• එම කරුණ ඉන්පසු සාක්ෂි සහිතව පාර්ලිමේන්තුවට ප්‍රකාශ කරනු ලැබුයේ ආචාර්ය හර්ෂ ද සිල්වාය. ඔහු කීවේ හිටපු රුසියානු තානාපති, මිග් යානා ගනුදෙනුවේ චෝදනාලාභි උදයංග වීරතුංගගේ පැමිණිල්ල සම්බන්ධයෙන් කොමිෂන් වාර්තාවේ නිර්දේශ තුනක් සඳහන් වන බවත්, මුද්‍රණ දෝෂ යටතේ අලුතින් එක්කර ඇති වාර්තාවේ හතරවැනි නිර්දේශයක්ද ඉදිරිපත් කර ඇති බවය.

පසුගිය යහපාලන ආණ්ඩු සමයේදී රජයේ නිලධාරීන්ට, ත්‍රිවිධ හමුදා සාමාජිකයන්ට හා පොලිසියේ සාමාජිකයන්ට එරෙහිව සිදුවූවා යැයි කියන දේශපාලන පළිගැනීම් පිළිබඳ සොයා බැලීමට පත්කරන ලද ජනාධිපති කොමිසම විගඩමක් බවට පත්වූයේ එය පිහිටුවූ මුල් අවස්ථාවේ සිටමය.
ඒ එම කොමිසමට බලය පැවරූ සීමාවෙන් ඔබ්බට ගොස් පැමිණිලි කිරීමට අයිතියක් නැති ඉහත වර්ගීකරණයන්ට අයත් අයගේ සහ තවදුරටත් පැමිණිලි බාර ගැනීමට නොහැකි අධිකරණය ඉදිරියේ විභාග වන නඩුවල විත්තිකරුවන් වන උදය ගම්මන්පිල, දුමින්ද සිල්වා, නාලක ගොඩහේවා, නිශ්ශංක සේනාධිපති, උදයංග වීරතුංග, රෝහිත බෝගොල්ලාගම, ජාලිය වික්‍රමසූරිය, තිරුකුමාර් නඩේසන්, යෝෂිත රාජපක්ෂ, වසන්ත කරන්නාගොඩ, ඩීකේපී දසනායක ඇතුළු පුද්ගල අතුරුදහන් කිරීම් හා මරණයට පත්කිරීම් සම්බන්ධයෙන් විත්තිකරුවන් වූ අයගෙන් පැමිණිලි බාර ගැනීමත් නිසාය.
එම නීති විරෝධි පැමිණිලි බාරගෙන ඒවා විමර්ශනය සඳහා එම පැමිණිලිවලින් චෝදනාවට ලක්කළ පුද්ගලයන් එම කොමිසමට කැඳවීමට එරෙහිව අධිකරණය හමුවේ කළ අභියෝග සඳහා මෙතෙක් අවසන් විසඳුමක් ලැබී නැත.
කෙසේ වෙතත් එම කොමිසමේ වාර්තාව නැවත විගඩමක් බවට පත්වී ඇත්තේ එහි නිර්දේශ ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා කැබිනට් මණ්ඩලයේ අනුමැතිය ලබා ගැනීමෙන් පසු පාර්ලිමේන්තුවේ අනුමැතියට ඉදිරිපත් කිරීමත් සමඟය. අගමැති මහින්ද රාජපක්ෂ අප්‍රේල් 19 වැනිදා පාර්ලිමේන්තුවේ අනුමැතියට ඉදිරිපත් කර ඇති එම යෝජනාවෙන් කරුණු කිහිපයකට අනුමැතිය ඉල්ලයි.
ඒ එම කොමිෂන් සභා වාර්තාව (එහි පළමුවැනි, දෙවැනි, සහ තෙවෙනි වෙළුමද, යතුරු ලියන දෝෂ හා මුද්‍රණ දෝෂ නිවැරදි කිරීමේ පරිශිෂ්ටයද ඇතුලත් ) යෝජනා සම්මතයක් මගින් පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කිරීම,
එම අවසන් වාර්තාවේ පළමුවැනි වෙළුමේ අයිතම අංක 08 හි සඳහන් දූෂණ විරෝධී කමිටුව සම්බන්ධයෙන් සම්බන්ධයෙන් එම කොමිෂන් සභාව දී ඇති තීරණ සහ නිර්දේශ ක්‍රියාත්මක කිරීම,
එකී අයිතම 08 හි සඳහන් තීරණ අංක 01 හා නිර්දේශ අංක 01 ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහා විශේෂ ජනාධිපති කොමිෂන් සභාවක් පත් කිරීම හෝ පාර්ලිමේන්තුව විසින් ඒ සඳහා නිශ්චය කරනු ලබන වෙනත් සුදුසු යාන්ත්‍රණයක් නිර්මාණය කිරීම,
ඉහත කී ජනාධිපති කොමිෂන් සභාවේ අවසන් වාර්තාවේ පළමුවැනි, දෙවැනි හා තෙවැනි වෙළුම්වල සහ එම අවසන් වාර්තාවේ යතුරු ලියන දෝෂ හා මුද්‍රණ දෝෂ නිවැරදි කිරීමේ පරිශිෂ්ටයේ අයිතම අංක 08 හි සහ අයිතම අංක 09 හි අයි සිට එල්එක්ස්අයි දක්වා පැමිණිලිවලට අදාළ එම කොමිෂන් සභාව විසින් ලබාදී ඇති තීරණ හා නිර්දේශ ක්‍රියාත්මක කිරීම පිණිස එකී තීරණ හා නිර්දේශ අල්ලස් හෝ දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිෂන් සභාව, රාජ්‍ය සේවා කොමිෂන් සභාව, පොලිස්පති, අදාළ අමාත්‍යාංශ භාර අමාත්‍යවරුන් සහ අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරුන් ඇතුළු අදාළ බලධාරින් වෙත යොමු කිරීම සහ
එකී අවසන් වාර්තාවේ තෙවැනි වෙළුමෙහි අයිතම අංක 10 යටතේ සඳහන් පැමිණිවලට අදාල එකී ජනාධිපති පරීක්ෂණ සභාව විසින් ලබාදී ඇති තීරණ හා නිර්දේශ ක්‍රියාත්මක කිරීම සඳහාය.
එම යෝජනාවේ සඳහන් අංක 08 යනු යහපාලන ආණ්ඩුවේ සහ ඔවුන් සමඟ කටයුතු කළ අද විපක්ෂයේ සිටින අනුර කුමාර දිසානායක, චම්පික රණවක, රනිල් වික්‍රමසිංහ ඇතුළු දේශපාලනඥයන් හා වෘත්තිකයන් පිරිසක් පාර්ලිමේන්තුවේ නඩු අසා දඩයම් කිරීමේ යෝජනාවය. එදා ජේආර් ජයවර්ධන කළාක් මෙන් ඒ මගින් ඔවුන්ගේ ප්‍රජා අයිතිය අහෝසි කිරීමය.
