No menu items!
21.5 C
Sri Lanka
4 June,2026
Home Blog Page 334

කොළඔ මහජන සෞඛ්‍ය පරීක්ෂකවරයෙකුට කොව්ඞ්-19

කොව්ඞ් 19 වසංගතය පාලනය සඳහා කොළඔ නගර සීමාවේ සේවය කළ මහජන සෞඛ්‍ය පරීක්ෂකවරයකුට කොවිඞ් වැළදී ඇති බවට අයි.ඞී.එච්. බෝවන රෝග විද්‍යායතනයේ ආරංචි මාර්ග පවසයි.

මහජන සෞඛ්‍ය පරීක්ෂකවරයාට උගුරේ වේදනාවක් ඇතිවීම නිසා පීසීආර් පරීක්ෂණයට යොමු කර ඇති අතර එම පරීක්ෂණවලින් ඔහුට කොවිඞ් වැළඳී ඇති බවට තහවුරු වී ඇත.

මේ වන විට කොවිඞ් 19 වැළඳී ඇති සෞඛ්‍ය පරීක්ෂකවරයා අයි.ඞී.එච්. රෝහලේ ප‍්‍රතිකාර ලබමින් සිටින බවත්, ඔහු ඇසුරු කළ පුද්ගලයන් පිළිබඳව සොයාබැලීම් කරමින් සිටින බවත් වාර්තා විය.

සිවිල් ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුවේ දිනක වැටුප කපන්න යයි

සිවිල් ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුවේ සේවය කරන නිලධාරීන්ගේ දිනක වැටුප කපා හැර ඒ මුදල් කොවිඞ් 19 සෞඛ්‍ය හා සමාජ සංරක්ෂණ අරමුදලට බැර කිරීමට කැමැත්ත පළ කරන මෙන් ඉල්ලා එම දෙපාර්තමේන්තුව එහි සේවය කරන නිලධාරීන්ට දැනුම්දී ඇති බව වාර්තා වේ.

වසංගත තත්වය නිසා මේ වන විට සිවිල් ආක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුවේ නිලධාරීහු අත්‍යවශ්‍ය සේවයේ යෙදී සිටිති.

මේ සම්බන්ධයෙන් අනිද්දා සමඟ අදහස් දැක්වූ නිලධාරීන් කිහිපදෙනෙකු සඳහන් කළේ වසංගත තත්වය නිසා තම පවුල් දැඩි ආර්ථික අපහසුතාවන්ට මුහුණ දී ඇති බවත් මුදල් කපා ගැනීමේ ක‍්‍රියාවලියට අකමැත්ත පළකළහොත් තමන්ට ද`ඩුවම් මාරු දීමට ඉඩ ඇති බැවින් අකමැත්තෙන් වුණත් දිනෙක වැටුප කපාහැරීමේ ක‍්‍රියාවලියට කැමැත්ත පළකළ බවය.

මේ පිළිබඳව සිවිල් ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුවේ මාධ්‍ය අධ්‍යක්ෂ කර්නල් රත්නසිංහගෙන් කළ විමසීමකදී ඔහු ප‍්‍රකාශ කළේ දිනක වැටුප පරිත්‍යාග කිරීමට කැමතිදැයි නිලධාරීන්ගෙන් විමසා ඇති නමුත්, තවම වැටුප් කපාගැනීමක් කර නොමැති බවය.

කොවිඞ් සමග සහවාසය හැර විසඳුමක් නැත

0
Ephantus Mbatia, owner of the only bookshop at the church, attends the live internet streaming and broadcasting of the Good Friday service without worshippers, following the government measure to suspend church services to curb the spread of the COVID-19 coronavirus, at the All Saints' Cathedral in Nairobi, Kenya, on April 10, 2020. (Photo by Yasuyoshi CHIBA / AFP) (Photo by YASUYOSHI CHIBA/AFP via Getty Images)

මම ගෙදරට වී ඔහේ කාංසියෙන් පොතක් කියවමින් සිටියෙමි. කිසිවෙක් පැමිණ කතාකරනු ඇසී මිදුලට ගියෙමි. ‘පොල් කටු තියෙනවද?’ පොල් කටු එකතු කරන්නා තවත් අයෙකු සමග මා ඉදිරිපිටය. මට හෝ ඔවුන්ට හෝ මුව ආවරණයක් නැත. අප යාන්තම් මීටරයකට වැඩි දුරකින් සිටිය බව නම් කිව හැකිය!. මෙම සිදුවීමෙන් පසුව මම කල්පනා කළේ කොවිඞ් වසංගතයට බියෙන් කොතරම් කාලයක් නිවෙස්වලට වෙලා හිටියත්, කිසියම් අනපේක්ෂිත අවස්ථාවක කොවිඞ් අපේ නිවසේ දොරට තට්ටු කළ හැකි බවය.

‘රෝගය බෝවූයේ ඉන්දියාවේ සිට මෙහි ආ ලක්වැසියෙකුගෙනි. ඔහු තම රෝගය දවස් ගණනක් යනතුරු වසන් කරගෙන සිටියේ ය. ඔහුගෙන් අසල්වැසි කිහිපදෙනෙකුට රෝගය බෝ විය. එහෙත් සති කිහිපයක් යනතුරු එය පැතිර තිබුණේ නගරයේ එක් කොටසකට පමණි. අත් එන්නත් කරගැනීම ගැන සැලකිල්ලක් දක්වා, රෝගයෙන් බේරී සිටීමට මිනිස්සුන් මීට වඩා උත්සාහයක් ගත්තේ නම් රෝ උවදුර මෙතරම් දරුණු නොවනු නියතය.’ මේ 1819 නොවැම්බර් 2 වෙනි දා ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුකාර රොබට් බ්‍රවුන්රිග් යටත් විජිත මහලේකම්වරයාට මෙරට ව්‍යෘප්ත වෙමින් යන වසූරිය රෝගය ගැන කරුණු ප්‍රකාශ කර යවනු ලබන ලිපියෙන් කොටසක් ය. එම ලිපිය ලියන කාලය වන විට එම රෝගයෙන් 2500ක නොඅඩු පිරිසක් මියගොස් ඇති බවද මිනිසුන් 6343කට අත් එන්නත ලබාදුන් බවද එම ලිපිය ප්‍රකාශ කරයි. මෙය මම උපුටා ගත්තේ ‘උඩරට මහකැරැල්ල’ පොතෙනි.

කාලයෙන් කාලයට ලෝකය වෙලාගන්නා වසංගත තත්ත්වයන් එසේ ය. ලෝක ඉතිහාසයේ යුද්ධවලින් මියගිය ප්‍රමාණයට වඩා වසංගත නිසා මියැදී ඇතිවා වන්නට බැරි නැත. ‘ලෝක ඉතිහාසය යන්න යුද්ධවල ඉතිහාසයයි‘ යන ජනප්‍රිය කියමන අපට ‘ලෝක ඉතිහාසය යනු වසංගතවල ඉතිහාසයයි‘ ලෙස වෙනස් කළ හැකිය.

ස්පයිකි බෝලය

මාංශ පේශි උත්තේජනය කිරීම සඳහා එහෙට මෙහෙට නැවෙන දිගහැරෙන පොඩි ‘කරල්’  සහිත කුඩා බෝලයකට අපි ස්පයිකි බෝලයක් යැයි කියමු. ව්‍යායාම සඳහා භාවිත කරන මෙය, ශරීරය මත  ඕනෑම තැනක එහෙ මෙහෙ ගෙනයා හැකිය. සෑහෙන්න නම්‍යශීලී ය. කොරෝනා වෛරසය ද මෙවැනිය. ප්‍රෝටීන සහ ලිපිඩ සංයුතියකින් සපිරි මෙම ස්පයිකි බෝලය මේ වනවිට අප හිතුවාටත් වඩා ලෝකය විශාල වෙනසකට ලක්කර හමාරය. අප හිතුවාටත් වඩා එය දැන් ලෝකයට තර්ජනයක් ය. මේ සටහන ලියන මොහොත වන විට ලෝක බලවතා සේ සැලකෙන ඇමරිකාවේ ජීවිත 52000කට වැඩි ප්‍රමාණයක් මෙම ස්පයිකි බෝලය මරණය වෙත අරගෙන ගොස් හමාරය. මේ සටහන ලියන මොහොත වනවිට ලෝක පරිමාණව මෙම වෛරසය බිලිගත් මරණයට රැගෙන ගිය මිනිස් ජීවිත ප්‍රමාණය 197082කි. දිනෙන් දින මිනිසුන් දහස් ගණනින් ආසාදනය වෙමින්ද, මරණයට පත් වෙමින්ද සිටිති.

වෛරසයක් යනු ශාක, සතුන්, බැක්ටීරියා වැනි ජීව ‍ෙසෙල තුළ පමණක් ගුණනය වෙන කුඩා ප්‍රමාණයේ නැතිනම් සරල සංයුතියේ බෝවන කාරකයක් ලෙස අපි පාසලේදී අර්ථ දක්වා ගත්තෙමු. මෙම වචනය ලතින් භාෂාවෙන් බිඳී ආ වචනයක් බවද එහි අර්ථය ‘සිහින් දියර’ හෝ ‘වස‘ බව බ්‍රිටැනිකා විශ්වකෝෂාර්ථයයි. වෛරසයකට ජීවයක් නැත. තිබෙන්නේ ජානමය පැවැත්මක් ය. මෙනිසා වෛරසයකට ජීවත් වීමට ශරීරයක් අවැසිය.

