ටැබූ සබ්ජෙක්ට්ස්

අද සටහනට ප‍්‍රස්තුතය ‘මීම්’‍ එකක්. මෙය වත්පොතේ තැන් තැන්හි බෙදා හදාගෙන තිබුණා. අපේ රටේ වත්පොත්තු වත්පොත්තියෝ යහපත් මිනිස්සු හා ගැහැනු. ඔවුන් තමන් ඇසැ ගැටුණු යමක් තනිව නොවිඳ සෙස්සන් හා බෙද හදා ගන්නවා. එසේ බෙදා ගැනුණු මේ ‘මීම්’‍ එක කවර රජ දවසට අයත්ද ලේඛකයාට නිනව්වක් නැහැ. සමහරවිට සරල මෙත්පල් නිරිඳුන්ට පෙර කලැ සත්වැනි මිහිඳු රජ දවස වෙච්චි කතාවක් යළි අළු ගසා දමා නැඟිටි අවස්ථාවක් වෙන්නත් පුළුවන්. කොහොම කොහොම හරි ඒක බෙදා ගත් හැම තැනෙකම වගේ බොහෝම උනුසුම් කෙස් වළු පටලවා ගැනීම් ඇති වෙලා තිබුණා දකින්ට ලැබුණා.
ඒකෙ තිබුණෙ මෙහෙම සටහනක්.
‘‍ඔය නිරාගමිකයොද මොක්කුද කියන එවුන් ඉන්නෙ බුකියෙ විතරයි’
‘මොකද ඔය රැුඩිකල් බුද්ධ පූජා විරෝධී ටෝක් සමාජෙදි දෙන්න ආවොත් වඩාගෙනනෙ ගහන්නෙ’‍
ඔය ‘නිරාගමිකයා’‍ කියන යෙදුම වත්පොත් බ්ලොග් රචකයකු වන රිටිගල ජයසේනගේ. මීට පර්යාය ඉංගිරිසි වදන ‘‍නොන්-රිලිජස්’‍ විය යුතුයි. මන්ද යත් ඉංගිරිසියෙන් ‘ඒතිස්ට්’‍ කියලා කියන්නේ ආගමක් නො අදහන පුද්ගලයා නෙවෙයි, දෙවියන් වහන්සේ ගැන විශ්වාසයක් නැත්තා. බටහිර සමාජයේ නම් ඔය දෙකම එකයි. හැබැයි ආසියානු සමාජයේ ථෙරවාද බෞද්ධයන්ද ‘ඒතිස්ට්’‍ කුලකයට වැටෙන්ට හැකිය මතයක් තියෙනවා. නිරාගමිකයා යනු කවර හෝ ආගමක් පිළිබඳව විශ්වාසයක් නැත්තා. ඒ පොදු නිර්වචනය තුළ අටෝරාසියක් නිරාගමික ප‍්‍රභේද දකින්ට පුළුවන්. කොහොම හරි අපේ රිට්ටා ආගමිකයන් හා නිරාගමිකයන් වෙන් කරලා ඉරක් ඇන්දා අවුරුදු හත අටකට කලින්. අද දක්වා අප භාවිත කරන්නේ ඒ බෙදුමයි.
මෙහිදී අප කාරණා කිහිපයක් සිහි තබා ගත යුතුයි. එකක් රිට්ටා මේ ඉර අඳින්නේ සමස්ත දක්ෂිණ ලාංකීය සමාජය දරුණු ලෙස ඒකධ‍්‍රැවීය (යුනිපෝලරයිස්* වුණු අවස්ථාවකයි. පරසි මිහිඳු රජපසතුමා උත්තර දේශය භීතියෙන් මුසපත් කළ පිරබාහරන් නම් පරාස්සයාගේ කෙස් වැටියෙන් ගෙන ගෙළ සිඳුවා ලංකාද්වීපය එක්සත් එක්සේසත් කොටැ ‘මා හැර අන් කිසි නිරිඳෙක් වෙතිද මේ ලක් පොළෝ තලයේ!’‍ යි මේඝ ගර්ජනා කළ මේ සමය අපේ රටේ බුද්ධ ශාසනය ස්වර්ණමාලී මහා චෛත්‍යයේ කොත් වහන්සේ සේ දිදුළ යුගයෙක්. බොදුනුවකු සේ පෙනී සිටීම මේ යුගයේ කෙනකුට මහා ආඩම්බරයක් වුණා. කොටින්ම උපතින් කතෝලිකයකු වූ පනාපුත‍්‍ර කුහුඹුපැණියා වැන්නන්ටත් ‘අනේ දෙවියන් වහන්ස ඔබ වහන්සේගේ මේ පුත‍්‍රයා බොදුනුවකු නොකළේ මන්ද?’‍ කියා හිතෙන්ට ඉඩ තුබුණු කාලයක් ඒක. මේ නිසා රිට්ටාගේ ‘නිරාගමික කල්ටියට’‍ (ඔව්, අකුරු වැරැුදුණේ නැහැ. කල්ලිය නොවේ, කල්ටිය – අර ඉංගිරිසියෙන් කල්ට් කියලා කියන්නේ* අතක ඇඟිලි ගණනට වැඩි සාමාජිකයන් පිරිසක් සිටියේ නැහැ. මේ ලේඛකයා ඒ හතර පස් දෙනාගෙන් එකෙක්. හැබැයි ඔහු නම් නිරාගමිකයකු වූයේ රිට්ටා උසස් පෙළ ටියුෂන් පන්තියේ අල්ලපු පේළියේ යුවතියන්ට ඇස් ගහන සමයෙහිමැයි, ඔය වදනම භාවිත නොකළාට. ඒක වෙනම කතාවක්.
කාලය වෙනස් වුණා. මිහිඳු රජපසතුමන්ගේ වැල්ලේද කරැුකැවුණු බඹරයේ වේගය අඩාල වෙමින් තුබුණා. ඒ අතර ඥානයක් සාරයක් නැති පුඟු‍ලෙක් මැදහත් බොදුනුවන්ට තමන් බොදුනුය කියාගැන්මේ මහත් වූ ආඩම්බරයත් බින්දා. මේ පුඟු‍ලා කළ කී දෑ බොදුනුවන්ට රෙදි ඇඳගෙන දරා සිටිය හැකි දේ නම් නෙවෙයි. ලේඛකයා හිතන හැටියට මේ කාලයේ සැබෑ බොදුනුවන් රාසියක් බුද්ධාගමින් ඈත් කිරීමේ (අ*ගෞරවය මේ ඥානයක් සාරයක් නැති පුඟු‍ලාට හිමි විය යුතුයි. මේ නිසා නිරාගමික රිට්ටා නිදා සිටියදීම ඔහුගේ නිරාගමික කල්ටිය පිම්බෙන්න පටන් ගත්තා. ඒක අප ගණිතයේ කියන්නාක් වගේ ඝාතීයව (එක්ස්පොනෙන්ෂලි* ප‍්‍රසාරණය වුණා. හරියට පස්වග මහණුන්ගෙන් ඇරැුඹුණු බුද්ධ ශාසනය ප‍්‍රසාරණය වුණා වගේම පිම්බුණා. පහ දහය වුණා. දහය පනහ වුණා. පනහ සීය වුණා. සීය දහස වුණා. පඳුරකට පා පහරක් දුන්නත් එකකු විසිවෙන තරමට නිරාගමික ශාසනය වැඩුණා. ලේඛකයා මේ සියල්ල අපේ රිට්ටාගේ එකවුන්ට් එකට බැර කරනවා නෙවෙයි. මේවා වෙද්දී රිට්ටා වැඩි කාලයක් හිටියේ ශිශිර තාරකා නින්දේ. ඔහු අවදි වුණේ ඔය ඉඳලා හිටලා ඇවිත් මොකක් හරි වඳුරු කුණුහරුපයක් කොටා යන්න විතරයි. නිරාගමික ශාසනය මේ තරම් ප‍්‍රසාරණය කිරීමේ පූර්ණ ගෞරවය හිමිවිය යුතු අර ඥානයක් සාරයක් නොතිබුණු පුඟු‍ලාටයි.
එක අතෙකින් මේ විපරිණාමය අන්තර්ජාතිකව සිදුවෙමින් පවතින යම් ප‍්‍රවණතාවක දේශීය සංරචකය සේ දකින්ට පිළිවනි. ගෝලීය වශයෙන් නිරාගමිකයන්ගේ ප‍්‍රතිශතය වැඩෙමින් පවතිනවා පසුගිය දශක කිහිපය තුළ. බුරුතු පිටින් මිනිසුන් ගැහැනුන් ආගමින් ඉවත් වෙනවා. එක ආගමික කණ්ඩායමක් සේ සලකතොත් නිරාගමිකයන් අද අන්තර්ජාතික වශයෙන් දෙවැනි වන්නේ ක‍්‍රිස්තියානින්ට හා ඉස්ලාමිකයන්ට පමණයි. නිරාගමික ජනගහන ප‍්‍රතිශතයට සාපේක්ෂව බෞද්ධයන් කියන්නේත් ඉතාම සුළු පිරිසක්. ථෙරවාද බෞද්ධයන් කියන්නේ ඊටත් අඩු පිරිසක්.
තව එකක්! අපේ රටේ ඔහොම නිරාගමික කල්ටියක් හැදුණේ බුකියේම (වත්පොතේ* විතරයි. සැබෑ ලෝකයේ එවැන්නක් හැදුණේ නෑ. ඒ නිසා ඔය ‘ඔය නිරාගමිකයොද මොක්කුද කියන එවුන් ඉන්නෙ බුකියෙ විතරයි’‍ කියන කියමන කිරි ගහට ඇන්නා වගේ හරියට හරි.
මෙසේ වූයේ මන්ද කියන එක අපට ලෙහෙසියෙන් වටහා ගත හැකියි. මිහිඳු රජපසතුමන් සිය සුප‍්‍රකට ජනෙල් පඩි කතාව පැවැත්වීමෙන් අනතුරුව රිටයර් වී බොහෝ කල් ගත වී ඇතත් තවමත් අපේ සමාජයේ තලෙබාන් ලක්ෂණ දුරුව නැහැ. 2012 ජන හා නිවාස සංගණනයෙහිදී පවා පුද්ගලයකුගේ ආගම ගැන අසද්දී ‘කිසිම ආගමකට අයත් නොවේ’‍ කියන විකල්පය දී තුබුණේ නැහැ. කවර හෝ ආගමකට අයත් නොවන පුද්ගලයකු සේ පෙනී සිටින්ට විවිධාකාරයේ සාමාජීය බාධාවන් තුබුණා. එසේම නිරාගමිකයන්ට තමන්ගේ අදහස් පළ කරන්ට මාධ්‍යයක් තුබුණේද නැහැ.
ඇත්තටම අදහස් ප‍්‍ර‍කාශනයේ නිදහස අතින් සමාජය 1960-70 ගණන්වල සිට දශක ගණනාවක් ආපස්සට ඇවිත් තුබුණා. මාර්ටින් වික‍්‍රමසිංහ සූරීන් ‘බව තරණය’‍ ලියා පළ කරන්නේ 1973 දියි. ඒ පැසුණු වැඩිහිටියකු ලෙස. ‘බව තරණය’‍ වික‍්‍රමසිංහයන්ගේ නිර්මාණකරණයේ කූඨප‍්‍රාප්තිය සේ සඳහන් කළ හැකියි. එතෙක් අන් කිසිවකු නොකළ අපූරු දෙයක් ඔහු කරනවා. ඒ සිද්ධාර්ථ ගෞතමයන්ගේ පිළිගත් චරිත කතාවෙන් ඔබ්බට ගොස් ඊට නව අර්ථ කථනයක් දීමෙන්. මේ නවකථාව පළ වූ සමයේ ඒ ගැන දරුණු විවාද ඇතිවුණා. බොහෝ වියත් හිමිවරු වික‍්‍රමසිංහ විවේචනය කළා. හැබැයි මේ කිසිවක් පෞද්ගලික මට්ටමට වැටුණේ නැහැ. අනෙක් අතට බැරි වෙලාවත් මාර්ටින් වික‍්‍රමසිංහ 1973 දී බව තරණය නොලියා වෙනත් වික‍්‍රමසිංහ කෙනෙක් ඊට වසර 40 කට පසුව 2013 දී ඒකම කළා නම්, අර දෙවැනි වික‍්‍රමසිංහගේ නිවෙසත් ගිනිබත් වෙන්ට ඉඩ ඇති තරමට සමාජය වෙනස් වී තලෙබාන්කරණය වී තුබුණා. ඉතින් ඒ සමාජයේ නිරාගමිකයන් පහළ නොවීම තේරුම් ගත හැකි කාරණාවක්. පුදුමයක් හෙම නෙවෙයි.
වත්පොතෙහි හෙවත් බුකියෙහි මීට සාපේක්ෂව තරමක හෝ ආරක්ෂිත පරිසරයකුයි තුබුණේ. අතථ්‍ය මාධ්‍යයක කෙනකුට කෙළින්ම පහර දෙන්ට බැහැ. එසේම අතථ්‍ය මාධ්‍යයේ වෙස් මුහුණක් පැළැඳ ඒමේ හැකියාවක් තියෙනවා. වත්පොත්තු හා වත්පොත්තියෝ මේ හැකියාවන් මනාව භාවිත කළා. සමාජයේ නැතිව බුකියේ නිරාගමිකයන් පැටව් ගැසුවේ මේ නිසයි.
දැන් බුකියේ ආගමිකයන් හා නිරාගමිකයන් අතර වසර කිහිපයක පටන් ගැඹුරු සාකච්ඡුා පැවැත්වෙනවා. විශේෂයෙන්ම ‘තුලාව’‍ නම් ලක්ෂකයට අධික සාමාජිකත්වයක් ඇති සමූහය තුළ පැවැත්වෙන සංවාද කැපී පෙනෙනවා. මේවා සියල්ලටම සංවාද කියන්ට බැහැ. දෙපාර්ශ්වයෙන්ම වැඩිපුර කෙරෙන්නේ මඩ ගසා ගැනීම්; පහර ගසා ගැනීම් හා අනෙකාගේ ජාතකය ප‍්‍රශ්න කිරීම්. හැබැයි ඒ අතරම යම්කිසි ගැඹුරක් ඇති සංවාදද දැකිය හැකියි.
ආගමිකයන් නිරාගමිකයන්ගෙන් අසන ප‍්‍රශ්න බොහෝ විට සාම්ප‍්‍රදායිකයි; සරලයි; බොළඳයි. නිදසුනක් හැටියට යහපත් සමාජයක් තැනෙන්ට ආගම් ඕනෑ නේද?; ආගමක් නැතුව කෙනකුට ජීවත් වෙන්න පුළුවන්ද?; නිරාගමිකයන් නම් නිරාගමිකයන් විදියට කට පියාගෙන ඉන්නේ නැතුව ආගම්වලට ‘ගරහන්න’‍ එන්නේ ඇයි?; ඔහොම ආගමික වතාවත් ‘අපහාසයට පත් කරන එක’‍ හරිද?; ඔයගොල්ල ඇත්තටම සේවය කරන්නේ කිතුනු පල්ලියට නේද?; ඔයගොල්ලන්ට රාජ්‍ය නොවන ආයතනවලින් ඩොලර් ලැබෙනවා නේද?: නිරාගමිකත්වය තියෙන්නේ ප්ලේන් එක ගැස්සෙන තුරු විතරයි නේද? වගේ ප‍්‍රශ්න. මේවා සියල්ලටම පහසුවෙන් පිළිතුරු දෙන්න පිළිවනි. හැබැයි මේ ප‍්‍රශ්න කවුරුන් හෝ නඟන්නේ ඒ පිළිතුරු අපේක්ෂාවෙන් නොවන බව පැහැදිලිව පෙනෙනවා.
නිරාගමිකයන්ගේ ප‍්‍රශ්න සංකීර්ණයි. ආගමිකයන් රිදවනසුලූයි. පහුගිය දවසක වත්පොත කැළඹූ එක ප‍්‍රශ්නයක් වුණේ දකුණු ආසියාවේ මන්දපෝෂණයෙන් දෙවැනි තැන ගන්නා රටේම (ගඩොල්, මැටි හෝ සිමෙන්ති* චෛත්‍යවලට ටොන් ගණනින් පලතුරු පූජා කිරීම් සාධාරණද, සදාචාරාත්මකද, චෛත්‍යයන්ට බුදුන්ගේ කාලේ වත් නොකෙරුණු ආකාරයට ලක්ෂ ගණන් සිවුරු පෙරවීම සම්පත් විනාශයක් පමණක් නේද වැනි කාරණා. මේවායින් කුපිත වුණු ආගමිකයන් විවිධාකාරයෙන් නිරාගමික කල්ටියට පහර ගසන්න පටන් ගන්නවා. ඔවුන්ට නොතේරෙන කාරණය තමයි මේ පහර ගැසීම්වලිනුත් නිරාගමිකයන්ට තව කිලෝමීටරයක් දෙකක් වත් යන්න පෙට්රල් ඞීසල් දීමක් නේද කරන්නේ කියා.
දැන් ඔය උඩ තියෙන ‘මීම්’‍ එක තමයි නිරාගමිකයන්ට එරෙහිව ආගමිකයන්ගේ අවසාන තුරුම්පුව. මේක පැහැදිලිවම තර්ජනයක්. නුඹලාට නිදහස් අදහස් දරන්න පුළුවන් බුකියේ පමණයි. එළියට ආවොත් අපි නුඹලා විනාශ කරනවා. දැන් මෙහෙම කියන්නේ අවිහිංසාව සහජීවනය පෙරදැරි කොට ගත් දහමක් අනුගමනය කරන බහුතර ජනතාවක් වෙසෙන රටක නේද වැනි ප‍්‍රශ්න නඟන්න එපා. මහාචාර්ය නලින්දනාථ දේවාදිත්‍ය සිරිමතුන්ට අනුව මේ රටේ තියෙන්නේ බුද්ධාගම නෙවෙයි සිංහල බුද්ධාගම. ඒකට ඔය අහිංසාව, කරුණාව, මෛත‍්‍රිය වගේ සංකල්ප ඇලජික්. අනෙක් අතට ජයන්ත මහරජ ගැමුණු චන්ද්‍රසිරි අපට කිව්වේ අනුන්ගේ නිවන වෙනුවෙන් තමන්ගේ නිවන කල් දමා ගැන්මට තරම් පරාර්ථකාමී මිනිසුන් ගැහැනුන් කොටසක්ය මේ රටේ වසන්නේ කියලා. ඒ නිසා ඔය කවුරු කවුරුත් තම තමන්ගෙ ආරක්ෂාව තම තමන් සපයා ගන්නවා නම් හොඳයි. මහාචාර්ය සරච්චන්ද්‍ර වගේ බුද්ධිමතුන්ටත් කාණුවල වැටී ගුටි කන්න සිද්ද වෙච්චි රටක් මේක. අමතක කරන්න එපා.x

