වතු කම්කරුවන් දැනට ලබන දිනක මූළික වැටුප රුපියල් 530 කි. ඊට අමතරව ඔවුන්ට ලැබෙන විවිධ දීමනා එකතුවීමෙන් රුපියල් 800ක පමණ දිනක වැටුපක් ලැබීමේ හැකියාවක් ඇත. ඔවුන් විසින් දිනකට නෙලන තේ කිලෝ ගණන, පැමිණීමේ දීමනාව ඇතුලු‍ දීමනා එකතුවීමෙන් එම වැටුප ලැබෙයි.
වතු කම්කරුවන් දිනකට ලබන මූලික වැටුප රුපියල් 600 දක්වා වැඩි කිරීමටත්, දැනට පැමිණිමේ දිමනාව වශයෙන් ගෙවන රු.60 දිමනාව රු.140 දක්වා වැඩි කිරීමටත් අනෙකුත් දෛනික දීමනා වැඩි කිරීමටත් යෝජනාවක් වතු හාම්පුතුන්ගේ සංවිධාන විසින් යෝජනා කර ඇත. ඒ අනුව දිනකට වතු කම්කරුවෙකුට රු.1012 ක වැටුපක් ලැබෙනු ඇත. කෙසේ වෙතත් වතු කම්කරුවන් විසින් එම ඉල්ලීම ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත. එයට පැහැදිළි හේතු ඇත.
එක් අතකින් මේ කියන ආකාරයෙන් දිනකට රුපියල් 1000ට වැඩි වැටුපක් ලැබීමට නම් තේ දළු කිලෝ 22ට වැඩි ප්‍රමාණයක් කැඩිය යුතුය. වතු කම්කරුවන් කොතෙකුත් පෙන්වා ඇති ආකාරයට වතු කම්කරුවන් කඩන දළු කිලෝ ගණන 22ට අඩු යැයි පෙන්වීමට සුපරීක්ෂකවරුන් විසින් විවිධ උපක්‍රම යොදාගනියි. එක් ප්‍රධාන උපක්‍රමයක් වන්නේ තෙතමනය සඳහා සැබෑ බරෙන් කිලෝ කිහිපයක් අඩු කොට සටහන් කරගැනීමයි.
අනෙක් අතට වතු කම්කරුවන්ගේ මූලික වැටුප රුපියල් දහසක් කිරීමේ ඉල්ලීම පසුපස ඇත්තේ දිනකට රුපියල් දහසක් ලබාගැනීමේ වුවමනාව පමණක් නොවේ. මූලික වැටුප දිනකට රුපියල් දහසක් වෙද්දී වෙනත් දීමනා සමඟ වතු කම්කරුවන්ට ඊට වඩා වැඩි වැටුපක් හිමිවෙයි. දිනෙක වැටුප රුපියල් 1000ක් වුවහොත් අනෙකුත් දීමනා වැඩි නොවී දැන් පවතින මට්ටමේම පැවතුණහොත් දිනකට රුපියල් 1300ක් පමණ ලැබිය හැකිය. රුපියල් දහසක වැටුපෙන් ප්‍රතිශතයක් අර්ථසාධක අරමුදල් වෙත එකතුවෙයි. ඊට අමරව අනෙකුත් දීමනාද ලැබෙන අතර, අවම ජීවන අවශ්‍යතා සපුරාගැනීම සඳහා එම මුදල අසීරුවෙන් වුව පිරිමසාගත හැකිය. දැනට ලැබෙන වැටුප කිසිසේත්ම ජීවන අවශ්‍යතා සපුරාගැනීමට ප්‍රමාණවත් නොවෙයි. සාමාන්‍යයෙන් වතු කම්කරුවෙකුට තමන්ගේ ජීවිතය ගැටගසාගැනීම වෙනුවෙන් දැනට ලැබෙන වැටුපට වත්තේ සේවය කිරීමට අමතරව නිවාඩු දිනවල කුලී වැඩ හෝ වෙනත් රැකියාවක් කරන්නට සිදුවෙයි.
