අභියෝග ගැන කතා කළා දැන් හොඳටම ඇත. අවකාශ ගැනද අප කථා කළ යුතුය.
ජනාධිපතිවරණය පිළිබඳ හැම දෙනාගේම උනන්දුව තියුණු වෙමින් පවතින මේ දිනවල, මැතිවරණ සම්බන්ධව ප‍්‍රගතිශීලී සහ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී බලවේගවල ක‍්‍රියාමාර්ග මොනවා විය යුතුද යන්න ගැනද දැනට පවතින සාකච්ඡුාවට දායකත්වයක් කිරීම මේ ලිපියේ අරමුණයි.


ලංකාවේ ජනාධිපතිවරණවල ඇති එක්තරා දේශපාලන විශේෂත්වයක් ගැන මතක් කරගනිමින් මෙම සාකච්ඡුාව ආරම්භ කරමි. එය නම්, ජනාධිපතිවරණයේදී දේශපාලන බලවේග ඉතා දැඩි ලෙස අක්‍ෂ දෙකක් වටා බෙදීයාමයි. නැතහොත් ධ‍්‍රැවීකරණය වීමයි. මෙම අක්‍ෂ දෙක එජාපය සහ ශ‍්‍රීලනිපය වටා සාම්ප‍්‍රදායිකව ගොඩනැගී තිබුණ අතර, දැන් එය එජාපය සහ රාජපක්‍ෂ කඳවුර ලෙස මධ්‍යස්ථාන දෙකකට ගොඩනැගී ඇත. පොහොට්ටු පක්‍ෂය තවමත් පක්‍ෂයක් ලෙස මුල් බැස ගෙන නැති අතර, එය මූලික වශයෙන්ම පවුල කේන්ද්‍ර කොටගත් දේශපාලන සංවිධානයක් ලෙස විකාශනය වෙමින් තිබෙන බව පෙනේ. මේ අතර, ශ‍්‍රීලනිපය, මැතිවරණ දේශපාලනය තුළ සාම්ප‍්‍රදායිකව දරන ස්ථානය දැන් අහිමි වී ඇත.


මෙම ද්වි-කේන්ද්‍රීය ජනාධිපතිවරණ තරගය, මෙවර ජනාධිපතිවරණයේදීද සිදුවන්නට හොඳටම ඉඩ තිබෙන බව පෙනේ. සමහර විට එය වෙනස් විය හැක්කේ දෙමළ-මුස්ලිම් පක්‍ෂ සියල්ල එකතු වී, ඒකාබද්ධ සුළු ජන අපේක්‍ෂකයකු ඉදිරිපත් කළහොත්ය. ඒ සඳහා සුළු අවකාශයක් දැනට විවෘත වී තිබෙන නමුත්, එවැන්නක් ඇත්තටම සිදුවීමට ඇත්තේ ඉතා මඳ ඉඩකඩකි. සුළු ජන දේශපාලන පක්‍ෂද, සුළු ජනතාවගේ ඡුන්දද ප‍්‍රධාන අක්‍ෂ දෙක අතර බෙදෙන්නට තිබෙන ඉඩකඩ වැඩිය. ‘ජාතිය’ යන වචනය යොදාගෙන ඇති ජවිපෙ දියත් කර ඇති අලූත් පෙරමුණටද, සුළු ජන පුරවැසියන් සහ ඡුන්දදායකයන් ආකර්ෂණය වෙනු ඇතැ’යි සිතීම උගහටය.

විකල්ප විකල්ප


ද්වි-පක්‍ෂ බල තරගයක් වන ජනාධිපතිවරණයේදී, මෙම ප‍්‍රධාන බල කඳවුරු දෙකෙන් ස්වාධීන දේශපාලන සහ සිවිල් සමාජ බලවේග ඉදිරියේ ඇති විකල්ප මොනවාද? සමහර අය සිතන බව පෙනෙන්නේ, තම තමන්ගේ නායකත්වය යටතේ පෙරමුණු /සන්ධාන ගොඩනගාගෙන, වෙන වෙනම ජනාධිපති අපේක්‍ෂකයන් ඉදිරිපත් කිරීමටය. එය එසේ වීමට බොහෝ ඉඩකඩ තිබෙන බවත්, එවැනි අපේක්‍ෂකයන් දෙතුන් දෙනකු ඉදිරිපත් වීමට හැකි බවත්, දැනට කළ හැකි නිරීක්‍ෂණවලින් අපට අනුමාන කළ හැකිය.