සෙම්ප්‍රතිශ්‍යාව සෑදීමට ඉවහල් විය හැකි මාරාන්තික වෛරස දෙකක් පහුගිය කාලයේ ලොව කැළඹීය. ඒ සාර්ස් සහ මර්ස් ය. එහෙත් එම වෛරසයන් ගෝලීයව කළ විනාශය හා මෙම වෛරසය දැනට ගෝලීයව කර ඇති විනාශය සංසන්දනය කරන්නට හෝ බැරිය. කොවිඞ් 19 එතරම් දරුණුය. චීනයේ වූහාන්හි මිනිස් ජීවිතයකට වවුලෙකුගෙන් මෙම වෛරසය පැමිණි දා සිට දැන් මේ වෛරසය ගැන විශේෂඥයන් නොදන්නා දෙයක් නැත. කොවිඞ් වෛරසය යනු මීට මාස පහකට පමණ පෙර නොදන්නා ජීවියෙකි. දැන් එය විශාල අධ්‍යයන අවකාශයකි. පුළුල් දැනුම් පද්ධතියකි. වෛද්‍ය පර්යේෂකයන් එම පද්ධතියේ බොහෝ දේ අධ්‍යයනය කර අවසන් ය. ඔවුන් එමගින් ඉගෙනගත්තේ මොනවාද? එය මෙම වසංගතය නතර කර දැමීම සඳහා ප්‍රමාණවත් ද? එම ප්‍රශ්නයට ඉදිරි කාලයේදී උත්තර ලැබෙනු ඇත.

එන්නතක් එන්නේ කවදාද?

අපේ‍්‍රල් 9 වන දින ‘ද නේචර්’ සඟරාව වාර්තා කළේ ලොව පුරා එන්නත් ව්‍යෘපෘති 78ක් මේ වන විට ක්‍රියාත්මක බවය. ඒ කොරෝනා වෛරසය මර්දනය සඳහා ය. එම සඟරාව කියන ලෙස තවත් පර්යේෂණ 37ක් සංවර්ධනය වෙමින් පවතියි. මේ ව්‍යෘපෘතීන්වලට ලෝ ප්‍රකට ඔක්ක්ෆර්ඞ් සරසවිය, එක්සත් ජනපද තාක්ෂණ සහ ඖෂධ සමාගම්, චීන පර්යේෂණ කණ්ඩායම් එකතුව සිටී. එම පර්යේෂකයන් විශ්වාසය පළකරන්නේ මෙම වෛරසය මර්දනය කළ හැකි සාර්ථක එන්නතක් ඉතාමත් ඉක්මනින් නිපදවනු හැකි බවයි. කෙසේ වුණත් රසායනාගාර පරීක්ෂණ, සායනික පරීක්ෂණ ආදිවූ අත්‍යවශ්‍ය පියවර පසුකර එන්නතක් වාණිජ මට්ටමින් නිපදවීම එළැඹෙන වර්ෂයේ මුල් කාර්තුව දක්වා ඇදී යන්නට පුළුවන් ය!. එම කාලය තුළ ලෝකයට කුමක් වේවිද?

වෛරසය සමග සහවාසය

මෙම වෛරසය මර්දනය සඳහා නිසි එන්නතක් සොයාගන්නා තෙක් ලෝකයක් වශයෙන් සහ රටක් වශයෙන් අපි කුමක් කරමුද? මේ වනවිට අපි රටක් ලෙස නැවතුණ තත්ත්වයක සිටිමු. ලෝකයත් අඩු වැඩි වශයෙන් එහෙමය. ලෝක ආර්ථිකය විශාල කඩාවැටීමක මුවවිටය. මේ යන විදිහ අනුව රටක් ලෙස අපද සිටින්නේ විශාල ආර්ථික ආගාධයක දොරටුව අබියසය. එම තත්ත්වය තුළ තවදුරටත් දොරවල් වසාදමා සිටින්නෙමුද? නැතිනම් වෛරසය සහ එහි හැසිරීම තේරුම් ගෙන එයට හැඩගැසෙමුද යන්න සිතා බැලිය යුතුය. දකුණු කොරියාව ජර්මනිය වැනි රටවල් ප්‍රමුඛව ලෝකයේ බොහෝ රටවල් මෙම වෛරසය සමග සහවාසී සම්බන්ධතාවකට යමින් සිටියි.

එහිදී අපට සාමූහික විනෝද ජීවිතයට තාවකාලික විරාමයක් තබා රැකියාවට යම් ඉඩක් විවර කරමින් පවතින තත්ත්වය වෙනසකට ගෙනයා හැකිය. ඒ සඳහා රජය සහ පුද්ගලික ආයතන වෙනස් මගක සැලසුමකට අනුගත විය යුතුය.

පීසීආර් පරීක්ෂණ විශාල වශයෙන් වැඩි කිරීම, කර්මාන්ත ශාලා තුළ සහ සේවා ස්ථාන තුළ ශරීර උෂ්ණත්වයන් නිරන්තරව මැන බැලීම සහ ප්‍රතිචාර සේවාවන් වැඩිදියුණු කිරීම, පොදු ප්‍රවාහන සේවාව මෙම රෝගයේ වාහකයෙකු නොවන ලෙස ගොඩනැඟීම, මුව ආවරණ පැළඳගෙන සිටීම, නිරන්තරව දෑත් පිරිසිදුව තබාගැනීම වැනි දේ තම සේවකයන් සීයට සියයක් තුළම සාර්ථකව ක්‍රියාවට නංවාගැනීම, පරිගණක කේන්ද්‍රීයව රාජකාරි කරන වැඩි පිරිසකට සිය නිවසේ සිට පලදායි අන්දමින් රාජකාරි කිරීමට අදාළ පසුබිම සකස් කිරීම, සේවා ස්ථාන වෙත සේවකයන් ආරක්ෂිතව ගෙන ඒමට සහ නැවත නිවෙස් වෙත ඇරලීමට ආරක්ෂිත ප්‍රවාහන සේවාවන් සංවිධානය, අත්‍යවශ්‍ය ආහාර ද්‍රව්‍ය ඖෂධ වෙළඳසැල් ආදිය දිනපතා විවෘතව තබමින් ඒවාට යන පිරිසේ තදබදය අවම කිරීම සහ ඒවාට යන්නන් නිසි දුර පරතරය තබාගෙන එම වෙළඳසැල්  තුළට ගැනීමට නිසි ක‍්‍රමවේදයන් සැකසීම, වෛරසය ආසාදිතයන් නිසි නිරෝධායනයකට සහ සුවකරගැනීමේ ක්‍රියාන්විතයකට යටත් කිරීම, රැස්වීම් උත්සව ආදි මිනිසුන් විශාල වශයෙන් ඒකරාශි වන අවස්ථා තහනම් කිරීම වැනි බොහෝ දේවල් කාර්ක්ෂමව සහ යුහුසුළුව ක්‍රියාත්මක කරමින් රාඡ්‍ය සහ පුද්ගලික අංශයේ රැකියා ස්ථාන, අත්‍යවශ්‍ය වෙළඳ ආයතන විවෘත කිරීම තුළින් රටේ ආර්ථිකය සහ මිනිසුන්ගේ සාමාජීය ජීවිතය එක තැනක නතර නොකර ගනිමින් මෙම රෝගකාරක වෛරසය සමග සටන් කරන්නට අප පියවර ගත යුතුය.

එනිසා දැන්වත් ආණ්ඩුව පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය ගැන සිතීම පසෙකලා පැවති පාර්ලිමේන්තුව සක්‍රිය තත්ත්වයට ගෙන එමින් රැකියා ස්ථාන සේවකයන් සඳහා විවෘත කළහොත් නැවත රාඡ්‍ය යාන්ත්‍රණය වාගේම රටේ යාන්ත්‍රණයත් පණගැන්වීමට කටයුතු කළහොත් අපට රටක් ලෙස ඉදිරියට යමින්ම මෙම වසංගතය පිටුදකින්නට හැකිවනු ඇත. මෙහිදී පාසල් විශ්විද්‍යාල වැනි ආයතනවල අධ්‍යාපන කටයුතුද අන්තර්ජාලය හරහා පවත්වාගෙන යෑමට රජයට යම් උත්සාහයක් ගන්නට පුළුවන් ය. අප මෙම වසංගතයට දැන් සිට මෙලෙස ප්‍රතික්‍රියා දැක්වුවහොත් වසංගත ඉවරවෙන විට අප සෑහෙන තරම් දේවල් ළඟාකරගත් දියුණු ජාතියක් වනු ඇත. එය එසේ නොවුණහොත් මෙම වසංගතය ඉවර වෙනවිට එන ආර්ථික වසංගතය අප විනාශ ම කර දමනු ඇත.

ඡායාරූපය: ලක්රුවන් වන්නිආරච්චි/ Getty Images

කොවිඞ් සමග සහවාසය හැර විසඳුමක් නැත

0
Ephantus Mbatia, owner of the only bookshop at the church, attends the live internet streaming and broadcasting of the Good Friday service without worshippers, following the government measure to suspend church services to curb the spread of the COVID-19 coronavirus, at the All Saints' Cathedral in Nairobi, Kenya, on April 10, 2020. (Photo by Yasuyoshi CHIBA / AFP) (Photo by YASUYOSHI CHIBA/AFP via Getty Images)

මම ගෙදරට වී ඔහේ කාංසියෙන් පොතක් කියවමින් සිටියෙමි. කිසිවෙක් පැමිණ කතාකරනු ඇසී මිදුලට ගියෙමි. ‘පොල් කටු තියෙනවද?’ පොල් කටු එකතු කරන්නා තවත් අයෙකු සමග මා ඉදිරිපිටය. මට හෝ ඔවුන්ට හෝ මුව ආවරණයක් නැත. අප යාන්තම් මීටරයකට වැඩි දුරකින් සිටිය බව නම් කිව හැකිය!. මෙම සිදුවීමෙන් පසුව මම කල්පනා කළේ කොවිඞ් වසංගතයට බියෙන් කොතරම් කාලයක් නිවෙස්වලට වෙලා හිටියත්, කිසියම් අනපේක්ෂිත අවස්ථාවක කොවිඞ් අපේ නිවසේ දොරට තට්ටු කළ හැකි බවය.

