දිනය 2011 ජනවාරි මස 21 වැනි සිකුරාදාය. වෙලාව සවස තුනත් හතරත් අතර විය. එක්වරම පැමිණි විශාල ප‍්‍රමාණයේ බැකෝ යන්ත‍්‍රයක් සිය මෙහෙයුම ආරම්භ කළේය. මේ යකඩ යකාට මෙන්ම මෙහෙයුම සඳහා අණදුන් අයටද හිතක් පපුවක් තිබුණේ නැත. පූර්ව දැනුම් දීමකින් තොරවම ඔහු සිය මෙහෙයුමට කුරිරු දත් විලිස්සා ගත්තේය. ඒ වනවිටත් ව්‍යාපාරිකයන් සිය එදිනෙදා කටයුතු මෙන්ම අලූ‍ත්වැඩියා කටයුතු කරමින් සිටියේ එම ව්‍යාපාරික ස්ථාන තුළය. බඩු බාහිරාදිය ඉවත් කරගන්නවත් ව්‍යාපාරික ප‍්‍රජාවට ඉඩක් ලැබුණේ නැත. ළෙහි අත් ගසා ඔවුන් ඉල්ලා සිටියේ මෙම අපරාධය නවත්වන ලෙසය. එහෙත් හිත්පිත් නැති යකඩ යකාගේ විලිස්සූ දත් පහතට නැමුණේ නැත. ව්‍යාපාරික ස්ථාන 17ක් ක්ෂණයෙන් සුණුවිසුණු විය. ප‍්‍රශ්න කරන්නට හා ඒවාට උත්තර දෙන්නට මෙහෙයුමට අණදුන් වගකිවයුත්තන් එම ස්ථානයේ සිටියේ නැත. හමුදා ඉහළ නිළධාරියෙක් ඇතුළු හමුදා හා පොලිස් නිලධාරීන් සමූහයක් පමණක් එහි වූහ. මෙහෙයුම ජංගම ¥රකථනවලින් හෝ පටිගත කරන්නට ඉඩ ලැබුනේ නැත. එසේ කරන්නට උත්සාහ කළවුන්ට මිලිටරි නිලධාරීන්ගෙන් ලැබුණ අණ වූයේ අත කඩනවා යන්නය. මෙහෙයුම සැලවී එම ස්ථානයට පැමිණි රූපවාහිනී කැමරා දෙකක්ද හරවා යැවුණේ මිලිටරි අණේ තරම කියාපාමින්ය.


ඉහත දර්ශන ඇතුලත් මෙහෙයුම සිදුවූයේ කොළඹ කොටුවේ හොස්පිට්ල් ස්ට‍්‍රීට් හෙවත් රෝහල් වීදිය තුළය. කොළඹ නගරයේ පිහිටි වටිනා ව්‍යාපාරික හා නිවාස ඉඩම් කොල්ලකෑම සඳහා එදා ආරක්ෂක හා නාගරික සංවර්ධන අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයා වූ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ අනුගමනය කළේ ඒ ආකාරයේ හමුදා මෙහෙයුම්ය.


කොම්පඤ්ඤවීදිය ග්ලේනි වීදියේ නිවාස 750ක් පමණ මෙවැනි මෙහෙයුමකින් පොළොවට සමතලා වූයේ 2008 ජුලි මාසයේදීය. කොම්පඤ්ඤවීදියේම මියුස් පටුමගේ නිවාස 17ක් 2010 මැයි මාසයේදී පොළොවට සමතලා වූයේද ඒ අකාරයටය. 2009 වර්ෂයේ අවසානයේදී කොළඹ කොටුවේ චැතම් වීදියේ ‘වයිට් හෝර්ස්‘ ගොඩනැගිල්ලට අත්වූයේද එවැනි ඉරණමක්ය. එම ගොඩනැගිල්ල බිමට සමතලා වූයේද මිලිටරි මෙහෙයුමක් මගින්ය.


