■ පවිත්‍රා රූපසිංහ

කොවිඩ් ව්‍යාප්තියේ දෙවන රැල්ල ආරම්භ වන්නේ ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයෙන්. දැන් කොවිඩ් රටේ සමාජ ව්‍යාප්තියක් දක්වා ප්‍රසාරණය වෙලා තිබෙන බව කියනවා. ඒ පිළිබඳව ඔබගේ අදහස කුමක්ද?
කොවිඩ් වෛරසය පැතිරෙන්නේ කෙනෙකුගෙන්, තවත් කෙනෙකුට. එය පුද්ගලානුබද්ධව ව්‍යාප්ත වන වෛරස් රෝගයක් කියල හඳුනාගන්න පුළුවන්. පවතින රජය අපොහොසත් වෙලා තිබෙනවා මෙම වෛරසයේ ව්‍යාප්තිය වළක්වා ගන්න. විදෙස් රටවල්වලින් පැමිණෙන පුද්ගලයින් තෝරා බේරා ගෙන විධිමත් නිරෝධායන ක්‍රමයකට යොමු කිරීමට නොහැකි වීම තුළ, පළමුවෙන් නොසැලිකිලිමත්කම නිසාම මෙම වෛරසය රට තුළ කිසියම් අවස්ථාවකදී ඇතුළු වුණා. වෛරසය පැතිරීයාම වැළැක්වීමට පළමුව ආසාදිතයින් හඳුනාගත යුතු වෙනවා. ඔවුන් හඳුනා ගැනීමටනම් පීසීආර් පරීක්ෂණ අඛණ්ඩවම සිදු කළ යුතුයි. වෛරසය ව්‍යාප්තිය ආරම්භ වෙද්දී අපි ආණ්ඩුවට දිගින් දිගටම කිව්වා රැන්ඩම් පීසීආර් පරීක්ෂණ සිදු කරන්න කියලා. මිනුවන්ගොඩ, පෑළියගොඩ ආශ්‍රිතව කොවිඩ් පොකුරු නිර්මාණය වෙද්දී අප කිව්වා ආණ්ඩුවට පීසීආර් පරීක්ෂණ සිදු කිරීම වැඩි කරන්න කියලා. ඊළඟට අපි ඉල්ලීම් කළා, සිදු කරන පීසීආර් පරීක්ෂණවල ප්‍රථිඵල හැකි ඉක්මනින් පුද්ගලයින්ට ලබාදෙන්න කියලා. ඒත් අදත් සෞඛ්‍ය ක්ෂේත්‍රයේ සමහරුන් කියමින් තියෙන්නේ, මේ වන විටත් පීසීආර් සාම්පල රසායනාගාරවල ගොඩගැහිලා කියලයි. සමහර සාම්පල කල් ඉකුත්වෙලා කියලා කියනවා. මේ තත්ත්වය තුළ ආසාදිතයකු සිටී නම් ඔහු හෝ ඇය රෝග වාහකයෙක් හැටියට මේ කාලය තුළ රෝගය බොහෝ පිරිසකට බෝ කරනවා. මේ තත්ත්වය දිගින් දිගටම පැවතීම නිසා දැන් වෛරසයේ සමාජ ව්‍යාප්තියක් දක්වා ගමන් කර තිබෙනවා.
