බැසිල් රාජපක්ෂ – ශ‍්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ

ශ‍්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ හා ශ‍්‍රීලනිපය සන්ධානගතවීමේ යෝජනාව ගැන ඔබේ අදහස මොකක්ද?
පොදුජන පෙරමුණ විතරක් නෙවෙයි, ඕනෑම දේශපාලන පක්ෂයක් සන්ධානගත වීම හෝ නොවීම සිද්ධවෙන්නෙ කාරණා දෙකක් පදනම් කරගෙන. එකක් තමයි ඒ සන්ධානගතවීමේදී රටට හා ජනතාවට සිද්ධවෙන යහපත. දෙවැනි එක තමයි ඒ සන්ධානගතවීමෙන් තම පක්ෂයට යම්කිසි විදියක වාසියක් වෙනවාද කියන එක. ඕනෑම සන්ධානයකදී සිද්ධවෙන්නෙ ඒක. ඒ අනුව ශ‍්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ ඉදිරියේදී ඊට අවශ්‍ය පියවරවල් ගන්නවා. ඊට අමතරව මට කියන්න තියෙන්නෙ ශ‍්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ තනි පක්ෂයක් පමණක්ම නොවන බව. පහුගිය මැතිවරණයේදී අපි සන්ධානයක් විදියට තමයි ඉදිරිපත් වුණේ. ලංකා සමසමාජ පක්ෂය, ශ‍්‍රී ලංකාවේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂය වගේ පක්ෂ විස්සකට වැඩි ප‍්‍රමාණයක් එක්ක අපි ගණුදෙනු කලා. මේක පෙරමුණක්. ඒ නිසා අපට සන්ධානගත වීම අලූත් දෙයක් නෙවෙයි. සන්ධානයකට අපි පක්ෂයක් හැටියට සූදානම්.
ඩලස් අලහපෙරුමගේ ප‍්‍රධානත්වයෙන් පොදුජන පෙරමුණ පැත්තෙන් කමිටුවත් පත්කරලා තිබුණා. ඒ නව සන්ධානය ඇතිකරගැනීමේ කොන්දේසි ගැන කතාකරන්නට. ඒත් දැන් ශ‍්‍රීලනිපය පැත්තෙන් පොදුජන පෙරමුණට වැඩි බලතල ලැබෙන සන්ධානයකට එකඟ නැහැ නේද?
ඩලස් අලහපෙරුම මැතිතුමාගේ කමිටුව පත්කළේ ඔය කාරණා විසඳන්නට. ඒක පත්කළේ ශ‍්‍රීලනිපය අප හා එක්වෙන්න කලින්. ඒත් ඒ අවස්ථාවට වඩා වෙනස් තත්වයක් දැන් ඇතිවෙලා තියෙනවා. ශ‍්‍රීලනිපය ඇවිත් තියෙනවා. ඒක තමයි ඔබ කියන්නෙ. ඒකත් එක්ක ගණුදෙනු කරන්නෙ කොහොමද කියන එකයි ප‍්‍රශ්ණය. මම කලින් කිව්වා වගේ සන්ධානගතවීමකදී හැම පක්ෂයක්ම තමන්ගෙ කොටස වෙනුවෙන් පෙනී සිටිනවා.


සන්ධානයේ විධායක කමිටුවේ සාමාජිකයන් සන්ධානයේ සභාපතිධූරය, ලේකම්ධූරය පොදුජන පෙරමුණ පැත්තට ඕනෑ බව ඔබේ පැත්තෙන් යෝජනා කරනවා නේද?
ශ‍්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ කෙනෙක් හැටියට අපේ පාක්ෂිකයන්ගෙ ඉල්ලීම බොහෝදුරට ඔබ දැන් කීව ඉල්ලීමට සමාන බව කියන්න ඕනෑ. පසුගිය සතියේ අනිද්දා පුවත්පතටත් ඩලස් අලහපෙරුම මැතිතුමා විසින් මේ ගැන කියා තිබුණ හැටි මම දැක්කා. මම පාක්ෂිකයෙක් හැටියට පොදුජන පෙරමුණේ ඒ ඉල්ලීම්වල ඉන්නවා. ඒත් පෞද්ගලිකව මම කියන්නෙ තවමත් අවසාන එකඟතා ඇවිත් නැති හින්දා, ඒ කාරණා ගැන විවෘතව ඉඳීම තමයි සුදුසු.


