යහපාලන ආණ්ඩුව සමයේ සිදුවූ දූෂණ වංචා පිළිබඳව සොයා බැලීමට ජනාධිපති විමර්ශන කොමිසමක් පත් කරන බව ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන කියා තිබේ. එය යහපත් තීන්දුවකි. එවැනි කොමිෂමකින් බොහෝ චෝදනා පිළිබඳව විභාග කළ හැකිය.
අනිද්දා පුවත්පත විසින්ම හෙළිදරව් කර තිබෙන චෝදනා බොහෝය. ස්විස් චැලේන්ජ් ක්‍රමය ගැනත්, ජනාධිපති කාර්ය මණ්ඩල ප්‍රධානියාගේ අල්ලස් ගැනීම ගැනත්, දේශපාලනඥයන්ගේ දියණියන් විසින් දැන්වීම් සමාගම් නිර්මාණය කොට ආණ්ඩුව සමග ගණුදෙනු කිරීම ගැනත් විමර්ශනය කළ හැකිය. ඒවා නැතත්, ජනාධිපතිවරයා මේ වෙද්දී එජාප විරෝධියෙක්ව සිටින නිසා එජාපයේ නායකයන්ට එල්ලවෙන චෝදනා ගැන පමණක් විමර්ශනය කළ හැකිය. එවැනි කොමිෂමක් වුව ගැටලු‍වක් නැත. සාධාරණ ලෙස, දූෂණ වංචා ගැන සොයා බලා නිර්දේශ ලබාදෙන කොමිෂමකින් දූෂිතයන් අධෛර්යවත් කරවන නිසා ඕනෑ අන්දමේ සාධාරණ කොමිෂමක් පත් කිරීම අගය කළ යුතුය.
එහෙත් පුංචි ගැටලු‍වක් ඇත. ජනාධිපතිවරයා දැනටමත් පත්කොට විමර්ශන අවසාන කර තිබෙන බැඳුම්කර ගණුදෙනුව පිළිබඳ කොමිෂන් සභාවේ සම්පූර්ණ වාර්තාව ප්‍රසිද්ධ නොකරන්නේ ඇයිද යන්න ගැටලු‍වකි. ඔහු විසින්ම පත් කළ මහා පරිමාණ වංචා, දූෂණ, රාජ්‍ය සම්පත්, වරප්‍රසාද, බලය සහ අධිකාරිය අනිසි ලෙස භාවිත කිරිම සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනය කිරීම පිළිබඳ ජනාධිපති පරීක්ෂණ කොමිෂන් සභාවේ වාර්තාව ජනාධිපති කාර්යාලයේ වෙබ් අඩවියෙන් ඉවත් කර ඇත්තේ ඇයිද යන්න ගැටලු‍වකි. එම වාර්තාවේ තිබෙන කරුණුවලට පසුපස හරවා තිබෙන්නේ ඇයිද යන්න ගැටලු‍වකි.
එම වාර්තාවෙන් මහින්ද රාජපක්ෂ විසින් දූෂණය නම් වරද සිදුකර ඇතැයි නිර්දේශ කර තිබුණි. ඔහුට නඩු පවරන ලෙස නිර්දේශ කර තිබුණි. මහින්ද රාජපක්ෂ විසින් සිදු කළ ආකාරයේ දූෂිත ක්‍රියාවල යෙදෙන දේශපාලඥයන් ජනතාව ගැන කල්පනා කරනු ඇතැයි විශ්වාස කළ නොහැකි බැවින් ඔහු ලද චෝදනාව වැනි චෝදනාවලට අධිකරණයේ වැරදිකරුවන් වූ අයට නැවත කිසිදා දේශපාලනයේ යෙදෙන්නට නොහැකි ලෙස නීති සකසන්නැයි උපදෙස් දී තිබුණි. ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන කළේ එතරම් චෝදනා ලත් මහින්ද රාජපක්ෂට අගමැති ධූරය ලබා දීමය. ඉතින්, අලු‍ත් කොමිෂන් සභා පත් කොට, දැවැන්ත පිටුවලින් සමන්විත වාර්තා සකසා ජනාධිපතිවරයාගේත් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ගේත් නිවෙස්වල පුස් කන්නට තැබීමෙන් නම් කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් නැති බව කිව යුතුය.
ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා විසින්ම පත්කළ කොමිෂන් සභාව විසින් මහින්ද රාජපක්ෂත් ගෝඨාභය රාජපක්ෂත් සම්බන්ධයෙන් ගෙන තිබුණු තීන්දු පසුගිය සතිවල අපි වාර්තා කළෙමු. මෙවර අපගේ අවධානය යොමුවුණේ ජනාධිපතිවරයා විසින් තමන්ගේ පක්ෂයේ මන්ත්‍රීධූර රැසක් පරිත්‍යාග කළ ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණේ නිර්මාතෘ බැසිල් රෝහණ රාජපකෂ ඇතුළු පිරිසක් සම්බන්ධයෙන් එම කොමිෂන් සභාව ලබා දී තිබෙන නිගමන පිළිබඳවය.

අනාවරණය වු වැරදි
බැසිල් රාජපක්ෂ 2010.06.02 වන දින සිට 2014.11.07 දින දක්වා ආර්ථික සංවර්ධන අමාත්‍යංශයේ කැබිනට් ඇමතිවරයා ලෙස කටයුතු කළේය. ඔහු කැබිනට් ඇමතිවරයා ලෙස කටයුතු කළ කාලය තුල දි සිදුකළ ගුවන් ගමන් වෙනුවෙන් ගුවන් හමුදාවට ගෙවිය යුතු 155,451,612.89 ක මුදල ආර්ථික සංවර්ධන ව්‍යාපෘතියේ ප්‍රාග්ධන ව්‍යාපාතියක් වන මග නැගුම ව්‍යාපෘතියේ ප්‍රතිපාදනවලින් ගෙවා තිබුණි.
අමාත්‍යංශයක කැබිනට් ඇමතිවරයාට වාහන හිමිවිය යුත්තේ තුනක් පමණකි. ඒ ජනාධිපති චක්‍රලේඛ අංක සීඒ/1/17/1 අනුවය. එහෙත් එම චක්‍රලේඛ උල්ලංඝනය කරමින් ජනාධිපති ජ්‍යෙෂ්ඨ උපදේශක තනතුර පාවිච්චි කරමින් ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයේ අධි ආරක්ෂිත රථ තුනක්ද පාවිච්චි කර තිබුණි. ඒම වාහන ඇතුළුව වාහන 14ක් පාවිච්චි කර ඇත. මේ රථ වාහන අතරින් අටක් රුපියල් 612,000,000ක වටිනාකමින් යුතුය. තවත් වාහන හයක මිල තක්සේරු කර නැත.
කැබිනට් ඇමතිවරයෙකුට ආරක්ෂක නිලධාරීන් හත්දෙනෙකු තබාගත හැකිය. එහෙත් එම සංඛ්‍යාව ඉක්මවමින් නාවික හමුදාවේ නිලධාරීන් 29 ක්ද යුධ හමුදා නිලධාරින් 72 ක්ද තම ආරක්ෂාව සදහා යොදා ගෙන තිබුණි. 2010.01.10 දින සිට 2015.01.10 වන දින දක්වා කාලය තුළ නාවික හමුදාවේ නිලධාරින් 64 ක්ද, යුද හමුදා නිලධාරින් 84 ක්ද යොදාගෙන තිබුණි. මහා දේශප්‍රේමීන් ලෙස සමාජයට මුහුණ පෙන්වන රාජපක්ෂලා එම නිලධාරීන්ගෙන් ගෘහ සේවාවන් ලබාගෙන තිබුණි. බල්ලා නෑවීමේ සිට බැසිල් රාජපක්ෂ ඇමතිවරයාගේ බිරිඳගේ හැට්ට කටුව ගැසීම දක්වා සේවාවන් එම නිලධාරීන්ගෙන් ලබාගෙන තිබුණු අතර මහජන බදු මුදල්වලින් එම නිලධාරීන් සඳහා වැටුප් ගෙවීමට රුපියල් 264,370,800,58 ක මුදලක් අවභාවිත කර තිබුණි.