අද රටේ විධායක බලය ලබාගැනීම සඳහා ‘නීතිගරුක රටක්‘ හදන බව ප‍්‍රකාශ කරමින් යන ගෝඨාභය රාජපක්ෂ එදා මිනිසුන් එළවා දැමීමේ හා ව්‍යාපාර ගොඩනැගිලි බිමට සමතලා කිරීමේ මිලිටරි මෙහෙයුම් සිදුකළේ කිනම් නීතියක් යටතේදැයි දන්නේ ඔහුම පමණි.


රජයට ඉඩම් අත්පත් කරගැනීමේ නීතිය යටතේ නම් එවැනි මිලිටරි මෙහෙයුම් සඳහා අවසර නැත. යම් සංවර්ධන කටයුත්තක් සඳහා ඉඩමක් අවශ්‍ය නම් ඉඩම් අත්පත් කරගැනීමේ පනත යටතේ සිදුකළ යුතු ක‍්‍රියාවලියක් තිබේ.
යම් පොදු සංවර්ධන කාර්යයක් සඳහා ඉඩමක් අවශ්‍ය නම් එම ඉඩම හඳුනාගැනීම මුලින්ම සිදුකරනු ලබයි. ඉන්පසු ඉඩම අවශ්‍ය අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයා ඉඩම් විෂයභාර අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයාට ඒ පිළිබඳව දැනුම්දීමක් කළ යුතුය. ඉන්පසු ඉඩම් විෂය අයත් අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයා අදාල ඉඩම මහජන කටයුත්තක් සඳහා අවශ්‍ය බවට ඉඩම් අත්පත් කරගැනීමේ පනතේ 2වන වගන්තිය යටතේ ගැසට් නිවේදනයක් පලකරනු ලබයි. ඒ මගින් ඉඩමට හෝ දේපලට ඇතුළු වී එය මැනීම සඳහා අවසර ලැබේ.

ඉන්පසු ඉඩම හෝ දේපල අත්පත් කරගැනීමේ චේතනාව ඇතුලත් එම පනතේ 4 වැනි වගන්තිය යටතේ ගැසට් නිවේදනයක් පළකරනු ලැබේ. එම ගැසට් නිවේදනයෙන් පසු අදාල ඉඩම හෝ දේපල විකිණීම, අන්සතු කිරීම හෝ එහි අගය අඩුකිරීමේ කිසිදු කටයුත්තක් එහි හිමිකරුවන්ට සිදුකිරීමට අවසර නොලැබේ. එම ගැසට් නිවේදනයෙන් දින 14ක කාලයක් තුළ හිමිකරුවන්ට යම් විරෝධතාවයක් ඇත්නම් එය ඉදිරිපත් කිරීමේ අවස්ථාව ලැබේ. විරෝධයක් ලදහොත් ඒ ගැන පරීක්ෂණයක් සිදුකරනු ලබයි. එයින් පසු ඉඩම හෝ දේපළ අත්පත් කරගන්නවානම් පනතේ 5 වැනි වගන්තිය යටතේ අත්පත් කරගැනීමේ ගැසට් නිවේදනය නිකුත් කරනු ලබයි. ඉනුත් පසු 7 වන වගන්තිය යටතේ ගැසට් නිවේදනය පළකරනු ලබන්නේ වන්දි සඳහා හිමිකම් ඉදිරිපත් කිරීම සඳහාය. වන්දි පරීක්ෂණ හා අභියාචනා පරීක්ෂණ ඉන්පසු සිදුකර අවසන් කටයුත්ත වශයෙන් පනතේ 38 වන වගන්තිය යටතේ ගැසට් නිවේදනය නිකුත් කරනු ලබන්නේ ඉඩම හෝ දේපළ පවරා ගැනීම සඳහාය.


