

මම කැම්පස් එකේ පශ්චාත් උපාධි ඩිප්ලෝමා එක කළා. මම ඒකට රීසර්ච් එක විදියට තෝරාගත්තේ ‘නව යොවුන් විය දරුවන්ගේ පෞරුෂ ගැටලූ සඳහා නාට්‍ය චිකිත්සාව භාවිත කළ හැක්කේ කෙසේද?‘ කියන මාතෘකාව. එතනදී මම කළේ කොළඹ කලාපයේ පාසල්වලට කතාකරලා පන්ති කාමරයේදී විශේෂ ප‍්‍රශ්න තිබෙනවා කියලා පෙන්වන දරුවෝ හඳුනාගෙන ඔවුන් සමග ඩ‍්‍රාමා කිරීම. අධික‍්‍රියාශීලී ආක‍්‍රමණශීලී දරුවන්, පන්ති කාමරයේ කොන්වෙලා තමන්ගේ ඇතුළේ තියෙන දේවල් මිතුරෙක් එක්ක හෝ හුමාරු කරගන්න බැරුව ළතැවෙන දරුවන්, මේ වගේ නොයෙක් ප‍්‍රශ්න තියෙන දරුවන් මට මේ රීසර්ච් එකේදී අඳුනාගන්න ලැබුණා. මම මාස තුනක් ඔවුන් සමග වැඩ කළා. මම මේකෙන් අත්වින්දා ප‍්‍රතිකාර ක‍්‍රමයක් විදිහට නාට්‍ය දරුවන්ගේ මානසික සුවය, සමබරතාව වෙනුවෙන් කොපමණ  පාවිච්චි කරන්න පුළුවන්ද කියන එක.

අපි මේ දරුවන්ගේ පෞරුෂ වර්ධනය වගේ තත්ත්වයකින් එහාට ගිහිං, ඩ‍්‍රාමා තෙරපි චිකිත්සාවක් විදිහට බහුලව පාවිච්චි කරන අවස්ථා ගැන කතා කළොත්..

මානසික රෝගයක් තියෙනවා නම් අපි ඒ අය සඳහා මනෝ උපදේශනය පවත්වාගෙන යනවා. ඩිප්‍රෙෂන්, ස්ටෙ‍්‍රස්, භින්නෝන්මාදය වගේ අපි සුලබව දකින මානසික රෝගී තත්ත්වයන්ට අපි මනෝ උපදේශනය දෙනවා, ඒ එක්තරා රෝගී අවධියකදී. මෙන්න මේ අවධියේදී නාට්‍ය චිකිත්සාව, සංගීත චිකිත්සාව වගේ දේවල් ඒ රෝගියාගේ සුවය වෙනුවෙන් භාවිත කරන්න පුළුවන්. හැබැයි  මම මේ කතාකරන්නේ සුවය සඳහා අනිවාර්යයෙන් බෙහෙත් භාවිත කළ යුතුයි කියන තත්ත්වය ගැන නෙවෙයි. ඒ අවස්ථාවේදී මේ චිකිත්සා හරියන්නේ නෑ. නමුත් බෙහෙත්වලින් යම් පාලිත තත්ත්වයක් ආවට පස්සේ වුණත් අපිට මේ චිකිත්සා වෙත යන්න පුළුවන්.

මේ චිකිත්සා සඳහා විශේෂයෙන් පාවිච්චි කරන්නේ ළමා නාට්‍ය කියන දේද, නැතිනම් පොදුවේ අපි ඩ‍්‍රාමා කියලා හඳුනාගෙන තියෙන දේද?

 පුංචි කාලෙම මානුෂවාදී ගුණ දරුවන් තුළ පැල කිරීම, අනෙකාට ගරු කිරීම, අනෙකා ආදරයෙන් පිළිගැනීම වගේ සංස්කෘතිකමය විදියට අපි ලෝකය තුළ ජීවත්වන්නේ කෙසේද කියන එක තමයි අපි ළමා නාට්‍යකරණයේදී බලාපොරොත්තු වෙන ප‍්‍රධාන දේවල්. නාට්‍යයක් බලලා දරුවෙක් ගන්න දේයි, නාට්‍ය ක‍්‍රියාකාරකම්වල නිරතවෙලා දරුවෙක් ගන්න දේයි දෙකක්. නාට්‍ය මෙහෙම දරුවන් එක්ක කරගෙන යනකොට තමයි අපිට අහුවෙන්නේ මේකේ තියෙන චිකිත්සාමය ගුණය. එතකොට දැන් අපිට අදහසක් තියෙනවා පෞරුෂය  දුර්වල දරුවෙක් හමුවුණොත් ඔහු කොහොමද එතනින් මුදාගෙන උඩට ගේන්නේ කියලා. දැන් එතනිනුත් එහාට ගිහිං ඩ‍්‍රාමා කියන ප‍්‍රධාන ගසේ අමතර ශාඛාවක් විදියට මේ අපි කතාකරන ඩ‍්‍රාමා චිකිත්සා කියන ශාඛාව වර්ධනය වෙමින් තිබෙනවා.

නාට්‍ය කිරීම නිසා, ක‍්‍රියාකාරකම්වල දිගටම නිරතවීම නිසා දරුවෙක්ට ලැබෙන්න පුළුවන් මොනවාද?

මූලික දේ සංවේදීත්වය. තමන් දෙසට නැමෙනවා වෙනුවට අනුන් දෙසට නැඹුරුවීමට හුරුවක් ඇතිවීම. සමාජයක් සමග ගනුදෙනුවේදී ඔහු හැසිරෙන්න  ඕනෑ කොයි විදිහටද කියන දේ ගැන මූලික අදහසක් දරුවාට ඇති කිරීම. දේවල් බදාගන්නවා වෙනුවට බෙදාගන්නේ ගන්නේ කොහොමද කියන එක දරුවන්ට උගන්වනවා.

අපි හිතමු දරුවෙක් හය වසරේදි ඩ‍්‍රාමා විෂයක් විදියට කරන්න තෝරගන්නවා. ඒ දරුවා 11 වසරට වගේ එනකොට මොනවගේ තත්ත්වයකද ඉන්නේ..

දරුවෝ හය වසරෙට ආවාම පුදුම කැමැත්තකින් ඩ‍්‍රාමා කරන්න එන්නේ. හරිම ක‍්‍රියාකාරීව හරිම උද්වේගජනකව තමයි දරුවෝ නාට්‍යවලට එන්නේ. වෙලාවට කලින් නාට්‍ය කාමරය ළඟට ඇවිත් එල්ලිලා බලාගෙන ඉන්නවා. ක‍්‍රියාකාරකම්වලටත් උද්වේගයකින් සම්බන්ධ වෙනවා. හය වසරේදී දරුවා අපිව හොයාගෙන එනවා. එකොළහ වසරේදි අපි දරුවෝ සොයාගෙන යන්න  ඕනෑ. සාමාන්‍ය පෙළ විභාග බර අස්සේ දරුවා කලාව සෞන්දර්ය අතෑරලා දානවා.

ඔබ දැන් බස්නාහිර පළාතේ කොළඹ අධ්‍යාපන කලාපයේ ගුරු උපදේශිකාවක්. චිත‍්‍ර, සංගීත, නැටුම් සහ නාට්‍ය කියන මේ සෞන්දර්ය විෂයන් අතරින් සිසුන් අතර ජනප‍්‍රිය විෂය මොකද්ද?

නැටුම්, සංගීත විෂයන්වලට සිසුන් අඩුයි නෙවෙයි, මේ විෂයන් දෙකට සාපේක්ෂව නාට්‍ය විෂයට දැන් සිසුන් අතර තිබෙන උනන්දුව වැඩියි. ඒකට හේතුව තමයි අපි හැමෝම අනුකරණයට කැමැත්තන් වීම. ඒක සහජ මනුෂ්‍ය ගුණාංගයක්. අනික නැටුම්, සංගීතය කියන විෂයන්වලින් ‘ඒ’ සාමාර්ථයක් වෙත යෑම අමාරුයි, ඊට සාපේක්ෂව නාට්‍ය තුළින් ඒක ලේසියි කියන හැඟීමකුත් දැන් සිසුන් අතර ඇතිවෙලා තිබෙනවා. ඒකත් මේ ජනප‍්‍රියත්වයට හේතුවක් වෙන්න ඇති.

නැටුම් සංගීතය කියන විෂයන්ට සාපේක්ෂව නාට්‍ය විෂය ලංකාවේ පාසල්වලට අලූත්. මේ විෂයේ සංවර්ධනය ගැන කතාකළොත්..

නාට්‍ය විෂය අනෙකුත් විෂයන් දෙකට වඩා අලූත්, ඒක හරි. මේ විෂය ඇතුළේ නැටුම්, සංගීතය, චිත‍්‍රය කියන අනෙකුත් විෂයන් තුනම තිබෙනවා. නාට්‍යයක් කරන්න ගියාම කෝරියෝග‍්‍රෆි (නර්තන වින්‍යාසය*  ඕනෑ, නැටුම්  ඕනෑ. සමහර නාට්‍යවල ගීත තිබෙනවා. එතකොට සංගීතයත්  ඕනෑ. පසුතලය ඩිසයින් කරන්න ගියාම චිත‍්‍රයත්  ඕනෑ. එහෙම බැලූවාම මේක සෑහෙන්න පොහොසත් විෂයක්. ලෝකයේ අනෙකුත් රටවල නාට්‍ය අධ්‍යාපනය එක්ක සංසන්දනාත්මකව බැලූවොත් අපේ නාට්‍ය අධ්‍යාපනය පිළිබඳව ප‍්‍රශ්න තිබෙනවා. නමුත් ඒ ප‍්‍රශ්න නිරාකරණය වෙමින් සිලබස් අලූත් වෙමින්, බාහිර කියවීම් අලූත් වෙමින්, ක‍්‍රියාකාරකම් අලූත් වෙමින්, මේ විෂය අවුරුද්දෙන් අවුරුද්ද සංවර්ධනය වෙමින් තිබෙනවා. මේ සංවර්ධනය අස්සේ ඩ‍්‍රාමා තෙරපි කියන දේත් ගැන, සිලබස් හදන අය හිතමින් ඉන්නවා. ඔවුන් ඩ‍්‍රාමා ඇක්ටිවිටීස් දානකොට, ඒවා ඩ‍්‍රාම තෙරපි පැත්තටත් බරවෙන්න දාලා තියෙනවා. මමත් යම් යම් දේවල් යෝජනා කරමින් ඉන්නවා.

දැන් දරුවෝ හය වසරේදී සෞන්දර්ය විෂයන් තෝරාගන්නවා. එතැනදී තමන්ගේ ඇගේ තියෙන ටැලන්ට් එක දරුවෝ හරියට අඳුනාගන්නවාද? ඒ හඳුනාගැනීමට පාසල උදව් කරන්නේ නැහැ නේද?

දැන් අධ්‍යාපන ක්ෂේත‍්‍රයේ සාකච්ඡුාවක් යමින් තිබෙනවා, මුල් කාලයේ දරුවන්ට හැම සෞන්දර්ය විෂයක්ම කරන්න දීලා ඉහළ පන්තිවලට ආවාම තමන්ගේ දක්ෂතාවට ගැළපෙන විෂය තෝරාගන්න අවස්ථාව දෙමු, කියන අදහස පිළිබඳව. මමත් හිතනවා දරුවන්ට විෂය හඳුනාගැනීම සඳහා කාලයක් ලබාදිය යුතුයි කියලා.

නාට්‍ය හා රංග කලාව විෂය උගන්වන ගුරුවරුන් ගැන ඔබගේ තක්සේරුව මොකද්ද?

නාට්‍ය හා රංග කලාව උගන්වන්න නම් අංක එකට ඒ විෂයට උපාධියක් තියෙන්න  ඕනෑ. දැනට ලංකාවේ විශ්වවිද්‍යාල දෙකක් නාට්‍ය හා රංග කලා උපාධිය ලබා දෙනවා. බිංගිරිය විද්‍යා පීඨයේ නාට්‍ය හා රංග කලාව උගන්වනවා. මේ විෂයට විශාල ගුරු හිඟයක් පහුගිය කාලේ තිබුණා. නමුත් දැන් වෙනකොට නාට්‍ය හා රංග කලාව උපාධිය ගත්ත විශාල පිරිසක් පාසල් පද්ධතිය තුළ වැඩ කරනවා. ඒ නිසා මේ විෂය ගැන ඉස්සරට වැඩි දියුණුවක් පාසල් තුළ දැන් තිබෙනවා.

ඔබ ඔහොම කිව්වත් බොහෝ පාසල් තුළ තවම නාට්‍ය හා රංග කලා විෂයට වෙනම පන්ති කාමරයක් නැහැ. එහෙම වුණාම කොහොමද නාට්‍යමය ක‍්‍රියාකාරකම් කරන්නේ?

අලූත් සිලබස් එකේ රිලැක්ස් වෙන්න ඇක්ටිවිටීස් ගොඩාක් තියෙනවා. ඒවා කරන්න නම් ඊට වෙන්වුණ රූම් එකක්  ඕනෑ. කොහොම වුණත් කාමරයක් දුන්නත් ඒක නාට්‍ය කාමරය බවට පත් කරගැනීමේ වගකීම තියෙන්නේ නාට්‍ය ගුරුවරයාට. ඉතිං ඒ වගකීම උපරිමයෙන් කරන ගුරුවරුත් ඉන්නවා. ඒක ගුරුවරයාගේ ආකල්පය.

නාට්‍ය හා රංග කලාවට දරුවාගේ පෞරුෂය වර්ධනය කරන්න පුළුවන් නම්, මතක ශක්තිය දියුණු කරන්න පුළුවන් නම්, සිතීම තියුණු කරන්න පුළුවන් නම්, සංවේදීත්වය වැඩි කරන්න පුළුවන් නම්,  ඇයි තෝරාගත් සිසුන් පිරිසකට විතරක් මේ විෂය සීමා කරන්නේ..

ඒකට දෙන්න උත්තරයක් මට නෑ. මේක ලංකාවේ අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය ගොඩනැගිලා තිබෙන විදිය. සාමාන්‍ය පෙළ දක්වා හෝ එක පීරියඞ් එකක් ඩ‍්‍රාමා හැම ළමයෙකුටම පොදුවේ දෙන්න පුළුවන් නම්, ඒක ළමයාගේ මානසික සංවර්ධනයට විශාල හොඳක් වෙයි.

මට අවසාන වශයෙන් කියන්න, අපි දන්නවා පාසලේ ගුරුවරු ඉන්නවා හරිම අලස, සෑහෙන්න කේන්ති ගන්න, දරුවන්ට උමතුවෙන් වගේ තරවටු කරන. තවත් සමහරු ඉන්නවා කිසිම ප‍්‍රබෝධමත් ගතියක් නැහැ, හැම වෙලාවෙම නිදිකිරා වැටෙන. මේ ගුරුවරුන්ගේ මේ තත්ත්වයන් වෙනස් කරන්න ඩ‍්‍රාමා භාවිත කරන්න බැරිද?

