යෝජිත 22 වැනි ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථා සංශෝධන පනත් කෙටුම්පතට එරෙහිව අගෝස්තු 25 වැනිදා වන විට ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය හමුවේ පෙත්සම් 21ක් ගොනු කර තිබේ.
පනත් කෙටුම්පත අගෝස්තු 18 වැනිදා පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කිරීමෙන් අනතුරුව ඊට එරෙහිව නීතිඥවරුන්, දේශපාලන පක්ෂ, විද්වතුන් සහ සිවිල් සමාජ ක්රියාකාරීන් ඇතුළු විවිධ පාර්ශ්වයන් විසින් මෙම පෙත්සම් ගොනු කර ඇත. අගෝස්තු 25 වැනිදා නිකුත් වූ වාර්තාවල නවතම පෙත්සම් සංඛ්යාව 21ක් ලෙස දැක්වේ.
මෙම පෙත්සම්වල ප්රධාන වශයෙන් අභියෝගයට ලක් කර ඇත්තේ පනත් කෙටුම්පතේ ශ්රේෂ්ඨාධිකරණ හා අභියාචනාධිකරණ විනිසුරුවරුන්ගේ විශ්රාම වයස සංශෝධනය කිරීමට යෝජනා කර තිබීම සහ අභියාචනාධිකරණයේ විනිසුරුවරුන් සංඛ්යාව වැඩි කිරීමට යෝජනා කර තිබීමයි.
පනත් කෙටුම්පතේ දෙවැනි වගන්තිය මගින් ශ්රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරුවරුන්ගේ විශ්රාම වයස අවුරුදු 65 සිට 67 දක්වාත්, අභියාචනාධිකරණ විනිසුරුවරුන්ගේ විශ්රාම වයස අවුරුදු 63 සිට 65 දක්වාත් ඉහළ දැමීමට යෝජනා කර තිබේ. එමෙන්ම අභියාචනාධිකරණ විනිසුරුවරුන්ගේ උපරිම සංඛ්යාව 25 දක්වා ඉහළ නැංවීමට ද යෝජනා කර ඇත.
පෙත්සම්කරුවන්ගේ ප්රධාන තර්කයක් වී ඇත්තේ විනිසුරුවරුන්ගේ ධුර කාලය සම්බන්ධයෙන් පවතින ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාමය ආරක්ෂාව වෙනස් කිරීම මගින් අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වයට බලපෑමක් ඇති විය හැකි බවයි. විශේෂයෙන් දැනට සේවයේ නිරත විනිසුරුවරුන්ට නව විශ්රාම වයස් සීමාව අදාළ වන්නේද යන්න සම්බන්ධයෙන් ද පෙත්සම්වලින් ප්රශ්න කර තිබේ.
තවද, අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය සහ අධිකරණ බලය ජනතා පරමාධිපත්යයේ කොටසක් වන බැවින්, මෙම සංශෝධනය සම්මත කිරීමට පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකක බහුතරයකට අමතරව ජනමත විචාරණයකදී ජනතාවගේ අනුමැතිය ද අවශ්ය බවට තීන්දුවක් ලබාදෙන ලෙස පෙත්සම්කරුවන් විශාල පිරිසක් ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් ඉල්ලා තිබේ.
ශ්රී ලංකා නීතිඥ සංගමය ඇතුළු නීතිඥ සංවිධාන, සමගි ජන බලවේගය, සර්වජන බලය, මහාචාර්ය ජී.එල්. පීරිස් ඇතුළු දේශපාලනඥයන් සහ විද්වතුන් මෙන්ම සිවිල් සමාජ ක්රියාකාරීන් ද මෙම නීතිමය අභියෝගයට එක්ව සිටිති. අගෝස්තු 24 වැනිදා ශ්රී ලංකා නීතිඥ සංගමයේ සභාපති ජනාධිපති නීතිඥ රාජීව් අමරසූරිය සහ ලේකම් නලින් ද සිල්වා ද වෙනම පෙත්සමක් ගොනු කරමින් පනත් කෙටුම්පත ජනමත විචාරණයකට යොමු කළ යුතු බවට තීන්දුවක් ඉල්ලා තිබේ.
විපක්ෂ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රී දයාසිරි ජයසේකර ද අගෝස්තු 24 වැනිදා ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයට පෙත්සමක් ඉදිරිපත් කරමින්, විශේෂයෙන් දැනට සේවයේ නිරත විනිසුරුවරුන්ගේ ධුර කාලය නව විශ්රාම වයස් සීමාව යටතේ දීර්ඝ කිරීමෙන් අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වයට සහ ජනතා පරමාධිපත්යයට බලපෑමක් සිදුවිය හැකි බව පෙන්වා දී ඇත.
කෙසේ වෙතත්, ආණ්ඩුව පාර්ශ්වයෙන් ඉදිරිපත් කර ඇති මූලික තර්කය වන්නේ අධිකරණ පද්ධතියේ පවතින නඩු ප්රමාදය සහ නඩු ගොඩගැසීම අවම කිරීම සඳහා පළපුරුදු විනිසුරුවරුන් තවදුරටත් සේවයේ තබා ගැනීම සහ අභියාචනාධිකරණයේ විනිසුරුවරුන් සංඛ්යාව වැඩි කිරීම අවශ්ය බවයි.
ඒ අනුව, මේ වන විට 22 වැනි සංශෝධනය සම්බන්ධයෙන් මතුව ඇති ප්රධාන ව්යවස්ථාමය ප්රශ්නය වන්නේ එය පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකක බහුතරයකින් පමණක් සම්මත කළ හැකිද, නැතහොත් ජනමත විචාරණයකදී ද ජනතාවගේ අනුමැතිය ලබාගත යුතුද යන්නයි.
ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයේ තීරණය ඉදිරිපත් කෙරෙන මතය අනුව පනත් කෙටුම්පත සම්මත කර ගැනීම සඳහා ආණ්ඩුව අනුගමනය කළ යුතු ව්යවස්ථාමය ක්රියාමාර්ගය තීරණය වනු ඇත.