මේ ආකාරයට ඉඩම් හෝ දේපළ රජයට පවරාගත හැක්කේ රජයේ සංවර්ධනයට අදාල පොදු මහජන කටයුත්තක් සඳහා පමණය.
අලූ‍තින් මාර්ග ඉදිකිරීම, තිබෙන මාර්ග පුළුල් කිරීම, වරායන්, ගුවන් තොටුපොලවල් හා බස් නැවතුම්පලවල් ඉදිකිරීම, රෝහල් ඉදිකිරීම හෝ පුළුල් කිරීම, පාසැල් ඇතුලූ‍ අධ්‍යාපන ආයතන ඉදිකිරීම හෝ පුළුල් කිරීම, ජලාශ, විදුලි බලාගාර, විදුලි රැුහැන් ඇදීම ආදී පොදු මහජන කටයුතුවලට අදාල කටයුතු පොදු මහජන කටයුතු වශයෙන් සැලකේ.


එහෙත් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ඉහත කී ඉඩම් හා දේපල අත්පත් කරගත්තේ ඒ ආකාරයේ පොදු මහජන කටයුතුවලට නොව විනෝදාස්වාද කර්මාන්තයට අදාල සුඛෝපභෝගී පහසුකම් ඇතුලත් නිවාස සංකීර්ණ හා හෝටල් ඉදිකිරීම සඳහාය. කොල්ලූ‍පිටියේ ලිබටර්ටි සිනමාහල ඉදිරිපිට ඇති ‘මූවෙන්පික්‘ හෝටලය ඒ ආකාරයට එම ස්ථානයේ සිටි මිනිසුන් පලවා හැර ඉදිකරන ලද හෝටලයකි.


ගෝඨාභය රාජපක්ෂ කොළඹ නගරයේ සිදුකළ ඉඩම් හා දේපළ අත්පත් කරගැනීම් පොදු මහජන කටයුතු සඳහා නොවන බව පැහැදිළිය. එසේ වුවත් අපැහැදිළිම කරුණ වන්නේ ඔහු එම ඉඩම් හා දේපළ අත්පත් කරගැනීම් සඳහාත් ඉඩම් අත්පත් කරගැනීමේ පනතේ නිසි පියවරයන් අනුගමනය නොකිරීමය. සමහර ඉඩම් අත්පත් කරගැනීම් සඳහා ඉඩම් අත්පත් කරගැනීමේ පනතේ කිසිදු ප‍්‍රතිපාදනයක් අදාල කරගත්තේම නැත. ඔහු අදාල කරගත්තේ ඔහුගේ මිලිටරි බලය පමණමය.


ඉඩම් අත්පත් කරගැනීමේ පනතේ ප‍්‍රතිපාදන සමහර අවස්ථාවල උපයෝගී කරගත්තත් එයත් උපයෝගී කරගත්තේ බලහත්කාරී ක‍්‍රමයටය. ඒ ඉඩම් අත්පත් කරගැනීමේ පනතේ 38 ( අ* යටතේ ගැසට් නිවේදනයක් නිකුත් කර හදිසි අත්පත් කරගැනීමක් ලෙස එම ඉඩම් හෝ දේපළ අත්පත් කරගැනීමය. එහිදී අත්පත් කරගැනීම් යටතේ ඉහත විස්තර කළ කිසිදු පියවරක් ක‍්‍රියාත්මක වන්නේ නැත. පනතේ 2 වන වගන්තිය යටතේ පළමු ගැසට් නිවේදනයත්, අවසන් නිවේදනයත් වශයෙන් 38 ( අ* ගැසට් නිවේදනය නිකුත් වීමත් පමණක් සිදුවේ. ඒ යටතේ විරෝධතා දැක්වීම් අභියාචනා කිරීම්වලට මිනිසුන්ට අවස්ථාව ලැබෙන්නේ නැත. වන්දි පිළිබඳ කේවල් කිරීම්ද නැත. ජනවහරේ ඇති ලෙස සිදුවන්නේ දෙනදේ අරගෙන වෙනදේ බලාගෙන සිටීමටය.