නව සන්ධානයක් ඇති කරගැනීම ගැන කතාකරන්නට මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේනගේ නිවසේ තිබුණු සාකච්ඡුාවට ඔබ ආවේ නැත්තේ මේ සාකච්ඡුාව මඟහරින්න ඕනෑ නිසාද?
සහභාගී නොවෙන්නට හේතු ගොඩක් තියෙනවා. එකක් තමයි පෞද්ගලිකව ඒ කිව්ව වෙලාවෙ එන්න නොහැකි වීම. මම ඊට කලින් දාගත්තු වැඩ තිබුණා. අනෙක, අපේ පක්ෂය නියෝජනය කරමින් යනවානම්, පක්ෂයේ යම් ස්ථාවර තියෙනවා. ඒවා මම ප‍්‍රසිද්ධියේ කිවයුතු නැහැ. සුදුසු අවස්ථාවලදී අපි ඒවා කියලා තියෙනවා. යම් සාකච්ඡුාවක් මොන විදියට ආරම්භ විය යුතුද, නැද්ද කියලා. කොහොම වුණත් මේ සාකච්ඡුාවට බාධාවක් වෙන හින්දා, අපි පක්ෂය හැටියට සිටින ස්ථාවරය අදාල තැන්වලට පමණක් දැන්වීමට සීමා වුණා.


මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වුණත්, පොදුජන පෙරමුණෙන් වෙනත් අපේක්ෂකයෙක් ඉදිරිපත් කරනවාද?
සන්ධානගත නොවුණොත්නෙ එහෙම වෙන්නෙ. එතකොට අපට බැඳීමක් නැහැනෙ. ගිය පළාත් පාලන ඡුන්දයේදී වගේ අනිවාර්යයෙන්ම වෙනම ඉදිරිපත් වෙයි. ඒත් එහෙම වෙන්නෙ සන්ධානගතවීම සිද්ධ නොවුණොත් තමයි. වැහි වැස්සොත් ගඟ ගලයි වගේ දෙයක් ඕක.
මහින්ද රාජපක්ෂගේ සහයෝගයෙන් මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වුණොත්,

බැසිල් රාජපක්ෂ වෙනම මැතිවරණයට එන බව ප‍්‍රචාරයක් ගියා. ඒ ගැන ඔබේ ප‍්‍රතිචාරය මොකක්ද?
තීන්දුව ගන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමා. එතුමා ඔයවගේ දේශපාලන තීන්දුවලදී පාක්ෂිකයන්ගේ මතයට ඇහුම්කන් දීපු නායකයෙක්. සුදුසු වෙලාවට සුදුසු අපේක්ෂකයාව නම් කිරීමේ බලය අපි මහින්ද රාජපක්ෂට දීලා තියෙනවා. ඒක වුණේ අපි ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ හිටපු කාලයේදී. ඒ ස්ථාවරයේ අපි දිගටම ඉන්නවා. අපට දැඩි විශ්වාසයක් තියෙනවා එතුමා හරි තීන්දුව ගනීවි කියලා. අපට කිසිම සැකයක් නැහැ එතුමා වැරදි තීන්දුව ගනීවිදෝ කියලා.
මීළඟ ජනාධිපතිවරණයට පොදුජන පෙරමුණේ අපේක්ෂකයෙක්වම ඕනෑ බව කියන්නෙ ඇයි?
පළාත් පාලන මැතිවරණයට පොහොට්ටුවෙන් වෙනත් පක්ෂවල අයත් ඉදිරිපත් වුණා. නගරාධිපතිවරුත් ඉන්නවා. අපි සටන් කරන්නෙ පොහොට්ටුව ලකුණෙන් මීළඟ අපේක්ෂකයාව ගේන්නයි.
ඒ කියන්නෙ, පොහොට්ටුවේ සාමාජිකත්වය නොතිබුණාට කමක් නැද්ද?