කේ. සංජීව
ආසියාවේ ලොකුම වන සත්ව ජාවාරම ක‍්‍රියාත්මක වූ රට සහ එම ජාවාරමට සම්බන්ධ පුද්ගලයන්ට තවම නීතිය ක‍්‍රියාත්මක කරන්නට නොහැකිවූ රට, වඳවීමේ තර්ජනයට ලක්වූ ශාක සහ සතුන් සුරක්ෂා කරගැනීම අරමුණු කරගත් ලෝකයේ ලොකුම සමුළුවක් වන සයිටීස් (CITES 2019 සමුළුව මේ වනවිට සංවිධානය කරමින් සිටීම එක පැත්තකින් ලොකුම විහිළුවක් වන අතර අනෙක් පැත්තෙන් රට ආර්ථික වශයෙන් ඉතාමත් අසීරු අඩියක සිටින විට ලැජ්ජා සහගතය. ලෝකයේ වනසත්ව සහ තුරුලතා ආරක්ෂා කරගැනීම අරබයා වාර්ෂිකව පැවැත්වෙන සමුළු ප‍්‍රමාණය විශාලය. එම සමුළු අතර වසර තුනකට වරක් පැවැත්වෙන්නේ යැයි සයිටීස් සුවිශේෂය. ඒ එක්සත් ජාතීන්ගේ පාරිසරික ප‍්‍රතිපත්තිය හා සමාන්තරව මෙය ලෝකය පුරා තම වැඩකටයුතු කිරීම නිසාය. වඳවීගෙන යන ශාක හා සතුන් සුරක්ෂා කිරීම සදහා විශාල කාර්යභාරයක් මේ සංවිධානය විසින් ලෝකය පුරා කරමින් සිටියි. එහි රටවල් 183ක් සාමාජිකයෝ ය. ශ‍්‍රී ලංකාවත් මෙහි සාමාජිකයෙකු වන අතර එහි ශ‍්‍රී ලංකා නියෝජිතයා වන්නේ වනජීවී දෙපාර්තමේන්තුවයි. ගැටලූ‍ව මේ කතා නොව මෙම සමුළුව ලංකාව තුළ පැවැත්වීමෙන් අපට ලැබෙන ප‍්‍රතිලාභ සහ අප ඒ සඳහා කෙතරම් මුදලක් වියදම් කරන්න අවශ්‍යද යන්නයි. දැනගන්නට ලැබෙන ලෙස නියෝජිතයන් 4000ක් පමණ සහභාගිවෙතැයි ගණන් හදන මේ සමුළුව ලංකාව තුළ පැවැත්වීම තුළින් එතරම් ප‍්‍රතිලාභයක් රටට හිමි නොවේ. එහෙත් අප මෙහි සංවිධාන කටයුතු සඳහා රුපියල් මිලියන 350ක් වියදම් කළ යුතු බව කියන්නේ වනජීවී නිලධාරීන්ය. එම මුදල ඇස්තමේන්තුගත සහ දැනට මේ සඳහා වනජීවී අමාත්‍යාංශය තුළින් වෙන්කර තිබෙන මුදල් ප‍්‍රමාණයයි.
මේ ලියුම්කරු මේ පිළිබඳව වනජීවී නිලධාරියෙකු ඇමතුවේය. ඔහු කීවේ මෙබඳු දෙයකි. ‘‘‍මේක අපිට දරන්න පුළුවන් සමුළුවක් නෙවෙයි. මේක ලොකු වැඩක්. අනික් පැත්තෙන් මේක කළා කියලා ලොකු දෙයක් රටක් විදියට අපිට ලැබෙන්නේ නැහැ. ටුවරිසම්වලට ටිකක් හොඳවෙයි ඒ කාලෙට. මොකද 4000ක් විතර සහභාගි වෙන නිසා. මේකේ අන්තිම සමුළුව තිබුණේ 2016 අවුරුද්දේ දකුණු අප‍්‍රිකාවේ ජොහැන්නස්බර්ග් වල. අපේ එවකට හිටපු ඇමතිතුමා, දැන් බුද්ධ ශාසන ඇමතිතුමා, ගාමිණි ජයවික‍්‍රම පෙරේරා මහත්තයා ඒකට අපේ රටේ නියෝජිතයා විදිහට සහභාගිවෙලා ඊළගට සමුළුව අපිට දෙන්න කියලා ඉල්ලීමක් කරලා තිබුණා. ඒ ඉල්ලීම සලකලා තමයි මේක ලැබුණේ. වනජීවී දෙපාර්තමේන්තුව මේකට මුල ඉඳලාම විරුද්ධ වුණා. හැබැයි ඇමතිතුමා හිතුමතේට මේක දිගටම කරගෙන ගියා. අන්තිමට ඇමතිතුමා අමාත්‍යාංශයෙන් යනකොට මේකත් විශේෂ කාර්යයක් විදිහට බුද්ධ සාසන එකට අරගෙනයි ගියේ. දැන් ඒ අමාත්‍යාංශයේ පිහිටුවලා තියෙන විශේෂ ලේකම් කාර්යාලයක් හරහා මේක සංවිධානය වෙනවා”‍.
මේ ප‍්‍රකාශයෙන් පෙනෙන්නේ හිටපු වනජීවී අමාත්‍යවරයාට මේ මිලියන 350 වියදම් කර මේ සමුළුව සතුන් වෙනුවෙන් පැවැත්වීමට තිබෙන උවමනාවක මහතය. එහෙත් මේ ඇමතිවරයාට තමන්ගේ ධුර කාලයේදී අලි හොරුන්ට ද`ඩුවම් ලබාදී වඳවීමේ තර්ජනයට ලක්වී සිටින ලංකාවේ අලි පරපුර පිළිබඳව හොඳ පරිසරයක් ලංකාව තුළ ඇති කිරීමට මෙතරම් උනන්දුවක් තිබුණාදැයි සැක සහිතය. අනෙක් පැත්තෙන් වන අලි ගම් වැදීම විශාල ප‍්‍රශ්නයක් වී තිබෙන පරිසරයක සහ වන අලින් ගම් වැදීම නතර කර මිනිසුන්ගේ සහ අලි යන දෙකොටසේම ජීවිත රැුකගන්නට වියදම් කරන්නට මුදල් මේ වනජීවී හිටපු අමාත්‍යවරයාට තිබුණේ නැත. ඔහු එවැනි ව්‍යාපෘතියක් සඳහා සල්ලි ඉල්ලා අරගල කළ තත්ත්වයක්ද අසන්නට නැත. එහෙත් දැන් තමන්ගේ අමාත්‍යාංශය මාරු වෙනවිට ඒ අලූ‍ත් අමාත්‍යාංශයට ද මේ ව්‍යාපෘතිය ගෙනයෑමට තරම් වුවමනාවක් තිබීම අපි තේරුම් ගන්නේ කෙසේද? එය අප තේරුම් ගත යුත්තේ ඇමති ගාමිණීගේ සත්ව කරුණාවේ මහිමය ලෙසද?
මේ සමුළුව පිළිබඳව අදහස් දැක්වූ බුද්ධ ශාසන අමාත්‍යංශයට යාව පිහිටුවා තිබෙන සයිටීස් ලේකම් කාර්යාලයේ නිලධාරියෙකු ප‍්‍රකාශ කළේ, මෙම සමුළුව 2019 මැයි 23 වැනිදා සිට ජූනි 3 වැනිදා දක්වා බණ්ඩාරනායක සම්මන්ත‍්‍රණ ශාලාවේ පැවැත්වීමට මේ වනවිට මූලික කටයුතු ආරම්භ වී අවශ්‍ය මුදල් ද වෙන්වී ඇති බවය. මෙය විශාල කාර්යයක් බව සදහන් කරන ඔහු කියන්නේ එළඹෙන සතියේ ජිනීවාහි සයිටීස් ප‍්‍රධාන ලේකම් කාර්යාලයෙන් පැමිණෙන උසස් නිලධාරීන් තුන්දෙනා සමග සාකච්ඡුාවෙන් අනතුරුව අදාළ වැඩසටහන පිළිබඳව මාධ්‍ය දැනුවත් කරන බවය. ඔහු නම් කියන්නේ මෙම සමුළුව සංචාරක කර්මාන්තයේ ප‍්‍රවර්ධනය සඳහා බෙහෙවින් හිතකර වියහැකි බවය. වනජීවී විෂයට වැටෙන වැඩක් බුද්ධ ශාසන අමාත්‍යාංශයෙන් සංවිධානය වන්නේ මන්දැයි මේ ලියුම්කරු ඔහුගෙන් කරුණු විමසූ විට ඔහු ප‍්‍රකාශ කළේ, මෙය සෑහෙන්න කාලයක සිට හිටපු වනජීවී අමාත්‍ය ගාමිණි ජයවික‍්‍රම පෙරේරාගේ සිහිනයක් බවය. ඔහුම ඉල්ලාගත් මේ සමුළුව සාර්ථක කරගැනීම ඔහුගේ මූලිකම අරමුණ නිසා ඔහු තමන් යටතට මෙය ලබා ගන්නට ඇති බවය.
සයිටීස් ප‍්‍රධාන කාර්යාලය නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් මේ සමුළුව පැවැත්වීමට ලංකාව තෝරාගැනීමට හැකිවීම සන්තෝෂයට කරුණක් බව සඳහන් කරයි. එහිදී ඔවුන් කියන්නේ හොඳ ස්වාභාවික පරිසරයක් ඇති ¥පතක් වන ලංකාව මේ සමුළුව සදහා බෙහෙවින් සුදුසු බවය. ඔවුන්ගේ කතා මෙසේ වුවත් මේ සඳහා යන වියදම් ලංකාව දැරිය යුතුය. එය දැනට මිලියන 350කි. එහෙත් මේ වියදම තවත් ඉහළ යා හැකිය. අනෙක් පැත්තෙන් මේ අමාත්‍යාංශ දෙකේම නිලධාරීන් කියන්නේ දැන් තිබෙන තත්ත්වය තුළ මෙය ලංකාවට සාර්ථකව කරන්නට පුළුවන් වේදැයි සැක සහිත බවය. එයට විශාලම හේතුව මේ සඳහා මේ අමාත්‍යාංශ දෙකෙන්ම නැගෙන විරෝධයයි. අනෙක් පැත්තෙන් මෙතරම් විශාල මුදලක් වියදම්කර මේ සමුළුව අසාර්ථක වුවහොත් එය ලංකාවට අපකීර්තියක් ගෙනෙනවා නිසැකය. මීට ප‍්‍රථම ආසියාව තුළ ජපානයේ සහ ඉන්දියාවේ මේ සමුළුව පවත්වා ඇති අතර ලංකාව මේ සමුළුව පවත්වන දකුණු ආසියාවේ දෙවැනි රට බවද දැනගන්නට ලැබේ.
වනසතුන් සහ තුරුලතා ආරක්ෂා කරගැනීම සදහා මෙවැනි සමුළු අතිශය වැදගත් වුවත් මෙවැනි සමුළුවක් පැවැත්වීමට ලංකාව තවමත් ශක්තිමත් නැති බව කිව යුතුය. අප ශක්තිමත් බව පෙන්වීමට මීට කලින් සිටි පාලකයන්ද නොයෙකුත් ලොකු ලොකු සමුළු සංවිධානය කළ අතර ඒවා මගින් ලංකාවේ ආර්ථිකය ප‍්‍රසාරණය වන බව කටමැත දෙඩෙව්වත් සිදුවුණේ ආර්ථික පරිහානියකි. රට තවතවත් ණය බරක ගිලීම පමණකි. එනිසා එක ඇමතිවරයෙකුගේ ආසාවක් වෙනුවෙන් රටේ සල්ලි මිලියන 350ක් වියදම් කරනවාදැයි ජනාධිපති අගමැති කල්පනා කළ යුතුය. ලංකාව තුළ වඳවීමේ තර්ජනයට ලක්වී තිබෙන ශාක සහ සතුන් ආරක්ෂා කරගන්නට ප‍්‍රයෝගික වැඩ පිළිවෙළක් හදනවා වෙනුවට මෙවැනි සංදර්ශන සදහා මුදල් වියදම් කිරීම විහිළුවට කරුණකි.
මේ පිළිබඳව කරුණු විමසීමට බුද්ධ ශාසන අමාත්‍යංශයේ ලේකම්වරයා දුරකථනයෙන් සම්බන්ධ කරගැනීමට උත්සාහ කළද එය අසාර්ථක විය.

