හිටපු මහ බැංකු අධිපති අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල්ගේ දූෂණ නඩුව, පසුගිය සතියේ ජනමාධ්යවල ඉස්මත්තේම තිබුණේය. දෙසැම්බර් 10 වැනිදා කොළඹ මහාධිකරණ විනිසුරු මොහොමඩ් මිහාල් විසින්, අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල් ඇතුළු විත්තිකරුවන් 4 දෙනා නිදොස් කර නිදහස් කරන ලද බවට බොහෝ ජනමාධ්ය වාර්තා කළේය.
ඒ අතර කබ්රාල් මහතා සමාජ මාධ්යවලට නිකුත් කර තිබුණු විඩියෝවකදී (එය හිරු රූපවාහිනී නාලිකාවට ඔහු දුන් ප්රකාශයකි.) කියන්නේ, තමාට විරුද්ධව මහාධිකරණය ඉදිරියේ පවරා තිබුණු නඩුවෙන් තමා නිfදාස් කර නිදහස් කළ බවය. කබ්රාල් මහතාගේ ප්රකාශයත් සමග ඇතිවුණු ආන්දෝලනය මැද, අල්ලස් හෝ දූෂණ චෝදනා විමර්ශන කොමිසමද මාධ්ය නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් කීවේ, කබ්රාල් මහතා ‘නිfදාස් කර’ නිදහස් කර නැති බවත්, රුපියල් බිලියන 1.8ක වන්දි මුදලක් ගෙවීමේ කොන්දේසියක් මත නිදහස් කර ඇති බවත්ය. මේ කතා දෙක පිළිබඳ විස්තර ගිය සතියේ අපි ලිව්වෙමු.
මහාධිකරණ නඩුවේ තීරණය දුන්නේ දෙසැම්බර් 10 වැනිදා නිසාත්, 11 වැනි බදාදා වන විට කබ්රාල් මහතාගේ ප්රකාශය හා අල්ලස් කොමිසමේ මාධ්ය නිවේදනයත් නිකුත් වී තිබුණු නිසාත්, අනිද්දා පුවත්පත මුද්රණයට යන්නේ බ්රහස්පතින්දා නිසාත්, ඒ වනවිට තිබුණු තත්වය මත, ‘රුපියල් 1,843,267,595.65ක් ගැන දෙපැත්තෙන් කතා දෙකක්; අල්ලස් කොමිසමේ කොන්දේසියට කබ්රාල් එකඟ වුණේ නැද්ද?’ යන හිසින් යුත් ලිපිය පළකළෙමු.
එහෙත් දැන් වන විට සිදුවී ඇති දේ පැහැදිලිය.
මේ සම්බන්ධ ඉතාම සිත්ගන්නාසුලු කාරණය නම්, මෙතෙක් කාලයක් සමාජ මාධ්යවල ජාතික ජන බලවේගය වෙනුවෙන් පෙනීසිටි පිරිස්, මේ අවස්ථාවේදී අල්ලස් කොමිසම වෙනුවෙන් පෙනීසිටීමයි. කබ්රාල් මහතා වෙනුවෙන් පෙනීසිටින්නට කිසිවකු නොසිටි නමුත්, නඩුවේ සිදුවී ඇති දේ ගැන නෛතික හා විවිධ මත පළකළ අය නම් බොහෝ වූහ.
ආණ්ඩුව වෙනුවෙන් පෙනීසිටින ගමන්, අල්ලස් කොමිසම ගලවා ගැනීමටද ඉදිරියට ආ පිරිස් අවධාරණය කළ ප්රධාන කාරණය වුණේ, දූෂණ විරෝධී පනත අනුව, කොන්දේසි මත විත්තිකරුවකු නිදහස් කරන්නට අල්ලස් කොමිසමට බලය පැවරී තිබෙන බවයි. කබ්රාල් මහතා නිදහස් කර ඇත්තේ ඒ අනුව බවයි. ඒ අනුව කොමිසම නීත්යනුකූලව කටයුතු කර ඇති බවයි. ඒ කතාව සම්පූර්ණයෙන් ඇත්තය.