අයිතම 09 හා 10 ට අදාල යෝජනාව වන්නේ ඉහත නම් සඳහන් දේශපාලනඥයන්ගේ, හමුදා සමාජිකයන්ගේ හා තවත් පිරිසකට අදාළ දැනට අධිකරණය ඉදිරියේ ඇති නඩු ඉවත් කිරීමය.
මේ යෝජනා හා ඒවාට අදාල නඩු ගැන මීට පෙර වරින් වර අනිද්දා වාර්තා කර ඇති අතර මෙහිදී අපගේ අවධානය යොමු වන්නේ නිවැරදි කරනවා යැයි කියන මුද්‍රණ දෝෂ ගැනය. මුද්‍රණ දෝෂ යනු අක්ෂර වින්‍යාසය වැරදීම නිසා හෝ අකුරක් වැරදීම නිසා වචනයක අර්ථය වෙනස්වීම නිසා ඒවා නිවැරදි කිරීම මිස අලුතින් නිර්දේශ ඉදිරිපත් කිරීම නොවේ.
දේශපාලන පළිගැනීම් පිළිබඳ වාර්තාවේ ඇති මුද්‍රණ දෝෂ ඉවත් කිරීම යනුවෙන් පාර්ලිමේන්තු යෝජනාවේ සඳහන් වුවද එම මුද්‍රණ දෝෂ මොනවාද යන්න පිළිබඳ ලියවිල්ලක් පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කර නැත. එම මුද්‍රණ දෝෂ නිවැරදි කිරීම යනුවෙන් සඳහන් යෝජනාව මීට පෙර කැබිනට් මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් කිරීමේදී ඊටද එම ලියවිල්ල ඉදිරිපත් කළාද යන්න සැක සහිතය. මන්ද රාජපක්ෂවරු කැබිනට් මණ්ඩලයේදී යෝජනාවලට අනුමැතිය ගන්නේ අදාල සම්පූර්ණ ලියවිලි ඉදිරිපත් නොකර මෙන්ම එම ලියවිලි අධ්‍යයනය සඳහා ප්‍රමාණවත් කාලයක් ලබා නොදෙමින් නිසාය. විසිවන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය මෙන්ම පෝර්ට් සිටි කොමිෂන් සභා පනත සම්බන්ධයෙන්ද කැබිනට් මණ්ඩලය තුළ සිදුවුණේ එයය.
දේශපාලන පළිගැනීම් කොමිෂන් සභා වාර්තාවට මුද්‍රණ දෝෂ යැයි කියා අලුතින් නිර්දේශ කොමිසමේ කටයුතු අවසන් වීමෙන් පසු ඇතුළත් කර ඇතැයි පාර්ලිමේන්තුවට හෙළිදරව් කළේ ජවිපෙ නායක අනුර කුමාර දිසානායකය. ඔහු කීවේ එම කොමිසමේ කටයුතු අවසන් වීමෙන් පසු එහි සභාපති හිටපු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු උපාලි අබේරත්න තනිවම කොමිෂන් කාර්යාලයට ගොස් එම වාර්තාවේ නිර්දේශ ලබාගෙන ඉහත නම් සඳහන් කරන ලද පැමිණිලිකරුවන්ට ලබාදී අලුතින් ඇතුළත් කළ යුතු නිර්දේශ ඇත්නම් ඒවා ලබාදෙන ලෙස කියා ඇති බවය. ඒ අනුව අලුත් නිර්දේශ ඊට ඇතුළත් වී ඇති බවය.
එම කරුණ ඉන්පසු සාක්ෂි සහිතව පාර්ලිමේන්තුවට ප්‍රකාශ කරනු ලැබුයේ ආචාර්ය හර්ෂ ද සිල්වාය. ඔහු කීවේ හිටපු රුසියානු තානාපති, මිග් යානා ගනුදෙනුවේ චෝදනාලාභි උදයංග වීරතුංගගේ පැමිණිල්ල සම්බන්ධයෙන් කොමිෂන් වාර්තාවේ නිර්දේශ තුනක් සඳහන් වන බවත්, මුද්‍රණ දෝෂ යටතේ අලුතින් එක්කර ඇති වාර්තාවේ හතරවැනි නිර්දේශයක්ද ඉදිරිපත් කර ඇති බවය.
එම මුද්‍රණ දෝෂය හෙවත් නිර්දේශය වන්නේ ‘තානාපති කාර්යාලයේ පණිවිඩකරුවකු ලෙස සේවය කළ කළුආරච්චිගේ දොන් නොයෙල් රණවීරගේ රිය අනතුරට අදාළව රුසියානු සමූහාණ්ඩුවේ රෝස්කොච්-නා-දොනු දිස්ත්‍රික් අධිකරණයේ පැවතුණු නඩුවෙහි තීන්දුව රුසියානු රජය විසින් ශ්‍රී ලංකා රජයට ලබාදී ඇති අවස්ථාවක අදාළ තොරතුරු වසන් කරමින් එය මිනීමැරුමක් බවට හුවාදැක්වෙමින් දේශපාලන පළිගැනීම් සිදුකළ නිලධාරීන්ට එරෙහිව අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව මගින් පරීක්ෂණයක් පැවැත්විය යුතු බව කොමිෂන් සභාව නිර්දේශ කරයි.’ යන්නය.
එහෙත් කොමිෂන් සභා වාර්තාවේ සඳහන් 1081/2020 දරන උදයංග වීරතුංගගේ පැමිණිල්ලේ නිර්දේශ හා තීරණ දෙස බැලීමේදී පෙනී යන්නේ ඔහුගේ පැමිණිල්ල මිග් යානා ගණුදෙනුව, වරායේ රඳවාගෙන ඇති ඔහුගේ භාණ්ඩ ඇතැයි කියන කන්ටේනරය හා බැංකු ගිණුම් අතිහිටුවීම සම්බන්ධයෙන් පමණක් කර ඇති බවය. එහි රුසියානු තානාපති කාර්යාලයේ සේවය කළ පුද්ගලයකුගේ මිනීමැරුමකට අදාළ පැමිණිල්ලක් නැත. මුද්‍රණ දෝෂ යනුවෙන් කර ඇත්තේ අලුතින් නිර්දේශ එම වාර්තාවට ඇතුළත් කිරීම බව පැහැදිලිය.
ඒ අනුව මෙම ජනාධිපති කොමිෂන් සභාව සිය විරුද්ධවාදීන්ගෙන් පළිගැනීම සඳහා සහ අපරාධකාරයින්ව නීතියෙන් බේරීම සඳහා පිහිටුවූ ජඩ කොමිසමක් බව පැහැදිලිය. වියතුන් යැයි කියා ගත් පිරිස් ඔසවා ගෙනා වියතුන්ද ඉන්නවා යැයි කියන ආණ්ඩුවේ මෙවැනි ජඩ වැඩ ගැන කිවයුතු නම කුමක්ද?■