ගුරුවරයා කියන්නේ මේ සමාජයේම ඉන්න එක ප‍්‍රජාවක්. ඔවුන්ටත් ආර්ථික සාමාජීය ප‍්‍රශ්න සෑහෙන්න තිබෙනවා. මේ ආර්ථිකය අස්සේ ඔවුනුත් ලොකු රේස් එකක් දුවන්නේ. ගුරුවරියක් ගත්තොත් ඇය පවුලේ එදිනෙදා කටයුතුවලටත් මැදිහත් වෙන්න  ඕනෑ. ගේදොර වැඩ කරන්න  ඕනෑ. ඉතිං ඔබ ඔය කියන හැම දෙයක්ම තියෙන ගුරුවරු මේ පද්ධතිය ඇතුළේ ඉන්නවා. ඒක ගුරු වෘත්තියට විතරක් සීමා වුණ තත්ත්වයකුත් නෙවෙයි. නමුත් අධ්‍යාපන බලධාරීන්ට යම් වගකීමක් තිබෙනවා ගුරුවරයාගේ මානසික සුවය වෙනුවෙන් යම් දෙයක්  කරන්න. එතැනදී අපිට අවශ්‍ය නම් ඩ‍්‍රාමා තෙරපි වගේ දෙයක් භාවිත කරන්න පුළුවන්. මම හිතන්නේ අපි අපේ සමස්ත අධ්‍යාපන ක‍්‍රමය ගැනම ආයිත් හිතන්න  ඕනෑ. හිතලා මේ පද්ධතියම නැවත සැලසුම්ගත කළ යුතුයි.x

ස්තූතියි ලෙජන්ඞ්

0
MELBOURNE, AUSTRALIA - MARCH 02: Shashikala Siriwardena takes a selfie with the player of the match award after the ICC Women's T20 Cricket World Cup match between Sri Lanka and Bangladesh at Junction Oval on March 02, 2020 in Melbourne, Australia. (Photo by Mike Owen-ICC/ICC via Getty Images)

ශ‍්‍රී ලංකා කාන්තා ක‍්‍රිකට් ක‍්‍රීඩාවෙන් බිහිවූ විශිෂ්ටතම තුන් ඉරියව් ක‍්‍රීඩිකාව වන සශිකලා දේදුනු සිරිවර්ධන ක‍්‍රීඩා දිවියෙන් සමුගත්තා. ඒ  ඕස්ටේ‍්‍රලියාවේදී. අවුරුදු 17ක් තිස්සේ ශ‍්‍රී ලංකාව නියෝජනය කිරීමෙන් පසුව ඇය වයස අවුරුදු 35 දී ක‍්‍රීඩාවෙන් සමුගත්තේ තමන්ට තවමත් ක‍්‍රීඩා කිරීමේ හැකියාව තිබෙන බව තහවුරු කරමින්.

කාන්තා ක‍්‍රිකට් ලෝක කුසලානයේ අවසන් පූර්ව තරග පුවත්පත පිටවන මොහොත වන විට අවසානයි. මාර්තු 08 වැනි ඉරිදා ලෝක කුසලාන අවසන් මහා තරගය පැවැත්වීමට නියමිතයි. අප සටහන ලියන මොහොත වන විට පළමු වටයේ එක් තරගයක් පමණක් පැවැත්වීමට නියමිතව තිබුණා. පැවති තත්වය අනුව අපට කිව හැක්කේ ඉන්දියාව,  ඕස්ටේ‍්‍රලියාව, එංගලන්තය, දකුණු අප‍්‍රිකාව හා බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් යන කණ්ඩායම් පහ අතරින් එක් කණ්ඩායමක් ලෝක ශූරියන් වනු ඇති බව පමණයි.

කෙසේ වෙතත් අප කතාකරන මොහොත වන විට ශ‍්‍රී ලංකා ක‍්‍රීඩිකාවන් ලෝක කුසලානයෙන් සමු අරන් හමාරයි. ඉන්දියාව,  ඕස්ටේ‍්‍රලියාව, නවසීලන්තය යන කණ්ඩායම් ඉදිරියේ ශ‍්‍රී ලාංකික ක‍්‍රීඩිකාවන් පරාජය වුණා. බංග්ලාදේශය හමුවේ ජයගත්තා. බංග්ලාදේශය ලකුණු 91 කට සීමා කරගන්නටත්, කඩුලූ 9ක් අතැතිව ඒ ලකුණු ප‍්‍රමාණය හඹා යන්නටත් සමත් වූ නිසා ශ‍්‍රී ලාංකික ක‍්‍රීඩිකාවන් ජයග‍්‍රාහී ස්වරයක් ඇතිව පරාජිත තරගාවලියක් අවසන් කළ බව කිව හැකියි.

ශ‍්‍රී ලාංකික ක‍්‍රීඩිකාවන්ට ඉන්දියාව,  ඕස්ටේ‍්‍රලියාව, නවසීලන්තය යන කණ්ඩායම් තුනෙන් එකක් හෝ පරාජය කිරීම පහසු කටයුත්තක් නොවෙයි. ශ‍්‍රී ලංකාවේ ක‍්‍රීඩිකාවන්ට හිමිව ඇති පහසුකම්, කාන්තා ක‍්‍රීඩාවට ඇති පිළි ගැනීම ආදි සාධක සලකන විට ශ‍්‍රී ලංකාවෙන් එවැන්නක් බලාපොරොත්තු විය නොහැකියි. එහෙත් තමන්ට හිමි පහසුකම් සමග ජාත්‍යන්තර මට්ටමේදී හැකි උපරිම දස්කම් දැක්වීමට අපේ ක‍්‍රීඩිකාවන් සමත් වූ බව ඔවුන්ට ගෞරවයක් ලෙස කිව යුතුයි.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ ක‍්‍රීඩිකාවන් අතර ඇති ධෛර්යසම්පන්න බව, කණ්ඩායම් හැඟීම ඉහළින්ම අගය කළ යුතුයි. තමන්ට ලැබෙන පහසුකම් යටතේ ජාත්‍යන්තර මට්ටමේ දස්කම් පාන්නට ඔවුන් උත්සාහ කළා.

බංග්ලාදේශයට එරෙහිව පැවති තරගයේදී කඩුලූ 4ක් දවාගනිමින් බංග්ලාදේශ පිළ සීමා කරන්නට සමත් වුණේ සශිකලා සිරිවර්ධන. ඇය ලකුණු 16ට කඩුලූ 4ක් දවාගත්තා. තරගයේ වීරවරිය ලෙස ඇය නම් කළා. ඒ අනුව ඇයට සුන්දර සමුගැනීමක් හිමිව තිබුණා.

මේ අතිවිශිෂ්ට දකුණත් පිටදඟ පන්දු යවන්නිය ශ‍්‍රී ලංකා කාන්තා කණ්ඩායමේ සහෝදර ක‍්‍රීඩිකාවන් හඳුන්වන්නේ ‘ලෙජන්ඞ්’ යන නමින්. ඇගේ අවසාන තරගයේදී පිටියට පිවිසෙන විට බංග්ලාදේශයේ සහ ශ‍්‍රී ලංකාවේ කණ්ඩායම් දෙක දෙපස පෙළගැසී අත්පොළොසන් දෙමින් පිටියට පිළිගත්තා. අපේ කලාපයේ ප‍්‍රකට ක‍්‍රීඩිකාවන් රැුසක් සශිකලාගේ සමුගැනීමට සුබ පතමින් අන්තර්ජාලයෙන් සුබපැතුම් එකතු කර තිබුණා. තරගයෙන් පසුව අදහස් දක්වමින් ඇය මෙසේ කියා තිබුණා.

‘අවුරුදු 17ක් ක‍්‍රීඩා කරලා වෙන් වෙන එක ලෙහෙසි නැහැ. එය ක‍්‍රීඩා කරන කෙනෙකුට පොදු තත්වයක්. එහෙත් මම හිතන්නේ මම වැඩි කාලයක් ක‍්‍රීඩා කළා. ඒ නිසා මම ටිකක් හැඟීම්බරයි. විශේෂයෙන්ම පරම්පරා කිහිපයක් සමඟ මා ගනුදෙනු කළා. ඒ නිසා හැඟීම්බර ගතිය වැඩියි.’

ඇය තරගයට සහභාගි වුණේ ඒ හැඟීම් සමග බව කීවා. එහෙත් හැඟීම් පසෙක තබා තරගයේ ජයග‍්‍රහණය ගැන ඇය කල්පනා කර තිබුණා.

‘මම දැනගෙන හිටියා මගේ දායකත්වය අත්‍යවශ්‍ය බව. ඒ නිසා මටම කියාගත්තා මගේ සමුගැනීම ගැන තරගය අවසාන වන තුරු කල්පනා නොකර ඉන්න  ඕනෑ බව. අපි දැනගෙන හිටියා ජයග‍්‍රහණයක් නැතිව ගෙදර යන්න බැරි බව. අපි දැනගෙන හිටියා මුල් කණ්ඩායම් හතරට එකතු වන්නට අවැසි හැකියාව හා අවස්ථාව අපට තිබුණු බව. මට ඇත්තටම මේ කණ්ඩායම අතහරින්න දුකයි. මොකද මගේ පවුලට වඩා මම කාලය ගත කළේ කණ්ඩායමේ කෙල්ලන් එක්ක.’

සශිකලා තම කණ්ඩායමේ සහෝදර ක‍්‍රීඩිකාවන්ට හැඟීම්බර ලෙස ස්තූතිවන්ත වුණා. ‘මම ආබාධවලට ලක්ව නැවත පැමිණෙද්දී ඔවුන් මාව ආරක්ෂා කළා. ඒ නිසා මම ඔවුන්ට ස්තූතිවන්ත වෙන්න  ඕනෑ.’

අද ඇය ශ‍්‍රී ලංකාවේ  ඕනෑම ක‍්‍රීඩිකාවකට ආදර්ශ චරිතයක්. ඇය වීරවරියක්. එහෙත් ඇගේ ගමන සුන්දර හා සුමට ගමනක් නොවූ බව පැහැදිලියි.

එක්දින තරග 118 කට ක‍්‍රීඩා කළ ඇය ලකුණු 2029ක් ලබා තිබෙනවා. ඒ අර්ධ ශතක 7ක් සමග. විස්සයි විස්ස තරග 81 දී ලකුණු 1097ක් ලබා තිබෙනවා. අර්ධ ශතක 2ක් සමග.

පන්දු යවන්නියක ලෙස ඇය එක්දින තරග 118කදී කඩුලූ 124ක් දවාගෙන තිබෙනවා. විස්සයි විස්ස තරග 81 කදී කඩුලූ 77ක් දවාගැනීමට ඇය සමත් වුණා.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ කාන්තා ක‍්‍රිකට්වලට අද පවතිනවාටත් වඩා අඩු පිළිගැනීමක් පැවති සමයක ඇය වයස අවුරුදු 18ක ක‍්‍රීඩිකාවක ලෙස කාන්තා ක‍්‍රිකට් කණ්ඩායමට එකතු වී තිබුණේ 2003දී. එකල ශ‍්‍රී ලංකාවේ තිබී ඇත්තේ කාන්තා ක‍්‍රිකට් සමාජ 4ක් පමණයි. ක‍්‍රිකට් ක‍්‍රීඩා කරමින් සිටියේ ඉතා සුළු ක‍්‍රීඩිකාවන් සංඛ්‍යාවක්. වෘත්තීයමය ක‍්‍රිකට් යනු කාන්තාවකට දුර සිහිනයක් වූ සමයක ඇය ක‍්‍රිකට් ක‍්‍රීඩා කළා.

2006 දී ශ‍්‍රී ලංකා ක‍්‍රිකට් කණ්ඩායම ක‍්‍රිකට් පාලක මණ්ඩලයට යටතට ගත්තා. ශ‍්‍රී ලංකා පිරිමි ක‍්‍රිකට් කණ්ඩායමට ක‍්‍රිකට් පාලක මණ්ඩලයේ ගිවිසුම් ක‍්‍රමය හඳුන්වා දී වසර 15කට පසුව 2010 දීයි කාන්තාවන්ට ගිවිසුම් හඳුන්වා දුන්නේ. එතෙක් ඇය අසීරු තත්වයන් යටතේ ක‍්‍රීඩා කළා. කණ්ඩායමට නායකත්වය දුන්නා. ලොව  ඕනෑම කණ්ඩායමක සිටින ක‍්‍රීඩිකාවන් සමඟ කරට කර සටන් කළ හැකි බව පෙන්වූ ලාංකික ක‍්‍රීඩිකාවන් අතර සශිකලා සිරිවර්ධන හා චමරි අතපත්තු ඉදිරියෙන්ම සිටිනවා.

ලොව හොඳම 2020 තුන් ඉරියව් ක‍්‍රීඩිකා ශ්‍රේණිගතකිරීම්වල අංක එකට පැමිණීමත් ලෝක ක‍්‍රිකට් කණ්ඩායම නියෝජනය කිරීමත් ඇගේ ක‍්‍රීඩා දිවියේ ඉහළම ජයග‍්‍රහණ ලෙස සැලකිය හැකියි. ඇය ක‍්‍රීඩාවෙන් සමුගන්නා විටත් ලොව හොඳම තුන් ඉරියව් ක‍්‍රීඩිකාවන්ගේ ශ්‍රේණිගතකිරීම්වල පළමු දහය අතර සිටියා.

2013 දී ශ‍්‍රී ලංකා කණ්ඩායම එංගලන්තය සහ ඉන්දියාව පරාජය කරන්නට සමත් වුණා. ශ‍්‍රී ලංකාවේ කාන්තා ක‍්‍රිකට් ගැන රට තුළ අවධානයක් යොමු වන්නට ඒ ජයග‍්‍රහණ ප‍්‍රධාන වශයෙන් හේතු වී තිබුණා. ඒ 2013 වර්ෂයේදීම සශිකලා විවාහ වුණා.

විවාහය සමග ක‍්‍රිකට් නවත්වන්නට වේදැයි ඇය තුළ හැඟීමක් තිබුණු බව ඇය කියා තිබෙනවා. ලංකාවේ සම්ප‍්‍රදාය එය. කාන්තාවන් නිවසේ සහ කුස්සියේ සිර කිරීම. කාන්තාවන්ගේ සිහිනවලට තිත තැබීම. එහෙත් ඇගේ සැමියා ඇගේ ක‍්‍රීඩාවට දිරි දුන් බව ඇය කියනවා. කුඩා කාලයේ සිට තමන්ට ක‍්‍රීඩා කරන්නට ඉඩ දුන් පියාට හා විවාහයෙන් පසුව තමන් දිරිමත් කළ සැමියාට ඇය විශේෂයෙන් ස්තූතිවන්ත වුණා.

‘මම අවුරුදු අටේ ඉඳන් ක‍්‍රීඩා කරනවා. මගේ තාත්තාට මම මේ ක‍්‍රීඩා දිවිය ගැන ණයගැතියි. මගේ අම්මා, සහෝදරිය හා සහෝදරයාට ස්තූතිවන්ත වෙනවා. මගේ සැමියාටත් ස්තූතිවන්ත වෙනවා. ඔහු නිසා තමයි මම විවාහයෙන් පසුවත් ක‍්‍රීඩා කළේ. ඔහු මට උදව් කළා.’ ඇය කීවා.

‘ඔයා නවත්වන්නේ ඇයි. හොඳට ක‍්‍රීඩා කරද්දී ක‍්‍රිකට් අත්හරින්නේ ඇයි.’ ජයග‍්‍රහණයෙන් පසුව සැමියා එසේ කීවාලූ. හැම ක‍්‍රීඩිකාවකටම රට නියෝජනය කරන්නටත් එයින් සාර්ථක වෙන්නටත් අවස්ථාවක් ලැබෙන්නේ නැහැ. ඇගේ සැමියා ඒ බව කියමින් ඇය දිරිමත් කළාලූ. අපේ කලාපයේ සෑම සාර්ථක කාන්තාවක පසුපසම ප‍්‍රගතිශීලී පිරිමියෙකු සිටින බව කියමනක් ලෙස කිව හැකියි. ඇගේ පසුපසද එවැනි ප‍්‍රගතිශීලී සැමියෙකු සිටි බව කිව හැකියි.