ඒ ගැන තේරුම් ගැනීමට 2023 අංක 09 දරන දූෂණ විරෝධී පනතේ 67 වගන්තිය කියවිය යුතුය. එම වගන්තියේ කියන්නේ, කොමිසමේ අධ්යක්ෂ ජෙනරාල් විසින් අධිචෝදනා පත්රය (එනම් නඩුව) ඉල්ලා අස්කර ගැනීම ගැනය.
67(2) වගන්තියේ කියන්නේ, අධිචෝදනා පත්රය ඉල්ලා අස්කරගන්නා විට, ජාතික යහපත සහ පොදු යහපත, වරදෙහි වින්දිතයන්ගේ අදහස් සහ චුදිත හෝ ඔහුගේ නීතිඥවරයා කරන (කරුණු) ඉදිරිපත් කිරීම් පිළිබඳ නිසි සැලකිල්ල යොමු කළ ‘යුතුය’ යන්නයි. (නීතියේදී ‘යුතුය’ යන්න යෙදෙන විට එය අනිවාර්යයෙන්ම කළ යුතු දෙයක් ලෙස සැලකෙයි.)
67(3)න් කියන්නේ, අධිචෝදනාවක් ඉල්ලා අස්කර ගන්නා විට, නියමිත කාලසීමාවක් තුළ ඉටු කළ යුතු කොන්දේසි එකක් හෝ කිහිපයක් චුදිතයා මත පැනවිය ‘හැකිය’ කියාය. (‘හැකිය’ යන්න නීතියේ යෙදෙන්නේ ‘යුතුය’ යන්න තරම් අවධාරාණාත්මකව නොව, අවශ්ය නම් කළ හැකි දෙයක් ලෙසයි.)
පැනවිය හැකි කොන්දේසි මෙසේය; මහාධිකරණය ඉදිරිපිටදී ප්රසිද්ධියේ කනගාටුව ප්රකාශ කර සමාව ගැනීම, වරදේ වින්දිතයන්ට වන්දියක් ගෙවීම, මේ පනත යටතේ වරදක් සිදු කිරීමෙන් ඔහු වැළකෙන බවට ප්රසිද්ධියේ භාර ගැනීම හෝ තෝරා පත්කරන ලද සහ පත්කරන ලද රජයේ නිලයන් දැරීමෙන් ස්ථිරවම වැලකීම.
පනතේ මෙම 67 වගන්තිය වැදගත් වන්නේ, මේ නඩු දිනයට පෙර, එනම් නොවැම්බර් 12 වැනිදා, පළමුවැනි විත්තිකාර කබ්රාල් වෙනුවෙන් ජනාධිපති නීතිඥ ඩිලාන් රත්නායක අල්ලස් කොමිසමට ඉදිරිපත් කර ඇති ලිපියක් නිසාය.
එම ලිපියෙන් ජනාධිපති නීතිඥ රත්නායක, අල්ලස් කොමිසමේ අධිචෝදනා පත්රය ඉල්ලා අස්කර ගන්නට සලකා බලන ලෙස ඉල්ලා තිබේ. දැනගැනීමට තිබෙන පරිදි ඔහු එම ලිපියෙන් කියා ඇත්තේ, වරදක් සිදුවීමට අවශ්ය මානසික අංගය (එනම් හිතාමතා රජයට පාඩුවක් කරන චේතනාවෙන් මෙය කළ බව) විත්තිකරුට නොතිබූ බවයි; මුදල් පනත අනුව හිමි, යහපත් චේතනාවෙන් කරන ක්රියාවක ආරක්ෂණය කබ්රාල්ට ලැබිය යුතු බවයි; මේ ක්රියාව කබ්රාල්ගේ තනි තීරණයක් නොව, සාමූහික තීරණයක් එනම්, මහබැංකුවේ මුදල් මණ්ඩලයේ තීරණයක් වීම අනෙක් කරුණයි; මෙයට පෙර මෙම කරුණටම අදාළව කබ්රාල්ට එරෙහිව සුජීව සේනසිංහ ගොනුකළ මූලික අයිතිවාසිකම් පෙත්සම, විභාගයට අවසර නොදී නිෂ්ප්රභ කිරීමට ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය තීරණය කිරීම තවත් කරුණකි. ඒවා ගැන සලකා බලා ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ 13 (5) ව්යවස්ථාව අනුව නිර්දෝෂීභාවයේ පූර්ව නිගමනය පදනම් කරගෙන විත්තිකරුට එරෙහි අධිචෝදනාව ඉවත් කරගැනීමට කටයුතු කරගන්නා ලෙස ජනාධිපති නීතිඥවරයා අල්ලස් කොමිසමෙන් ඉල්ලා ඇත.
