ශ‍්‍රී ලංකා බාලදක්ෂ සංගමය වූ කලී එක් පුද්ගලයෙකුට හෝ පුද්ගල කණ්ඩායමකට අයිති දේපලක් හෝ බූදලයක් නොවේ. එය වූ කලී ශ‍්‍රී ලංකා බාලදක්ෂ ව්‍යාපාරයට මෙතෙක් සම්බන්ධවූ පෝතක බාලදක්ෂයාගේ සිට ස්වෙච්ඡුා ක‍්‍රියාකාරීන් දක්වා වූ සෑම සියලූදෙනාගේ දහදිය මහන්සියෙන් ගොඩනැංවූවකි. ඊට දෙස් දෙන්නේ එහි ඇති අතිවිශාල මූල්‍ය ශක්තියත්. දේපලත්ය. කොළඹ චිත්තම්පලම් ඒ ගාඩිනර් මාවතේ මහජන බැංකු මූලස්ථානය පිටුපස ( ගුරුමැදුර අසල * ඇති ශ‍්‍රී ලංකා බාලදක්ෂ ව්‍යාපාරයේ මුලස්ථාන ගොඩනැඟිල්ල ඒ සඳහා කදිම සාක්ෂියකි.
ඉහත අටුවා ටීකා ලියන්නට සිදුවූයේ ශ‍්‍රී ලංකා බාලදක්ෂ ව්‍යාපාරය ගැන මාධ්‍ය මගිනුත් විශේෂයෙන් පාර්ලිමේන්තුවේත් සිදුවන ප‍්‍රශ්ණ කිරීම් හමුවේය. විශේෂයෙන්ම එහි ප‍්‍රධාන කොමසාරිස්වරයා සම්බන්ධයෙන් කෙරෙන ප‍්‍රශ්ණ කිරීම් නිසාය.


පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී එස්.එම්. මරික්කාර් ශ‍්‍රී ලංකා බාලදක්ෂ සංගමයේ ප‍්‍රධාන කොමසාරිස්වරයා සම්බන්ධයෙන් ප‍්‍රශ්ණාවලියක් අසා තිබුණේ අග‍්‍රාමාත්‍යවරයාගෙනි.
ශ‍්‍රී ලංකා බාලදක්ෂ සංගමයේ වත්මන් ප‍්‍රධාන කොමසාරිස් මෙරිල් ගුණතිලක මහතා එම තනතුරට පත්වීමෙන් 1957 අංක 13 දරණ බාලදක්ෂ සංගම් පනතේ 2 කොටසේ 8 වගන්තිය උල්ලංඝනය වී ඇති බවත් නව පත්වීම හිටපු ප‍්‍රධාන කොමසාරිස් නිමල් ද සිල්වා මහතාගේ හිතවත්කම මත පමණක් සිදුකර ඇති බවත්, නනව ප‍්‍රධාන කොමසාරිස්වරයා 2010 වර්ෂයේ මාර්තු මස බාලදක්ෂ මූලස්ථාන කොමසාරිස්වරයෙකු වශයෙන් සිටියදී නිසි පරිදි සේවය ඉටු නොකිරීමේ හේතුව මත සේවයෙන් ඉවත්වෙන ලෙසට සංගමයේ විධායක කමිටුව ලිඛිතව දන්වා ඇති බවත් මේ සම්බන්ධයෙන් විධායක කමිටුව සහ සංගමයේ සභාපති විසින් අවස්ථා කිහිපයකදීම ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයට පැමිණිලි කර ඇති බවත් දන්නේද යන්න එහිදී විමසා ඇත.


මෙම පත්වීම පූර්වාදර්ශයට ගනිමින් ඉදිරියේදී නුසුදුසු පුද්ගලයන් මෙම තනතුර සඳහා පත්වීමට ඉඩකඩ ඇති බවත්, ලෝක බාලදක්ෂ ප‍්‍රතිපත්තියට අනුව නීතිය ක‍්‍රියාත්මක නොකිරීමෙන් එම සාමාජිකත්වයද ගිලිහී යාමට ඉඩකඩ ඇති බවත් පිළිගන්නේද යන්න එහිදී විමසයි.
අනතුරුව ප‍්‍රශ්ණ කරන්නේ එම පත්වීම වලංගුද, ඒ සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනයක් සිදුකරන්නේද, එහි ප‍්‍රගතිය කවරේද හා ඉදිරි විමර්ශනයන් සිදු කරන්නේද යන්න පිළිබඳවය.


