ලංකාව පමණක් නොව මුළු ලෝකය ම තිබෙන්නේ අවිනිශ්චිත අවස්ථාවක ය. ඊ ළඟ දවසේ දී කුමකින් කුමක් වේදැයි කිසිවකුට කිව නොහැකි ය. සර්ව ශුභවාදී ලෙස සමහරුන්, මැද පෙරදිග යුද්ධය මාස දෙකකට වඩා කල් අල්ලා නොතිබෙනු ඇතැයි කීව ද, ඒ අනාවැකි පවා ඇත්ත වන්නට තිබෙන්නේ සීමිත ඉඩකි.
යුද්ධය නිසා ලංකාවට විය හැකි බලපෑම් ගැන මේ වන විට ඕනෑ තරම් විචාර, අනාවැකි මෙන් ම පූර්වාපේක්ෂණ ද ඉදිරිපත් වී තිබේ. ඒ සියල්ලේ ම සම්ප්රයුක්තය ලෙස ගත හැක්කේ ඉදිරියට ඇත්තේ මහත් අසීරු කාලයක් බවයි.
යුද්ධය යන අත පූර්වාපේක්ෂණය කළ නොහැකි නමුත්, යුද්ධයෙන් විය හැකි බලපෑම පූර්වාපේක්ෂණය කළ හැකි ය. එය කළ යුතු ය. එය කරනු ලැබිය යුත්තේ රටේ නායකයන් මෙන් ම ප්රතිපත්ති සම්පාදකයන් ද විසිනි. ඒ කාර්යය නොකර නිසි සූදානමක් නොවිණැයි රටේ ජනතාවට බැන බැන සිටීමෙන් පලක් නැත.
යුද්ධය නිසාස අපට අත්දකින්නට ලැබුණු ආසන්නතම තත්වය වුණේ, දින දෙක තුනක කාලයකට තිබුණු ඉන්ධන පෝලිම් ය. එවැනි හදිසි මිලදී ගැනීම් සඳහා ජනතාව පෙළඹීමට කප්පරක් හේතු තිබේ. මෙවැනි අර්බුදකාරී අවස්ථාවක පුළුවන් තරම් ඉන්ධන රැස්කර තබාගෙන වැඩි මිලට විකිණීමට බලාපොරොත්තු වන දුෂ්ට ජාවාරම්කරුවන් ද ඒ පෝලිම්වල සිටි නමුත්, එහි සිටි හැම දෙනා ම එවැනි අය නොවෙති. එදා එදා කරගෙන යන ජීවන උපාය සඳහා ඉන්ධන අත්යවශ්ය වන අය ඒ පෝලිමේ සිටි බව අප කවුරුත් දන්නා දෙයකි. උදාහරණයක් හැටියට, ත්රීවිලරයක් පදවා දවසේ භෝජනය හොයාගන්නා අය, සංචාරකයන් සඳහා තම වාහනයෙන් ප්රවාහන පහසුකම් සපයන අය තම ඉදිරි භාාවිතය සඳහා ඉන්ධන රැස්කරගෙන නොතිබිය යුතු ද? ඉන්ධන නොමැති නම්, ඔවුන්ගේ ජීවන මාර්ගය ඇණහිටියි. සමහර විට ඔවුන් ඉන්ධන යොදාගන්නා යන්ත්ර සූත්ර තිබෙන්නේ නිවසේ ය. කර්මාන්ත ශාලාවේය. ඒවා ඉන්ධන පිරවුම්හලට රැගෙන එන්නට නොහැකි ය. ඒ නිසා යම් භාජනයකට තෙල් ගැනීමටත් සිදුවේ.
මේ ආදි සාධාරණ හේතු නිසා ඉන්ධන පෝලිම්වලට එකතු වූ අය ද, සමාජ මාධ්යවල සැරිසරන සනීප සමාජ ශෝධකයන් දුටුවේ මහත් විනාශයක් කරන්නන් හැටියට ය. අනුන්ට හෙණ ගහලා ගියත් තමන්ගේ ඉන්ධන ටැංකිය පුරවාගන්නා අය හැටියට ය. පෙර කී අය මෙන්, ඉන්ධන අවශ්යතාවක් නැති උදවිය කළේ හැකි තරම් ඔවුන් අවමානයට පත්කිරීම ය. ඒ අතර, සමාජ මාධ්ය අරා සිටිනා ජාතික ජන බලවේගයේ දායක සභාවට අයත් බොහෝ හිතවතුන් ද සිටි බව නොරහසකි. ඔවුන්ට ප්රශ්නය වී තිබුණේ, මේ පිරිස පෝලිම් ‘මවා පෑමෙන්’ ආණ්ඩුව අපහසුතාවට පත්වන්නට තිබෙන ඉඩ ය.
ඒ සිදුවීමට කෙටි කාලයකට පසු, දැන් කල්පනා වන්නේ, දුර දිග කල්පනා කළා නම් ආණ්ඩුවට ඒ තත්වය පවා වළක්වාගන්නට ඉඩ තිබුණු බව ය. තත්වය පූර්වාපේක්ෂණය කොට, ඉන්ධන පිරවුම්හල්වලට සැපයුම වැඩි කළා නම් ඒ තත්වය වුවද ඇති නොවේ. එහෙත් පමා වී හෝ, ආණ්ඩුව විචක්ෂණ ව කටයුතු කොට දින දෙකක් තුළ තත්වය යථාවත් කළේ ය. ඒ, ඉන්ධන සැපයුම වැඩිකිරීමෙනි.
දැන් ආණ්ඩුව කියන්නේ ඒ දින දෙක තුන තුළ වෙනදාට වඩා දෙතුන් ගුණයකින් මහජනතාව ඉන්ධන පරිභෝජනය කර ඇති නිසා, ඉන්ධන සංචිතවල අඩුවක් වී තිබෙන බව ය. එය ද අර්බුදය මහජනතාව මත පැටවීමේ ආණ්ඩුවේ උපාය මාර්ගයේ එක් අවස්ථාවකි. පෝලිමේ සිට ඉන්ධන ගසා ගත් බව ඇත්ත ය. එහෙත් ඒ ගෙනගිය ඉන්ධන, දවසක් ඇතුළත පානය කර හෝ පහන් පත්තු කර හෝ ජනතාව විසින් කාබාසිනියා කර දැමිණ වැනි කුතර්කයක් නගන්නට ගන්නා උත්සාහය නම් දුෂ්ට ය.
ආණ්ඩුව කියන්නේ මෙලෙස හදිසියේ මිල දී ගැනීම් නිසා ගබඩාවල ඉන්ධන අවසන් වීම නිසා, වැඩි මිලට ඉන්ධන ගෙන්වීමට සිදුවීම නිසා හදිසියේ ම ඉන්ධ මිල ඉහළ දැමීමට සිදුවී ය වැනි තර්කයකි. එවැන්නක් අප පිළිගත යුතු ද?
කෙසේ වෙතත්. අර්බුදය වෙනුවෙන් ඉන්ධන අරපිරිමසා ගැනීමක් නම් අවශ්ය ය. ඒ සඳහා ආදර්ශය දිය යුත්තේ ජනාධිපතිවරයාගේ සිට මුළු ආණ්ඩුව ම ය. සමහර රටවල නිවසේ සිට වැඩකිරීම, විවිධ අංශවලට නිවාඩු දීම වැනි ක්රියාමාර්ග හරහා අර්බුදයට මුහුණ දීමට පියවර ගැනෙද්දී, අපට කළ හැක්කේ මොනවා ද යන්න ගැන අදහසක් ආණ්ඩුවට තිබිය යුතු නේද?
