යුද්ධය අවසාන වී වසර දහයක් ගෙවී ගොස්ය. ඒත් රජය විසින් අල්ලාගත් ඉඩම්වලින් සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයත් තවමත් ජනතාවට නිදහස් කර නැත.
රජය විසින් අත්පත් කරගෙන සිටින හමුදා ඉඩම් 2018 දෙසැම්බර් 31 වෙද්දී නිදහස් කරන බව ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන හා යුධ හමුදාපති මහේෂ් සේනානායක විසින් කියද්දී අපි එක් කාරණයක් හොඳින් දැන සිටියෙමු. එම ප්‍රකාශය කිසිසේත්ම යථාර්ථයක් නොවනු ඇති බවය. 2018 දෙසැම්බර් 31 වැනිදා ගෙවී ගියේය. ඉඩම් අහිමි ජනතාවගේ අරගලය තවමත් අවසන් නැත.
යාපනයේ වසර විස්සක් තිස්සේ හමුදාව අත්පත් කරගෙන තිබුණු ඉඩම් විශාල ප්‍රමාණයක් වත්මන් ආණ්ඩුව යටතේ නිදහස් වුණ බව ඇත්තය. වන්නියේද ඉඩම් බොහොමයක් නිදහස් විය. එහෙත් කිලිනොච්චි, මුලතිව් ආදී ප්‍රදේශවල කිසිදා නිදහස් නොකරනු ඇතැයි සිතිය හැකි ඉඩම් බොහෝය. හමුදා කඳවුරු පවත්වාගෙන යන ඉඩම් බොහොමයක් නිදහස් නොකරනු ඇත. අනෙක් අතට යාපනයේ වුව තල්සෙවණ හෝටලය, හමුදා නිලධාරීන්ගේ දැවැන්ත බංගලා ආදිය වෙනුවෙන් පාවිච්චි කරන ඉඩම් කිසිදා නිදහස් නොකරනු ඇත.
උතුරේ ඉඩම් ඉල්ලා අරගල කරන මිනිසුන් අතර අපි නිතර සැරිසරා ඇත්තෙමු. කන්කසන්තුරේට ගිය වාර ගණනාවකි. ඊට අමතරව අපි කිහිප වතාවක්ම මුලතිව්හි කේපපාපිලව් ගම්මානයටත් ගියෙමු. ඉඩම් දෙස බලමින් හූල්ලන බොහෝදෙනෙකු සිටියද, කේප්පාපිලව් ජනතාව ඉඩම් ඉල්ලා අඛණ්ඩ අරගලයක යෙදෙති.
‘ජනාධිපතිතුමනි, ඔබේ පොරොන්දුව ඉටු කරන්නේ නැද්ද?’ කේප්පාපිලව් ගම්මානයේ ඉඩම් ඉල්ලන පුරවැසියෝ අදත් අසන්නේ ඒ අරගලය නිසාය. ජනවාරි 22 වැනිදා කේප්පාපිලව් ගම්වාසීන් කොළඹට පැමිණ මාධ්‍ය ඉදිරියේ තම ප්‍රශ්නය කියා තිබුණි. ජනවාරි 25 වැනිදා කේප්පාපිලව්හි ඉඩම් අයිතිය ඉල්ලා උද්ඝෝෂණයක නිරත වී තිබුණි.
කේප්පාපිලව් ප්‍රදේශයේ ගම්මාන කිහිපයක ඉඩම් යුධ හමුදාවේ කඳවුරක් සඳහා අත්පත් කරගෙන තිබුණි. එම ජනතාවට හිමි ඉඩම් වෙනුවට කුඩා ඉඩම් සහිත නව ගම්මානයක් සකස් කර තිබුණි. එහෙත් සාමාන්‍ය ජනතාව තමන්ට හිමි ඉඩම් ඉල්ලා උද්ඝෝෂණ ආරම්භ කර තිබුණි. තමන්ට හිමි ඉඩම්වල ඇති පහසුකම් අලු‍තෙන් ලබාදුන් ඉඩම්වල නොතිබීම ඇතුළු හේතු රැසක් ඔවුනට තිබුණි.
‘අපේ ඉඩම්වල ඔයාලා ඉන්නවා වගේ ඔයාලාගේ ඉඩම්වල අපි ඇවිත් පදිංචි වෙලා හිටියොත් ඔයාලා අපි වගේ මෙච්චර දවසක් ඉවසගෙන ඉන්නවාද? ටිකක් කල්පනා කරලා බලන්න. ඒ නිසා කරුණාකරලා අපේ ඉඩම්වලට විසදුමක් අපිට ලබා දෙන්න. කොච්චර කාලයක් අපිව ඔයාලා රැවැට්ටුවාද? අපි ඔයාලාට බොරු කිව්වේ නැහැ. ඔයාලාව රැවැට්ටුවේ නැහැ. අපි මේ අරගල කරන්නේ අපේ ඉඩම් ඉල්ලලා. අපි මේ අව් කාෂ්ටකේ හිටගෙන ඉන්නේ අපේ ඉඩම් ඉල්ලලා. ඒ නිසා කරුණාකරලා අපිට මේකට විසඳුමක් ලබා දෙන්න. විසදුමක් ලැබුණේ නැත්නම් අපි කන්න ,බොන්න නැතිව හරි අපි මෙතනම ඉන්නවා.’ ජනවාරි 25 වැනිදා උද්ඝෝෂණයට සහභාගී වූ කාන්තාවක් සිංහල භාෂාවෙන් එසේ ඉල්ලා තිබුණි.