ජාත්‍යන්තර එක්දින ක‍්‍රිකට්වල කඩුලූ 100ක් හා ලකුණු 1000ක් සම්පූර්ණ කළ පළමු ක‍්‍රීඩිකාව බවට පත්වෙන්නට ඇයට හැකිවුණා. අසීරු තත්වයන් යටතේ ශ‍්‍රී ලංකා කාන්තා ක‍්‍රිකට් නම රඳවාගන්නට ඇය කළ මෙහෙය ගැන අප ස්තූතිවන්ත විය යුතුයි. ඇය සැබෑ ලෙසම ලෙජන්ඞ් කෙනෙකු හෙවත් පුරාවෘත්තයක්. කාන්තාවන් සතු සැබෑ ශක්තිය පෙන්වන්නට ඇය සමත් වුණා.

සශිකලාට අමතරව කාන්තා ලෝක කුසලාන තරගාවලියේදී චමරි අතපත්තුද විස්කම් පෑවා. ඇත්තෙන්ම චමරිගේ පිතිහරඹය බලා ඉන්නට සුන්දරයි. දශමයක අවිශ්වාසයක් නැතිව ඇය පිටිය පුරා පිත්ත හැසිරවූවා. හයේ පහර හතක් තරගාවලියේදී ලබන්නට ඇය සමත් වුණා. හතරේ පහර 19ක් ඇය එල්ල කළා. හතරේ හා හයේ පහර ප‍්‍රමාණය අතින් පළමු අදියර අවසාන වන විට තුන්වැනි ස්ථානයේ සිටියේ ඇය. සහභාගි වූ තරග හතරෙන් තුනකදී ලකුණු 30ට වඩා රැුස්කළ ඇය, බංග්ලාදේශ තරගයේදී පමණක් ඊට අඩු ලකුණු ප‍්‍රමාණයකට දැවී ගියා. ශ‍්‍රී ලංකා ක‍්‍රිකට් අනාගතයට රැුගෙන යන බලකණුව ඇය.

දැන් ඇති පැනය වන්නේ සශිකලා නැති පසුබිමක චමරි අතපත්තු සමග අනාගතයට දොරටු විවර කරන්නේ කවුද යන්නයි. ඒ සඳහා සුදුසුකම් ඇති තරුණ ක‍්‍රීඩිකාවන් ගණනාවක් කණ්ඩායමේ ඉන්නවා.

සටහන ලියන මොහොත වන විට ඉන්දියාව සහ  ඕස්ටේ‍්‍රලියාව ‘ඒ’ කණ්ඩායමෙන් අවසන් පූර්ව තරගයට සුදුසුකම් ලබා හමාරයි. ‘බී’ කණ්ඩායමෙන් එංගලන්තය සුදුසුකම් ලබා අවසන්. දකුණු අප‍්‍රිකාව හා බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් කණ්ඩායම අතර තරගය පැවැත්වීමට නියමිතයි. එහි ප‍්‍රතිඵලය අනුව බී කණඩායමේ සුදුසුකම් ලබන පිළිවෙළ තීරණය වේවි. මාර්තු 08 වැනි ඉරිදා අවසන් මහා තරගය පැවැත්වීමට නියමිතයි. බොහෝ අය බලා ඉන්නේ මෙවර ලෝක කුසලානය ජයගන්නට ඉන්දියාව සමත් වනු ඇතිද කියායි. අපේ කලාපයේ රටක් ලෝක කුසලානය ජයගන්නා පළමු අවස්ථාව බවට එය පත්වේවි. එය අපේ කලාපයේම ක‍්‍රීඩිකාවන්ගේ සිහින සැබෑ කරන අවස්ථාවක් වේවි.x

  • x අනුරංග ජයසිංහ

ටුක් ටුක් පැදගෙන රට වටේ යන ‘සුද්දෝ’

0

ශී‍්‍ර ලංකාවේ සුන්දරත්වය විඳීමට පැමිණි සංචාරකයෙකු ත‍්‍රීවීල් රථයක් පදවාගෙන යනු දුටුවහොත් ඔබට සිතෙනු ඇත්තේ කුමක්ද? ඒ සිතීම වි`දිමින් ඔබ ඒ දෙස පුදුමයෙන් බලනවාට සැක නැත.

ත‍්‍රීවීල් රථ පදවාගෙන සිය සංචාරක විඳීම් සඳහා රට පුරා යන ‘සුද්දෙක්’ හෝ ‘සුද්දියක්’ දැක ඇති අයද සිටිය හැක.

මේ සියල්ලන්ටම ඇතිවන කුහුල වන්නේ සුද්දන් සුද්දියන් ත‍්‍රීවීල් පදවාගෙන යන්නේ ඇයි? ත‍්‍රීවීල් පදවන්න මේ අයට ලයිසන් තියෙනවාද? ත‍්‍රීවීල් පැදගෙන මේ අය යන්නේ කොහාටද ආදි ප‍්‍රශ්නය.

මන්ද අප මෙතෙක් දැක ඇත්තේ හෝ අපට දැක පුරුදු සංචාරය සඳහා ශ‍්‍රී ලංකාවට ආ විදේශිකයන් විශාල සුඛෝපභෝගී බස් රථවල ගමනේ යෙදීම, කාර්වල ගමනේ යෙදීම ආදිය නිසාය. ඉඳහිට අප දකින්නේ ව්‍යායාමය සඳහා හෝ වෙනත් අවශ්‍යතාවක් මත පාපැදිවල ගමනේ යෙදෙන විදේශිකයෝය. එහෙමත් නැත්නම් ත‍්‍රීවීලරයක ගමන් පහසුකම් ලබාගෙන ත‍්‍රීවීලරයේ පිටුපස අසුන්වල යන විදේශිකයෝය. එහෙමත් නැතිනම් පොදු බස් රථවල හා දුම්රියේ නැගී ගමනාගමනයේ යෙදෙන විදේශිකයෝය.

අයිඞීපී හෙවත් ජාත්‍යන්තර රියදුරු බලපත‍්‍රයක් තිබෙන අයකුට අවශ්‍ය නම් මේ රටෙන් වාහනයක් කුලියට රැුගෙන සිය ගමනාන්තයන් සඳහා යා හැකිය. එහෙත් ත‍්‍රීවීල් සාමාන්‍ය රෝද හතරේ වාහනයක් පදවන ආකාරයෙන් පැදවිය නොහැකිය. අපට රටට සංචාරය සඳහා පැමිණෙන බටහිර රටවල අයට මෙන්ම අනෙකුත් ආසියාතික රටවල අයටතද එම රටවලදී ත‍්‍රීවීල් අත්දැකීම් නැත. ඉන්දියාවේ උපත ලැබූ ත‍්‍රීවීල් ඇත්තේ ඒ අවට පාකිස්ථානය, බංගලිදේශය වැනි රටවල පමණය.

ඒ නිසා ශ‍්‍රී ලංකාවට පැමිණෙන විදේශිකයන්ට ත‍්‍රීවීල් පැදවීමට නොහැකි බව සක්සුදක් සේ පැහැදිලිය. මේ සුද්දන්ට සුද්දියන්ට ත‍්‍රීවීල් පැදවීමට උගන්වනවා යැයි අපි මොහොතකට සිතමු. එහෙත් ලයිසන් නැතිව පාරේ යන්නේ කෙසේද? මේ සටහන ලියන දවසේ දිනපතා පත්තරයක තිබුණේ ලයිසන් නැතිව ත‍්‍රීවීලරයක් පදවාගෙන ගිය අයෙකුට මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයක රුපියල් විසිඅටදහසක දඩයක් නියම කළ බවය.

ත‍්‍රීවීල් පදවාගෙන සිය සංචාරයේ යෙදීමේ අවස්ථාව විදේශිකයන්ට ලබාදීමේ ‘ටුක්ටුක්’ බිස්නස් එක පටන් අරගෙන තිබුණේ මීට වසර කිහිපයකට පෙරදීය. ඒ ‘ටුක්ටුක් රෙන්ටල්ස්’ නම් ආයතනයය. එහි අයිතිය ඇත්තේ ශ‍්‍රී ලාංකිකයන් නොවන විදේශිකයන්ටය. ඔවුහු නෙදර්ලන්ත හා  ඕස්ටේ‍්‍රලියා ජාතිකයෝය. ඔවුන් යටතේ මේ ව්‍යාපාරයේ සේවය කරන්නෝ පමණක් ශ‍්‍රී ලාංකිකයෝය. සමානකමක් ලෙස කීවොත් ඌබර් වාහන වෙන් කරගන්නා ඇප් එක වාගේය. දැන් මේ ව්‍යාපාරයටකට ‘ටුක් ටුක් වෙන්චර්’ යනුවෙන් අලූත්ම සමාගමක් එක්වී ඇත. හිමිකරුවා නම් ශ‍්‍රී ලාංකිකය. සංචාරක ක්ෂේත‍්‍රයේ සිටි එහි අත්දැකීම් ඇති අයෙක්ය.

ටුක් ටුක් රෙන්ටල්ස් හෝ ටුක්ටුක් වෙන්චර් වෙබ් අඩවි පරිශීලනය කරන්නකු ශ‍්‍රී ලංකාවට සංචාරයකට පැමිණෙන්නට පෙරම ටුක් ටුක් මගින් සංචාරයේ යෙදීමේ  සිය කැමැත්ත දැනුම් දිය යුතුය. ඒ සමගම සිය ගමන් බලපත‍්‍රයේ පිටපතක් ජාත්‍යන්තර හෝ දේශීය වාහන පැදවීමේ බලපත‍්‍රයේ පිටපත්, ගුවන් ටිකට්පතේ පිටපතක්, වීසා ප‍්‍රමාණයේ ඡුායාරූපයක් ආදිය ඇමෙරිකානු ඩොලර් 45ක ගාස්තුවක්ද සමග මේ සේවාව ලබාදෙන්නන්ට එවිය යුතුය.

ඒ ටුක්ටුක් පැදීම සඳහා අවශ්‍ය රියදුරු බලපත‍්‍ර ලබාගැනීම සඳහාය. මේ රියදුරු බලපත‍්‍රය විදේශ රටවල රියදුරු බලපත‍්‍ර ඇති අයට ලබාදෙන්නේ ඔටෝමොබයිල් ඇසෝෂියේසන් ඔෆ් සිලෝන් ආයතනයය.

ටුක් ටුක් පැදවීමේ බලපත‍්‍රය එසේ ලැබුණා කියා ටුක් ටුක් පැදවීමේ හැකියාව සුද්දන්ට සුද්දියන්ට ලැබෙන්නේ නැත. මේ ආයතන ඔවුහු මුලින්ම පුහුණුවකට යොමු කරනු ලබති. එහිදී ත‍්‍රීවීලරය ගැනත්, එහි තාක්ෂණික ක‍්‍රමවේදය ගැනත්, රෝදවල හුළං තත්වය ගැනත්, ත‍්‍රීවීලරයට දැමිය යුතු ඔයිල් හා ඉන්ධන  ගැනත්, එහි සංඥා පද්ධතිය ගැනත්, යා හැකි උපරිම වේගය ගැනත්, ටයර් මාරු කිරීම් ගැනත් එහිදී කියා දෙනු ලැබේ.

ඉන්පසු ත‍්‍රීවීලරය පැදවීම පිළිබඳ පුහුණුව ඔවුන්ට ලබාදෙයි. පළමුව එම පුහුණුව වාහන නොමැති පා`එ පාරක සිදුකරන අතර පසුව වාහන ඇති පාරක පුහුණුවට යොමුකරයි. පුහුණු උපදේශකයා සෑහීමට පත් වුවහොත් පමණක්  මේ අයට  ඔටෝමොබයිල් ආයතනයෙන් රියදුරු බලපත‍්‍රය ලබාදීම  නිර්දේශ කරයි. එම සෑහීමට පත්වීම පුහුණු උපදේශකයා කරන්නේ පුහුණුවට පෙර හා පුහුණුවෙන් පසු ලබාදෙන ප‍්‍රශ්නාවලියකට ලබාදෙන පිළිතුරු පිළිබඳවද අමතර  ඇයීමකින් පසුවය.

ටුක් ටුක් පැදවීමේ පුහුණුව ලබාගැනීම හා ඊට අදාල රියදුරු බලපත‍්‍රය ලබාගැනීම ශ‍්‍රී ලංකාවේ සංචාරයකට ආ පසුත් සංචාරකයන්ට සිදු කරගත හැකිය. කොන්දේසි පෙර පරිදිමය. රියදුරු බලපත‍්‍රය ඇතුළු පුහුණු කිරීම් මුදල ගෙවිය යුතුය. ඉන්පසු ටුක් ටුක් එකක් රැුගෙන රට වටේ යන්නේ නම් ඇමෙරිකානු ඩොලර් 150ක තැන්පතුවක් තැබිය යුතුය.

එක් දිනකට පමණක් ටුක් ටුක් එකක් ලබාගැනීම මිල වැඩි එකකි. ඒ සඳහා දිනකට ඩොලර් 65ක් පමණ ගෙවන්නට සිදුවේ. පැකේජ් ක‍්‍රමය ලාභය. පැකේජය අවමය දින 14කටය. සාමාන්‍ය ටුක් ටුක් එකකට දිනකට ඩොලර් 22 කි. සුවපහසු ලෙස නැවත සකස් කරන ලද හෙවත් මොඩිෆයි කරන ලද ටුක් ටුක් එකකට දිනකට ඩොලර් 25කි. දින ගණන වැඩිවන විට මේ ගාස්තු තවදුරටත් අඩු වේ.

මේ ටුක් ටුක් එකක් තුළ  ෆෝන් චාජරයක් හා ෆෝනය ර`දවාගැනීමේ පහසුකම් ඇත. අමතර පහසුකම්  ඕනෑ නම් ඒවාට අමතරව ගෙවිය යුතුය. සින්දු ඇසීමට අවශ්‍ය නම් බ්ලූටූත් ස්පීකරයකට ඩොලර් එකකි. සර්ෆ් රැක් එකක් අවශ්‍ය නම් එයට ඩොලර් එකකි. බේබි සීට් එකක් අවශ්‍ය නම් එයට ඩොලර් එකකි.

සංචාරකයන්ට මේ ටුක් ටුක් ලබාදෙන්නේ සම්පූර්ණ රක්ෂණයක් සමගින්ය. වාහනයට වන  රුපියල් 3000කට අඩු අලාභහානි දී ඇති තැන්පතුවෙන් කපාගැනීම සිදුකෙරේ. අලාභහානිය ඊට වැඩි නම් රක්ෂණයෙන් ප‍්‍රතිපූරණය කරගැනීම සිදුකෙරේ. රථවාහන වැරදි සම්බන්ධ දඩ ටුක් ටුක් විදේශ රියදුරා ගෙවිය යුතය. එහිදී ලබාදෙන අවවාදය නම් ශ‍්‍රී ලංකා පොලිස් නිලධාරීන්ට ජරාව හෙවත් අල්ලස් නොදෙන ලෙසය. එමෙන්ම සංචාරයේදී වාහන අලූත්වැඩියාවක බිල්පත් සංචාරකයා ගෙවා එය වාහනය බාරදෙන අවස්ථාවේදී ප‍්‍රතිපූරණය කරගත හැක.