ලසන්ත රුහුණගේ
කන්තලේ සීනි සමාගම සතු යකඩ ඉන්දීය ජාතිකයෙකුට විකිණීම සඳහා ඉල්ලූ අල්ලස් මුදලක් ලබාගනිද්දී ජනාධිපති කාර්ය මණ්ඩල ප‍්‍රධානී කේ. මහානාම සහ රාජ්‍ය දැව සංස්ථාවේ සභාපති පී. දිසානායක අත්අඩංගුවට පත්වූයේ පසුගිය මැයි 03 වැනිදාය. එම අත්අඩංගුවට ගැනීමෙන් පසුව එම නිලධාරීහු දෙදෙනා මේ වනවිට රිමාන්ඞ් බන්ධනාගාරයේ පසුවෙති.
මෙම සිදුවීම ආශ‍්‍රයෙන් දේශපාලන ක්ෂේත‍්‍රයේ කතාබහ තවම නිමවී නැත. ඒ පිළිබඳව විවිධ අර්ථකථන දේශපාලනඥයන් විසින් ලබාදෙනු ලබන අතර ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ සමහරුන් එම අල්ලස් සිදුවීම හඳුන්වන්නේ ජනාධිපතිවරයා අපහසුවට පත්කිරීම සඳහා අගමැතිවරයා විසින් සකස් කළ සැලසුමක් බවය. කෙසේ වෙතත් ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන නම් ඒ ගැන කියන්නේ තමාගේ කාර්ය මණ්ඩල ප‍්‍රධානියා මෙන්ම, හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගේ කාර්ය මණ්ඩල ප‍්‍රධානී ගාමිණී සෙනරත් ද, හිටපු ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංගගේ කාර්ය මණ්ඩල ප‍්‍රධානී පී. දිසානායකද (අත්අඩංගුවට පත්වූ රාජ්‍ය දැව සංස්ථාවේ සභාපති ඔහුය.) එවන් දුෂණ සම්බන්ධයෙන් රිමාන්ඞ් බන්ධනාගාරයට පත්වූවන් බවය.
එහෙත් මාධ්‍ය කරන ලද විමසීමේදී හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ වත්මන් ජනාධිපතිවරයාගේ එම ප‍්‍රකාශය ප‍්‍රතික්ෂේප කරමින් ඔහුගේ කාර්ය මණ්ඩල ප‍්‍රධානියාට විරුද්ධව පොදු දේපල පනත යටතේ චෝදනා නොමැති බව පවසා ඇත. ඔහු ඇප මත නිදහස්ව සිටින්නේ ඒ නිසා බව ඔහු කියා ඇත. මේ වූ කලි තමාගේ කාර්ය මණ්ඩල ප‍්‍රධානියා වූ ගාමිණී සෙනරත් රාජ්‍ය සම්පත් හෝ පොදු දේපල අවභාවිත නොකරන ලද වංචාවට, දුෂණයට ගෑවිලාවත් නැති සුදනෙකු බව පෙන්වීමට මහින්ද රාජපක්ෂ කරන ලද ප‍්‍රකාශයකි. එහි සත්‍යතාවක් නැත.
ගාමිණී සෙනරත් රිමාන්ඞ් භාරයට පත්වන්නේ හම්බන්තොට හෝටල් ව්‍යාපෘතියට අදාල රාජ්‍ය මුදල් අවභාවිත කිරීම සම්බන්ධයෙන්ය. ඔහු සමඟ එහිදී රාජපක්ෂ සමයේදී ගාමිණි සෙනරත් සමග කටයුතු කළ පියදාස කුඩාබාලගේ හා නීල් බණ්ඩාර හපුහින්නද රිමාන්ඞ් බන්ධනාගාරයට පත්වෙති. මෙම ව්‍යාපෘතිය සම්බන්ධයෙන් පරීක්ෂණ සිදුකරනු ලබන්නේ පොලිස් මූල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාසය හෙවත් එෆ්සීඅයිඞීයය. ඒ සම්බන්ධයෙන් ප‍්‍රකාශයක් ලබාදෙන්නට ගාමිණි සෙනරත්ට එෆ්සීඅයිඞීයට එන්නැයි කියන සෑම අවස්ථාවකදීම ඔහු එය මඟහරින්නේය. අධිකරණය හරහා ප‍්‍රකාශ ලබාදෙන්නැයි කරන ඉල්ලීම්ද මඟහරියි.
ඔහු අත්අඩංගුවට ගැනීම වළක්වන ලෙස ඉල්ලමින් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය හමුවේ මූලික අයිතිවාසිකම් නඩුවක් පවා ගොනුකරයි. එය හරියටම ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ රංගනයටම සමානකම් දක්වයි. ගෝඨාභය රාජපක්ෂද රටේ හැම අධිකරණයටම ගොස් ඔහු අත්අඩංගුවට ගැනීම වළක්වන නියෝග ලබාගනිමින් වියත් මඟ දේශන තබමින් රට වටේ යයි. ඔහුගේ නිකැළැල් පාරිශුද්ධභාවය පිළිබඳව චරිත සහිතක ඔහුම ඉදිරිපත් කරයි. වෙනස ඇත්තේ ගාමිණී සෙනරත් වෙනුවෙන් චරිත සහතික ඔහුගේ හාම්පුතා මහින්ද රාජපක්ෂ විසින් ලබාදීම පමණය.
මේ හම්බන්තොට හෝටල් ව්‍යාපෘතිය කුමක්ද? හම්බන්තොටට එන්නට පෙර එහි නිදාන කතාවක් තිබේ. එය මෙසේය.
ගෝල්ඩන් කී මූල්‍ය අර්බුදයත් සමඟ සෙලින්කෝ සමූහය අර්බුදයට යමින් තිබෙන අවස්ථාවේ සෙලින්කෝ සමූහය විසින් කොළඹ ගාලූ‍පාරේ සුපිරි නිවාස ව්‍යාපෘතියක් ක‍්‍රියාත්මක කරමින් සිටියේය. එය සත් ගුණවත් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ විසින් ඔහු යටතේ තිබූ නාගරික සංවර්ධන අධිකාරියට පවරාගත්තේය. (පවරාගැනීමේ නිල බලය ඇත්තේ මහින්ද රාජපක්ෂ නම් වූ ඔහුගේ සොහොයුරාට බව සලකන්න. )
ඉන්පසු එම සෙලින්කෝ ඉදිකිරීම තරු හෝටලයක් බවට පත් කරන්නට රාජපක්ෂ පාලනය තීරණය කරනු ලැබීය. එහි ඉදිකිරීම් වැය ශ‍්‍රී ලංකාව විසින් දැරීමටත්, ඉදිකිරීමෙන් පසු හෝටලයේ කළමනාකාරීත්වය හයට් ජාත්‍යන්තරයට පැවරීමටත් තීරණය විය.
එම තරු හෝටලය ඉදිකිරීම සහා වැය වන මුදල වශයෙන් රුපියල් බිලියන 18.5ක් හෙවත් රුපියල් කෝටි 1850ක් වැය කිරීමට නියමිතව තිබුණි. එම මුදල් ශ‍්‍රී ලංකා රක්ෂණ සංස්ථාව, ලිට්රෝ ගෑස් ලංකා සමාගම හා සේවක අර්ථසාධක අරමුදල විසින් ආයෝජනය කර තිබුණි. ඒ ශ‍්‍රී ලංකා රක්ෂණ සංස්ථාව රුපියල් බිලියන 8.5ක්, ලිට්රෝ ගෑස් සමාගම රුපියල් බිලියන 5ක් සහ සේවක අර්ථසාධක අරමුදල රුපියල් බිලියන 5ක් වශයෙනි. ඒ ආයෝජනය සඳහා ශ‍්‍රී ලංකා ආණ්ඩුවට සම්පූර්ණ අයිතිය ඇති සමාගමක් පිහිටුවා තිබුණු අතර එය කැන්විල් හෝල්ඩින්ස් (Canwill Holdings )PVT( LTD) පුද්ගලික සමාගම වශයෙන් ලියාපදිංචි කර තිබුණි. එහි අයිතියෙන් 46%ක් ශ‍්‍රී ලංකා රක්ෂණ සංස්ථාව සතුවූ අතර ඉතිරිය 27% බැගින් ලිට්රෝ ගෑස් සමාගමට සහ සේවක අර්ථසාධක අරමුදලට හිමිව තිබුණි. මේ සමාගමේ සභාපතිවරයා වශයෙන් එවක හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂගේ කාර්ය මණ්ඩල ප‍්‍රධානියා වශයෙන් කටයුතු කළ ගාමිණී සෙනරත්ද, කළමනාකරණ අධ්‍යක්ෂවරයා වශයෙන් පියදාස කුඩාබාලගේද, අධ්‍යක්ෂවරයෙකු වශයෙන් නීල් බණ්ඩාර හපුහින්න ද පත්කර තිබුණි.
මේ ප‍්‍රධාන රාජ්‍ය සමාගම යටතේ තවත් අනුබද්ධ රාජ්‍ය සමාගම් දෙකක් පිහිටුවා තිබූ අතර එකක් වූයේ කොළඹ හයට් හෝටලය ඉදිකිරීම සඳහා පිහිටුවා තිබූ සිනෝ ලංකා හොටෙල්ස් ඇන්ඞ් ස්පා පුද්ගලික සමාගමය. අනෙක වූයේ හයට් රිජන්සි වශයෙන් තවත් තරු හෝටලයක් හම්බන්තොට ඉදිකිරීම සඳහා පිහිටුවා තිබූ හෙලන්කෝ හොටෙල්ස් ඇන්ඞ් ස්පා පුද්ගලික සමාගමය. මේ හෙලන්කෝ සමාගමේ සභාපතිවරයා වශයෙන් ගාමිණි සෙනරත් කටයුතු කර ඇති අතර කළමනාකාර අධ්‍යක්ෂ සහ ප‍්‍රධාන විධායක නිලධාරියා වශයෙන් පියදාස කුඩාබාලගේ කටයුතු කර ඇත. අනෙක් අධ්‍යක්ෂවරයා වශයෙන් නීල් බණ්ඩාර හපුහින්න කටයුතු කර ඇත.
මෙම හෝටල් ව්‍යාපෘතිය ගැන වත්මන් ආණ්ඩුව බලයට පත්වීමෙන් පසු විපරමක් සිදුකර ඇති අතර ඒ අනුව කැබිනට් මණ්ඩල තීරණයක්ද ගෙන ඇත. ඒ 2016.08.16 දින රැුස්වූ කැබිනට් මණ්ඩලයේදීය. එම කැබිනට් මණ්ඩල තීරණය මෙබඳුය.
‘රුපියල් බිලියන 18.5ක් ආයෝජනය කරමින් ග‍්‍රෑන්ඞ් හයට් කොළඹ හෝටලය 2012 ආරම්භ කරන ලදි. එම ඉදිකිරීම් කටයුතු කරන අතරතුර එකී සමාගමට අනුබද්ධ ආයතනයක් වන හෙලන්කෝ හොටෙල්ස් ඇන්ඞ් ස්පා පුද්ගලික සමාගම යටතේ හම්බන්තොට ප‍්‍රදේශයේ හයට් රීජන්සි නම් තවත් හෝටලය ඉදිකිරීම පිණිස රුපියල් බිලියන 4ක මුදලක් ආයෝජනයට තීරණය කර රුපියල් බිලියන 315ක් ඒ සඳහා වියදම් කර ඇතත් අදාල හෝටලය ඉදිකිරීම් කටයුතු සිදු කරනු ලැබ නොමැත. ඒ අනුව එකී හයට් රීජන්සි හෝටලය ඉදිකිරීම් සඳහා වෙන්කර ඇති අරමුදල ග‍්‍රෑන්ඞ් හයට් කොළඹ ඉතිරි ඉදිකිරීම් සඳහා ආයෝජනය කරන්නට රාජ්‍ය ව්‍යවසාය සංවර්ධන අමාත්‍ය කබීර් හෂීම් ඉදිරිපත් කළ අමාත්‍ය මණ්ඩල අනුමත කරන ලදි. රාජ්‍ය ආයතනවල මුදල් තම මූලික අරමුණුවලින් පරිබාහිරව වාණිජ ව්‍යාපාරවල යෙදවීම පිළිබඳව සොයා බැලීමටද තීරණය කරන ලදි.’