අප රටේ පසුගිය සති කිහිපය තුළ පරිසර විනාශය ගැන විරෝධයක් මතු වී තිබේ. තමන්ගේ විරෝධය නව ලිබරල්වාදයට එරෙහි වීමකැයි එම විරෝධයට සම්බන්ධ වන අය ප්‍රකාශ කරන බවක් මම නොදනිමි. ඔවුන් එය ඍජුව ප්‍රකාශ නොකළත්, වන විනාශයට විරුද්ධ වෙමින්, පරිසරය රැකගැනීමට සටන් කිරීම, නව ලිබරල්වාදයට එරෙහි අරගලයේම කොටසකි.

නව ලිබරල්වාදයට එරෙහි වීම පසුග ිය කාලයේ ලෝකයේ නොයෙක් ආකාරවලින් සිදුවී තිබේ. මීට අවුරුදු දහයකට පෙර, එනම් 2011දී, ඇමරිකාවේ ආරම්භ වී, යුරෝපයටද ව්‍යාප්ත වූ ‘වෝල් වීථිය අල්ලාගනිමු’ (ධජජමචහ උ්කක ීඑරුැඑ) නම් විරෝධතා ව්‍යාපාරය වෙතින් එක් එරෙහි වීමේ මාදිලියක් යෝජනා විය. එනම් ප්‍රසිද්ධ උද්ඝෝෂණ සහ විරෝධතා ව්‍යාපාර සහ ‘මහපාරේ කරන ක්‍රියාකාරකම්’ තුළින් නව ලිබරල්වාදී ප්‍රතිපත්තිවල අයහපත්, විනාශකාරී සහ හානිකර ප්‍රතිඵල ලෝකයට අනාවරණය කිරීමයි. ‘වෝල් ස්ටී්‍රට්’ යනු නිව්යෝක් නගරයේ කොටස් වෙළෙඳපොළ, අතිවිශාල බැංකු සහ මහා පරිමාණ මූල්‍ය සමාගම් පිහිටා තිබෙන වීථියයි. ලෝකයේ මූල්‍ය ධනවාදයේ මධ්‍යස්ථානය එයයි. වෝල් වීථියට එරෙහිව පෙළපාලි යෑම සංකේතමය වශයෙන් මූල්‍ය ප්‍රාග්ධනය විසින් ඉදිරියට තල්ලු කරනු ලබන ලෝක ධනවාදයේ නව ව්‍යාප්තියටත් එහි ප්‍රතිඵලවලටත් ප්‍රසිද්ධියේ එරෙහි වීමකි.
‘වෝල් වීථිය අල්ලා ගනිමු’ ව්‍යාපාරය විසින් අවධානය යොමු කරනු ලැබුවේ නව ලිබරල්වාදය විසින් උග්‍ර කරන ලද සමාජ සහ ආර්ථික අසමානතායි. එම අසමානතා උත්සන්න වීම රටවල් ඇතුළතද, රටවල් අතරද සිදු වී ඇත. විශාල ව්‍යාපාරිකයන් ලාභ ඉහළ නැංවීමට දක්වන ගිජුකම, ආණ්ඩුවල ප්‍රතිපත්ති වෙනස් කිරීමට එම සමාගම් කරන අසාධාරණ බලපෑම්, ව්‍යාපාර ලෝකයේ මෙන්ම ආණ්ඩු තුළද සිදුවන මහා පරිමාණ දූෂණය සහ වංචා සහ විශාල වශයෙන් සිදුවන පරිසර විනාශය මේ ව්‍යාපාරය විසින් අවධාරණය කරන ලද නව ලිබරල්වාදයේ අනෙකුත් විනාශකාරී ප්‍රතිඵලයි.
අප රටේ පසුගිය සති කිහිපය තුළ පරිසර විනාශය ගැන විරෝධයක් මතු වී තිබේ. තමන්ගේ විරෝධය නව ලිබරල්වාදයට එරෙහි වීමකැයි එම විරෝධයට සම්බන්ධ වන අය ප්‍රකාශ කරන බවක් මම නොදනිමි. ඔවුන් එය ඍජුව ප්‍රකාශ නොකළත්, වන විනාශයට විරුද්ධ වෙමින්, පරිසරය රැකගැනීමට සටන් කිරීම, නව ලිබරල්වාදයට එරෙහි අරගලයේම කොටසකි. ලංකාවේ වනාන්තර සහ හිස් ඉඩම් විශාල ප්‍රමාණයෙන්, නව-ලිබරල්වාදය යටතේ අලුතින් බිහිවී තිබෙන ව්‍යාපාරික පන්තියේ සාමාජිකයන්ට වාණිජ සහ නිර්යාත කෘෂිකර්මය සඳහා වර්තමාන ආණ්ඩුව විසින් විකිණීම සහ බදුදීම, නව-ලිබරල්වාදී සංවර්ධන මූලෝපායේම අංගයකි. ඉන්දියාවේ, ඉන්දුනීසියාවේ, මලයාසියාවේ සහ බ්‍රසීලයේද, අප්‍රිකානු තහ ලතින් ඇමරිකානු රටවලද සිදුවන්නේ ව්‍යාප්ත වන මූල්‍ය ප්‍රාග්ධනයේ සහ වෙළඳාමේ අවශ්‍යතා වෙනුවෙන්, විශාල ව්‍යාපාරිකයන්ගේ ලාභ ඉහළ දැමීම සඳහා, ධනවාදයේ පොරොවට තවමත් හසු නොවූ භූමි ප්‍රදේශ ප්‍රාග්ධනයේ සහ ව්‍යවසායකයන්ගේ ආධිපත්‍යයට ගැනීමයි. වාණිජ ප්‍රාග්ධනයේ ආක්‍රමණය දැන් මුහුද වෙරළේ සිට වනාන්තර වෙතට ගොස් තිබේ. නව ලිබරල්වාදී දැක්ම විසින් මෙහෙයවනු ලබන ලෝක ධනවාදය, හූමිතලයේත්, මනුෂ්‍ය ශිෂ්ටාචාරයේත් පැවැත්මට තර්ජනයක් වී ඇතැයි සමහර පරිසරවේදීන් පවසන්නේ ඒ නිසාය. ‘වඳවීමට විරෝධය පෑමට එරෙහි කැරැල්ල’ (ෑංඑසබජඑසදබ ඍැඉැකකසදබ) යනුවෙන් ලෝකයේ බොහෝ නගරවල ව්‍යාප්ත වූ සාමකාමී විරෝධතා ව්‍යාපාරයද, නව ලිබරල්වාදයට එරෙහිව පරිසරවේදීන්ගෙන් එල්ලවූ සවිඥානික ප්‍රතිචාරයකි.

විවිධ ප්‍රතිචාර
මේ අතර, සමහර රටවල්ද නව ලිබරල්වාදයට එරෙහි වීමේ හෝ එහි විපාකවලින් ආරක්‍ෂා වීමේ ක්‍රියාමාර්ග ගෙන ඇත. ඇමෙරිකාවේ, බි්‍රතාන්‍යයේ පසුගිය අවුරුදු කිහිපය තුළ වර්ධනය වූ, ආණ්ඩු විසින් ක්‍රියාත්මක කරන ලද ආර්ථික ආරක්‍ෂණවාදය එක් නිදසුනකි. ඇමෙරිකාවේ හිටපු ජනාධිපති ට්‍රම්ප් හා බි්‍රතාන්‍යයේ වර්තමාන අගමැති බෝරිස් ජොන්සන්, නව ලිබරල්වාදය තුළම හිඳගෙන ආර්ථික ආරක්‍ෂණවාදය ඉදිරියට දැමූ පාලකයෝය. ධනවත් ධනවාදී රටවල්වල ආර්ථික ආරක්‍ෂණවාදය සහ ආර්ථික ජාතිකවාදය මතු කිරීම නව-ලිබරල්වාදයට එම රටවල පාලකයන් දක්වන එක් ප්‍රතිචාරයකි.
මේ අතර, ලංකාවේ පොදුජන පෙරමුණු ආණ්ඩුවද, තමන්ටම ආවේණික ආකාරයට නව ලිබරල්වාදය විවේචනය කරමින්, නව-ලිබරල්වාදී ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිවලට විකල්ප සොයමින් සිටී. ආර්ථික ආරක්‍ෂණවාදය සහ ආර්ථික ජාතිකවාදය යන මතවාද ආණ්ඩුවේ නව ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිවල ලක්‍ෂණයකි. ලෝක වෙළෙඳ පොළ සමග තිබෙන වාණිජ සම්බන්ධතා සීමා කරමින්, 1970 කාලයේ පැවැති රාජ්‍ය ධනවාදය කරා යාම, ආණ්ඩුවේ ප්‍රධාන ආර්ථික ප්‍රතිපත්තිමය තෝරා ගැනීම බව පෙනේ.
අප ඉහත සඳහන් කළ නව-ලිබරල්වාදයට ඇති එරෙහිවීමේ ක්‍රියාමාර්ගවල එක් පොදු ලක්‍ෂණයක් තිබේ. එය නම්, ඒ සියල්ල ධනවාදී ක්‍රමය ඇතුළතම සිදුකරන මතුපිට විවේචන මත විවිධ මට්ටම්වලින් ගොඩනගනු ලැබූ මෘදු එරෙහිවීම් වීමයි. ඒ කවුරුන් හෝ ධනවාදය පිළිබඳ ප්‍රශ්නය මතු කරන්නේ නැත. ලෝකයේ දැනට තිබෙන කොමියුනිස්ට් පක්‍ෂ පවා නොකරන දෙයක්, එනම් ගෝලීය ධනවාදයට එරෙහිව කම්කරු පන්තිය පෙළගැස්වීම, ධනවත් රටවල ජාතිකවාදී/ජනකාන්තවාදී පාලකයන්ගෙන්, මධ්‍යම පන්තික සිවිල් සමාජ ක්‍රියාකාරිකයන්ගෙන්, රාජ්‍ය ධනවාදී ආර්ථික විද්‍යාඥයන්ගෙන් හෝ ජාතිකවාදී දේශපාලන නායකයන්ගෙන් හෝ අපේක්‍ෂා කළ නොහැකිය. ලෝකයේ කම්කරු පන්ති සමාජවාදී ව්‍යාපාරයක් නැතිවීම සහ නව ලිබරල්වාදයට සමාජවාදී විවේචනයක් සහ විකල්ප සිතීමක් නොමැති වීම අප රටට පමණක් සීමාවූ ගැටලුවක් නොවේ. එබැවින් සමහර වාමාංශිකයන් කරන්නේ, චීනයේ අමෙරිකානු විරෝධී විවේචන මත නව ලිබරල්වාදය පිළිබඳ තම ප්‍රතිචාරය ගොඩ නැගීමයි. එය අසම්පූර්ණ එරෙහිවීමකි.