මේ ගමන් සැරියට පෙර මේ  විදේශිකයන්ට ලබාදෙන උපදෙස් කිහිපයක් තිබේ. එකක් සවස 6න් පසු වාහන නොපදවන ලෙසය. අනෙක පැයට කිලෝමීටර 40ට වඩා වේගයෙන් ගමන් නොකරන ලෙසය. තවද ප‍්‍රධානතම කාරණය අධිවේගී මාර්ගවලට ටුක්ටුක්වලට ඇතුළුවීමට බැරි බවය. (ජීපීඑස් මගින් ගමනාගමනයේ යෙදීමේදී බොහෝ විට අධිවේගී මාර්ග පෙන්නුම් කරන බැවින්ය.*

මේ ටුක් ටුක් සංචාරකයන්ට ලබාදෙන උපදෙස් ඇතුළත් පොතෙහි රට පුරා ඇති අඩු මිලට නවාතැන් ගැනීමේ නේවාසිකාගාර ඇතුළු සවිස්තරාත්මක විස්තර තිබේ. මේ අඩු මිල නේවාසිකාගාර හඳුන්වන්නේ ‘හැන්ග් ඕවර් හොස්ටල්’ යනුවෙන්ය. සංචාරකයන්ට ඒවාහි ලැබෙන්නේ පොදු අවකාශයේ ඇති ඇඳක් පමණය. වැසිකිළි කැසිකිළි පහසුකම් ද පොදු නාන කාමරවල සිදුකරගත යුතුය. ගමන්මලූ තබන්නේ නේවාසිකාගාරය සතු එක් ස්ථානයකය. මේ ආකාරයේ නවාතැන් ස්ථාන මීගමුව, කොළඹ, නුවර, උණවටුන, මිරිස්ස, තංගල්ල, වැලිගම, ඇල්ල, සීගිරිය, යාල, ආරුගම්බේ, අනුරාධපුරය, ත‍්‍රිකුණාමලය, හා කොත්මලේ ආදි ප‍්‍රදේශවල ඇති බව එකී සංචාරක උපදෙස්වල විස්තරද සහිතව සදහන් කර තිබේ.

දුම්රිය ගමනාගමනයේ අසිරිය වි`දිමින්ද සංචාරයේ යෙදිය හැකි ටුක් ටුක් පැකේජ් තිබේ. දුම්රිය ගමනාන්තයේදී ත‍්‍රීවීලරය සංචාරකයාට ලැබේ. ඒ සඳහා ඇත්තේ වෙනම අය කිරීමේ ක‍්‍රමයක්ය. එසේම මෙම ටුක් ටුක් සේවාව හෙවත් පුහුණුව හා සංචාරකයන් සඳහා ත‍්‍රීවීලරයක් ලබා ගැනීම සිදුකළ යුතු නිශ්චිත ස්ථානයක්ද නැත. සංචාරකයාට ඔහුගේ හෝ ඇයගේ ගමන් මාර්ගය අනුව පහසු ස්ථානයකින් මෙම ටුක් ටුක් ගමන් ආරම්භ කිරීමද අවසන් කිරීමද සිදුකළ හැකිය. ඒ අනුව ගමන් ආරම්භ කරන  ඕනෑම ස්ථානයකදී පුහුණුව ලබාදීම, ගමන් අවසන් කරන  ඕනෑම තැනකදී ත‍්‍රීවීලරය බාරගැනීමද සිදුකරනු ලබයි. වසර තුනක කාලයක් ඇතුලත ලියාපදිංචි කරන ලද අලූත්ම ත‍්‍රීවීල් මේ සඳහා සංචාරකයන්ට ලබාදුන්නත් අතරමගදී අනතුරක් නිසා හෝ වෙනත් හේතුවක් නිසා ධාවනය කළ නොහැකි ත‍්‍රීවීල් සඳහා එම ස්ථානයේදීම වෙනත් ත‍්‍රීවීලරයක් ලබාදීමද සිදුකරයි.

එහෙත් සංචාරකයන්ට ටුක්ටුක් ලබාදෙන මේ ව්‍යාපෘතියට රටේ සංචාරක කර්මාන්තය බහුලව ඇති ප‍්‍රදේශවල ත‍්‍රීවීල් එළවන්නන්ගේ මැර තර්ජන එල්ලවෙන අවස්ථාද ඇත. ඔවුන් සිතන්නේ ඔවුන්ගේ ත‍්‍රීවීල් එකක නැගලා යන සුද්දන්ට හා සුද්දියන්ට මේ ව්‍යාපාරිකයන් ත‍්‍රීවීල් පදින්නට පුරුදු කර ඔවුන්ගේ ආදායම අහිිමි කරන බවය. නමුත් මෙම ටුක් ටුක් පැකේජ් යනු පිරිමැසුම්දායක සංචාරක විඳීමක් වුවත් ඒ තුළ දුෂ්කරතා   සංචාරක විඳීමක්ද තිබේ. ඒ නිසා මේ සඳහා ඇදී එන්නේ දුෂ්කරතා වීඳීමට කැමති සංචාරකයන්ය. ඒ අය අතර සාමාන්‍ය රැකියාවල යෙදෙන සංචාරකයන් මෙන්ම ඉහළ වෘත්තීන්වල යෙදෙන සංචාරකයන්ද සිටී. ත‍්‍රීවීල් පාක් අරක්ගත් අපේ අයට නොතේරෙන දේද එයය.x

x ඉඳුවර බණ්ඩාර

කරුණු පෞරුෂයන්ගෙන් වර්ණ ගැන්වෙනවා

0

කරුණු සහ දේවල් පිළිබඳව ඔබත්, මාත්, අනෙකාත් වෙන් වෙන්ව දරන අදහස් එකිනෙකට සමාන නොවේ. යම් සිදුවීමක් හෝ කාරණාවක් පිළිබඳ අර්ථ දැක්වීම් ද පුද්ගලයාගෙන් පුද්ගලයාට වෙනස් වේ. යමක් ගැන යමෙකුගේ මතය උපදින්නේ ඔහුගේ දැනුම සහ ස්වභාවය, ජීවන පසුබිම සහ අත්දැකීම්, දෘෂ්ටිය සහ අවශ්‍යතා යනාදිය තුළින් යැයි කිව හැකි ය. එවන් වෙනස් මතවාදයන් සර්ව සාධාරණත්වයේ හෝ පරම සත්‍යයේ සීමා රේඛාවන් මත වැටී අත්‍යන්තයෙන් ම සමපාත වන්නේ නැති බව අපට පිළිගැනීමට සිදු වේ. මේ ධර්මතාව සැබෑ සමාජ දේශපාලන කරළිය මතින් නිබඳව ම පිළිබිඹු වන්නක් වන අතර එය  ඕනෑ ම කාලයකදී ගැඹුරින් සලකා බැලිය හැකි කාලීන තේමාවකැයි ද සිතේ. විවිධ තලවල මිනිසුන්ගේ මෙකී දෘෂ්ටිමය වෙනස අතිශය සියුම් ලෙස නිරූපණය කළ සම්භාව්‍ය රූප කාර්යයක් කෙටි අකුරු හුයක අමුණා ගන්නට මා අද තැත් කරන්නේ එබැවිනි.

නවසිය පනහ දශකයේ ඇමරිකානු සමාජ සංස්ථාව සහ යුක්තිය පසිඳලීමේ ව්‍යුහය නිරූපනය කළ 12 Angry Men නමැති ටෙලි නළුව නිර්මාණය කරනුයේ ඇමරිකානු ලේඛක Reginald Rose විසිනි. විවිධ රටවල විවිධ භාෂාවන්ගෙන් යළි යළිත් නිර්මාණය වූ මෙම අධිකරණ ශාලා රංගය ^Courtroom Drama& 1957 දී § Sidney Lumet එනමින් ම කළ සිනමා කෘතිය ඔස්සේ ඉහළ ඇගයීමකට හා ජනප‍්‍රියත්වයකට ලක් විය. Debbie Hershey විසින් අධ්‍යක්ෂණය කළ 12 Angry Men වේදිකා නාට්‍යය ද, Lumetගේ චිත‍්‍රපටය ද නැරඹීමේ අවස්ථාව ලද මම ගැඹුරු කලාවේ හිත තෙරපන ග‍්‍රහණය අත්වින්දෙමි.  ඕනෑ ම රටක සමාජ ව්‍යුහය ක‍්‍රියාත්මක වන අයුරත්, නිගමනයන්ට එළඹීමේ කාර්යයේ ඇති සංකීර්ණ බවත්, කලා නිර්මාණයක් තුළින් විවරණය කළ හැකි නම් සමාජ සංවර්ධනාත්මක කාර්යයක් වනු ඇත. 12 Angry Men රංග කාර්යය මෙරට තථ්‍ය ස්වභාවයන් සමග ටක්කෙට ම නොපෑහිය හැකි නමුත් අතුල පතිරණ ඇතුළු දක්ෂ නාට්‍යවේදීන් පිරිසක් විසින් එහි පරිවර්තනයක් සිංහල වේදිකාවට ද රැගෙන විත් තිබීම සතුටට කරුණක් වනුයේ එබැවිනි.

12 ්බටරහ ඵැබහි කතා ඇරඹුම මෙසේ ය. පිහියකින් ඇන සිය පියා ඝාතනය කළ බවට දහ අට හැවිරිදි තරුණයෙකුට චෝදනා එල්ල වෙයි. සමාජයේ විවිධ ස්ථර නියෝජනය කරන දොළොස් දෙනෙකුගෙන් සැදුම් ලත් ජූරියට විනිසුරුගේ උපදෙස් ලැබෙනුයේ ඔහු වරදකරු ද? නිවැරදිකරු ද? යන්න ඒකමතික තීරණයකින් දැනුම් දෙන ලෙස ය. වරදකරු වුවහොත් තරුණයාට මරණ දඬුවම පැනවෙනු ඇත. ජූරියේ පළමු ඡුන්ද විමසීමේදී එකොළොස් දෙනෙකු ම ඔහු වරදකරු බව කියා සිටින අතර අටවෙනි ජූරි සභිකයා පමණක් ඊට එරෙහි වෙයි.

”වැරදිකාරයා බවට ඡුන්ද එකොළහක් ම ලැබිලා ඉවරයි. මේ ගැන කතා කරන්නෙ නැතුව, නිකම් ම අත උස්සලා මේ තරුණයාව මැරෙන්ඩ අරින එක ලේසි නෑ. මේක ජීවිතයක් සම්බන්ධ කාරණයක්”

මෙතැන් පටන් රංගය පුරා ජූරි සභිකයන්ගේ සංවාදය විහිද යන්නේ තරුණයා විසින් මිනීමැරුම සිදු කළේ දයන කරුණ සියලූ සාක්ෂි සහ අවස්ථාපිත සම්බන්ධයන් යටතේ විමසා බැලීමට ය. එහිදී නාට්‍යොචිත උත්ප‍්‍රාසය සහ චරිත ඝට්ඨනය විශිෂ්ට අයුරින් අන්තර්ගත කර ඇත්තේ ප‍්‍රශස්ත ආකාරයේ අවස්ථා නිරූපණයකින් බව කිව යුතු ය. කිසිදු විටෙක ජූරි සභිකයන්ගේ නම් හෝ විස්තර ඉදිරිපත් නොකෙරෙන්නේ පේ‍්‍රක්ෂකයාට ඔවුන්ගේ පසුබිම් පුවත් සහ චරිත ස්වභාවයන් රඟපෑම් තුළින් ම තම තම නැණ පරිද්දෙන් වටහා ගැනීමේ දුර්ලභ ඉඩ ප‍්‍රස්ථාව ඉතිරි කරමිනි. ඒ අනුව පිටපතේ පටන් ම ජූරි සභිකයන් හඳුන්වා ඇත්තේ එක, දෙක, තුන, හතර,…. ආදි වශයෙනි. පාත‍්‍ර වර්ගයා එකිනෙකාට වෙනස් චරිත ලක්ෂණ දරන්නන් වීම තුළින් සමාජයේ පුද්ගල චරිතවල විවිධත්වයන් සහ පරස්පරතාවන් පිළිබඳ තියුණු පැතිකඩක් හරවා පෙන්වීමට නිර්මාණකරුවා සමත් වී ඇත. යම් ප‍්‍රස්තුතයකට අදාළ කරුණු, ඒවා ගෙන හැර පාන්නන්ගේ සිතිවිලි සහ හැසිරීම් අනුව වෙනස් වන ආකාරය නාටකය තුළ මෙන් ම සිනමා කෘතිය තුළත් විවරණය කර ඇත්තේ ආකර්ෂණීය අයුරිනි. රෙජිනල්ඞ් රොස් එය සිය පෙළෙහි ලියන්නේ මෙලෙසිනි.

”කරුණු, ඒවා ඉදිරිපත් කරන පුද්ගලයන්ගේ පෞරුෂයන්ගෙන් වර්ණ ගැන්වෙනවා.”

සාක්ෂි සහ සිද්ධි සමාලෝචනය කෙරෙමින් පැයකුත් අඩක් පමණ තිස්සේ රංගය ඇදී යත් ම ජූරි සභාවේ පොදු මතය උඩු යටිකුරු වන ආකාරය ඉතා ම තාර්කික ලෙස පියවරෙන් පියවර නිරූපණය වේ. විචාරකයෙකුට හෝ රසිකයෙකුට මේ අදියර පිළිබඳ ප‍්‍රසාදජනක නිරීක්ෂණයන් රැසක් තිබෙනු ඇත. මේ කලා කෘතිය පිළිබඳ මගේ විඳීම් එලෙස ම ඉදිරිපත් කිරීමට වුව ද අති විශාල වචන ප‍්‍රමාණයක් අවශ්‍ය වෙතියි හැෙඟ්. එසේ හෙයින් එක් කුඩා නිදසුනකට සිමා වෙමින් සටහන හමාර කරමි.

පියාගේ මරණය සම්බන්ධව ලැබෙන ප‍්‍රධාන සාක්ෂියක් වන මහලූ මිනිසාගේ ප‍්‍රකාශය අවිශ්වාස කටයුතු එකක් බවට නොම්මර නවය විසින් තර්ක කරන ආකාරය මෙහිදී තෝරා ගනිමි. සමාජයෙන් පිළිගැනීමක් ලබාගැනීම උදෙසා පමණක්  ඕනෑ ම ව්‍යාජයක් මවා පෑමට රිසි සංකීර්ණ මනුෂ්‍යාත්මයන් එදිනෙදා දිවි පවත් තුළින් අපට හමු වේ. ඔව්! එයත් වටහා ගැනීමට අසීරු පෘථග්ජන මිනිස් හැසිරීමකි. මහලූ මිනිසා සාක්ෂි දෙනුයේ එවන් අරමුණකින් බව ”නවය මහතා” පවසයි. ඉතින් එය විය හැකි ද නොවිය හැකි ද නොවේ යැයි පේ‍්‍රක්ෂකාගාරයේ සිටින මට සිතේ.

”…..මේ නිස්සද්ද, බියගුළු, වැදගැම්මකට නැති නාකි මනුස්සයා… ජීවිතේට ම කිසිවක් නොලබපු… කවදාවත් පිළිගැනීමකට ලක් නොවුණු මනුස්සයා…. (ආ! දැන් නම් මිනිහගෙ නම පත්තරවලත් වැටිලා*….කවුරුවත් මිනිහව දන්නේ නෑ. කවුරුවත් මිනිහ කියන දේවල් පිළිගන්නෙ නෑ.. අවුරුදු හැත්තෑ පහක් ගිහිල්ලත් කිසිම කෙනෙක් උන්නැහැගෙන් උපදේසයක් ගන්නෙ නෑ. මේක හරිම ශෝකජනක තත්ත්වයක්.. නිකම් ම නිකමෙක් වෙන එක! මේ වගේ මිනිහෙකුට පිළිගැනීමක්  ඕන වෙනවා…තමන්ගෙ හඬට කවුරු හරි සවන් දෙනවා දකින්ඩ… එක ම එක පාරක් තමන්ගෙ කීමක් උපුටා ගන්නවා අහන්ඩ  ඕන වෙනවා…මේක හරි ම වැදගත්…….”x

x ලක්ශාන්ත අතුකෝරල

වීරයන්ව කොපි කළ නිසා තමයි මම මෙතැනට ආවේ

රන්ජන් රාමනායක

ඔබේ හඩපටි ප‍්‍රසිද්ධ වීමෙන් පෞද්ගලික සම්බන්ධතා සහ මිතුරු සම්බන්ධතා පවා අනෙක් මිනිසුන්ට විවෘත වුණා. ඔබට තිබුණු සම්බන්ධතා ගැන කතාකළොත්..