දිනකට රුපියල් දහසක වැටුපක් ඉල්ලා මේ තරම් අරගල කරන්නට සිදුවීම එක් අතකින් පුදුම සහගතය. ලංකාවේ තේ කර්මාන්තය, එම කර්මාන්තයෙහි මූලික ශ්‍රමිකයන්ට රුපියල් දහසක වැටුපක් ගෙවන්නටත් නොහැකි තරම් කඩා වැටී ඇතිදැයි ගැටලු‍වකි. කෙසේ වෙතත් පසුගිය දිනවල මාධ්‍ය ඉදිරියේ අදහස් දක්වා තිබුණු වැවිලිකරුවන්ගේ සංවිධානවල නියෝජිතයන් කියා ඇත්තේ වතු කම්කරුවන්ට දිනකට රුපියල් දහසක වැටුපක් නොගෙවීමට තරම් වතු ආර්ථිකය ශක්තිමත් නොවන බවයි.
කෙසේ වෙතත් එය සත්‍යයක් නොවන බව වතු ක්ෂේත්‍රය පිළිබද තතු දන්නා ක්‍රියාකාරිකයන් බොහෝ දෙනෙකු පෙන්වාදී ඇත. රුපියල් 1300 පමණ දක්වා වුව වතු කම්කරුවන්ගේ මූලික වැටුප වැඩි කිරීමේ හැකියාවක් ඇතැයි ඔවුන් පෙන්වාදෙයි.

තොණ්ඩමාන්ලාගේ බොරුව
වතු කම්කරුවන්ගේ වැටුප් වැඩි කරන ලෙස ඉල්ලමින් වතු කම්කරුවන්ගේ ගිවිසුම් ඇති කරගැනීම සඳහා කාලය ළඟා වෙද්දී වතු කම්කරුවන් අතරින් ඉල්ලීම් එන්නට පටන්ගත්තේය. එහෙත් මෙම ඉල්ලීම පුපුරාගියේ කොළඹදී කඳුරට දෙමළ තරුණයන් විසින් සංවිධානය කර තිබුණු විරෝධතාවය නිසාය. මේ විරෝධතාවය දෙසට විශාල අවධානයක් යොමුවිය.
ඉන්පසුව ලංකා කම්කරු කොංග්‍රසය එම ඉල්ලීමම මුල් කරගනිමින් අඛණ්ඩ වැඩ වර්ජනයක් අරඹා තිබුණි. ඒ දෙසැම්බර් 04 වැනිදාය. මේ වැඩවර්ජනය දෙසැම්බර් 12 නවත්වනු ලැබීය. ලංකා කම්කරු සංගමයේ සභාපති ආරුමුගම් තොණ්ඩමන් මාධ්‍ය සාකච්ඡාවක් පවත්වා හේතු දක්වා තිබුණි. දෙසැම්බර් 11 වන දින සවස ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන සමග පැවති සාකච්ඡාවේදී වතු කම්කරුවන්ගේ වැටුප් වැඩි කිරිම සම්බන්ධයෙන් වතු හාම්පුතුන්ගේ සංගමය සමග දෙසැම්බර් 19 වෙනි දින සාකච්ඡා කර වතු කම්කරුවන්ට සාධාරණ වැටුපක් ලබාදෙන බවට ජනාධිපතිවරයා පොරොන්දු වු බව ඔහු ඉදිරිපත් කළ හේතුව විය. දෙසැම්බර් 19 වැනිදා ගෙවී ගියද ජනාධිපතිවරයාගේ සාකච්ඡා හෝ ගැටලු‍වට විසඳුමක් නොවීය.