එම කැබිනට් මණ්ඩල තීරණය අනුව පැහැදිලි කරුණ වන්නේ රාජ්‍ය ආයතන සතු රුපියල් මිලියන 315ක මුදලක් කිසිදු ඉදිකිරීමක් නොකර හම්බන්තොට හයට් රිජන්සි හෝටලය වෙනුවෙන් කාගේ හෝ සාක්කුවට ගොස් ඇති බවය. බොහෝ විට එම සාක්කුවේ හිමිකරු අදාල සමාගමේ ප‍්‍රධානීන් නොවිය හැකිය. ගාමිණි සෙනරත් පොදු දේපල හෙවත් රාජ්‍ය දේපල අවභාවිත කර නැතැයි සහතික ලැබෙන්නේ ඒ නිසා විය හැකිය.
කෙසේ වෙතත් එම කැබිනට් මණ්ඩල හඳුනාගැනීමෙන් පමණක් හම්බන්තොට හයට් රීජන්සි හෝටලයට අදාල හෙලන්කෝ හොටෙල්ස් සමාගමේ ක‍්‍රියාකාරකම් නවතින්නේ නැත. මේ හෙලන්කෝ හොටෙල්ස් ඇන්ඞ් ස්පා පුද්ගලික සමාගම 2014 ඔක්තෝබර් මස 13 දින සහිතව සමාගම් ලිපි ශීර්ෂයකින් ලංකා බැංකුවේ කොළඹ කෝපරේට් ශාඛාවේ කළමනාකරු අමතා සඳහන් කරන්නේ එම සමාගමේ ගිණුමේ ඇති මුදලින් රුපියල් මිලියන 40ක මුදලක් Jaysons Reality (pvt) LTD ආයතනයට බැර කරන ලෙසයි. එදිනම තවත් ලිපියකින් දන්වන්නේ එම ආයතනයටම තවත් රුපියල් මිලියන 8ක මුදලක් බැර කරන ලෙසයි.
මේ මූල්‍ය අවභාවිතාව පිළිබඳව පොලිස් මූල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාසය සිදුකරන විමර්ශනයේදී සමාගම් ලේකම්වරුන් වශයෙන් කටයුතු කරන පී.ආර්. කෝපරේට් සර්විසස් පුද්ගලික සමාගම 2018 මාර්තු 29 දින සහිතව පොලිස් මූල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාසය ලිඛිතව අමතමින් සඳහන් කරන්නේ ඔවුන් සමාගම් ලේකම්වරුන් වශයෙන් කටයුතු කළ කැන්විල් හෝල්ඩින්ස් පුද්ගලික සමාගම, සිනෝලංකා හොටෙල්ස් ඇන්ඞ් ස්පා පුද්ගලික සමඟම, හෙලන්කෝ හොටෙල්ස් ඇන්ඞ් ස්පා පුද්ගලික සමාගම, නිල්යාස් හොටෙල්ස් ඇන්ඞ් ස්පා පුද්ගලික සමාගම යන කිසිදු සමාගමක් 2013 වර්ෂයේ සිට 2015 වර්ෂය දක්වා කාලයේදී සිය අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩල රැුස්වීම්වලදී ජේසන් රියැලිටි පුද්ගලික සමාගමට රුපියල් මිලියන 48ක මුදලක් ගෙවීමට කිසිදු තීරණයක් ගෙන නොමැති බවත්ය.
හම්බන්තොට හයට් රීජන්සි හෝටලය වෙනුවෙන් පිහිටවූ සමාගම එම හෝටලයේ ඉදිකිරීම් සම්බන්ධයෙන් කිසිදු සම්බන්ධයක් නැති ජේසන් රියලිටි පුද්ගලික සමාගමට මේ ආකාරයට මුදල් ගෙව්වේ ඇයි? එය සමහරවිට ගාමිණී සෙනරත් ඇතුළු එම සමාගමේ ප‍්‍රධානීන් නොදන්නවා වූවාට ඔවුන්ව මෙහෙයවන ඔවුන්ට සුදු සළුපිළි අන්දවන පිරිස් නම් නොඅනුවම දන්නවා ඇත.
මේ වූ කලි ගාමිණී සෙනරත්ලා යොදා ගැසූ එක් ගේමක් පමණය. එවැනි ගේම් බොහොමයක් තව ඇත්තේය. ඒවායින් කිහිපයක්ම පැමිණිලි වශයෙන්ද ගොස් ඇත්තේය. ඒ ආකාරයට පැමිණිල්ලක් වශයෙන් අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට ගොස් ඇති එක් කරුණක් වන්නේ ලංකා ඛණිජතෙල් නීතිගත සංස්ථාව හා සිලෝන් පෙට්‍රෝලියම් ස්ටෝරේජ් ටර්මිනල් ලිමිටඞ් යන ආයතනවලට අයත් රටේ හදවත බඳු වත්කම් හා දේපල ප‍්‍රතිරක්ෂණයේදී සිදුකරන ලද වංචාවය. මේ සම්බන්ධයෙන් අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ පිළිතුර වී ඇත්තේ නඩු ගොනු කිරීම සඳහා නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවට ලිපිගොනුව යොමුකර ඇතත් වසර දෙකකට ආසන්න කාලයක් තිස්සේ ඉන් පිළිතුරක් ලැබී නැති බවය.
එවක ශ‍්‍රී ලංකා රක්ෂණ සංස්ථාවේ සභාපති වූයේ හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ කාර්ය මණ්ඩල ප‍්‍රධානී ගාමිණී සෙනරත්ය. පියදාස කුඩාබාලගේ එහි අධ්‍යක්ෂවරයෙක් විය, ධම්මික පෙරේරා ද එහි අධ්‍යක්‍ෂවරයෙක් විය.
ඉහත කී ලංකා ඛණිජතෙල් නීතිගත සංස්ථාවේ හා සිලෝන් පෙට්‍රෝලියම් ස්ටොරේජ් ටර්මිනල් ලිමිටඞ්හි වත්කම් හා දේපලවල රක්ෂණය බාරවී තිබුණේ ශ‍්‍රී ලංකා රක්ෂණ සංස්ථාවටය. ඊට සපුගස්කන්ද පිරිපහදුව, එහි තෙල් තොග, සපුගස්කන්ද පර්යන්තය, පර්යන්තයේ තෙල් තොග හා බොයිලේරුවද, ඔරුගොඩවත්ත පර්යන්තය හා එහි තෙල් තොගද, කටුනායක පිරිපහදුව, තෙල් තොග හා ඩිපෝවද, මුතුරාජවෙල තෙල් තොගද, කොළොන්නාවේ පිහිටි දේපල සහ තෙල් තොගද අයත් වී තිබුණි. 2009 වර්ෂයේදී මේවායේ වටිනාකම තක්සේරු කර තිබුණේ රුපියල් මිලියන 75397ක් ලෙසය. මේ රක්ෂණයේ ප‍්‍රතිරක්ෂණ ගාස්තු වශයෙන් 2009 / 2010 වර්ෂය සඳහා රුපියල් මිලියන 92ක්ද 2010 / 2011 වර්ෂය සඳහා රුපියල් මිලියන 110ක මුදලක්ද රටෙන් පිටට ගොස් තිබුණි. ඒ ලෝකයේ අංක එකේ ප‍්‍රතිරක්ෂණ සමාගම්වල මේ ප‍්‍රතිරක්ෂණය සිදුකරන බව සඳහන් කරමින්ය. ඒ සඳහා බ්‍රෝකර්වරයා වශයෙන් තෝරාගෙන තිබුණේ සුරේෂ් බාලචන්ද්‍රන් නම් පුද්ගලයෙක්ය. ඔහු ඉන්දියාව විසින් රක්ෂණ සඳහා තහනම් කර තිබූ පුද්ගලයෙකි.
බරපතළම ප‍්‍රශ්නය ඇත්තේ එහි නොවේ. කියූ ලෙස ලෝකයේ අංක එකේ ප‍්‍රතිරක්ෂණ සමාගම්වල තබා කිසිදු ප‍්‍රතිරක්ෂණ සමාගමක මේ ප‍්‍රතිරක්ෂණ කටයුතු සිදු නොවී තිබීමය.
එය ලියුම්කරු විසින් එම දිනවල හෙළිදරව් කරනු ලැබීය. එම හෙළිදරව් කිරීමට අදාලව කරුණු විමසූවිට ගාමිණි සෙනරත් උපරිම උත්සාහ කළේ එම හෙළිදරව් කිරීම වැළැක්වීම සඳහාය. හෙළිදරව්ව පළ නොකර ලියුම්කරු ගෙන්වාගෙන සාකච්ඡුාවකට ඔහු උත්සාහ කළේය. හෙළිදරව්ව නතරකරන්නේ නම් එවක මා සේවය කළ පුවත්පතට රක්ෂණ සංස්ථාවේ දැන්වීම් ලබාදෙන බවට බාහිර පුද්ගලයෙකු මාර්ගයෙන් නියෝජ්‍ය කර්තෘවරයාට දැනුම් දී තිබුණි. කර්තෘවරයාගේ පුත‍්‍රයාගේ යහළුවෙකු මාර්ගයෙන්ද එම දැන්වීම් කථාවම කර්තෘවරයාට සන්නිවේදනය කර තිබුණි.
එම හෙළිදරව්වෙන් පසු කර්තෘවරයා මා අමතා කීවේ මාගේ එම හෙළිදරව්ව එවැනි ආකාරයේ ගනුදෙනු සිදුකරන ඉහළ තලයේ මාෆියාව තුළ දැඩි කතාබහට ලක්වී ඇති බවත්, එම මාෆියාවේ කටයුතු පිළිබඳව හෙළිදරව් කරන්නන්ගේ ජීවිත පවා විනාශ කිරීමට එම මාෆියාව සමත් බවත් මට ඇති තොරතුරු මාර්ගවලින් එම මාෆියාවේ ප‍්‍රධානියා කවුදැයි සොයා බලන ලෙසත් මට ප‍්‍රවේශමෙන් සිටින ලෙසත්ය. එමෙන්ම කර්තෘවරයා කීවේ ඔහුගේ මිතුරෙකුගේ මිතුරෙකුගේ බිරිඳක් අදාල මාෆියා කටයුතු මෙහෙයවන කාර්යාලයේ සේවය කරන බත් ඒ මාර්ගයෙන් එම තොරතුරු දැනගැනීමට ලැබුණ බවත්ය.
කෙසේ හෝ ඊළඟ සතිය තුළ අදාළ මාෆියාව මෙහෙයවන්නේ කවුද යන්න සහ එහි කාර්යාලය පවත්වාගෙන යන්නේ කොතැනද යන්න පිළිබඳව යම් තොරතුරු ප‍්‍රමාණයක් දැනගැනීමට මට හැකිවූ අතර ඒ පිළිබඳව කර්තෘවරයා දැනුවත් කරමින් මා කීවේ එම මාෆියාවේ ප‍්‍රධානියා අහවල් රාජපක්ෂ බවය. එය ප‍්‍රතික්ෂේප නොකළ කර්තෘවරයා එය පිළිගත්තේය.
එම කාලයේ ප‍්‍රතිරක්ෂණ කටයුතු වැනි ඉහළ තලයේ සිදුවූ ගනුදෙනු සියල්ලම පාහේ එසේ මාෆියාවක් විසින් කූට ලෙස මෙහෙයවනු ලැබුවත් ඒවා බොහෝ විට රට තුළ සිදුවූ සාමාන්‍ය ගනුදෙනු ආකාරයෙන් හෙළිදරව් වුණේ නැත. උතුරු නැගෙනහිර යුද්ධය පැවති එසමයේ ලංකා ඛණිජතෙල් නීතිගත සංස්ථාවේ දේපලකට ත‍්‍රස්තවාදී ප‍්‍රහාරයක් එල්ලවූයේ නම් ශ‍්‍රී ලංකා රක්ෂණ සංස්ථාව දැඩි මූල්‍ය අර්බුදයකට ලක්වන්නට ඉඩ තිබුණි. ඒ එම දේපල සැබෑ ලෙසම ප‍්‍රතිරක්ෂණය නොකර එම ප‍්‍රතිරක්ෂණ මුදල් කාගේ හෝ සාක්කුවකට ගිය බැවිනි. ඉතිං රාජපක්‍ෂ පාලන සමයේ ඔහුගේ කාර්ය මණ්ඩල ප‍්‍රධානියා රක්ෂණ සංස්ථාවේද සභාපතිවරයා වශයෙන් සිටිමින් සැබෑ ලෙසම රට ආරක්ෂා කළේ ඒ ආකාරයටය.
එවන් හපන්කම් කළ ගාමිණි සෙනරත් හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ දකින්නේ කිසිවක් නොකළ බබෙක් ලෙසද?

