කලින් ප්‍රතිඵලයේ දිගුවක්

ආචාර්ය නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි

 

2004 ඉඳලාම සාමාන්‍ය සිංහල බෞද්ධ ඡන්දදායකයාගේ මූලික නැඹුරුව තිබුණේ රාජපක්ෂලාගේ පැත්තට. 2015 දී ඒකේ යම් පතුරු ගැලවීමක් සිද්ධවුණා. ඒත් ඒ ආණ්ඩුව අසාර්ථක වීම එක්ක, ඒ පරාජයෙන් පසු ඉක්මනින් දේශපාලන කටයුතු ආරම්භ කරලා මහජන සහයෝගය ලබාගන්න ඔවුන් සමත් වුණා. 2018 පළාත් පාලන ඡන්දය වනවිට ඔවුන් පරණ තත්වයට ඇවිත් හිටියා. ජනාධිපතිවරණයේත් අපි ඒක දැක්කා. මේක ඒ ප්‍රතිඵලයේ දිගුවක්. පොදුජන පෙරමුණ එන්නේ ආණ්ඩු බලය එක්ක. ලංකාවේ ග්‍රාමීය ඡන්දදායකයා සාමාන්‍යයෙන් ඡන්දය දෙන්නේ මූලික වශයෙන් රාජ්‍ය බලය සඳහා.

යූඇන්පීය හා සමගි ජන බලවේගය තමයි ලොකුම කඩාවැටීමක් තියෙන පක්ෂ දෙක. ඒ පක්ෂ දෙකෙන් එකකටවත් ආණ්ඩු බලය පිහිටුවන්න පුළුවන් තත්වයක් තිබුණේ නෑ.

ජවිපෙ ප්‍රමුඛ ජාතික බලවේගයේ ඡන්දය ලොකු බිඳවැටීමක් වෙලා නෑ. ඔවුන්ගේ සාමාන්‍ය ඡන්ද පදනම තියෙනවා. එහෙත් ප්‍රතිශතයේ ප්‍රශ්න නිසා මන්ත්‍රීධුර අහිමි වුණා. පුංචි වෙනසක් වුණා නම් මාතර, හම්බන්තොට, කළුතර වැනි ප්‍රදේශවලින් මන්ත්‍රිධුර හිමිවෙන්න තිබුණා. එහෙත් ඔවුන්ගේ ප්‍රතිශතය වැඩිවුණේ නැහැ.

 

රනිල් වගකිව යුතුයි

හිටපු අමාත්‍යාංශ ලේකම් අශෝක පීරිස්

 

මේ ප්‍රතිඵලයට වක්‍රාකාරව වගකියන්න ඕනෑ රනිල් වික්‍රමසිංහ. එක්සත් ජාතික පක්ෂය දෙකඩ නොවී ඉදිරිපත් වුණා නම් ඔවුන් එතරම් දුර්වල වෙන්නේ නෑ. එසේ වුණා නම් ජාතික ජන බලවේගයටත් මීට වඩා ආසන ලැබෙනවා. මාතර දිස්ත්‍රික්කයෙන් ජාතික ජන බලවේගයට ආසනයක් අහිමිවුණේ පොදුජන පෙරමුණට තිබුණ ප්‍රතිශතය වැඩි නිසා. අංක ගණිතමය දෙයක් මේක. දෙවැනියාගේ ඡන්ද  අඩු වුණාම පළවැනියාට වැඩිපුර ආසන ලැබෙනවා. හම්බන්තොට, කළුතර වගේ දිස්ත්‍රික්කවල තත්වයත් ඒක.

මහජන මතය වැරදි නැහැ. එක්සත් ජාතික පක්ෂයයි, සමගි ජන බලවේගයයි ගෝඨාභය රාජපක්ෂට එරෙහි සටනක් කළේ නෑ. ඒ දෙපැත්ත හැප්පුණා. ස්වයං විවේචනාත්මකව කියන්න ඕනෑ ජාතික ජන බලවේගයත් දූෂණය ගැන තමයි වැඩිපුර කතා කළේ. එහෙත් ඊට වඩා ලොකු ප්‍රශ්න ලංකාවේ තිබුණා.

 

එජාපය උදව් කළා

මහාචාර්ය ජයදේව උයන්ගොඩ

 

ලංකාවේ බල තුලනයේ විශාල වෙනසක් ඇතිවෙලා තියෙනවා. ඒක නිදහස් මැතිවරණයකින් සිදුවූ නිසා අපි කැමති වුණත්, අකමැති වුණත් පිළිගන්න වෙනවා. ඒ වගේම ලංකාවේ සාම්ප්‍රදායික දේශපාලන පක්ෂ දෙකම අතිශය දුර්වල වෙලා, ඒ දෙකම වෙනුවට ඒ දෙකෙන් කැඩී ගිය කණ්ඩායම් පිහිටවපු පක්ෂ දෙකක් තමයි ප්‍රධාන පක්ෂ දෙක බවට පත්වුණේ. ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ හා සමගි ජන බලවේගය.

සාමාන්‍යයෙන් සමානුපාතික නියෝජන ක්‍රමය යටතේ තනි පක්ෂයකට තුනෙන් දෙකක බහුතරයකට කිට්ටු වීම දුෂ්කරයි. 2009න් පස්සේවත් එජනිසය ඉතා ජනප්‍රිය වුණත් තුනෙන් දෙකේ බලයක් ගන්න බැරිවුණා. ඒක පොහොට්ටුව තනිව කළ එකක් නෙවෙයි. එජාපය වක්‍රව සෑහෙන කාර්යයක් සිදුකළා. මැතිවරණ ප්‍රතිඵල මතුපිටින් බැලුවත් පේනවා එජාපයේ සෑහෙන පිරිසක් ඡන්දය නොදුන් බව.

 

සිංහල සීයට තිහයි

නීතිඥ ශිරාල් ලක්තිලක

 

ගෝඨාභය රාජපක්ෂට විරුද්ධ සියලුම පක්ෂවලට සිංහල ඡන්ද ලැබුණේ නෑ. අමුතුවෙන් ඉස්මතු කරලා පෙන්වන්න දෙයක් නෑ. ඒක තමයි යථාර්ථය. සීයට තිහක් තමයි ගෝඨාභයට විරුද්ධව දුන්නේ. ඕක දෙමළ, සිංහල, මුස්ලිම් කියලා බෙදන්න ඕනෑ නැහැ. සිංහල අයගෙන් සීයට තිහයි තියෙන්නේ. ඒක බරපතළ දේශපාලන ප්‍රශ්නයක්. රනිල් වික්‍රමසිංහගේ පක්ෂයට, තව ජවිපෙට ඒ දේශපාලන ප්‍රශ්නයට උත්තර හොයන්න බැරිවෙලා තියෙනවා. හැබැයි ඒ සීයට තිහ සමගි ජන බලවේගය විකල්පය හැටියට විශ්වාස කරන්නේ. ඒක තමයි දේශපාලන පණිවිඩය.■