විචාර විකල්ප
මෙම පසුබිම තුළ නව ලිබරල්වාදයට එරෙහි වීමේ විවේචනයක් ගොඩනැගීමේදී ඒ සඳහා ගැඹුරට ගවේෂණය කළ හැකි විකල්ප සිතීමේ ඉදිරි දර්ශන හතරක් ගැන කෙනකුට සිතාගත හැකිය. මේවා ලෝකයේ දැනට සිදුවන කතාබහ සහ සාකච්ඡා තුළින් යෝජනා වන ඒවාය. ඒවා නම්,
* කම්කරු, ගොවි සහ පීඩිත ජනතාවගේ දෘෂ්ටිකෝණයෙන් ගොඩ නගන නව සමාජවාදී විකල්පයක් මත පදනම් වූ නව-ලිබරල් යුගයේ ධනවාදය පිළිබඳ විවේචනයක්.
*සුභසාධන ධනවාදය යළි ගොඩ නැගීමේ සමාජ ලිබරල්වාදී සිතීමක්.
* සමාජවාදී මූලෝපායක් සමග සම්බන්ධ කරගත් රැඩිකල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සිතීමක්.
*කල්පවිනාශවාදී මතවාදයක් මත ගොඩනගන නව මානුෂවාදී ලෝක දෘෂ්ටියක්.
මෙම විකල්ප සිතීම් හතර, එකිනෙකට ඍජුව සම්බන්ධ නැතත්, ඒවා අතර එකිනෙක හරහා යන සම්බන්ධතා තිබේ. මෙම ඉදිරි දැක්මවල් මත සමාජ ව්‍යාපාර සහ සන්ධාන ගොඩනැගීමේදී එම දැක්මවල් අතර තිබෙන මෙම ලක්‍ෂණය ගැන මතක තබා ගැනීම බෙහෙවින් ප්‍රයෝජනවත්ය.

සමාජවාදී විකල්ප සිතීම
සම්භාව්‍ය මෙන්ම නව-ලිබරල්වාදයේ ආරක්‍ෂා කරන, ධනවාදී ආර්ථික, සමාජ සහ දේශපාලන ක්‍රමය ගැන පරිපූර්ණ විවේචනයක් තවමත් තිබෙන්නේ මාක්ස්වාදී සමාජවාදයෙහිය. එය මූලික වශයෙන් කම්කරු පන්තිය සහ වැඩ කරන ජනතාව ධනවාදී ක්‍රමය තුළ පත්වන සූරාකෑම සහ පීඩනය පිළිබඳ දෘෂ්ටිකෝණයෙන් ගොඩනගනු ලැබූවකි. අතිරික්ත වටිනාකම නිෂ්පාදනය කිරීම සහ ලාභ උපරිම කිරීම ඉලක්ක කරගත්, පුද්ගලික දේපොළ හිමිකම පදනම් කරගත් ධනවාදී ආර්ථික ක්‍රමය කම්කරු ජනතාවට, ගොවි ජනතාවට සහ සියලු වැඩකරන ජනතාවට දුගීකම සහ දුක්ඛිතභාවය සහතික කරන ක්‍රමයක්ය යන්න ධනවාදී ක්‍රමය පිළිබඳව ඇති සම්භාව්‍ය මාක්ස්වාදී විවේචනයේ හරයයි. විසිවැනි සියවස තුළ සුභසාධන තුළ ධනපති ක්‍රමයේ තිබි එම සූරාකෑමේ සහ දරිද්‍රතාව නිර්මාණය කිරීමේ හැකියාව සිමාවී, දියුණු කාර්මික සමාජවල කම්කරු පන්තියේ ජීවන තත්වය සහ වැටුප් ඉහළ යාමක් සිදුවී තිබිණ. ඒවා සියවස් දෙකක පමණ කම්කරු අරගලවලද ප්‍රතිඵල විය.
එහෙත්, නව-ලිබරල්වාදී ප්‍රතිසංස්කරණ යටතේ සුභසාධන ධනවාදය අවසන් කෙරිණ. නිදහස් වෙළෙඳපොළ මතවාදය යළි හඳුන්වාදීම සමග කම්කරු පන්තිය දිනාගෙන සිටි ආර්ථික සහ සමාජ රැකවරණ දැන් බිඳ වැටී තිබේ. දියුණු ධනවාදී රටවල මෙන්ම සංවර්ධනය වන රටවලද රැකියා හිඟය, රැකියාවල අස්ථාවරතාව, වෘත්තීය සමිති මර්දනය, කෘෂිකර්මයේ ශීඝ්‍ර ධනවාදී ව්‍යාප්තිය සහ ගොවි ජනතාව අතර පැතිරෙන ආර්ථික අනාරක්‍ෂාව වැනි නව සමාජ-ආර්ථික ගැටලු මතුවී තිබේ. ශක්තිමත් සමාජවාදී ව්‍යාපාර නැති වීමේ පසුබිම තුළ කම්කරු පන්තිය අතර ජාතිවාදය සහ ජනකාන්තවාදය වැනි දක්‍ෂණාංශික දේශපාලන ප්‍රවණතා වර්ධනය වීමද සිදුවේ.
කම්කරු පන්තියේ ආර්ථික සහ දේශපාලන ඉල්ලීම් මත පදනම් වන කම්කරු පන්ති ව්‍යාපාරයක් කේන්ද්‍රකොටගත් දීර්ඝකාලීන පරිවර්තනීය ඉලක්ක සහිත නව සමාජවාදී ව්‍යාපාරවල ඓතිහාසික අවශ්‍යතාව පැන නැගී තිබෙන්නේ මෙම පසුබිම තුළය. එහෙත් මෙතැනදී මතුවන ගැටලුවක් නම් සෝවියට් දේශය, නැගෙනහිර යුරෝපය සහ චීනය ආකාරයේ පැරණි සමාජවාදී දේශපාලන සහ රාජ්‍ය මාදිලියට, නව ලිබරල්වාදයට විකල්පයක් වීමට දැන් ඓතිහාසික අවකාශයක් නොවීමයි. දේශපාලන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, ආර්ථික ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සහ සමාජීය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සහිත නව සමාජවාදී මාදිලියක් පරිකල්පනය නොකර, නව-ලිබරල්වාදයට සමාජවාදී විකල්පයක් ගොඩනැගිය නොහැකිය. සමාජවාදී විකල්පය කුමක් විය යුතුදැයි අලුතින් සිතීමේ වගකීමද, නව-ලිබරල්වාදය ප්‍රතික්‍ෂෙප කරමින් විවේචනය කරමන සමාජවාදීන් ඉදිරියේ තිබෙන්නේ එබැවිනි. එය ඉදිරි සාකච්ඡාවකට සුදුසු තේමාවකි.