අභියාචනාධිකරණ විනිසුරු ඒ එච් එම් දිලිප් නවාස් අවසානයක් නොකර, තමාගේ සන්තකයේ නඩු ගොනු 164ක් තබාගෙන තිබෙන බව ‘අනිද්දා’ට දැනගන්නට ලැබේ. මේ තොරතුරු ලැබෙන්නේ, 2016 අංක 12 දරන තොරතුරු දැනගැනීමේ අයිතිය පනතේ 3(1* වගන්තිය යටතේ අනිද්දා ප‍්‍රධාන සංස්කාරකවරයා, අභියාචනාධිකරණයේ තොරතුරු නිලධාරී පීවී කිඳෙල්පිටියගෙන් කරන ලද ඉල්ලීමකට ඔහු ලබා දුන් පිළිතුරෙනි. අනිද්දා ප‍්‍රධාන සංස්කාරකවරයා 2018 පෙබරවාරි 27 දින අභියාචනාධිකරණ තොරතුරු නිලධාරියාගෙන් මේ ලිඛිත ඉල්ලීම කළ අතර, 2018 මාර්තු 15 වැනි දින ඔහු අදාළ තොරතුරු ලබාදුන්නේය.

මේ තොරතුරුවලින් හෙළිවන භයානක තත්ත්වය නම්, එක් අභියාචනාධිකරණ විනිසුරුවරයකු එනම් දිලිප් නවාස් මහතා නඩු ගොනු 164ක් තමා සන්තකයේ තබාගෙන, ඒවායේ වැඩ කටයුතු අවසන් කරන්නේ නැතිව සිටින බවයි.

දිලිප් නවාස් විනිසුරුවරයා, ඒ නඩුගොනු 164න් නඩු 35ක තීන්දුව විවෘත අධිකරණයේදී ප‍්‍රකාශ කර ඇත. එහෙත්, ඒ ඒ නඩුගොනුවේ තීන්දුවක් ඇතුළත් නොවේ. උදාහරණයක් හැටියට, ඞීසී 916/00 නඩුවේ තීන්දුව ප‍්‍රකාශ කර ඇත්තේ 2016 පෙබරවාරි 10 දිනය. එහෙත්, (අනිද්දා සංස්කාරකවරයාට තොරතුරු ලැබුණු* 2018 මාර්තු 15 දින වනතෙක් තීන්දුවක් නඩු ගොනුවේ නැත. ඞීසී 527/00 නඩුවේ තීන්දුව 2016 අපේ‍්‍රල් 28 දී ඇති නමුත් තීන්දුවක් ගොනුවේ නැත. ඞීසී 671/00 නඩුවේ තීන්දුව 2016 මැයි 11 දී ඇති නමුත් තීන්දුව ගොනුවේ නැත. ඞීසී 1105/96 නඩුවේ තීන්දුව 2017 ජනවාරි 19 දී ඇත. තීන්දුවක් ගොනුවේ නැත. මෙවැනි නඩුගොනු 35කි.

සාමාන්‍යයෙන් විනිසුරුවරයකු කරන්නේ, නඩුවේ තීන්දුව විස්තරාත්මකව ලියා, විවෘත අධිකරණයේදී තීන්දුව කෙටියෙන් ප‍්‍රකාශ කිරීමයි. එවිට, පාර්ශ්වකාරයන්ට තමන්ගේ නඩුවේ තීන්දුවේ සහතික පිටපතක් අධිකරණයෙන් ලබාගෙන ඉදිරි කටයුතු කළ හැකිය. නවාස් විනිසුරුවරයා මෙලෙස තීන්දුව ප‍්‍රකාශ කර ඇති නමුත්, අදාළ නඩුගොනුවල තීන්දුවක් ඇතුළත් කර නොමැති නිසා පාර්ශ්වකරුවන්ට සිදුවන්නේ මහත් අසාධාරණයකි.