අපි කැමතියි අපේ සාමාජිකයෙක් එනවානම්. ඕනෑම පක්ෂයක කෙනෙක් ඒකට කැමතියිනෙ.
උදය ගම්මන්පිළ මන්ත‍්‍රීවරයා කියා තිබුණා පොදුජන පෙරමුණේ ජනාධීපතිවරණ අපේක්ෂකයෙක් ගැන ඔබ කී කතාව, ඔබ මීළඟ ජනාධිපතිවරණ අපේක්ෂකයා ලෙස ඉදිරිපත්වීමේ වුවමනාවෙන් කළ එකක් කියලා. ඊට අමතරව පොදුජන පෙරමුණ පාර්ශ්වය ඉලක්ක වෙන විදියේ දැඩි විවේචන එල්ලකරලා තිබුණා…
ඒ වගේ කට්ටියට උත්තර දෙන එකත් වැඩක් නැහැ. මම ඒ දිහා බොහොම උපේක්ෂාවෙන් බලන්නෙ. මට බැන්නාට කමක් නැහැ. ඒත් පොහොට්ටුවට බැණලා පොහොට්ටුවේ ඡන්දදායකයන්ගෙ මනාප නම් බලාපොරොත්තු වෙන්න එපා කියලා තමයි මට කියන්න තියෙන්නෙ.
ජනාධිපතිවරයාව මීළඟ ජනාධිපතිවරණ අපේක්ෂකයා විදියට තෝරාගැනීම ගැන ඔබේ අදහස මොකක්ද?
වැඩි දෙනෙක් එහෙම දෙයක් ගැන හිතන්නෙවත් නැහැ. තව මාස තුන හතරකින් මොනවා හිතයිද කියලා මම දන්නෙ නැහැ. ඒත් මේ මොහොතේනම් පාක්ෂිකයො එහෙම අදහසක නැහැ. කොහොම වුණත් ජනප‍්‍රිය සහ ජයග‍්‍රාහී අපේක්ෂකයෙක්ව තමයි අපි දාන්නෙ.
වාසුදේව නානායක්කාර මන්ත‍්‍රීවරයා විසින් කියා තිබුණා. ඔබ සුදුසු තිරය පිටිපස්සේ කළමණාකරණ වැඩවලට පමණක් බව..
මම කුස්සියේ වැඩ කරන්න ඕනෑ කෙනෙක් කියලා කිව්වාලූ. මට දෛවයෙන් තියෙන්නෙ කුස්සිය නෙවෙයි කක්කුස්සිය වුණත් මම ඒක බාරගන්නවා. ඒත් අද වහල් යුගය ඉවරයි. යම්කිසි කෙනෙකුගේ සේවය ගන්නවානම්, ඒ පුද්ගලයාගේ සහයෝගය මත තමයි ඒ සේවය ලබාගන්න ඕනෑ. වැඩවසම් ක‍්‍රමයට අනුව අහවල් සීමාවේ ඉන්න කියලා කියන්න බැහැ. මට පැවරෙන කාර්යය මම කරනවා. ඒත් ඒක වැඩවසම් ක‍්‍රමයට යනවානම්, ඒක හරියන්නෙ නැහැ. මම හිතුවෙ වැඩවසම් යුගය ඉවරයි කියලා. මම අද පක්ෂයේ සාමාජිකයෙක් විතරයි. තනතුරක්වත් අරගෙන නැහැ. ඒත් මට මහජන ප‍්‍රසාදයක් නැති බව පිළිගන්නෙ නැහැ. අදත් මට ලොකු විශ්වාසයක් තියෙනවා මම උතුරු නැගෙනහිරට ගිහින් ඡුන්දය ඉල්ලූවත්, අපේ පැත්තෙ ඕනෑම අපේක්ෂකයෙකුට වැඩිය මට ඡුන්ද ගන්න පුළුවන් කියලා. ඒත් මම ඒවා අභියෝග විදියට ඉදිරිපත් කරන්නෙ නැහැ. මගේ කුස්සියේ වැඩ ගැන ප‍්‍රශංසාවක් විදියට මම ඒ ප‍්‍රකාශය සලකනවා.
මේ කාලසීමාවේදීම ඇමෙරිකානු ජනාධිපතිවරණයේ කටයුතු ආරම්භවෙලා තියෙනවා. එහේ නම් මේ වගේ කවුරුත් අපේක්ෂකත්වය බලාපොරොත්තුවෙන් හොරගල් අහුලන්නෙ නැහැ. දැනටමත් ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වෙන්න බලාපොරොත්තු වෙන අය ඒ බව ප‍්‍රකාශ කරන්නට පටන් අරන්..
මම කියන්නේත් ජනාධිපතිවරණ ධූරය කියන එකේ පොඩි වෙනස්කම් කිහිපයක් වුණාට, ඒක කණ්ඩායමකට හෝ පක්ෂයකට දෙන බලයක් නෙවෙයි. ඒක පුද්ගලයෙකුට බලය දීමක්. ඒ පුද්ගලයා ගැන හොඳට හදාරන්නට ඡුන්දදායකයාට අවස්ථාවක් ලැබිය යුතුයි. ඡුන්දදායකයාට අඩු තරමේ අවුරුද්දක් තිස්සේවත් අපේක්ෂකයාව අධ්‍යනය කරන්න අවස්ථාව ලැබෙන්න ඕනෑ. ඇමෙරිකාවෙ එහෙමයි. ජනාධිපතිවරණයට එන්න කැමති අය විවාදවලට සහභාගී වෙන්න ඕනෑ. ඡුන්දදායකයන්ගෙ ජනප‍්‍රියත්වය ගැන බලන්න ඕනෑ. මම කියන්නෙ ජනාධිපතිවරණයේදී විතරක් නෙවෙයි, කොට්ඨාශයක අපේක්ෂකයාව නම් කරද්දී වුණත් පක්ෂ නායකයන්ගෙ ඒකාධිපතිවාදය නැති කරන්න ඕනෑ. මොකද ඡුන්දදායකයන්ට කිසිම අවස්ථාවක් නැහැ, පක්ෂයකින් වැරදි අපේක්ෂකයෙක්ව නම් කළොත් ඒකට විරුද්ධ වෙන්නට. ඒ නිසා වැරදි පුද්ගලයෙක් නම් කරන්න ඉස්සෙල්ලා, ඡුන්දදායකයන්ට අවස්ථාවක් දෙන්න ඕනෑ. මම හිතන්නෙ අපේක්ෂකයන් කලින් ඉදිරිපත් වෙලා.


