පසුගිය දා සිදුකෙරුණු මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ ඉන්දීය සංචාරය අතිශය වැදගත් දේශපාලන ඇඟවීම්වලින් සපිරි සංසිද්ධියකි. එම සංචාරය අතරතුර ඉන්දීය මාධ්‍යයක් සමඟ කෙරුණු සම්මුඛ සාකච්ඡුාවක දී ඉතාම ප‍්‍රවේශමෙන් වචන තෝරා බේරාගෙන මහින්ද රාජපක්ෂ ප‍්‍රකාශ කළේ තමන් ඉන්දියාව සමඟ නව පරිච්ෙඡ්දයක් ආරම්භ කිරීමට සූදානම් බවයි. පසුගිය රාජපක්ෂ පාලන සමයේ ඉන්දියාව සමඟ පැවැති සබඳතාවලට අදාළ මතභේදකාරී අවස්ථා පිළිබඳව අදහස් ප‍්‍රකාශ කිරීමෙන් ඔහු ඉතා උපක‍්‍රමශීලී ලෙස වැලකී සිටියේය.
මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ මෙම ප‍්‍රවේශය ඔහු විසින් නායකත්වය දෙනු ලබන දේශපාලන කඳවුර විසින් වත්මන් ආණ්ඩුවට විරුද්ධව ජනයා බලමුළු ගැන්වීම සඳහා යොදාගනු ලබන ඇතැම් සටන්පාඨ සමඟ සපුරා ප‍්‍රතිවිරෝධී වූවකි. මෙම ප‍්‍රතිවිරෝධී බව ඇත්ත වශයෙන්ම පවතින්නක්ය යන්න හොඳින් පැහැදිලි වන්නේ ආචාර්ය නලින් ද සිල්වා මහතා මහින්ද රාජපක්ෂ හා ඉන්දියාව අතර ගොඩනැ‍ගෙමින් පවතින මෙම නව හොඳ හිත සම්බන්ධයෙන් දක්වන අදහස් දෙස බැලීමේදීය. නලින් ද සිල්වා මහතා ”kalaya.org”‍ නමැති වෙබ් පිටුවේ 2018 සප්තැම්බර් 11 දාතමින් පළ කෙරුණු ලිපියේ මෙසේ ප‍්‍රකාශ කරයි.

”අද ඉන්දියාව අමුතු පොටකට එන්න හදනවා. මහින්දට ඊනියා භාරත රත්නයක් දෙන්නේ මොනවාටද? මහින්ද එය ඉන්දියන් සාගරයේ ම දමා ආපසු එනවා නම් හොඳයි.”‍

ඉන්දියාව සම්බන්ධයෙන්, විශේෂයෙන්ම ලංකාව සම්බන්ධයෙන් වූ ඉන්දියාවේ උපායමාර්ගික අභිලාෂ සම්බන්ධයෙන්, මෙහි දී නලින් ද සිල්වා ඉදිරිපත් කරන අදහස, ඉහත දැක්වූ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ ඉන්දියාව සම්බන්ධ උපාය මාර්ගික ප‍්‍රවේශයෙන් සපුරා වෙනස් වූවක් පමණක් නොව ඊට පරස්පර වූවකි. නලින් ද සිල්වාගේ ප‍්‍රවේශය තුළ පමණක් නොව පොදුවේ ගත් කල සිංහල-බෞද්ධ ජාතිකවාදී දේශපාලන කතිකාව තුළ ප‍්‍රකාශයට පත්වන අදහස වන්නේ, ලංකාව සම්බන්ධයෙන් වූ ඉන්දීය අභිලාෂ, ව්‍යුහාත්මක වශයෙන් ලංකාවට සතුරු එකක් ය යන්නයි. එය සමහර විට ඊශ‍්‍රායලය හා පලස්තීනය අතර පවත්නා පරස්පර අභිලාෂ තරමේ ම පසමිතුරු එකක් නොවුණත් ඊට තරමක් කිට්ටු තත්වයක් ලෙස දැකිය හැක්කකි. නමුත් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා මෙහි දී ඉතා පැහැදිලිව ප‍්‍රකාශ කරන්නේ ඉන්දියාව සමඟ සබඳතා තමන්ට කළමනාකරණය කළ හැකි බවයි.