අඛණ්ඩ වැඩවර්ජනය
ඒ අතර කඳුරට දෙමළ ජනතාව නියෝජනය කරමින් තරුණයන් පිරිසක් කොළඹ කොටුව දුම්රිය ස්ථානය අසළ දෙසැම්බර් 17 වන දින සිට අඛණ්ඩ උපවාසයක් ආරම්භ කර තිබුණි. නිරාහාරව අඛණ්ඩව උපවාසයේ යෙදුණු ඔවුන් අතර සිටි එක් තරුණයෙක්ව රෝහල්ගත කිරීමට සිදුවිය.
කෙසේවෙතත් දෙසැම්බර් 22 වන දිනයේදි උපවාසය තාවකාලිකව නතර කර දමන්නට තරුණයන් විසින් තීරණය කර තිබුණි. වතු කම්කරුවන්ගේ අරගලයට සහාය පළකිරීම සඳහා පුළුල් කණ්ඩායමක් එකඟ වී තිබුණු අතර එම කණ්ඩායම් විසින් යෝජනා කර තිබුණේ ජනවාරි මුල සිට අරගලය ආරම්භ කිරීමටයි.
එයට ප්‍රධාන හේතුව වී තිබුණේ මේ දින කිහිපයේදී නිවාඩු සමය වීමයි. නිරාහාරව සිදුකරන අඛණ්ඩ උපවාසයකට මේ දින කිහිපය නොගැලපෙන නිසා අරගලය තාවකාලිකව නවත්වා ඇත. කෙසේ වෙතත් මෙම අරගලය මෙතැනින් නැවැත්වීමේ කිසිදු බලාපොරොත්තුවක් අරගලයේ යෙදී සිටි තරුණයන්ට හෝ එයට සහාය පළකරන කණ්ඩායම්වලට නැත. ජනවාරිය පටන්ගනු ඇත්තේ වතු කම්කරුවන්ට දිනකට රුපියල් දහසක් ඉල්ලා සිදුකරන අරගලයෙනි. අයිතීන් දිනාගන්නා තෙක් තරුණයන්ගේ අරගලය නවතිනු ඇතැයි විශ්වාස කළ නොහැක.

තේ කර්මාන්තය
වතුහිමියන් කියන ආකාරයට දිනකට දළු කිලෝ 22ක් කැඩුවහොත් වතු කම්කරුවෙකු දැනට ලැබිය හැකි වැටුප වන රුපියල් 940ක වැටුප ගෙවීම වෙනුවෙන් වතු කර්මාන්තය රුපියල් බිලියන 27ක් පමණ වැය කරන බවයි. අර්ථසාධක මුදල් වෙනුවෙන් රුපියල් බිලියන 16ක් වෙන් කරනු ලබන බවයි. මේ වියදම ආසන්න වශයෙන් දෙගුණයකින් වැඩි වනු ඇතැයි වතු හිමිකරුවන් බියකින් පසුවෙයි. ඔවුන් පෙන්වන්නේ ලංකාවෙන් අපනයනය කරන තේවල මිල තීරණය කරන්නේ තමන් නොවන බවත්, කම්කරුවන්ට වැටුප් ගෙවීමට සිදුවන්නේ තේ අලෙවි කිරීමෙන් ලබන ලාභය මත බවත්ය. ඔවුන් කියන්නේ තේ කිලෝවක් රුපියල් 740ක ආසන්න අගයක් විය යුතු බවයි. එසේ වුව තේ කිලෝවක් අලෙවි කරන සැබෑ මිල රුපියල් 569ක් පමණ බවත්, ඒ මිල පසුගිය වසරට වඩා අඩු වී ඇති බවත් ඔවුන් කියයි. ඔවුන් පෙන්වන ආකාරයට රුපියල් 600 දක්වා මූලික වැටුප වැඩි කිරීමට කළ යෝජනාවද ඉතා අවදානම් සහගත යෝජනාවකි. එයද ඉතා පාඩු සහගත යෝජනාවක් බව ඔවුන් කියයි.

