රාවය නිර්මාතෘ අභාවප්රාප්ත ජේ්යෂ්ඨ මාධ්යවේදී වික්ටර් අයිවන් මහතා ගේ පළමු ගුණානුස්මරණය පසුගියදාට යෙදිණ. රාවය ආරම්භයේ සිටම දිගු කලක් රාවය නියෝජ්ය කතුවරයා වශයෙන් කටයුතු කළ මම එතුමා පිළිබඳ මතකයන් සිහිපත් කිරීම යුතුකමෙකැයි සිතමි.
එමෙන්ම ඔහු සතු සුවිශේෂී ගුණාංගයන් සිහිපත් කිරීම මගේ අරමුණ යි. එතුමා ගේ පෞද්ගලික ජීවිතයට මෙන්ම මාධ්ය ජීවිතයටද අදාළ එම කරුණු වික්ටර් අයිවන් ලකුණ හරිහැටි හඳුනා ගැනීමට ප්රයෝජනවත් වෙතැයි සිතමි.
අයිවන් මහතා මට හමුවූයේ 1976 වසරේ මුල් කාලයේය. ඔහු සඟරාවක් හෝ පුවත්පතක් ආරම්භ කිරීමේ අටියෙන් විවිධ මාර්ග හඹා යමින් සිටි අවධියයි මේ. මාද ටයිම්ස් ආයතනය වසා දැමීමෙන් පසු මහ පාරේ ඒ මේ අත කරක් ගැසූ අවධියය.
කෙසේ වුවත් සර්වෝදය නායක ආචාර්ය ඒ ටී ආරියරත්න මහතා ගේ මැදිහත් වීම මත අප දෙදෙනා එකම අරමුණකට යොමු කෙරිණ.
රාවය සඟරාවේ ඇරඹුම එලෙසය. ඇත්ත වශයෙන්ම මා ඔහු දැන සිටියේ 1971 කැරැල්ලේ මතක හැටියට 7 වැනි විත්තිකාර පොඩි අතුල ලෙසය. සිතෙහි ඇඳී තිබුණේද ප්රචණ්ඩත්වය ගුරු කරගත් රළු මිනිසකු ලෙසය. නමුත් අයිවන් ඇසුරේ සුළු කලකින්ම ඔහු සංවේදී සෞම්ය පුද්ගලයකු බව මට පසක් විය. එමෙන්ම අයිවන් මහතාගේ මාධ්ය භාවිතාව නම්යශීලී විය. එතුමා කිසි දිනෙක තම මතයේම ඇලී සිටියේ නැත. අන් අයට කන්දෙන හා තර්කානුකූලව ඉදිරිපත් කරන අදහසක් නොපැකිලව ක්රියාවට නැංවූ පුද්ගලයෙකි ඔහු. රාවයේ සාර්ථකත්වයටද අයිවන්ගේ මෙම ගුණය ඉවහල් විය.
කෙසේ වුවත් රාවය ආරම්භයේ සිටම රැඩිකල් ප්රකාශනයකි. එමෙන්ම ස්වාධීන අදහස් වලට මුල සිටම විවරව තිබිණ. රාවය පිළිබඳව ලංකා සමසමාජ පක්ෂයේ ජේ්යෂ්ඨ නායකයකු වන අභාවප්රාප්ත ආචාර්ය කොල්වින් ආර් ද සිල්වා මහතා එකල කළ ප්රකාශයක් යළි යළි සිහිපත් කිරීමෙන් රාවය ලකුණ මනාව අවබෝධ කර ගැනීමට හැකි වේ.
කොල්වින් ගේ මතය අනුව රාවය සම්මත මාධ්ය රටාවෙන් පිට පැන්න කිසිදු නීතියක් මායිම් නොකරන ප්රකාශනයකි. රාවයේ වටිනාකමද එයමයැයි මේ නීති විශාරදයා ප්රකාශ කළේය. මෙය රාවයට ලැබුණු සදාකාලික චරිත සහතිකයකි.