මම තනිකඩ මනුස්සයෙක්. විරුද්ධ ලිංගිකයන්ට කැමැත්තක් දක්වන කෙනෙක්. මගේ රුචිය සමරිසි කැමැත්තක් නෙවෙයි. ඒ නිසා මම නිරූපිකාවක්, ලිංගික ශ‍්‍රමික කාන්තාවක් වගේ  ඕනෑම කෙනෙක් සමග නිදහසේ ගනුදෙනු කරනවා. ලංකාවේ  ඕනෑ තරම් ඒ වගේ සම්බන්ධතා තියෙනවා. ඊට අමතරව මට යහළු යෙහෙළියන් ඉන්නවා. ඒ අය සමඟ මට තියෙන්නේ මිත‍්‍ර සම්බන්ධයක්. ඒ මිතුරුකම්වලට රාගය අදාළ නැහැ. එහෙත් මිතුරන් එක්ක මම නිදහසේ කතාකරනවා. පෞද්ගලිකව සරාගී සම්බන්ධතා පවත්වන අය  ඕනෑ තරම් ලංකාවේ ඉන්නවා. අනෙක් අය අහුවෙන්නේ නැහැ. මම අහුවුණා. ඒකයි වෙනස. මම දන්න විවාහක අයට පවා එහෙම සම්බන්ධතා තියෙනවා. මම දන්න ඇතැම් කාන්තාවන් තමන්ගේ පළමු රාත‍්‍රිය දූරකථනයෙන් පටිගත කරනවා. ඒක සුන්දර මතකයක් විදියට. එක්තරා ක‍්‍රිකට් ක‍්‍රීඩකයෙක් තමන්ගේ පේ‍්‍රමාලිංගන අවස්ථාව තමන්ම වීඩියෝ කළා. ඒ කාන්තාව පසුකාලීනව තවත් මාධ්‍ය ආයතනයක ප‍්‍රධානියෙකුගේ වත්මන් බිරිඳ වුණා. ඔවුන්ගේ වීඩියෝවක් නොහිතපු විදියට ප‍්‍රසිද්ධ වුණා. ඒ වීඩියෝ හිතාමතා එළියට දාන්න නැතිව ඇති.

තාක්ෂණය දියුණු යුගයේ මේ වගේ වීඩියෝවක් හෝ ඇමතුමක් හෙළිවෙන්න පුළුවන්. හොලිවුඞ් නළුනිළියන්ගේ සංවාද හා වීඩියෝ පවා අන්තර්ජාලයේ තියෙනවා. ඒක නූතන ලෝකයේ සාමාන්‍ය දෙයක්. සමහරු කැමැත්තෙන් තමන්ගේ දූරථකනවලින් එදිනෙදා ජීවිතය පටිගත කරනවා. එහෙත් කැමැත්තෙන් ප‍්‍රසිද්ධ කරන්නේ නැහැ. රෙකෝඞ් කිරීම භයානක වරදක් කියලා මම හිතන්නේ නැහැ. දූරකථනවල රෙකෝඞ් කිරීමේ හැකියාව තියෙනවා. ඒ නිසාම මිනිසුන් එදිනෙදා තමන්ගේ පෞද්ගලික ජීවිත රෙකෝඞ් කිරීම සාමාන්‍ය දෙයක් වෙලා. ඒත් ඒවා ප‍්‍රසිද්ධ කරන්න කැමති නැහැ. හදිසියේවත් ප‍්‍රසිද්ධ වුණොත්, ඒක නවත්වන්න බැහැ. ඒ වගේ තත්වයකට මුහුණ දුන්න කෙනෙකුට සාමාන්‍ය විදියට ජීවත් වෙන්න අවස්ථාව ලැබෙන්න  ඕනෑ.

ඔබ කතාකළා යැයි කියන කාන්තාවන් මේ සිදුවීම නිසා ඔබත් එක්ක අමනාප වුණාද?

පියුමි, හිරුණිකා වගේ අය මට බැන්නේ නැහැ. හිරුණිකා මට පෙන්නුවා අහන්නේ නැතිව පටිගත කිරීම සදාචාර විරෝධී බව. එහෙත් ඔවුන් දන්නවා මම මේ හ`ඩ ප‍්‍රසිද්ධ නොකළ බව. ඇත්තටම මේ හ`ඩ ප‍්‍රසිද්ධ කළේ පොලීසියෙන් බව පෙනෙන්න තියෙනවා. හ`ඩපටි පොලීසියට කලින් දෘඪ තැටියකින් ත‍්‍රීවීලර් රියැදුරෙක්ට ලැබුණු බව කියනවා. ඒත් ඒ කතාව මට නම් විශ්වාස කරන්න අමාරුයි. මොන ත‍්‍රීවීලර් රියැදුරාද තමන්ගේ වාහනයේ හාඞ් ඩිස්ක් එකක් දැකලා මේකේ නම් ඇත්තේ රන්ජන් රාමනායක කියන මන්ත‍්‍රීවරයාගේ හ`ඩපටි වෙන්න  ඕනෑ කියලා පොලීසියට බාරදෙන්නේ. නැත්නම් වෙනත් දෙයක් කියලා පොලීසියට බාරදෙන්නේ. සාමාන්‍යයෙන් මිනිස්සු කරන්නේ එක්කෝ ඒ වගේ දෙයක් තමන් පාවිච්චි කරනවා. නැත්නම් විකුණනවා. හිත හොඳ කෙනෙක් අයිතිකාරයාව හොයාගෙන ගිහින් බාරදෙනවා. ඔය කියන රියැදුරා අද කොහෙද?

මා ළඟ තිබුණු හ`ඩපටි පොලීසිය අත්අඩංගුවට ගත්තේ ජනවාරි 4 වැනිදා. ඒවා ගත්තේ මා ඉදිරිපිට සීල් කරලා. ලාකඩ ගෙනැල්ලා, මා ඉදිරිපිට නීතිඥ සීල් එක තියලා නඩු භාණ්ඩ විදියට තමයි ඒවා බාරගත්තේ. එහෙත් පසුවදා මහින්දානන්ද අලූත්ගමගේ රාජ්‍ය ඇමතිවරයා ප‍්‍රසිද්ධියේ කීවේ ඔහු පොලීසියට ගිහින් ඒ හ`ඩපටිවලට ඇහුම්කන් දුන්න බව. ඒ අතර කලාකරුවන්ට වෛර කරන පුද්ගලයෙක් සතු යූටියුබ් නාලිකාවලින් ඒ හ`ඩපටි ප‍්‍රසිද්ධ වෙන්න පටන්ගත්තා. ඔහු මුළු රටේම ගෞරවයට ලක්වූ කලාකරුවන්ගේ පෞද්ගලික ජීවිත ගැන පවා වීඩියෝ නිර්මාණය කරමින් අපහාස කළ අයෙක්. ඒ පුද්ගලයන් ගැනත්, ඔවුන්ගේ අරමුණු ගැනත් දන්න හින්දා මා සමඟ කතාකළ ගොඩක් අය මාත් එක්ක තරහක් නැහැ. එහෙත් මම එයාලාගෙන් සමාව ඉල්ලනවා. පියුමි, හිරුණිකා වගේ නම් කියවුණ කාන්තාවන්ට දරුවන් ඉන්නවා. ඇතැම් හ`ඩපටි විකෘති කරලා ප‍්‍රසිද්ධ කරලා. ඒවායින් ඔවුන් අපහසුතාවට පත්වුණා. ඇතැම් විට මගේ නොසැලකිල්ල සාධකයක් විදියට බලපාන්න ඇති. ඒ ගැන මම සමාව ඉල්ලන එක වැදගත්.

තනිකඩ ජීවිතය ගැන මේ සිදුවීම්වලින් පස්සේ දැනෙන්නේ මොකක්ද?

කලින් හැඟීමම තමයි. ඉතිහාසයේ අපි දැකපු ගොඩක් සටන්කරුවන්ට වීරයෙක් වෙන්නට සුදුසුකම් තිබුණා. කතාවක් තියෙනවා වීරයෙක් බිහිවෙන්නේ සටන් කිරීමේදී, වීරයෙක් මියැදෙන්නේ ජීවත් වීමේදී කියලා. ජීවිත ගැටගසාගැනීම එක්ක වීරකම් කරන්න බෑ. පවතින්න නම් වීරකම් අතාරින්න වෙනවා. තනිකඩ මට ජීවත්වීම අසීරු වැඩක් නෙවෙයි. ඒ වෙනුවෙන් වීරකම් පාවාදෙන්න දෙයක් නැහැ. මගේ යාළුවන් මට කියනවා මම සුදුසුකම් සම්පූර්ණ කළ සටන්කාරයෙක් කියලා. හේතුව තමයි මට රකින්න පවුලක් නැතිවීම. මගේ බිරිඳට හෝ දරුවන්ට හිංසා කරනවා කියලා තර්ජනය කරන්න බෑ. මගේ අම්මා, තාත්තා නෑ. මට ගෙවල් දොරවල් නෑ. ඒ නිසා මාව අල්ලන්න විදියක් නෑ. සමහරු කියනවා හැමෝටම මිලක් තියෙනවා කියලා. ඒත් මට ඒක අදාළ කරන්න අමාරුයි. මම ලොකු පොරක් වෙන්න හදනවා නෙවෙයි. හැම සටන්කරුවෙකුගේම දුර්වලතාවක් තියෙන බව කියනවා. ඒත් සමහරුන්ගේ දුර්වලතා අඩුයි.  ඕනෑ නම් අපතයෝ කියලා කියන්න පුළුවන්. ආතක් පාතක් නෑ. නැතිවෙන්න දෙයක් නෑ. සමහරු පිස්සෝ කියලා කියනවා. ජවිපෙ වගේ පක්ෂවල අපි එහෙම අයව දැකලා තියෙනවා. සමහර වෙලාවට ගම්වල ඉන්නවා ඇතැම් ඉස්කෝලෙ මහත්තුරු, නෝනලා. එයාලාට වටින්නේ එයාලාගේ ප‍්‍රතිපත්තිය. ඒ වගේ මාධ්‍යවේදීන් පවා ඉන්නවා. මිලට විකිණෙන සමාජයක විකිණෙන්නේ නැති අය ඉන්නවා. මටත්  ඕනෑ ඒ වගේ කෙනෙක් වෙන්න. මට හානි කරන්න ක‍්‍රමයක් නැති නිසා තමයි හ`ඩපටි ප‍්‍රසිද්ධ කළේ. ඒත් ඒකෙන් මම විනාශ වුණේ නැහැ. හිටියාටත් වඩා ජනප‍්‍රිය වුණා.

කොහොම වුණත් ඔබව විහිළුවක්, මානසික රෝගියෙක් බව කියමින් හෑල්ලූ කරන අයත් ඉන්නවා..

ගොන්ජා, මීහරකා, මානසික රෝගියා කියලා කතා අහනවා. මට අවුට් එකක් තියෙනවා කියන කතාවේ පොඩි ඇත්තකුත් තියෙනවා. ප‍්‍රසිද්ධියක්, ජනප‍්‍රියත්වයක් තියෙනකොට ෂේප් න්‍යායෙන් ජීවත් නොවී මං වගේ හැසිරෙන්න නම් පොඩි අප්සෙට් එකකුත් තියෙන්න  ඕනෑ. මම දන්න ශ්‍රේෂ්ඨ මිනිසුන් බොහොමයකට ඒ වගේ පොඩි අප්සෙට් තිබුණා.

ඔබ විජයව කොපි කරන්න උත්සාහ කරන බවත් කියනවා..

විජය මගේ රෝල් මොඩල් එක. ඔව්, මම විජයව කොපි කරනවා. වීරයන්ව කොපි කළ නිසා තමයි මම අද මෙතැනට ආවේ. පොඩි කාලයේ ඉඳන්ම බොරු නොකීමේ පුරුද්දක් මට තිබුණා. සාමාන්‍ය පෙළ සමත් නැත්නම් ඒ බව ප‍්‍රසිද්ධියේ කියන, උසස්පෙළ අසමත් නම් ඒ බව ප‍්‍රසිද්ධියේ කියලා උසස්පෙළ නැවත ලියන කෙනෙක් වෙන්න මට පුළුවන් වුණේ ඒ කාලයේ ඉඳන්ම මම දැකපු වීරයන් කොපි කරපු හින්දා. මගේ පොඩිම කාලයේ වීරයන් තමයි පාප්තුමා, පල්ලියේ ස්වාමි, ජේසුස් වහන්සේ වගේ චරිත. ඊට පස්සේ චිත‍්‍ර කතාවලින් ස්පාටකස්, ටෝගා වගේ චරිත මම දැක්කා. තවමත් මගේ මතකයේ ඒ චිත‍්‍රකතාවල හිටපු වීරයන්ගේ චිත‍්‍ර පැහැදිලිව ඇඳිලා තියෙනවා. හැත්තෑ ගණන් වෙනකොට බටහිරින් බෲස් ලී කියලා පුංචි වීරයෙක් ආවා. ඉතින් මම කරාතේ ඉගෙනගත්තා. ඒ අතරේ මගේ මිත්තණියගේ මල්ලීගේ පුතා ලලිත් කුමාරතුංග කියලා. ඒ පවුලේ විවාහ උත්සවයකට විජය කුමාරතුංග එනවා කියලා ආරංචි වුණා. ඒ විවාහයට වෛද්‍යවරුන්, නීතිඥවරුන් ආදි විවිධ බලවත් චරිත ඇවිත් හිටියා. ආරම්භයේ ඉඳලා ඒ චරිත බැබලෙමින් හිටියා. ඒත් එක්වරම ඔන්න විජය ආවා කියලා කසුකුසුවක් පැතිරිලා ගියා.

උත්සවයේ හිටපු අර චරිත සියල්ල නැගිටලා වාහනය ළඟට දිව්වා. කළු ඇඳුමක් එක්ක විජය කුමාරතුංග බහිනවා. බැහැපු වෙලාවේ ඉඳලා කට්ටිය සමරු පොත් අත්සන් කරනවා. ඩි‍්‍රන්ක් එකක් දානවා, ඌරුමස් ටිකක් කනවා, නටනවා, හිනාවෙනවා. ආපු හැමෝම මේ රූපය රසවිඳිනවා. ඉන්පස්සේ යනවා. මහා පෞරුෂයක්. සුනාමියක් ආවා වගෙයි. මම ටිකෙන් ටික ඔහුව කොපි කරන්න පටන් ගත්තා. ඔහුගේ පින්තූර බිත්තියේ එල්ලාගත්තා. ව්‍යායාම් කළා. කොණ්ඩයේ කටු ගහගෙන, පොල්තෙල් ගාගෙන විජයව කොපි කරන්න පුදුම දුකක් වින්දා. ඒ බාහිර පෙනුම විතරක් නෙවෙයි, විජයව කොපි කරනවා නම් ෆුල් පැකේජ් එකම කොපි කරන්න  ඕනෑ. ඒ නිසා විජයගේ මානව හිතවාදය ගැනත් මම ඉගෙනගත්තා.

විජයව කොපි කළා වෙනුවට විජයගෙන් ආභාසය ගත්තා වගේ වචනයක් පාවිච්චි කරන්නෙ නැත්තේ ඇයි?