ඔබේ සහෝදරයා වන ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතා නම් තමන් ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත්වීමට කැමති බව වක‍්‍රාකාරව ප‍්‍රකාශ කරලා තියෙනවා..
එසේ ප‍්‍රකාශ කිරීම මම අගය කරනවා. ඒක යම් විවාදයකට ලක්වෙනවා. ඒත් තීන්දුව ගන්නෙ අන්තිමේදීනෙ. තීන්දුව ගන්නෙ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා. අපි මහින්ද රාජපක්ෂගෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ ඔහු හොඳ තීන්දුවක් ගනීවි කියලා. අපේක්ෂකයාව සුදුසු වෙලාවේදී නම් කරයි කියලාත් මම බලාපොරොත්තු වෙනවා.


ඔබව නම් කළොත්?
මාව අපේක්ෂකයා විදියට යෝජනා කරන්නෙ නැහැ. එහෙම කළත්, මම ගෞරවණීය විදියට ප‍්‍රතික්ෂේප කරනවා. මොකද මට ඒ කාර්යය කරන්න බලාපොරොත්තුවක් නැහැ. මට ඊට වඩා වෙනස් කාර්යභාරයක් කරන්න තියෙනවා. තැනට සුදුස්සාව නම් කරන්න ඕනෑ. මම වෙන නමක් යෝජනා කරන්නෙත් නැහැ.


ගෝඨාභය රාජපක්ෂ මහතාව ප‍්‍රසිද්ධ වෙලා තියෙන්නෙ මිලිටරිමය නායකයෙක් විදියටයි. මිලිටරිමය අදහස් දේශපාලන නායකයෙක්ට ගැලපේවි කියලා ඔබ හිතනවාද?
ඔහු ගැන ජනතාවගේ අදහස මොකක්ද කියලා විමසන එක තමයි වඩා සුදුසු. මම ඒ ගැන කතාකරන්න කැමති නැහැ.මගේ පැත්තෙන් ගත්තොත්, මම විශ්වාස කරනවා අපේ ආණ්ඩුවේ අඩුපාඩු නිසා තමයි අපව පරාජය කළේ. අපේ ආණ්ඩුවේ හොඳ ලක්ෂණ ගොඩක් තියෙන්න පුළුවන්. ඒත් වැරදි පොඞ්ඩක් හරි තිබුණ නිසානෙ ජනතාව අපව පැරැුද්දුවේ. මේවා අපේ අතපසුවීම් වෙන්න පුලූවන්. ඒත් ඒක නිවැරදි කරගන්න ඕනෑ. පක්ෂයක් හැටියට මම නම් හිතන්නෙ අපි අළුත්ම ඇරඹුමක් ගැන හිතන්න ඕනෑ. පක්ෂයෙ අයට අපි කියන්නෙ වෙනස්ව හිතන්නට බියවෙන්න එපා කියලා. ඒ වගේම වැඩි දෙනාට වඩා හැම දෙනාම ගැන හිතන්න කියලා. උදාහරණයක් විදියට අපි වැඩි දෙනෙක්ට විදුලිය සැපයුවා. ඒත් හැමදෙනාටම විදුලිය සපයන්න ඕනෑ. ජනතාව වැඩි දෙනෙකුගේ ප‍්‍රශ්ණ විසඳනවා නෙවෙයි, හැමදෙනෙකුගේම ප‍්‍රශ්ණ විසඳන්න ඕනෑ.