එම ප‍්‍රශ්ණය පිළිබඳ අතුරු ප‍්‍රශ්ණ වාසුදේව නානායක්කාර මන්ත‍්‍රීවරයා විසින් අසා ඇත.
එහිදී ලැබී ඇති පිළිතුරු වී ඇත්තේ ශ‍්‍රී ලංකා බාලදක්ෂ සංගම් පනත ප‍්‍රකාරව ප‍්‍රධාන කොමසාරිස්වරයාව පත්කිරීමේ බලය ජනාධිපතිවරයාට ඇති බවත්, ප‍්‍රධාන බාලදක්ෂයාගේ පත්කිරීමට පක්ෂව හා එරෙහිව ලිපි ලැබී ඇති බවත්, ලැබෙන පැමිණිලිවල ස්වභාවය අනුව ඉදිරි විමර්ශණයන් සිදුකරන්නේද නැද්ද යන්න තීරණය කරනු ලබන බවත්ය.
ඒ ආකාරයෙන් චෝදනා එල්ලවූ ප‍්‍රධාන බාලදක්ෂ කොමසාරිස් පසුගිය මාර්තු 15 වැනිදා කොළඹ රාජකීය විද්‍යාලයේ ප‍්‍රධාන ශාලාවේ පැවති කොළඹ දිස්ත‍්‍රික් බාලදක්ෂ සංගමයේ මහා සභාව සඳහා ප‍්‍රධාන ආරාධිතයා ලෙස සහභාගී වී ඇත. එහිදී ඔහු විසින් කරන අපූරු කථාවක හඬපටයක් දැන් සංසරණය වෙමින් පවතියි.


එහිදී ඔහු කියන්නේ ව්‍යවස්ථාව යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ රටේ ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව පමණක් බවත්, එය උත්තරීතර නීතිය බවත්, බාලදක්ෂ සංගමය වැනි සංවිධානවලට ව්‍යවස්ථාවක් නැති බවත්, ශ‍්‍රී ලංකා බාලදක්ෂ සංගමයටද ඇත්තේ පනතක් බවත්, එම පනත යටතේ ඇති රීති හා රෙගුලාසි අනුව බාලදක්ෂ සංගමය කටයුතු කරන බවත්ය. උදාහරණයකට රටේ මිලියන 21 ක ජනතාව එළියට බැස රජයේ නිලදාරීන්ව පිළිගන්නේ නැතැයි කිවහොත් එය පිළිගැනීමට සිදුවන බවත් ඒ නිසා කොළඹ දිස්ත‍්‍රික් බාලදක්ෂ සංගමයේ තීරණ නැවත සලකා බැලිය යුතු බවත්ය.
ප‍්‍රධාන බාලදක්ෂ කොමසාරිස් මෙරිල් ගුණතිලකගේ ඉහත ප‍්‍රකාශයට පදනම වී ඇත්තේ මෙවර කොළඹ දිස්ත‍්‍රික් බාලචදක්ෂ සංගමයේ තනතුරු සඳහා ඉදිරිපත්වූ කිහිපදෙනෙකු ඔවුන්ගේ සාමාජික මුදල් නියමිත කාලයේ නොගෙවීම හේතුවෙන් නිලවරණය සඳහා නුසුදුසු වීමය. එම නුසුදුසු වීම ගැන සඳහන් වන්නේ එම සංගමයේ ව්‍යවස්ථාවේය. යම් සංවිධානයකට හෝ සංගමයකට ව්‍යවස්ථාවක් ඇත්තේ එහි පාලනය පෞද්ගලික රුචි අරුචිකම් පසෙක ලා අගති විරහිතව පවත්වාගෙන යෑමටය.