ඉඩම් අත්පත් කරගැනීමේ පනතේ 38 (අ* යනු හදිසි අත්පත් කරගැනීමක් පිළිබඳ නිවේදනයය. එවැනි හදිසි අත්පත් කරගැනීමක් සඳහා හදිසි අවශ්‍යතාවයක් තිබිය යුතුය. සැබෑවටම පොදු මහජන අවශ්‍යතාවයක් තිබිය යුතුය. එහෙත් ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ ඉහත කී අත්පත් කරගැනීම්වලට පොදු මහජන අවශ්‍යතාවයක් හෝ පොදු මහජන හදිසි අවශ්‍යතාවයක් තිබුණේ නැත.


එමෙන්ම කොළඹ කොටුව හොස්පිට්ල් ස්ට‍්‍රීට්, කොම්පඤ්ඤ වීදියේ ස්ටේෂන් පැසේජ් වැනි ස්ථානවල ඉඩම් අත්කර ගැනීමේදී නීතියේ ප‍්‍රතිපාදනද ක‍්‍රියාත්මක කළේ නැත. ඉඩම් අත්පත් කරගැනීමේ පනත යටතේ වූ ගැසට් පත‍්‍ර නිකුත් නොකර තනිකරම ක‍්‍රියාත්මක කළේ මිලිටරි බලය පමණය.


හොස්පිට්ල් ස්ට‍්‍රීට් මෙහෙයුම


2009 වර්ෂයේ යුද්ධය අවසන් වනතෙක්ම කොළඹ කොටුවේ බොහෝ ස්ථාන තිබුණේ අධිආරක්ෂක කලාප බවට පත්වීය. ඒ නිසාම එම ස්ථානවල ව්‍යාපාර කටයුතු කළ පිරිස වසර ගණනාවක් සිටියේ සිය ජීවිකාව නිසි පරිදි කරගෙන යෑමට නොහැකිව අන්ත අසරණ තත්වයේය.


2010 වසරේ දෙසැම්බර් මාසයේදී ගෝඨාභය රාජපක්ෂ යටතේ පැවති නාගරික සංවර්ධන අධිකාරිය මේ හොස්පිට්ල් ස්ට‍්‍රීට් ව්‍යාපාරික ප‍්‍රජාව කැඳවා සාකච්ඡුාවක් පවත්වා තිබුණි. එහිදී කොළඹ කොටුව නගර සැලැස්මක් පෙන්වා ව්‍යාපාරික ප‍්‍රජාව දැනුවත් කරමින් දන්වා කිබුණේ එම වීදියේ ව්‍යාපාරික ස්ථානවල ඉදිරිපස පෙනුම ඕලන්ද යුගයේ ඉදිකරන ලද ගොඩනැගිලිවල ආකෘතියට අනුව වෙනස් කිරීම් හෝ ඉදිකිරීම් කළ යුතු බවය. එම ඉදිකිරීම් කළ යුතු ආකාරය දැක්වෙන වාස්තු විද්‍යා සටහනක්ද ව්‍යාපාරිකයන්ට ලබාදී තිබුණි.