අල්ලස් කොමිසමේ සාමාජිකයන් තිදෙනා මෙන්ම, අධ්යක්ෂ ජෙනරාල්වරයාද ඩිලාන් රත්නායක මහතාගේ ඉල්ලීමට එකඟවී, අධිචෝදනා ඉල්ලා අස්කර ගැනීමට තීරණය කර තිබේ.
දෙසැම්බර් 10 වැනිදා සිදුවුණේ, ජනාධිපති නීතිඥ රත්නායකගේ එම ඉල්ලීම අනුව, චෝදනා පත්රය ඉල්ලා අස්කර ගැනීමය. එහෙත්, එසේ කිරීම සඳහා මාස තුනක් ඇතුළත රුපියල් බිලියන 1.8ක් කබ්රාල් මහතා මහ බැංකුවට ගෙවිය යුතු බවට කොන්දේසියක්, එදින අල්ලස් කොමිසම වෙනුවෙන් පෙනීසිටි නීතිඥවරයා අධිකරණයට දන්වා සිටියේය. එහෙත්, කබ්රාල් මහතා වෙනුවෙන් ඉල්ලා තිබුණේ, නඩුව පවත්වාගෙන යන්නට නොහැකි නිසා ඉල්ලා අස්කරගන්නා ලෙසය. නඩු විභාගය පවත්වාගෙන ගොස් අවසානයේ කබ්රාල් නිදහස් වුණොත්, ප්රතිඵලය ඒකමය.
එහෙත්, කොමිසම කළේ, ඉල්ලා අස්කර ගන්නට නම්, නඩුවේ ප්රස්තුත මුදල වන රුපියල් බිලියන 1.8ක් ගෙවන ලෙස කොන්දේසි පැනවීමය. එය තමන්ට චෝදනා නැතැයි කී අය වෙත එක්තරා ආකාරයක දඬුවමක් පැනවීමකි.
වැදගත්ම කාරණය නම්, ඒ අවස්ථාවේදීම එම කොන්දේසියට කබ්රාල් මහතා වෙනුවෙන් ඔහුගේ නීතිඥවරයා විරුද්ධ වීමය. ඒ බව කියමින් කබ්රාල් වෙනුවෙන් ජනාධිපති නීතිඥ රත්නායක දැක්වූ කරුණු ගැන, එදින නඩුවේ කාර්යසටහන්වල සඳහන් වන්නේ මෙලෙසය.
“1 වන විත්තිකරු (කබ්රාල්) සම්බන්ධයෙන් නෛතික කරුණු හේතු කොටගෙන මෙම චෝදනාව පවත්වාගෙන යා නොහැකි බවට මා අල්ලස් කොමිසමට දීර්ඝ සැලකිරීමක් ඉදිරිපත් කළා. .. මෙම විත්තිකරුට අපරාධ චෝදනාවක් හෝ මේ දූෂණය කියන වරද සම්බන්ධයෙන් සාක්ෂි ඉදිරිපත් කිරීමටවත් නොමැති පසුබිමක් තමයි තියෙන්නේ. ඒ නිසා දීර්ඝ නඩු විභාගයකට ගිහිල්ලා ගරු අධිකරණයේ විත්තිවාචකයත් ඉදිරිපත් කරලා අවසානයේදී අපි එන්නේ මුලින්ම ගන්න පුළුවන් තීරණයකටම නම්, අධිකරණයේ හා රජයේ වටිනා කාලය අනවශ්ය ලෙස මිඩංගු කළා වෙනවා.