සුභසාධනවාදී ධනවාදයක් සඳහා සිතීමක්
මෙම සිතීම් මාදිලියේ මූලික උපකල්පනය වන්නේ, ධනවාදයේ ව්‍යාප්තියේ වර්තමාන නව-ලිබරල්වාදී අවධිය ආපසු හරවා, නව ලිබරල් ධනවාදයේ විශේෂයෙනුත්, ධනවාදී ක්‍රමයේ පොදුවේත් ඇති නිෂේධනීය සමාජ ප්‍රතිඵල ධනවාදය ඇතුළතම පාලනය කිරීමේ ප්‍රතිසංස්කරණ ව්‍යාපෘතියක් ලෝකයට අවශ්‍ය වේය යන්නයි. එය ධනවාදය සමාජ-ආර්ථික ක්‍රමයක් ලෙස අහෝසි කිරීම නොව, එය සමාජ සුභසාධනවාදී රාමුවක් තුළ රාජ්‍යයට සමාජ කාර්යභාරයක්ද පවරමින් යළි සකස් කිරීමකි. දහනව වැනි සියවසේ අගදී සහ විසිවැනි සියවසේ මුලදී වර්ධනය වූ සමාජීය ලිබරල්වාදය, සුභසාධන ධනවාදය, කේන්ස් සාමිවරයාගේ රාජ්‍ය මැදිහත්වීම්වාදී ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති මෙන්ම 1970 ගණන්වලදී ලතින් ඇමෙරිකාව කේන්ද්‍රකොට ගෙන වර්ධනය වූ රාජ්‍ය-ධනවාදී සංවර්ධන මාදිලිය යන ඉගැන්වීම්වල නිර්මාණාත්මක සංයෝගයක් විය හැකිය. කෝවිඩ් වසංගතය විසින් දුර්වල කරනු ලැබ තිබෙන නිදහස්-වෙළෙඳපොළ කේන්ද්‍රීය ලෝක ආර්ථිකය මෙන්ම ජාතික සහ කලාපීය ආර්ථිකයන්ද යළි ගොඩ නැගීමේ, ධනවාදී ආර්ථික, සමාජ සහ දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ ක්‍රියාමාර්ග පිළිබඳව අලුතෙන් සිතීමට ඒ මගින් අනුබල ලැබේ.

රැඩිකල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී විකල්පයක් සඳහා සිතීමක්
ධනවාදයට එරෙහිව සමාජවාදී විකල්පය, සමාජවාදය සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සංයෝග කරමින් අලුතෙන් පරිකල්පනය කිරීමට උනන්දු වන වාමාංශික සහ සමාජවාදී ව්‍යාපාර මෙවැනි නව සිතීමක් සඳහා පෙළඹීමද ඓතිහාසික අවශ්‍යතාවක් වී තිබේ. පසුගිය දශකය පුරාම ලෝකයේ පැතිරුණ, නව ලිබරල්වාදයට විරුද්ධ විරෝධතා ව්‍යාපාරවල දේශපාලන ශක්‍යතාව මත එවැනි නව සිතීමක් ගොඩනැගිය හැකිය. එමෙන්ම එම නව සිතීම, යුරෝපීය කම්කරු සහ ප්‍රගතිශීලී ව්‍යාපාර අතර පැතිරුණු සමාජ-ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී චින්තනය රැඩිකල්කරණයට පාත්‍ර කිරීමකටද ඉඩ සලසයි. සමාජවාදී රාජ්‍ය ක්‍රමයක් වෙතින් ධනවාදී ක්‍රමය ඉවත් කරනු ලැබීමේ විකල්පය පිළිබඳ අදහසට ඓතිහාසික වලංගුතාවක් දැනට නොමැති තත්වයක් තුළ, සමාජවාදී සමානත්වය පිළිබඳ අදහස දේශපාලන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පිළිබඳ අදහසද සමග සංයෝග කරන රැඩිකල් සමාජ-ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී විකල්පයක් සඳහා සිතීමට එයින් අනුබල ලැබේ. ධනවාදී ආර්ථික අසමානතා, දේශපාලන අධිකාරවාදය සහ සෑම ආකාරයකම සමාජ පීඩනය තුරන් කිරීම මෙන්ම නිදහස, අයිතිවාසිකම්, සමානත්වය, සමාජ සහ දේශපාලන බහුත්වවාදය යන මේ පරමාදර්ශ දේශපාලන අරගල තුළට ගෙන ඒමේ හැකියාවද ඒ මගින් අවධාරණය කළ හැකිය.

‘කල්ප විනාශවාදී’ චින්තනයක් සහිත මානුෂවාදී විකල්පයක්
‘කල්ප විනාශවාදය’ යන පදය සාම්ප්‍රදායිකව යොදාගනු ලැබුවේ ‘ලෝකයේ අවසානය ළඟ එනවාය’ යන මනඃකල්පිත භීතිය ඇතිකරන ආගමිකවාදී මතවාද හැඳින්වීමටය. ‘ලෝක විනාශය අත ළඟයි, ඒ සඳහා සූදානම් වන්න’ යන මෙම ආගමිකවාදී පණිවුඩයම, පරිසරවාදීන් විසින් දැන් මනඃකල්පිත කොට, ඓතිහාසික වශයෙන් සිදුවිය හැකි අර්ථයක් ලබා දෙනු ලැබ තිබේ. ‘පරිසර විනාශය සහ දේශගුණික අර්බුද නිසා මනුෂ්‍ය ශිෂ්ටාචාරයම අනතුරේ’ යන නව සටන්පාඨය තවදුරටත් කල්ප විනාශවාදී සිහිනයක් හෝ පරිසර රොමෑන්තිකවාදීනගේ ව්‍යාපාරයක් නොවේ. එය ලෝකයේ මතුවී තිබෙන නව විචාරාත්මක දේශපාලන අවබෝධයක අංගයකි. එහෙත් ගැටලුව වී තිබෙන්නේ, එම කරුණ ඍජුව සම්බන්ධ වී තිබෙන අධිපති ආර්ථික සහ දේශපාලන මාදිලින්ද ප්‍රතිසංස්කරණය නොකිරීමයි. දැනට ලෝකයේ පවත්නා පරිසරවාදී සහ පෘථිවි මිත්‍රවාදී විඥානය, නව ලිබරල් ධනවාදයට මෙන්ම අනෙකුත් ආර්ථික මාදිලීන් පිළිබඳවද රැඩිකල්-මානුෂවාදී විවේචනයක් ගොඩනැගිය හැකි දේශපාලන අවබෝධයක් බවට පරිවර්තනය කිරීම මෙවැනි නව සිතීමකින් අපේක්‍ෂා කළ හැකිය. මනුෂ්‍ය ශිෂ්ටාචාරයේ අනාගතය පිළිබඳ ප්‍රශ්නය ඇමෙරිකාවට එරෙහිව චීනය යන පටු ද්විභේදන රාමුවෙන් එළියට ගැනීමටද එවැනි නව සිතීමක් අවශ්‍යය.
නව ලිබරල්වාදයට එරෙහි වීම යනු සරල සටන් පාඨවලින් ඔබ්බට ගෙන යා යුතු පරිවර්තනීය දේශපාලන කාර්යයකි. එවැනි ඉදිරියට යෑමක් සඳහා අවශ්‍ය විඥාන සහ අවබෝධ ධාරා ලෝකයේ දැනට ගොඩ නැගී තිබේ. කලළ යුතුව තිබෙන්නේ ඒවා තවදුරටත් වර්ධනය කර, හරවත් ලෙසට රැඩිකල් දේශපාලන විකල්ප ගැනද සිතීමයි■.