ව්‍යාපාරික කටයුතු බිඳ වැටී වසර දහයක කාලයක් අසීරුවෙන් ගතකළද ලැබූ අවස්ථාව ව්‍යාපාරිකයින්ට බලාපොරොත්තු දනවන්නක් බවට පත්වී තිබුණි. ඒ නිසාම ණය ලබා ගනිමින් පවා වාස්තු විද්‍යා සටහන්වල තිබූ පරිදි ව්‍යාපාරික ස්ථාන අලූ‍ත්වැඩියා කිරීම් ඔවුන් ආරම්භ කර තිබුණි. එහෙත් එම අළුත්වැඩියා කටයුතු සිදුකරගෙන යන අතරතුර 2011 ජනවාරි 20 වැනි බ‍්‍රහස්පතින්දා නාගරික සංවර්ධන අධිකාරියේ නිලධාරීන්ගෙන් ඔවුන්ට දැනුම්දීමක් ලැබී තිබුණි. ඒ අලූ‍ත්වැඩියා කටයුතු තාවකාලිකව නවතා දමන ලෙසය. ඒ ඇයිද කියා ඇසූ විට ලැබූ තිබුණ පිළිතුර වී ඇත්තේ අලූ‍ත්වැඩියා උපදෙස්වල සුළු සුළු වෙනස්කම් ඇති බැවින් ඒවා ලබාදෙන තෙක් අලූ‍ත්වැඩියා කටයුතු නතර කරන ලෙසය. නැවත දින හතර පහකින් අලූ‍ත්වැඩියා කටයුතු ආරම්භ කළ හැකි බව කියා ඇත. එහෙත් ඊට දිනකට පසු එනම් 2011 ජනවාරි 21 වැනිදා ඔවුන් සොයාගෙන පැමිණ තිබුණේ සන්නද්ධ හමුදා භට පිරිසක් සමඟින් බැකෝ යන්ත‍්‍රයකි.


දැනගන්නට ඇති පරිදි එම මෙහෙයුම් දිනට පෙර දින රාත‍්‍රියේ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ හෝසප‍්‍රිට්ල් ස්ට‍්‍රීට්හි නිරීක්ෂණයක යෙදී ඇත. මෙහෙයුම සිදුවන අවස්ථාවේදී අසල ඇති ජනාධිපති අරමුදල් කාර්යාල ගොඩනැගිල්ලේ සිට මෙහෙයුම නරඹමින් සිට ඇත.


ඉහත කී ලෙස ව්‍යාපාරිකයන් එළවා දැමීමේ මෙහෙයුම සඳහා ඉඩම් අත්පත් කරගැනීමේ පනතේ කිසිදු ප‍්‍රතිපාදනයන්ට අදාල ගැසට් නිවේදනයක් නිකුත් කළේ නැත. මිලිටරි චණ්ඩිකම පමණක් ක‍්‍රියාත්මක කළේය. නීතිගරුක රටක් ඔහු හදමින් සිටියේ ඒ ආකාරයටය. ඊට පෙර 2009 වර්ෂයේ අවසාන කාලයේ හොස්පිට්ල් ස්ට‍්‍රීට්ට සමාන්තරව ඇති චැතැම් වීදියේ ‘වයිට් හෝර්ස්‘ ගොඩනැගිල්ල බිමට සමතලා කිරීමටද දියත් වී තිබුණේ ඒ ආකාරයේ බැකෝ යන්ත‍්‍ර පිරිවරාගත් මිලිටරි මෙහෙයුමක්ය. එයද සමහර විට ගෝඨාභය රාජපක්ෂ කොහේ හෝ සිට නිරික්ෂණය කරන්නට ඇත.


ස්ටේෂන් පැසේජ් මෙහෙයුම


පාකිස්ථාන ලක්හානි සමූහ ව්‍යාපාරයේ ව්‍යාපාරික ආයෝජනයක් වූ සිනමාශාලා, සාප්පු සංකීර්ණ හා නේවාසික පහසුකම් ඇතුලත් ඉම්පීරියල් බිල්ඩර්ස් පුද්ගලික සමාගමේ මිශ‍්‍ර සංවර්ධන ව්‍යාපෘතියක් සඳහා කොම්පඤ්ඤවීදිය ස්ටේෂන් පැසේජ්හි නිවාස 119 ක් හා දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුව සතුව තිබූ දුම්රිය සේවක නිල නිවාස ඉවත් කරනු ලැබීය. එම ඉවත් කිරීමේදී ස්ටේෂන් පැසේජ්හි යුරෝ කාර් මාර්ට් හා රෝඞ් බිල්ඩින් යන ව්‍යාපාරික ස්ථාන පවත්වාගෙන ගිය ස්ථානයද ඉවත් කිරීමට සිදුවී තිබුණි. එම ව්‍යාපාර කටයුතුවල හිමිකරු වන ගාමිණී වික‍්‍රමරත්න ඔහු මුහුණදුන් එම බලහත්කාරී හමුදා මෙහෙයුම පිළිබඳව පැමිණිල්ලක සඳහන් කර තිබුණේ මෙසේය.