මෙම පසුබිම තුළ මෙම අධිපති ද්වි-අක්‍ෂයට අයත් නොවන ප‍්‍රගතිශීලී බලවේග ඉදිරියේ මතුවන තරමක් තියුණු අභියෝගයක් මෙසේය. තම අපේක්‍ෂකයන් දරුණු මැතිවරණ පරාජයකට පත්වීමේ යථාර්ථය ඉදිරියේ, මෙම බලවේග ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වන්නේ ඇයිද? යන්නයි.
මේ ප‍්‍රශ්නයට සාධනීය පිළිතුරක් සොයා ගැනීම ඉතා වැදගත්ය. මෙහිදී සැලකිල්ලට ගත හැකි අදහසක් මෙසේ යෝජනා කළ හැකිය.

විකල්ප යෝජනා


මේ වසරේ හා ඊළඟ වසරේ මුලදී ජනාධිපතිවරණය පළමුවත්, ඊට පසු පාර්ලිමේන්තු හෝ පළාත් සභා මැතිවරණ යන තවත් මැතිවරණ දෙකකුත් පැවැත්වීමට නියමිතය. එබැවින් විකල්ප දේශපාලනයක් ගැන සිතන ප‍්‍රගතිශීලී බලවේග කළ යුත්තේ මෙම මැතිවරණ තුනම සම්බන්ධ කරමින්, කෙටිකාලීන නොව දීර්ඝකාලීන උපායමාර්ගික සිතීමක යෙදීමයි. එය දේශපාලන යථාර්ථවාදී සිතීමක්ද විය යුතුය.


එවැනි දේශපාලන යථාර්ථවාදී සිතීමකදී, ද්වි-අක්‍ෂික ජනාධිපතිවරණයට සහභාගි වීම කළ යුත්තේ, අනෙක් මැතිවරණ දෙකද අයත් කරගන්නා සමස්ත මැතිවරණ සහභාගිත්වමය උපායමාර්ගයක කොටසක් ලෙසය. ඒ අනුව ජනාධිපතිවරණයට සහභාගි විය යුත්තේ, තම අපේක්‍ෂකයා පරාජය වන බව දැන දැනත්, වෙනත් ජයග‍්‍රහණ අත්පත් කරගැනීමේ අපේක්‍ෂාවෙනි. මෙම ජනාධිපතිවරණය ඉදිරියේ ප‍්‍රගතිශීලී බලවේගවලට අත්පත් කරගත හැකි, නැතිනම් ඒ සඳහා උත්සාහ ගත යුතු, උපායික ඉලක්ක කිහිපයක් මෙසේය.


x දැනට විසිරී තිබෙන ප‍්‍රගතිශීලී, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී සහ විකල්ප දේශපාලන බලවේග සහ කණ්ඩායම් පුළුල් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී සන්ධානයක් වෙතට ඒකරාශි කිරීම.
x එම පුළුල් ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී සන්ධානය තුළින් ලංකාවට අවශ්‍ය පරිවර්තනීය දේශපාලන වැඩපිළිවෙළක් නිර්මාණය කර, එය ජනාධිපතිවරණ ව්‍යාපාරයෙන් විවෘත වන ප‍්‍රචාරක සහ මහජන අධ්‍යාපන අවකාශය පාවිච්චි කරමින්, දැන් කාලයේ ජනප‍්‍රිය යෙදුමක් මාර්ගයෙන් කියන්නේ නම්, එය ‘සමාජගත කිරීම’ දෙවැනි මූලෝපායික අරමුණයි. ප‍්‍රධාන අපේක්‍ෂකයන් වෙතින් නොලැබෙන රටේ දේශපාලන සාකච්ඡුාව ගැඹුරු කිරීමේ සහ අලූත් කිරීමේ මහඟු අවස්ථාවක් මේ වෙතින් විවෘත කර ගත හැකිය.


x තුන්වැනි මූලෝපායික අරමුණ නම්, මෙම පුළුල් ප‍්‍රගතිශීලී/ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පෙරමුණට ද්‍රවිඩ, මුස්ලිම් සහ අනෙකුත් සුළු ජන ප‍්‍රජාවන්ගේ අවධානය, විශ්වාසය සහ සහයෝගය ලබාගැනීමයි. බොහෝ සුළු ජන ප‍්‍රජා පුරවැසියෝ, තමන්ගේ වාර්ගික අනන්‍යතාව මත ගොඩ නගා ඇති සාම්ප‍්‍රදායික පක්‍ෂ සහ දේශපාලන නායකත්ව ගැන බෙහෙවින් කලකිරීමට පත්වී සිටිති. නව විකල්ප දේශපාලන නායකත්ව ඔවුහු අපේක්‍ෂා කරති. ‘දකුණෙන්’ එන විකල්ප දැක්මක් සහ නායකත්වයක් ගැන සමහර අය දැනටම බලාපොරොත්තු තබාගෙන සිටිති. මෙම සුළු ජන ප‍්‍රජා පුරවැසියන්ගේ දේශපාලන ගැටලූවලට සහ අපේක්‍ෂාවන්ට ආමන්ත‍්‍රණය කිරීමේ මහඟු අවස්ථාවක්, විකල්ප දේශපාලන බලවේග ඉදිරියේ දැන් විවෘත වී තිබේ. එය සාධනීය ලෙස ප‍්‍රයෝජනයට ගත යුත්තකි.