ඊළඟට පසුගිය කාලයේ අපගේ ඉල්ලීම වුණේ හැකි ඉක්මනින් එන්නතක් පිළිබඳ අවධානය යොමු කරන ලෙසයි. ආණ්ඩුව කළේ කුමක්ද? එන්නතක් සඳහා කැපවිය යුතු කාලය වෙනත් රටවලින් ණය ඉල්ලමින් සල්ලි හොයමින් ගෙවා දැමුවා. පසුගිය වකවානුවේ රටේ සිදු වුණු සීනි වංචාවෙන් ඒ ගසා කෑමෙන් රුපියල් බිලියන 10ක් රටට පාඩු වුණා. ඒ මුදල්වලින් රටේ ජනතාවට එන්නත ලබා දෙන්න තිබුණා. අනෙක් අතට මහ බැංකු බැඳුම්කර වංචාව පිළිබඳ අවධානය යොමු කරනවා කිව්වා. එහෙම කළාද? ඒ හරහාත් රුපියල් බිලියන 10ක් පිළිබඳ සාකච්ඡා වුණා. ඒ මුදල් එන්නතක් වෙනුවෙන් යොදවන්න තිබුණා. ඒත් අවසානයේ ආණ්ඩුව කරපු දෙයක් නැහැ. ඉන්දියාවෙන් එන්නත් ලක්ෂ පහක් පරිත්‍යාගයක් විදියට රටට ලැබුණා. පුද්ගලයින් දෙලක්ෂ පනස්දහසකට එන්නත් කිරීමෙන් වසංගතය පළවා හරින්න බැහැ. මම කියන්නේ අද ආණ්ඩුව රටේ කොවිඩ් මර්දනය අසමත් වෙලා තියෙනවා කියලයි. දැන් කොවිඩ් සමාජ ව්‍යාප්තියක් සිදුවනවා. මහජන සෞඛ්‍ය පරීක්ෂකවරු ඇතුළු තවත් ක්ෂේත්‍රයේ නිලධාරීන් කියනවා රටේ වෛරසයේ සමාජ ව්‍යාප්තියක් සිදු වන බව. ඔවුන් කියන දේ අප පිළිගත යුතුයි.

ස්වභාවික පරිසරයත් තර්ජනයකට හසුවෙලාද?
මේ රජය බලයට ඇවිත් පළමුවෙන්ම පරිසරය වෙනුවෙන් එක දෙයක් කළා. ඒ තමයි වැලි පර්මිට් සහ පස් පර්මිට් ලබා දීම අහෝසි කිරීම. සාමාන්‍යයෙන් වැලි සහ පස් කියන පරිසර සංවේදී දේවල් කැණීම්වලදී පළමුව ඒ පිළිබඳ වගකිව යුත්තත්ගෙන් අවසර ලබාගත යුතුයි. ඒත් මේ ආණ්ඩුව පළමුවෙන්ම එය අහෝසි කරලා හිතුමතේ වැලි, පස් කපන්න පිළිවන් බවට සහතිකය දුන්නා. අපේ රටේ ඉතිහාසයේ කවදාකවත් ආණ්ඩුවක් මේ විදියට කටයුතු කළේ නැහැ. පුත්තලමේ තිබෙන ලෝකයම පිළිගත් තෙත් බිම් කලාපවල, රජයේ සිටින ඇමතිවරයකුගේ සොහොයුරෙක් මැදිහත්වීමෙන් විශාල විනාශයක් කළා. ඒ ප්‍රදේශයේ ඔහු හිතුමතේට ශාක, කඩොලාන විනාශ කරමින් කටයුතු කරද්දී, ආණ්ඩුව කළේ කුමක්ද? ඒ ඇමතිවරයාගේ සොයුරාට එරෙහිව නීතිය ක්‍රියාත්මක කරනවා කිව්වාට අත්අඩංගුවට පත් කරනවා කිව්වාට, සිදු වුණු හානිය පිළිබඳ තක්සේරුවක් තවමත් නැහැ, හානිපූර්ණයක් නැහැ.
අනෙක් අතට සිංහරාජය ආශ්‍රිතව සිදුවුණු සංහාරය අපි මෙහිදී මතක් කළ යුතුයි. අනෙක් ආසන්නතම සිද්ධිය තමයි ගම්පහ අධිවේගී මාර්ගය අසබඩ තිබෙන ලෝකයේ දුර්ලභම ශාකයක් වශයෙන් හඳුනාගෙන ඇති කෘඩියා සිලනිකා ශාකය ඉවත් කරන්නට කටයුතු කිරීම. දේවානි කියන රාජ්‍ය නිලධාරිනිය මැදිහත්වෙලා එය බේරා ගන්නට උත්සාහ කරනවා. තවත් පරිසරය ගැන කතා කරද්දී වැදගත්ම දේ තමයි මේ ආණ්ඩුව ඌරුවලිගේ ඇත්තන්ටත් තමන්ගේ ගම්බිම් බේරගන්න උසාවි යන තැනට පත් කර තිබෙනවා කියන කාරණය. මේ ආණ්ඩුව බලයට අවේ විල්පත්තු වනාන්තරය බේරා ගන්නවා කියලයි. නැත්නම් විල්පත්තු කැළෑ පාළුවන්ට දඬුවම් දෙනවා කියලයි. ඒ විදියට කැළෑ බේරගන්න කියල ආපු අය දැන් තරගෙට කැළෑ කපන්න පටන් අරන් තියෙනවා. සිංහරාජය, යාල වගේ ඉතාමත් වටිනා වනාන්නතර ඇශ්‍රිත සම්පත් විනාශ කරමින් ආණ්ඩුව ඉදිරිට යන බවක් පේනවා. මේ ළඟදී දැව සංස්ථාවේ ඉහළ නිළධාරියෙක් කියනවා ලංකාවට ලී ආනයනය කිරීමට කෝටි ගණනක් වැය කිරීමට අවශ්‍යය බව. ඊට ප්‍රතිචාරය කුමක් විය හැකිද? ලංකාවේ මෙච්චර ගස් තිබියදී එපමණ මුදලක් වැය කරන්නේ කුමකටද කියා විමසාවි. රටේ ගස් භාවිත කර ලී සපයාගත හැකි බව ඔවුන් ඊළඟට කියන්නට නියමිතයි. ඉදිරියේදී ගස් කොළන් කැපීමට ඉඩහසර ආණ්ඩුව හදා ගන්නවා. ඒ විදියට නුදුරු අනාගතයේදී අපේ රටේ මිනිස්සුන්ට ජීවත්වීමේ අයිතිය උදුරලා දාන්න මේ ආණ්ඩුවට සැලැස්මක් තියෙනවා.