මීට පෙර එල්ල වූ කොලෝසස් සමාගමට සහයෝගය දැක්වීමේ චෝදනාව මත පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රිෂාඩ් බදියුදීන් නැවත අත්අඩංගුවට ගෙන ඇත. රිෂාඩ්ට ඇති චෝදනාවේ පසුබිම් කතාව ආණ්ඩුවේ හිතවතුන් දෙසටත් යොමු වේ.

‘රිෂාඩ් බදියුදීන් මුස්ලිම් දේශපාලනඥයෙකි. ඉතින්, කුමන හෝ චෝදනාවක් මත ඔහු අත්අඩංගුවට ගැනීම හොඳ දෙයකි.’
අප ඉහතින් සටහන් කළේ ඇතැම් උදවිය කල්පනා කරන ආකාරයය. ඔවුන්ට චෝදනා අදාළ නැත. දේශපාලනඥයාගේ නම මුස්ලිම් නම් ඒ කෙනා අන්තවාදියෙකි. රිෂාඩ් බදියුදීන්, රවුෆ් හකීම්, මුජිබුර් රහුමාන් ආදි බොහෝ දේශපාලනඥයන්ට ඒ ලේබලය ඇලවී තිබේ. ඒ නිසා අත්අඩංගුවට ගත්තේ ඇයිද, චෝදනා පදනම් සහගතද වැනි කාරණා කිසිවක් සොයා බලන්නේ නැතිව රිෂාඩ් අත්අඩංගුවට ගත්තාට කමක් නැතැයි සිතන උදවිය සිටිති. එහෙත්, දේශපාලනඥයෙකු අත්අඩංගුවට ගත් පසු ඒ නිශ්චිත මොහොතේ අත්අඩංගුවට ගත්තේ ඇයිදැයි සොයා බැලිය යුතුය.
රිෂාඩ් බදියුදීන් පමණක් නොව, මෙරට කිසිම දේශපාලනඥයෙකු ගැන සම්පූර්ණ විශ්වාස තැබිය නොහැකි බව අපි දනිමු. ඕනෑ දේශපාලනඥයෙකුගේ ඉතිහාසයේ කළු පැල්ලම් තිබිය හැකි බව අපි දනිමු. ඒ නිසා අප මේ ලියන්නට යන්නේ රිෂාඩ් බදියුදීන් පරම පවිත්‍ර දේශපාලනඥයෙකු බව නොවේ. අප මේ කතා කරන්නේ පසුගිය සතියේ රිෂාඩ් අත්අඩංගුවට ගැනීමට හේතු වූ ප්‍රධාන චෝදනාව ගැනය. කොලෝසස් පෞද්ගලික සමාගමට අබලි යකඩ ලබා දීමේ චෝදනාව ගැනය.

නිවසට කඩා වැදීම
පාස්කු ප්‍රහාරයේ මහමොළකරුවන් අත්අඩංගුවට නොගන්නේ මන්දැයි දිගින් දිගටම චෝදනා එල්ල වෙද්දී, මුලින් ආණ්ඩුව දුන් පිළිතුර වුණේ මවුලවි නවුෆර් මහමොළකරුවා ලෙස නම් කිරීමය. එම නම් කිරීම තුරුම්පුවක් වනු ඇතැයි ආණ්ඩුව පැත්තෙන් සිතන්නට ඇත. නවුෆර් මවුලවි අන්තවාදී අදහස් ප්‍රචාරය කළ අයෙකු වන නමුත්, ප්‍රහාරයකට අවශ්‍ය අපරාධමය සංවිධාන කටයුතු කළ අයෙකු බව තහවුරු වී නොමැත. ඒ නිසා ආණ්ඩුව පරීක්ෂණ යට ගසනවායැයි චෝදනා එල්ල විය.
දිගින් දිගටම චෝදනා එල්ල වෙද්දී අප්‍රේල් 24 වැනිදා ආණ්ඩුව කළේ තුරුම්පුවක් යැයි සිතමින් තවත් කාඩ්පතක් ඇදීමය. ඒ රිෂාඩ් බදියුදීන් හිටපු අමාත්‍යවරයා සහ ඔහුගේ සොහොයුරු රියාජ් බදියුදීන් අත්අඩංගුවට ගනිමිනි.
එම අත්අඩංගුවට ගැනීම සිදු වූ ආකාරයත් කැමරාවල සඳහන් වී තිබේ. රිෂාඩ්ගේ බිරිඳ සහ දරුවන් සිටියදී මහ රෑ නිවසට පැමිණි නිලධාරීන් සමඟ රිෂාඩ් කතා කරන වීඩියෝවක්ද ප්‍රසිද්ධ කර තිබුණි. එහිදී ඔහු විමසා තිබුණේ තමන්ගෙන් ප්‍රකාශයක් ගන්න ඕනෑ බව කීවේ නම් තමන් පොලීසියට පැමිණෙන බවය. දවසේම පාර්ලිමේන්තුවේ සිටි තමන් අත්අඩංගුවට ගැනීම සඳහා, හොරෙකු අල්ලන්නට මෙන් විශාල පිරිසක් රැගෙන නිවසට ආවේ ඇයිදැයි ඔහු විමසීය. බැලූ බැල්මට මහ රෑ නිවසට ගොස් එම අත්අඩංගුවට ගැනීම කර තිබුණේ ආණ්ඩුවට අවශ්‍ය ආකාරයේ නාට්‍යමය අවස්ථාවක් නිර්මාණය කිරීම සඳහාය. රිෂාඩ් රටේ ප්‍රකට දේශපාලන පක්ෂයක නායකයෙකි. එහෙත් සැඟවුණු පාතාල නායකයෙකු මෙන් ඔහු අත්අඩංගුවට ගෙන තිබුණි.

මහින්දානන්දගේ කතාව
‘පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාරයට සියලු ආකාරයේ සහයෝගය ලබා දීලා තියෙනවා.’ රිෂාඩ් අත්අඩංගුවට ගැනීම ගැන එසේ කියා තිබුණේ අමාත්‍ය මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේය. ‘සියලු ආකාරයේ සහයෝගය’ යනු ඉතා බරපතළ ප්‍රකාශයකි.
සියලු ආකාරයෙන් කියන්නේ කුමනාකාරයෙන්ද? ඒ ගැන වගකීමක් ඔහුට තිබේද? සියලු ආකාරයේ සහයෝගය දුන්නායැයි කියන්නේ ප්‍රහාරය ගැන දැන සිටියාද? දැන සිටියා නම් ඒ බව කියන්නේ කුමන පදනමක් මතද? මුණගැසුණා නම් ඒ කවදාද? දූරකථන ඇමතුම් හුවමාරු වුණාද? කවදාද? කුමන ප්‍රහාරකයා සමගද? ආදි ප්‍රශ්න බොහොමයකට පිළිතුරු මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේ සතුව තිබිය යුතුය.
මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේ මහතා 2020 අගෝස්තුවේ කළ ‘2011 ලෝක කුසලාන අවසන් තරගය ඉන්දියාවට පාවා දුන්නා’ යන ඓතිහාසික ප්‍රකාශයෙන් පසු, ඔහුගේ කතාවල වගකීම් සහගත බව විමසා බැලීමට උත්සාහ කර වැඩක් නැත.
පොලීසිය භාර මහජන ආරක්ෂක අමාත්‍යවරයා වන සරත් වීරසේකර කියා තිබුණේත් පාස්කු ප්‍රහාරයට සම්බන්ධතා ඇති නිසා අත්අඩංගුවට ගත් බවය.
එලෙස සහයෝගය ලබා දීම පිළිබඳ කොලෝසස් සමාගමේ කතාව හැර, තව අලුත් තොරතුරු තිබේ නම් ඒවා හෙළි කිරීම ආණ්ඩුව පැත්තේ වගකීමය. ඒ අලුත් කරුණු අධිකරණයට ඉදිරිපත් කිරීමත් ඔවුන්ගේ වගකීමය. එහෙත් තවම එවැනි අලුත් කතාවක් හෙළි කර නැත.
අප මෙහි කතා කරන්නේ රිෂාඩ්ගේ නිවසට පැමිණ අත්අඩගුවට ගැනීමේදී හේතුව ලෙස ඉදිරිපත් කළ පරණ චෝදනාව ගැන පමණි.