අපි නඩුව නෛතිකව පවත්වාගෙන යන්නට බැරි හේතු 5කට වැඩි ප්රමාණයක් ඉදිරිපත් කරලා තියෙනවා. ඒ පසුබිම මත අපි කොහෙත්ම පිළිගන්නේ නැහැ මේ මුදල අපි ආණ්ඩුවට ගෙවිය යුතුය කියලා… රජයට පාඩුවක් කිරීමේ අදහසකින් අපි මේ ගනුදෙනුව කළා කියන කරුණ සම්පූර්ණයෙන් ප්රතික්ෂේප කරනවා. අපි මේ වරද පිළිගන්නේ නැහැ…. මේක අපි ගත්තේ නැති මුදලක්.. ආයෝජන සම්බන්ධයෙන් මහ බැංකුවේ ඉන්නවා මුදල් මණ්ඩලය. මණ්ඩලය තමයි හැම වෙලේම තීරණ ගන්නේ. මේ අවුරුද්දට අදාළව මුදල් මණ්ඩලය (ආයෝජනය කිරීම සඳහා) තීන්දු 10ක් ගත්තා නම් ඉන් 9කින්ම වාසිදායක ආයෝජන ප්රතිලාභ ලැබුණා. ඒ අවුරුද්දේ තමයි වැඩිම ප්රතිලාභ ලංකාවට ලැබුණේ … මහ බැංකුවේ අධිපති හැටියට විත්තිකරු කළ ක්රියාවකින් ලැබුණු 1ට ඔහුට ආපසු ගෙවන්න කියන එක හරිම අසාධාරණයි. පැමිණිල්ලේ කොන්දේසියට අපි එකඟ වෙන්නේ නැහැ. ඒ වගේම දූෂණ විරෝධී පනතේ 67 (3) වගන්තියේ කොන්දේසි දැමීම අනිවාර්ය නැහැ. ‘කොන්දේසි දැමිය හැකිය’ කියලයි තියෙන්නේ. කොන්දේසි මත, මහාධිකරණයේ අවසරය ඇතිව චුදිතයාට එරෙහි අධිචෝදනා ඉල්ලා අස්කරගත ‘හැකිය’ කියලායි තියන්නේ. ‘යුතුය’ කියලා නෙවෙයි. ඒ නිසා අපි කොන්දේසිවලින් බැඳී ඉන්නේ අපි ඒ කොන්දේසිවලට එකඟ වෙනවා නම් පමණයි.
අනිත් විත්තිකරුවන්ගේ චෝදනා පත්ර ඉල්ලා අස්කරගැනීමට ඉඩ දීලා තියෙනවා… ඔවුන්ට කිසිම කොන්දේසියක් නැහැ. මේක 1 විත්තිකරු තනියෙන් ගත්ත තීන්දුවක් නෙවෙයි. 1 වෙනි විත්තිකරුට මේක තනියෙන් ගෙවන්න කියන එක කොහොමටත් අසාධාරණයි. මේක සාමූහිකව ගත්තු තීරණයක්. මේක සාමාන්යයෙන් ඔහුගේ දිනපතා රස්සාවේ හැටියට කළ කටයුත්තක්. එහෙනම් ඒ සියලු දෙනාම එක සේ වගකියන්න ඕනෑ.”
නඩුවේ කාර්ය සටහන්වල සඳහන් වන ඉහත කරුණුවලට අනුව පැහැදිලි වන්නේ, අල්ලස් කොමිසම කොන්දේසි ඉදිරිපත් කළ වහාම, කබ්රාල් මහතාගේ නීතිඥවරයා, එය ගෙවන්නට හැකියාවක් නැති බව පැහැදිලිව අධිකරණයට කියා ඇති බවයි. ඉහත කියූ 67 (2) වගන්තිය යටතේ, කබ්රාල්ගේ නීතිඥවරයාගේ මේ ප්රකාශය, කොමිසම සැලකිල්ලට ගත යුතුය. එහෙත් එසේ වී තිබේද?