ගම සමඟ පිළිසඳර ගැන අදහස මොකක්ද?
ගම සමඟ පිළිසඳර කියන ජනාධිපතිගේ සංකල්පය අප විවේචනය කරන්නේ නැහැ. ගමේ මිනිස්සු සමඟ පිළිසඳරේ කිසිම ගැටළුවක් නැහැ. නමුත් මෙහිදී සිදුවන්නේ කුමක්ද කියා විධිමත්ව සොයාබැලිය යුතුයි. මේ ක්‍රියාවලිය සිදු වන්නේ ඉතාමත් ප්‍රාථමික විදියටයි. ආණ්ඩුව අද කොටස් දෙකකට බෙදිලායි තියෙන්නේ. රජය ඇතුළේ තීන්දු තීරණ ගන්න බැහැ. ගැසට් තමයි ඊට හොදම උදාහරණය වෙන්නේ. අද ගැසට් ගහනවා, හෙට අකුළා ගන්නවා. ටයිල් ආනයනය සම්බන්ධයෙන් පසුගිය සතියේ දවල් ගැසට්එකක් නිකුත් කරලා රාත්‍රියේ අහෝසි කළා. ඒ තත්ත්වයට අද ආණ්ඩුව පත්වෙලා තිබෙනවා. රට මෙවැනි තත්ත්වයකට පත්වෙලා තිබියදී ජනාධිපති ගම හෝ නගරය හෝ රට හෝ ජාත්‍යන්තරය සමග පිළිසරේ යෙදුණාට වැඩක් වෙන්නේ නැහැ. රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය බෙදිලා දුර්වල වෙලා තිබෙද්දී ගම සමඟ පිළිසඳරෙන් පමණක් රට හදන්න බැහැ.

දැන් රටේ මිනිස්සු ජීවන බරින් මිරිකිලා ඉන්නේ. ඒ ගැන ඔබ සංවේදීද?
ඇත්ත වශයෙන්ම ඔව්. මගේ දිස්ත්‍රික්කයේ පමණක් නොවෙයි මගේ රටේ ජනතාව දැන් අන්ත දුක් විඳිනවා. ඒත් පවතින ආණ්ඩුවට රටේ මිනිස්සු විදින වේදනාව තේරෙන බවක් පේන්න නැහැ. මුලින්ම හාල්වලට රුපියල් 90 ක් කියලා ආණ්ඩුව මිලක් නියම කළා. හාල් කඩවල්වලට ගිහින්, හාල් පරීක්ෂා කරලා, කාල බලලා එහෙම තමයි ඒ තීන්දුව ගත්තේ. ඒත් අද හාල් කිලෝවක මිල කීයද? රුපියල් 120යි හෝ 130යි. පොල් පිළිබදව ඇමතිවරයෙක් ඉන්නවා. ඔහු පොල් ගහට නැගලා පොල් කඩාගෙන ඇවිත් පොල් ගෙඩිය මැනලා බලලා ගැසට් ගැහුවා. දැන් පොල් ගෙඩියක් රුපියල් 100 යි. අනෙක තමයි, සැමන් රුපියල් 100යි කියලා ගැසට් ගැහුවා. දැන් සැමන් ටින් එකක් රුපියල් 250යි, 300යි. ගැසට්වල වටිනාකම මේ ආණ්ඩුව නැතිකරලා දැම්මා.