කොලෝසස්
රිෂාද් බදියුදීන්ගේ නිවසට පැමිණ පොලීසියෙන් රැගෙන ගොස් තිබුණේ කොලෝසස් පුද්ගලික සමාගමට අබලි යකඩ ලබා දීමේ චෝදනාව ගැන ප්‍රශ්න කරන බව කියමිනි. ඔහු ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත යටතේ දින 90ක් රඳවා තබා ගැනීමට අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව ඉල්ලා තිබුණි.
කොලෝසස් සමාගම යනු සිනමන් ග්‍රෑන්ඩ් හෝටලයට මරාගෙන මැරෙන බෝම්බ ප්‍රහාරය එල්ල කළ ඉන්සාෆ් අහමඩ්ට අයිති සමාගමකි.
මේ චෝදනාව මීට පෙරද රිෂාඩ් බදියුදීන් හිටපු අමාත්‍යවරයාට එල්ල විය. ඉන් පසු එම චෝදනාව පිළිබඳ කරුණු ගණනාවක් හෙළි වූ අතර, හිරු ටීවී ‘සලකුණ’ වැඩසටහනකදී නිවේදකයන්ට කට උත්තර නැති වෙන පරිදි, රිෂාඩ් බදියුදීන් මහතා ඒ ගැන කරුණු දැක්වීමක්ද කර තිබුණි.
කොලෝසස් පුද්ගලික සමාගමට අදාළව ඔහුට එල්ල වූ චෝදනාව වුණේ රිෂාඩ් බදියුදීන් මහතා කර්මාන්ත හා වාණිජ කටයුතු අමාත්‍යවරයාව සිටිය දී එම අමාත්‍යංශය යටතේ තිබුණු කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලය මගින් නිකුත් කළ තඹ හා නිෂ්පාදන විකුණා, ඉන්සාෆ් අහමඩ් ඉපයූ මුදල් පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාර සඳහා යොදා ගෙන ඇති බවය.

රිෂාඩ්ගේ කටඋත්තර
එම චෝදනා ඉදිරිපත් වූ මුල් මොහොතේම ඒ පිළිබඳ පරීක්ෂණ ආරම්භ කර තිබුණි.
‘මෙම චෝදනාව පිළිබඳව අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවත්, පාර්ලිමේන්තුවේ විශේෂ කමිටුවක් මගිනුත් විමර්ශන සිදුකළා. එකී විමර්ශනවලදී අමාත්‍යංශ ලේකම්තුමා ඇතුළු අමාත්‍යංශ නිලධාරීන්, කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලයේ නිලධාරීන් කැඳවා දීර්ඝ වශයෙන් ප්‍රශ්න කළා. විෂයභාර අමාත්‍යවරයා ලෙස මාවද කැඳවා ප්‍රශ්න කළා. සියලු තොරතුරු සටහන් කර ගත්තා. එසේ සිදුකළ විමර්ශනවලින් පසුව මේ කිසිදු චෝදනාවකට මගේ සම්බන්ධතාවයක් නැති බවට තහවුරු වුණා. දැනට වැඩ බලන පොලිස්පතිතුමා පාර්ලිමේන්තුවේ විශේෂ කමිටුවත් ඒ බව ලිඛිතව දැනුම් දී තිබුණා.’ යනුවෙන් රිෂාඩ් බදියුදීන් මහතා ඒ ගැන මීට පෙර මාධ්‍යවේදීන් පිරිසක් ඉදිරියේ කියා තිබුණි. ඔහු එහිදී ප්‍රකාශ කර තිබුණේ 2019 දී සිදු කළ පරීක්ෂණ ගැනය.
කෙසේ වෙතත් 2020 ජුලි මාසයේදී මේ පිළිබඳ නැවතත් ප්‍රකාශයක් ලබා ගැනීම සඳහා අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවෙන් ඔහුට කැඳවීමක් කර තිබුණි. 2020 ජුලි 08 වැනිදා ඔහුට ඒ බව දැනුම් දී තිබුණි. ඒ කාලයේ පරීක්ෂණ නැවත මතු වීම සහ ඒ කාලසීමාව පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය තිබුණු සමයක් වීම එකිනෙකට සම්බන්ධයක් නැති අහම්බයක් විය හැක. කෙසේ වෙතත් පක්ෂ නායකයෙකු වූ ඔහු මැතිවරණ ප්‍රචාරක කටයුතු අත්හැර පැමිණ ජුලි 09 වැනිදා අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට කටඋත්තරයක් ලබා දී තිබුණි. එදින පැය 10ක් පමණ ඔහු කටඋත්තර ලබා දුන්නේය.
කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලය කොලෝසස් සමාගමට තඹ නිකුත් කළ ආකාරය පිළිබඳ ජුලි මාසයේ අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට කටඋත්තර ලබා දීමෙන් පසු ඔහු මාධ්‍යවේදීන්ට පැහැදිලි කර තිබුණේ මෙසේය.
‘කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලයේ අබලි ලෝහ, කර්මාන්තකරුවන් වෙත ලබා දීමට 2013 වර්ෂයේදී අමාත්‍ය මණ්ඩලය විසින් අනුමත මාර්ගෝපදේශයක් තිබෙනවා. ඒ අනුව තමයි 2013 සිට අද දක්වාත් කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලය වෙත රාජ්‍ය ආයතන මගින් ලබා දෙන තඹ ඇතුළු අබලි ලෝහ කර්මාන්තකරුවන් වෙත ලබා දෙන්නේ. එම ක්‍රියා පටිපාටිය මාගේ කාලය තුළදීත් ඒ විදිහටම ක්‍රියාත්මක වුණා.
පාස්කු ඉරිදා සිනමන් ග්‍රෑන්ඩ් හෝටලයේ මරාගෙන මැරෙන ප්‍රහාරයක් එල්ල කළ ඉන්සාෆ් අහමඩ්ට අයිති කොලොසස් සමාගම නමින් තඹ නිෂ්පාදනය කරනු ලබන ආයතනයක්ද අදාළ රෙගුලාසි අනුව තඹ ඇතුළු අනෙකුත් අබලි ලෝහ ලබා ගැනීමට කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලයේ ලියාපදිංචි වී තිබුණා.
එම සමාගම 2011 වර්ෂයේදී ස්ථාපිත කර තිබුණත් කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලය වෙත ලියාපදිංචි වී තිබුණේ 2017 වර්ෂයේදීයි. එසේ ලියාපදිංචි වන විටත් එම සමාගම තඹ අපනයනය කරමින් පැවති බව පසුව මා දැනගත්තා.
ශ්‍රී ලංකා රේගුවේ දත්ත අනුව එම සමාගම 2016 වර්ෂයේදී තඹ මෙටි්‍රක් ටොන් 830ක්, 2017 වර්ෂයේ දී මෙටි්‍රක් ටොන් 1150ක් ද 2018 වර්ෂයේදී තඹ මෙටි්‍රක් ටොන් 420ක් වශයෙන් අපනයනය කර තිබූ බව පසුව කරන ලද සොයා බැලීම් මගින් තහවුරු වුණා.
කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලය මගින් එම සමාගම වෙත තඹ නිකුත් කර ඇත්තේ 2017 වර්ෂයේදී මෙටි්‍රක් ටොන් 16.8ක් හා 2018 වර්ෂයේදී අවස්ථා 04කදී මෙටි්‍රක් ටොන් 100ක් පමණයි. එම ප්‍රමාණය මගින් 2016 සිට 2019 වර්ෂවලදී ඉහත දක්වා ඇති පරිදි විශාල අපයනයක් සිදු කළ නොහැකි බව කාටත් පෙනෙන කාරණයක්.
2017 වර්ෂයේදී ඉහත කර්මාන්තශාලාව ලියාපදිංචි කරන අවස්ථාවේදී කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලයේ නිලධාරීන් ඉහත කී අබලි ලෝහ නිකුත් කිරීමේ මාර්ගෝපදේශයෙහි සඳහන් ආකාරයට ස්ථානීය පරීක්ෂණයක් සිදු කර තිබෙනවා.
එහිදී ඔවුන් වාර්තා කර තිබෙනවා ලියාපදිංචිය සඳහා ඉදිරිපත් වන අවස්ථාව වන විටත් කර්මාන්ත ශාලාව අවට තඹ ඇතුළු අබලි ලෝහ විශාල ප්‍රමාණයක් නිෂ්පාදන කටයුතු සඳහා ගබඩා කර ඇති බව.
මේ සම්බන්ධයෙන් පසුව කරන ලද සොයා බැලීම්වලදී ශ්‍රී ලංකා ටෙලිකොම් ආයතනය විසින් මෙටි්‍රක් ටොන් 1000ක පමණ භූගත තඹ රැහැන් තොගයක් කොලොසස් සමාගම වෙත ලබා දී ඇති බව අනාවරණය වෙලා තිබුණා. එසේම සාමාන්‍ය වෙළෙඳපොලින් තවත් විශාල ප්‍රමාණයෙන් තඹ ලබා ගන්නා බව අනාවරණය වෙලා තිබුණා. මේ සම්බන්ධයෙන් මම අපරධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට පැහැදිලි කළා.’
ඒ අතර කොලෝසස් සමාගමට පමණක් නොව, කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලය තවත් සමාගම් ගණනාවකට අබලි යකඩ ලබා දී ඇති බවත්, එය එම ආයතනයේ සාමාන්‍ය ක්‍රියාවලියක් පමණක් බවත් හෙළි වී තිබුණි. ඊට අමතරව කොලෝසස් සමාගම අපනයනය කළ අබලි යකඩ ප්‍රමාණයට වඩා සෑහෙන අඩු ප්‍රමාණයක් රිෂාඩ් බදියුදීන් යටතේ තිබුණු කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලයෙන් ලබා ගෙන තිබුණි. ඒ අනුව රිෂාඩ් බදියුදීන් අමාත්‍යවරයාගේ ආයතනවලින් මෙම සමාගමට විශේෂ සැලකීමක් කළ බවක් පෙනෙන්නට නැත.