ඉතිරි නඩු ගොනු 129කට අදාළ නඩු අසා අවසන්කොට ඇති අතර තීන්දුව ප‍්‍රකාශ කර නැත. එහි තේරුම තීන්දුව ලියා නැති බවයි. විනිසුරුවරයා තීන්දුව අවසන්කොට නැති නිසා සිදුවන්නේ දිගින් දිගටම නඩුව කැඳවමින් තීන්දුවේ දිනය කල්යෑමයි. උදාහරණයක් හැටියට ඞීසී366/00 නඩුවේ තීන්දුවට නියම කර ඇති දිනය 2015 දෙසැම්බර් 2වැනිදාය. එහෙත්, තවමත් තීන්දුව දී නැත. ඉදිරියට දී ඇති දිනය වන්නේ 2018 මැයි මස 4වැනිදාය. මේ වන තෙක් තීන්දුව සඳහා පමණක් කල් ගිය වාර ගණන 13කි. ඞීසී938/99 නඩුවේ තීන්දුව සඳහා දුන් මුල්ම දිනය 2015 ඔක්තෝබර් 29ය. එහෙත් පසුගිය කාලය තුළ වාර 18ක් ඒ දිනය කල් දමා තිබේ. ඉදිරි දිනය 2018 මැයි 24ය. ඞීසී 849/00 නඩුවේ තීන්දුවට දුන් මුල්ම දිනය 2015 ඔක්තෝබර් 21ය. එහෙත් තීන්දුව නොදී වාර 19ක් එය කල්දමා තිබේ. පසුගිය මාර්තු 29 ද නඩුව කැඳවුණි. මෙවැනි නඩු ප‍්‍රමාණය 129කි.

මේ දෙයාකාරයට නඩුවක වැඩ අවසන් නොකර නවාස් විනිසුරුවරයා තමා සන්තකයේ තබාගෙන ඇති මුළු නඩු ගොනු ප‍්‍රමාණය 164කි.

මේ නඩු බොහොමයක් සිවිල් නඩු වෙයි. ඉඩම්, දික්කසාද, බෙදුම්, අතුරු නියෝග ලබාගැනීම සඳහා පවරන ලද නඩු මේ නඩු ගොනු 164 තුළ තිබේ. එසේම ඒවා අතර, දිසා අධිකරණයෙන් අභියාචනාධිකරණයට ආ අභියාචනාද, පළාත්බද මහාධිකරණවලින් අභියාචනාධිකරණයට ආ අභියාචනාද, රිට් ආඥා ඉල්ලා පවරා ඇති නඩුද, දිසා අධිකරණවල අතුරු තීන්දු වෙනස් කරවාගැනීම සඳහා ඉදිරිපත් කරන ලද අභියාචනාද වෙයි. එසේම, මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයෙන් අභියාචනාධිකරණයට ආ ප‍්‍රතිශෝධනද, අපරාධ අභියාචනාද වෙයි.

මේ එක් නඩුවක අවම වශයෙන් පාර්ශ්වකරුවන් දෙදෙනෙකුවත් සිටින බව පැහැදිලි කරුණකි. ඒ අනුව බැලූවත්, මේ නඩු 164ක වැඩ අවසන් නොවීම නිසා අගතියට පත්ව ඇති පාර්ශ්වකරුවන්ගේ අවම සංඛ්‍යාව 328කි. එහෙත්, ඇත්ත නම්, බොහෝ නඩුවල පාර්ශ්වකරුවන් සංඛ්‍යාත්මකව ඊටත් වඩා වැඩි බවයි. උදාහරණයක් ලෙස ඉඩම් බෙදුම් නඩුවක සාමාන්‍ය පාර්ශ්වකරුවන්ගේ ප‍්‍රමාණය විශාලය. මේ නඩු ප‍්‍රමාදය නිසා අතිවිශාල පිරිසක් අගතියට පත්වී ඇති බව අලූතෙන් කිව යුතු නැත. ඉහළ අධිකරණවල ගොඩගැසී ඇති පරණ නඩු ගොඩ විසඳීම බරපතළ ගැටලූවක් වන විට, සිවිල් අභියාචනා මහාධිකරණ ඒ ඒ පළාත්බදව පිහිටුවන ලද්දේ ද ඒ ගැටලූවට විසඳුම් දීමටය. එහෙත්, අභියාචනාධිකරණයේ එක් විනිසුරුවරයකු පමණක් මේ තරම් නඩු ප‍්‍රමාණයක් ගොඩගසා ගෙන සිටින විට තත්ත්වය කුමක් වේද?

තමන්ගේ නඩුවක තීන්දුවකින් අතෘප්තියට පත්වන තැනැත්තකුට ඊට ඉහළ අධිකරණයක් වෙත අභියාචනා කරන්නට තිබෙන අයිතිය ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන්ම සහතික කර ඇති අයිතියකි. අභියාචනාධිකරණය මුල් අවස්ථා අධිකරණයක් නොවන බැවින් එය ඉදිරියට එන්නේ පහළ අධිකරණයන්හි විසඳන ලද, නමුත් එම තීන්දුවලින් සෑහීමට පත් නොවන පාර්ශ්වකරුවන් ඉදිරිපත් කරන අභියාචනාය. මේ නඩු කියන්නන්ගේ අභියාචනා අයිතිය පැහැර හැරීමෙන් දිලිප් නවාස් විනිසුරුවරයා, ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවද උල්ලංඝනය කරමින් සිටියි.

ඉහත තොරතුරු අනුව, විනිසුරු නවාස් නඩු 35ක තීන්දුව විවෘත අධිකරණයේදී ප‍්‍රකාශයට පත්කර ඇත. එහෙත්, ඊට අදාළ තීන්දුව නඩුගොනුවට ඇතුළත් කර නැත. එනම්, නඩුගොනුවේ තීන්දුවක් නැත. මෙවැනි විටෙකදී, අභියාචනාධිකරණ තීන්දුවෙන් වාසිය ලැබු පාර්ශ්වයට මෙන්ම, අවාසිය ලැබූ පාර්ශ්වයටද සිදුවන්නේ බලවත් හානියකි. වාසිය ලද පාර්ශ්වයට වුවද තමන් වාසි ලැබූ නඩු තීන්දුවේ පිටපතක් ලබාගත නොහැකිය. ඒ නිසා, එම තීන්දුව ක‍්‍රියාත්මක කරවා ගන්නට නොහැකිවෙයි. අභියාචනාධිකරණ තීන්දුවෙන් අවාසිය ලැබූ පාර්ශ්වයටද, ඉන් එහාට අභියාචනයක් කරන්නට අවශ්‍ය නම්, ඒ සඳහා අත්‍යවශ්‍ය මූලික දෙයක් වන තීන්දුවේ පිටපතක් ලබාගත නොහැකි වෙයි.  දික්කසාදයක් වැනි නඩුවක අභියාචනයකදී එම තීන්දුව ක‍්‍රියාත්මක කරගන්නට නොහැකිවීමෙන්, දික්කසාද වුණත්, එය නොවුණාක් වැන අපහසු තත්ත්වයකට පාර්ශ්වකරුවන් පත්වන බව අලූතෙන් කිවයුතු නැත.

එක් උදාහරණයක් දැක්විය හැකිය. එච්සීසීඒ 671/95 දරන අභියාචන නඩුව විභාග කරන ලද්දේ දිලිප් නවාස් විනිසුරු හා මඩවල විනිසුරුවරිය විසිනි. අභියාචනාධිකරණ තීන්දුව දුන් නමුත්, පාර්ශ්වකරුවන්ට තීන්දුවේ පිටපතක් ලැබී නැත. අභියාචනාධිකරණ තීන්දුවෙන් අතෘප්තියට පත් පාර්ශ්වය ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය හමුවේ අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කළේය. එහි අංකය, එස්සීඑස්පීඑල්ඒ/29/17ය. අභියාචනය කැඳවූ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය, අභියාචනාධිකරණ තීන්දුවේ පිටපතක් ඉදිරිපත් කරන ලෙස අභියාචකට නියම කළේය. අභියාචක තීන්දුවේ පිටපතක් ඉල්ලූ විට අභියචනාධිකරණ රෙජිස්ට‍්‍රාර් කීවේ, පිටපතක් නිතුත් කළ නොහැකි බවත්, මඩවල විනිසුරුවරිය තීන්දුවට අත්සන් කර නොමැති බවත්ය. දැන් කොහෙත්ම මඩවල විනිසුරුවරියගෙන් අත්සනක් ලබාගත නොහැක්කේ, මේ වන විට ඇය මියගොස් බැවිනි. මෙහිදී සිදුවී ඇති බව පෙනෙන්නේ නවාස් විනිසුරුවරයා මඩවල විනිසුරුවරියගේ අත්සන නොගෙනම තීන්දුව ප‍්‍රකාශයට පත්කර ඇති බවයි.

විනිසුරු දිලිප් නවාස්ගේ මේ වැඩකිරීමේ ප‍්‍රතිපත්තිය හුදෙක් ඔහුගේ අකාර්යක්‍ෂමතාව, නොසැලකිල්ල වැනි දේ නිසා සිදුවන්නක් හැටියට පිළිගෙන නොසලකා හරින්නට බැරිය. එකක්, ඔහු නිසා නඩුවල පාර්ශ්වකරුවන් වන ජනතාවට අතිවිශාල අපහසුතා ගොන්නකට මුහුණ දෙන්නට සිදුවෙයි. එවැන්නකදී සිදුවන අපහසුතාව ගැන රටේ දෙවැනි ඉහළම අධිකරණය වන අභියාචනාධිකරණයේ විනිසුරුවරයකු නොදැන සිටිනවා වෙන්නට බැරිය. දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවේ සේවය කළ දිලිප් නවාස් මහතා නඩු තීන්දු ප‍්‍රමාද වීමෙන් නඩු කියන්නන්ට සිදුවන හානි ගැන තවත් හොඳින් දන්නවා ඇත. සාමාන්‍යයෙන් නඩු ප‍්‍රමාද වීමට විවිධාකාර පාර්ශ්වයන්ගේ දායකත්වය බලපාන නමුත්, මෙතැනදී නඩු තීන්දු ප‍්‍රමාද වන්නේ හුදෙක් විනිසුරු නවාස්ගේම ක‍්‍රියාකලාපය මතය. එක් පුද්ගලයකුගේ ක‍්‍රියාකලාපය හේතුවෙන් දහස් ගණනක් මිනිසුන්ට යුක්තිය ඉටුනොවී අයුක්තියක්ම ඉටුවේ නම් තත්ත්වය ඉතා බරපතළය.

මේ වන විට විනිසුරු නවාස් විනිශ්චයාසනයේ වාඩිවෙන්නේ නැත. ඒ, අල්ලස් හෝ ¥ෂණ පිළිබඳ කොමිසම විසින් ඔහුට එරෙහිව ඉදිරිපත් කරන ලද චෝදනා නිසාත්, මේ නඩු ප‍්‍රමාද කිරීමේ චෝදනා නිසාත් අභියාචනාධිකරණ සභාපති විනිසුරුවරයා ඔහුට විනිසුරු මණ්ඩලවල අසුන්ගන්නට අවසර නොදෙන නිසාවෙනි. ය. ඔහු හා හිටපු අගවිනිසුරු මොහාන් පීරිස් අල්ලස් කොමිසම පැවරූ නඩුවේ විත්තිකාරයෝය. යම් හෙයකින් ඔහු විනිසුරු අසුනෙහි වාඩිවුණොත්, එහි සිටින අනෙක් විනිසුරුවරයාටද (අභියාචනාධිකරණයේදී සාමාන්‍යයෙන් විනිසුරු මඬුල්ලේ විනිසුරුවරු දෙදෙනෙකි.) අපහසුතාවලට මුහුණ දෙන්නට සිදුවීම වැළැක්විය නොහැකිය. එහෙත්, ශී‍්‍ර ලංකා නීතිඥ සංගමය, නවාස් විනිසුරුවරයාට නඩු අසන්නට නොදීම ගැන අභියචනාධිකරණයේ සභාපති විනිසුරුවරයාට සිය අසතුට ප‍්‍රකාශකර ඇති බව දැනගන්නට ලැබේ. විනිසුරු අසුනේ හිඳ නඩු නොඇසූවත් නවාස් විනිසුරු තවමත් අභියාචනාධිකරණයේ සිටින විනිසුරුවරුන් 13 දෙනාගෙන් එක්කෙනෙකි.