‘බලහත්කාරයෙන් මාගේ ඉඩමෙන් පාරක් කැපීමට සූදානම් වූ අතර මා එවිට පවසා සිටියේ ශේෂ්ඨාධිකරණයේ නඩුවක් තිබෙන හෙයින් මෙම ඉඩමෙන් පාරක් කැපීමට නොහැකි බවයි. එහෙත් ඔවුන් විසින් මා වගා කළ කොස් ගස් හා පොල් ගස් කැපූ අතර වැටවල් හා තාප්පද බිඳදමන ලදී. ඉන්පසු මා විසින් මාගේ සේවක ස්ථානයේ තිබූ රජයේ හා පෞද්ගලික වාහනවලත් මාගේ දේපළවලත් ආරක්ෂාව සඳහා නැවත වැටක් බැඳීමට සිදුවිය.‘


‘තවද නිතර නිතර ටින්ටඞ් කළ වාහනවලින් හමුදාවේ ඉහළ නිලධාරීන් නිල ඇඳුමින් හා සිවිල් ඇඳුමින් පැමිණ මා හට ව්‍යාපාරය කරගෙන යෑමට නොදී බලහත්කාරකමින් මා කවදාද මෙම ඉඩමෙන් ඉවත් වන්නේ කියා අසන ලදී.‘
‘මා ආයතනයේ සිටි අවස්ථාවක හමුදා නිලධාරීන් කිහිපදෙනෙකු පැමිණ නාගරික සංවර්ධන අධිකාරිය වෙත පැමිණෙන ලෙස දන්වා සිටි අතර මා එහි ගියමුත් කිසිදු සාකච්ඡුාවක් කළේ නැත. ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ හමුවීමට පැමිණෙන ලෙස දැන්වුවා. එසේ ගියත් ඔහුව හමුවීමට නොලැබුණ අතර නැවත නාගරික සංවර්ධන අධිකාරිය වෙත යන ලෙස දන්වා සිටියා.‘


‘ඒ අනුව මා එහි ගොස් බි‍්‍රගේඩියර් ජයසුන්දර මහතා හමුවුවද එතුමා පවසා සිටියේ අධිකාරියේ ඉඩම් නිලධෘරී වීරසේන මහතා වෙත යන ලෙසටයි. මා එහි ගිය විටද එතුමා හා තවත් කිහිපදෙනෙකු අසා සිටියේ මා ඉඩමෙන් ඉවත් වන්නේ කවදාද යන්නය.‘


‘ඉන්පසු මාගේ ව්‍යාපාරික ස්ථානයට නිළධාරියෙකු පැමිණ මාගේ භුක්තිය බාරදෙන ලෙස බලහත්කාරයෙන් ඉල්ලා සිටියේය. මා විසින් එහි අත්සන් කළ අතර එය අත්සන් කළේ නිත්‍යානුකූලව ගන්නා පියවරකට අගතියක් නොවන ලෙසටය. එම ලිපියේ ඡුායා පිටපතක්ද පරීක්ෂණයේදී ඉදිරිපත් කළ හැකි බව දන්වා සිටිමි.‘