රාවයේ පැවැත්ම හා එහි දියුණුවට මහත් උත්තේජනයක් වූ අනික් විශේෂිත කරුණ නම් වික්ටර් අයිවන්ගේ නිර්භීත භාවය හා පැය විසි හතරම වුවත් එක දිගට වැඩ කිරීමේ කැපවීමයි. මෙයද සාමාන්යයෙන් පුවත්පත් කතුවරුන් තුළ නැති විශේෂිත ගුණයකි. ඒ පිළිබඳව අතීත අද්දැකීම් තුළින් මට පැහැදිලි අවබෝධයක් තිබේ. සාමාන්යයෙන් කතුවරුන් කරනුයේ ඕවර්සියර් රාජකාරියයි. සම්මත රටාව එයයි. එහෙත් අයිවන් මහතා එහි අනික් පැත්ත විය. සමහර දිනෙක අප වැඩ අවසන් කර නිවෙස් වලට යන විටත් ඔහු රාජකාරියේය. පසු දින රාජකාරියට එන විටත් ඔහු එම රාජකාරියේය.
වික්ටර් අයිවන් මහතාගේ මා අගය කළ අනික් කරුණ නම් දේශපාලන වශයෙන් වුවත් වෙනත් මත දරන කර්තෘ මාණ්ඩලිකයන්ට ඔවුන්ගේ මතය අනුව කටයුතු කිරීමට ඉඩදීමය. මා හා ඔහු එකම දේශපාලන මතයක සිටියේ 1994 චන්ද්රිකා බණ්ඩාරනායක බලයට පත් කළ සමයේ වුවද මගේ දේශපාලන අදහස් බලෙන් මර්දනය කිරීමේ වෑයමක් කිසිදින සිදු කළේ නැත.
මෙහි සඳහන් කළ යුතු අනෙක් විශේෂිත කරුණ නම් කිසිම දේශපාලනඥයකුගෙන් පදවි තානාන්තරයක් හෝ වරදාන වරප්රසාද ලබා නොගැනීමයි. චන්ද්රිකා මහත්මිය බලයට පත් වූ අවස්ථාවේ ඇය අයිවන් මහතා වෙත ලේක්හවුස් සභාපතිකම භාරගන්නා ලෙස යෝජනා කළද ඔහු එය ප්රතිකේෂ්ප කළේය.
කර්තෘ මාංඩලික නිදහස පිළිබඳව වර්තමානයේ සංවාදයට පාත්රවී ඇති ඇතැම් කරුණු එදා අයිවන් අභ්යාසය තුළ පිළිබිඹු විය. ප්රධාන කතුවරයා සතු අධිකාරී බලය ඔහු ක්රියාවට නැංවූයේ නැත. පුවත්පතේ අන්තර්ගතය පවා සාකච්ඡා සම්මුතියෙන් එකඟත්වයකට ඒම ඔහුගේ සිරිත විය.
වික්ටර් අයිවන් දයාබර සැමියෙකි. සෙනෙහෙවන්ත පියෙකි. එපමණක් නොව දයාබර සොහොයුරෙකි. වික්ටර් ගේ වැඩිමහල් සොහොයුරා එකල සතියකට දෙකකට වරක් දුරකතනයෙන් මා අමතා “ අපේ මල්ලිට ප්රශ්න තියෙනවද තර්ජන තියෙනවද” කියා ඇසීම පුරුද්දක් කරගෙන තිබිණ. එමෙන්ම එසේ විමසන බව සිය සොහොයුරාට නොකියන බවටද පොරොන්දු කරගෙන තිබිණ. මා ඒ කාලයේ වික්ටර් අයිවන් මහතාට සඟවපු එකම කරුණ ද එයයි.
කෙසේ එක් දුර්වලකමක් කියා මෙම කෙටි සටහන අවසන් කිරීමට කැමැත්තෙමි. එය නම් මිනිසුන්ට රැවටීමයි. විවිධ පුද්ගලයන්ට ගෝනි නැතුව කරේ යෑමට ඉඩදීමය.