බහුතරය ගැනම හිතන්නෙ නැතිව සුළුතරය ගැනත් හිතන්න කියලාද?


මම කියන්නෙ එහෙම කතාවක් තමයි. ඒත් මේ වචන පාවිච්චි කරද්දී සමහර අය වෙන විදියකට තේරුම් ගන්නවා. අනිද්දා පුවත්පත සමඟ කලින් සාකච්ඡුාවකදී මම කියපු දේවල් ගැනත් සමහර අය වැරදි අවබෝධයක් අරගෙන තියෙනවා.


සුළුතරය හා බහුතරය කියන වචන දෙක ජාතීන්ට ආදේශ කරගන්නවාද?


ඔව්. මෙහෙම කියමු. වැඩි දෙනෙකුගේ කැමැත්ත විතරක් නෙවෙයි, සැමදෙනාගේම කැමැත්ත තියෙන ආණ්ඩුවක් අපි බිහිකරන්න ඕනෑ.
ඇත්තටම ඔබ නියෝජනය කරන කඳවුරේ ගොඩක් නායකයන් පුද්ගලයන්ගේ අයිතිවාසිකම් ගැන සැලකිල්ලක් දක්වන්නෙ අඩුවෙන්. ඒවා ගැන කතාකරන්නෙ අඩුවෙන්. මීට කලින් පුද්ගල අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් මහින්ද රාජපක්ෂ ජිනීවා දක්වා ගියත්, අද පුද්ගල අයිතිවාසිකම් අමතක වෙලා…
මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිතුමාගේ ආභාෂය තමයි මටත් වැඩිපුරම තියෙන්නෙ. පුද්ගලික අයිතිවාසිකම් ගැන පක්ෂයත්, මමත් මහින්ද රාජපක්ෂත් පුද්ගල අයිතිවාසිකම් ගැන ගොඩක් සැලකිලිමත් වෙනවා. ඒත් ඒකෙන් කියැවෙන්නෙ නැහැ හැමෝම ඒකට එකඟයි කියලා. ඒත් අපි ඉන්නෙ පුද්ගලික අයිතිවාසිකම් ගැන ලොකු අවධානයක් යොමු කරන්න ඕනෑය කියන මතවාදයේ.
මගේ තවත් අදහසක් තියෙනවා. සාමාන්‍ය මිනිස්සුන්ගෙ ජීවිතවලට රාජ්‍යය මැදිහත්වීම වැඩියි. කකුස්සියක් හැදුවත් ලයිසන් එකක් ගන්න එක ටිකක් අමාරුයි. මම ජීවත් වුණ රටවල් දෙකෙන්, ඇමෙරිකාව දිහා බැලූවාම හරිම වෙනස්. එහේ රජය කොහේද කියලා කල්පනා කරනවා. දැන් පහුගිය කාලයේදී ඇමෙරිකානු රජය අක‍්‍රීය වුණා. එහේ කෞතුකාගාර වගේ ආයතන විතරයි වැහුණේ. සාමාන්‍ය මිනිස්සුන්ට කිසිම බලපෑමක් වුණේ නැහැ. ලංකාවේ ආණ්ඩුව අක‍්‍රිය වුණානම් ඔක්කෝම ඉවරයි. මෙහේ රජය නැතිවුණොත්, කිසිම දෙයක් නැහැ. පත්තරයක් පටන්ගත්තත් රජයේ ආයතන කිහිපයකින්ම අවසර ගන්න ඕනෑ. වෙන ක‍්‍රමයකට බැරිනම්, රජයේ දැන්වීම්වලින් හරි පත්තරයක් පාලනය කරනවා. විද්‍යුත් මාධ්‍යවලට හදාගෙන තියෙනවා න්‍යායකුත්. සංඛ්‍යාත අයිති ජනතාවට, ජනතාව කියන්නෙ රජය, ඒ නිසා රජයට සංඛ්‍යාත අයිතියි කියලා. මේ තත්වය වෙනස් වෙන්න ඕනෑ.