පසුගිය දිනෙක මම කට්ට කාෂ්ඨක අව්වක නැහැවෙමින් යාපනයේ ලන්දේසි කොටුපවුර දෙස සිට වෙරළ අස පාරේ ගුරුනගර් නම් පැරණි ධීවර ගම්මානය දෙසට ඇවිද ගියෙමි. ඉන්පසු එතැනින් ගුරුනගර් ධීවරයන්ගේ බෝට්ටු මුහුදට දමන ගුරුනගර් ජැටියට ද ගියෙමි. යාපනය කවදත් මට ප‍්‍රියය. එය වචනයෙන් විස්තර කරන්නට බැරි හැඟීමක් මසිතට රැුගෙන එයි. එහෙත් මේ ගමන එතරම් තදින් සිතට දැනුණ ගමනක් නොවේ! මුහුදු වෙරළට සමාන්තරව මා ඇවිද ගිය මඟ පොලිතින් ප්ලාස්ටික් මාරයා ගිලගෙන හමාරය. මේ තත්ත්වයම මම කල්පිටියේ බත්තලංගුණ්ඩුව ¥පත් ජැටිය ආසන්න මුහුදු වෙරළේදීද අත්විඳ ඇත්තෙමි. අහෝ කෙතරම් විනාශයක් දැයි සිතෙයි.
ගුරුනගර් ඉතිහාසය
ගුරුනගර් යන වදන කුරු-නගර් යන වදනින් නිපන් බව දැනගන්නට ඇත. කුරු යනු දකුණේ කුරුකුලසූරිය යන්නෙන් බිඳී ආවකි. කරෙයියාවරුන් නැතිනම් කවුරවයන් භාවිත කරන වාසගමකි කුරුකුලම්. කරෙයි යනු මුහුදු වෙරළයි. මුහුදු වෙරළ අසලම දිවි ගෙවන ප‍්‍රජාව කරාව වංශිකයෝ ය. ඒ අනුව ගුරුනගර් බහුතරය කරාව වංශිකයෝ නැතිනම් කරෙයියාවරුන් විය යුතුය. එය නිවැරදිය.

ගුරුනගර් බහුතරය යාපනය කුල ධුරාවලියේ වාටියේම සිටින කරෙයියාවරුන් ය. ඔවුන්ට ඉහළ කුල විඳින බොහෝ දේ ළඟා කර ගනු බැරිය. පසුගිය යුද්ධ කාලයේ රබර් බෝලයක් සේ මෙම කුල සාධකය යාපනය ජනසමාජය පතුලට ගොස් සිටියද දැන් එය නැවත සමාජය මතුපිටට පැමිණ ඇත. දෙවියන් ඇදහීමට කෝවිල් යෑමේ සිට එදිනෙදා ජීවිතයේ බොහෝ දේවල් මේ කුල සාධකය මතම බැඳී ඇත. එනිසාම අද මේ මිනිසුන් විඳින දුක අපමණය. ඔවුහු මුහුදට විසිකර දමන ප්ලාස්ටික් පොලිතීන් මෙන්ම ඔහේ පාවි පාවී සිටිති. දැන් අපට කුරු වචනය වගේම නගර් යන වචනයේ තේරුමද සොයා ගත හැකිය. නගර් යනු නගරය යන්නයි. යාපනය රාජධානිය නල්ලූර් වෙත යන්නට ප‍්‍රථම එය මෙහි පැවති බව සමහර ඉතිහාසකරුවන්ගේ අදහසයි.
යාපනයේ මුල්ම පදිංචිකරුවන් මුලින්ම පදිංචි වූ ස්ථානය ගුරුනගර් සහ කොලොම්බතුරෙයි අවට ප‍්‍රදේශවල පිහිටා ඇත.
කොලොම්බතුරායිහි පිහිටි කොලොම්බතුරෙයි වාණිජ වරාය සහ මීට පෙර ගුරුනගර් ප‍්‍රදේශයේ පිහිටි වරාය එහි සාක්ෂි ය. ආර්යචක‍්‍රවර්ති රාජවංශයේ නාවික හමුදාව මෙහෙයවනු ලැබුවේ ගුරුනගර් වැසියන් විසින් බව ඉතිහාසය කියයි. ගුරුනගර්හි පට්ටිනතුරෙයි විදේශීය යාත‍්‍රා සඳහාද වරායක් තිබී ඇත. යාපනය රාජධානියේ බටහිර කොටස ගුරුනගර් කරෙයාර්වරුන්ට ලබා දෙන ලද බව ඉතිහාසය කියයි. කොලොම්බතුරෙයිහි කුඩා බලකොටුවක් ද ගුරුනගර් අසල පන්නයිතුරෙයි බලකොටුවක් ද තිබී ඇත. 1560 දී පෘතුගීසි හමුදා නැව් 77 ක් ගුරුනගර් වෙත පැමිණ නල්ලූර් බලා පිටත් වීමට පෙර එහි පාලනය කළ දෙමළ හමුදාව පරාජය කළ බව දැනගන්නට ඇත!. ගුරුනගර්හි යාපනය ආසන දෙව්මැදුර පැරණි කුඩා දේවස්ථානයක් මත ඉදිකර ඇති බව දැනගන්නට ලැබේ. 1920 දශකයේ මුල් භාගයේ සිට ගුරුනගර් ඉඩම් ගොඩකිරීමේ යෝජනා ක‍්‍රමය නූතන බීච් පාරේ සිට ගොඩකිරීමේ මාර්ගය දක්වා ආරම්භ වී ඇත.