අභියාචනාධිකරණ විනිසුරුවරුන් ඇතුළු අධිකරණ ක්‍ෂෙත‍්‍රයේ සියලූ විනිසුරුවරුන්ගේ වැටුප් මේ ආණ්ඩුව විසින් වැඩි කළේ පසුගියදාය. ඒ රුපියල් දහස් ගණනින් නොව ලක්‍ෂ ගණනිනි. විනිසුරුවරුන්ට එලෙස වැටුප් වැඩිකළේ, අධිකරණය කාර්යක්‍ෂම කොට, ජනතාවට යුක්තිය ඉෂ්ටකරවා දීමට දිරිගන්වන්නටය. වැටුපට අමතරව අභියාචනාධිකරණ විනිසුරුවරුන්ට ලැබෙන පහසුකම් හා දීමනාද සුළුපටු නොවේ. මේ සියල්ල ආණ්ඩුව වැඩි කළත්, ජනතාව සිය බදු මුදලෙන් ඒ බර දරන්නේ, තමන් වෙනුවෙන් අධිකරණය යුක්තියක් ඉෂ්ට කරනු ඇතැ’යි කියන බලවත් විශ්වාසයකිනි. එහෙත්, රටේ දෙවැනි ඉහළම අධිකරණ විනිසුරුවරයකුගේ තත්ත්වය මෙසේ නම්, ජනතාව බලාපොරොත්තු වන යුක්තිය ඉටුවන්නේ කෙලෙසද?

සියලූ කරුණුවලින් පෙනෙන්නේ විනිසුරු නවාස් අභියාචනාධිකරණයේ විනිසුරුවරයකු හැටියට කටයුතු කිරීමට සුදුස්සකු නොවන බවයි. එහෙත් ඔහු ඉල්ලා අස්නොවේ. විනිසුරු අසුනට ගොඩ නොවැදී, සියලූම ආර්ථික හා වෙනත් පහසුකම් භුක්තිවිඳිමින් නඩු නොඅසා සිටියි. මේ තත්ත්වය අධිකරණයේ කීර්තිනාමයට කැළලක් මෙන්ම මහජනතාවගේ අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනයක්ද වෙයි. ඉල්ලා අස් නොවන තත්ත්වයක් යටතේ අභියාචනාධිකරණ විනිසුරකු ධුරයෙන් ඉවත්කිරීමේ බලය පැවරෙන්නේ පාර්ලිමේන්තුවටය. පාර්ලිමේන්තුව ඊට සූදානම්ද?

කේ.ඩබ්ලිව්.ජනරංජන

බෞද්ධයා

අයිතිය ඇල්ලීමේ මෙහෙයුම

මුහුන්දන් කනගෙයි නමැති ව්‍යාපාරිකයෙක් 2006  පමණ කාලයේදී ලංකාවේ සී.බී.එන්. සැට් නමින් සැටලයිට් රූපවාහිනී සේවයක් (ඩයලොග් ටීවී, ඩිෂ් ටීවී වැනි * ආරම්භ කරන්නට අවශ්‍ය උපකරණ ලංකාවට ගෙන්වා ඇත. ඒ උපකරණ එල්.ටී.ටී.ඊ.යට සම්බන්ධයැයි සැකපිට රේගුවෙන් අත්අඩංගුවට ගෙන ඇත. ඒ උපකරණ නිදහස් කරවාගන්නට අතුරු නියෝගයක් නිකුත් කරවාගනු පිනිස කනගෙයි මහතා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය වෙත පෙත්සමක් ඉදිරිපත් කර ඇත. එවකට අගවිනිසුරුවරයාව සිටියේ අගවිනිසුරු සරත් එන් සිල්වාය. ඔහු නියෝග කරන්නේ මෙසේ ගෙන්වූ උපකරණ අලෙවි කරන ලෙසයි. එම උපකරණ ඩයලොග් ආයතනයෙන් මිලදී ගන්නා අතර ඩයලොග් ටී.වී. ඇරඹෙන්නේ ඉන් පසුවය. කෙසේ වෙතත් එසේ ඩයලොග් ටීවී ආයතනය ආරම්භ වෙද්දී මුහුන්දන් කනගෙයි මහතා එම සැටලයිට් රූපවාහිනී සේවයේ අංක 69 නාලිකාව එවකට කුරුඳුවත්ත ශ‍්‍රී සම්බෝධි විහාරයේ විහාරාධිපතිව සිටි දරණාගම කුසලධම්ම හිමියන්ට පවරන්නේය. රුපියල් මිලියන 65ක දැවැන්ත මූල්‍යාධාරයක්ද එහිමියන්ට පූජා කරන්නේ බෞද්ධ රූපවාහිනී නාළිකාවක් අරඹනු පිණිසය.

ඒ මූල්‍යාධාරය තමන්ගේ මැදිහත්වීම නිසා සිදු නොවූවක් බව හිටපු අගවිනිසුරුවරයා දැඩිව කියන නිසා අපට සිදුවන්නේ සරත් එන් සිල්වා අගවිනිසුරුවරයා නිතර ආ ගිය පන්සලටම මේ පරිත්‍යාගය කරන්නට කනගෙයි මහතා පෙළඹුණේ අහම්බයකින් කියා විශ්වාස කරන්නටය. හින්දු භක්තිකයෙකු වන කනගෙයි වෙහෙස වී ගෙන ආ දේපල විකුණා දමන්නට සිදුවූ මොහොතක මේ තරම් පරිත්‍යාගයක් කළේ දැඩි භක්තිය නිසාම බව විශ්වාස කරන්නටය.

කෙසේ හෝ 2007 දී එවකට ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ, එවකට අගවිනිසුරු සරත් එන් සිල්වා ඇතුළු පිරිසකගේ ආරාධිත සහභාගිත්වයෙන් පැවති උත්සවයකින් බෞද්ධයා නාළිකාව ආරම්භ විය. මේ වෙද්දී එය සැටලයිට් ටීවී හරහා පමණක් නොව රූපවාහිනී තරංග හරහාද විකාශය වන අතර ඔවුන් වෙනත් පාර්ශ්වයක් සතු තරංගමාලා මාසික මුදලක් ගෙවමින් ලබාගෙන එලෙස නාළිකාව ක‍්‍රියාත්මක කරයි. දිවයින පුරා ලක්ෂ ගණනක් බෞද්ධ පේ‍්‍රක්ෂකයෝ මේ රූපවාහිනී නාළිකාව නරඹන්නෝය. දහස් ගණන් ජනතාව මේ රූපවාහිනී නාලිකාව පවත්වාගෙන යෑමට ඇති හැකි පමණින් ආධාර කරන්නෝය. කුප‍්‍රකට ‘අලි ප‍්‍රශ්නය’ වැනි අවස්ථා කිහිපයකදී පමණක් දේශපාලනයට මැදිහත් වුණත් මේ නාලිකාව දේශපාලනයට ඍජුව මැදිහත් නොවීය. ආගමික කටයුතුවලට පමණක් මැදිහත් විය.

සමාගමක්

බෞද්ධයා රූපවාහිනී නාලිකාව, ඒ වෙද්දී ආරම්භ කර තිබුණු ගුවන්විදුලි නාලිකාව සහ ශ‍්‍රී සම්බෝධි සඟරාව ඇතුළත් වෙන බෞද්ධයා මාධ්‍ය ජාලය පවත්වාගෙන යෑම සඳහා ශ‍්‍රී සම්බෝධි ෆවුන්ඬේෂන් නමින් ලාභ නොලබන සමාගමක් අංක ජී.එල්. 2733 යටතේ ලියාපදිංචි කරන්නේ 2012 අගෝස්තු මාසයේදීය. ගරන්ටි ලිමිටඞ් හෙවත් ඇපයෙන් සීමිත ලාභ නොලබන සමාගමක් වන මේ සමාගමේ අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලය ලෙස පත් කරන්නේ අස්ගිරි මහා විහාරයේ උඩුගම ශ‍්‍රී බුද්ධරක්ඛිත හිමියන්, දරණාගම කුසලධම්ම හිමියන් සහ යහම්පත් ආරච්චිගේ ඩොන් මහේෂ පණ්ඩුක යන අයයි. සමාගම් ලේකම් ලෙස එම්.එස්.එල්. ගාල්ලගේ පෞද්ගලික සමාගම තෝරාගෙන තිබුණි.

පසුකාලීනව එම සමාගමේ ලේකම් ලෙස පලිහේනගේ සජීව ශ‍්‍රීනාත් තිසේරා තෝරාගෙන ඇත. දැනටත් සමාගම් අධ්‍යක්ෂ ලෙස කටයුතු කරන්නේ ඔහුගේ සමාගමය.

මේ සමාගමේ අධ්‍යක්ෂවරුන් අතර සිටි බුද්ධරක්ඛිත හිමියන් වෙනුවට බොරලන්දේ වජිරඥාන හිමියන් සහ මහියංගණයේ ධම්මකුසල හිමියන් අධ්‍යක්ෂවරුන් ලෙස සමාගමට පසුව එක් කර ඇත. 2017 වෙද්දී ඒ අතරින් අධ්‍යක්ෂවරුන් ලෙස කටයුතු කළේ බොරලන්දේ වජිරඥාන හිමි, දරණාගම කුසලධම්ම හිමි සහ සුරනිමල සේනාරත්න යන තුන්දෙනා පමණි. සමාගමේ සභාපති ලෙස කටයුතු කළේ ධරණාගම කුසලධම්ම හිමියන්ය. ඒ වෙද්දීත් සමාගම් ලේකම් ලෙස කටයුතු කළේ පලිහේනගේ සජීව සෙනරත් තිසේරා ය. මේ සියලූ සමාගම් මැදුරෙහි ඇති ලේඛනවල සඳහන්ව ඇත.

කුලසධම්ම හිමි

පසුගිය 2017 වර්ෂයේ අග කාලයේදී දරණාගම කුලසධම්ම හිමියන්ට පිළිකා රෝගය වැළඳී ඇති බව සොයාගන්නේ සිංගප්පූරුවේ මවුන්ට් එළිසබෙත් රෝහලේදී කරන ලද පරීක්ෂණයකින් පසුවය. දැඩි ලෙස රෝගාතුර වන එහිමියන් 2017 අග සැප්තැම්බර් මාසයේදී ඇමෙරිකාවේ ප‍්‍රතිකාර සඳහා රැුගෙන යන්නේය. හිමියන් විදේශගත කිරීම සඳහා සහයෝගය ලබාදෙන්නේද හර්ෂ අලස් ඇතුළු පිරිසය. එහිදී එහිමියන්ගේ අසනීපය තවත් බරපතළ වන අතර තමන් ලංකාවට ගෙන්වාගන්නා ලෙස හර්ෂ අලස්, රියර් අද්මිරාල් වසන්ත කරන්නාගොඩ ඇතුළු දායකයන් පිරිසකගෙන් එහිමියන් ඉල්ලා ඇත. එහෙත් එහිමියන් ලංකාවට ගෙන්වාගැනීම ප‍්‍රමාද වෙද්දී හිමියන්ගේ පවුලේ සාමාජිකයන්ද හිමියන් ලංකවට ගෙන්වාගන්නා ලෙස දැඩි ඉල්ලීම් කර ඇති බවත්, දැඩි ඉල්ලීම් නිසා එහිමියන් ලංකාවට ගෙන ඒමට ඔවුන් කටයුතු කර ඇති බවත් සමීප ආරංචි මාර්ග කියයි.

