පාසල් සිසුන් සඳහා පසුගිය යහපාලන ආණ්ඩු සමයේදී ආරම්භ කරන ලද සුරක්ෂා රක්ෂණය ගැන දැන් යළිත් කතා බහක් ආරම්භ වී තිබේ. ඒ එම රක්ෂණයේ මෙතෙක් තිබූ ප්‍රතිලාභ වත්මන් ආණ්ඩුව කප්පාදු කර ඇතැයි යන ආරංචියත් සමඟය.

එම ආරංචියේ සත්‍ය අසත්‍යතාව පිළිබඳ අප කළ සොයා බැලීමේදී අනාවරණය කරගත හැකි වූයේ එය සත්‍යයක් බවය. මෙම සුරක්ෂා රක්ෂණයේ ප්‍රතිලාභ සම්බන්ධයෙන් නවතම තොරතුරු අපට දැක ගතහැකි වන්නේ එහි ප්‍රතිලාභ සම්බන්ධයෙන් මුද්‍රණය කර ඇති පත්‍රිකාව තුළින්ය. ඊට අමතරව සුරක්ෂා රක්ෂණය මෙහෙයවන ශ්‍රී ලංකා රක්ෂණ සංස්ථාවෙන් අපගේ මූලාශ්‍ර ඔස්සේ කරන ලද සොයා බැලීමේදීද තහවුරු කරන ලද්දේ එම කප්පාදුව ඇත්තක් බවය.

එම පත්‍රිකාවේ මෙම කප්පාදුව දක්නට ලැබෙන්නේ සුරක්ෂා සිසු රක්ෂණය හිමි සිසු දරුවකුගේ දෙමාපිය මරණය සිදු වීමකදී ගෙවන ප්‍රතිලාභය සම්බන්ධයෙන්ය. මෙතෙක් ඒ යටතේ සිසු දරුවකුගේ දෙමාපියෙකු මියගිය විට එක් සිසුවකුට රුපියල් ලක්ෂ 2ක මුදලක් රක්ෂණ ප්‍රතිලාභය වශයෙන් ලැබුණු අතර එහි උපරිමය සිසුන් 3ක් දක්වා රුපියල් ලක්ෂ 6ක් විය. එම පවුලේ සිසුන් සංඛ්‍යාව තුන් දෙනෙකුට වඩා වැඩිනම් එම උපරිම රුපියල් ලක්ෂ 6ක මුදල එම සිසුන් අතර සමානව බෙදී යෑම සිදුවේ.

නමුත් ආණ්ඩුවේ නවතම සුරක්ෂා රක්ෂණයේ තීරණය හෙවත් කප්පාදුව අනුව සඳහන් කර ඇත්තේ දෙමාපිය මරණයකදී සිසුන්ට ගෙවන මෙම ප්‍රතිලාභය දරිද්‍රතා රේඛාවෙන් පහළ සිටින දෙමාපියන්ගේ දරුවන්ට පමණක් ගෙවන බවය. එය ඊට අදාළ පත්‍රිකාවේ අංක 8 යටතේ සඳහන් කර ඇත්තේ මේ ආකාරයටය. ‘ජීවිත රක්ෂණ ආවරණය (දරිද්‍රතා රේඛාවට පහළින් සිටින සිසුන්ගේ දෙමාපියන් සඳහා පමණි).

සුරක්ෂා රක්ෂණය සම්බන්ධයෙන් අධ්‍යාපන අමාත්‍යාංශය සඳහන් කර ඇති තොරතුරු අනුව මෙම රක්ෂණය රජයේ පාසල්, රජයේ ආධාර ලබන හෝ ආධාර නොලබන පිරිවෙන්, පෞද්ගලික පාසල්, අර්ධ රාජ්‍ය පාසල් හා ජාත්‍යන්තර පාසල් සිසුන් ආවරණය කරන්නකි.

යම් පවුලක ආදායම් උපයන දෙමාපියන් හෝ ආදායම් උපදවන්නේ නැති හෝ දෙමාපියන් මියගිය විට එම දරුවන්ට ආර්ථික වශයෙන් මෙන්ම රැකවරණය අතින්ද බලපෑමක් සිදුවන බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. ආණ්ඩුවක් සැම විටම රජයේ බදු ආදායමෙන් ලබාදෙන ප්‍රතිලාභ ඒවා ලැබිය යුතු පිරිස්වලටම ලබාදීම බැහැර කළ නොහැක්කකි.