මේ ඉතිහාසයට අනුව මීගමුව, අම්බලන්ගොඩ ආදි දකුණේ වෙරළ ආශ‍්‍රිතව ජීවත්වන කරාව ජනතාවට සමරූපී ජනතාවක් ලෙස මෙම ජනතාව හඳුනාගත හැකිය. ඔවුන් අතීතයේදී යුද්ධ කාලයට යුද්ධ කරන්නට ඇත. යුද්ධ නැති කාලයට මුහුදු රස්සාව කරන්නට ඇත. පසුගිය කාලයේ පැවති සිවිල් යුධ තත්ත්වයේදී ද ගුරුනගර් වාසීන්ට එයින් පැනයන්නට බැරිවිය. යුද්ධය ඔවුන් කබලෙන් ළිපට දැමීය.

ගුරුනගර් ප්ලාස්ටික් වැස්ම

ගුරුනගර් ධීවර ප‍්‍රජාවට තමන් පහත් කුලයේ වීම නිසා සහ ධීවරයන් වීම නිසා ප‍්‍රශ්න කෝටියක් ය. ඊට අමතරව ඔවුන් දැන් අලූත් ප‍්‍රශ්නයක් සදාගෙන ඇත. සමහර විටෙක මෙය උසස් කුල ප‍්‍රභූන් සෑදුවා වන්නටත් බැරි නැත.
එම ප‍්‍රශ්නය වනාහි අන් යමක් නොව ඔවුන්ට ජීවිතය සරි කරගන්නට මාළු ලබාදෙන මුහුද ඔවුන් විසින්ම ප්ලාස්ටික් පොලිතීන් කඳු මතින් ¥ෂණය කිරීමය. ගුරුනගර් නොව යාපනය නගරයෙන් පවා කාණු පද්ධතියට බැහැර කරන මේ අපද්‍රව්‍ය අවසානයට ගසාගෙන එන්නේ මේ මුහුදටය. දැන් මේ ප‍්‍රශ්නය කොතරම් උග‍්‍රදැයි කියන්නේ නම්, ප්ලාස්ටික් සහ පොලිතීන් අපද්‍රව්‍ය වෙරළ තීරය සේලයකින් වෙළාගෙන අවසන් ය. ගුරුනගර් වෙරළට යන ඕනෑම කෙනෙකුට එහෙට මෙහෙට හෙළවෙමින් පාවෙන සමහර විටෙක වෙරළට ගොඩගසා පැතිරී තිබෙන මේ කුණු කන්ද දකින්නට පුළුවන් ය.
මාගේ නිරීක්ෂණයට අනුව මෙම ධීවර ප‍්‍රජාව තුළ ප්ලාස්ටික් පරිභෝජනය ඉතා ඉහළ ය. ගුරුනගර්හි පමණක් නොව වෙනත් ස්ථානවල ද එවැනිම තත්ත්වයක් පවතී. ප්ලාස්ටික් පොලිතීන් ප‍්‍රතිචක‍්‍රීකරණය කිරීමේ ක‍්‍රියාවලියකින් තොරව බැහැර කිරීම භයානක ය. එහෙත් ප‍්‍රතිචක‍්‍රීකරණය යන වදන පවා මේ මිනිසුන් අසා ඇත්දැයි සැකසහිතය. කසළ එකතු කිරීම හෝ ප‍්‍රතිචක‍්‍රීකරණය කිරීම සඳහා ගුරුනගර්වලට මෙන්ම මා දන්නා තරමින් යාපනයට ද නිසි ක‍්‍රමවේදයක් නැත. ඔවුන් කරන එකම දෙය සියලූ කුණු හා ප්ලාස්ටික් අපද්‍රව්‍ය මුහුදට විසි කිරීමය. මේ තත්ත්වය පිළිබඳව යාපනය ප‍්‍රදේශයේ පාලකයෝ මෙන්ම මධ්‍යම ආණ්ඩුවද සැලකිලිමත් විය යුතුය. කසල කළමනාකරණයට නිසි වැඩපිළිවෙළක් යොදා වෙරළ සහ මේ මිනිස් ජීවිත ආරක්ෂා කරගන්නට ඔවුන් කටයුතු කළ යුතුය. අනෙක් පැත්තෙන් මේ ගුරුනගර් ප‍්‍රජාව පමණක් නොව මුළු රටම ආවරණය වන පරිදි වෙරළ ආශ‍්‍රිතව ජීවත්වෙන ප‍්‍රජාව සුන්දර, ප්ලාස්ටික් පොලිතීන්වලින් තොර, වෙරළ කලාපයක් පවත්වාගැනීම පිළිබඳව දැනුවත් කළ යුතුය.

