තමාට ලක්‍ෂ හැට නවයක ජනතාවක් ජනවරමක් දී ඇති බව ජනාධිපතිවරයා නිතර කියයි. එය ඇත්තකි. එහෙත්, එසේ කියන අතරේ ම ඔහු කල්පනාවට ගත යුත්තේ තවත් ලක්‍ෂ හැට තුනක පමණ ජනතාවක් ඔහු ගැන කැමැත්තක් නැති බවයි. නැතහොත් ඔහුට විරුද්ධව ඡන්දය පාවිච්චි කර ඇති බවයි.

 

එහෙත්, ඔහු අද ජනාධිපති ය. ඒ ජනාධිපතිකම පෙර කී ඔහුට ඡන්දය දුන් ලක්‍ෂ හැට නවයට පමණක් බලපාන්නක් නොවේ. ඒ ලක්‍ෂ හැට නවයත්, ලක්‍ෂ හැට තුනත් පමණක් නොව, ඡන්ද බලය නැති බාල මහලු අනෙක් ජනතාවටද බලපානා ජනාධිපතිකමකි.

 

ඒ නිසා ජනාධිපතිවරයා කටයුතු කළ යුත්තේත්, තීන්දු තීරණ ගත යුත්තේත්, ඒ සියලු ජනතාවට බලපාන තීන්දු තීරණ බව දනිමින් හා ඒ ජනතාවට හානියක් සිදු නොවන අයුරිනි.

 

19 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය, ජනාධිපතිවරයා විසින් ඉවත් කරන්නට වෑයම් කෙරෙන්නේ, තමාට ඒ සඳහා ජනවරමක් ලැබී තිබෙන බව කියමිනි. එය පිළිගත්තත්, 19 ඉවත් කෙට ගෙනෙන්නට සැරසෙන 20, පෙර කී සියලු ජනතාවට යහපතක් වන එකක් බවට වග බලා ගැනීමට සිදු වෙයි. ඒ වගකීම ඇත්තේ ජනාධිපතිවරයාත්, අගමැතිවරයාත් ප්‍රමුඛ මුළු ආණ්ඩුවට ම ය.

 

19 වනාහි රකුසෙක් නොවේ. රකුස්බවක් ඊට ආරෝපණය කරන ලද්දේ කෘත්‍රිම ව සහ නරක චේතනාවෙනි. ඒ බව පෙනෙන්නේ ‘19 නරකය’ යන්නට මේ ආණ්ඩුව දැනුත්, ඔවුන් විපක්‍ෂයේ සිටි පසුගිය කාලයේත්, නිර්මාණය කර ප්‍රචාරය කරන ලද අමූලික බොරුවලිනි. පාස්කු ප්‍රහාරයෙන් පසු පොලිස්පතිවරයා ඉවත් කිරීමටවත් 19 නිසා නොහැකි වූ බව එවැනි එක් අමූලික බොරුවකි. ජනාධිපතිවරයා හා අගමැතිවරයා අතර 19 නිසා විරසකයක් නිර්මාණය වී රට අස්ථාවර වූ බව තවත් අමූලික බොරුවකි. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සභාව, තමන්ට හිමි නැති බලයක් ආරෝපණය කර ගෙන, රට පාලනය කරන තවත් බල කේන්ද්‍රයක් හැටියට ක්‍රියා කළැයි යන්න තවත් අමූලික බොරුවකි. 19න් මැතිවරණ කොමිසමේ සාමාජිකයන් 3ක් ද, ගණපූරණය 3ක් ද නියම කර තිබුණු නිසා මහත් වරදක් සිදු වී යැයි තවත් චෝදනාවකි. දැන් 20 ගෙනෙන්නේ, එවැනි අමූලික බොරු හා චෝදනාවලින් හිතාමතා ම දූෂණය කරන ලද 19 ඉවත් කළ යුතු යැ’යි නිර්මාණය කරන ලද මතයේ ප්‍රතිඵලය හැටියට ය.

 

හොඳයි, 19හි වැරදි තිබිණි නම් කළ යුතු ව තිබුණේ කුමක්ද? ඒ වැරදි සකස් කිරීමයි. පොලිස්පතිවරයා ඉවත් කිරීමට 19න් බාධා විණැයි (නැවතත්, එය අමූලික බොරුවකි.) කියන්නේ නම්, කළ යුතුව තිබුණේ, පොලිස්පතිවරයා ඉවත් කරන ප්‍රතිපාදනයක් 20ට ඇතුළත් කිරීමයි. එවැන්නක් කර තිබේ ද? 20ට අනුවත්, මැතිවරණ කොමිසමේ සාමාජිකයන් 3කි. ගණ පූරණය ද 3කි. වෙනස කුමක් ද?

 

ඊටත් වඩා නරක දේ නම් අඩු ගණනේ ලක්‍ෂ 69ක ජනතාවවත් නොඉල්ලූ දේවල් 20ට ඇතුළත් කර තිබීමයි.

 

ප්‍රසම්පාදන කොමිසම හා විගණන කොමිසම ඉවත් කරන්න යැයි ජනතාව ඉල්ලා තිබුණේ ද? ඒ මගින් හොරුන්ට රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය තුළ රිසි සේ හොරකම් කරන්නට ඉඩ දෙන්නැයි ජනතාව ඉල්ලා තිබුණේ ද? රජයේ පාලිත සමාගම් රාජ්‍ය විගණනයෙන් ඉවත් කරන්නට යැයි ජනතාව ඉල්ලුවේ ද? ජනාධිපති කාර්යාලය හා අගමැති කාර්යාලය රාජ්‍ය විගණනයෙන් ඉවත් කරන්නට යැයි ජනතාව කවදාවත් ඉල්ලා තිබුණේ ද? වෙනත් රටකත් පුරවැසිකම දරන්නකුට ලංකාවේ ජනාධිපති වන්නට ඉඩ දිය යුතු යැයි ජනතාව ඉල්ලා තිබුණේ ද? ජනාධිපතිගේ අත්තනෝමතික ක්‍රියාවකට එරෙහි ව මූලික අයිතිවාසිකම් නඩුවක් පවරන්නට තමන්ට ඇති ඉඩ අහෝසි කරන්නට යැයි ජනතාව කවදාවත් ඉල්ලා තිබුණේ ද? පනත් කෙටුම්පතක් ගැන වාද විවාද කරන්නට ඉඩ ලැබෙන, 19න් නියම කර තිබුණු දින 14ක කාලය, 7ක් දක්වා අඩු කරන්නට යැයි ජනතාව ඉල්ලා තිබුණේ ද? ජනාධිපති ධුරයට අවුරුදු තිහක පැඟිරෙකුට පත්වන්නට ඉඩ ලැබෙන පරිදි වයස සීමාව පහත දමන්නට යැයි ජනතාවගෙන් කිසිවෙකු ඉල්ලා තිබුණේ ද? ස්වාධීන කොමිෂන් සභා දියාරු කරන්නට යැයි ජනතාව ඉල්ලා තිබුණේ ද? නිසැක ව ම නැත. එසේ නම්, කිසිවකුට පෞද්ගලිකව වුවමනා දේ ඉටු කර ගැනීමට ලක්‍ෂ 69ක ජනතාවක් විකුණන්නේ ඇයි?■