ඒවා බොරු කතාන්දරෟ ආභාසය, අනුවර්තන, පරිවර්තන වගේ වචන  ඕනෑ නැහැ. අව්‍යාජ වීම වැදගත්. මම කොපි කරන තවත් රංගන ශිල්පියෙක් වන රජිණිකාන්ත් ආසියාවේ ඉහළම මිලක් අයකරන නළුවා වෙන්නේ බොරු කරලා නෙවෙයි. සල්මාන් ඛාන් අහනවා රජිණි විග් එකක් නැතිව කොහොමද ඉන්නේ කියලා. මොන හිතේ හයියක්ද කියලා. ඒත් රජිණි කියනවා මේ මගේ හැටි. මම චිත‍්‍රපටිවල විග් එකක් දානවා කියලා. හැමෝම ඉතිහාසය හංගන්න, ඉතිහාසය වෙනස් කරන්න උත්සාහ කරනකොට රජිණි කියනවා මම ඉස්සර බස් කොන්දොස්තර කියලා. අපි මුලින්ම තාත්තාව කොපි කරලා ඇවිදින්න පටන්ගන්නවා. මුලින්ම අපේ වීරයා තාත්තා. එතැන ඉඳන් අපි කරන්නේ කොපි කිරීම තමයි. මම වෙලේ සුදාගේ කොපියක් කියලා කවුරුහරි කීවොත් මම දුක් වෙනවා. දුමින්ද සිල්වාගේ, රෙනෝ සිල්වාගේ කොපියක් කීවොත් මම දුක් වෙනවා. හිට්ලර්ගේ හෝ මුසලෝනිගේ කොපියක් කීවොත් දුක් වෙනවා. මම මහත්මා ගාන්ධිගේ කොපියක් බව කෙනෙක් කීවොත් ආඩම්බර වෙනවා. විජය කුමාරතුංගගේ කොපියක් කීවොත් ආඩම්බර වෙනවා.

මේ හ`ඩපටි ප‍්‍රසිද්ධ වීමෙන් පස්සේ ජීවිතය මොනවගේද?

මේක මගේ ජීවිතයේ හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක් වගේ. මම මීට කලින් සතියේ ගම්පහට ගිහින් ආවා. ඒ මිනිසුන්ට මා ගැන තිබුණු කැමැත්ත දෙගුණ තෙගුණ වෙලා. මේ මිනිහා හිරේ ගියේ අපි වෙනුවෙන් නේද කියලා මිනිසුන්ගේ හිතේ තියෙනවා. මගේ හ`ඩපටි කීයක් ප‍්‍රසිද්ධ වුණාද. ඒවායේ මම ඞීල් දාන කෝල් එකක්වත් නෑ. මගේ දේපළ ගැන කතාකරන එකක්වත් නෑ. මම කප්පම් ඉල්ලන, කුඩු බිස්නස් කරන, රේස් බුකි මෙහෙයවන, එතනෝල් විකුණන හ`ඩපටි නෑ. මට තියෙන්නේ අමුතුම චෝදනාවක්. හොරුන්ව ඇතුළට දාන්න බලපෑම් කළාලූ. ඇත්තටම මම එහෙම බලපෑමක් කළේත් නැහැ. ඒත් ආණ්ඩුව පැත්තේ අය මුහුණ අඹරවාගෙන, කටහ`ඩත් බර කරගෙන මම අධිකරණයට මහා බලපෑමක් කරපු බව කියනවා. මේක මහා භයානක සිදුවීමක් බව කියනවා. ඒත් හ`ඩපටි අහන මිනිස්සුන්ට එහෙම භයානක එකක් පේන්නේ නැහැ. ඔවුන් දැක්කා මම අවංක මිනිහෙක් බව. මම පෙනී හිටියේ 2015 ජනවාරි 08 වැනිදා මිනිසුන් ඡුන්දය දීපු අරමුණ වෙනුවෙන්.

කොණ්ඩය සම්පූර්ණයෙන් ඉවත් කළ පසුව සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස් බාහිර පෙනුමක් ලැබුණා නේද?

මිනිසුන් මට දැන් කියනවා මේ පෙනුමෙන් ඉන්න කියලා. මම හිතුවේ නැහැ මේකට මෙවැනි ප‍්‍රතිචාරයක් ලැබේවි කියලා. මගේ පෙනුම මිනිසුන් භාරගෙන තියෙනවා. මම හිටපු පෙනුමට වඩා මිනිස්සු මේ පෙනුමට කැමතියි. ඒ නිසා මම මෙහෙම ඉන්නවා. මම රඟපානකොට කරන කලාකෘතිය අනුව කොණ්ඩ, රැුවුල් පාවිච්චි කරනවා.  ඕනෑම රංගන ශිල්පියෙක් එය කරනවා. ඒත් මෙතැනින් පසුව මේ තමයි රන්ජන්.

ඔබ රක්ෂිත බන්ධනාගාරයේ හිටපු කාලසීමාවේ ඔබව බලන්න ආ අය ගැන විශේෂ අත්දැකීම් තියෙනවා නේද?

මට අදහාගන්න බැරිවුණා. නිලධාරීන්ට කරදරයක් වන තරමට මාව බලන්න පිරිස් ආවා. ගොඩක් අයව හරවලා යැව්වා. විසිටර්ස්ලා වැඩි වන තරමට මගේ ආරක්ෂාව ගැන ප‍්‍රශ්නයක් ආවා. එක වෙලාවක මාව මුණ ගැහෙන්න අම්මා කෙනෙක් ආවා. මාව අඳුනනවාද කියලා අම්මා ඇහුවා. පුතේ මම සනත් පුෂ්පකුමාරගේ අම්මා කියලා කීවා. සනත් පුෂ්පකුමාර කියන්නේ සවුදිවලදී මංකොල්ල චෝදනාවක් නිසා එල්ලලා මරපු කෙනෙක්. ඔහුව බේරා ගැනීම වෙනුවෙන් මම එක දිගට කතාකළා. එතකොට මම දේශපාලනඥයෙක් නෙවෙයි. මම සල්ලි එකතු කළා, නීතිඥයන් හෙව්වා. මේක අවුරුදු විස්සකටත් කලින් සිදුවීමක්. ඒ අවුරුදු විස්ස තිස්සේ මම ඒ අම්මාව දැක්කේ නැහැ. මම ඇහුවා අම්මේ, මට පුතාව බේරගන්න බැරිවුණානේ කියලා. අනේ පුතේ ඔයා කොච්චර උත්සාහ කළාද, ඒ නිසායි මම ආවේ කියලා අම්මා කීවා. පොඩි බිස්කට් ටින් එකක් ඒ අම්මා අරගෙන ආවා. ඊට අමතරව ඒඞ්ස් හැදුණු බව කියමින් අසාධාරණයට ලක් කරපු දරුවෙක් ආවා. මම කලින් ඒ දරුවා වෙනුවෙන් කතාකළා. ඒ දරුවා රන්ජන් මාමාව අත්අඩංගුවට ගත්ත බව රූපවාහිනියෙන් දැකලා බලන්න  ඕනෑ කියලා කීවාලූ. බන්ධනාගාරයේ සිටියදීත් මම අනෙක් සිරකරුවන් ගැන, බන්ධනාගාර නිලධාරීන් ගැන හොයලා බැලූවා. ඒ මිනිසුන් මගෙන් ඉල්ලූවේ අපේ ප‍්‍රශ්න ගැනත් රටට කියන්න කියලා. ඇප ලබා ආපු හැටියේ මම ඒ අය ගැන කතා කරන්න වීඩියෝවක් දැම්මා.

ඒ වීඩියෝවේදී ඔබ මත්පැන් බොමින් කතා කිරීම ඇතැම් අයගේ විවේචනයට ලක් වුණා…

මම දවස් 44ක් තිස්සේ හරියට කෑවේ බීවේ නැහැ. මට කොරෝනා බියර් එකක් බොන්න  ඕනෑ බව කීවා. ඌරුමස් ටිකක් කන්න  ඕනෑ කීවා. වීඩියෝ කරපු කෙනා කීවා මන්ත‍්‍රීතුමා අපි මේ බෝතල් ටික හංගමු නේද කියලා. ඒත් මම කීවා අපි මේක බොන ගමන් කරන්නේ, හංගන්න  ඕනෑ නැහැ කියලා. එතකොට එයාලා කියනවා මේ තරම් ප‍්‍රශ්න අස්සේ බොන වීඩියෝ දැම්මාම ඒක තමයි ඉස්මතු වෙන්නේ කියලා. ඒත් මම කීවා අපි දැන් ඇත්තටම බොනවානේ. දැන් ඒක හංගන්නේ ඇයිද කියලා. ඒ රැුවටීම්  ඕනෑ නැහැ.

මේ මහජන නියෝජිතයන්ට තියෙන උපාධි සංඛ්‍යාව හොයන කාලයක්. උගතුන්ව, වියතුන්ව පාර්ලිමේන්තු යවන්න කියලා කියන කාලයක්. එහෙම කාලයක ඔබට මහජන නියෝජිතයෙකු වෙන්නට තියෙන සුදුසුකම මොකක්ද?

අපි පාර්ලිමේන්තුවේ මනුෂ්‍යයන් මොනතරම් ඉන්නවාද කියලා හොයන්නේ නැහැ. මානව හිතවාදීන්, සංවේදී හදවත් තියෙන අය මොනතරම් ඉන්නවාද කියලා අහන්නේ නැහැ. උගතුන් හැමදාම හිටියා. ඒත් එයාලා කළේ උගත් ක‍්‍රමවලට හොරකම් කරපු එක. අපේ රටේ ප‍්‍රශ්නය උගතුන්ගේ හිඟයක් නෙවෙයි. කඳුළු උනන නායකයන්ගේ හිඟයක් අද තියෙන්නේ. දේශපාලන නායකයන් සංවේදී නැහැ. මනුස්සයෙක් ප‍්‍රශ්නයක් කීවාම කල්පනා කරන්නේ ඒ ප‍්‍රශ්නය ගැන කතාකළොත් තමන්ට තියෙන වාසිය මොකක්ද කියලයි. මම හිතන්නේ ලංකාවේ දේශපාලන නායකයන්ට තියෙන ලොකුම අඩුව මම සම්පූර්ණ කරනවා. මම සංවේදීයි. ඔබේ ප‍්‍රශ්න අහලා මම අ`ඩනවා. මෑතකදී නායක හිමිවරුන්ගෙන් ලිංගික හිංසාවට ලක් වුණ පුංචි හාමුදුරුවරුන් පිරිසක් එක්කාගෙන මා ළඟට එනකොට මම ඇහුවා වෙන කෙනෙක් ළඟට නොගිහින් මගේ ළඟට එන්නේ ඇයිද කියලා. එතකොට ඔවුන් කීවේ ඔබතුමාට කතාව කීවොත් බෙල්ල ගහලා ගියත් ඔබතුමා ඉදිරිපත් වෙනවා කියලා. මනුස්සයෙක් ඇවිත් ප‍්‍රශ්නයක් කීවාම බ්‍රේක් නැතිව මම කතා කරනවා. ඒක දුර්ලභ පිහිටීමක් වෙන්න ඇති.

ඔබ කරපු ප‍්‍රසිද්ධ පාර්ලිමේන්තු කතාවේදී ඔබ කීවා අනුන්ගේ චරිත සහතික  ඕනෑ නැහැ කියලා..

මගේම හෘදය සාක්ෂිය මාව ප‍්‍රශ්න කරනවා. මම වැරදි දෙයක් කළොත් මගේම හිත අහනවා උඹ මේ කරන වැඬේ වැරදියි නේද කියලා. මම කරන  ඕනෑ දෙයක් ගැන මම මගේ හිතට වගකියනවා. වෙන මිනිස්සු මට හොඳ කීවත්, නරක කීවත් මට කමක් නැහැ.  බාහිර සමාජයට බොරු කරමින් වැරදි වැඩ කරන අයට තමන්ගේම හෘදය සාක්ෂියෙන් ගැලවෙන්න බෑ. එහෙම අය බාහිර සමාජයට තමන් හොඳ කෙනෙක් බව ඒත්තු ගන්වන්න මහා උත්සාහයක් ගන්නවා. මම හිතට එකඟව වැඩ කරනවා. මිනිසුන් මාව පූජාසනයේ තැබුවත්, කුණු ගොඩට දැම්මත් මම ඒක බාරගන්නවා.x

කළු කපුටා සුදු වනතුරු: නිරාගමික සාන්තුවර පදවිය

0

කතෝලික සම්ප‍්‍රදායේ සාන්තුවරයෙකු ලෙස යමෙකු නම් කිරීම ඉබේ සිදු වන ලෙහෙසි පහසු කාර්යයක් නොවේ. එය ධුරාවලි තල කිහිපයක හරහා කලින් තීරණය කර ගත් නිර්ණායක හා ක‍්‍රියාදාමයක් අනුව ඉතාමත් සූක්ෂ්ම ලෙස කෙරෙන භාරධුර කර්තව්‍යයකි. සාන්තුවරයෙකු ලෙස යමෙකු සලකා බැලෙන්නේ ඒ අදාළ පුද්ගලයාගේ මරණයෙන් පසු ය. එයත් කෙරෙන්නේ මරණය සිදු වී වසර පහකට පසුව ය. ඊට හේතුව මරණය ආසන්න කාලයේ ඇති භාවාතිශය හා හැඟුම්බර තත්ත්වය මග හැර වාස්තවික තත්ත්වයන් යටතේ සාධාරණ තීරණයක් ගනු පිණිසය. විටෙක මෙය වසර නොව ශතක ගණනකින් ද පමා වේ. උදාහරණයක් ලෙස ශාන්ත බීඞ් ලෙස 1899 සාන්තුවරයෙකු ලෙස ප‍්‍රකාශයට පත් වූ දේවධාර්මිකයා අපවත් වූයේ ක‍්‍රි.ව. 735 දී ය.  වෙනත් ලෙසකින් කියතොත්, දේවධාර්මික බීඞ් ශාන්ත බීඞ් වීමට වසර 1,164 ගත විය. 

වසර පහ සපිරි පසු, යම් බල ප‍්‍රදේශික දියෝකීසියක බිෂොප්වරයා විසින් යමෙකු සාන්තුවරයෙකු ලෙස නම් කිරීමේ යෝජනාවක් පාප්තුමා යටතේ කටයුතු කරන විශේෂ කමිටුවකට යොමු කළ හැක. ඉන් පසුව එම කමිටුව මූලික විමර්ශනයක් කරන්නේ අදාළ පුද්ගලයා කෙතෙක් දුරට ශුද්ධ ජීවිතයක ගත කළ බව පිරික්සීමට ය. ඒ එසේ සෑහීමකට පත් වුවහොත් පාප්තුමා විසින් අදාළ පුද්ගලයා මුලින් ‘දෙවියන්ගේ සේවකයා‘ ලෙස නම් කරයි. ඉන් පසු තව දුරටත් සාක්ෂි රැුස් කිරීම සිදු කෙරේ. ප‍්‍රමාණවත් සුවිශේෂ ආධ්‍යාත්මික ජීවිතයක් ‘දෙවියන්ගේ සේවකයා‘ ගත කළේ ද කියා සොයා බැලේ.  එම කඩඉම පසු කළ පසු එම පුද්ගලයා ‘වන්දනීය‘ ලෙස නම් කෙරේ. ඉන් අනතුරුව වන්දනීය පුද්ගලයා යම් හාස්කමක් ජීවිතයේ කළ බවට සාක්ෂි ගොනු කෙරේ. එය සාර්ථක නම් ඉන් පසු වන්දනීය තත්ත්වය ‘ආශීර්වාද ලත්‘ මට්ටමට උසස් කෙරේ. ඉනුත් අනතුරු ව කෙරෙන ඉතා ඉහළ මට්ටමේ විභාගයකින් පසුව ය අවසානයේ ‘සාන්තුවර‘ නාමයකින් කෙනෙකු ප‍්‍රකාශ කෙරෙන්නේ. සාන්තුවරයෙකු ලෙස නම් කිරීමේ විශේෂ දේව මෙහෙයට වතිකානුවට අතිවිශාල බැතිමත් ජනකායක් රැුස්වෙති. එම දේව මෙහෙයට සහභාගි වන පිරිස කෙතෙක් විශාල ද කියතොත් එම අවස්ථාවේ සේවයට 2,500ක ස්වෙච්ඡුා කණ්ඩායමක් කටයුතු කරන අතර ඔවුන් අතින් නොමිලේ බෙදෙන වතුර බෝතල් ප‍්‍රමාණය මිලියන හතරකි.          

