■ ප්‍රියන්ජිත් ආලෝකබණ්ඩාර

කාලයක් තිස්සේ නිරෝධායන ඇඳිරිනීතිය පැනවීම නිසා දැඩි පීඩාවට පත් වී සිටින මෝදර අලුත්වත්ත, ඉබ්බාවත්ත ප්‍රදේශවල ජනතාව තමන්ට සහන ලබා දෙන්නැයි ඉල්ලා උද්ඝෝෂණයක නිරත වූයේ නොවැම්බර් 21 වන දාය.

එදිනෙදා උපයන මුදලින් ජීවත් වෙමින් සිටි මෙම ප්‍රදේශවල ජනයා මෙතරම් කාලයක් තම රැකියාවල නිරත වීමට නොහැකි වීමෙන් පත්ව සිටින්නේ දැඩි ආර්ථික පීඩනයකටය. එක් පැත්කින් එම නිරෝධායන ඇඳිරිනීතිය පනවා ඇති ප්‍රදේශවලට අත්‍යවශ්‍ය ආහාර ද්‍රව්‍ය සැපයීමේ නිසි වැඩ පිළිවෙළක් ඇති කරන්නට රජය අසමත් වී තිබේ. අනෙක් අතට ආහාර ද්‍රව්‍ය මිලදී ගැනීම සඳහා ඔවුන් අත මුදල් ඇත්තේ නැත. ඒ නිසා දීර්ඝ කාලයක් තම රැකියාවල නිරතවෙන්නට නොහැකි වූ මේ ජනයාට ආණ්ඩුව විසින් ලබා දෙන රුපියල් 5000 දීමනාව කිසිසේත් ප්‍රමාණවත් වන්නේ නැත. උද්ඝෝෂණයේදී ඔවුන් පැහැදිලිවම කියා සිටියේ ආණ්ඩුව ලබා දෙන රුපියල් 5000න් තම පවුල්වලට මාසයක් ජීවත්විය නොහැකි නිසා තම අඹු දරුවන්ට බඩගින්නේ සිටීමට සිදු වී තිබෙන බවයි.

මේ උද්ඝෝෂණය සම්බන්ධයෙන් මනෝ ගනේෂන් මන්ත්‍රීවරයා පාර්ලිමේන්තුවේ අදහස් දැක්වීමට එරෙහිව නැගී සිටි විමල් වීරවංශ ඇමතිවරයා කෑගැසුවේ, තමන් කොළඹ දිසාපතිවරයාගෙන් ලබා ගත් කරුණුවලට අනුව කොරෝනා වෛරසය පැතිරීම නිසා වසා දමා ඇති ප්‍රදේශවලට පවුලකට මාසයක් සඳහා ලබා දෙන රුපියල් 5000 සහන සතියෙන් වියදම් කරගෙන අවසන් බවය. ‘ඒවා වියදම් කරගෙන දැන් කන්න නෑ’ කියන බවය.

මේ ප්‍රකාශයෙන් පැහැදිලිව වැටහුණේ ආණ්ඩුවේ ප්‍රබලම ඇමතිවරයෙකු රටේ ජනතාවගේ බඩගින්න කෙරෙහි දක්වන අසංවේදීකමය. මේ පිළිබඳ බොහෝ අය පිළිකුළෙන් අදහස් දක්වා තිබුණි. පසුව එම අසංවේදී ප්‍රකාශයේ බර හෑල්ලු කරන්නට ඇමතිවරයා කියා තිබුණේ එම ප්‍රදේශවල එක් නිවසක පවුල් කිහිපයක් සිටින නිසා එම මුදල ඉක්මනින් වියදම් වී ඇති බව තමා පෙර කතාවේදී අදහස් කළ බවය.

කෙසේ වෙතත්, ඔහුගේ එම ප්‍රකාශය සාමාන්‍ය මිනිසුන්ගේ බඩගින්න ගැන අසංවේදීව කළ ප්‍රකාශයක් බව පැහැදිලිය.

මීගමු පාරේ පෑලියගොඩ නෙල්ලිගහවත්ත ප්‍රදේශයේ ජනතාව ද නොවැම්බර් 25 වන දා උද්ඝෝෂණය කරමින් කියා සිටියේ රුපියල් 5000 සහන දීමනාව පවුලකට මාසයක් සඳහා කිසිසේත් ප්‍රමාණවත් නොවන බවය.

තම පවුලේ සාමාජිකයන්ගේ බඩගින්න නිවීමට නොහැකිව වේදනාවෙන් විරෝධතා දැක්වූ මිනිසුන් වෙනුවෙන් විමල් වීරවංශ ඇමතිවරයා ද්වේෂ සහගතව එවැනි ප්‍රකාශ කළද, ඇමතිවරයෙකුගේ මාසික වියදම අතිමහත් බව මහජනයා නොදන්නවා නොවේ. රුපියල් පන්දහසෙන් ඔවුන්ගේ පවුල් මාසයක් ජීවත් කරවීම තබා දිනක් ජීවත්වීම පවා කළ නොහැක්කක් බව රහසක් නොවේ.

අනෙක ඔවුන්ගේ ලයිට් බිලේ වතුර බිලේ සිට සියලු වියදම් දරන්නේ මේ රටේ ජනතාවය.

2013 දෙසැම්බර් මාසයේ ඇමතිවරයාගේ ලයිට් බිල සම්බන්ධයෙන් කරන ලද හෙළිදරව්ව ඊට අගනා නිදසුනකි.

එවකට ඉදිකිරීම් ඉංජිනේරු සේවා නිවාස හා පොදු පහසුකම් අමාත්‍යවරයා ලෙස විමල් වීරවංශ අමාත්‍යවරයාගේ නිල නිවස වූ කොළඹ 7, ස්ටැන්මෝර් චන්ද්‍රවංකයේ, අංක ඊ13/යූ 6, නිවසේ 2013 දෙසැම්බර් මාසයේ විදුලි බිල රුපියල් 118,176.80ක් විය. විදුලි බල මණ්ඩලයේ ගිණුම් අංක 079409680 යටතේ එය ගෙවා තිබුණේ අමාත්‍යාංශයේ මුදලිනි. අදාළ මාසය සඳහා විදුලි ඒකක 2091 ක් භාවිත කර තිබිණි. ඉදිකිරීම් ඉංජිනේරු සේවා නිවාස හා පොදු පහසුකම් අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයා වූ පී ඒච් එල් ඩබ්ලියු පෙරේරා පවසා තිබුණේ අමාත්‍යවරයාට අයත් මෙම නිවසේ ජල බිල විදුලි බිල හා අනෙක් බිල්පත් අමාත්‍යාංශයේ මුදලින් ගෙවන බවය.

දැන් ලබාදෙන රුපියල් පන්දහසේ දීමනාව හා එය ඉක්මනින් වියදම් කර පාරට බසින මිනිසුන් ගැන ඇමතිවරයාගේ චෝදනා සමඟ සංසන්දනය කළොත් හැඟෙන්නේ කුමක්ද?■