එහෙත් මෙහිදී පැන නගින ප්‍රශ්නය වන්නේ දරිද්‍රතා රේඛාවෙන් පහළ සිටින දෙමාපියන් කවුරුන්ද යන්න ලෙස හඳුනාගෙන මෙය ක්‍රියාත්මක කළ හැකිද යන්නය. ඊට හේතුව මෙම රක්ෂණයේ ප්‍රතිලාභීන් සමස්ත සිසු පරපුරම වන බැවිනි. එක් ප්‍රතිලාභයක් පමණක් සම්බන්ධයෙන් එසේ වර්ගීකරණයක් කරන්නේ කෙසේද යන ප්‍රශ්නය අපට පැන නැඟේ. එම ප්‍රායෝගික ගැටලුවට අමතරව පැන නගින ප්‍රශ්නය වන්නේ දරිද්‍රතා රේඛාවෙන් ඉහළ සිටින යම් පවුලක ආදායම් උපදවන දෙමාපියෙකු මිය යෑමෙන් පසු එම පවුල දරිද්‍රතා රේඛාවෙන් පහළට වැටෙන විට සිදුවන්නේ කුමක්ද යන්නය.

කෙසේ වෙතත් ජන හා සංඛ්‍යාලේඛන දෙපාර්තමෙන්තුව ගණනය කරනු ලබන මේ දුප්පත්කමේ රේඛාව හෙවත් දරිද්‍රතා රේඛාව ගැන විමසා බැලීමේදී අපට ලැබෙන පිළිතුර වන්නේ එය 2021 අප්‍රේල් මාසයේදී මුළු රට සඳහාම එක් පුද්ගලයකු සඳහා මාසයකට රුපියල් 5177ක් බවය. ඉන් අදහස් කරන්නේ එම මුදලට වඩා අඩුවෙන් මාසයක් තුළ උපයන පුද්ගලයකු දරිද්‍රතා රේඛාවෙන් පහළ සිටින බවය. රට සම්බන්ධයෙන්ම එසේ වූවාට වැඩිම අගයක් ගන්නා කොළඹ දිස්ත්‍රික්කය සඳහා එම අගය රුපියල් 5620කි. අඩුම අගය රුපියල් 4875ක් වන මොනරාගලෙනි.

ඒ එක් පුද්ගලයෙකු සම්බන්ධයෙනි. රටේ පවුල් ඒකකයක සංඛ්‍යාව හතරකට වඩා මඳක් වැඩිය. එය හතරක් ලෙස සැලකුවත් දළ වශයෙන් රුපියල් 20,000කට වඩා අඩු ආදායම් ලබන පවුල් ඒකක දරිද්‍රතා මට්ටමෙන් පහළ ලෙස සැලකිය හැකිය. වර්තමානයේ පහළම මට්ටමේ රාජ්‍ය සේවකයෙකු පවා ඔවුන්ට ලැබෙන වැටුප් හා දීමනාවල එකතුවෙන් දරිද්‍රතා රේඛාවෙන් පහළට වැටෙන්නේ නැත. එය අඩුවැඩි වශයෙන් පෞද්ගලික අංශයේ පහළම සේවකයෙකු සම්බන්ධයෙන් පවා අදාළය. දෛනික කුලී වැඩ කරන්නන් පවා ඔවුන්ගේ ඇත්ත ආදායම මත ගණනය කළහොත් දරිද්‍රතා රේඛාවෙන් පහළට වැටෙන්නේ නැත. එසේ වූවත් අඩු ආදායම්ලාභීන්ට ලබාදෙනවා යැයි කියන ඡන්ද ලබා ගැනීමේ දේශපාලන සහනාධාරයක් බවට පත්කරගෙන සිටින සමෘද්ධි සහනාධාරය සමෘද්ධි දෙපාර්තමේන්තුවේ සංඛ්‍යාලේඛන අනුව 2021 මාර්තු වනවිට පවුල් 1,762,873ක් වෙත ලබාදෙයි. ඒ අනුව එම පිරිස දරිද්‍රතා රේඛාවට පහළින් සිටින පවුල් වශයෙන් නිල වශයෙන් කිව හැකිය. එහෙත් ප්‍රශ්නය වන්නේ සත්‍ය ලෙසම දරිද්‍රතා රේඛාවෙන් පහළ සිටින එහෙත් සමෘද්ධි සහනාධාරය නොලබන පවුල්වල දරුවන්ට මේ මගින් සිදුවන්නේ කුමක්ද යන්නය.