කේප්පාපිලව් ජනතාව 2009 වසරේ සිට තම ඉඩම් ඉල්ලමින් අරගලය කරමින් සිටියි. 2017 වර්ෂයේ ජනවාරි මස කේප්පාපිලව්හි ගම්වාසීන් විසින් හමුදා කඳවුර ඉදිරිපිට අඛණ්ඩ සත්‍යග්‍රහයක් ආරම්භ කර තිබුණි. මේ විරෝධතාවයන් හේතුවෙන් ඉඩම් වලින් කොටසක් නිදහස් කර තිබුණි.
2018 දෙසැම්බර් 31 වන දින ආරක්ෂ අමාත්‍යාංශය යටතේ ඇති උතුරේ ජනතාවගේ සියළුම ඉඩම් නිදහස් කරන බවට ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා පොරොන්දු වී තිබුණේ ඉන් පසුවය. අඛණ්ඩ සත්‍යග්‍රහය ඒ වනවිට නැවතී තිබුණි. එහෙත් අදාළ දිනට ජනාධිපතිවරයා උතුරේ ජනතාවගේ ඉල්ලීම් ඉටු කර තිබුණේ නැත.
ජනාධිපතිවරයාගේ පොරොන්දු කඩකිරීමට විරෝධය දක්වමින් කේප්පාපිලව් ජනතාව විසින් 2019 වර්ෂයේ ජනවාරි 26 වන දින සිට හමුදා කදවුරට ඇතුල් වීමට ඇති දොරටුව අභියස අඛණ්ඩ උපවාසයක් ආරම්භ කරන ලදී.
තවමත් ඉඩම් අහිමි පවුල් 140 ක් පමණ කේප්පාපිලවුහි සිටියි. ඔවුන්ගේ ඉඩම්වල හමුදා කඳවුර පිහිටා තිබෙන නිසා, ඉඩම් කිසිදා නොලැබෙනු ඇතිදැයි ප්‍රදේශවාසීන් සැකයෙනි. උපවාසයේ නිරත වී සිටින වැසියන්ගෙන් බහුතරයක් රුකියාව වශයෙන් සිදු කරන්නේ මුහුදු යෑමය. කලපුව ඇත්තේ හමුදා කදවුර පිටුපසය. එම ජනතාව කලපුවට යා යුත්තේ හමුදා කදවුර පිහිටා තිබෙන ප්‍රදේශය මැදින්ය. ඉඩම් හිමියන් ඉල්ලා සිටින්නේ හමුදා කදවුර එම ස්ථානයෙන් ඉවත් කර තම ඉඩම් තමන්ට ලබා දෙන ලෙසටය.
මෙම විරෝධතාවයන් ලංකාවේ ජනප්‍රිය මාධ්‍යවලට පෙනෙන්නේ නැත. හිරු ටිවී ආයතනයේ වැඩසහන් ඉදිරිපත් කරන්නෙකු වන රංගන ද සිල්වා, දෙරණ ටී.වී. ආයතනයේ වැඩසටහන් ඉදිරිපත් කරන්නෙකු වන සංඛ අමරජිත් වැනි අය දැන් නිතර උසුරුවන්නට පටන්ගෙන ඇති වචන පෙළක් ඇත. ඒ උතුරේ හමුදාව ඉවත් නොකරන ලෙස ඉල්ලා ජනතාව උද්ඝෝෂණය කරන්නට පටන්ගෙන ඇති බවය. මේ අදහස දකුණට මේ වෙද්දීත් තදින්ම කාන්දු වී ඇත. සංඛ, රංගන ඇතුළු දකුණේ මුද්‍රිත හා විද්‍යුත් මාධ්‍ය බොහොමයක් මේ අදහස ප්‍රචාරය කරමින් සිටියි.
උතුරට බලපෑ ගංවතුර තත්වයේදී හමුදාව උතුරට මොනතරම් වැදගත් වීදැයි සමහරුන් පෙන්වන්නට පටන්ගෙන ඇත. එවැනි අය කේප්පාපිලව්හි ඉඩම් හිමියන්ගේ අරගලයට ඇහුම්කන් දෙන්නේ නැත.
කේප්පාපිලව් මෙන්ම තවත් ස්ථාන බොහොමයක ඉඩම් අහිමිව සිටියද, හමුදාවට එරෙහිව ඉල්ලීම් කිරිමට බියෙන් සිටින උතුරේ ඉඩම් හිමියන් දහස් ගණනකගෙ හඬට ඇහුම්කන් දෙන්නේ නැත. උතුරේ ජනතාවගේ හඬ විකෘති කොට, තමන්ට කැමති හඬක් ඔවුන් වෙනුවෙන් නිර්මාණය කර දී ඇත.■