මා කුඩා කල හැදුණේ වැඩුණේ ගාල්ලේ ය. කුඩා කඳු ගැටයක ඉස්මත්තේ පිහිටි නිවසක පදිංචි වී සිටි අප ගාල්ලට ආගන්තුකයන් නිසා හුදෙකලා ජීවිතයක් කළ බව මතක ය. සති අන්තයේ සරසවි හෝ ප‍්‍රින්ස්හි චිත‍්‍රපටයක් බලන්නට යෑම අනිවාර්ය අංගයකි. එහෙත් චිත‍්‍රපට සතියකට වරක් මාරු නොවේ. ගාලූ කොටුවට ගිය ද එය එකල දැන් මෙන් ‘හැපනින්‘ තැනක් නොවී ය.  මේ  ආදි හේතු කාරණා නිසා ද නෑදෑ හිතමිතුරන් අහල පහල නොසිටීම නිසාවෙන් ද අපේ පාළුව තනිකම මැකුණේ එකට හිඳ රේඩියෝවේ නාට්‍ය ඇසීමෙනි. එකල අපට තිබුණේ සර්පිනාවක් තරම් ප‍්‍රමාණයේ වෑල්ව් සෙට් එකක් නමින් හැඳින් වූ රේඩියෝවකි. එය වටා වාඩි වන අපගේ ප‍්‍රියතම අංගය වූයේ මුවන්පැලැස්ස නාට්‍යය ශ‍්‍රවණය කිරීම ය. එකල අපගේ පවුලේ සාමාජිකාවක බඳු මෙහෙකාරියක් සිටියා ය. ඉතා බුද්ධිමත් වුව ද ඇය එකදු දිනයක් හෝ පාසල් නොගිය නිසා අකුරු නොදත්තී ය. අපට පාසලෙන් උගන්වන බොහෝ දේ ඈ නොදැන සිටියා ය. එම නිසා ම ඇයට ම ආවේණික සම්මත උගැන්වීම්වලින් හැඩ  නොගැසුණු  පරිකල්පනීය ලොවක ඈ සිටියා ය. ඈ සිතුවේ අපගේ රේඩියෝව ඇතුළේ ක්ෂුද්‍ර මිනිසුන් ගැහැනුන් පිරිසක් හිඳ මුවන්පැලැස්සේ කතාව රංග දක්වන බවයි.

මුලින් සාන්තුවරයෙකු පත් කර ගන්නා ක‍්‍රියාවලියක් ගැන කියා පසුව මුවන්පැලැස්ස කුඩා රේඩියෝ පෙට්ටියක හිඳ රඟපාන අඟල් දෙකක තුනක පමණ උස චරිත ගැන කතාවක් ගෙන එන්නේ මන්ද යි පාඨකයා ප‍්‍රශ්න කළ හැක. එහි සම්බන්ධය මෙලෙස ය. සති දෙහෙකට තුනකට පමණ පෙර හැත්තෑ එක කැරැුල්ලට බැඳි පුද්ගලයෙකු සුවිශේෂ පරාර්ථකාමී චරිතයක් ලෙස සැමරීමක් විජේරාම හන්දිය පැත්තේ තැනක පැවැත්විණ. හමෙන් කළු වුණ ද මෙම පුද්ගලයාට ඇත්තේ සුදු හදවතක් බව විජේරාම දායක සභාවේ ප‍්‍රකාශකයෝ කීහ. මෙම නූතන නිරාගමික සාන්තුවරයා සමග තමන්ගේ ජීවිතය හා ඇති සම්බන්ධය සමහරු විස්තර කළහ. සාන්තුවරයා හා සතියකට වරක් හෝ දෙවරක් කොළ කැඳ බීම ද අයෙකු විසින් ඉස්මතු කරන ලදි. මෙලෙස විජේරාමවාසී බැතිමතුන් මෙම සාන්තුවරයා ගැන ප‍්‍රශස්ති ගයමින් තමන් ද සාන්තුවරයා හා ‘ටැග්‘ කර ගැනීම දිගට හරහට කළ අතර ඊට මතවාදීමය ගඩොල් භාගයකින් දමා ගැසුවේ නිදහස් අධ්‍යාපනයේ පියාගේ පෙළපතින් පැවත එන භවතෙකි. කතෝලික සම්ප‍්‍රදායේ එන තවත් භාවිතාවක් වන ඩෙවල්ස් ඇඞ්වකේට් හෙවත් යක්ෂයාගේ අද්වකාත් භූමිකාවය යට කී භවතා කළේ. වතිකානුවේ යම් ඉහළ තනතුරකට යමෙකු පත් කර ගැනීමේ දී ඒ ගැන අගුණ මතු කරන්නට ද යම් පාර්ශ්වයක් පත් කරන්නේ අදාළ තීරණය ගුණ අගුණ දෙක ම එක සේ කිරා බලා නිවැරදි ම තීරණය අවසානයේ ගැනීමට උපකාර වන පිණිස ය. කෙසේ හෝ මෙම මුළු සාන්ත රන්ජිත් එපිසෝඩය ම මගේ මතකය කැන්දා ගියේ ගාල්ලේ අපගේ වෑල්ව සැට් රේඩියෝව අස්සේ සිට මුවන්පැලැස්ස රඟපාන කෝරලේ මහත්තයා, මැණිකේ, පිනා හා කදිරා වෙත ය. X

x උදන් ප‍්‍රනාන්දු

කාන්තා දිනයේ පිරිමිකම ගැන විමසුමක්

0

කාන්තා දිනයක් ප‍්‍රකාශයට පත් වූයේ කුමකට දැයි විමසන්නෝ ද සිටිති. පුරුෂ දිනයක් ප‍්‍රකාශයට පත් නොවූයේ කුමක් නිසා දැයි සිතා බලන්නට යොමු නොවන්නෝ ද ඔවුහුම වෙති.

කාන්තාව වෙනුවෙන් මෙන් ම සර්පයන් උරගයන් වෙනුවෙන් ද මේ වන විට දිනයක් ප‍්‍රකාශයට පත්වී තිබේ. එහි සරල අදහස වන්නේ මේ සියලූ කණ්ඩායම්  බරපතළ සමාජ ප‍්‍රශ්නයකට ඇතැම් විට වඳවීයාමකට පවා ලක්ව තිබීම ය. සරල නිදසුනක් ගනිමු.

ඉන්දියාවේ මුඩුක්කු නිවාස හරහා ගමන් ගනිමින් සිටි එක් කාන්තා ක‍්‍රියාකාරිනිියක පැල්පත්වාසී කාන්තාවකගෙන් මෙවැනි ප‍්‍රශ්නයක් අසා තිබේ.

කවදාහරි ඔබ ඔබේ කැමැත්ත, ඔබේ අවශ්‍යතාව මත ඔබේ සැමියා සම`ග මෛථුන කාර්යයේ යෙදිල තියෙනව ද? ඒ සඳහා ඔබ ඔබේ සැමියා පොළඹවලා තියෙනව ද?’

ස්ත‍්‍රිය ඊට පිළිතුරු සපයා ඇත්තේ අපූරු උපමාවකිනි.

පාං කෑල්ලක් කවදාවත් ‘මාව කාපං’ කියලා තියනව ද?

අද දවසේ අප කතාකරන්නට උත්සාහ ගන්නේ ගැහැනියට අත්‍යන්තයෙන්ම අදාළ වූ ‘පිරිමිකම ගැන විමසුමක්’ නමැති කුඩා කෘතිය පිළිබඳව හා  ඕෂෝ සංවාද එකතුවක් පිළිබඳව ය. ‘පිරිමිකම ගැන විමසුමක්’ නම් වූ (ආනන්ද වක්කුඹුර විසින් සිංහල භාෂාවට පරිවර්තනය කරනු ලැබූ* කෘතිය දේශපාලන හා ආර්ථික පද්ධති, ආගමික හා පවුල් සංකල්පවාද ආදියෙහි වැදගත්කම ගැන කතාකරයි. පිරිමිවාදය සහ මිලිටරිවාදය අතරත්, ජාතිවාදය, මූලධර්මවාදය සහ පිරිමිකම අතරත් ධනවාදය සහ පුරුෂභාවය අතරත් වන සම්බන්ධතා ඒ ඔස්සේ අපූර්වාකාර විමසුමකට ලක්කෙරෙයි. මේ අදහස් සියල්ල මෙහිදී ඉදිරිපත් කෙරෙන්නේ ප‍්‍රශ්නෝත්තර ශෛලියකිනි. මෙහි කතුවරිය කම්ලා භාෂින් ය. ඇය ප‍්‍රකට ස්ත‍්‍රී-පුරුෂ සමාජභාවී පුහුණුකාරියකි. ‘පිරිමිකම ගැන විමසුමක්’ සමාජ විද්‍යඥයන්ගේ සංගමයේ ප‍්‍රකාශනයකි.

දකුණු ආසියාවේ ස්ත‍්‍රී ව්‍යාපාරය තුළ වැඩිවශයෙන්ම අවධානය යොමු වී ඇත්තේ පිතෘමූලික හා පුරුෂාධිපත්‍යය පවතින සමාජ තුළ ස්ත‍්‍රියගේ පීඩනය පිළිබඳව යැයි සඳහන් කරන කතුවරිය, මෙහිදී විශේෂයෙන් පෙන්වා දෙන්නේ පුරුෂාධිපත්‍යයට අභියෝග කිරීමේ ව්‍යාපාරයේදී පිරිමින් සහකරුවන් වීමේ, එසේ කරගැනීමේ වැදගත්කම පිළිබඳව ය. එය කළ යුතු වන්නේ පුරුෂාධිපත්‍යය ගැහැනුන්ට පමණක් හානි කරන්නක් නොවන අතර එය පිරිමින් ද`ඩුකඳක සිරකරමින් හා නිර්මානුෂික බවට පත්කරමින් පිරිමින්ටම හානි සිදුකර ඇති නිසා බව ඇය මැනවින් පෙන්වා දෙයි. ස්වීඩනය වැනි රටවල පිරිමියා සහ පිරිමිකම පිළිබඳ විවාද ඇරඹුණේ 1970 තරම් වූ ඈත කාලයකදී වන අතර දකුණු ආසියාවට එවැනි වාදවිවාද හා ක‍්‍රියාමාර්ග කැඳවාගැනීම සඳහා දැනටමත් කාලය ඉකුත්වී ඇති බව ය, ඇයගේ අදහස වන්නේ.

මෙහිදී ඇය අවධාරණය කරන ඉතා වැදගත් කරුණක් අරබයා විශේෂ අවධානය යොමු කිරීමේ දැඩි අවශ්‍යතාවක් ද තිබේ.

පිරිමින් විසින් පිරිමිකම වටහා ගැනීම අවශ්‍ය කරවන තවත් එක් හේතුවක් නම් අද ලෝකය මුහුණ දෙන ගැටලූ බොහොමයකට ම පුරුෂාධිපත්‍යය හේතු වීම යි. බොහෝ අවස්ථාවලදී ගැහැනුන්ට එරෙහිව ප‍්‍රචණ්ඩ වන්නේ පිරිමින් ය. බොහෝ ගැටුම් යුද්ධ ආරම්භ කර ඇත්තේ ද පිරිමින් විසිනි. සම්පත් වැඩි ප‍්‍රමාණයක් හා තීරණ ගැනීමේ ක‍්‍රියාදාම බොහොමයක් ම පිරිමි පාලනය කරති. මෙම ලෝකය පාලනය කරන්නේ පිරිමින් වන අතර අප දන්නා පරිදි ලෝකය සාධාරණ ද නොවේ. සාමකාමී ද නොවේ. දශලක්ෂ ගණනක් දෙනා යන්තමින් ජීවිතය ගැට ගසා ගන්නවා පමණකි.  (පිරිමිකම ගැන විමසුමක්, 5 පිටුව*

මේ තත්ත්වය දාර්ශනික ප‍්‍රවේශයකින් දුටු නූතන චින්තකයකු ලෙස භගවාන් ශ‍්‍රී රාජ්නිෂ් හෙවත්  ඕෂෝට වෙසෙස් තැනක් හිමිවෙයි.  ඕෂෝ සංවාද එකතුවක් වන ‘ගැහැනු මනුස්සයා’ (ජෝ සෙනෙවිරත්න පරිවර්තනය* කෘතියෙන් තරම් පැහැදිලි ලෙස, නිරවුල් ලෙස හා සියුම් ලෙස ගැහැනිය ව්‍යවච්ෙඡ්දනය කළ, විශ්ලේෂණය කළ වෙනත් කෘතියක් ගැන අපට සිතාගැනීම පවා අසීරු ය. මේ අවස්ථාවේදී ඒ පොත ගැන යළි සඳහන් කිරීමට අප යොමු නොවන්නේ මීට පෙර කිහිපවාරයක් ඒ පිළිබඳව කියා ලියා ඇති නිසා ය.

කොහොමටත් වරද සහගත හෘදය සාක්ෂියකින් නැතහොත් පාපකාරී සිතුවිලිවලින් ජනිත මිනිස් පරම්පරාවක් බිහිකිරීම සහ පවත්වාගෙන යාම තවදුරටත් නොකළ යුත්තකි යි පවසන  ඕෂෝ වැඩිදුරටත් අවධාරණය කර සිටින්නේ අප කිසිදිනෙකත් ‘ලිංගිකත්වය’ නම් වූ විෂය ගැඹුරට හදාරන්නට නිර්භය නො වූ බව ය.

කෙනෙක් බොත්තමක් ඔබපු ගමං ලයිට් එක පත්තු වෙනව. නැවතත් බොත්තම එබුවාම නිවෙනවා. මේක අසංඛෙය්‍ය වාරයක් ඔහු කරන්න ඇති. (ලිංගිකය ඪී ප‍්‍රබුද්ධ,  122 පිටුව*

බොත්තම එබීම යනු විදුලිය ගැන දැනගැනීම යයි යමෙකු සිතා සිිටින්නේ නම් එය අඥානකමක් බව පවසන  ඕෂෝ යළි පවසන්නේ  ඕනෑ කෙනෙකුට විවාහ වෙන්න පු`ඵවන්  ඕනෑම කෙනෙකුට ළමයි හදන්නත් පු`ඵවන්. ඒකට ලිංගිකත්වයව අවබෝධ කරගැනීමක් අවශ්‍ය වෙන්නේ නෑ කියා ය. ජීවිතයේ අග්ගිස්සට පැමිණ සිටින මිනිසකු වුව ද මේ විෂය ගැන කිසිවක්ම දැන්නේ නැති බව පෙන්වා දෙමින්  ඕෂෝ මෙසේ ද කියයි.

ඔහු දන්නේ දල්වන්නයි, නිවන්නයි විතරයි.

නිර්දේශිත, හතේ පෙළපොත මෙතරම්ම ගැටලූ උද්ගත කර ඇත්තේ ද මේ අනවබෝධයක්, බියත් නිසාම විය හැකි දැයි අපට ද සිතෙයි. ‘මෙහි ඇති හාස්‍ය උත්පාදන ඛේදවාචකය වන්නේ ආදරය විකසිත වන්නට ඇති සෑම අවකාශයක් ම අහුරා දමන ආගමික නායකයන්, පූජක කාරකාදින් වෙතින් ම ආදරය ඇති තැනට මග විමසීමට මිනිසාට සිදුවී තිබීම’ යැයි පොතේ පෙරවදනින් පවසන්නේ පරිවර්තක ජෝ සෙනෙවිරත්නයන් ය.