රටේ අධ්‍යාපනය ලබන 40 ලක්ෂයක් පමණ වන සිසු දරුවන්ගේ පවුල් තත්වය ගැන සලකා බැලීමේ දී සුරක්ෂා රක්ෂණයේ දෙමාපිය මරණයකදී ලැබෙන සිසු ආරක්ෂණ ප්‍රතිලාභය ලබාගත හැක්කේ සීමිත සුළු පිරිසකට පමණක් බව මේ අනුව පෙනී යයි.

සුරක්ෂා රක්ෂණය ආරම්භ කර එය මුලින් ශ්‍රී ලංකා රක්ෂණ සංස්ථාව යටතේ තිබී පසුව අලියාන්ස් රක්ෂණ සමාගමට ලබාදී තිබියදී නැගුණු ප්‍රධාන චෝදනාව වූයේ එම සමාගම ගිවිසගත් පරිදි රක්ෂණ ප්‍රතිලාභ සිසු දරුවන්ට නොගෙවූ බවය. ඉන්පසු එම ප්‍රතිලාභ ගෙවීම් සඳහා ශ්‍රී ලංකා රක්ෂණ සංස්ථාවටම නිල වශයෙන් නොවුනත් බාර දෙන්නට සිදුවිය. එහි වර්තමාන තත්වය වන්නේ තවදුරටත් ශ්‍රී ලංකා රක්ෂණ සංස්ථාව සුරක්ෂා රක්ෂණය සිදු කරන බව පෙනෙන්ට තිබීමය. මෙම ප්‍රතිලාභ කප්පාදුව රක්ෂණ සමාගම සිදුකළ එකක් බව ඒ අනුව කිව හැකිය. ඇත්ත තත්වය එය නොවේ. ශ්‍රී ලංකා රක්ෂණ සංස්ථාව සුරක්ෂා රක්ෂණය සම්බන්ධයෙන් මාස හයක පමණ කාලයක් තිස්සේ සිදුකරන්නේ ප්‍රතිලාභ සම්බන්ධයෙන් ලැබෙන ඉල්ලීම්වලට ගෙවීම් කිරීම පමණය. ගෙවීම් සිදුකර එම ගෙවීම්වලට අදාල මුදල් මුදල් අමාත්‍යාංශයෙන් ප්‍රතිපූර්ණය කර ගැනීමය. එම රක්ෂණය මීට පෙර සිදුවූ ආකාරයට රක්ෂණ ගණුදෙනුවක් වශයෙන් එම සමාගමට ලැබී නැත. සුරක්ෂා රක්ෂණය සම්බන්ධයෙන් ඒ අනුව වාරික ගෙවීමක් රජය කරන්නේ නැත. රජයේ රක්ෂණ සමාගම වශයෙන් ආණ්ඩුවේ ඉල්ලීම මත රක්ෂණ ප්‍රතිලාභ සඳහා ලැබෙන ඉල්ලීම් බාරගෙන ඒ සඳහා ගෙවීම් කර පසුව ප්‍රතිපූරණය කර ගැනීම පමණක් රක්ෂණ සංස්ථාව කරයි.

ඒ අනුව සුරක්ෂා රක්ෂණයේ සිසු දරු දෙමාපිය මරණයකදී දරිද්‍රතා රේඛාවෙන් පහළ පවුල්වල දරුවන්ට පමණක් එම ප්‍රතිලාභය ගෙවන බවට වූ කප්පාදුව තීරණය කර ඇත්තේ ආණ්ඩුවය. රක්ෂණ සංස්ථාව සිදුකරන්නේ ආණ්ඩුවේ එම උපදෙස් අනුව ක්‍රියාකිරීමය. ඒ අනුව මෙම සුරක්ෂා රක්ෂණ කප්පාදුව ආණ්ඩුවේ වුවමනාවකි.■