තේ මණ්ඩලය
ඒ කටයුත්ත සඳහා තිබෙන රජයේ ආයතන වන තේ සංවර්ධන මණ්ඩලය වැනි ආයතන කිසිදු ප්‍රයෝජනවක් නොමැති, තවත් අකාර්යක්ෂම රජයේ ආයතනය පමණි. තේ සංවර්ධන මණ්ඩලයේ 2017 ක්‍රියාකාරීත්වය දෙස බලද්දී මෙවැනි ආයතනය වසා දැමීම තේ කර්මාන්තයට සාපේක්ෂව වැඩි යහපතක් වෙනු ඇතැයි කල්පනා කරන්නට සිදුවෙයි. මේවා වසා දැමුණහොත් අඩු තරමේ ව්‍යාපාරිකයන් විසින් රජයේ නොවන ආයතන හා ක්‍රමවේද තනාගැනීමටවත් පෙළඹෙනු ඇත.
තේ සංවර්ධන මණ්ඩලය යටතේ 2017 වර්ෂයේදී කම්මල් නවීකරණය සඳහා ව්‍යාපෘතියක් ක්‍රියාත්මක වී තිබුණි. කම්මල් 70ක් නවීකරණය කිරීමට සැලසුම් කර තිබුණත් නවීකරණය වී තිබුණේ කම්මල් 13ක් පමණි.
තවත් ව්‍යාපෘතියක් වී තිබුණේ ඉඩම් හෙක්ටයාර් 250ක තේ වගා කිරීමේ ව්‍යාපෘතියකි. එම ව්‍යාපෘතියෙන් බලාපොරොත්තු වූ ප්‍රගතියෙන් 24%ක මූල්‍ය ප්‍රගතියක් පමණක් ලබා තිබුනි.
තේ ප්‍රතිඅපනයනය හරහා කසල තේ අපනයය කිරීම තේ කර්මාන්තයට බලපාන විශාල ගැටලු‍වක්ව තිබේ. 2015 ප්‍රතිඅපනයන කළ තේ කිලෝග්‍රෑම් සංඛ්‍යාව මිලියන 8ක් පමණ විය. 2017 වර්ෂයේදී තේ කිලෝග්‍රෑම් මිලියන 10ක් දක්වා ප්‍රතිඅපනයනය කළ තේ ප්‍රමාණය වැඩි වී ඇත. එම කාලසීමාවේදීම දේශීය තේ අපනයනය කිලෝග්‍රෑම් මිලියන 298 සිට කිලෝග්‍රෑම් 278 දක්වා අඩු වී ඇත.
ශ්‍රී ලංකාවේ තේවල ප්‍රමිතිය, බාල තේ වර්ග නිසා අඩුවන අතර ඒවා සම්බන්ධයෙන් තේ සංවර්ධන මණ්ඩලය ගත යුතු පියවර රැසකි. අනෙක් අතට ලෝකයේ වෙනත් රටවලින් එන තේ වර්ගවලට අභියෝගයක් වන අන්දමට ජාත්‍යන්තර වෙළඳපොලේ ශ්‍රී ලංකාවේ තේ සඳහා ඉල්ලු‍ම වැඩි කරවා ගැනීමද දැඩි අවශ්‍යතාවයකි. ඒ සම්බන්ධයෙන්ද ශ්‍රී ලංකාවේ රජය අසමත්ය. රුපියල් මිලියන 177ක් 2017 වර්ෂයේදී ලංකාවේ තේ සන්නාම ප්‍රවර්ධනය සඳහා යොදවා තිබුණි. එහෙත් ඒ මුදල්වලින් කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් අත්වී නොමැති බව පෙන්නේ ලංකාවේ තේ අපනයනය පහළ ගොස්, පිටරටින් ගෙන්වා ප්‍රතිඅපනයනය කළ තේ ප්‍රමාණය වැඩිවී තිබීම නිසාය.