එසමයෙහි බැසිල් රාජපක්ෂගේ නීතිවිරෝධී ක්‍රියාවලට සහයෝගය දැක්වීම සම්බන්ධයෙන් නිලධාරීන් වන පුංචි බණ්ඩාර ජයසුන්දර, රණවක ආරච්චිලාගේ අමිත කිත්සිරි රණවක, චන්ද්‍ර වික්‍රමසිහ, ශාන්ත බණඩාර, විජේසුරිය ආරච්චිලාගේ නිහාල් සෝමවීර, ජුඞ් රෝෂන් නිලන්ත ප්‍රනාන්දු, කන්දේ එරංගා දිල්රුක්ෂි, වතුකාරගේ විමලසේන, හේවාවසම් පුවක්පිටියගේ ලලිත් කුමාර යන නිලධාරීන්ටද චෝදනා එල්ල වී තිබුණු අතර ඔවුන්ටද කොමිෂම විසින් චෝදනා එල්ල කර තිබුණි. මේ වෙද්දී කුමන්ත්‍රණයක් මැද ආණ්ඩුවේ නීතිවිරෝධී ක්‍රියාවලට සහයෝගය දක්වන නිලධාරියෙක් සිටීනම් මේ කොමිෂන් සභා වාර්තාවෙහි ඇති කරුණු පිළිබඳව සොයා බැලීම වටින්නේය.

නිර්දේශ
මෙම චෝදනා සම්බන්ධයෙන් කොමිෂන් සභාව නිර්දේශ කිහිපයක් නියම කර ඇත්තේය. දණ්ඩ නීති සංග්‍රහයේ 113 වන වගන්තිය සමග කියවිය යුතු අල්ලස් පනතේ 70 වන වගන්තිය යටතේ දඩුවම් ලැබිය යුතු දුෂණය නම් වු වරද සිදු කිරිමට කුමන්ත්‍රණය කිරිම සම්බන්ධයෙන් බැසිල් රාජපක්ෂ ඇතුළු කණ්ඩායමට චෝදනා එල්ල වී තිබුණි.
මීට අමතරව බැසිල් රාජපක්ෂ විසින් දණ්ඩ නීති සංග්‍රයේ 386 වන වගන්තිය සමග කියවිය යුතු පොදු දේපලවලට විරුද්ධව වු වැරදි පිලිබදව වු පනතේ 5 (1) වගන්තිය යටගේ දඩුවම් ලැබිය යුතු පොදු දේපල සාපරාධී සාවද්‍ය පරිහරණය වරද සිදුකර ඇතැයි කොමිෂන් සභාව තීරණය කර තිබුණු අතර ඒ සම්බන්ධයෙන් නඩු පැවරිය යුතු බව නිර්දේශ කර තිබුණි. ඊට අමතරව සාපරාධී විශ්වාසය කඩ කිරීමේ වරදෙහි නියැලී ඇති බවත් නිර්දේශ කර තිබුණි.
ඒ අනුව ජනාධිපතිවරයා විසින් කළ යුතුව තිබුණේ නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව හරහා බැසිල් රාජපක්ෂ ප්‍රමුඛ කණ්ඩායමට එරෙහිව නඩු පැවරීමය. ඔවුන්ට ආණ්ඩුවක් ලබා දී තමන්ට ඉතිරි වී තිබුණු හොඳ නාමයත් තමන්ගේ පක්ෂයට හිමිව තිබුණු පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීධූරත් ලබාදීම නොවේ.

කෝප්‍රල් ඥාණසිරි
මෙම පරීක්ෂණයේදී අනාවරණය වූ කරුණු අතර ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාවේ හෙලිටුවර්ස් නම් වානිජ ගුවන් අංශයේ ගණකාධිකාරීවරයාගේ සාක්ෂිය වැදගත් වෙයි. එයින් රාජපක්ෂ හෙංචයියන් හා රාජපක්ෂ පුතුන්ගේ ගුවන් ගමන් පිළිබඳ තොරතුරු හෙළිවී තිබුණි. ඒ අනුව දයාසිරි ජයසේකර, විමල් වීරවංශ, නාමල් රාජපක්ෂ, ලු‍තිනන් යෝෂිත රාජපක්ෂ යන අය විසින් සිදු කරන ලද ගුවන් ගමන්වලට අදාළ වියදම්වලින් නොගෙවා තිබුණු බව ඒ අනුව හෙළිදරව් වී තිබුණි.
ඒ අනුව ඒ කණ්ඩායම කොමිෂන් සභාවේ විභාගය පැවැත්වෙන අතරතුර විශාල වියදමක් ගෙවීමට කටයුතු කර තිබුණි.
කෙසේ වෙතත් මේ තරම් විශාල මුදලක් ගෙවීම සඳහා විමල් වීරවංශ හා දයාසිරි ජයසේකර ඇතුළු කණ්ඩායමට මුදල් ලැබී ඇත්තේ කෙසේද යන්න පිලිබඳව වැඩිදුර පරීක්ෂණ පැවැත්විය යුතුයැයි කොමිෂන් සභාවෙන් නිර්දේශ කර තිබේ. මේ වෙද්දී විමල් වීරවංශ ජනාධිපතිවරයාගේ හුරතල් ප්‍රකාශකයාව සිටින නිසා විමල් විරවංශ සම්බන්ධයෙන්ද කිසිදු පරීක්ෂණයක් සිදු නොකරනු ඇත.
මීට අමතරව නාමල් රාජපක්ෂ හා යෝෂිත රාජපක්ෂ විසින් ලබාගෙන තිබුණු ගුවන් යානාවලට අදාළ රුපියල් ලක්ෂ 260 ක මුදලක් යුධ හමුදාවේ සෙබල අංක 553862 දරණ කෝප්‍රල් ඩබ්ලිව්.ජේ. ආර්.ඤාණසිරි නමැති නිලධාරියෙක් විසින් ගෙවා තිබුණි. එම මුදල ජනාධිපති කාර්යාලය නමින් ගෙවා තිබුණු අතර කෝප්‍රල් ඥාණසිරිට මුදල් දුන්නේ කවුරුන් විසින්දැයි ජනාධිපති කොමිෂන් සභාව විසින් නිර්දේශ කර තිබුණි.
ඒ අනුව කෝප්‍රල් ඥාණසිරිගේ සිදුවීමට හා දයාසිරි ජයසේකරලාගේ හෙලිකොප්ටර් වියදම්වලට අදාළ කරුණු අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිෂන් සභාව වෙත ඉදිරිපත් කළ යුතු බව කොමිෂමේ නිර්දේශ අතර තිබුණු අතුරු කාරණාවක් විය.
කෙසේ වෙතත් ජනාධිපතිවරයා විසින් මේ කොමිෂන් සභා වාර්තා සම්බන්ධයෙන් කිසිදු පියවරක් ගෙන නැතිවා මෙන්ම පියවරක් ගනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු තැබීමද කළ නොහැක්කකි. ඒ වෙනුවට ජනාධිපතිවරයා විසින් කොමිෂමේ වාර්තාවට පසුපස හරවා චූදිතයන්ට ආණ්ඩුවක් ලබා දී තිබුණි. දැන් ජනාධිපතිවරයා අනෙක් පාර්ශ්වය ගැන කොමිෂන් සභාවක් පත් කරන බව ප්‍රකාශ කිරීම සභාවේ සිනා නංවන ප්‍රකාශයක් පමණි.■