‘රෝගය බෝවූයේ ඉන්දියාවේ සිට මෙහි ආ ලක්වැසියෙකුගෙනි. ඔහු තම රෝගය දවස් ගණනක් යනතුරු වසන් කරගෙන සිටියේ ය. ඔහුගෙන් අසල්වැසි කිහිපදෙනෙකුට රෝගය බෝ විය. එහෙත් සති කිහිපයක් යනතුරු එය පැතිර තිබුණේ නගරයේ එක් කොටසකට පමණි. අත් එන්නත් කරගැනීම ගැන සැලකිල්ලක් දක්වා, රෝගයෙන් බේරී සිටීමට මිනිස්සුන් මීට වඩා උත්සාහයක් ගත්තේ නම් රෝ උවදුර මෙතරම් දරුණු නොවනු නියතය.’ මේ 1819 නොවැම්බර් 2 වෙනි දා ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුකාර රොබට් බ්‍රවුන්රිග් යටත් විජිත මහලේකම්වරයාට මෙරට ව්‍යෘප්ත වෙමින් යන වසූරිය රෝගය ගැන කරුණු ප්‍රකාශ කර යවනු ලබන ලිපියෙන් කොටසක් ය. එම ලිපිය ලියන කාලය වන විට එම රෝගයෙන් 2500ක නොඅඩු පිරිසක් මියගොස් ඇති බවද මිනිසුන් 6343කට අත් එන්නත ලබාදුන් බවද එම ලිපිය ප්‍රකාශ කරයි. මෙය මම උපුටා ගත්තේ ‘උඩරට මහකැරැල්ල’ පොතෙනි.

කාලයෙන් කාලයට ලෝකය වෙලාගන්නා වසංගත තත්ත්වයන් එසේ ය. ලෝක ඉතිහාසයේ යුද්ධවලින් මියගිය ප්‍රමාණයට වඩා වසංගත නිසා මියැදී ඇතිවා වන්නට බැරි නැත. ‘ලෝක ඉතිහාසය යන්න යුද්ධවල ඉතිහාසයයි‘ යන ජනප්‍රිය කියමන අපට ‘ලෝක ඉතිහාසය යනු වසංගතවල ඉතිහාසයයි‘ ලෙස වෙනස් කළ හැකිය.

ස්පයිකි බෝලය

මාංශ පේශි උත්තේජනය කිරීම සඳහා එහෙට මෙහෙට නැවෙන දිගහැරෙන පොඩි ‘කරල්’  සහිත කුඩා බෝලයකට අපි ස්පයිකි බෝලයක් යැයි කියමු. ව්‍යායාම සඳහා භාවිත කරන මෙය, ශරීරය මත  ඕනෑම තැනක එහෙ මෙහෙ ගෙනයා හැකිය. සෑහෙන්න නම්‍යශීලී ය. කොරෝනා වෛරසය ද මෙවැනිය. ප්‍රෝටීන සහ ලිපිඩ සංයුතියකින් සපිරි මෙම ස්පයිකි බෝලය මේ වනවිට අප හිතුවාටත් වඩා ලෝකය විශාල වෙනසකට ලක්කර හමාරය. අප හිතුවාටත් වඩා එය දැන් ලෝකයට තර්ජනයක් ය. මේ සටහන ලියන මොහොත වන විට ලෝක බලවතා සේ සැලකෙන ඇමරිකාවේ ජීවිත 52000කට වැඩි ප්‍රමාණයක් මෙම ස්පයිකි බෝලය මරණය වෙත අරගෙන ගොස් හමාරය. මේ සටහන ලියන මොහොත වනවිට ලෝක පරිමාණව මෙම වෛරසය බිලිගත් මරණයට රැගෙන ගිය මිනිස් ජීවිත ප්‍රමාණය 197082කි. දිනෙන් දින මිනිසුන් දහස් ගණනින් ආසාදනය වෙමින්ද, මරණයට පත් වෙමින්ද සිටිති.

වෛරසයක් යනු ශාක, සතුන්, බැක්ටීරියා වැනි ජීව ‍ෙසෙල තුළ පමණක් ගුණනය වෙන කුඩා ප්‍රමාණයේ නැතිනම් සරල සංයුතියේ බෝවන කාරකයක් ලෙස අපි පාසලේදී අර්ථ දක්වා ගත්තෙමු. මෙම වචනය ලතින් භාෂාවෙන් බිඳී ආ වචනයක් බවද එහි අර්ථය ‘සිහින් දියර’ හෝ ‘වස‘ බව බ්‍රිටැනිකා විශ්වකෝෂාර්ථයයි. වෛරසයකට ජීවයක් නැත. තිබෙන්නේ ජානමය පැවැත්මක් ය. මෙනිසා වෛරසයකට ජීවත් වීමට ශරීරයක් අවැසිය.

සෙම්ප්‍රතිශ්‍යාව සෑදීමට ඉවහල් විය හැකි මාරාන්තික වෛරස දෙකක් පහුගිය කාලයේ ලොව කැළඹීය. ඒ සාර්ස් සහ මර්ස් ය. එහෙත් එම වෛරසයන් ගෝලීයව කළ විනාශය හා මෙම වෛරසය දැනට ගෝලීයව කර ඇති විනාශය සංසන්දනය කරන්නට හෝ බැරිය. කොවිඞ් 19 එතරම් දරුණුය. චීනයේ වූහාන්හි මිනිස් ජීවිතයකට වවුලෙකුගෙන් මෙම වෛරසය පැමිණි දා සිට දැන් මේ වෛරසය ගැන විශේෂඥයන් නොදන්නා දෙයක් නැත. කොවිඞ් වෛරසය යනු මීට මාස පහකට පමණ පෙර නොදන්නා ජීවියෙකි. දැන් එය විශාල අධ්‍යයන අවකාශයකි. පුළුල් දැනුම් පද්ධතියකි. වෛද්‍ය පර්යේෂකයන් එම පද්ධතියේ බොහෝ දේ අධ්‍යයනය කර අවසන් ය. ඔවුන් එමගින් ඉගෙනගත්තේ මොනවාද? එය මෙම වසංගතය නතර කර දැමීම සඳහා ප්‍රමාණවත් ද? එම ප්‍රශ්නයට ඉදිරි කාලයේදී උත්තර ලැබෙනු ඇත.

එන්නතක් එන්නේ කවදාද?

අපේ‍්‍රල් 9 වන දින ‘ද නේචර්’ සඟරාව වාර්තා කළේ ලොව පුරා එන්නත් ව්‍යෘපෘති 78ක් මේ වන විට ක්‍රියාත්මක බවය. ඒ කොරෝනා වෛරසය මර්දනය සඳහා ය. එම සඟරාව කියන ලෙස තවත් පර්යේෂණ 37ක් සංවර්ධනය වෙමින් පවතියි. මේ ව්‍යෘපෘතීන්වලට ලෝ ප්‍රකට ඔක්ක්ෆර්ඞ් සරසවිය, එක්සත් ජනපද තාක්ෂණ සහ ඖෂධ සමාගම්, චීන පර්යේෂණ කණ්ඩායම් එකතුව සිටී. එම පර්යේෂකයන් විශ්වාසය පළකරන්නේ මෙම වෛරසය මර්දනය කළ හැකි සාර්ථක එන්නතක් ඉතාමත් ඉක්මනින් නිපදවනු හැකි බවයි. කෙසේ වුණත් රසායනාගාර පරීක්ෂණ, සායනික පරීක්ෂණ ආදිවූ අත්‍යවශ්‍ය පියවර පසුකර එන්නතක් වාණිජ මට්ටමින් නිපදවීම එළැඹෙන වර්ෂයේ මුල් කාර්තුව දක්වා ඇදී යන්නට පුළුවන් ය!. එම කාලය තුළ ලෝකයට කුමක් වේවිද?

වෛරසය සමග සහවාසය

මෙම වෛරසය මර්දනය සඳහා නිසි එන්නතක් සොයාගන්නා තෙක් ලෝකයක් වශයෙන් සහ රටක් වශයෙන් අපි කුමක් කරමුද? මේ වනවිට අපි රටක් ලෙස නැවතුණ තත්ත්වයක සිටිමු. ලෝකයත් අඩු වැඩි වශයෙන් එහෙමය. ලෝක ආර්ථිකය විශාල කඩාවැටීමක මුවවිටය. මේ යන විදිහ අනුව රටක් ලෙස අපද සිටින්නේ විශාල ආර්ථික ආගාධයක දොරටුව අබියසය. එම තත්ත්වය තුළ තවදුරටත් දොරවල් වසාදමා සිටින්නෙමුද? නැතිනම් වෛරසය සහ එහි හැසිරීම තේරුම් ගෙන එයට හැඩගැසෙමුද යන්න සිතා බැලිය යුතුය. දකුණු කොරියාව ජර්මනිය වැනි රටවල් ප්‍රමුඛව ලෝකයේ බොහෝ රටවල් මෙම වෛරසය සමග සහවාසී සම්බන්ධතාවකට යමින් සිටියි.

එහිදී අපට සාමූහික විනෝද ජීවිතයට තාවකාලික විරාමයක් තබා රැකියාවට යම් ඉඩක් විවර කරමින් පවතින තත්ත්වය වෙනසකට ගෙනයා හැකිය. ඒ සඳහා රජය සහ පුද්ගලික ආයතන වෙනස් මගක සැලසුමකට අනුගත විය යුතුය.

පීසීආර් පරීක්ෂණ විශාල වශයෙන් වැඩි කිරීම, කර්මාන්ත ශාලා තුළ සහ සේවා ස්ථාන තුළ ශරීර උෂ්ණත්වයන් නිරන්තරව මැන බැලීම සහ ප්‍රතිචාර සේවාවන් වැඩිදියුණු කිරීම, පොදු ප්‍රවාහන සේවාව මෙම රෝගයේ වාහකයෙකු නොවන ලෙස ගොඩනැඟීම, මුව ආවරණ පැළඳගෙන සිටීම, නිරන්තරව දෑත් පිරිසිදුව තබාගැනීම වැනි දේ තම සේවකයන් සීයට සියයක් තුළම සාර්ථකව ක්‍රියාවට නංවාගැනීම, පරිගණක කේන්ද්‍රීයව රාජකාරි කරන වැඩි පිරිසකට සිය නිවසේ සිට පලදායි අන්දමින් රාජකාරි කිරීමට අදාළ පසුබිම සකස් කිරීම, සේවා ස්ථාන වෙත සේවකයන් ආරක්ෂිතව ගෙන ඒමට සහ නැවත නිවෙස් වෙත ඇරලීමට ආරක්ෂිත ප්‍රවාහන සේවාවන් සංවිධානය, අත්‍යවශ්‍ය ආහාර ද්‍රව්‍ය ඖෂධ වෙළඳසැල් ආදිය දිනපතා විවෘතව තබමින් ඒවාට යන පිරිසේ තදබදය අවම කිරීම සහ ඒවාට යන්නන් නිසි දුර පරතරය තබාගෙන එම වෙළඳසැල්  තුළට ගැනීමට නිසි ක‍්‍රමවේදයන් සැකසීම, වෛරසය ආසාදිතයන් නිසි නිරෝධායනයකට සහ සුවකරගැනීමේ ක්‍රියාන්විතයකට යටත් කිරීම, රැස්වීම් උත්සව ආදි මිනිසුන් විශාල වශයෙන් ඒකරාශි වන අවස්ථා තහනම් කිරීම වැනි බොහෝ දේවල් කාර්ක්ෂමව සහ යුහුසුළුව ක්‍රියාත්මක කරමින් රාඡ්‍ය සහ පුද්ගලික අංශයේ රැකියා ස්ථාන, අත්‍යවශ්‍ය වෙළඳ ආයතන විවෘත කිරීම තුළින් රටේ ආර්ථිකය සහ මිනිසුන්ගේ සාමාජීය ජීවිතය එක තැනක නතර නොකර ගනිමින් මෙම රෝගකාරක වෛරසය සමග සටන් කරන්නට අප පියවර ගත යුතුය.

එනිසා දැන්වත් ආණ්ඩුව පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය ගැන සිතීම පසෙකලා පැවති පාර්ලිමේන්තුව සක්‍රිය තත්ත්වයට ගෙන එමින් රැකියා ස්ථාන සේවකයන් සඳහා විවෘත කළහොත් නැවත රාඡ්‍ය යාන්ත්‍රණය වාගේම රටේ යාන්ත්‍රණයත් පණගැන්වීමට කටයුතු කළහොත් අපට රටක් ලෙස ඉදිරියට යමින්ම මෙම වසංගතය පිටුදකින්නට හැකිවනු ඇත. මෙහිදී පාසල් විශ්විද්‍යාල වැනි ආයතනවල අධ්‍යාපන කටයුතුද අන්තර්ජාලය හරහා පවත්වාගෙන යෑමට රජයට යම් උත්සාහයක් ගන්නට පුළුවන් ය. අප මෙම වසංගතයට දැන් සිට මෙලෙස ප්‍රතික්‍රියා දැක්වුවහොත් වසංගත ඉවරවෙන විට අප සෑහෙන තරම් දේවල් ළඟාකරගත් දියුණු ජාතියක් වනු ඇත. එය එසේ නොවුණහොත් මෙම වසංගතය ඉවර වෙනවිට එන ආර්ථික වසංගතය අප විනාශ ම කර දමනු ඇත.

ඡායාරූපය: ලක්රුවන් වන්නිආරච්චි/ Getty Images

කොවිඞ් සමග සහවාසය හැර විසඳුමක් නැත

0
Ephantus Mbatia, owner of the only bookshop at the church, attends the live internet streaming and broadcasting of the Good Friday service without worshippers, following the government measure to suspend church services to curb the spread of the COVID-19 coronavirus, at the All Saints' Cathedral in Nairobi, Kenya, on April 10, 2020. (Photo by Yasuyoshi CHIBA / AFP) (Photo by YASUYOSHI CHIBA/AFP via Getty Images)

මම ගෙදරට වී ඔහේ කාංසියෙන් පොතක් කියවමින් සිටියෙමි. කිසිවෙක් පැමිණ කතාකරනු ඇසී මිදුලට ගියෙමි. ‘පොල් කටු තියෙනවද?’ පොල් කටු එකතු කරන්නා තවත් අයෙකු සමග මා ඉදිරිපිටය. මට හෝ ඔවුන්ට හෝ මුව ආවරණයක් නැත. අප යාන්තම් මීටරයකට වැඩි දුරකින් සිටිය බව නම් කිව හැකිය!. මෙම සිදුවීමෙන් පසුව මම කල්පනා කළේ කොවිඞ් වසංගතයට බියෙන් කොතරම් කාලයක් නිවෙස්වලට වෙලා හිටියත්, කිසියම් අනපේක්ෂිත අවස්ථාවක කොවිඞ් අපේ නිවසේ දොරට තට්ටු කළ හැකි බවය.

‘රෝගය බෝවූයේ ඉන්දියාවේ සිට මෙහි ආ ලක්වැසියෙකුගෙනි. ඔහු තම රෝගය දවස් ගණනක් යනතුරු වසන් කරගෙන සිටියේ ය. ඔහුගෙන් අසල්වැසි කිහිපදෙනෙකුට රෝගය බෝ විය. එහෙත් සති කිහිපයක් යනතුරු එය පැතිර තිබුණේ නගරයේ එක් කොටසකට පමණි. අත් එන්නත් කරගැනීම ගැන සැලකිල්ලක් දක්වා, රෝගයෙන් බේරී සිටීමට මිනිස්සුන් මීට වඩා උත්සාහයක් ගත්තේ නම් රෝ උවදුර මෙතරම් දරුණු නොවනු නියතය.’ මේ 1819 නොවැම්බර් 2 වෙනි දා ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුකාර රොබට් බ්‍රවුන්රිග් යටත් විජිත මහලේකම්වරයාට මෙරට ව්‍යෘප්ත වෙමින් යන වසූරිය රෝගය ගැන කරුණු ප්‍රකාශ කර යවනු ලබන ලිපියෙන් කොටසක් ය. එම ලිපිය ලියන කාලය වන විට එම රෝගයෙන් 2500ක නොඅඩු පිරිසක් මියගොස් ඇති බවද මිනිසුන් 6343කට අත් එන්නත ලබාදුන් බවද එම ලිපිය ප්‍රකාශ කරයි. මෙය මම උපුටා ගත්තේ ‘උඩරට මහකැරැල්ල’ පොතෙනි.

කාලයෙන් කාලයට ලෝකය වෙලාගන්නා වසංගත තත්ත්වයන් එසේ ය. ලෝක ඉතිහාසයේ යුද්ධවලින් මියගිය ප්‍රමාණයට වඩා වසංගත නිසා මියැදී ඇතිවා වන්නට බැරි නැත. ‘ලෝක ඉතිහාසය යන්න යුද්ධවල ඉතිහාසයයි‘ යන ජනප්‍රිය කියමන අපට ‘ලෝක ඉතිහාසය යනු වසංගතවල ඉතිහාසයයි‘ ලෙස වෙනස් කළ හැකිය.

ස්පයිකි බෝලය

මාංශ පේශි උත්තේජනය කිරීම සඳහා එහෙට මෙහෙට නැවෙන දිගහැරෙන පොඩි ‘කරල්’  සහිත කුඩා බෝලයකට අපි ස්පයිකි බෝලයක් යැයි කියමු. ව්‍යායාම සඳහා භාවිත කරන මෙය, ශරීරය මත  ඕනෑම තැනක එහෙ මෙහෙ ගෙනයා හැකිය. සෑහෙන්න නම්‍යශීලී ය. කොරෝනා වෛරසය ද මෙවැනිය. ප්‍රෝටීන සහ ලිපිඩ සංයුතියකින් සපිරි මෙම ස්පයිකි බෝලය මේ වනවිට අප හිතුවාටත් වඩා ලෝකය විශාල වෙනසකට ලක්කර හමාරය. අප හිතුවාටත් වඩා එය දැන් ලෝකයට තර්ජනයක් ය. මේ සටහන ලියන මොහොත වන විට ලෝක බලවතා සේ සැලකෙන ඇමරිකාවේ ජීවිත 52000කට වැඩි ප්‍රමාණයක් මෙම ස්පයිකි බෝලය මරණය වෙත අරගෙන ගොස් හමාරය. මේ සටහන ලියන මොහොත වනවිට ලෝක පරිමාණව මෙම වෛරසය බිලිගත් මරණයට රැගෙන ගිය මිනිස් ජීවිත ප්‍රමාණය 197082කි. දිනෙන් දින මිනිසුන් දහස් ගණනින් ආසාදනය වෙමින්ද, මරණයට පත් වෙමින්ද සිටිති.

වෛරසයක් යනු ශාක, සතුන්, බැක්ටීරියා වැනි ජීව ‍ෙසෙල තුළ පමණක් ගුණනය වෙන කුඩා ප්‍රමාණයේ නැතිනම් සරල සංයුතියේ බෝවන කාරකයක් ලෙස අපි පාසලේදී අර්ථ දක්වා ගත්තෙමු. මෙම වචනය ලතින් භාෂාවෙන් බිඳී ආ වචනයක් බවද එහි අර්ථය ‘සිහින් දියර’ හෝ ‘වස‘ බව බ්‍රිටැනිකා විශ්වකෝෂාර්ථයයි. වෛරසයකට ජීවයක් නැත. තිබෙන්නේ ජානමය පැවැත්මක් ය. මෙනිසා වෛරසයකට ජීවත් වීමට ශරීරයක් අවැසිය.

සෙම්ප්‍රතිශ්‍යාව සෑදීමට ඉවහල් විය හැකි මාරාන්තික වෛරස දෙකක් පහුගිය කාලයේ ලොව කැළඹීය. ඒ සාර්ස් සහ මර්ස් ය. එහෙත් එම වෛරසයන් ගෝලීයව කළ විනාශය හා මෙම වෛරසය දැනට ගෝලීයව කර ඇති විනාශය සංසන්දනය කරන්නට හෝ බැරිය. කොවිඞ් 19 එතරම් දරුණුය. චීනයේ වූහාන්හි මිනිස් ජීවිතයකට වවුලෙකුගෙන් මෙම වෛරසය පැමිණි දා සිට දැන් මේ වෛරසය ගැන විශේෂඥයන් නොදන්නා දෙයක් නැත. කොවිඞ් වෛරසය යනු මීට මාස පහකට පමණ පෙර නොදන්නා ජීවියෙකි. දැන් එය විශාල අධ්‍යයන අවකාශයකි. පුළුල් දැනුම් පද්ධතියකි. වෛද්‍ය පර්යේෂකයන් එම පද්ධතියේ බොහෝ දේ අධ්‍යයනය කර අවසන් ය. ඔවුන් එමගින් ඉගෙනගත්තේ මොනවාද? එය මෙම වසංගතය නතර කර දැමීම සඳහා ප්‍රමාණවත් ද? එම ප්‍රශ්නයට ඉදිරි කාලයේදී උත්තර ලැබෙනු ඇත.

එන්නතක් එන්නේ කවදාද?

අපේ‍්‍රල් 9 වන දින ‘ද නේචර්’ සඟරාව වාර්තා කළේ ලොව පුරා එන්නත් ව්‍යෘපෘති 78ක් මේ වන විට ක්‍රියාත්මක බවය. ඒ කොරෝනා වෛරසය මර්දනය සඳහා ය. එම සඟරාව කියන ලෙස තවත් පර්යේෂණ 37ක් සංවර්ධනය වෙමින් පවතියි. මේ ව්‍යෘපෘතීන්වලට ලෝ ප්‍රකට ඔක්ක්ෆර්ඞ් සරසවිය, එක්සත් ජනපද තාක්ෂණ සහ ඖෂධ සමාගම්, චීන පර්යේෂණ කණ්ඩායම් එකතුව සිටී. එම පර්යේෂකයන් විශ්වාසය පළකරන්නේ මෙම වෛරසය මර්දනය කළ හැකි සාර්ථක එන්නතක් ඉතාමත් ඉක්මනින් නිපදවනු හැකි බවයි. කෙසේ වුණත් රසායනාගාර පරීක්ෂණ, සායනික පරීක්ෂණ ආදිවූ අත්‍යවශ්‍ය පියවර පසුකර එන්නතක් වාණිජ මට්ටමින් නිපදවීම එළැඹෙන වර්ෂයේ මුල් කාර්තුව දක්වා ඇදී යන්නට පුළුවන් ය!. එම කාලය තුළ ලෝකයට කුමක් වේවිද?

වෛරසය සමග සහවාසය

මෙම වෛරසය මර්දනය සඳහා නිසි එන්නතක් සොයාගන්නා තෙක් ලෝකයක් වශයෙන් සහ රටක් වශයෙන් අපි කුමක් කරමුද? මේ වනවිට අපි රටක් ලෙස නැවතුණ තත්ත්වයක සිටිමු. ලෝකයත් අඩු වැඩි වශයෙන් එහෙමය. ලෝක ආර්ථිකය විශාල කඩාවැටීමක මුවවිටය. මේ යන විදිහ අනුව රටක් ලෙස අපද සිටින්නේ විශාල ආර්ථික ආගාධයක දොරටුව අබියසය. එම තත්ත්වය තුළ තවදුරටත් දොරවල් වසාදමා සිටින්නෙමුද? නැතිනම් වෛරසය සහ එහි හැසිරීම තේරුම් ගෙන එයට හැඩගැසෙමුද යන්න සිතා බැලිය යුතුය. දකුණු කොරියාව ජර්මනිය වැනි රටවල් ප්‍රමුඛව ලෝකයේ බොහෝ රටවල් මෙම වෛරසය සමග සහවාසී සම්බන්ධතාවකට යමින් සිටියි.

එහිදී අපට සාමූහික විනෝද ජීවිතයට තාවකාලික විරාමයක් තබා රැකියාවට යම් ඉඩක් විවර කරමින් පවතින තත්ත්වය වෙනසකට ගෙනයා හැකිය. ඒ සඳහා රජය සහ පුද්ගලික ආයතන වෙනස් මගක සැලසුමකට අනුගත විය යුතුය.

පීසීආර් පරීක්ෂණ විශාල වශයෙන් වැඩි කිරීම, කර්මාන්ත ශාලා තුළ සහ සේවා ස්ථාන තුළ ශරීර උෂ්ණත්වයන් නිරන්තරව මැන බැලීම සහ ප්‍රතිචාර සේවාවන් වැඩිදියුණු කිරීම, පොදු ප්‍රවාහන සේවාව මෙම රෝගයේ වාහකයෙකු නොවන ලෙස ගොඩනැඟීම, මුව ආවරණ පැළඳගෙන සිටීම, නිරන්තරව දෑත් පිරිසිදුව තබාගැනීම වැනි දේ තම සේවකයන් සීයට සියයක් තුළම සාර්ථකව ක්‍රියාවට නංවාගැනීම, පරිගණක කේන්ද්‍රීයව රාජකාරි කරන වැඩි පිරිසකට සිය නිවසේ සිට පලදායි අන්දමින් රාජකාරි කිරීමට අදාළ පසුබිම සකස් කිරීම, සේවා ස්ථාන වෙත සේවකයන් ආරක්ෂිතව ගෙන ඒමට සහ නැවත නිවෙස් වෙත ඇරලීමට ආරක්ෂිත ප්‍රවාහන සේවාවන් සංවිධානය, අත්‍යවශ්‍ය ආහාර ද්‍රව්‍ය ඖෂධ වෙළඳසැල් ආදිය දිනපතා විවෘතව තබමින් ඒවාට යන පිරිසේ තදබදය අවම කිරීම සහ ඒවාට යන්නන් නිසි දුර පරතරය තබාගෙන එම වෙළඳසැල්  තුළට ගැනීමට නිසි ක‍්‍රමවේදයන් සැකසීම, වෛරසය ආසාදිතයන් නිසි නිරෝධායනයකට සහ සුවකරගැනීමේ ක්‍රියාන්විතයකට යටත් කිරීම, රැස්වීම් උත්සව ආදි මිනිසුන් විශාල වශයෙන් ඒකරාශි වන අවස්ථා තහනම් කිරීම වැනි බොහෝ දේවල් කාර්ක්ෂමව සහ යුහුසුළුව ක්‍රියාත්මක කරමින් රාඡ්‍ය සහ පුද්ගලික අංශයේ රැකියා ස්ථාන, අත්‍යවශ්‍ය වෙළඳ ආයතන විවෘත කිරීම තුළින් රටේ ආර්ථිකය සහ මිනිසුන්ගේ සාමාජීය ජීවිතය එක තැනක නතර නොකර ගනිමින් මෙම රෝගකාරක වෛරසය සමග සටන් කරන්නට අප පියවර ගත යුතුය.

එනිසා දැන්වත් ආණ්ඩුව පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය ගැන සිතීම පසෙකලා පැවති පාර්ලිමේන්තුව සක්‍රිය තත්ත්වයට ගෙන එමින් රැකියා ස්ථාන සේවකයන් සඳහා විවෘත කළහොත් නැවත රාඡ්‍ය යාන්ත්‍රණය වාගේම රටේ යාන්ත්‍රණයත් පණගැන්වීමට කටයුතු කළහොත් අපට රටක් ලෙස ඉදිරියට යමින්ම මෙම වසංගතය පිටුදකින්නට හැකිවනු ඇත. මෙහිදී පාසල් විශ්විද්‍යාල වැනි ආයතනවල අධ්‍යාපන කටයුතුද අන්තර්ජාලය හරහා පවත්වාගෙන යෑමට රජයට යම් උත්සාහයක් ගන්නට පුළුවන් ය. අප මෙම වසංගතයට දැන් සිට මෙලෙස ප්‍රතික්‍රියා දැක්වුවහොත් වසංගත ඉවරවෙන විට අප සෑහෙන තරම් දේවල් ළඟාකරගත් දියුණු ජාතියක් වනු ඇත. එය එසේ නොවුණහොත් මෙම වසංගතය ඉවර වෙනවිට එන ආර්ථික වසංගතය අප විනාශ ම කර දමනු ඇත.

ඡායාරූපය: ලක්රුවන් වන්නිආරච්චි/ Getty Images

නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ අවදානම අවසන්දැයි බුද්ධි සේවයෙන් විමසයි

0

කොවිඞ්-19 ආසාදිතයෙකු සමඟ ගනුදෙනු කර ඇතැයි හෙළිවූ නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ ආරක්ෂක නිලධාරීන්ට වෛරසය ආසාදිත වී නැතැයි පීසීආර් පරීක්ෂණවලින් තහවුරු වූ බවත්, නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවට නැවත රාජකාරී ආරම්භ කළ හැකිද යන්න ඉක්මනින් දැනුම් දෙන ලෙසත් සඳහන් කරමින් නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව රාජ්‍ය බුද්ධි සේවයට ලිපියක් යොමුකර ඇත.

අතිරේක සොලිසිටර් ජෙනරාල් ජනාධිපති නීතිඥ සුමති ධර්මවර්ධනගේ අත්සනින් යුතුව අපේ‍්‍රල් 24 වැනිදා එම ලිපිය යොමුකර ඇත.

නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ ආරක්ෂක නිලධාරිනියකට කොවිඞ්-19 ඇතැයි මීට පෙර තහවුරු වූ බවත්, ඇය සමග ගනුදෙනු කර ඇතැයි සැක කළ නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ ආරක්ෂක නිලධාරීන් 6 දෙනෙකුට රෝගය නොමැති බව තහවුරු වූ බවත් එම ලිපියෙන් පෙන්වාදී ඇත.

ඊට අමතරව 19 වැනිදා නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවට පැමිණි සියලූ පුද්ගලයන්ගේ තොරතුරු රාජ්‍ය බුද්ධි සේවය නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවෙන් ඉල්ලූ බවත්, එම තොරතුරු සැපයූ බවත් එදින පැමිණ ඇත්තේ නිලධාරීන් දෙදෙනෙකු පමණක් බව එයින් තහවුරු වූ බවත් එමගින් පෙන්වාදී ඇත.

ආසාදිතයන් පිළිබඳ තොරතුරු ලැබුණු විගස කොළඹ මහනගර සභාව ක‍්‍රියාත්මක වී අවශ්‍ය පියවර ගත් බවද එම ලිපියෙන් පෙන්වාදී තිබේ.

ඉහත කී ආරක්ෂක නිලධාරිනිය නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ අනෙකුත් නිලධාරීන් සමඟ සම්බන්ධතා පවත්වා නැති බවද එහි පෙන්වාදී තිබේ. එම තත්වය යටතේ නැවත නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ එදිනෙදා රාජකාරී සිදුකිරීමට ආරක්ෂාව ප‍්‍රමාණවත්ද යන්න දැනුම් දෙන ලෙස එම ලිපියෙන් ඉල්ලා ඇති අතර හැකි ඉක්මනින් එම තොරතුරු ලබාදෙන ලෙසද ඉල්ලා ඇත.

අනුරංග ජයසිංහ

කතානායක පාර්ලිමේන්තුවේ භාරකරු පාර්ලිමේන්තුව රැකගැනීමේ වගකීම ඔහුට තිබෙනවා -නීතිඥ සුරේන් ප‍්‍රනාන්දු

Ephantus Mbatia, owner of the only bookshop at the church, attends the live internet streaming and broadcasting of the Good Friday service without worshippers, following the government measure to suspend church services to curb the spread of the COVID-19 coronavirus, at the All Saints' Cathedral in Nairobi, Kenya, on April 10, 2020. (Photo by Yasuyoshi CHIBA / AFP) (Photo by YASUYOSHI CHIBA/AFP via Getty Images)

සාමාන්‍යයෙන් පාර්ලිමේන්තුවේ ධුර කාලය අවුරුදු පහයි. එහෙත් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 70 වැනි ව්‍යවස්ථාව අනුව ජනාධිපතිවරයාට වසර හතරකුත් මාස හයකට පසුව පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවාහැරීමට බලය තියෙනවා. කෙසේ වෙතත් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවාහරින දිනයේම මාස තුනකට නොඅඩු දිනයක් නැවත පාර්ලිමේන්තුව රැස්වෙන දිනය ලෙස නම් කරන්න  ඕනෑ. වෙනත් හේතු මත නැවත කල් දැමීමක් කළත් මාස තුනකට නොඅඩු දිනයක් නම් කරන්න  ඕනෑ.

රටේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ පැවැත්ම වෙනුවෙන් ආණ්ඩුවේ ප‍්‍රධාන ආයතන තුනේම අඛණ්ඩ පැවැත්ම වැදගත්. ඒ නිසා මාස තුනකට වඩා පාර්ලිමේන්තුව නැතිව පවතින්න බැහැ.

පාර්ලිමේන්තුව ඇයිද කියලා සමහරු විමසනවා. පාර්ලිමේන්තුව අත්‍යවශ්‍ය බව ඉතාම පැහැදිලියි. ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව ආරම්භයේදීම හතරවැනි ව්‍යවස්ථාවෙන් මහජනතාවගේ පරමාධිපත්‍ය බලය ක‍්‍රියාත්මක කරන ආකාරය සඳහන් වෙනවා. ඒ අනුව ව්‍යවස්ථාදායක බලය ක‍්‍රියාත්මක කරන්නේ පාර්ලිමේන්තුව. ඒ විතරක් නෙවෙයි ජනතාවගේ අධිකරණ බලය අධිකරණ, විනිශ්චය අධිකාර සහ ආයතන මගින් පාර්ලිමේන්තුව විසින් ක‍්‍රියාත්මක කළ යුත්තේය කියලා ව්‍යවස්ථාවේ සඳහන්  වෙනවා.

මුදල් පිළිබඳ සම්පූර්ණ බලය අයිති පාර්ලිමේන්තුවට. 148 වැනි ව්‍යවස්ථාවෙහි ඒ බව සඳහන් වෙනවා.

ඊට අමතරව අණපනත් සම්මත කරගැනීම, විධායකය සුපරීක්ෂණය ආදි කටයුතු පාර්ලිමේන්තුව සිදුකරනවා. විධායකය, ව්‍යවස්ථාදායකය හා අධිකරණය කියන ආයතන තුන සංවරණ හා තුලන බලය මත සමබරව පවතිනවා. ඒ නිසා ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ පැවැත්මට මේ ආයතන තුන ප‍්‍රාථමික අවශ්‍යතාවක්. එකක් හෝ නැති රටක ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයක් තියෙන බව කිසිවෙක්ට කියන්න බැහැ.

අනෙක මේ මොහොතේ වසංගතය මර්දනය කිරීම සඳහා පාර්ලිමේන්තුවේ සහයෝගය අත්‍යවශ්‍යයි. දැනට වසංගත මර්දනය සඳහා තිබෙන්නේ ඉතාම පැරණි නීති. දැන් පවතින තත්වයට ගැළපෙන ලෙස නීති සකස් කිරීමේ අවශ්‍යතාවක් තියෙනවා. වෙනත් රටවල පාර්ලිමේන්තු නවීන තාක්ෂණය පාවිච්චි කරමින් රැස්වෙලා එවැනි නීතිරීති සම්මත කරගෙන තිබෙනවා. වසංගතය මර්දනයට ඉතාම වැදගත් නීති ඒ ආකාරයට සම්මත කරගෙන තිබෙනවා.

අප දැන් පවතින තත්වය ගැන කතාකළොත්, ජනාධිපතිවරයා පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවාහැරීමෙන් මාස තුනක් ඇතුළත නැවත පාර්ලිමේන්තුවට රැස්වෙන්නට බැරි නම් ජනාධිපතිවරයාගේ විසුරුවාහැරීමේ බලය අහෝසි වෙනවා. ඒ නිසා පාර්ලිමේන්තුවට රැස්විය හැකියි.

ඒ තත්වය පසෙකින් තැබුවත් රටක හදිසි තත්වයක් ඇතැයි ජනාධිපතිවරයා සෑහීමට පත්වුණොත් පාර්ලිමේන්තුව කැඳවිය යුතු බව 70(7) ව්‍යවස්ථාවෙන් පැහැදිලි කරලා තියෙනවා.

දැන් රටේ හදිසි තත්වයක් පවතින බව ජනාධිපතිවරයා සෑහීමට පත්වෙන්නේ නැතිද යන්න ප‍්‍රශ්නයක්.

මේ වගේ බලතල ජනාධිපතිවරයාට බලය ලැබිලා තියෙන්නේ ඔහුට කැමති නම් පාවිච්චි කරන්න, අකමැති නම් පාවිච්චි නොකර ඉන්න නෙවෙයි.  හදිසි තත්වයකදී පාර්ලිමේන්තුව කැඳවීම ඔහු කළ යුතු දෙයක්. එසේ කිරීමේ වගකීම ඔහුට පැවරිලා තියෙනවා. එහි සඳහන් වෙනවා හදිසි තත්වය අවසාන වනතුරු පාර්ලිමේන්තුවට කටයුතු කරන්න පුළුවන් කියලා. මේ බලතල දීලා තියෙන්නේ හදිසි තත්වයකදී පාර්ලිමේන්තුව නැතිව බැරි නිසායි.

මේ වගේ මොහොතක විපක්ෂයේ දේශපාලන පක්ෂ ආණ්ඩුවට සහයෝගය නොදී ඉන්නේ නැහැ. ඒ බව විපක්ෂයේ දේශපාලන පක්ෂ පැහැදිලිව ප‍්‍රකාශ කරලා තිබෙනවා. කොහොමත් වසංගතයක් පවතින මොහොතක විපක්ෂය සහයෝගය නොදී හිටියොත් ඔවුන්ට ජනතාවට මුහුණදීමේ හැකියාවක් නැහැ. අනෙක හදිසියේවත් එවැනි තත්වයක් ඇතිවුණොත්, නැවත පාර්ලිමේන්තුවේ වාරඅවසාන කිරීමේ හැකියාව ජනාධිපතිවරයාට තිබෙනවා. විපක්ෂය සහයෝගය නොදෙනු ඇතැයි උපකල්පනය කරමින් පාර්ලිමේන්තුව මඟහැරිය යුතු නැහැ.

පාර්ලිමේන්තුව කැඳවීමට තිබෙන බාධාව මොකක්ද? අපහසුව මොකක්ද? මේ වගේ මොහොතක ආණ්ඩුව වාචිකව ප‍්‍රකාශ කරන රෙගුලාසි ආදිය නීතිය බවට පත්වෙන්නේ නැහැ. ඒවා ජනතාවට ප‍්‍රතික්ෂේප කළ හැකියි. එහෙත් පාර්ලිමේන්තුවෙහි නීති හා අණපනත් ලෙස ඒවා සම්මත කරගැනීමේ හැකියාව තිබෙනවා. එහෙම කරන්න පුළුවන්කම තිබියදී නොකරන්නේ ඇයි? පාර්ලිමේන්තුව කැඳවීමෙන් ආණ්ඩුව දැනටමත් කරන වසංගත මර්දනය, සහනාධාර ලබාදීම, නැවත ආර්ථිකය ක‍්‍රියාත්මක කිරීම ආදි කටයුතු වඩා ව්‍යවස්ථානුකූලව කරන්න පුළුවන්කම තියෙනවා.

කෙසේ වෙතත් අප පෙන්වාදුන් පරිදි ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 70 වැනි ව්‍යවස්ථාවෙහි සඳහන් වෙලා තියෙන ආකාරයට මාස තුනක් තුළ පාර්ලිමේන්තුව රැස් කිරීමට නොහැකි වන නිසා පාර්ලිමේන්තුවට රැස්වීමට හැකියාව තියෙනවා.

කතානායකවරයා තමයි පාර්ලිමේන්තුවේ භාරකරු. මෙවැනි මොහොතක පාර්ලිමේන්තුව රැකගැනීමේ වගකීම ඔහුට තිබෙනවා. මීට පෙර හිටපු ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක පාර්ලිමේන්තුවේ වාරඅවසාන කළ අවස්ථාවේ එවකට කතානායක ජෝසෆ් මයිකල් ප‍්‍රකාශ කර සිටියා පාර්ලිමේන්තුවේ භාරකාරයා ලෙස පාර්ලිමේන්තුව ආරක්ෂා කරගැනීමේ වගකීම තමාට තිබෙන බව.

කෙසේ වෙතත් 2018 දී හිටපු ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන නීතිවිරෝධීව පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවාහැරීම කළ අවස්ථාවේදී හිටපු කතානායක කරු ජයසූරිය පාර්ලිමේන්තුව කැඳවා සිටියේ නැහැ. ඒ වෙනුවට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ තීන්දුව ලැබෙන තුරු බලා සිටීමට ඔහු තීන්දු කළා. පෙනෙන ආකාරයට මෙවරත් එසේ සිදුවේවි.

ඔහු ගැටුමක් ඇති නොවෙන ආකාරයට කටයුතු කිරීමට කැමති බව පෙනෙනවා. ඒ අනුව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ඉදිරියට යෑමට යම් කෙනෙකු තීරණය කරනු ඇතිද, පාර්ලිමේන්තුව කැඳවීමට ජනාධිපතිවරයා තීන්දු කරනු ඇතිද කියා අපට බලා ඉන්න සිදුවෙනවා.

දැන් මහමැතිවරණයක් පවත්වන්න හදිසි වෙන්න  ඕනෑ නැහැ. සාධාරණ ලෙස මැතිවරණයක් පැවැත්වීමට පහසුකම් සැලසෙන තුරු මැතිවරණය කල් දැමීමේ හැකියාව තිබෙනවා. එතෙක් පාර්ලිමේන්තුවට රැස්විය හැකියි.

පාර්ලිමේන්තුව රැස්විය යුතු බව අප කියන්නේ කෑම්බීම්, මුදල් හෝ පහසුකම් මන්ත‍්‍රීවරුන්ට ලබාදිය යුතු නිසා නොවෙයි. අනෙක දිනපතා රැස්වීම් වාර පැවැත්වීමටත් නෙවෙයි. දිනක් හෝ දෙකක් රැස්වී විසර්ජන පනත හා අනෙකුත් පනත් සම්මත කරගැනීමෙන් පසු පාර්ලිමේන්තුව රැස් විය යුතු නැහැ. දැනටමත් ඇතැම් මන්ත‍්‍රීවරුන් ඒ පහසුකම් අවශ්‍ය නොවන බව කියා තිබෙනවා. පාර්ලිමේන්තුව රැස්වෙන්න  ඕනෑ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය වෙනුවෙන්. මේ මොහොතේ එම ආයතනයට විශාල කාර්යභාරයක් පැවරී තිබෙන නිසා.

ායාරූපය: ඉෂාර එස් කොඩිකාර / Getty Images

ඉන්දියාවෙන් එන සිසුන්ගේ ටිකට්පත්වලට 58,650ක් ඉල්ලලා

අපේ‍්‍රල් 25 දින ඉන්දියාවේ මුම්බායි සිට ශ‍්‍රී ලංකාව වෙත ගෙන්වාගැනීමට නියමිත ලාංකික සිසුන්ගේ ගුවන් ටිකට්පතක් සදහා රුපියල් 58,650ක මුදලක් ශ‍්‍රීලංකන් ගුවන් සමාගම අය කරගෙන ඇති බව අනිද්දාට වාර්තා වේ.

සිසුන්ගේ මාපියන් කිහිපදෙනෙකු අප සමඟ අදහස් දක්වමින් පැවසුවේ කොවිඞ් 19 වසංගතය නිසා තමන් විශාල ආර්ථික  අපහසුතාවන්ට මුහුණ දී සිටින බවත් ආර්ථික අපහසුතාවන් මධ්‍යසේ වුවද තම දරුවන් ගෙන්වා ගැනීමට මුදල් දීමට සිදුවූ බවත්ය.

අපේ‍්‍රල් 23 වන දින බන්දුල ගුණවර්ධන අමාත්‍යවරයා කැබිනට් තීරණ දැනුම් දීම සඳහා පැවති මාධ්‍ය හමුවේදී ප‍්‍රකාශ කර තිබුණේ මෙරට සිසුන් 580ක් ඉන්දියානු රාජ්‍ය ශිෂ්‍යත්ව මත ඉන්දියාවට ගොස් අධ්‍යාපනය ලබන බවය. 

රුපියල් 58,650ක ගාස්තුව පැමිණීම සඳහා නියම කරන ලද එක් ගමන් වාරයකට පමණි. අප කළ සොයාබැලීම්වලදී වාර්තා වුණේ ටිකට්පතකින් අය කරගත් මෙම මුදල සාමාන්‍යයෙන් අය කළ යුතු මුදලට වඩා ඉහළ මුදලක් බවය. දෙසැම්බර් මාසයේ ඉන්දියාවේ සිට ලංකාවට යෑමට සහ ඒමට වැය වන්නේ රුපියල් 45000 කට ආසන්න මුදලක් බවත්, මෙම කාලසීමාව ගුවන් ගමන් අඩු කාලසීමාවක් බැවින් සාමාන්‍යයෙන් රුපියල් 30,000 කට පමණ ගුවන් ටිකට්පත් නියම වන බවත් අප කළ සොයාබැලීම්වලදී හෙළිවිය.

නේපාලය, බංග්ලාදේශය හා පාකිස්ථානයේද ලාංකික සිසුහු අධ්‍යාපනය ලබති. ඉන් බහුතරයක් රජයේ ශිෂ්‍යත්වධාරීහුය. කොවිඞ් 19 වසංගතය පැතිරීමත් සමග විදේශ විශ්වවිද්‍යාලවල අධ්‍යාපනය ලබන ශී‍්‍ර ලාංකික සිසුන් අධ්‍යාපනය ලබන රටවල අතරමං වී ඇති බැවින් ඔවුන් කඩිනමින් මෙරටට ගෙන ඒමට කටයුතු කරන බවත් බන්දුල ගුණවර්ධන මහතා වැඩිදුරටත් කියා තිබුණි.

සිසුන්ගෙන් මුදල් අය කරගැනීමට විරෝධය පළ කරමින් ලංකා ගුරු සංගමය නිවේදනයක් නිකුත් කර ඇත. ලංකා ගුරු සංගමයේ ලේකම් ජෝසෆ් ස්ටාලින්ගෙන් අප කළ විමසීමකදී පැවසුවේ කෝවිඞ් 19 වෛරසය හේතුවෙන් ඇති වී තිබෙන තත්වයන් පාලනය කිරීම වෙනුවෙන් චීනය, යුරෝපා සංගමය ආදි විවිධ රටවලින් ලංකාවට ආධාර ලැබී ඇති තත්වයක් තුළ මෙසේ එම වසංගත තත්වය මත විදේශ රටවල අතරමං වූ සිසුන් ගෙන්වා ගැනීමට මුදල් අය කිරීම බරපතළ කනගාටුදායක තත්වයක් බවය.