ඉහත කී ප්‍රචාරණ වැඩසටහනට අමතරව, විශේෂ ව්‍යාපෘතියක් ලෙස ලංකාවේ තේ ගෝලීය වශයෙන් ප්‍රවර්ධනය කිරීමේ වැඩසටහනක් යෝජනා කර තිබුණේ 2010 වර්ෂයේදීය. ඒ සඳහා රුපියල් බිලියන 8ක මුදලක් යෙදවීමට යෝජනා වී තිබුණි. තේ අපනයනකරුවන්ගෙන් ශ්‍රී ලංකා රජය විශාල බදු ආදායමක් ලබයි. ඉහත කී බිලියන අටක මුදල යෙදවීමට නියමිතව තිබුණේ එම බදු මුදල්වලින්ය. 2012 – 2016 කාලය තුළ එම ව්‍යාපෘතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමට රාජපක්ෂ රජය සැලසුම් කර තිබුණද, එය ක්‍රියාත්මක නොවීය. ලංකාවේ සම්පත් අපනයනය කිරීම ප්‍රවර්ධනය කිරීම වෙනුවට රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවේ ආර්ථික උපක්‍රමය වී තිබුණේ ණය රැගෙන ඉදිකිරීම් සිදුකිරීමය. කෙසේ වෙතත් යහපාලන ආණ්ඩුව විසින් 2015 – 2018 දක්වා කාලසීමාව තුළ මෙම ව්‍යාපෘතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමට යෝජනා කර තිබුණි. කෙසේ වෙතත් යහපාලන ආණ්ඩුවද මෙම ව්‍යාපෘතිය සාර්ථක කරගැනීමට අසමත් විය. ඔවුන්ද සිංගප්පූරු ගිවිසුම් වැනි අලු‍ත් ගිවිසුම්, ලංකාවේ කාර් නිෂ්පාදනය සඳහා වූ කම්මල් ඉදිකිරීම ගැන කතාකළ මොහොතේ ලංකාවට දැනටමත් ඇති සම්පතක් වන තේ කර්මාන්තය දියුණු කිරීම ගැන අවධානය යොමු කළානම් පසුගිය වසර තුන තුළ මීට වඩා තේ කර්මාන්තය දියුණු වීමේ ඉඩක් තිබුණි.
එම ව්‍යාපෘතිය යටතේ වෙළෙඳ දැන්වීම් සකස් කිරීම සඳහා ආයතන සමග ගිවිසුම් සඳහාද එළැඹී තිබුණි. ඒ අනුව වෙළෙඳ දැන්වීම් ඇතුළු නිර්මාණාත්මක කටයුතු සඳහා පෞද්ගලික සමාගමක් සමඟ රුපියල් මිලියන 328ක ගිවිසුමකටද එළැඹී තිබුණි. 2016 අප්‍රේල් වනවිට රූපවාහිනී වෙළඳ දැන්වීමක නිර්මාණාත්මක කටයුතුද අවසාන වී තිබේ. ඒ අන්තර්ජාතික මාධ්‍ය වල පළකිරීම සඳහාය. එසේ වුව මේ දක්වා එම වෙළෙඳ දැන්වීම ප්‍රචාරය කිරීමට වුවමනාවක් තේ සංවර්ධන මණ්ඩලයට තිබී නැත. වතු කම්කරුවන්ගේ වැටුප ගැන කතාකරන අතරේම වැවිලිකරුවන්ටද සංවේදී වී තේ කර්මාන්තයේ ඇති ගැටලු‍ විසඳීම ගැනත් අවධානය යොමු කළ යුතු බව අපගේ අදහසය. කෙසේ වුව වැවිලිකරුවන් විසින් මේ මොහොත් වතු කම්කරුවන්ට ලබාදිය යුතු ශ්‍රම වටිනාකම ලබානොදීම සම්බන්ධයෙන් නම් කිසිසේත්ම එකඟ විය නොහැක.■