ඇත්තවශයෙන්ම ජනතාව අද දුක්ඛිත තත්ත්වයකට පත්වෙලා තිබෙනවා. පොදු ජනතාවගේ බඩගින්නට විසඳුමක් දෙන්න මේ ආණ්ඩුවට බැරිවෙලා තිබෙනවා. මේ අදූරදර්ශී පාලකයින්ට රටේ ණය ගෙවාගන්න බැරිව ඉන්නවා. නීතිය, සාමය සහ සාධාරණය කියන දේ සමාජයෙන් ඈත්වෙලා ගිහින් තියෙනවා. මේ හැම දෙයක් තුළම ආණ්ඩුව දෙකට බෙදීම බලපාලා තියෙනවා කියලා කියන්න කැමතියි. විමල් වීරවංශ , පොහොට්ටුව සහ බැසිල් පිල අතර තිබෙන අවුල දැන් එළිපිට පේන්න අරන් තිබෙනවා. විමල් වීරවංශ නැගෙනහිර පර්යන්තය ඉන්දියාවට ලබාදෙනවාට විරුද්ධ වුණා. විමල් අද කුණු බක්කියට වීසි වන්නේ ඒ නිසාද කියලා අපට හිතෙනවා.

කොවිඩ් වසංගතය පැතිරීම හමුවේ ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ තත්ත්වය බරපතලයි නේද? දිස්ත්‍රික්කය කෙරෙහි ප්‍රමාණවත් අවධානයක් ආණ්ඩුවට තිබෙනවාද?
ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කයේ ආණ්ඩුවේ ප්‍රබල ඇමතිවරුන් දැන් සිටිනවා. ඒත් අද දිස්ත්‍රික්කයට කුමක්ද වෙලා තිබෙන්නේ. අද මීගමුවේ ධීවර ජනතාව ඉතාමත් අසීරු තත්ත්වයකට පත්වෙලා ජීවිත කඩා වැටිලා තිබෙනවා. අනෙක් පැත්තෙන් මීගමුව ආශ්‍රිතව සංචාරක කර්මාන්තය බිද වැටීම නිසා ජනතාවට එදිනෙදා රක්ෂා නැතිවෙලා අන්ත අසරණ තත්ත්වයකට ඇද වැටිලා තිබෙනවා. අනෙක් පැත්තෙන් කොවිඩ් ව්‍යාප්තිය නිසා දිස්ත්‍රික්කයේ ජනතාව ජීවත් වෙන්නේ හෙම්බත් වෙලා. දිස්ත්‍රික්කයේ විදෙස්ගත ශ්‍රමිකයින් ඇතුළු විදේශවල හිරවෙලා සිටින බොහෝ පිරිසක් සිටින බව මා හදුනාගෙන තිබෙනවා. ඒ අය මව්රටට ගෙන්වා ගැනීමේ බරපතල ප්‍රශ්නයක හිරවෙලා සිටිනවා. ආණ්ඩුව ඒ රටවල සිට පැමිණෙන ශ්‍රමිකයින්ගේ ගුවන් ටිකට් එකෙන් පවා ගසා කනවා. හෝටල්වල නිරෝධායනය කරලා ඒවායින් ගසාකනවා. තවත් අය පිරිසක් රටට එන්න විදියක් නැතිව ඒ රටවල හිරවෙලා පීඩා විදිනවා. කොවිඩ් අරමුදලක් කියල තිබුණත් ඒ මිනිස්සු වෙනුවෙන් සතයක් වියදම් කරන්න මේ ආණ්ඩුව කැප වෙන්නේ නැහැ. ඇත්තවශයෙන්ම ගම්පහ දිස්ත්‍රික්කය ඇතුළු රටේම ජනතාව අනතුරක හෙළන්න මිසක් ගොඩගන්න ආණ්ුඩවේ වැඩ පිළිවෙලක් ඇත්තේ නැහැ. මේ වගේ ආණ්ඩුවක් අපේ රටේ ඉතිහාසයේ කවදාවත් තිබුණේ නැති බව අවසාන වශයෙන් කිව යුතුයි.■