‘නැවතත් නාගරික සංවර්ධන අධිකාරියේ නීති නිලධාරියා හමුවන ලෙස සඳහන් කළා. ඒ අනුව හිස් කොලයක් දී බලහත්කාරයෙන් ඔවුන් පවසන දේ මාගේ අත් අකුරින් ලියාගත්තා. එහි චෙක්පත් තුනක අංක සඳහන් කොට මා ඉඩමෙන් කැමැත්තෙන් ඉවත්වන බවත්, කිසිදු වන්දි මුදලක් නැවත නොඉල්ලන බවත්, කිසිදු නීති මගකට නොයන බවත් බලහත්කාරයෙන් ලියවාගෙන අත්සන් ගෙන මා හට යන ලෙස පැවසුවා.‘


‘තවද ගරු ශේෂ්ඨාධිකරණයේ තීන්දුවෙහිද සඳහන් වී ඇත්තේ නිත්‍යානුකූලව මා මෙම ඉඩමෙන් ඉවත්කළ යුතු බවත්ය. එහෙත් නිත්‍යානුකූලව මා ඉවත් කොට නොමැති අතර මෙම ඉඩමෙහි අයිතිය අවලංගු කොට නොමැත. අද වනතෙක් මේ ඉඩමෙහි අයිතිය මා සතු අතර එදා භයානක වාතාවරණ්‍ය අනුව මේ සම්බන්ධයෙන් කිසිදු පියවරක් ගැනීමට නොහැකි වූයේ මාගේ භාර්යාවගේ හා දරුවන්ගේ ජීවිත අවදානම ගැන සිතාය. ශේෂ්ඨාධිකරණ තීන්දුවේ පිටපතක්ද පරීක්ෂණයේදී ඉදිරිපත් කළ හැකි බව දන්වා සිටිමි.‘
ශේෂ්ඨාධිකරණ තීන්දුවලටත් අවනත නොවූ ගරු නොකළ මිලිටරි බලහත්කාරයක අතීතය ගාමිණී වික‍්‍රමරත්න මහතා එසේ අවදිකොට තිබුණේ යහපාලන ආණ්ඩුව බලයට පත්වීමන් පසු නාගරික සංවර්ධණ අධිකාරිය භාර දේශපාලන බලධාරියාට සිය දුක් ගැනවිල්ල ඉදිරිපත් කරමින්ය.


ගපූර් ගොඩනැගිලි මෙහෙයුම


පොදු මහජන අවශ්‍යතාවය කුමක්ද යන්න නොදන්නා නමුත් කොළඹ කොටුවේ ගපූර් ගොඩනැගිල්ලද ගෝඨාභය රාජපක්ෂ 2013 පෙබරවාරි මාසයේදී රජයට අත්පත් කරගෙන තිබුණි. එම වර්ෂයේ පෙබරවාරි 22 සිකුරාදා දින එම ගොඩනැගිල්ල රජයට බාරගැනීම සඳහා පැමිණ තිබුණේ 200 ක පමණ හමුදා සාමාජිකයන් පිරිසකි. ඒ වනවිටත් එම ස්ථානයේ ව්‍යාපාරික කටයුතුවල නිරත වී සිටි පිරිස්වලට ඉවත්වන ලෙස එම හමුදා සාමාජිකයන් දැනුම් දී තිබුණි. මේ බලකිරීම එදින කොළඹ ප‍්‍රාදේශීය ලේකම්වරයාටද හමුදා සාමාජිකයන් කර තිබුණි. ඒ ගපූර් ගොඩනැගිල්ලේ භුක්තිය බාරගන්නා ලෙස බල කරමින්ය. යම් දේපලක් රජයට පවරා ගැනීමේදී එහි භුක්තිය බාරගත යුත්තේ දේපල පිහිටි ප‍්‍රදේශයේ ප‍්‍රාදේශීය ලේකම්වරයාය. භුක්තිය බාරගැනීමෙන් පසු ප‍්‍රාදේශීය ලේකම්වරයා එම භුක්තිය අදාල සංවර්ධන කාර්යයන් සිදුකරනු ලබන රාජ්‍ය ආයතනයට බාරදීම සිදුකරනු ලබයි.
කොළඹ ප‍්‍රාදේශීය ලේකම්වරයා එම පෙබරවාරි 22 දින ගපූර් ගොඩනැගිල්ලේ භුක්තිය බාරගැනීමට ගොස් නැත්තේ එහි අයිතිකරුවන්ට පෙබරවාරි 26 දින සහතිකය බාරදෙන ලෙස දන්වා තිබූ නිසාය. ඒ කොළඹ ප‍්‍රාදේශීය ලේකම්වරයා කර තිබූ දැනුම්දීම අනුවය.