මෙය ලෝක ප‍්‍රශ්නයක්

ලෝකයේ උණුසුම එන්න එන්නම ඉහළ යනවා සේ සහ එය ලෝකයේම ජීවිතයට දැඩිව බලපාන්නා සේ මේ පොලිතීන් මාරයාගේ කතාවද ලෝකයට බලපෑම් එල්ල කරමින් තිබෙයි. සමහර සාගර කලාපවල දැන් කොළඹ භූමිය තරම් විශාල ප්ලාස්ටික් පොලිතීන් අපද්‍රව්‍යවලින් සුසැදි ¥පත් ය. මෙය මත්ස්‍ය කර්මාන්තයටද කෙළින්ම බලපෑම් එල්ල කරයි. අනෙක් පසෙකින් දේශගුණික විපර්යාස කෙරෙහි ද මෙය වැඩි බලපෑමක් ඇති කරයි. සාගර විද්‍යාඥයන් ඇස්තමේන්තු කර ඇත්තේ සාගරයේ ජීවී විශේෂ 700ක් සිටින බවය. සාගරයේ අපද්‍රව්‍ය ප්ලාස්ටික් මගින් අවම වශයෙන් මෙම ජීවී විශේෂ 600ක් වත් තර්ජනයට ලක්ව ඇත. ශ‍්‍රී ලංකාව වාර්ෂිකව ඉන්දියානු සාගරයට ප්ලාස්ටික් මෙටි‍්‍රක් ටොන් මිලියන 1.5ක ප‍්‍රමාණයක් බැහැර කරන බව දැනගන්නට ලැබේ. මෙය ලෝක පරිමාණව ගත්විට කොපමණ ද? සිතා බලන්න.
දැන් අප ගුරුනගර් ධීවරයන්ට අදාළ මේ ප්ලාස්ටික් ප‍්‍රශ්නය වෙත නැවත ගියහොත් මේ කුණු කසළ වෙරළින් සහ මුහුදින් අයින්කරන්නට යාපනයේ බලධාරීන් ඉක්මන් පියවර නොගන්නේ ඇයි යන්න විමසිය යුතුය. එයට මට පෙනෙන එකම හේතුව, මෙම ප‍්‍රජාව අඩුකුල පීඩිතයන් වීමය. යාපනයේ දේශපාලන බලය ඇත්තේ කුලවතුන්ට ය. වංශවතුන්ටය. ඔවුන්ට අනුව මෙම කුල පීඩිතයන් සැමදාම කුණු ගොඬේම සිටිය යුතුය. එතැනින් අඩියක් උඩට තබා සුන්දර පෙදෙසක සුන්දර ආර්ථික තත්ත්වයක් මතින් සුන්දර ජීවිතයකට යෑම ඔවුන්ට තහනම් ය. ඒ ඔවුන් කුලයෙන් පහත් නිසා ය. එනිසා වහාම මධ්‍යම ආණ්ඩුවද පළාත් ආණ්ඩුවද යාපනයේ මෙම කැළිකසල ගැටලූවට ද ගුරුනගර් මේ වෙරළ ප්ලාස්ටික්කරණය වීමේ ගැටලූවටද පිළිතුරු සෙවිය යුතුය.