ඉන්දියාව සම්බන්ධයෙන් වූ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාගේ මෙම ප‍්‍රකාශය මගින් ද, එසේම මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා සහ ඔහු විසින් නායකත්වය දෙනු ලබන දේශපාලන කඳවුර සම්බන්ධයෙන් ඉන්දියාවේ නව ආකල්පය මගින් ද පැහැදිලි වන්නේ 2015 ජනවාරි ජනාධිපතිවරණය අවස්ථාව වන විට ඉන්දියාව හා රාජපක්ෂ කඳවුර අතර පැවැති සම්බන්ධතාවේ මූලික වෙනසක් ඇති වී ඇති බවයි. මේ වනවිට රාජපක්ෂවරුන්ගේ පාලනයක් නැවත ඇති වීමට ඇති හැකියාව කෙරෙහි අවධානය යොමුකරමින් ඉන්දියාව ඊට උපාය මාර්ගිකව සූදානම් වන බව මෙන්ම, මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ද ඉන්දියාවේ එම නව හැරවුම සාධනීය ලෙස භාර ගනිමින් සිටින බව ද පෙනී යයි.
මෙහි දී අපගේ විශේෂ අවාධානයට යොමුවිය යුතු යැයි මා සිතන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂගේ නායකත්වයෙන් පවත්නා දේශපාලන කඳවුර සම්බන්ධයෙන් මෙම නව සංධානය කිනම් ආකාරයේ බලපෑමක් කරන්නේ ද යන්නයි. ඉහත සඳහන් කළ ලිපියේ ම නලින් ද සිල්වා මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා වෙත තරමක චෝදනාභිමුඛව ප‍්‍රකාශ කර තිබුණේ මහින්ද උතුරේ දෙමළ ජනයා සම්බන්ධව 13+ වර්ගයේ විසඳුමක් සම්බන්ධයෙන් ඉන්දියාව පොරොන්දුවක් දුන් බවයි. අප මෙහි දී ඇසිය යුතු ප‍්‍රශ්නය වන්නේ 13+ පිළිබඳ තත්වය කෙසේ වෙතත් ඉන්දියාවේ උපාය මාර්ගික අභිලාෂ ඉදිරියේ මෘදු ආකල්පයක් දැරීමට අනාගත රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවකට සිදු වුවහොත් ඊට ප‍්‍රමාණයත් විරෝධයක් දැක්වීමට තරම් රාජපක්ෂ කඳවුර තුළ සිටින ”‍ඉන්දීය විරෝධී”‍ බලවේග සමත් ද යන්නයි.

ඇත්ත වශයෙන්ම මෙහි දී ඇසිය හැකි ප‍්‍රශ්නයක් වන්නේ 2015 ජනවාරි ජනාධිපතිවරණයේ දී මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන මහතාට සහය දුන් විවිධ බලවේගයන්හි අභිලාෂ සහ ඉන්පසු පත් වූ ආණ්ඩු දෙකේ අභිලාෂ අතර ඇති වූ ආකාරයේ ඛණ්ඩනය වැන්නක් රාජපක්ෂ කඳවුර තුළ ඇති වීමට ඉඩක් තිබේ ද යන්නයි. දැනට මගේ අදහස වන්නේ නම් එවැනි ඛණ්ඩනයක් ඇති වීමට ඇති ඉඩ කඩ බෙහෙවින් සීමිත බවයි. ඒ සම්බන්ධය ඉදිරි සතියේ දී සාකච්ඡා කිරීමට බලාපොරොත්තු වෙමි.

නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි