No menu items!
21.5 C
Sri Lanka
4 June,2026
Home Blog Page 332

පාර්ලිමේන්තුව කැඳවන්න, ආණ්ඩුවට අපි සහාය දෙනවා – පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතර පක්ෂ කියයි

මේ මොහොතේ පාර්ලිමේන්තුව කැඳවන ලෙස ඉල්ලා සිටින බවත්, ආණ්ඩුවට වගකීමෙන් සහයෝගය දීමට තමන් සූදානම් බවත් පාර්ලිමේන්තුවේ බහුතරය නියෝජනය කරන විපක්ෂයේ දේශපාලන පක්ෂවල නායකයන් නිවේදනයක් මගින් ප‍්‍රකාශ කර ඇත.

මුදල් අනුමත කරගැනීම, මෙම තත්වයට ගැළපෙන පරිදි නව පනත් ආදිය සම්මත කරගැනීම සඳහා සහයෝගය ලබාදෙන බව එමගින් දැනුම් දී ඇත.

රනිල් වික‍්‍රමසිංහ. ආර්. සම්බන්ධන්, සජිත් පේ‍්‍රමදාස, පාඨලී චම්පික රණවක, මනෝ ගනේෂන්, රිෂාඞ් බදියුදීන්, රවුෆ් හකීම් යන පක්ෂ නායකයන් එයට අත්සන් තබා ඇත. පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කරන බහුතර මන්ත‍්‍රීවරු ඔවුන් නායකත්වය දරන පක්ෂවලින් තේරී පත්ව සිටිති.

පාර්ලිමේන්තුව විසිරවීම සඳහා ජනාධිපතිවරයා මාර්තු 02 වැනිදා නිකුත් කළ නියෝගය අහෝසි කරන ලෙසත්, සැප්තැම්බර් දක්වා කාලය ඇති පාර්ලිමේන්තුව නැවත කැඳවන ලෙසත් එමගින් ඉල්ලා ඇත.

එම සම්පූර්ණ නිවේදනය මෙසේය.

‘කොවිඞ්-19 වසංගතය ව්‍යාප්ත වීම සහ එය මැඩපැවැත්වීමට රජය ගෙන ඇති ක‍්‍රියාමාර්ග ඇතුළු පසුබිම තුළ, ලෝකයේ අනෙක් රටවල මෙන්ම අපේ රටේද පෙර නොවූ විරූ අභියෝග ගණනාවක් මතු වී තිබේ. පසුගිය සතිය වනතුරු වසංගතයේ ව්‍යාප්තිය පාලනය කිරීමට හැකි වෙනු ඇතැයි අපේ රටේ ගොඩනගා තිබූ අපේක්ෂාව දැන් බිඳවැටෙමින් තිබේ. ඉදිරි සති කිහිපය තුළ තීරණාත්මක ලෙස එහි ව්‍යාප්තිය පාලනය කිරීමට නොහැකි වුවහොත්, දැනට රටේ පවතින මහජන සෞඛ්‍ය සේවා අර්බුදයට අමතරව ආර්ථික, සමාජීය හා දේශපාලන ක්ෂේත‍්‍ර වල අර්බුද ඇතිවිය හැකිය.

සිය ගණනක් ජනතාව ආසාදනය වීමත්, දහස් ගණනක් ජනතාවට ඔවුන්ගේ ජීවනෝපාය අහිමි වීමත්, බෙහෙවින් කණගාටුදායක තත්වයකි. පෙරටුගාමී සෞඛ්‍ය සේවකයන්, තමන්ගේ ආරක්ෂාවද නොතකා, අප සියල්ලන්ම ආරක්ෂා කිරීමට ඔවුන්ගේ උපරිම උත්සාහයන් දරමින් සිටිති. අපේ දේශපාලන තීන්දු හේතුවෙන් ඔවුන්ගේ උත්සාහයන් නිෂ්ඵල නොවිය යුතුය.

පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැර තිබීමත්, ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් නියමිත පරිදි නව පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය පැවැත්වීමට නොහැකි වීමත්, රටේ පවත්නා දේශපාලන වාතාවරණය තුළ අවිනිශ්චිතතාවයක් ඇති කිරීමට විශේෂයෙන් තුඩු දී තිබේ. මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව විසින් පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය සඳහා නියම කරන ලද 2020 ජුනි 20 වන දිනදීත් මැතිවරණය පැවැත්වීමට හැකි වේද යන්න අවිනිශ්චිතය. මෙම දිනයද, රටේ පවත්නා මහජන සෞඛ්‍ය තත්වය සලකා, නැවත සලකා බැලෙනු ඇති බව මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවද ප‍්‍රකාශ කර තිබේ.

නිදහස් හා සාධාරණ මැතිවරණයක් පැවැත්වීමට සුදුසු වාතාවරණයක් ඉදිරි මාස දෙක තුළදී බිහිවෙනු ඇතැයි අපට සාධාරණ අපේක්ෂාවක් තැබිය නොහැක. එමෙන්ම නුදුරු කාලයේදී මහ මැතිවරණයක් පැවැත්වීම මගින් අප රටේ ජනතාව විශාල සෞඛ්‍ය අවදානමකට අනාවරණය කිරීම නොකළ යුතු දෙයක් යැයි අපි සිතමු. ශ‍්‍රී ලංකා ජනතාව මැතිවරණ ව්‍යාපාරයට සක‍්‍රිය ලෙස සහභාගි වෙමින්ද, ඉහළ ප‍්‍රතිශතයක් ඡුන්දය දීමට ඉදිරිපත් වීමෙන්ද, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී ක‍්‍රියාවලිය වෙත තමන් සතු කැපවීම සෑම අවස්ථාවකදීම ප‍්‍රදර්ශනය කර ඇත. එබැවින් නිදහස් හා සාධාරණ මැතිවරණයක් සඳහා බාධා රහිත චන්ද ප‍්‍රචාරක ව්‍යාපාර වලටද අවකාශ තිබිය යුතුය. මහජන සහභාගීත්වයෙන් යුත් මැතිවරණ ප‍්‍රචාරක ව්‍යාපාර, කොවිඞ්-19 වෛරසය පැතිරීමට අනුබලයක් වනු ඇත. පසුගිය දිනවල සිදුවූ රෝගීන්ගේ සංඛ්‍යාවේ පෙර නොවූ විරූ වැඩිවීම අප අමතක නොකළ යුතුය.

අන් සෑම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයක මෙන්ම අප රටද පාලනය වන්නේ විධායකය, ව්‍යවස්ථාදායකය සහ අධිකරණය යන ආයතන තුනෙන් වන අතර ඒවාට එකිනෙකට වෙනස් හා නිශ්චිත වූ බලතල තිබේ. නීතියේ ආධිපත්‍යය පැවතීමට නම් මෙම ආයතන තුනම සක‍්‍රීයව පැවතීම අත්‍යවශ්‍ය වේ. ඒවායේ සක‍්‍රීය පැවැත්ම අප රටේ වතර්තමාන තත්වය නිසා අන් කවරදාටත් වඩා අද වැදගත් වී ඇත. එසේ වුවත් අප රටේ වර්තමාන අද අර්බුදයේ ඇති විශේෂත්වය නම් එය දිගහැරෙන්නේ පාර්ලිමේන්තුව අක‍්‍රිය කර ඇති පසුබිමක වීමයි. හදිසි අවස්ථාවක් පැන නැග ඇතැයි ජනාධිපතිතුමාට හැෙඟන්නේ නම්, විසුරුවාහැර ඇති පාර්ලිමේන්තුව යළි කැඳවීමට ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 70 වැනි ව්‍යවස්ථාව බලය ලබාදී ඇත. එම බලය ජනාධිපතිවරයා විසින් භාවිතා කර නැත. පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය නැවත නැවත කල් දැමීමට ඇති අවකාශය තුළ පාර්ලිමේන්තුව තවත් දිගු කලකට අක‍්‍රියව පැවතීමේ අනතුර රට ඉදිරියේ තිබේ.

අප විශ්වාස කරන්නේ විසුරුවාහැර ඇති පාර්ලිමේන්තුව නැවත කැඳවීම සහ පාර්ලිමේන්තුවේ නියෝජනය වන දේශපාලන පක්ෂ වලත්, මන්ත‍්‍රීවරුන්ගේත් සක‍්‍රිය සහයෝගය ලබාගැනීම මගින් දැනට පවත්නා අර්බුදය තුළ මතුවී ඇති හදිසි ගැටලූ ගණනාවක්ම නිරාකරණය කළ හැකි බවයි. මහජන සෞඛ්‍ය තත්වය නිසා පැන නැගී ඇති අර්බුදයට මුහුණ දීමට අවශ්‍ය නව සහ සුදුසු නීති පැනවීමත්, ඒකාබද්ධ අරමුදල රජයේ වියදම් සඳහා යොදා ගැනීමත් ඒ අතර ප‍්‍රධාන වේ.

අද අප සියලූදෙනාම මුහුණ පා සිටින්නේ පෙර නොවූ ආකාරයේ සහ කවදා අවසන්වනු ඇතිදැයි අනාවැකි කිව නොහැකි, බරපතල අර්බුදයකටය. මෙම අර්බුදය විසඳීම සඳහා විසුරුවාහැර ඇති පාර්ලිමේන්තුවේ මන්ත‍්‍රීන් වන අපට වගකීමක් ඇති අතර, ඒ සඳහා වගකිවයුතු සහයෝගීතාවයක් ජනාධිපතිවරයාට ලබා දීමට සූදානම් බව ප‍්‍රකාශ කර සිටිමු. පෙර නොවූ විරූ අර්බුදයක් මධ්‍යයේ දේශපාලන බෙදීම් අභිබවා යමින්, සියලූම දේශපාලන පක්ෂ සහ දේශපාලන නායකයන්ට, ජනතාවගේ සහ රටේ පොදු යහපත සඳශා එකට වැඩ කිරීමේ යුතුකමක් හා අභියෝගයක් ඇති බව අපි අවධාරණය කරමු.

අපේ රටේ ආණ්ඩුකරණ ක‍්‍රියාවලිය නිසි පරිදි, නීත්‍යනුකූලව සහ රටේ ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනුකූලව සිදුවන බවට සහතික කරගනු පිණිස, පාර්ලිමේන්තුවේදී ආණ්ඩුවට සහය දීමට අප සූදානම්ය. අප මෙම කාලය තුලදී වැටුප් ලබා නොගන්නා බවටත්, ආණ්ඩුව පරාජය කිරීමට උත්සාහ නොගන්නා බවටත්, ආණ්ඩුව ගන්නා අවශ්‍ය ක‍්‍රියාමාර්ග කඩාකප්පල් කිරීමට කටයුතු නොකරන බවටත් අපි ජනතාවට සහතික වෙමු. නීත්‍යනුකූලව පනවා නොතිබුණත් දැනට බලපවත්නා ‘ඇඳිරි නීතිය’ පවත්වාගැනීමට පූර්ණ සහයෝගය දැක්වීමෙන් අපි මේ බව දැනටමත් තහවුරු කර ඇත්තෙමු.

මෙම පසුබිම තුළ අප ගරු ජනාධිපතිතුමාගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ මෙම තීරණාත්මක අවස්ථාවේදී අප සද්භාවයෙන් ඉදිරිපත් කර සිටින ‘වගකීමෙන් සහයෝගය දීමේ’ යෝජනාවට යහපත් ප‍්‍රතිචාරයක් දක්වමින් පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවාහැරීමට 2020 මාර්තු 02 නිකුත් කළ නියෝගය ආපසු කැඳවන ලෙසයි. එසේ කිරීම කොරෝනා වෛරසයේ අභියෝගය ජයගැනීමට සහයෝගයෙන් සහ එක්ව වැඩ කිරීමටත්, එේ කරන සියලූ දේ නීත්‍යනුකූලව සහ ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවට එකඟව සිදුකිරීමටත් ඉඩ ප‍්‍රස්තාව ලබාදෙනු ඇති බව අපේ දැඩි විශ්වාසයයි. ඉන්පසුව පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයක් පැවැත්වීමට සුදුසු අවස්ථාව පැමිණ ඇතැයි හැෙඟන අවස්ථාවක පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමට ජනාධිපතිතුමාට හැකිවනු ඇත.

පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවාහැරීමේ නියෝගය ආපසු කැඳවීම නොකරන්නේ නම්, එයට විකල්ප ක‍්‍රියාමාර්ගයක් ලෙස, ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 70(7 )ව්‍යවස්ථාව ප‍්‍රකාරව ඇති බලතල අනුව අඩු තරමින් විසුරුවා ඇති පාර්ලිමේන්තුව යළි කැඳවන ලෙස ඉල්ලා සිටිමු. ‘වගකීමෙන් සහයෝගය දීමේ’ මෙම යෝජනාව අප ඉදිරිපත් කරන්නේ අවංක චෝදනාවෙන් පමණක් බවට අප ජනාධිපතිතුමාට සහ මුළු රටටම සහතික වන අතර, අප එසේ කරන්නේ කිසිදු සැඟවුණු න්‍යායපත‍්‍රයක් නොමැතිව සහ රටේත්, ජනතාවගේත් උපරිම සුභසිද්ධිය අරභයා බවත් ප‍්‍රකාශ කරමු.’

කොළඔ වරායේ තැන් දෙකක් වහයි

කොළඔ වරායේ නැව් නවත්වා තබන ස්ථානයක් වන බණ්ඩාරනායක පාලම සහ කොටුව ටෙලිකොම් සමාගම අසළ ඇති කැනල් යාඞ් යන ස්ථාන වසා ඇති බව වාර්තා වේ.

අපේ‍්‍රල් 26 වන දින බණ්ඩාරනායක පාලම වසා දමා ඇති අතර කැනල් යාඞ් වසා දමා ඇත්තේ අපේ‍්‍රල් 27 වන දිනය.

කැනල් යාඞ් ස්ථානයෙන් කරන්නේ කොළඔ වරායේ ජය බහලූම් කන්ටේනර් අංගණයෙන් පිටතට යන කන්ටේනර්වලට අදාල ලිපි ගොනු සකස් කිරිමය.

මෙසේ වසා දැමීමට සිදු වී ඇත්තේ අපේ‍්‍රල් 24 වන දින ද සොයිසා කාන්තා රෝහල ඇතුළත් කළ ගැබිණිය සමඟ රෝහලට ගොස් ඇති ඇගේ ඥාති සොහොයුරෙකු අපේ‍්‍රල් 23 වන දින බණ්ඩාරනායක පාලම සහ අපේ‍්‍රල් 24 වන දින කැනල්යාඞ් යන ස්ථාන වෙත පැමිණ ඇති බැවිනි. ඒ පුද්ගලයා කොළඔ වරායේ සේවකයෙකු නොවන අතර පෞද්ගලික ආයතනයක සේවය කරන බවත් එම ආයතනයට අයත් භාණ්ඩ නිදහස් කර ගැනීමට මෙසේ කොළඔ වරායට පැමිණ ඇති බවත් වාර්තා වේ.

මේ වන විට ඔහු නිරෝධායන කඳවුරකට යොමු කර ඇති බවත් පීසීආර් පරීක්ෂණයට යොමු කර ඇති බවත් වාර්තා වේ.

අනිද්දා  සමඟ අදහස් දක්වමින් වරාය සුහද සේවක සංගමයේ ලේකම් ලාල් බංගමුව පැවසූවේ මේ වන තෙක් කොළඔ වරාය තුළට පැමිණෙන පුද්ගලයන් අනුගමනය කළ යුතු  නිසි ආරක්ෂිත ක‍්‍රමවේදයක් හඳුන්වා දී නැති බවත් මේ පිළිබඳව වාචිකව වරායේ සභාපතිවරයා සමඟ කිහිපවතාවක්ම කතා කළ බවත්ය. වරායේ සේවකයන්ගේ ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් විධිමත් ක‍්‍රමවේදයක් සභාපතිවරයා සැදිය යුතු බවත් ඒ මහතා පැවසීය.

කොවිඞ් 19 වසංගතය පැතිරීමට පෙර අනුගමන කළ ක‍්‍රමවලටම මිනිසුන් පැමිණ තමන්ගේ භාණ්ඩ වරායෙන් නිදහස් කරගන්නා බවත් මේ වන විට කොළඔ වරායේ සේවකයන්ගේ ආරක්ෂාවක් නොමැති බවත් ඒ මහතා වැඩිදුරටත් පැවසීය.

සෞඛ්‍ය නිලධාරීන්ට සෞඛ්‍යාආරක්ෂිත ඇඳුම් නෑ

කොවිඞ් 19  වසංගතය හමුවේ ලංකාව පුරා සේවය කරන සෞඛ්‍ය ක්ෂේත‍්‍රයේ නිලධාරීන්ට ප‍්‍රමාණවත් අන්දමෙන් සෞඛ්‍යාරක්ෂිත පීපීඊ ඇඳුම් කට්ටල සහ මුහුණු ආවරණ (ෆේස් මාස්ක්) නොමැති බවත් එම නිලධාරීන් අනාරක්ෂිත තත්වයක් මුහුණ දී ඇති බවත් වාර්තා වේ.

අප සමඟ අදහස් දැක්වූ හෙද නිලධාරීන් කිහිපදෙනෙකු කීවේ බොහෝ නිලධාරීන් තමන් අතැති මුදල්වලින් කුඩ මසන රෙදි මිලදී ගෙන විකල්ප ඇඳුම් කට්ටල ඇඳ සේවය කරන බවය.

රජයේ හෙද නිලධාරීන්ගේ සංගමයේ සභාපති සමන් රත්නප‍්‍රිය ඒ බව තහවුරු කළේය. ඇතැම් නිලධාරීන් පරිත්‍යාගශීලීන් ලබාදුන් ඇඳුම් කට්ටල භාවිත කරන බවත් තම සංගමයේ මුදල්වලින්ද හැකි තරම් සෞඛ්‍ය නිලධාරීන්ට අවශ්‍ය ඇඳුම් කට්ටල මසා රෝහල් වෙත ලබා දීමට කටයුතු කරන බවත් ඔහු පැවසීය.

මේ බව කොළඹ ජාතික රෝහලේ බාහිර රෝගී අංශයේ සහ හදිසි අනතුරු ඒකකයේ සෞඛ්‍ය නිලධාරීහු කිහිපදෙනෙක්ද, වෛද්‍යවරු කිහිප දෙනෙක්ද තහවුරු කළේය.

ගුවන් හමුදාවේ තූර්ය වාදක කණ්ඩායමේ සාමාජිකයෙකුට කොවිඞ්


ගුවන් හමුදාවේ තූර්ය වාදක කණ්ඩායමේ සාමාජිකයෙකුට කොවිඩ් 19 ආසාදනය වී ඇතැයි පරීක්ෂණ වලින් තහවුරු වූ බව ගුවන් හමුදා මාධ්‍ය ප‍්‍රකාශක ගෘප් කපිතාන් දුෂාන් විජේසිංහ අනිද්දාට පැවසීය.


කොවිඩ් 19 වැළඳුණු නාවික හමුදා සාමාජිකයන් සමඟ ගනුදෙනු කළ ගුවන් හමුදා සාමාජිකයන් 30 ක් පමණ හමුනාගෙන ඔවුන්ව අපේ‍්‍රල් 26 වන දින පීසීආර් පරීක්ෂණයට යොමු කළ බව ඔහු කීය. එම පරීක්ෂණවලදී අදාල නිලධාරියාට කොවිඞ් 19 ආසාදනය වී ඇති බව තහවුරු වී ඇති බව ඔහු පැවසීය.


කොවිඩ් 19 අසාදනය වු නිලධාරියා සමඟ ගනුදෙනු කළ තවත් නිලධාරීන් 60 ක් පමණ හඳුනා ගත් බවත් එම නිලධාරීන්ව අපේ‍්‍රල් 27 වන දින කොවිඩ් පරීක්ෂණය සදහා යොමු කළ බවත් විජේසිංහ මහතා පැවසීය. එම පරීක්ෂණ වල ප‍්‍රතිඵල 27 වන දින රාත‍්‍රියේ හෝ 28 වන දින ලැබීමට නියමිත බවත් ඔහු පැවසීය.


කොවිඩ් 19 ආසාදනය වු අදාල නිලධාරීයා මේ වන විට කටුනායක ගුවන් හමුදා රෝහලේ ප‍්‍රතිකාර කරන බව ඔහු වැඩිදුරටත් පැවසීය.

දවසකට පරීක්ෂණ 3000ක් කරන්න ඕනෑ – රනිල් වික‍්‍රමසිංහ

0
TOKYO, JAPAN - OCTOBER 05: Sri Lankan Prime Minister Sri Lankan Prime Minister Ranil Wickremesinghe speaks during the Asahi Shimbun interview at a hotel on October 5, 2015 in Tokyo, Japan. Wickremesinghe is in a four-day tour to Japan. (Photo by The Asahi Shimbun via Getty Images)

තවත් උපකරණ ගන්න ඕනෑ

දෙවැනි රැල්ලකට සූදානම් වෙන්න ඕනෑ

මැතිවරණයට කලින් ආර්ථිකය පණගන්වන්න ඕනෑ


ශ‍්‍රී ලංකාවේ කොවිඞ්-19 හඳුනාගැනීම සඳහා සිදුකරන පරීක්ෂණ සංඛ්‍යාව තවත් වැඩිකළ යුතු බවත්, අඩුම තරමේ දිනකට පරීක්ෂණ 3000ක්වත් මීට පෙර සිටම සිදුකළ යුතුව තිබුණු බවත් හිටපු අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහ කියා තිබේ.


අවශ්‍ය උපකරණ ප‍්‍රමාණවත් නොවේ නම් මිලදී ගත යුතු බව ඔහු වැඩිදුරටත් කියා ඇත.


‘ද හින්දු’ පුවත්පත සමඟ සිදුකළ සම්මුඛ සාකච්ඡාවකදී ඔහු ඒ බව කියා ඇත.
ඉදිරි මහමැතිවරණය පිළිබඳව හින්දු පුවත්පත විමසූ අවස්ථාවේදී ඔහු ඒ බව කියා තිබුණි. සම්මුඛ සාකච්ඡුාවේ එම කොටස මෙසේය.


‘ප‍්‍රශ්නය – ශ‍්‍රී ලංකාවේ මැතිවරණ කොමිෂන් සභාව මහ මැතිවරණය ජුනි 20 දිනට නියම කිරීම පිළිබඳව ඔබේ අදහස මොකක්ද? විපක්ෂයේ කණ්ඩායම් එයට විරෝධය පළ කර තිබෙනවා.


පිළිතුර – දැනට තියෙන සංඛ්‍යාලේඛන දිහා බලනකොට, මට හිතාගන්න අමාරුයි. මැතිවරණය පවත්වන දිනය සෞඛ්‍ය විශේෂඥයන් තීරණය කළ යුතු දෙයක්. අපි යෝජනා කළේ දිගටම පරීක්ෂණ කරන්න කියලා. අඩු තරමේ දිනකට පරීක්ෂණ 3000කින්වත් පටන්ගන්න කියලා. එතකොට ඔබ දන්නවා, ජීවිතය සාමාන්‍ය තත්වයට පත්වුණොත් මැතිවරණය පවත්වන්න පුළුවන්. එසේ වුණොත් පැවැත්විය යුතුයි. අපටත් මැතිවරණයක් ඕනෑ. එහෙත් පරීක්ෂණ ඉදිරියටත් කරගෙන යන්න ඕනෑ. මුලින්ම ආර්ථිකය පණ ගන්වන්න ඕනෑ. පුරවැසියන්ට කන්න නැත්නම් එයාලා දුවගෙන ඇවිල්ලා ඡුන්දය දාන්නෙ නෑ. ආර්ථිකය ක‍්‍රියාත්මක කරන්නම ඕනෑ. යතුර තමයි ‘ටෙස්ටින්.. ටෙස්ටින්.. ටෙස්ටින්..’ අපි කිව්වෙ 3000කින්වත් පටන්ගන්න කියලා. ඒ සංඛ්‍යාව පවා ප‍්‍රමාණවත් නැහැ. එහෙත් ඒ සඳහාවත් පසුබිම හදාගන්න, ඊට පස්සේ ඒ සංඛ්‍යාව දෙගුණ කරන්න පටන්ගන්න කියලා කීවා.


ප‍්‍රශ්නය – මේ වන විට දිනකට පරීක්ෂණ 1000ක් පමණ සිදුකරනවා නේද?


පිළිතුර – ඔව්, දැන් ඔවුන් 1000ට ළං වෙන්න බලනවා. එහෙත් ඔවුන් පරීක්ෂණ සංඛ්‍යාව වැඩි කළ යුතුයි.


ප‍්‍රශ්නය – පරීක්ෂණ සංඛ්‍යාව ප‍්‍රමාණවත්ද?


පිළිතුර – මිලදී ගත හැකියි. අවශ්‍ය තරම් වෙළඳපලේ තියෙනවා. ඇතැම්විට මඳක් වැඩිපුර ගෙවන්න සිදුවේවි. ඒ වගේම ටිකක් කාලය ගත වේවි. එහෙත් රෝගයේ දෙවැනි රැල්ලක් ඇතිවුණොත් මොනවා වෙයිද? තෙවැනි රැල්ලක් ආවොත්? ජපානය මේ වන විට දෙවැනි රැල්ලකට සූදානම් වෙනවා. දකුණු කොරියාවත් සූදානම් වෙනවා. ජර්මනිය, චීනය, එංගලන්තය ඒ ගැන කතාකරනවා.’

අනුරංග ජයසිංහ

අත්‍යවශ්‍ය කරුණක් තිබේනම් අපෙන් විමසන්න ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය කියලා


ඇඳිරි නීතිය පවතින කාලසීමාවේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ විභාගයට ගත යුතු අත්‍යවශ්‍ය නීතිමය කාරණයක් තිබේ නම් ඒ පිළිබඳව විභාග කරන බවත්, එවැනි කටයුත්තකට පැමිණීම සඳහා අවශ්‍ය පුද්ගලයන්ට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය වෙත පැමිණීමට පහසුකම් ලබාදිය යුතු බවත් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ලිපියකින් දැනුම්දී ඇතැයි වාර්තා වේ.


එවැනි අත්‍යවශ්‍ය නීතිමය කරුණක් තිබේ නම් නීතිඥවරුන්ට පෙත්සම් ගොනු කිරීම හා ජනාධිපතිවරයාට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ මතය විමසීම් සිදුකිරීම ඇතුළු කටයුතු කළ හැකි බව එමගින් දැනුම් දී තිබේ.


අප සමඟ අදහස් දැක්වූ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ සේවය කරන නිලධාරියෙකු ප‍්‍රකාශ කළේ ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලය, නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව, නීතිඥ සංගමය ඇතුළු පාර්ශ්වයන් වෙත ඒ බව දැනුම් දෙමින් ලිපි යවා ඇති බවයි.


ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙහි ගොනුකරන නඩුවක දෘඪ පිටපත් ලබාගැනීම, එවැනි අත්‍යවශ්‍ය කාරණයක් විභාගයට ගැනීමේදී අවශ්‍ය පුද්ගලයන්ට ඇඳිරි නීතිය පවතින කාලසීමාවේදී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය වෙත පැමිණීම ඇතුළු කටයුතු සඳහා අවශ්‍ය පහසුකම් සපයාගැනීම එම ප‍්‍රධාන අරමුණක් බව එම නිලධාරියා පැවසීය.

වසංගතය අස්සෙන් දත් විලිස්සන ව්‍යසන ධනවාදය – රමිඳු පෙරේරා

0
Ephantus Mbatia, owner of the only bookshop at the church, attends the live internet streaming and broadcasting of the Good Friday service without worshippers, following the government measure to suspend church services to curb the spread of the COVID-19 coronavirus, at the All Saints' Cathedral in Nairobi, Kenya, on April 10, 2020. (Photo by Yasuyoshi CHIBA / AFP) (Photo by YASUYOSHI CHIBA/AFP via Getty Images)

කොරෝනා ආසාදිතයන් වැඩිපුර හමුවීම, නාවික හමුදා භටයන්ට කොරෝනා වැළඳීම, මැතිවරණය ඉලක්ක කොට ගෙන ඇඳිරි නීතිය ලිහිල් කිරීම ආදි වූ පුවත් දෙස පොදු ජනයාගේ අවධානය යොමු වී තිබූ ඉකුත් සතියේ (අපේ‍්‍රල් 17) ඬේලි මිරර් පුවත්පතේ ෆ‍්‍රැන්ක්ලීන් අමරසිංහ නම් මහතෙකු විසින් ලියන ලද ලිපියක් පළ වී තිබුණි. මෙම  ලිපිය නම් කොට තිබුණේ Employers and their ability to pay post COVID-19 (හාම්පුතුන් සහ පශ්චාත්- කෝවිඞ් යුගය තුළ ගෙවීම් කිරීමට ඔවුන්ට තිබෙන හැකියාව) යන නමිනි.

අමරසිංහ වූ කලි ලංකාවේ සේව්‍යයන්ගේ සම්මේලනයේ හිටපු ප‍්‍රධානියාය. ඔහුගේ ලිපියේ තර්කය වී තිබුණේ කෝවිඞ් වසංගත තත්වය නිසා මහා පරිමාණ ව්‍යාපාරිකයන්ට දුෂ්කර තත්වයක් ඇති වී තිබෙන බවත් මෙම අවස්ථාව විසින් පවතින කම්කරු නීති හා ප‍්‍රමිතිවල බරපතළ කප්පාදුවක් ඉල්ලා සිටින බවත්ය. ‘සමාජ සාධාරණත්වය’ පිළිබඳ අදහස ව්‍යාපාර කිරීමේ නිදහසට යටත්ව අර්ථකථනය කළ යුතු බවට කියා සිටින හෙතෙම විශේෂයෙන්ම නිදහස් වෙළඳ කලාප තුළ මාස තුනක කාලයක් දක්වා කම්කරු නීති බලපැවැත්වීම අත්හිටුවිය යුතු බවට යෝජනා කොට තිබුණි. එසේම කම්කරුවන් දොට්ට දැමීම සීමා කරන සේවකයන්ගේ සේවය අවසන් කිරීමේ පනත වෙනස් කිරීම දෙස මෙම අවස්ථාවේ අවධානය යොමුකළ යුතු බව ඔහු කියයි.

මේ අතර අපේ‍්‍රල් 06 වන දා කම්කරු අමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධනට ලිපියක් ලියන ලංකා සේව්‍යයන්ගේ සම්මේලනයේ ප‍්‍රධානි කණිෂ්ක වීරසිංහ එමගින් ඉල්ලීම් කිහිපයක් ඉදිරිපත් කොට තිබිණ. සේවක වැටුප් ගෙවීම සඳහා රජයෙන් සහනාධාර පැකේජයක් ඉල්ලා සිටීම, යම් නිශ්චිත කාලයක් දක්වා වැටුප්, නිවාඩු ඇතුළු සේවා කොන්දේසි සීරුමාරු කිරීමට හාම්පුතුන්ට අයිතිය ලබාදීම, සාමාන්‍ය වැඩ කාලය ඉක්මවා සේවකයන්ගෙන් වැඩ ගැනීමට සහ අතිකාල දීමනා රහිතව නිවාඩු දිනවල ඔවුන්ගෙන් වැඩ ගැනීමට අවසර දීම, ඇතැම් භාණ්ඩ මත වන ආනයන සීමා ලිහිල් කිරීම ආදි වූ ඉල්ලීම් ඒ අතර වේ. මෙම ඉල්ලීම් රජය පිළිගතහොත් ඇති විය හැකි තත්වය අමුතුවෙන් කිව යුතු නොවේ. විශාල ගණනක් පෞද්ගලික අංශ සේවකයන්ගේ රැුකියා අහිමි වනු ඇත. වැටුප් කප්පාදු වනු ඇත. අවිනිශ්චිත තත්වයන් යටතේ සේවා සුරක්ෂිතතාවක් නැතුව වැඩ කිරීමේ තත්වයට ඔවුන් පත්වනු ඇත. මේ වූ කලි ඉදිරියට මතු වීමට නියමිත බරපතළ අර්බුදයක; එනම් කොරෝනා වසංගතය මහා පරිමාණ සමාජ-ආර්ථික අර්බුදයක් බවට පොලාපැනීමේ අර්බුදයේ පෙරනිමිතිය.

ව්‍යුහමය ගැළපුම් ප‍්‍රතිසංස්කරණ

ලංකාවේ ඉහළම පෙළේ ව්‍යාපාරිකයන් නියෝජනය කරන සේව්‍යයන්ගේ සම්මේලනය වැනි ආයතන ඉදිරිපත් කරන මෙකී යෝජනා බැලූබැල්මට තාර්කික යැයි යමෙකුට හැඟී යාමට පුළුවන. පසුගිය දශක ගණනාව තිස්සේ අප කල්පනා කිරීමට පුරුදු වී සිටින්නේ ආර්ථිකයේ ධාවක ඇංජිම පෞද්ගලික ව්‍යවසායන් බවට වූ දෘෂ්ටියෙනි. ආර්ථිකය හොඳින් පැවැතීමට නම් ව්‍යාපාරිකයන්ට ලාභ තිබිය යුතුය. ව්‍යාපාරිකයන් අලාභ ලබන කල ආර්ථිකය බිඳ වැටේ. ව්‍යාපාරිකයන් අර්බුදයට යන්නේ නම්, කවර මිලක් හෝ ගෙවා ඔවුන් ගොඩගත යුතුය. සේවක අයිතිවාසිකම්, ශ‍්‍රමිකයන්ගේ යහපත, කම්කරු නීති රීති ආදි සියල්ල ව්‍යාපාරිකයාගේ යහපත නම් මූලික කරුණට යටත්ය. පශ්චාත්-කොරෝනා සමාජ අර්බුදයට විසඳුම් ලෙස ඉදිරිපත් වී ඇති එක් පිළිතුරක් වන්නේ වෙළඳපොල මූලධර්මවාදය; එනම් වෙළඳපොලට සුමට හැසිරීමට ඉඩ දුන් කල අර්බුද යථා තත්වයට පත්වනු ඇති බවට වූ උපකල්පනය මත ඉදිරිපත් වන මෙම ඉදිරි දැක්මයි. මේ තුළ ආර්ථිකය යළි පුනර්ජීවනයේ වගකීම පෞද්ගලික අංශයට ලබාදෙන අතර ඒ සඳහා ඔවුනට තිබෙන – කම්කරු නීති වැනි – බාධා ඉවත් කිරීමේ පහසුකම් සපයන්නා ලෙස රජය ක‍්‍රියා කරයි. 

මේ ඉදිරි දර්ශනය ෆ‍්‍රැන්ක්ලීන් අමරසිංහගේ හෝ කණිෂ්ක වීරසිංහගේ මනස්ගාතයක් නොවේ. පසුගිය මාර්තු 23 වන දා ලෝක බැංකුව වෙනුවෙන් එහි සභාපති ඬේවිඞ් මැල්පස් නිවේදනයක් නිකුත් කළ අතර ගෝලීය වශයෙන් ඇති වීමට නියමිත අවපාතයට මුහුණ දීමට ඔවුන් අදහස් කරන ආකාරය පිළිබඳ පොදු අදහසක් එමගින් ඉදිරිපත් කෙරිණ. ඔහුගේම වචනවලින් කියනවා නම්,

‘යළි නැගී සිටීම සඳහා සහ එලෙස නැගී සිටීම ශක්තිමත් එකක් වන බවට සහතික කිරීම සඳහා යන කාලය හැකි තාක් අවම කරගැන්මට නම් රටවල් ව්‍යුහාත්මක ගැළපුම් ප‍්‍රතිසංස්කරණ ක‍්‍රියාවට නැංවිය යුතුය. අධික ලෙස සහනාධාර ලබාදෙන, බලපත‍්‍ර-රෙජිමයන් පවතින, ආරක්ෂණවාදී වෙළඳ ප‍්‍රතිපත්ති තිබෙන හා නඩුහබ අධික වීමේ හැකියාව ආදි බාධා පවතින රටවල් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල වෙළඳපොලවල් පුබුදු කිරීම අරභයා අපි ඔවුන් සමග එක්ව වැඩ කරමු’

මෙහි අර්ථය කුමක්ද? වෙළඳපොල ස්වීය යාන්ත‍්‍රණයකි. නැවත ආර්ථිකය ගොඩගැනීම සඳහා තිබෙන එකම මාවත එම ස්වීය යාන්ත‍්‍රණයට ඉඩ දීමය. ව්‍යුහාත්මක ගැළපුම් පිළිවෙත් යනු 1980 ගණන්වල සිට ලෝක බැංකුව හා ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල වැනි ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය ආයතන – විශේෂයෙන් තුන්වන ලෝකයේ රටවල් – මත පැටවූ ආර්ථික ප‍්‍රතිසංස්කරණ පැකේජයන්ය. ගෝලීය ප‍්‍රාග්ධනයට මෙම රටවල් ඒකාග‍්‍ර වීමට තිබෙන බාධා ඉවත් කිරීම එමගින් අරමුණු වූ අතර රාජ්‍ය ආයතන පෞද්ගලිකකරණය කිරීමේ සිට පහළ පන්තික ජනයාට ලබාදෙන සුබසාධන කපා දැමීම, සුබසාධන සේවා වෙළඳපොලකරණයට ලක්කිරීම, දේශීය සුළු නිෂ්පාදකයන් ආරක්ෂා කිරීමෙන් රජය ඉවත් වීම ආදිය මේ යටතේ ක‍්‍රියාවට නැංවිණ. මෙම ව්‍යුහමය ගැළපුම් පිළිවෙත්වල ප‍්‍රතිඵල ලෙස තුන්වන ලෝකයේ රටවල ගම්බද ගොවි ජනයා ඇතුළු සුළු නිෂ්පාදකයන් බංකොලොත්භාවයට පත්වූහ. මයික් ඬේවිස් නම් ශාස්ත‍්‍රඥයා සිය Planet of Slums (මුඩුක්කු ලෝකය) කෘතිය තුළ විචිත‍්‍ර ලෙස විස්තර කරන පරිදි අප‍්‍රිකානු හා ආසියානු රටවල් බොහොමයක මුඩුක්කු ජනගහනය 1980 ගණන්වලට පසු මහා පරිමාණ ලෙස ඉහළ යාමට හේතුව ව්‍යුහාත්මක ගැළපුම් පිළිවෙත් නිසා ගම්බද ආර්ථිකයන්වල සිදු වූ පරිහාණියයි. ඒ නිසා ලක්ෂ ගණන් ජනයා අවිධිමත් ලෙස නගරවලට ඇදීඒමයි. මෙලෙස පහළ පන්තික ජනයා අස්වාමික වූවද මේ රටවල සීමිත පිරිසක්; උදාහරණ ලෙස ආනයන ලිහිල් කිරීම නිසා භාණ්ඩ ආනයනයෙන් පොහොසත් වූ වෙළෙඳුන් හා පෞද්ගලිකකරණය කළ රාජ්‍ය වත්කම් මගින් ධනය වැඩිකරගත් ධනපතීන් ආදිහු මෙම ප‍්‍රතිපත්තිවලින් වාසි ලැබූහ.

ව්‍යසන ධනවාදය

අපට පෙනෙන්ට තිබෙන්නේ වසංගත තත්වය නිසා ඇති වූ අර්බුදය ගෝලීය වශයෙන් ප‍්‍රාග්ධනයේ බලය වඩා තහවුරු කරගැන්ම සඳහා වූ අවස්ථාවක් ලෙස යොදාගැන්මට තිබෙන සම්භාවිතාව ඉතාම ඉහළ බවයි. එනම් ධනවත් ස්ථරවලට වඩා වාසි සැලසෙන ලෙස සහ දුගී ජන කොටස් මත බර පැටවෙන ලෙස අර්බුදය කළමනාකරණය වීමට තිබෙන සම්භාවිතාව බෙහෙවින් අධික බවයි. එපමණක් නොවේ. ධනවත් කොටස්වලට තවත් උපරිමයෙන් ලාභ උපයා ගැන්මට මෙතෙක් පැවැති බාධා ඉවත් කරගත හැකි; එනයින් හඬක් නොමැති ජනයා තවදුරටත් අගතියට ගොදුරු වීමට නියමිත ‘අවස්ථාවක්’ ලෙස  මෙම අර්බුදය යොදාගැන්මට ඉඩ තිබෙන බවයි.

2008 දී zhock Doctrine නමින් කෘතියක් රචනා කරන කැනේඩියානු ශාස්ත‍්‍රඥ නයෝමි ක්ලයින් ස්වාභාවික හෝ ස්වාභාවික නොවන ආපදා අවස්ථාවලදී එම ආපදාව ලාභ ඉල්ලමක් බවට හරවා ගැන්මට මහා පරිමාණ සමාගම් කටයුතු කරන ආකාරය විස්තර කරනු සඳහා ‘ව්‍යසන ධනවාදය’ (Disaster Capitalism ) නම් ප‍්‍රවාදය ඉදිරිපත් කළාය. ව්‍යසන ධනවාදය යනු ආපදා තත්වය ලාභ ලැබීමේ ව්‍යවසායක් බවට පරිවර්තනය කරගැනීමයි. උදාහරණ ලෙස කුණාටුවක් නිසා විනාශ වූ යටිතල පහසුකම් නැවත ඉදිකරදීමේ කොන්ත‍්‍රාත්තුවක් මහා පරිමාණ ඉදිකිරීමේ සමාගමක් විසින් මැදිහත් වී ලබාගන්නා විට එහි දී සිදුවන්නේ පොදු ආපදාවකට ලබාදෙන ප‍්‍රතිචාරය ‘පෞද්ගලිකකරණය’ කිරීම හරහා පෞද්ගලික ලාභ උපයා ගැනීමය. කම්පන ප‍්‍රතිකර්මය යනු දේශපාලන අධිෂ්ඨානයක් සහිතව, ව්‍යාපාර හා සමාගම්වලට හිතවත් ලෙස සමාජ ආර්ථික තලය තියුණු ලෙස ප‍්‍රතිසංවිධානය කිරීම සඳහා වූ අවස්ථාවක් ලෙස ව්‍යසන අවස්ථාවක් යොදාගැනීමයි. මේ වනවිට එක්සත් ජනපදයේ විරෝධයට ලක්ව තිබෙන ෆොසිල-ඉන්ධන සමාගම්වල ඇතැම් ව්‍යාපෘතීන් ඉදිරියට ගෙන යාම පහසු කරවීම සඳහා ඇතැම් ප‍්‍රාන්ත නීති සම්මත කරයි. වසංගත හදිසි තත්වය නිසා පෙර මෙන් ඊට විරෝධය පෑමට සංවිධානය වීමේ හැකියාව පාරිසරික ක‍්‍රියාධරයන්ට නොමැත. ආපදාව ඉල්ලමක් වන්නේ එසේය. ගැමි වහරට අනුව කියනවා නම්, ව්‍යවසන ධනවාදය යනු බොර දියේ ලාභ ගැරීමකි.

මෙම ගෝලීය සන්දර්භයෙන් ලංකාව නිදහස් නැත. ව්‍යුහමය ගැළපුම්වල අවශ්‍යතාව පිළිබඳ ලෝක බැංකුවේ හැඟවුම් සහ ලංකාවේ ව්‍යපාරික පන්තියේ; එම පන්තියේ සංවිධානාත්මක නියෝජනය වන සේව්‍ය සම්මේලනයේ යෝජනා බැ?රුම් ලෙස සැලකීමට සිදුවන්නේ මෙම සන්දර්භය තුළය. ආර්ථික අවපාතයට මුහුණ දෙන්නේ කෙසේදැයි ජාතික ආර්ථිකය හා දේශීය නිෂ්පාදනය නැංවීම ආදි අලංකාරෝක්තීන්ට එහා ගිය සංයුක්ත අදහසක් රජය විසින් තවමත් ඉදිරිපත් කොට නැත. මේ වනවිට පහළ ආදායම්ලාභී පවුල් ඉලක්ක කොට ගෙන සහනාධාර පැකේජයක් රජය විසින් හඳුන්වා දී තිබෙන අතර – මෙය යහපත් ක‍්‍රියාමාර්ගයක් වුවද – එහි ප‍්‍රමාණවත්භාවය සංසන්දනාත්මක අර්ථයෙන් ප‍්‍රශ්න කිරීමට ලක් වී තිබේ. උදාහරණ ලෙස, ආර්ථික විශ්ලේෂක අහිලන් කදිරගාමර් පෙන්වා දෙන පරිදි දුගී ජනයාට ලබාදෙන රුපියල් පන්දහසේ දීමනාව සඳහා රජය කළ වැය දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් සියයට 0.13 තරම් සුළු අගයකි. ඊට සාපේක්ෂව, බංගලාදේශය (2.5%), පකිස්ථානය (2%) ආදි කලාපීය රටවල් හා කේරල ප‍්‍රාන්තය – එම ප‍්‍රාන්තයේ දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් සියයට 2.5 ක් ලෙස – ලංකාවට වඩා ඉදිරියෙන් සිටී.

කෙසේ වුවද තීරණාත්මක පරීක්ෂණය වන්නේ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය ආයතන සහ ලංකාවේ සංවිධිත ධනපති පන්තිය ඉදිරියේ රජය කුමන ප‍්‍රතිචාරයක් දක්වාවිද යන්නය. අර්බුදයෙන් ගොඩ ඒමට යැයි කියමින් ව්‍යුහමය ගැළපුම් සිදු කිරීම, අනම්‍ය යැයි හාම්පුතුන් හෙළා දකින කම්කරු නීති කප්පාදු කිරීම ආදිය සම්බන්ධ වූ තෙරපුමට රජයේ ප‍්‍රතිචාරය කුමක් විය හැකිද? පසුගිය දා ආර්ථික පුනර්ජීවනය හා දරිද්‍රතාව තුරන් කිරීම සඳහා කාර්යසාධක බලකායක් රජය විසින් පත්කළ අතර මෙහි සංයුතිය අපූර්ව එකකි. රජයේ නිලධාරීන්ට අමතරව පහත පිරිස මෙම බලකායේ සාමාජිකත්වය දරති: නේචර් සීක‍්‍රට්ස් සමාගමේ හිමිකරු, මාස් හෝල්ඩිංස් සභාපති, රයිගම් ප‍්‍රධාන විධායක නිලධාරී, ඊ.බී. ක‍්‍රීසී සමාගමේ හා සන්මික් සමූහයේ අධ්‍යක්ෂකවරුන්, රජයේ කාර්ය සාධක බලකායක පෞද්ගලික ධනවතුන් ඉටු කරන භූමිකාව කුමක්ද? හේතුව පරදු පාර්ශ්වයන් සම්බන්ධ කරගැන්ම නම්, සිත්ගන්නාසුලූ කරුණ වන්නේ අර්බුදය නිසා දුෂ්කරතාවට ලක්වීමට නියමිත විශාලතම ජන කොටස වන ශ‍්‍රමිකයන් නියෝජනය කරන වෘත්තීය සමිතියක හෝ කම්කරු සංවිධානයක එකදු නියෝජිතයෙකු නාමිකව හෝ බලකායේ නැතිවීමය!

මෙම ධනවත් ව්‍යාපාරිකයන් සමග එක්ව රජය ඉදිරිපත් කරන ‘පුනර්ජීවන’ සැලැස්ම කුමක් වනු ඇද්ද? ප‍්‍රාග්ධනයට පහසුකම් සැලසෙන ලෙස කම්කරු නීති ඇතුළු සමාජ ආරක්ෂණයන් කප්පාදු කරන ලෙස සංවිධිත ව්‍යාපාරික තන්ත‍්‍රය රජය වෙත ඉල්ලීම් කොට තිබෙන තතු යටතේ මෙබඳු කමිටුවක පක්ෂපාතීත්වය කවර අතකට දිශාගත වනු ඇද්ද? රජය නිශ්චිත වැඩපිළිවෙළක් ඉදිරිපත් කරන තුරු ඒ පිළිබඳ අදහස් දැක්වීම මොහොතකට කල් දැමීම සාධාරණ වන නමුදු පැහැදිලිවම එකක් කිව හැක; ව්‍යසන ධනවාදය දොරකඩ ය. අවධානය, දැනුවත් වීම හා විකල්ප අදහස් ප‍්‍රවර්ධනය එම නිසා අන් කවරදාටත් වඩා ඇවැසිය.

ඡායාරූපය : ලක්රුවන් වන්නිආරච්චි / Getty Images

වසංගතය අස්සෙන් දත් විලිස්සන ව්‍යසන ධනවාදය – රමිඳු පෙරේරා

0
Ephantus Mbatia, owner of the only bookshop at the church, attends the live internet streaming and broadcasting of the Good Friday service without worshippers, following the government measure to suspend church services to curb the spread of the COVID-19 coronavirus, at the All Saints' Cathedral in Nairobi, Kenya, on April 10, 2020. (Photo by Yasuyoshi CHIBA / AFP) (Photo by YASUYOSHI CHIBA/AFP via Getty Images)

කොරෝනා ආසාදිතයන් වැඩිපුර හමුවීම, නාවික හමුදා භටයන්ට කොරෝනා වැළඳීම, මැතිවරණය ඉලක්ක කොට ගෙන ඇඳිරි නීතිය ලිහිල් කිරීම ආදි වූ පුවත් දෙස පොදු ජනයාගේ අවධානය යොමු වී තිබූ ඉකුත් සතියේ (අපේ‍්‍රල් 17) ඬේලි මිරර් පුවත්පතේ ෆ‍්‍රැන්ක්ලීන් අමරසිංහ නම් මහතෙකු විසින් ලියන ලද ලිපියක් පළ වී තිබුණි. මෙම  ලිපිය නම් කොට තිබුණේ Employers and their ability to pay post COVID-19 (හාම්පුතුන් සහ පශ්චාත්- කෝවිඞ් යුගය තුළ ගෙවීම් කිරීමට ඔවුන්ට තිබෙන හැකියාව) යන නමිනි.

අමරසිංහ වූ කලි ලංකාවේ සේව්‍යයන්ගේ සම්මේලනයේ හිටපු ප‍්‍රධානියාය. ඔහුගේ ලිපියේ තර්කය වී තිබුණේ කෝවිඞ් වසංගත තත්වය නිසා මහා පරිමාණ ව්‍යාපාරිකයන්ට දුෂ්කර තත්වයක් ඇති වී තිබෙන බවත් මෙම අවස්ථාව විසින් පවතින කම්කරු නීති හා ප‍්‍රමිතිවල බරපතළ කප්පාදුවක් ඉල්ලා සිටින බවත්ය. ‘සමාජ සාධාරණත්වය’ පිළිබඳ අදහස ව්‍යාපාර කිරීමේ නිදහසට යටත්ව අර්ථකථනය කළ යුතු බවට කියා සිටින හෙතෙම විශේෂයෙන්ම නිදහස් වෙළඳ කලාප තුළ මාස තුනක කාලයක් දක්වා කම්කරු නීති බලපැවැත්වීම අත්හිටුවිය යුතු බවට යෝජනා කොට තිබුණි. එසේම කම්කරුවන් දොට්ට දැමීම සීමා කරන සේවකයන්ගේ සේවය අවසන් කිරීමේ පනත වෙනස් කිරීම දෙස මෙම අවස්ථාවේ අවධානය යොමුකළ යුතු බව ඔහු කියයි.

මේ අතර අපේ‍්‍රල් 06 වන දා කම්කරු අමාත්‍ය දිනේෂ් ගුණවර්ධනට ලිපියක් ලියන ලංකා සේව්‍යයන්ගේ සම්මේලනයේ ප‍්‍රධානි කණිෂ්ක වීරසිංහ එමගින් ඉල්ලීම් කිහිපයක් ඉදිරිපත් කොට තිබිණ. සේවක වැටුප් ගෙවීම සඳහා රජයෙන් සහනාධාර පැකේජයක් ඉල්ලා සිටීම, යම් නිශ්චිත කාලයක් දක්වා වැටුප්, නිවාඩු ඇතුළු සේවා කොන්දේසි සීරුමාරු කිරීමට හාම්පුතුන්ට අයිතිය ලබාදීම, සාමාන්‍ය වැඩ කාලය ඉක්මවා සේවකයන්ගෙන් වැඩ ගැනීමට සහ අතිකාල දීමනා රහිතව නිවාඩු දිනවල ඔවුන්ගෙන් වැඩ ගැනීමට අවසර දීම, ඇතැම් භාණ්ඩ මත වන ආනයන සීමා ලිහිල් කිරීම ආදි වූ ඉල්ලීම් ඒ අතර වේ. මෙම ඉල්ලීම් රජය පිළිගතහොත් ඇති විය හැකි තත්වය අමුතුවෙන් කිව යුතු නොවේ. විශාල ගණනක් පෞද්ගලික අංශ සේවකයන්ගේ රැුකියා අහිමි වනු ඇත. වැටුප් කප්පාදු වනු ඇත. අවිනිශ්චිත තත්වයන් යටතේ සේවා සුරක්ෂිතතාවක් නැතුව වැඩ කිරීමේ තත්වයට ඔවුන් පත්වනු ඇත. මේ වූ කලි ඉදිරියට මතු වීමට නියමිත බරපතළ අර්බුදයක; එනම් කොරෝනා වසංගතය මහා පරිමාණ සමාජ-ආර්ථික අර්බුදයක් බවට පොලාපැනීමේ අර්බුදයේ පෙරනිමිතිය.

ව්‍යුහමය ගැළපුම් ප‍්‍රතිසංස්කරණ

ලංකාවේ ඉහළම පෙළේ ව්‍යාපාරිකයන් නියෝජනය කරන සේව්‍යයන්ගේ සම්මේලනය වැනි ආයතන ඉදිරිපත් කරන මෙකී යෝජනා බැලූබැල්මට තාර්කික යැයි යමෙකුට හැඟී යාමට පුළුවන. පසුගිය දශක ගණනාව තිස්සේ අප කල්පනා කිරීමට පුරුදු වී සිටින්නේ ආර්ථිකයේ ධාවක ඇංජිම පෞද්ගලික ව්‍යවසායන් බවට වූ දෘෂ්ටියෙනි. ආර්ථිකය හොඳින් පැවැතීමට නම් ව්‍යාපාරිකයන්ට ලාභ තිබිය යුතුය. ව්‍යාපාරිකයන් අලාභ ලබන කල ආර්ථිකය බිඳ වැටේ. ව්‍යාපාරිකයන් අර්බුදයට යන්නේ නම්, කවර මිලක් හෝ ගෙවා ඔවුන් ගොඩගත යුතුය. සේවක අයිතිවාසිකම්, ශ‍්‍රමිකයන්ගේ යහපත, කම්කරු නීති රීති ආදි සියල්ල ව්‍යාපාරිකයාගේ යහපත නම් මූලික කරුණට යටත්ය. පශ්චාත්-කොරෝනා සමාජ අර්බුදයට විසඳුම් ලෙස ඉදිරිපත් වී ඇති එක් පිළිතුරක් වන්නේ වෙළඳපොල මූලධර්මවාදය; එනම් වෙළඳපොලට සුමට හැසිරීමට ඉඩ දුන් කල අර්බුද යථා තත්වයට පත්වනු ඇති බවට වූ උපකල්පනය මත ඉදිරිපත් වන මෙම ඉදිරි දැක්මයි. මේ තුළ ආර්ථිකය යළි පුනර්ජීවනයේ වගකීම පෞද්ගලික අංශයට ලබාදෙන අතර ඒ සඳහා ඔවුනට තිබෙන – කම්කරු නීති වැනි – බාධා ඉවත් කිරීමේ පහසුකම් සපයන්නා ලෙස රජය ක‍්‍රියා කරයි. 

මේ ඉදිරි දර්ශනය ෆ‍්‍රැන්ක්ලීන් අමරසිංහගේ හෝ කණිෂ්ක වීරසිංහගේ මනස්ගාතයක් නොවේ. පසුගිය මාර්තු 23 වන දා ලෝක බැංකුව වෙනුවෙන් එහි සභාපති ඬේවිඞ් මැල්පස් නිවේදනයක් නිකුත් කළ අතර ගෝලීය වශයෙන් ඇති වීමට නියමිත අවපාතයට මුහුණ දීමට ඔවුන් අදහස් කරන ආකාරය පිළිබඳ පොදු අදහසක් එමගින් ඉදිරිපත් කෙරිණ. ඔහුගේම වචනවලින් කියනවා නම්,

‘යළි නැගී සිටීම සඳහා සහ එලෙස නැගී සිටීම ශක්තිමත් එකක් වන බවට සහතික කිරීම සඳහා යන කාලය හැකි තාක් අවම කරගැන්මට නම් රටවල් ව්‍යුහාත්මක ගැළපුම් ප‍්‍රතිසංස්කරණ ක‍්‍රියාවට නැංවිය යුතුය. අධික ලෙස සහනාධාර ලබාදෙන, බලපත‍්‍ර-රෙජිමයන් පවතින, ආරක්ෂණවාදී වෙළඳ ප‍්‍රතිපත්ති තිබෙන හා නඩුහබ අධික වීමේ හැකියාව ආදි බාධා පවතින රටවල් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල වෙළඳපොලවල් පුබුදු කිරීම අරභයා අපි ඔවුන් සමග එක්ව වැඩ කරමු’

මෙහි අර්ථය කුමක්ද? වෙළඳපොල ස්වීය යාන්ත‍්‍රණයකි. නැවත ආර්ථිකය ගොඩගැනීම සඳහා තිබෙන එකම මාවත එම ස්වීය යාන්ත‍්‍රණයට ඉඩ දීමය. ව්‍යුහාත්මක ගැළපුම් පිළිවෙත් යනු 1980 ගණන්වල සිට ලෝක බැංකුව හා ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල වැනි ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය ආයතන – විශේෂයෙන් තුන්වන ලෝකයේ රටවල් – මත පැටවූ ආර්ථික ප‍්‍රතිසංස්කරණ පැකේජයන්ය. ගෝලීය ප‍්‍රාග්ධනයට මෙම රටවල් ඒකාග‍්‍ර වීමට තිබෙන බාධා ඉවත් කිරීම එමගින් අරමුණු වූ අතර රාජ්‍ය ආයතන පෞද්ගලිකකරණය කිරීමේ සිට පහළ පන්තික ජනයාට ලබාදෙන සුබසාධන කපා දැමීම, සුබසාධන සේවා වෙළඳපොලකරණයට ලක්කිරීම, දේශීය සුළු නිෂ්පාදකයන් ආරක්ෂා කිරීමෙන් රජය ඉවත් වීම ආදිය මේ යටතේ ක‍්‍රියාවට නැංවිණ. මෙම ව්‍යුහමය ගැළපුම් පිළිවෙත්වල ප‍්‍රතිඵල ලෙස තුන්වන ලෝකයේ රටවල ගම්බද ගොවි ජනයා ඇතුළු සුළු නිෂ්පාදකයන් බංකොලොත්භාවයට පත්වූහ. මයික් ඬේවිස් නම් ශාස්ත‍්‍රඥයා සිය Planet of Slums (මුඩුක්කු ලෝකය) කෘතිය තුළ විචිත‍්‍ර ලෙස විස්තර කරන පරිදි අප‍්‍රිකානු හා ආසියානු රටවල් බොහොමයක මුඩුක්කු ජනගහනය 1980 ගණන්වලට පසු මහා පරිමාණ ලෙස ඉහළ යාමට හේතුව ව්‍යුහාත්මක ගැළපුම් පිළිවෙත් නිසා ගම්බද ආර්ථිකයන්වල සිදු වූ පරිහාණියයි. ඒ නිසා ලක්ෂ ගණන් ජනයා අවිධිමත් ලෙස නගරවලට ඇදීඒමයි. මෙලෙස පහළ පන්තික ජනයා අස්වාමික වූවද මේ රටවල සීමිත පිරිසක්; උදාහරණ ලෙස ආනයන ලිහිල් කිරීම නිසා භාණ්ඩ ආනයනයෙන් පොහොසත් වූ වෙළෙඳුන් හා පෞද්ගලිකකරණය කළ රාජ්‍ය වත්කම් මගින් ධනය වැඩිකරගත් ධනපතීන් ආදිහු මෙම ප‍්‍රතිපත්තිවලින් වාසි ලැබූහ.

ව්‍යසන ධනවාදය

අපට පෙනෙන්ට තිබෙන්නේ වසංගත තත්වය නිසා ඇති වූ අර්බුදය ගෝලීය වශයෙන් ප‍්‍රාග්ධනයේ බලය වඩා තහවුරු කරගැන්ම සඳහා වූ අවස්ථාවක් ලෙස යොදාගැන්මට තිබෙන සම්භාවිතාව ඉතාම ඉහළ බවයි. එනම් ධනවත් ස්ථරවලට වඩා වාසි සැලසෙන ලෙස සහ දුගී ජන කොටස් මත බර පැටවෙන ලෙස අර්බුදය කළමනාකරණය වීමට තිබෙන සම්භාවිතාව බෙහෙවින් අධික බවයි. එපමණක් නොවේ. ධනවත් කොටස්වලට තවත් උපරිමයෙන් ලාභ උපයා ගැන්මට මෙතෙක් පැවැති බාධා ඉවත් කරගත හැකි; එනයින් හඬක් නොමැති ජනයා තවදුරටත් අගතියට ගොදුරු වීමට නියමිත ‘අවස්ථාවක්’ ලෙස  මෙම අර්බුදය යොදාගැන්මට ඉඩ තිබෙන බවයි.

2008 දී zhock Doctrine නමින් කෘතියක් රචනා කරන කැනේඩියානු ශාස්ත‍්‍රඥ නයෝමි ක්ලයින් ස්වාභාවික හෝ ස්වාභාවික නොවන ආපදා අවස්ථාවලදී එම ආපදාව ලාභ ඉල්ලමක් බවට හරවා ගැන්මට මහා පරිමාණ සමාගම් කටයුතු කරන ආකාරය විස්තර කරනු සඳහා ‘ව්‍යසන ධනවාදය’ (Disaster Capitalism ) නම් ප‍්‍රවාදය ඉදිරිපත් කළාය. ව්‍යසන ධනවාදය යනු ආපදා තත්වය ලාභ ලැබීමේ ව්‍යවසායක් බවට පරිවර්තනය කරගැනීමයි. උදාහරණ ලෙස කුණාටුවක් නිසා විනාශ වූ යටිතල පහසුකම් නැවත ඉදිකරදීමේ කොන්ත‍්‍රාත්තුවක් මහා පරිමාණ ඉදිකිරීමේ සමාගමක් විසින් මැදිහත් වී ලබාගන්නා විට එහි දී සිදුවන්නේ පොදු ආපදාවකට ලබාදෙන ප‍්‍රතිචාරය ‘පෞද්ගලිකකරණය’ කිරීම හරහා පෞද්ගලික ලාභ උපයා ගැනීමය. කම්පන ප‍්‍රතිකර්මය යනු දේශපාලන අධිෂ්ඨානයක් සහිතව, ව්‍යාපාර හා සමාගම්වලට හිතවත් ලෙස සමාජ ආර්ථික තලය තියුණු ලෙස ප‍්‍රතිසංවිධානය කිරීම සඳහා වූ අවස්ථාවක් ලෙස ව්‍යසන අවස්ථාවක් යොදාගැනීමයි. මේ වනවිට එක්සත් ජනපදයේ විරෝධයට ලක්ව තිබෙන ෆොසිල-ඉන්ධන සමාගම්වල ඇතැම් ව්‍යාපෘතීන් ඉදිරියට ගෙන යාම පහසු කරවීම සඳහා ඇතැම් ප‍්‍රාන්ත නීති සම්මත කරයි. වසංගත හදිසි තත්වය නිසා පෙර මෙන් ඊට විරෝධය පෑමට සංවිධානය වීමේ හැකියාව පාරිසරික ක‍්‍රියාධරයන්ට නොමැත. ආපදාව ඉල්ලමක් වන්නේ එසේය. ගැමි වහරට අනුව කියනවා නම්, ව්‍යවසන ධනවාදය යනු බොර දියේ ලාභ ගැරීමකි.

මෙම ගෝලීය සන්දර්භයෙන් ලංකාව නිදහස් නැත. ව්‍යුහමය ගැළපුම්වල අවශ්‍යතාව පිළිබඳ ලෝක බැංකුවේ හැඟවුම් සහ ලංකාවේ ව්‍යපාරික පන්තියේ; එම පන්තියේ සංවිධානාත්මක නියෝජනය වන සේව්‍ය සම්මේලනයේ යෝජනා බැ?රුම් ලෙස සැලකීමට සිදුවන්නේ මෙම සන්දර්භය තුළය. ආර්ථික අවපාතයට මුහුණ දෙන්නේ කෙසේදැයි ජාතික ආර්ථිකය හා දේශීය නිෂ්පාදනය නැංවීම ආදි අලංකාරෝක්තීන්ට එහා ගිය සංයුක්ත අදහසක් රජය විසින් තවමත් ඉදිරිපත් කොට නැත. මේ වනවිට පහළ ආදායම්ලාභී පවුල් ඉලක්ක කොට ගෙන සහනාධාර පැකේජයක් රජය විසින් හඳුන්වා දී තිබෙන අතර – මෙය යහපත් ක‍්‍රියාමාර්ගයක් වුවද – එහි ප‍්‍රමාණවත්භාවය සංසන්දනාත්මක අර්ථයෙන් ප‍්‍රශ්න කිරීමට ලක් වී තිබේ. උදාහරණ ලෙස, ආර්ථික විශ්ලේෂක අහිලන් කදිරගාමර් පෙන්වා දෙන පරිදි දුගී ජනයාට ලබාදෙන රුපියල් පන්දහසේ දීමනාව සඳහා රජය කළ වැය දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් සියයට 0.13 තරම් සුළු අගයකි. ඊට සාපේක්ෂව, බංගලාදේශය (2.5%), පකිස්ථානය (2%) ආදි කලාපීය රටවල් හා කේරල ප‍්‍රාන්තය – එම ප‍්‍රාන්තයේ දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් සියයට 2.5 ක් ලෙස – ලංකාවට වඩා ඉදිරියෙන් සිටී.

කෙසේ වුවද තීරණාත්මක පරීක්ෂණය වන්නේ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය ආයතන සහ ලංකාවේ සංවිධිත ධනපති පන්තිය ඉදිරියේ රජය කුමන ප‍්‍රතිචාරයක් දක්වාවිද යන්නය. අර්බුදයෙන් ගොඩ ඒමට යැයි කියමින් ව්‍යුහමය ගැළපුම් සිදු කිරීම, අනම්‍ය යැයි හාම්පුතුන් හෙළා දකින කම්කරු නීති කප්පාදු කිරීම ආදිය සම්බන්ධ වූ තෙරපුමට රජයේ ප‍්‍රතිචාරය කුමක් විය හැකිද? පසුගිය දා ආර්ථික පුනර්ජීවනය හා දරිද්‍රතාව තුරන් කිරීම සඳහා කාර්යසාධක බලකායක් රජය විසින් පත්කළ අතර මෙහි සංයුතිය අපූර්ව එකකි. රජයේ නිලධාරීන්ට අමතරව පහත පිරිස මෙම බලකායේ සාමාජිකත්වය දරති: නේචර් සීක‍්‍රට්ස් සමාගමේ හිමිකරු, මාස් හෝල්ඩිංස් සභාපති, රයිගම් ප‍්‍රධාන විධායක නිලධාරී, ඊ.බී. ක‍්‍රීසී සමාගමේ හා සන්මික් සමූහයේ අධ්‍යක්ෂකවරුන්, රජයේ කාර්ය සාධක බලකායක පෞද්ගලික ධනවතුන් ඉටු කරන භූමිකාව කුමක්ද? හේතුව පරදු පාර්ශ්වයන් සම්බන්ධ කරගැන්ම නම්, සිත්ගන්නාසුලූ කරුණ වන්නේ අර්බුදය නිසා දුෂ්කරතාවට ලක්වීමට නියමිත විශාලතම ජන කොටස වන ශ‍්‍රමිකයන් නියෝජනය කරන වෘත්තීය සමිතියක හෝ කම්කරු සංවිධානයක එකදු නියෝජිතයෙකු නාමිකව හෝ බලකායේ නැතිවීමය!

මෙම ධනවත් ව්‍යාපාරිකයන් සමග එක්ව රජය ඉදිරිපත් කරන ‘පුනර්ජීවන’ සැලැස්ම කුමක් වනු ඇද්ද? ප‍්‍රාග්ධනයට පහසුකම් සැලසෙන ලෙස කම්කරු නීති ඇතුළු සමාජ ආරක්ෂණයන් කප්පාදු කරන ලෙස සංවිධිත ව්‍යාපාරික තන්ත‍්‍රය රජය වෙත ඉල්ලීම් කොට තිබෙන තතු යටතේ මෙබඳු කමිටුවක පක්ෂපාතීත්වය කවර අතකට දිශාගත වනු ඇද්ද? රජය නිශ්චිත වැඩපිළිවෙළක් ඉදිරිපත් කරන තුරු ඒ පිළිබඳ අදහස් දැක්වීම මොහොතකට කල් දැමීම සාධාරණ වන නමුදු පැහැදිලිවම එකක් කිව හැක; ව්‍යසන ධනවාදය දොරකඩ ය. අවධානය, දැනුවත් වීම හා විකල්ප අදහස් ප‍්‍රවර්ධනය එම නිසා අන් කවරදාටත් වඩා ඇවැසිය.

ඡායාරූපය : ලක්රුවන් වන්නිආරච්චි / Getty Images

යහපත් වූ සමාජයක් වෙනුවෙන් වන සිහිනය නඩත්තු කිරීමට.. – අශෝක හඳගම

0
Ephantus Mbatia, owner of the only bookshop at the church, attends the live internet streaming and broadcasting of the Good Friday service without worshippers, following the government measure to suspend church services to curb the spread of the COVID-19 coronavirus, at the All Saints' Cathedral in Nairobi, Kenya, on April 10, 2020. (Photo by Yasuyoshi CHIBA / AFP) (Photo by YASUYOSHI CHIBA/AFP via Getty Images)

”අශෝක හඳගමගේ ෆෙස්බුක් සටහන: ධනේශ්වර ප‍්‍රිස්මයෙන් ලෝකය දකින්නෙකුගේ නරුම ප්‍රතිචාරයක්” මැයෙන් සමාජවාදී සමානතා පක්ෂයේ පානි විජේසිරිවර්ධන විසින් පක්ෂයේ වෙබ් අඩවියට (WSWS.com) ලියූ අවලාදාත්මක ස්වරයේ විචාරයට ප්‍රතිචාරයක් දක්වන්නට වෘත්තය කොලම යොදාගන්නට අදහසක් නොතිබුණත්, මිතුරන් කිහිප දෙනෙකුම ඉල්ලා සිටියේ ප්‍රතිචාර දක්වන ලෙසයි. එබැවිනි මේ සටනන.

මේ සටහන ලියන මගේ අරමුණ, ඔහුගේ ලිපියේ ඔහු තැනින් තැන උපුටා දක්වන මගේ අදහස්වලට පදනම් වන මගේ අවබෝධය පැහැදිලි කිරීම මිස, පානිගේ දාර්ශනික තර්ක එකිනෙකට ප්‍රතිචාර දැක්වීම නෙවෙයි. වෘත්තය 47 කොලම තුළින් ගෙනහැර දැක්වූ මගේ ලිපියේත් ඊට සමාන්තරව මගේ එෆ්බී ගිණුමේ දැක්වූ අදහස්වලත් මූලික තර්කය වූයේ, රාඡ්‍ය භාණ්ඩාගාරයේ අතිරික්තයක් වෙනුවට දැනටමත් ඔරොත්තු නොදෙන හිඟයක් පවතින ලංකාව වගේ රටක ආර්ථිකයට, කෙළවරක් නැති ඇඳිරි නීතිය විසඳුමක් නොවන බවයි. ඒ වෙනුවට එය කොරෝනාවලට වඩා විශාල අර්බුදයකට රට ඇදගන යන බවයි.

”ලංකාව කොරෝනාවලින් ආරක්ෂිතයි කියලා සහතිකයක් දෙන්න දැන්ම නම් සක්කරයටවත් පුළුවන් වෙන එකක් නැහැ. ඉතින් එහෙම වෙනකල් ආර්ථික යන්ත්‍රය වහගෙන ඉන්නවා කියන්නේ ආයේ ගොඩ එන්න බැරි තරම් අගාධයකට තල්ලූ වෙනවා කියන එකයි.”

හඳගම කියා සිටින්නේ ”කොරෝනාවලින් ආරක්ෂිතයි කියලා සහතිකයක්” නැති වුණත්, ආර්ථික යන්ත්‍රය වහාම ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා, තම දිවි පරදුවට තබා කම්කරුවන් වැඩට යායුතු බවයි” පානි කියයි.

පළවෙනි කොටස මා කිවූ බව සැබෑවක් වුවත් දෙවැනි කෑල්ල මා කියුවේ යැයි ඔහු ගොතන මුසාවයි. මා කියුවේ සමාජ දුරස්ථකරණ සීමාවන් පවත්වා ගනිමින් ආර්ථිකය සක්‍රිය කළ යුතු බවයි. කම්කරුවන් දිවි පරදුවට තැබිය යුතු කතාව මා  කිවු දෙයක් නොවේ. එමෙන්ම, මේ කොරෝනා ආක්‍රමණය මෙතරම් බරපතළ ලෙස පාලකයනට දැනෙන්නේ, එය පන්ති බේදයක් නැතිව කවුරුත් එක පොකුරට ගෙන පහර දෙන නිසායි.

එක් එක් රටවල් කොරෝනාවලට මුහුණ දෙන්නේ තම තමන්ගේ රටවල සෞඛ්‍ය ක්ෂේත්‍රයේ සහ ආර්ථිකයේ පවත්නා තත්වයන්ට අනුකූලවයි. අන්ත ධනවාදී රටක් වන ඊශ්‍රායලය, අසල්වැසි තම ජන්ම සතුරු රාඡ්‍යය වන පලස්තීනයට කොරෝනා මර්දනය සඳහා  උදවු කරන්නේ, පලස්තීනයට ඇති ආදරය නිසා නොවෙයි. පලස්තීනය කොරෝනාවලට ගොදුරු වුවහොත්, තමන්ටද ගැලවීමක් නැති නිසයි. යුරෝපා හවුලේ රටවල් කොරෝනාවලට මුහුණ දෙන්නේ ඒ ඒ රටවලට අනන්‍ය ආකාරයකටයි. 

ඕස්ට්‍රේලියාව සහ නවසීලන්තය ද එසේමයි. වියට්නාමය කොරෝනා සටනේ ජයග්‍රාහී ස්ථානයක සිටිනවා සේ පෙනෙන්නේ එය සමාජවාදී රටක් නිසා යැයි කියන සටහන් ද මුහුණු පොතේ දකින්නට පුළුවන්. වියට්නාමය ඇත්තට සමාජවාදී වූයේ ඈත අතීතයෙ හෝ චි මින්ග්ගේ කාලයේය. අක්කර ගණනක භූමි ප්‍රදේශයක් වසාගන සිටින කොරියන් සැම්සුන් නිෂ්පාදන කලාපය වියට්නාමයට එන්නේ ලාබ එමෙන්ම පුහුණු ශ්‍රමය නිසායි. නයිකි, රීබෝක් වැනි සන්නාම, ලෝක වෙළඳපොළට නිෂ්පාදන කරන්නේ වියට්නාමයේ සිටයි. (වියට්නාමයේ ස්ථාපිත කර ඇති මෙවැනි මහා පරිමාණ කර්මාන්ත ගණනාවක් තියෙනවා. ඒවායින් එකක්, ලංකාවට කැඳවා ගන්නට හැකි වූයේ නම්, අපේ ආර්ථිකය මීට වඩා වෙනස් වන්නට තිබුණා). වියට්නාමයට තිබෙන විදෙස් ආයෝජන ආකර්ෂණය චීනයට පවා හිස කැක්කුමක්. එහෙත් වියට්නාමය තවම එක මරණයක්වත්  වාර්තා කරනොගෙන කොරෝනා යුද පෙරමුණේ සටන් වදිනවා. එංගලන්ත සහ ඇමෙරිකානු සටන් උපක්‍රමයන් ඊට වෙනස්. ඇමෙරිකාවේ යුද උපක්‍රමය මරාගන මැරෙන එකක් සේ කෙනෙකුට දකින්න පුළුවන්.

දියුණු රටවල් කිහිපයක් හැරුණු කොට අනෙක් සෑම රටකටම මේ කොරෝනා යුද්ධයේ දී කළ හැක්කේ, මරණ සංඛ්‍යාව අඩු කරගනිමින්, ව්‍යාප්තිය පාලනය කරගනිමින්, හැකි තරම් කාලයක් සටනේ රැඳී සිටීම විතරයි. කවදා හරි යුද්ධය නවතින්නේ කොරෝනා සඳහා වැක්සීනයක් සොයාගන ලෝක ව්‍යාප්තව එය බෙදා ගැනීමෙන් හෝ, කොරෝනා තුළම ඇති මාරාන්තික ලක්ෂණ හීන වී එය හුදු හෙම්බිරිස්සාවක් තරමට දුර්වල වූ දවසකයි. එතකල් ලෝක පරිමාණ කොරෝනා යුද්ධයේ දී අප වැනි රටකට කළ හැකි, වෙන වීරෝදාර භූමිකාවක් නැහැ.

වැක්සීනයක් සොයා ගැනීමේ තරගයේ අසූ ගණනක් තරගකරුවන් අතරින් කෙනෙකු දිනුම් කණුව වෙතට ළඟා වන විට අඩු තරමින් එළඹෙන ගිම්හාන කාලය වත් අවසන් වනු ඇතැයි ගණන් බලා තියෙනවා. ඒ කියන්නේ තව අවුරුදු එකහමාරකට මෙහා ගැලවීමක් නැහැ. ඒක තමයි පවතින යථාර්ථය.

අපටත් අප වැනි පහළ මැදි  ආදායම් සහ අඩු ආදායම් රටවලටත්  කරන්නට තියෙන්නේ එතකල් හුස්ම අල්ලාගන සිටින එකයි. අපේ ජන ජීවිතයේ හුස්ම එක අතකින් කොරෝනා විසින් හිරකරනු ලබන අතර අනෙක් අතින් අඩපණ වන ආර්ථික ක්‍රියාකාරකම් නිසා ඉබේ හිරවෙයි. ආරක්ෂාකාරී ලෙස ආර්ථිකයේ සෑම අංශයක් ම හැකි තරම් ක්‍රියාත්මක කිරීමෙන්, රට ආර්ථික අගාධයකට ඇද වැටීම වළක්වා ගැනීම වැදගත් වන්නේ ඒ නිසයි. කොරෝනා යුද්ධයේ දී සෞඛ්‍ය පෙරමුණත් ආර්ථික පෙරමුණත් දෙකම ගැන අවධානයෙන් නොසිටියහොත් දුර්වල පෙරමුණ යටකරගන සතුරා කඩා වදින එක වළක්වන්නට බැහැ.

පානි තම චෝදනා පත්‍රයේ මෙසේද සඳහන් කරයි.

”කොරෝනාවලින් ආරක්ෂිතයි කියලා සහතිකයක් දෙන්න දැන්ම නම් සක්කරයටවත් පුළුවන්කමක් නෑ” යනුවෙන්  හඳගම පවසන විට ඔහු වසන් කරන්නේ, මහා පරිමාණයෙන් පරීක්ෂණ කෙරෙන්නේ නම් වසංගතය ඉක්මනින්ම පාලනය කොට එවන් සහතිකයක් දියහැකි බවට වෛද්‍යවරුන් සහ විශේෂඥයන් යළියළිත් ඉදිරිපත් කරන විද්‍යාත්මක සත්‍යයයි. ”

කොරෝනා සම්බන්ධව දැනට ප්‍රචලිත වී ඇති දැනුමෙන් අංශුමාත්‍රයක් උකහා ගත්තෙකුට මේ සත්‍යය බැහැර කරන්නට පුළුවන්කමක් නැහැ. අනිද්දා පුවත්පතට මා ලියන වෘත්තය කොලමේ ඒ බව පානිට කලින් කියා ඇති මට ඒ සත්‍යය වසන් කරන්නට තිබෙන්නේ කවර වුවමනාවක් ද? එවැනි වුවමනාවක් තිබුණත් එහෙම කරන්නට දැන් කාටවත් පුළුවන්කමක් නැහැ. එය දැන් එතරමටම සාමාන්‍ය දැනුමක්. සෞඛ්‍ය අංශයට කළ හැක්කේ මහා පරිමාණයෙන් පරීක්ෂණ සිදුකොට හඳුනා ගන්නා ආසාදිතයින් හුදකලා කොට ඔවුන්ව රැක බලා ගැනීම පමණයි. ඒ සඳහා පරීක්ෂණ කිරීමේ ධාරිතාව වැඩි කිරීම අනිවාර්ය අවශ්‍යතාවක්. එසේ කිරීමට ප්‍රමාණවත් පියවර ගෙන ඇති බවක් පෙනෙන්නට නැහැ. ඒ චෝදනාව මට එල්ල කිරීමෙන් පලක් නැහැ.

මාසයක් තිස්සේ ඇඳිරි නීතිය දමා වසාගන ඉඳීමෙන් කොරෝනා පැතිරීම ඉබේ නවතී යැයි ආණ්ඩුව සිතුවා වන්නට පුළුවන්. ඒත් මා එසේ සිතුවේ නැහැ. ඇඳිරි නීතිය මැදත්, ආසාදිතයන් දිනෙන් දින වැඩි වීමෙන් ම අප ඉදිරියේ ඇති අභියෝගයේ තරම වැටහෙනවා. සිංහල අවුරුදු උත්සව සමය ඉක්මවාත් විවෘත කිරීමේ වැඩ පිළිවෙළක් නොමැතිව දිගින් දිගටම ඇඳිරි නීතිය පවත්වාගන යාමෙන් අභිමුඛ වන අතුරු අනතුරු ගැන මම විටින් විට අදහස් පළකළේ ඒ නිසයි.

පානි මෙසේ ද කියයි.

”….නමුත් මෙම වසංගතයෙන් පෙන්වා දෙන්නේ, ලොව පුරා සිටින විද්‍යාඥයින්ගේ පර්යේෂණ හා තාක්ෂණය බෙදාහදා ගැනීමකින් සහ ග්‍රහලෝකයේ පවත්නා මූල්‍ය සම්පත් දැවැන්ත පරිමාණයෙන් යෙදවීමකින් තොරව, මෙවන් ව්‍යසනයක් ජයගත නොහැකි බවයි. ”

දැනටමත්  එය සිදු වෙමිනුයි පවතින්නේ. ඒත් ඒ සමස්ත ලෝකයේම මූල්‍ය සම්පත් තනි අරමුදලකට බැර වී, ඒ මගින් සැපයෙන මූල්‍ය ප්‍රතිපාදන හරහා නෙවෙයි. ඒවා සිහින. ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානයට අමෙරිකාවෙන් සැපයෙන දායක අරමුදල් කපා හරින්නැයි, ට්‍රම්ප් දැනටමත් තම පරිපාලන අංශවලට නියෝග දී තිබෙයි. තනි තනි දියුණු රටවල රාඡ්‍යයන්, තම තමන්ගේ ප්‍රජාවන් ආරක්ෂා කරගැනීමට වැක්සීනයක් සොයාගැනීමේ පර්යේෂණවල නිරත වෙමින් සිටියි. එය තරගයක්. ඊට පස්සේ ඒ වැක්සීනය ලෝකය පුරා ව්‍යාප්ත කෙරෙනු ඇත්තේ මහා පරිමාණ ඖෂධ නිෂ්පාදන සමාගම් හරහායි. ඒ බෙදාහැරීම්වලින් සියයට සුලූ ප්‍රමාණයක් ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය හරහා දුප්පත් රටවලට ආධාර වශයෙන් බෙදෙනු ඇති අතර, බහුතරයක් වෙනත් ක්ෂේත්‍රයකින් වියදම අයකර ගැනෙන පරිදි ද්විපාර්ශවික ගිවිසුම් හරහාත්, ඍජු වෙළඳාමෙනුත් ලෝකය පුරා බෙදා හැරෙනු ඇති. (චීනයේ ම පහළ වූ කොරෝනාවට මුහුණ දීමට චීනය ලංකාවට දැනටමත් දී ඇත්තේ ණයක් මිස ආධාරයක් නෙවෙයි!.). මේ යාන්ත්‍රණය,  ධනේශ්වර ක්‍රමයේ යාන්ත්‍රණය මිස සමාජවාදී හෝ කොමියුනිස්ට් යාන්ත්‍රණය නෙවෙයි.

දැනට පවතින ප්‍රායෝගික ලෝක යථාර්ථය එයයි. මා අදහස් දැක්වූයේ මේ ප්‍රායෝගික යථාර්ථය තුළ පිහිටා මිස මනඃකල්පිතයක පිහිටා නෙවෙයි. ලෝකය කොරෝනා පසු කර යනු ඇත්තේ මීට සියවසකට පෙර ස්පාඤ්ඤ උණ පසුකර ගියා මෙන්ම ය. කොරෝනාවලින් පසු ලෝකය මීට වඩා මානුෂික දෙසට වෙනස් වනු ඇතැයි සිහින දැකීමට හදිසියක් මට තවම නැහැ. ඒ වෙනුවට කොරෝනා සටන දිග්ගැසෙන තරමට, ලෝකයේ රටවල්,  විශේෂයෙන් තුන්වෙනි ලෝකයේ රටවල් ජාතික රාඡ්‍ය ඒකාධිපතිත්වයන් වෙත තල්ලූ වීමේ අවදානමක් බලාපොරොත්තු වීම මට අනුව තාර්කිකයි. ජාතික රාඡ්‍ය ආරක්ෂාව තහවුරු කිරීම ආයුධවලට කළ හැක්කක් නොවන බව කොරෝනාවලින් පසක් කර දෙන බොහෝ සත්‍යයයන්ගෙන් එකක් වුවත්, ධනේශ්වරයේ අභ්‍යන්තර ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් තවදුරටත් ඒවායෙහි වුවමනාව පවතිනු ඇති.

”නමුත්, මෙය සාක්ෂාත් කිරීමට නම් මහා පරිමාණ බැංකු සහ මූල්‍ය සමාගම් මෙන්ම සුවිසල් කම්හල් සහ සංගත කම්කරු පන්තියේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පාලනයක් යටතේ ජනසතු කළ යුතුය. සෑම රටකම කම්කරු පන්තිය රාඡ්‍ය බලය අත්පත්කර ගනිමින්, ලාභය මත පදනම් වූ නිෂ්පාදන-ආර්ථික ක්‍රමය ද, එය මුල්බැස ඇති ජාතික රාඡ්‍ය පද්ධතියද අහෝසි කොට, මානව අවශ්‍යතාවන් සපිරෙන පරිදි ලෝක ආර්ථිකය ප්‍රතිසංවිධානය කර ගත යුතුය. මෙය වනාහි ජාත්‍යන්තර සමාජවාදය සඳහා සටනයි.” යන පානිගේ අවසාන වාක්‍යය තවදුරටත් වඩාත් යහපත් වූ සමාජයක් වෙනුවෙන් වන සිහිනය නඩත්තු කිරීමට හොඳ සටන් පාඨයක් ලෙස පවත්වා ගැනීමෙහි වරදක් නැත.

ඡායාරූපය : ලක්රුවන් වන්නිආරච්චි/ Getty Images

පාර්ලිමේන්තුව කැඳවන්නට සූදානම් නැති ජනාධිපති සහ අනුගාමික සංඝයා

0

අප්‍රේල් 25 වැනිදා ත්‍රෛනිකායික අනුනායක හිමිවරුන් ඇතුළු භික්ෂු මණ්ඩලයක් මුණගැසුණු ජනාධිපතිවරයා ඔවුන් අමතා ප්‍රකාශ කළේ අලූත් පාර්ලිමේන්තුවක් පත්වෙන තුරු තමන්ට නැවත පාර්ලිමේන්තුව කැඳවීම සඳහා කිසිදු ව්‍යවස්ථාමය ඉඩක් නොමැති බවය. එහිදී ඔහු වැඩිදුරටත් කියා සිටියේ 19වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයෙන් මැතිවරණ කොමිසමට විශාල බලතල ප්‍රමාණයක් ලබාදී ඇති බැවින් මැතිවරණය පැවැත්වීම ඔවුන්ගේ කාර්යයක් බවය.


මේ කතාවෙන් පෙනෙන්නේ එක්කෝ ජනාධිපතිවරයා ව්‍යවස්ථාව පිළිබඳව කිසිවක් නොදන්නා බවය. නැතිනම් දැනගෙන කරුණු මගහරිමින් කොවිඩ් ඌරා කැකුණ තලනවිට මඟුල් කන්නට බලාසිටින බවයග මේ උදාවී තිබෙන තත්ත්වය තුළ යෝජිත ජූනි 20වැනි දිනයේදීත් ඡන්දය පැවැත්වීමට හැකිවේදැයි නිශ්චිත නැත. එය එසේ වුණොත් එම දිනයේ සිට තවත් දීර්ඝ කාලයක් ඉදිරියට මැතිවරණ දිනය ගමන් කරනු ඇතග මේ ගෙවෙන දවස්වලට අදාළ රාඡ්‍ය වියදම් සඳහා ද හරි නම් පාර්ලිමේන්තුව හරහා මුදල් අනුමත විය යුතුය. එලෙස නොමැතිව ජනාධිපති නියෝග ප්‍රකාරව වටවංගු ගසමින් මුදල් වියදම් කිරීම නීතියට පටහැනි වනවා ඇත. එහෙත් අනීතික දේ දිගටම සිදුවෙනවාට ජනාධිපතිවරයා සහ ඔහු වටා සිටින සේනාව කැමති බව පෙනෙයි. එනිසා ඔවුන් එක පැත්තකින් පාර්ලිමේන්තුව අවශ්‍ය නැහැ යැයි කීමට සහ පාර්ලිමේන්තුව නොමැතිව තිබුණාටත් වඩා අපූරුවට රට පාලනය කළ හැකි බව පෙන්වීමට තමන් වටා සිටින සංඝ සමාජයද ඊනියා බුද්ධිමතුන්ද මාධ්‍යද උපයෝගී කරගනිමින් සිටී. එහිම එක පියවරක් ලෙස පසුගිය දා පැවති මෙම හමුව හැඳින්විය හැකිය.

මෙම හමුවේදී අදහස් දක්වමින් ජනාධිපතිවරයා වැඩිදුරටත් ප්‍රකාශ කළේ පාර්ලිමේන්තුව කැඳවන්න යැයි බලකරන පිරිස අන්තවාදී බෙදුම්වාදී කණ්ඩායමක් බවයග ඔවුන්ට ව්‍යවස්ථා අවුලක් මවා අධිකරණයට ගොස් නැවත රට තුළ අර්බුදයක් නිර්මාණය කිරීමේ උවමනාවක් ඇති බවය. මෙයින් පෙන්නේ මේ අවස්ථාවේ බෙදුම්වාදී සහ අන්තවාදී බිල්ලා මවා පාර්ලිමේන්තු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය අගයන සමාජයෙන් එන ඉල්ලීම ඉවත දැමීමට ජනාධිපතිවරයා කැසකවන බවය. මෙම සාකච්ඡාව තුළ ප්‍රකාශයක් කරන මහාචාර්ය ඉඳුරාගාරේ ධම්මරතන භික්ෂුව ප්‍රකාශ කරන්නේ 19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ජනතාව අනුමත නොකළ බැවින් එය බලාත්මක නැති බවය. එනිසා මැතිවරණ කොමිසම කරන කිසිදෙයක් නීතියට යටත් නැති බවය. එනිසා 19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට යටත්ව කිසිවක් කරන්නට ඕනෑ නැති බවය. (අවධාරණය මගේ) මේ භික්ෂුව මේ නොකියා කියන්නේ 19 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ජනමත විචාරයකින් සම්මත නොවුණ නිසා එය බලාත්මක නැති බවය. එහි අනියමාර්ථය දැන් ක‍්‍රියාත්මක 18 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ද යන්න අප මේ භික්ෂුගෙන් ඇසිය යුතුය.

අනෙක් පැත්තෙන් ව්‍යවස්ථාවක් සම්මත කරගැනීමට ප්‍රථම ඒ පිළිබඳව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් කරුණු විමසීම වැනි කරුණු මෙම භික්ෂු සමාජය නොදන්නා බව මෙයින් පෙනෙයි. එහෙමත් නැතිනම් 18වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය වෙත නැවත රට ආපස්සට ඇදගෙන යන්නට කරන ව්‍යාජ මත නිෂ්පාදනයකි මේ. මෙම සාකච්ඡාවේදී ප්‍රකාශයක් කරන මල්වතු පාර්ශ්වයේ අනුනායක නියන්ගොඩ විජිතසිරි භික්ෂුව ප්‍රකාශ කරන්නේ මෙම අවස්ථාවේ කිසිම ලෙසකින් නැවත පාර්ලිමේන්තුව කැඳවීමක් අවැසි නැති බවය. දැනට ජනාධිපතිවරයා අතින් කෙරෙන වැඩ බොහෝ හොඳ සහ ප්‍රතිඵලදායක බවය. අස්ගිරි පාර්ශ්වයේ වෙඬරුවේ උපාලි භික්ෂුව කරන ප්‍රකාශයෙන් මෙම හමුවේ සහ එහි හඬපට මාධ්‍ය හරහා ප්‍රචාරය කිරීමේ අභිමතාර්ථයන් කුලූගැන්වේ. එහිදී එම භික්ෂුව කියා සිටින්නේ පාර්ලිමේන්තුව තුළ හිටි 225 දෙනාගේම රාජකාරි තනි පුද්ගලයෙකු විසින් අති සාර්ථකව මෙහෙයවමින් ඇති බවය. මෙච්චර ව්‍යසනයක් වෙලත් කිසිම පුද්ගලයෙක් කන්න නැතිව මියගොස් නැති බවත් ය. ඔහු නොකියා කියන්නේ පාර්ලිමේන්තුව තිබුණා නම් මිනිසුන් මේ වෙලාවේ බඩගින්නේ මියෙන බවයග එනිසා පාර්ලිමේන්තුව නැති රටක් අහෝ සැපයි කියා ය.


අවසානයේ කියන්නට තිබෙන්නේ පාර්ලිමේන්තුව නොමැතිව මේ යන ගමන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය අනතුරේ හෙළා ඇති බවය. එනිසා මෙම ගමනේ කෙළවර ගැන පුරවැසියා බිය උපදවා ගත යුතුය. කොවිඩ් වසංගතය ලෝකය පුරාම ධනේශ්වර ඒකාධිපතිත්වයකට පාර පෙන්නමින් සිටීම තුළ අප මෙම සාකච්ඡා සම්මන්ත්‍රණ සහ මේ මාධ්‍ය මෙහෙයුම් පිළිබඳව බරපතළව කල්පනා කළ යුතුය.