මෛත්‍රීගේ සම්බන්ධතා
කොලෝසස් පුද්ගලික සමාගම පිළිබඳ වැදගත්ම කරුණ ඒ කිසිවක් නොවේ. මේ සමාගම වෙත ශ්‍රී ලංකා ටෙලිකොම් ආයතනයෙනුත් අබලි යකඩ ලැබීමය. රිෂාඩ් යටතේ තිබුණු කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලයට අබලි යකඩ ලබා දෙන ලෙස දැනුම් දෙමින් ඉහළින් ලිපියක්ද යොමු කර තිබීමය.
කොලෝසස් සමාගම සහ ශ්‍රී ලංකා ටෙලිකොම් ආයතනය අතර සම්බන්ධය විශේෂය. ඒ කාලයේ ටෙලිකොම් සභාපතිවරයාව සිටියේ හිටපු ජනාධිපතිවරයාගේ සොහොයුරු කුමාරසිංහ සිරිසේනය.
මේ තත්වය පෙන්වා දෙමින් බස්නාහිර පළාත් සභාවේ හිටපු මන්ත්‍රීවරයෙකු වන සමස්ත ලංකා මක්කල් කොංග්‍රස් පක්ෂයේ කොළඹ දිස්ත්‍රික් සංවිධායක, එම්.ජේ.එම්. ෆායිස් අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව වෙත ලිපියක් යවා තිබුණි. ශ්‍රී ලංකා ටෙලිකොම් ඇතුළු රජයේ ආයතන සහ ඉන්සාෆ් අහමඩ් අතර සෘජු හෝ වක්‍ර සම්බන්ධතා තිබුණේ ද යන්නත් එම අරමුදල් ත්‍රස්තවාදය සඳහා යොදා ගත්තේද යන්නත් විමර්ශනය කරන ලෙස ඉල්ලා තිබුණි.
එම පැමිණිල්ල සමඟ ඇමුණුම් ලෙස තවත් ලිපි කිහිපයක් ඉදිරිපත් කර තිබුණි. 2017 ඔක්තෝබර් 27 වන දින ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේනගේ සම්බන්ධීකරණ ලේකම් ඒ.එන්.ආර් අමරතුංග කොලොසස් සමාගමට හිස් පිත්තල පතොරම් කොපු තොගයක් ලබා දීමට කටයුතු කරන ලෙස දැනුම් දී දෙමින් ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයට ලිපියක් යවා ඇත.
ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයේ අතිරේක ලේකම් 2018 පෙබරවාරි 05 වැනිදා කොලෝසස් සමාගමේ කළමනාකරු වෙත යැවූ ලිපියක්ද උක්ත පැමිණිල්ල සමඟ අමුණා තිබුණි. තමන්ගේ අවශ්‍යතාව මත හිස් තඹ පතරොම් කිලෝග්‍රෑම් 1000ක් කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලයෙන් ලබා ගන්නා ලෙස එමගින් දැනුම් දී තිබේ.
ඊට අමතරව 2018 ජුනි 06 වැනිදා හිටපු ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේනගේ මහජන සම්බන්ධතා අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් ශාන්ත බණ්ඩාර කාර්මික සංවර්ධන මණ්ඩලයේ සභාපතිවරයා වෙත යැවූ ලිපියක්ද ඒ අතර තිබුණි. එහි සඳහන්ව තිබුණේ කොලෝසස් සමාගමට අබලි තඹ මෙටි්‍රක් ටොන් 500 ක් ලබා දෙන ලෙසය. ජනාධිපතිවරයාගේ සහයෝගය කොලෝසස් සමාගමට හිමි වෙන බවත් එම ලිපියේ සඳහන් වී තිබුණි.
ඒ අනුව විපක්ෂයේ සිටින රිෂාඩ් බදියුදීන්ගෙන් මේ ගැන ප්‍රශ්න කරද්දී, ආණ්ඩුවේ සිටින මෛත්‍රීපාල සිරිසේන හිටපු ජනාධිපතිවරයාගෙන් ඒ ගැන විමසන්නේ නැති නම් ඒ ගැන සැකයක් ඇති වේ. රිෂාඩ් පමණක් අල්ලන්නේ ඔහු මුස්ලිම් ජාතිකයෙකු වන නිසාද? යම් පුද්ගලයෙකුගේ ජාතිය මත පමණක් පදනම්ව පරීක්ෂණ මෙහෙයවන්නේ නම්, ඒ නීතිය සාධාරණ වන්නේ කෙලෙසද?■