ප‍්‍රධාන බාලදක්ෂ කොමසාරිස්වරයා ඔහුගේ කථාවේදී ව්‍යවස්ථාව යන්න විකෘති කරන්නේ කොළඹ දිස්ත‍්‍රික් සංගමයෙන් නුසුදුසුවී ඇති අයට ව්‍යවස්ථා විරෝධීව අවස්ථාව ලබාදීමටය. බොහෝ සමිති සමාගම් හා සංවිධානවලට ව්‍යවස්ථා ඇත. ඒ පෙරකී ලෙසට එහි කටයුතු පවත්වාගෙන යෑමටය. සමහර බලපෑම් කණ්ඩායමකට ව්‍යවස්ථාවක් නොතිබිය හැක. එහෙත් ඔවුන් කටයුතු කරන ආකාරය ගැන පොදු සම්මුතියක් තිබිය හැක.


පනත් යන්න වෙනම විග‍්‍රහ කළ යුත්තකි. එකක් රජය විසින් පනවනු ලබන පනත්ය. විෂයභාර අමාත්‍යවරුන් රීති හා රෙගුලාසි පනවන්නේ එම පනත් මගින් දී ඇති බලය උපයෝගී කරගෙනය. අනෙක් පනත් විශේෂය වන්නේ ශ‍්‍රී ලංකා බාලදක්ෂ සංගමය වැනි සමිති සංවිධාන පිළිගන්නා බවට පාර්ලිමේන්තුව විසින් සම්මත කරන පෞද්ගලික මන්ත‍්‍රී යෝජනාවක් ලෙස ඉදිරිපත් වන පනත්ය. එහිදී පාර්ලිමේන්තුව සිදුකරන්නේ යම් අරමුණු වෙනුවෙන් පිහිටුවා පවත්වාගෙන යම් සංගමයක් හෝ සංවිධානයක් පාර්ලිමනේතුව පිළිගන්නා බව සඳහන් කිරීම පමණය. එම පනත් යටතේ රීති හා රෙගුලාසි පැනවිය නොහැකිය. ශ‍්‍රී ලංකා බාලදක්ෂ සංගමයට අදාල පනතද එවැන්නකි. එහි බොහෝවිට අරමුණු මිස අදාල සංගමයේ ව්‍යවස්ථාවක් සඳහන් වන්නේ නැත. ව්‍යවස්ථාව ඇත්තේ ඊට පිටින් එම සංගමය විසින් සකස් කරගන්නා දෙයක් ලෙසය. එම ව්‍යවස්ථාමය කරුනු මහා සභාවකදී හෝ විශේෂ මහා සභාවකදී එහි සාමාජිකත්වයේ එකඟත්වයෙන් වෙනස් කරගත හැකිය.


ඒ ආකාරයට මිස මිනිස්සු එළියට බැස්සා කියා ව්‍යවස්ථා වෙනස් වන්නේ නැත. ඉල්ලා අස්වීමෙන් මිස ව්‍යවස්ථානුකූලව ලබාදුන් තනතුරක් අහෝසි වන්නේද නැත.
මෙහිදී ප‍්‍රධාන බාලදක්ෂ කොමසාරිස්වරයා පිළිබඳව අපට සමානකමක් හමුවේ. ඒ ඔහුව එම ධුරයට පත්කරනු ලබන රටේ ජනාධිපතිවරයා සමගය. රටේ ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේනත් ව්‍යවස්ථාවට පයින් ගසා ශේෂ්ඨාධිකරණයෙන් ඇනගත්තේය. ඔහු අනුව යමින් ඔහු විසින් පත්කරනු ලබන ප‍්‍රධාන බාලදක්ෂ කොමසාරිස්වරයාත් කියන්නේ ව්‍යස්ථා ගැන අමූලික බොරුය. ව්‍යවස්ථා වැඩක් නැති බවය. එහෙව් ප‍්‍රධානියෙක් සිටින ශ‍්‍රී ලංකා බාලදක්ෂ සංගමයට අත්විය හැකි ඉරණම ඛේදජනක නොවේයැයි කිව හැකිද?