මේ නඩුවට අදාළව ශ්රේෂ්ඨාධිකරණ නඩු තීන්දුවක් ගැනද කියැවෙයි. එස්සී එෆ්ආර් 457/2012 දරන එය, මූලික අයිතිවාසිකම් පෙත්සමකි. පෙත්සම්කරු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රී නීතිඥ සුජීව සේනසිංහය. 1වන වගඋත්තරකරු අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල්ය. පෙත්සම්කරු එහිදී කියා ඇත්තේ, ග්රීක බැඳුම්කරවල රුපියල් බිලියන 1.8ක් ආයෝජනය කර පාඩු ලැබීම නිසා, තමාගේ මූලික අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය වූ බවයි.
මූලික අයිතිවාසිකම් පෙත්සමක් විභාග කිරීම අදියර දෙකනින් සමන්විතය. පළමුවැන්නේදී සලකා බලන්නේ බැලූ බැල්මට අහන්නට තරම් නඩුවක් පෙත්සමේ තිබෙනවාද කියාය. දෙපාර්ශ්වයේම නීතිඥවරුන්ට කන්දී නමුත්, එහෙම බැලූ බැල්මට නඩුවක් නැති බව පෙනේ නම්, ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය පෙත්සම නිෂ්ප්රභ කරයි. (“විසි කරයි.”) යම් හෙයකින් විභාග කරන්නට තරම් කරුණු සහිත අයිතිවාසිකම් පෙත්සමක් බව පෙනේ නම්, ඊළඟ අදියර හෙවත් පෙත්සම විභාගයට ගැනීමට අවසර දීමට (එනකම් ලීව් ටු ග්රාන්ට් ප්රොසීඩ් කිරීමට) ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය තීරණය කරයි.
කෙසේ වෙතත්, බැලූ බැල්මට නඩුවක් නැතිනම්, පෙත්සම නිෂ්ප්රභ කිරීමේදී එම තීරණයට පැමිණි හේතු දක්වන්නට ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය, විරල අවස්ථාවලදී හැර- සාමාන්යයෙන් උනන්දු වන්නේ නැත. එහෙත්, එවැනි විරල අවස්ථාවක් සටහන් කරමින්, මේ අවස්ථාවේදී ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය සේනසිංහගේ පෙත්සම නිෂ්ප්රභ කිරීමට හේතු සහිත පිටු 5ක තීන්දුවක් ලියා තිබේ. අගවිනිසුරු කේ ශ්රීපවන්, රෝහිණී මාරසිංහ හා සරත් ඩි ආබෲ යන විනිසුරු මඬුල්ල කියන්නේ, බැලු බැල්මට පෙත්සම්කරුගේ මූලික අයිතිවාසිකම් කඩවීමක් නොපෙනෙන බැවින්, පෙත්සම විභාගයට නොගෙනම නිෂ්ප්රභ කරන බවයි. එහෙත්, ඊට පෙර පෙත්සම්කරුගේ නීතිඥ හා කබ්රාල් මහතා, මුදල් මණ්ඩලයේ සාමාජිකයන් යන අය වෙනුවෙන් එවකට සිටි නීතිපතිවරයා දැක්වූ කරුණු අධිකරණය සලකා බලා තිබේ. පෙත්සම නිෂ්ප්රභ කරන්නේ ඉන් පසුවය.
මූලික අයිතවාසිකම් නඩුවක තීන්දුවකින් මහාධිකරණය බැඳී නැත. ඒවා වෙන වෙනම නඩු කෘත්යයන් බව කිසිවකුට කිව හැකිය. එහිද ඇත්තක් තිබෙන නමුත්, සැලකිල්ලට ගත යුත්තේ මේ දෙකෙහිම කරුණු බොහෝ දුරට එක හා සමාන බවයි.
දැන් පෙනෙන විදියට, කබ්රාල් මහතා බිලියන 1.8ක් ගෙවීමට සූදානම් නැත. මාස 3ක් තුළ නොගෙව්වොත්, නඩුව එම චෝදනා මතම නැවත පවරන්නට කොමිසමට බලය තිබේ. නඩුව ඔප්පු වුණොත් කබ්රාල් මහතා හිරේ යවනු ඇත.
