මැල්කම් රංජිත් කාදිනල්වරයා මානව හිමිකම් සම්බන්ධයෙන් කළ අපුල දනවන කතාවට එරෙහි ව අදහස් පළ කිරීම නිසා, ලංකාවේ සියලූ ම ජාතිවාදීන්, ජාතිකවාදීන් හා අන්තවාදීන් දැන් ඉන්නේ ඇමති මංගල සමරවීරට එරෙහි ව අවි අමෝරා ගෙන ය.

බොදු බල සේනාව, රාවණා බලය වැනි අන්තවාදී සංවිධාන වහා ම සරරවීර ඇමතිවරයාගේ අදහසට එරෙහි ව අවි එස වූ අතර, හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ ද නොපමා ව ම ඒ අන්තවාදීන් සමග එකතු විය. ඒ සඳහා නිමල් ලාන්සා, අරුන්දික ප‍්‍රනාන්දු මතු නොව, ජීඑල් පීරිස් වැන්නන්ගේ ද සහාය හිටපු ජනාධිපතිවරයාට ලැබිණ.

ඊළඟට ලංකාවේ බෞද්ධ අන්තවාදයේ එක් පාර්ශ්වයක් නියෝජනය කරන අස්ගිරි මහා විහාරයේ ලේඛකාධිකාරි මැදගම ධම්මානන්ද වැනි හිමිවරුද, ඉඳුරාගාරේ ධම්මරතන වැනි හිමිවරු ද මේ පිරිසට එකතු වූහ. පුදුමයකට මෙන් එක්සත් ජාතික පක්‍ෂයේ පසු පෙළ තරුණ මැති ඇමතිවරු ද එහෙටත් නැති මෙහෙටත් නැති කතා කියමින්, එහෙත්, කාදිනල්වරයාට අගෞරවයක් කළැ’යි කියන පැත්තේ සිට ගත්හ. දැන් මේ සියල්ලන් එකතු වී සිටින්නේ, කාදිනල්වරයා වෙනුවෙනි. කතෝලික පල්ලියේ ඇතැමුන් ද එක්ව ගත් කල, මේ සියල්ලන්ගෙන් සැදි අශුද්ධ සන්ධානය කුමක්දැ’යි පැහැදිලි ය. ඒ නම්, මේ රට වහලූන් හා වහල් හිමියන් සිටි අතීතයක් කරා ආපස්සට ඇද ගෙන යන්නට නිතර දෙවේලේ වැඩ කරන, මානව හිමිකම් විරෝධී, මර්දනකාරී සන්ධානයයි.

මේ පිරිස එක පෙළට ගත් කල, මානව හිමිකම්වලටත් විරුද්ධ ය. දෙමළ ජනතාව සමග බලය බෙදා හදා ගැනීමටත් විරුද්ධ ය. විධායක ජනාධිපති ක‍්‍රමය අවසන් කොට, රටේ නියම ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය පිහිටුවනවාටත් විරුද්ධ ය. අලූත් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවකටත් විරුද්ධ ය. කෙටියෙන් කියනවා නම්, රට ඉදිරියවට ගෙනයන්නට තබන තබන හැම පියවරකට ම විරුද්ධ ය. ඔවුන්ගේ හිස් හැරී හෝ හරවා තිබෙන විදිය අනුව, ඉදිරියට තබන හැම පියවරක් ම ඔවුන්ට පෙනෙන්නේ, වැරදි පියවරක් හැටියට ය.

මංගල සමරවීර කිව්වේ සහතික ඇත්ත ය. ඒ මෙසේ ය. ‘මානව හිමිකම් පිළිබඳ අවශ්‍යතාව මතු වුණේ කොල්ලකාරී ආගමික අන්තවාදීන්ගේ භීෂක සෝදිසිය සහ කුරුස යුද්ධය විසින් තොග ගණනින් නොඅදහන්නන් ඝාතනය කිරීම හේතුවෙනි. අනේ අපොයි, ජනප‍්‍රිය වීමට වීරිය කරන හැම අවස්ථාවක ම කාදිනල් වැඩ වරද්දා ගන්නා පාටයි.’

ලංකාවේ කතෝලික සභාවට නායකත්වය දුන් ගෞරවනීය කාදිනල්වරුන් ගණනාවකට පසු ව ඒ ධුරයට පත් වූ මැල්කම් රංජිත් කාදිනල්වරයා වනාහි, තමා නියෝජනය කරන කිතුනු ජන සමූහයාගේ අනන්‍යතාව, රටේ සිංහල බෞද්ධ බහුතරය තුළ දිය කර හැරීම ම සිය දේව වරය ලෙස සලකන්නෙකි. ඒ නිසා, කාදිනල් පදවියට පත් වූ දා සිට ඔහු කියන්නේ, කරන්නේ සිංහල බෞද්ධ බහුතරය දෙස බලාගෙන, ඔවුන්ට රුචිකර වේ යැ’යි තමා සිතන දේ ය. ඒ බහුතරය තුළ තමාට ජනප‍්‍රියභාවයක් ලබා ගන්නට හැකියාවක් ඇතැ’යි ඔහු සිතන දේ ය.

ඒ ජනප‍්‍රියත්වය ලබා ගැනීම සඳහා ඔහු පසු ගිය කාලයේ ගබ්සාවට විරුද්ධ විය. මරණ දඬුවම නැවත ක‍්‍රියාත්මක කරනවාට පක්‍ෂ විය. රට තුළ මහා පරිමාණයෙන් මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය වන නිසා ඉවත් කරන ලද ජීඑස්පී ප්ලස් සහනය ලබාගැනීම සඳහා, ඒ මානව හිමිකම් උල්ලංඝනයන් ගැන කිසිම විවේචනයක් රට තුළ නොකර, යුරෝපා සංගමයේ බලධාරීන් හමුවට ගොස් රාජපක්‍ෂ ආණ්ඩුවේ රුධිරය වැකුණු රෙදි සෝදා හරින්නට සම්මාදම් වුණේ ය. මේ සියලූ පියවර විසින් කාදිනල්වරයා ඇද දමනු ලැබුවේ අපකීර්තියේ ම අඳුරු දොරටුව වෙතට නොවේ ද?

කාදිනල්වරයා කිව්වේ, මානව හිමිකම් පිළි ගන්නට එපා කියා මිස අන් යමක් නොවේ. එය ඉතා පැහැදිලි ය.

අද ලෝකයේ තිබෙන මානව හිමිකම්, ආගමක් නම්, මිනිසුන් විවිධ ආගම් අතහැර ඒ ආගම වැළඳගත හොත් ලෝකය මීට වඩා යහපත් වනු ඇත. මංගල සමරවීර කිව්වේ ඒ ඇත්ත ය. ඇත්ත කියන මිනිසුන්ට එරෙහි ව එන අන්තවාදීන්ගේ ප‍්‍රහාරයන්ට එරෙහි ව, ඇත්ත කියන මිනිසුන් සමග සිට ගැනීම අපේ වගකීමකි. ලෝකය ඉදිරියට ගෙන යනු ඇත්තේ ඔවුන් වැනි මිනිසුන් සමූහයා මිස, චීවර හෝ කබා දරන-නොදරන අන්තවාදී ගෝත‍්‍රිකයන් නොවන නිසා ය.