පසුගියදා පැවැති ගාමිණී දිසානායක ජන්ම දින සැමරුමේදී එජාප-සජබ දීගය ගැන නැවතත් කතා දිගහැරුණි.
රනිල් වික්රමසිංහ ශල්යකර්මයකට සිංගප්පූරු ගොස් සිටි නිසා, සජිත් ප්රේමදාසට සිය ආධිපත්යයේ සම්පූර්ණ පරිමාවෙන් එතැන පෙනීසිටින්නට හැකිවීම (ඔහුගේ) වාසනාවකි.
සැමරුමේදී එජාපයෙන් කතා කළ නවීන් දිසානායක ඇතුළු අය, එජාප-සජබ එකතුවීම ගැන බලාපොරොත්තු පෙන්වූහ. නවින් දිසානායක කීවේ එක පක්ෂයක් වීම සඳහා නොව මැතිවරණ එකට තරග කිරීම සඳහා සැලැස්මක් පවා තමා ඉදිරිපත් කර ඇති බවයි.
සජිත් ප්රේමදාස, එජාප-සජබ එකතුවීමේ අවශ්යතාව ගැන කතාකළේය. එහෙත්, එය ‘සිදුවිය හැකි ආකාරයට’ තීරණාත්මකවම ප්රහාර එල්ල කළේය. ඔහු කිව්වේ, පක්ෂ දෙක එකතුවීම ජනතාව වෙනුවෙන් මිස, තනතුරු බෙදාගැනීම, ඒ වෙනුවෙන් කේවෙල් කිරීම සඳහා නොවිය යුතු බවයි.
සැලකිල්ලෙන් බලන ඕනෑම කෙනකුට පෙනෙනු ඇත්තේ, සජිත් එජාප- සජබ එකතුවීමට ඉඩ ඇති එකම උපායමාර්ගයට දැනුවත්ව ප්රහාර එල්ල කළ බවයි.
එජාපය මේ මොහොතේ පවතින්නේ ඉතාම දුර්වල දේශපාලන අඩියකය. ඉදිරි දැක්මක් ඇති, ඒ සඳහා ජවය ඇති කිසිවකු නැති, එජාපය තුළ මේ වන විට සිටින්නේ ඉතුරු බිතුරු ටිකක් පමණි. තිබෙන්නේ තනතුරු නාම ටිකක් පමණි. ‘අපිත් වයසට යනවා. අපිටත් බලාපොරොත්තු තියෙනවා’ එදා නවීන් දිසානායක අනුකම්පාව යදින්නට මෙන් කීය. ඔහුගේ ‘බලාපොරොත්තුව’, තම පියා යායුතුව තිබුණු දුර, තමා යාම බවට පහසුවෙන් සිතිය හැකිය. එහෙත් නුදුරු අනාගතයේදී නම් එජාපයේ මේ කිසිවකු ඡන්දයෙන් පත්කරන්නට මහජනතාව තීරණය කරනු ඇතැයි සිතිය නොහැකිය. මේ සියල්ලන්ගේ පොදු සාධකය නම් ඔවුන් සියල්ලන්ම රනිල් වික්රමසිංහගේ බැතිමතුන් වීමයි. මේ බැතිමත්කමෙන් බැහැරව එජාපයක් නැත.
ඉතින් රනිල් හිස් මුදුනේ තබා නොගන්නා කිසිම එකතුවීමකට එජාපය නොඑනු ඇත. තමා නැතිව එකතුවීමක් ගැන සිතන්න යැයි රනිල් නොයෙක් වර කීවත්, ඒ බොරුවටය. ඔහු පක්ෂ නායකත්වයෙන් ඉවත්වීමට පවා සූදානමක් නැත. මෙවැනි යාවජීව නායකයකු තබාගෙන සජබට එකුවන්නට එජාපයට නොහැකිය. සජිත්ගේ පළමු කොන්දේසිය වන්නේ, දැනටත් කියා ඇති පරිදි, තමා එජාප-සජබ එකතුවේ තනි නායකයා වීමයි. අන්තිම දුර්වල ඡන්ද පදනමක සිටින එජාපය හා සලකන විට, ඉහත කොන්දේසි දැමීමට සජිත් ප්රේමදාසට සාධාරණ අයිතියක් තිබේ. සජිත් යටතේ සිටීමට රනිල් වික්රමසිංහ කැමති නොවන බව අලුත් දෙයක් නොවේ. විසඳුම ඔහු දේශපාලනයෙන් ඉවත්වීමය. රෝගී තත්වය විසින් ඔහු වළකනු ලැබුවොත් මිස, මරණය දක්වා එජාප නායකත්වයෙන් ඉවත්වීමට රනිල් කැමැත්තක් නොදක්වන බව නිසැකය.
සමගියට අහිතකරව බලපාන අනෙක් සාධකය එජාප හා සජබ දෙවැනි පෙළ නායකයන්ය. නවීන් දිසානායක ඇතුළු කිරුළට හිමිකම් කියන්නට බලා සිටින නායකයන්, සජබ තුළ දෙවැනි හෝ තුන්වැනි පෙළට වැටෙන්නට නොසිතනු ඇත. ඒ වාගේම සන්ධානයක් තුළ තමන්ගේ දේශපාලන අනන්යතාව හා ප්රමුඛත්වය දියකර හරින්නට සජබ දෙවැනි පෙළ නායකයන්ද කැමති නොවනු ඇත.
එජාපය සිටින්නේ සජබ සමග කේවල් කළ හැකි ශක්තිමත් තත්වයක නොවේ. ඒ නිසා, නවින් දිසානායක කී පරිදි, පක්ෂ දෙක වෙන වෙනම පවත්වාගෙන යමින්, එක්ව තරගකිරීමේ සැලසුමක් ඔහු ඉදිරිපත් කර තිබේ. එහෙත්, සජිත් (නොකියා) කියන්නේ, ඒ සැලසුමට තමා විරුද්ධ බවයි. ජයගැනීමෙන් පසු තනතුරු බෙදාගැනීමේ දේශපාලනයකට තමා විරුද්ධ බවයි. (තමා සිතන) ජනතාව බලාපොරොත්තු වන්නේ එවැන්නක් නොවන බවයි.
පහළ මට්ටමේ ඡන්දදායකයන් එජාප-සජබ එකතුවීමක් ප්රාර්ථනා කරන බව කියති. එය වළක්වනු ලබන්නේ නායකයන් විසින් බවද කියැවෙයි. එය නායකයන්ගේ අභිමානය පිළිබඳ කාරණයක් ලෙසද කියති. ඒ තර්කය ඉදිරිපත් කරන්නන් බලාපොරොත්තු වන්නේ, සජිත් රනිල් වික්රමසිංහගේ නායකත්වය පිළිගෙන සන්ධානයකට යා යුතු බවයි. සිදු නොවන්නේද එයයි.
මේ සන්ධාන විකාරයට වඩා විපක්ෂය සිත යොමු කළ යුතු දෙයක් තිබේ. එනම්, මාලිමා ආණ්ඩුවට වඩා හොඳ විපක්ෂයක් හදන්නේ කෙසේද යන්නයි. දූෂිත, පසුගාමී තරුණ-මහලු කයිවාරුකාර දේශපාලකයන් සමග එය කළ නොහැකියට.
අරුණ ජයවර්ධන