කුසලධම්ම හිමියන් විදේශගත වෙද්දී ඇටෝනි බලපත‍්‍රයක් හරහා තමන් විදේශගතව සිටින තෙක් සම්බෝධි නාළිකාවේ කටයුතු ඇතුළුව අනෙක් දේපල සම්බන්ධ කටයුතු පරිපාලනය සඳහා හර්ෂ අලස් මහතා ඇතුළු පිරිසකට බලය පවරන්නේය. එහෙත් එසේ බලය පවරන්නේ ඒ කාල සීමාවට පමණි.

විදේශගතව සිටි කුසලධම්ම හිමි අසාධ්‍ය තත්ත්වයෙන්ම ලංකාවට රැුගෙන එන්නේය. දැඩි අසාධ්‍ය තත්වයෙන් සිටි එහිමියන් තමන්ගෙන් පසුව විහාරස්ථානයේ සහ මාධ්‍ය ජාලයේ කටයුතු බොරලන්දේ වජිරඥාන හිමියන්ට පැවරීමට කටයුතු කළේය. ඒ පිළිබඳ සාක්ෂි දැක්වෙන වීඩියෝ පට කිහිපයක්ද අප සතුව ඇත. කොළඹ 02, සම්පත් බැංකු ශාඛාවේ කළමනාකාරවරිය රෝහලට කැඳවාගන්නා කුසලධම්ම හිමි තමන්ගේ බැංකු ගිණුම් සහ සම්බෝධි පදනමේ බැංකු ගිණුම්වල බලය වජිරඥාන හිමියන්ට පවරන ලෙස දැනුම් දෙන ආකාරය දැක්වෙන වීඩියෝවක්ද එහි ඇතුළත්ය. ඊට අමතරව කුසලධම්ම හිමි වජිරඥාන හිමියන්ට උපදෙස් දෙන්නේ වහාම වජිරඥාන හිමියන්ට එතෙක් නොතිබුණු උපසම්පදාව ලියාපදිංචි කරන ලෙසයි. ඒ විහාරාධිපති ධුරය ලබාගැනීමට උපසම්පදාව අවශ්‍ය වන නිසාය.

20 ලේඛනය

දරණාගම කුසලධම්ම හිමියන් ජීවත්ව සිටි කාලයේද නාළිකාවේ පරිපාලන කටයුතු සඳහා ව්‍යාපාර පිළිබඳ දැනුමක් ඇති දායකයන්ගේ මැදිහත්වීම තිබුණු බව නාළිකාවේ සේවක මණ්ඩලයේ විශ්වාසදායක ආරංචි මාර්ග පවසයි. එවැනි පුද්ගලයන් විශ්වාස කරමින් කුසලධම්ම හිමියන්ද විවිධ ලේඛනයන්ට අත්සන් තබා ඇති බව එම ආරංචි මාර්ග කියයි. කරුණු කාරණා මෙසේ වෙද්දී දරණාගම හිමියන් ජීවත්ව සිටි කාලයේදීම 2018 ජනවාරි 04 වැනිදා සමාගම් මැඳුර වෙත සමාගම් ලේකම් විසින්  ලිපියක් යවා ඇත්තේ සම්බෝධි පදනමෙහි අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයට නම් කිහිපයක් ඇතුළත් කිරීමට තීරණය කර ඇති බව දන්වමිනි. ඒ 20 ලේඛනයට බොරලන්දේ වජිරඥාන හිමියන්ගේ අත්සන ඇතුළත්ය.

පසුගිය දෙසැම්බර් 27 වැනිදා පැවති බව කියන බොරලන්දේ වජිරඥාන හිමියන් සහ සුරනිමල සේනාරත්න සහභාගී වූ රැුස්වීමකදී ගත් තීරණයක් පිළිබඳව එම 20 ලේඛනයෙහි සඳහන් කරයි. සජීව සෙනරත් තිසේරා එයට ලේකම් ලෙස සහභාගී වූ බව කියයි. ඒ රැුස්වීමේදී නව අධ්‍යක්ෂවරුන් ලෙස මෙම සමාගමට හිටපු අගවිනිසුරු සරත් නන්ද සිල්වා, වෛද්‍ය හර්ෂ කමලනාත් අලස්, හිටපු නාවික හමුදාපති වසන්ත  04 පිටුවෙන් බෞද්ධයා….

කුමාර් ජයදේව කරන්නාගොඩ, නුගගහ කපල්ලේ ඉලංගකෝන් යන අය පත් කළ බව සඳහන් කරන අතර සමාගමේ සාමාජිකයන් ලෙස දිලිත් ජයවීර සහ වෑගපිටිය යන අයද පත් කරගත් බව දැනුම් දෙයි.  එහෙත් එම ලේඛනය ගැන පසුව දැනගෙන ඇති වජිරඥාන හිමියන් 2018 මාර්තු 26 වැනිදා සමාගම් මැඳුර වෙත ලිපියක් යවන්නේය. දරණාගම කුසලධම්ම හිමියන් අසනීප වූ පසුව අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලය 07 දෙනෙකු දක්වා වැඩි කිරීමට යම් පිරිසක් කටයුතු කරන බවත් එය තමන්ගේ අනුදැනුමකින් හෝ දැනුවත්භාවයකින් යුතුව සිදු නොකරන්නක් බවත් 2018 ජනවාරි මස 04 වන දින ලියාපදිංචිය සඳහා සමාගම් රෙජිස්ට‍්‍රාර් කාර්යාලයට එවා ඇති 20 ලේඛනය කිසිසේත්ම නීත්‍යනුකූල නොවන බවත් තමන්ගේ අනුමැතියකින් තොරව නව සාමාජිකයන් හෝ අධ්‍යක්ෂවරුන් ඇතුළත් කිරීම, ලියාපදිංචි කිරීම හෝ වෙනස් කිරීම සිදු නොකරන ලෙසත් එම ලිපියෙන් දන්වා ඇත. ඒ පිළිබඳ විහාරයේ පැවති රැුස්වීමකදී දිලිත් ජයවීර මහතා වජිරඥාන හිමියන්ගෙන් අසා ඇත්තේ මේ ගැන නොදන්නවා නම් තීරණය සඳහන් ලේඛනයට අත්සන තැබුවේ කුමකටද කියාය. එයට පිළිතුරු ලෙස වජිරඥාන හිමියන් කියා ඇත්තේ තමන් හර්ෂ අලස් ඇතුළු පිරිස විශ්වාස කළ නිසාත්, නායක හිමියන් දැඩි ලෙස රෝගාතුරව සිටි මොහොතක මෙවන් ලේඛනයකට අත්සන් ගනු ඇතැයි විශ්වාස නොකළ නිසාත් බවයි.

වජිරඥාන හිමියන් විසින් ලියන ලද ලිපියට පිළිතුරු ලෙස අපේ‍්‍රල් 17 වැනිදා සමාගම් රෙජිස්ට‍්‍රාර් ජනරාල් ඞී.එන්.ආර්. සිරිවර්ධන මහතා දන්වා තිබුණේ සමාගමේ අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලය වෙනස් කිරීමට එවන ලද 20 ලේඛනයේ ගැටලූ‍වක් ඇත්නම් මහා සභා රැුස්වීමක් පවත්වා ඒ සඳහා විසඳුමක් ලබාගත යුතු බවයි.

මාර්තු 27 වැනිදා එහිමියෝ කොළඹ 02, සම්පත් බැංකු ශාඛාවටද ලිපියක් යොමු කරති. එහි සඳහන් වෙන්නේ සම්බෝධි විහාරය, බෞද්ධයා නාලිකාවට සහ දරණාගම කුසලධම්ම හිමියන්ට අයත් ගිණුම් ක‍්‍රියාත්මක කිරීම තාවකාලිකව නතර කරන බවයි. එම ගිණුම් පරිපාලනය කිරීමේ බලය දරණාගම කුසලධම්ම හිමියන්ට පැවරී තිබුණු බවත්, එහිමියන් මාර්තු 03 වැනිදා අපවත් වූ පසුව ඒවා ක‍්‍රියාත්මක කිරීමේ බලය වෙනත් කිසිවෙකුට පවරා නැති බවත් ඒ ලිපියේ සඳහන්ය.

රැස්වීම්

මාර්තු 26 වැනිදා සමාගම් මැදුරට මේ ලිපිය යැවූ විගස හර්ෂ අලස් ඇතුළු කණ්ඩායම විසින් වජිරඥාන හිමියන්ට අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩල රැුස්වීමක් පවත්වන බව සඳහන් කරමින් ලිපියක් යවා ඇත. වජිරඥාන හිමියන් කියා ඇත්තේ එදින රැුස්වීම පැවැත්වීමට තමන් එකඟ නොවන බවත්, රැුස්වීම වෙනත් දිනයකට යොදාගත යුතු බවත්ය. එහෙත් එය නොවිමසා ඒ දිනයේ අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩල රැුස්වීම පවත්වා ඇත. එහිදී ගැටලූ‍ව නිරාකරණය කරගැනීමට මහාසභා රැුස්වීමක් මැයි 23 වැනිදා පැවැත්වීමට නියමිතය. සමාගම පිළිබඳ අවසන් තීරණයක් ගැනෙන්නේ ඒ අවස්ථාවේදීය. මේ දෙපාර්ශ්වය එතැනදී කෙසේ ගැටලූ‍ව විසඳාගනු ඇතිදැයි අපි නොදන්නෙමු. වජිරඥාන හිමියන්ට ඉතාම සමීප ආරංචි මාර්ගයක් කියන්නේ එහිමියන් මේ ගැටලූ‍වේදී තනිවී සිටින බවත් බෞද්ධයා නාලිකාවේ සේවකයන් පවා එම ආයතනය සම්බෝධි විහාරයෙන් පිට පරිපාලනයක් යටතට පත්වීමේ කැමැත්තකින් සිටින බවත්ය.

අපේ‍්‍රල් 24 වැනිදා කුරුඳුවත්ත පොලීසියට බොරලන්දේ වජිරඥාන හිමියන් විසින් පැමිණිල්ලක්ද කර ඇත්තේ අනුදැනුමකින් තොරව විහාරස්ථානයේ රැුස්වීම් පැවැත්වීම පිළිබඳවයි. වජිරඥාන හිමියන්ට නිතර බලපෑම් කරමින් සමාගමේ බලය ලබාගැනීමට පෙර කී කණ්ඩායම උත්සාහ කිරීම මෙසේ පැමිණිලි කිරීමට හේතුව වී ඇත.

ඇයි?

සම්බෝධි පදනමේ අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයට රිංගාගැනීමට හිටපු අගවිනිසුරුවරයා ඇතුළු කණ්ඩායමටත් එහි සාමාජිකයන් ලෙස පත්වෙන්නට දිලිත් ජයවීර ඇතුළු කණ්ඩායමටත් වුවමනා වී ඇත්තේ ඇයිද යන්න අප සියුම් ලෙස කල්පනා කළයුතුය. පටිගත කර ඇති තවත් දුරකථන ඇමතුමක එම කණ්ඩායමේ එක් මහතෙකු කියා ඇති ආකාරයට නම් ඔවුන්ට මේ නාළිකාවේ බලය ලබාගෙන එහි මුදල් කොල්ලකෑමේ අරමුණක් නැත. ඔවුන්ට  ඕනෑ තරම් මුදල් ඇත.

මේ කණ්ඩායමේ සිටින සරත් එන්. සිල්වා මහතා වියත් මෙඟ් ඉදිරි පෙළ සාමාජිකයෙකි. වසන්ත කරන්නාගොඩ මහතා ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ තවත් සමීප හිතවතෙකි. ඩබ්ලිව්.එච්.ඒ. වෑගපිටිය මහතාද ප‍්‍රමුඛ ව්‍යාපාරිකයෙකි. සියල්ලෝ ප‍්‍රසිද්ධ රාජපක්ෂ හිතවාදීහුය. ධනවතුන්ගේ දැවැන්ත මූල්‍ය පරිත්‍යාගයන් පමණක් නොව දහස් ගණන් දිළිඳු මිනිසුන් පිංකැටයට දැමූ මුදලින් තැනුණු බෞද්ධයා නාළිකාව ඔවුන්ට අවශ්‍ය වෙන්නේ ඇයි?

තරිඳු     උඩුවරගෙදර