ගපූර් ගොඩනැගිල්ලද ඉඩම් අත්පත් කරගැනීමේ පනතේ 38(අ* යටතේ හදිසි අත්පත් කරගැනීමක් ලෙස සිදුකර ඇති අතර එම ගැසට් පත‍්‍රයේ මුද්‍රිත දිනය ලෙස සඳහන් වන්නේ පෙබරවාරි 19 දිනය. එය ලැබීමෙන් පසු කොළඹ ප‍්‍රාදේශීය ලේකම්වරයා එහි අයිතිකරුවන්ට දේපල බාරදෙන ලෙස දැනුම්දී ඇත්තේ පෙබරවාරි 22 වැනිදාය. හදිසි අත්කරගැනීම් යටතේත් අයිතිකරුවන්ට දේපලෙන් ඉවත් වීමට පැය 48ක කාලයක් ලබාදිය යුතු අතර එය රජයේ වැඩකරන දින සහිත පැය 48 ක කාලයක් වන්නේය. පෙබරවාරි 26 දින ගපූර් ගොඩනැගිල්ලේ භුක්තිය බාරගැනීමට කොළඹ ප‍්‍රාදේශීය ලේකම්වරයා තීරණය කර ඇත්තේ ඒ අනුවය. එහෙත් මිලිටරි බලහත්කාරයට යටවන්නට කොළඹ ප‍්‍රාදේශීය ලේකම්වරයාට සිදුවී තිබුණි. හමුදා සාමාජිකයන් පැමිණ පෙබරවාරි 22 දිනම එහි ව්‍යාපාරිකයන් එළවා දමා ගපූර් ගොඩනැගිල්ල අත්පත් කරගෙන තිබුණි. එම දිනවල එහි සිටි ව්‍යාපාරිකයන්ගේ බඩු බාහිරාදිය රැුගෙන යනතෙක් ගපූර් ගොඩනැගිල්ල අවට ගොඩගසා තිබෙනු සුලබ දසුනක් විය.


හදිසි අත්පත් කරගැනීමක් යටතේ ගපූර් ගොඩනැගිල්ල අත්පත් කර ගැනීමට තිබූ මහජන හේතුව කුමක්දැයි දන්නේ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ පමණය. ඔහුගේ එකළ කොළඹ නගරයේ හැම හදිසි අත්කරගැනීමක්ම එයාකාරය. ඒ කිසිවක පොදු මහජන අවශ්‍යතාවයක්ද හදිසි පොදු මහජන අවශ්‍යතාවයක් තිබුණේ නැත. ඒවාහි තිබුණේ විදේශ ආයෝජකයින්ගේ අවශ්‍යතා සැපිරීමත්, දේශීය කළු සල්ලිකාරයන්ට මනදොල සපුරා ගැනීමට සුඛෝපභෝගී ස්ථාන ගොඩනැගීමත් පමණය. සංවර්ධනය යනු මිලිටරි බලහත්කාරයෙන් නැති බැරි අයට පහසුකම් සැලසීම නොවේ. අයියා ජනාධිපති වී අමාත්‍යාංශයක ලේකම් කෙනෙක් ලෙස සිටි කාලයේ එසේ කළ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ඔහු ජනාධිපති වූ විට නැති බැරි අය පන්නා දමා ඇති හැකි අයට මොනතරම් ආදරයෙන් සලකයිද යන්න ඒ අනුව සිතා ගැනීමට අපහසු නැත.