.. සිව්වැනි මූලෝපායික අරමුණ නම්, ජනාධිපතිවරණ ව්‍යාපාරයට සහභාගිවීම තුළින්, පාර්ලිමේන්තු සහ පළාත් සභා මැතිවරණවලට සූදානම් වීමයි. ජනාධිපතිවරණයේදී 20%ක් පමණවත් ඡුන්ද ලබාගැනීමට සමත්වන විකල්ප දේශපාලන සන්ධානයකට, එය විශාල ජයග‍්‍රහණයක් වනවා පමණක් නොවේ. එය පාර්ලිමේන්තු සහ පළාත් සභා මැතිවරණවලදී, ඊට වඩා වැදගත් සංයුක්ත ජයග‍්‍රහණ ලබාගැනීමේ ශක්තිමත් පදනමක්ද වනු ඇත. ඇත්ත වශයෙන්ම ජනාධිපතිවරණයට සහභාගි වීමෙන් ලබන මහන්සියේ දේශපාලන ප‍්‍රතිඵලය නෙලාගනු ලැබීමට හැකිවනු ඇත්තේ, පාර්ලිමේන්තු සහ පළාත් සභා මැතිවරණවලදීය.

විකල්ප වගකීම


මේ සම්බන්ධව, මගේ පුද්ගලික අදහස නම්, ලංකාවේ දේශපාලනයේ වර්තමාන අවධියේදී ප‍්‍රගතිශීලී/ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී සහ විකල්ප බලවේගවල වගකීම විය යුත්තේ බලවේග එක්සත් කිරීම, පරිවර්තනීය දේශපාලන වැඩපිළිවෙළක් ගොඩනැගීම සහ ඒ සඳහා පුරවැසි විශ්වාසය දිනා ගැනීම යන කර්තව්‍යයයන් තුන සාක්‍ෂාත් කරගැනීම සඳහාය යන්නයි. ලංකාවේ දේශපාලනයේ එක් ප‍්‍රවණතාවක් වී තිබෙන්නේ දේශපාලන බලවේග අභ්‍යන්තර වශයෙන් කැබලි වී, භේදභින්න වී යාමයි. ප‍්‍රධාන පක්‍ෂවලට මෙය සිදුවෙමින් පවතියි. එජාපය දැන් මුහුණ දෙමින් සිටින්නේද මෙම අත්දැකීමටය. අප රටේ ප‍්‍රගතිශීලී සහ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී බලවේග මෙම අනතුරට තමන්ද මුහුණ පා සිටිති යන කරුණ ගැන සවිඥානකව සිට, එය වැළැක්වීමට පියවර ගත යුතුය. ඔවුන් ළඟ එන ජනාධිපතිවරණ සහ මැතිවරණ පාවිච්චි කළ යුත්තේත්, ඒවාට සහභාගි වියයුත්තේත් එම සවිඥානකත්වය සහිතවය.


අවසාන වශයෙන් කිව යුත්තේ, අප රටේ ප‍්‍රගතිශීලී, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී සහ විකල්ප බලවේගවලට සාමාන්‍යයෙන් නොලැබෙන ආකාරයේ දේශපාලන අවකාශයක් දැන් විවෘතවී තිබෙන බවත්, එය මගහැරීමෙන් පසුව දුක් නොවීමට මේ බලවේගවල ප‍්‍රධාන සහ බුද්ධි ශ්‍රේණීන් වගබලා ගත යුතු බවත්ය. ඊළඟ ජනාධිපතිවරණය ලංකාවේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ ඉතිරිවී තිබෙන ජීවිතයේද ඉරණම තීරණය කරන එකක් බව දැන් පැහැදිලිවම පෙනේ. එවැනි පසුබිමක පාර්ලිමේන්තුවේද, පළාත් සභාවලද ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ හඬ නගන නියෝජිත පිරිසක් තෝරා පත්කරගෙන, ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ අරගලය ශක්තිමත් කිරීම නිර්ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයේ බලවේග සමග සටන් කිරීමට ඇති ප‍්‍රබල මාධ්‍යයක්ද වනු ඇත.x