මෙම සිසුන් රජයේ වියදමින් ගෙන්වා ගැනීමට කටයුතු යොදන ලෙසත්, මේ වන විට ගුවන් ටිකට් පත් සඳහා ගෙවා ඇති මුදල් ආපසු ගෙවීමට කටයුතු යොදන ලෙසත් ලංකා ගුරු සංගමය විදේශ කටයුතු අමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධනගෙන් හා උසස් අධ්‍යාපන අමාත්‍ය  බන්දුල ගුණවර්ධනගෙන් ඉල්ලීමක්  කරන බවත් ඔහු පැවසීය.

මේ පිළිබඳව විමසීමට විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ මාධ්‍ය ප‍්‍රකාශිකා රුවන්ති දෙල්පිටිය මහත්මිය සම්බන්ධ කර ගැනීමට දූරකථන ඇමතුම් කිහිපයක් ලබා දුන් නමුත් සම්බන්ධ කර ගැනීමට නොහැකි විය.

ඉන්දියාවෙන් එන සිසුන්ගේ ටිකට්පත්වලට 58,650ක් ඉල්ලලා

අපේ‍්‍රල් 25 දින ඉන්දියාවේ මුම්බායි සිට ශ‍්‍රී ලංකාව වෙත ගෙන්වාගැනීමට නියමිත ලාංකික සිසුන්ගේ ගුවන් ටිකට්පතක් සදහා රුපියල් 58,650ක මුදලක් ශ‍්‍රීලංකන් ගුවන් සමාගම අය කරගෙන ඇති බව අනිද්දාට වාර්තා වේ.

සිසුන්ගේ මාපියන් කිහිපදෙනෙකු අප සමඟ අදහස් දක්වමින් පැවසුවේ කොවිඞ් 19 වසංගතය නිසා තමන් විශාල ආර්ථික  අපහසුතාවන්ට මුහුණ දී සිටින බවත් ආර්ථික අපහසුතාවන් මධ්‍යසේ වුවද තම දරුවන් ගෙන්වා ගැනීමට මුදල් දීමට සිදුවූ බවත්ය.

අපේ‍්‍රල් 23 වන දින බන්දුල ගුණවර්ධන අමාත්‍යවරයා කැබිනට් තීරණ දැනුම් දීම සඳහා පැවති මාධ්‍ය හමුවේදී ප‍්‍රකාශ කර තිබුණේ මෙරට සිසුන් 580ක් ඉන්දියානු රාජ්‍ය ශිෂ්‍යත්ව මත ඉන්දියාවට ගොස් අධ්‍යාපනය ලබන බවය. 

රුපියල් 58,650ක ගාස්තුව පැමිණීම සඳහා නියම කරන ලද එක් ගමන් වාරයකට පමණි. අප කළ සොයාබැලීම්වලදී වාර්තා වුණේ ටිකට්පතකින් අය කරගත් මෙම මුදල සාමාන්‍යයෙන් අය කළ යුතු මුදලට වඩා ඉහළ මුදලක් බවය. දෙසැම්බර් මාසයේ ඉන්දියාවේ සිට ලංකාවට යෑමට සහ ඒමට වැය වන්නේ රුපියල් 45000 කට ආසන්න මුදලක් බවත්, මෙම කාලසීමාව ගුවන් ගමන් අඩු කාලසීමාවක් බැවින් සාමාන්‍යයෙන් රුපියල් 30,000 කට පමණ ගුවන් ටිකට්පත් නියම වන බවත් අප කළ සොයාබැලීම්වලදී හෙළිවිය.

නේපාලය, බංග්ලාදේශය හා පාකිස්ථානයේද ලාංකික සිසුහු අධ්‍යාපනය ලබති. ඉන් බහුතරයක් රජයේ ශිෂ්‍යත්වධාරීහුය. කොවිඞ් 19 වසංගතය පැතිරීමත් සමග විදේශ විශ්වවිද්‍යාලවල අධ්‍යාපනය ලබන ශී‍්‍ර ලාංකික සිසුන් අධ්‍යාපනය ලබන රටවල අතරමං වී ඇති බැවින් ඔවුන් කඩිනමින් මෙරටට ගෙන ඒමට කටයුතු කරන බවත් බන්දුල ගුණවර්ධන මහතා වැඩිදුරටත් කියා තිබුණි.

සිසුන්ගෙන් මුදල් අය කරගැනීමට විරෝධය පළ කරමින් ලංකා ගුරු සංගමය නිවේදනයක් නිකුත් කර ඇත. ලංකා ගුරු සංගමයේ ලේකම් ජෝසෆ් ස්ටාලින්ගෙන් අප කළ විමසීමකදී පැවසුවේ කෝවිඞ් 19 වෛරසය හේතුවෙන් ඇති වී තිබෙන තත්වයන් පාලනය කිරීම වෙනුවෙන් චීනය, යුරෝපා සංගමය ආදි විවිධ රටවලින් ලංකාවට ආධාර ලැබී ඇති තත්වයක් තුළ මෙසේ එම වසංගත තත්වය මත විදේශ රටවල අතරමං වූ සිසුන් ගෙන්වා ගැනීමට මුදල් අය කිරීම බරපතළ කනගාටුදායක තත්වයක් බවය.

මෙම සිසුන් රජයේ වියදමින් ගෙන්වා ගැනීමට කටයුතු යොදන ලෙසත්, මේ වන විට ගුවන් ටිකට් පත් සඳහා ගෙවා ඇති මුදල් ආපසු ගෙවීමට කටයුතු යොදන ලෙසත් ලංකා ගුරු සංගමය විදේශ කටයුතු අමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධනගෙන් හා උසස් අධ්‍යාපන අමාත්‍ය  බන්දුල ගුණවර්ධනගෙන් ඉල්ලීමක්  කරන බවත් ඔහු පැවසීය.

මේ පිළිබඳව විමසීමට විදේශ කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ මාධ්‍ය ප‍්‍රකාශිකා රුවන්ති දෙල්පිටිය මහත්මිය සම්බන්ධ කර ගැනීමට දූරකථන ඇමතුම් කිහිපයක් ලබා දුන් නමුත් සම්බන්ධ කර ගැනීමට නොහැකි විය.

පුරප්පාඩු වූ පොලිස්පති තනතුර ගැන ව්‍යවස්ථා සභාවට දැනුම්දීමක් නෑ


මාර්තු 15 වැනිදා පොලිස්පති පූජිත් ජයසුන්දර විශ‍්‍රාම ගොස් මාසයක් ඉක්ම ගොස් ඇතත් නව පොලිස්පතිවරයෙකු පත් කරගැනීම සඳහා ජනාධිපතිවරයා ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාව වෙත නම් එවා නොමැති බවත්, පොලිස්පති තනතුර පුරප්පාඩු වීම ගැන කිසිදු දැනුම්දීමක් සිදුකර නොමැති බවත් වාර්තා වේ.


ඒ අනුව මේ වන විටත් පොලිස්පති තනතුර පුරප්පාඩු වී තිබෙන අතර, වැඩබලන පොලිස්පති ලෙස චන්දන වික‍්‍රමරත්න මහතා කටයුතු කරමින් සිටී.


ව්‍යවස්ථා සභාව අපේ‍්‍රල් 23 වැනිදා රැස්වී තිබුණේ මාසයකට පමණ පසුව වන අතර පොලිස්පතිවරයා පත් කරගැනීම පිළිබඳවත්, පොලිස්පති තනතුරේ පුරප්පාඩුව පිළිබඳවත් එම රැස්වීමේ න්‍යායපත‍්‍රයට කරුණු ඇතුළත් කර තිබුණේ නැත.
මේ පිළිබඳව කළ විමසීමකදී ව්‍යවස්ථා සභාවේ සාමාජිකයෙකු නිර්නාමිකව සිටිනු කැමතිව ප‍්‍රකාශ කළේ ජනාධිපතිවරයා තනතුර සඳහා නම් යෝජනා කර එවා නැති නිසාත් යෝජනා නොඑවීමට හේතු දැනුම්දීමක්ද කර නැති නිසාත් ඒ පිළිබඳව සාකච්ඡුා නොකළ බවය


මැතිවරණ සමයක් ප‍්‍රකාශයට පත් කර ඇති නිසා පොලිස්පති තනතුරේ පුරප්පාඩුව පිරවීම කළ නොහැකිදැයි අප කළ විමසීමේදී එම සාමාජිකයා ප‍්‍රකාශ කළේ එම කරුණ පිළිබඳව ව්‍යවස්ථා සභාව සාකා නොකළ බවය.

පොලිස්පති තනතුරට නාමයෝජනා එවා නැතත්, මැතිවරණ සමයේදී පොලිස් නිලධාරීන් කිහිපදෙනෙකුට ස්ථාන මාරු ලබාදී ඇති බව ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාවේ සාකච්ඡුාවට ගැනුණු බව ඔහු කීය.


ඒ පිළිබඳව සාකච්ඡුා කොට, ස්ථානමාරු පිළිබඳව මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව වෙත දැනුම් දීමට එහිදී තීන්දු කළ බව ඔහු වැඩිදුරටත් පැවසීය.