හිමාලයේ සිට සියලූම ගංගා නිදහසේ ඔහේ ගලා බසින්නේ යැයි කියන  ඕෂෝ අපෙන් ප‍්‍රශ්නයක් ද අසා සිටියි.

ඔබ කවදාහරි දැකල තියෙනව ද ගංගාවක් හතරමං හන්දියක නතර වෙලා සාගරයට යන පාර පොලිස්කාරයෙකුගෙන් අහනවා?’

ගංගාවට මග පෙන්වීමට මාර්ගෝපදේශකයන් නැත. පොත් නැත. එහෙත් ග`ග නිසැකවම ගමනාන්තය සොයාගනී. සාගරය මුණගැසෙයි.

සියලූ සත්ත්වයන් සිය අඛණ්ඩ පැවැත්ම රැුකගන්නේ වර්ගයා බෝ කිරීමෙන් බවත්, එය ඉතා ස්වාභාවික ප‍්‍රපංචයක් වන බව හා ඒ සම්බන්ධයෙන් මිනිසා ගොඩනගා ගෙන සිටින තේරුමක් නැති හෘදය සාක්ෂිය පිළිබඳවත් ඉතා අපූර්වාකාර අදහස් මාලාවක් ඉදිරිපත් කොට ඇත්තේ භගවාන් ශ‍්‍රී රාජ්නිෂ් හෙවත්  ඕෂෝ ය. මේ පිළිබඳ වඩා හරවත් අදහස් සංගෘහිතව ඇත්තේ  ඕෂෝ’ඪී ප‍්‍රබුද්ධ නම් වූ කෘතියෙහි ය. මෙය සරසවි පොත්හලේ බෙදාහැරීමක් ලෙස සඳහන් ය. 

අප යෙදී සිටින මේ මැරතන් ධාවන තරගයේ දිනුම් කණුව ලෙස අපට පෙනීගොස් ඇත්තේ සල්ලි ගස් ය. ලාභ හඹා යෑම සහ පුද්ගලවාදය මත පදනම් වූ වර්තමාන සංවර්ධන සංහිතාව ඔස්සේ ගැහැනු හා පිරිමි අතර මෙන් ම ධනවතුන් හා දුප්පතුන් අතරත් උතුර හා දකුණ අතරත් ඇති පරතරය වඩ-වඩාත් පු`ඵල් කෙරෙන ආකාරය කම්ලා භාසින් පෙන්වා දෙයි. සැබැවින්ම අපට මේ සියලූ අහිමිකිරීම් ගැන කතාකරන්නට සිදුව ඇත්තේ අන් සියල්ල මෙන් ම කෝපගැනීමේ අයිතිය ද ගැහැනියට අහිමිවීමේ, අහිමිකිරීමේ සන්දර්භයක් තුළ ය. යටපත් කරනු ලැබූ කේන්තිය, පශ්චාත්තාපය හා ලැජ්ජාව පැනනගින්නේ ලිංගික හිංසනය තුළින් වන බව ඇය පෙන්වා දෙයි. ගැහැනුන් පිරිමින්ගේ ගොදුරු බවට පත්වීමේ ස්වභාවය පිළිබඳ ඉතා කදිම නිදසුනක් වන්නේ මේ ලිපියේ මුලින්ම සඳහන් කෙරුණු පැල්පත්වාසී කාන්තාවගේ අවධාරණයයි. ඉන් ගම්‍ය වන්නේ 21 වන සියසේදීත් පිරිමියා කපුටාගේ භූමිකාව ර`ගදක්වන අතර ගැහැනිය කේජුකෑල්ල ලෙසින්ම පැවතීම ය.

ජීවිතයේ ඉතාම අපූරු ලස්සනම දේ තමයි ජීවත්වීම. නමුත් ජීවිතය නිර්වචනය කිරීම දුෂ්කරයි. පොත ආරම්භයේදී  ඕෂෝ කියන්නේ එසේ ය. ජීවිතය හා ආදරය යනු දෙකක් නොව එකක් ම යැයි  ඕෂෝ පවසන්නේ ලෝකයේ පැවැත්ම සඳහා වන ස්ත‍්‍රීපුරුෂ සම්භෝගයේ පදනමෙහි පවතින්නේ ද ආදරය ම විය යුතු නිසා ය. ආදරය මිනිසා තුළ පවතින්නක් වන අතර එය පිටින් ආනයනය කරගත හැක්කක් නොවන බව පෙන්වා දෙස  ඕෂෝ, වැඩිදුරටත් අවධාරණය කර සිටින්නේ කොයි මොහොතේ හෝ මතුවී ගලායන ආදරයේ දියදහරා මිනිසුන් බොහෝවිට ගලක් තුළ සිරගත කරගෙන සිටින බව ය.

මූර්ති ශිල්පියෙක් ගලක වැඩ කරමින් සිටියා. යම් කෙනෙක් ඇවිත් හිටියා, කොහොම ද පිළිමයක් නෙලන්නේ කියල බලන්න. නමුත් ගල දිහා බලද්දී කිසිම පිළිමයක සලකුණක්වත් තිබුණේ නැහැ. ඔහු දැක්කේ ගල්කටුවකුයි මිටියකුයි අරගෙන අතන මෙතන කොටපු පාරවල් කිහිපයක් විතරයි.

ඔබ මොනව ද කරන්නේ?’ මිනිසා විමසුවා. ‘ඔබ මූර්තියක් නිර්මාණය කරන්න ද යන්නේ? මම ආවේ මූර්තියක් කොහොම ද හදන්නේ කියල බලන්න. නමුත් මට පෙනෙන්නේ නම් ඔහේ ගල පට්ටගහනව විතරයි’

කලාකරුවා කීවා. ‘මූර්තිය නම් දැනටමත් ගල ඇතුළේ සැ`ගවිලයි තියෙන්නෙ. ඒක හදන්න  ඕනෑකමක් නැහැ. කොහොම වෙතත් එය වසාගෙන තියෙන මේ ගල් පොතුවලින් එය වෙන්කර ගැනීමයි කරන්න තිබෙන්නේ. එවිට මූර්තිය එළියට ඒවි. මූර්තියක් හදන දෙයක් නෙවෙයි. ඒක අනාවරණය කර ගත යුත්තක්. (ලිංගිකය ඪී ප‍්‍රබුද්ධ, 18 පිටුව*

අපූරු මනෝවිශ්ලේෂණාත්මක සංසිද්ධියක් එළිදක්වමින්  ඕෂෝ පවසන්නේ තමා හමුවට පැමිණෙන වෛශ්‍යාවන් කිසිවිටෙකත් ලිංගිකය ගැන කතා නොකරන්නේ යැයි කියා ය. ඔවුන් ඒ ගැන කිසිදු විමසීමක් නොකළ ද, තාපසයන්, පූජකයන් භික්ෂූන් හමුවන සෑම අවස්ථාවකදීම ඔවුන් විශේෂයෙන් විමසන්නේ ඒ ගැනම වන බව ද ඔහු පවසයි. හේතුව පූජකයන් ලිංගිකය පිළිබඳව කුතුහලයට පත්වී නොසන්සුන්වී සිටීම නොවේ දැයි ඔහු ප‍්‍රශ්න කරයි.  ඕෂෝ, වැඩිදුරටත් කියා සිටින්නේ පාරාදීසය පවතින්නේ දුර්වලයන්ට නොවන බව මතක තබා ගැනීම වැදගත් වන බව ය. මිනිසුන් නිරුවතට බියවීම පිළිබඳ මනෝවිශ්ලේෂණීය කරුණු ගණනාවක් එක්තැන් කර දක්වන  ඕෂෝ ජෛන මුනිවර මහාවීරයන් පිළිබඳව පවසන්නේ මෙවැනි කතාවකි.

ඊනියා ආගමික ජනයා කියනවා මහාවීර රෙදි ඇඳීම ප‍්‍රතික්ෂේප කළා කියලා. ඔහු ඇඳුම් ඇඳීම අත්හැර දැමුව කියලා. නමුත් මම මේ කථාව ප‍්‍රතික්ෂේප කරනවා. ඔහුගේ චිත්තය, ඔහුගේ සවිඥානකය, එතරම්ම පැහැදිලියි. පිරිසිදුයි. එතරම්ම අහිංසකයි. පුංචි දරුවෙකුගේ තරමටම පිරිසිදුයි. ඔහු නැගී සිටියා නිරුවතින්, ලෝකයට මුහුණ දෙන්න. ස`ගවා ගන්නට කිසිම දෙයක් නැති තැන මිනිහෙකුට තමන්ව නිරාවරණය කරන්න පු`ඵවන්. (ලිංගිකය ඪී ප‍්‍රබුද්ධ, 96 පිටුව*

සැමවිටම තමන්ගේ විවාහයට සම්බාධක පමුණුවාගෙන සිටින්නේ ෙලෙංගිකත්වයට පරිභව කරන්නන් යැයි පවසන  ඕෂෝ, එවැනි භේදකාරී ආකල්ප සැමියා හා බිරිඳ අතරේ අදෘශ්‍යමාන බාධකයක් හටගන්වන බැවින් ඒ නිසාම සැමියා ගණිකාවන් සොයා ගන්නට යොමුවන බව ද පවසා සිටියි. මේ තත්ත්වය සැමියෙකුට හා බිරිඳකට සුසංයෝගිව ආදරණීය ලෙස හා චකිතයකින් තොරව සබඳතා සාධනය කරගැනීමට බාධාවකි’යි පවසන  ඕෂෝ අඹුසැමි සබඳතාවන් වඩා සුඛනම්‍ය ලෙස වෙනත් ආකාරයකට පරිවර්තනයකට නතු කර ගත හැකි ආකාරය ද පෙන්වා දෙයි.

ඊට පස්සේ බිරිඳ එම බිරිඳම එහි සිටීවි. මවකගේ විලාසයෙන්.

මේ පේ‍්‍රමනීය පරිවර්තනය සිදුවන ආකාරය පෙන්වාදීම සඳහා නිදසුනක් ලෙස  ඕෂෝ ඉදිරිපත් කරන්නේ මහත්මා ගාන්ධි හා කස්තුරිබා (ගාන්ධිතුමාගේ බිරිඳ* පිළිබඳ සැබෑ කතා පුවතකි. මහත්මා ගාන්ධි වරක් සිය බිරිඳ කස්තුරිබා ද සම`ග ලංකාවට පැමිණි අවස්ථාවක පැවැති උත්සවයකදී පිළිගැනීමේ කතාව පැවැත්වූූ ලංකාවේ කථිකයා මෙසේ කියා තිබේ.

මේ අවස්ථාවට ගාන්ධිජිගේ මවුතුමියත් සහභාගි වී සිටීම අපට මහත් ගෞරවයක්.

මහත්මා ගාන්ධිගේ ලේකම් මේ කතාව අසා නොසන්සුන් වී සිටියේ ය. කස්තුරිබා හිඳ සිටියේ  ගාන්ධිට පසුපසිනි. වරද තමාගේ යැයි ලේකම්වරයාට සිතුණේ ඔහු කස්තුරිබා කවුදැයි කථිකයාට හඳුන්වා දී නොතිබුණ නිසා ය. එහෙත් ප‍්‍රමාද වූවා වැඩි ය. ලේකම්වරයාගේ ඒ නොසන්සුන්කම ගැන  ඕෂෝ පළකරන්නේ මෙවැනි අදහසකි.

ඔහු දැන සිටියේ නෑ උද්ගත වූ තත්ත්වය ගැන ගාන්ධිජි කොහොමටවත් ඔහු සමග තරහ නොගන්නා බව. මොකද ගැහැනියක් බිරිඳක්ව ඉඳල මවක් ලෙස තැන් මාරු කරන එක ඉතාම දුර්ලභව සිදුවිය හැක්කක් ඇත්තෙන්ම.

ගාන්ධිජි කීවා ‘ඒක ඉතාම සතුට ගෙන දෙන අහම්බයක්, අර මාව හඳුන්වා දුන් මිත‍්‍රයා වැරදීමකින් ඇත්ත කථා කළා. පසුගිය අවුරුදු කීපය තුළ කස්තුරිබා ඇත්තෙන් ම මගේ මව බවට පත්වෙලා. කලකදී ඇය මගේ බිරිඳ. නමුත් දැන් ඇය මගේ මවයි.’ (ලිංගිකය ඪී ප‍්‍රබුද්ධ, 99-100 පිටු*

මානසික ශක්තීන් වගා දිගා කරගත් ප‍්‍රබලයන්, ශක්තිමත් පුරුෂයන් ස්ත‍්‍රිය කෙරෙහි බෙහෙවින් දයාබර වූ බව පෙන්වා දෙමින් කම්ලා භාසින් කතුවරිය ඉදිරිපත් කරන්නේ ද මහත්මා ගාන්ධිතුමන් පිළිබඳ කතාවකි.

1942 දී මහත්මා ගාන්ධි වර්ධා නගරයේ පිහිටි තම ආශ‍්‍රමයේ දී මාධ්‍ය හමුවක් පැවැත් වී ය. ඔහු විනාඩි කිහිපයෙන් කිහිපයට නැගිට ‘මට සමාවෙන්නැ’ යි පවසමින් ගේ ඇතුළට ගොස් විනාඩි 10 කට පමණ පසුව ආපසු පැමිණේ. තුන්වැනි වරටත් ඔහු මෙසේ කළ පසු එක් මාධ්‍යවේදියෙක් ගාන්ධි පුවත්පත් සාකච්ඡුාව අවසන් කර ඇතුළට නොයන්නේ මන්ද යනුවෙන් ප‍්‍රශ්න කළේ ය. තමාගේ බිරිඳ වන කස්තුර්බාට බඬේ අමාරුවක් සැදී ඉතා දුර්වල වී සිටින නිසා විනාඩි කිහිපයකට වරක් ඈව වත්තන් කරගෙන වැසිකිළියට ගෙනයෑමට සිදු වී ඇති බව ගාන්ධි කරුණාවෙන් පිළිතුරු දුන්නේ ය.

මෙම කථාව පෙන්වා දෙන පරිදි ගාන්ධි තම ජීවිතය තුළ දී තමාගේ මාතෘ වගකීම් සහ ප‍්‍රසිද්ධ යුතුකම් අතර තුලනයක් ඇති කිරීමට උත්සාහ කළේය. ඔහුගේ බිරිඳට උපස්ථාන කිරීමත් තම ආශ‍්‍රමයේ වැසිකිළි පිරිසිදු කිරීමත් කපු කැටීමත් යටත් විජිතවාදයට එරෙහිව ඉතාමත් වැදගත් අරගලවලට නායකත්වය දීම මෙන් ම වැදගත් කාර්ය විය. අවසාන විග‍්‍රහයේදී ශ්‍රේෂ්ඨත්වයට පත් වන්නේත් අමරණීය වන්නේත් තමා ගේ අභ්‍යන්තරයෙහි සිටින්නා වූ ‘ගැහැනිය‘ සහ ‘පිරිමියා’ අතර තුලනයක් නිර්මාණය කරගැනීමට හැකි වූ පුද්ගලයෝ ය. ශක්තිමත් වූ ද සුපිරි පුරුෂයන් ලෙස පෙනී සිටින්නා වූ ද බලය දරා සිටින්නා වූ ද පුද්ගලයන් අන් අය තුළ බියක් ජනිත කරවීමට සමත් වන නමුත් ඔවුන් ගෞරවයට පාත‍්‍ර නො වේ. (පිරිමිකම ගැන විමසුමක්, 71 පිටුව*x

x කැත්ලීන් ජයවර්ධන