අනෙක් අතට. මාසස තුනක් තුළ බිලියන 1.8ක් ගෙවන්නට කබ්රාල් මහතාට හැකි නම්, නීත්යනුකූල මාර්ගවලින් ඒ මුදල උපයාගත්තේ කෙසේදැයි කියාත් ඔහු පැහැදිලි කළ යුතුය. එය කරන්නට බැරි වුණොත්, ඊළඟට ඔහුගේ ගෙලට වැටෙන්නේ මුදල් විශුද්ධිකරණයේ තොණ්ඩුවය. එය හරියට ගෙදර ගියොත් අඹු නසී, මග හිටියොත් තෝ නසී තත්වයට කබ්රාල් මහතා ඇදවැටීමකි.
ඔහු මුදල් නොගෙව්වොත්, අල්ලස් කොසමිසමට නැවත නඩු පැවරිය හැකිය. එහෙත් ඒ සඳහා මාස තුනක් බලා සිටිය යුතුය. එතෙක් අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල් යනු නිදහස් මිනිසෙකි.
දූෂණ විරෝධී පනතේ 67 වගන්තිය අනුව චෝදනා ඉල්ලා අස්කර ගැනීමට තිබෙන බලය යටතේ කොමිසමේ අධ්යක්ෂ ජෙනරාල්වරයා මෙය කර ඇති බව අවධාරණය කරන ආණ්ඩුවේ සමාජ මාධ්ය හිතවතුන්ට, ඉන් ටිකක් එහාට ගිය විට මතුවිය යුතුම ප්රශ්නයක් තිබේ.
එනම්, විත්තියේ නීතිඥවරයා මේ මුදල තමන් ගෙවන්නේ නැති බව දිගින් දිගටම අවධාරණය කරද්දීත්, එය නොගෙවන බව හොඳින්ම අවබෝධ වෙද්දීත්, අධිචෝදනා පත්රය ඉල්ලා අස්කර ගත්තේ ඇයිද යන්නයි.
එම නඩුවේ පැමිණිල්ල සිදුකර ඇතැයි කියන හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්රී සුජීව සේනසිංහ විසින් අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිෂන් සභාවට ලබාදී ඇති ප්රකාශයේ පිටපත් ඇතුළු නඩුවට පාදක වූ වැදගත් ලේඛන 31ක් පැමිණිල්ල විසින් මේ දක්වා විත්තියට ලබාදී නොමැති බව පෙන්වා දෙමින් තුන්වන හා පස්වන විත්තිකරුවන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ජ්යෙෂ්ඨ ජනාධිපති නීතිඥ නලින් ලද්දුවහෙට්ටි මහතා පෙර නඩු දිනයේදී මූලික විරෝධතාවයක් ඉදිරිපත් කොට තිබිණි.
එකී ලේඛන විත්තියට ලබාදීමට ඇති හැකියාව සලකා බැලීම සඳහා ඊයේ (10දා) නඩුව කැඳවිණි. සිය සේවාදායකයා විසින් 2011 වසරේදී ග්රීක රජය විසින් නිකුත් කරන ලද භාණ්ඩාගාර බිල්පත් මිලදී ගැනීම සඳහා රජයේ මුදල් යොදවා ඇත්තේ මහ බැංකු රෙගුලාසිවලට හා මූල්ය මණ්ඩල රෙගුලාසිවලට අනුකූලව නීත්යනුකූලව බවට ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් ද තීන්දු කොට තිබියදීත් එකී කරුණු මුල්කරගෙන අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිෂන් සභාව නැවත චෝදනා ගොනු කිරීම යුක්ති සහගත නොවන බව පළමුවන විත්තිකාර අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල් මහතා වෙනුවෙන් එවකට පෙනීසිටි ජ්යෙෂ්ඨ නීතිඥ චමින්ද අතුකෝරල මහතා මූලික විරෝධතාවයක් ගොනුකර තිබූ අතර පසුව හිටපු මහ බැංකු අධිපතිවරයා වෙනුවෙන් පෙනීසිටි ජනාධිපති නීතිඥ ඩිලාන් රත්නායක මහතා ද අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිෂන් සභාවේ සභාපතිවරයා වෙත නඩුවට පාදක වූ සියලු කරුණු අඩංගු ලිපියක් යොමු කර සිය සේවාදායකයාගේ නිර්දෝෂීභාවය පිළිබඳව සවිස්තරව කරුණු දක්වා තිබිණි. පසුගිය නොවැම්බර් 12 වැනිදා අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිෂන් සභාවේ කොමසාරිස්වරුන් දෙදෙනාට පිටපත් සහිතව ඉදිරිපත් කොට තිබූ එම ලිපිය මගින් පෙන්වා දී තිබූ නෛතිකමය කරුණු සලකා බැලූ කොමිෂන් සභාව එම විත්තිකරුවන්ට එරෙහිව ගොනුකර තිබූ චෝදනා පත්ර ඉල්ලා අස්කර ගැනීමට තීරණය කොට තිබිණි.
ඊයේ (10දා) එම නඩුව කැඳවූ අවස්ථාවේදී අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිෂන් සභාව වෙනුවෙන් පෙනී සිටි නියෝජ්ය සොලිසිටර් ජනරාල් අසිත ඇන්තනි මහතා කරුණු දක්වමින් මෙම නඩුව ඉදිරියට පවත්වාගෙන යෑමට තවදුරටත් අපේක්ෂා නොකරන බවත් එකී චෝදනා පත්රය ඉල්ලා අස්කර ගැනීමට පියවර ගන්නා බවත් අධිකරණයට දැනුම් දුන්නේය.
එම කරුණු සලකා බැලූ විනිසුරුවරයා දූෂණ විරෝධී පනතේ 67 වගන්තිය ප්රකාරව පළමුවන විත්තිකාර අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල් මහතා එම නඩු කටයුත්තෙන් නිදොස් කොට නිදහස් කිරීමටත් සෙසු විත්තිකරුවන් තිදෙනා අපරාධ නඩු විධාන සංග්රහයේ 194(3) වගන්තිය ප්රකාරව කොන්දේසි විරහිතව නිදොස් කොට නිදහස් කිරීමටත් නියෝග කළේය.
2011 වසරේදී ග්රීසිය දැඩි ආර්ථික අර්බුදයකට ලක්ව තිබියදීත් ඒ බව දැන දැනම ග්රීක රජය නිකුත් කළ භාණ්ඩාගාර බිල්පත් මිලදී ගැනීමෙන් රජයට රුපියල් කෝටි 184ක අලාභයක් සිදුකිරීම ඇතුළු චෝදනා යටතේ හිටපු මහ බැංකු අධිපති අජිත් නිවාඩ් කබ්රාල් මහතා ඇතුළු විත්තිකරුවන් පස්දෙනකුට එරෙහිව අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිෂන් සභාව විසින් 2024 වසරේ ජනවාරි මාසයේදී නඩු පවරා තිබූ අතර විත්තිය ඉදිරිපත් කළ මූලික විරෝධතා සලකා බැලූ මහාධිකරණය විත්තිකරුවන්ට චෝදනා පත්ර භාරදීමට පැමිණිල්ලට අවසර ලබාදීමකින් තොරවම ඔවුන් සියලු දෙනා චෝදනාවලින් නිදොස් කොට නිදහස් කිරීමට නියෝග කොට තිබිණි. අනතුරුව පසුගිය වසරේ අගෝස්තු 16 වැනිදා එකී විත්තිකරුවන්ට එරෙහිව එකී චෝදනා යටතේම නැවත නඩු පැවරීමට අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිෂන් සභාවේ හිටපු අධ්යක්ෂ ජනරාල්වරයා පියවර ගෙන තිබිණි. එලෙස මහාධිකරණය විසින් විත්තිකරුවන් නිදොස් කොට නිදහස් කිරීමෙන් අනතුරුවත් නැවත ගොනු කළ චෝදනා පත්රයට අත්සන් තබා ඇත්තේ ද එම අධ්යක්ෂ ජනරාල්වරයා විසින්ම ඔහුගේ පත්වීම නීත්යනුකූල නොවන බවට ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය හමුවේ අභියෝගයට ලක්කර තිබියදීම වන බැවින් එකී චෝදනා පත්රය ද බල ශුන්ය බවට විත්තියේ නීතිඥවරුන් මහාධිකරණයට මූලික විරෝධතාවයක් ගොනු කර තිබිණි.
අරුණ ජයවර්ධන


