අමාත්‍යාංශ හිටපු ලේකම් අසෝක පීරිස්

ඔහු අමාත්‍යාංශ ගණනාවක හිටපු ලේකම්වරයෙකි. පළාත් පාලන මැතිවරණ සීමා නිර්ණය කමිටුවේ සභාපතිවරයාව සිටියේය. දැන් ජවිපෙ සමඟ අනුබද්ධිතව දේශපාලන ක‍්‍රියාකාරිකයෙකු ලෙසද ඔහු දකින්නට ඇත. අප ඔහු මුණගැසෙන්නට මුලින්ම ගිය අන්දම හොඳින්ම මතකය.


පැපිලියාන පැත්තේ ඔහුගේ නිවස තියෙනවායැයි කී පටුමග අසලටම ගිය අප, එතැන සිටි පුද්ගලයෙකුගෙන් ඔහුගේ නිවස ගැන විමසුවෙමු. ‘මෙතැන හිටපු අමාත්‍යාංශ ලේකම් අහවලාගේ ගෙදර තියෙනවාද?’ ‘නැහැ. මෙතැන හිටපු අමාත්‍යාංශ ලේකම් කෙනෙකුගේ ගෙදරක් තියෙන්න බැහැ’. සාමාන්‍ය මධ්‍යම පන්තික ගෙවල් තිබුණු මාවත දෙසට අත දිගුකර කී ඔහු, ‘ඒ වගේ ගෙවල් තියෙන්නේ අර පැත්තේ’ කීවේය. ඒ දැවැන්ත නිවාස තිබුණු පැත්තට අත දිගු කරමිනි. සාමාන්‍ය පුංචි නිවෙසක විවේක සුවයෙන් ඔහු සිටියේය. හෘදය සාක්ෂියට අනුව ජීවිතයක් ගත කළ පසු ලැබෙන සැහැල්ලූව ඔහුට තිබුණි.

x x x x x

අසෝක පීරිස් වෙන්නප්පුවේය. කුඩා කාලයේදීම පියා මියගියේය. ඉන්පසු මව ඔහු හදාවඩාගත්තේ ඇගේ සොහොයුරා හා අසෝක පීරිස්ගේ ‘සුදුමාමා’ගේ ගෙදරය. සුදුමාමා විදුහල්පතිවරයෙකි. ශ‍්‍රීලනිපයේ දේශපාලනය කළ අයෙකි. එහෙත් වර්තමානයේ පක්ෂ දේශපාලනයේ යෙදෙන උදවියට වඩා ‘සුදුමාමා’ වෙනස්ය. අසෝක පීරිස්ගේ පිය සලකුණ ඔහුය.


‘ඔහු කොන්ද කෙළින් තියාගෙන වැඩකරපු කෙනෙක්. දේශපාලනයෙන් කිසිම වාසියක් ගත්තේ නැහැ. ශ‍්‍රීලනිපයේ ඇතැම් ව්‍යාපෘති ඔහු මෙහෙයවලාත්, තමන්ට දෙයක් ගත්තේ නැහැ. 1965 යූඇන්පී ආණ්ඩුව කාලයේ වැඩ තහනම් වෙලාත් හිටියා.’

x x x x x

‘අපි විශ්වවිද්‍යාලයට ගියේ 1972 මැයි 22 වැනිදා. එදා තමයි ජනරජ දිනය. මම විශ්වවිද්‍යාලයේදී ගෞරව උපාධියට කරන්න හිතාගෙන හිටියේ සමාජ විද්‍යාව. දෙවැනි අවුරුද්දේදී තමයි සාමාන්‍යයෙන් ඕක තෝරගන්න ඕනෑ. මම සමාජ විද්‍යා පන්තියට ගියා. ඒ කාලෙ සමාජ විද්‍යා කථිකාචාර්යවරයෙක් විදියට සුනිමල් ප‍්‍රනාන්දු කියලා කෙනෙක් හිටියා. ඔහු ඒ කාලයෙ සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනිගේ සම්බන්ධීකරණ ලේකම්. ඔහු අපේ මාමා හින්දා මාව පුද්ගලිකව දන්නවා.


ගමේ ශ‍්‍රීලනිප පසුබිමක් තිබුණාට මම විශ්වවිද්‍යාලයේදී ශ‍්‍රීලනිප හෝ වෙනත් පක්ෂයක දේශපාලන වැඩවලට ගියේ නැහැ. අපි දෙවැනි අවුරුද්දේ ඉන්නකොට වෙන්නප්පුවෙන් අපේ තවත් යාළුවෙක් විශ්වවිද්‍යාලයට ආවා. එයා කොමියුනිස්ට් පක්ෂයේ.


දෙවැනි අවුරුද්දේදී සමාජ විද්‍යාව තෝරගත්තා. සතියක් විතර යද්දී සුනිමල් ප‍්‍රනාන්දුගේ කාමරයට දවසක් කතාකළා. මට කාරණා දෙකක් කිව්වා. එකක් තමයි මම ශ‍්‍රීලනිප දේශපාලනය කරන්න ඕනෑ බව. දෙවැන්න තමයි කලින් කීව වෙන්නප්පුවෙන් ආ කොමියුනිස්ට් යාළුවාව ශ‍්‍රීලනිපයට කැමති කරවගන්න ඕනෑ බව. මේක හරියයන්නේ නැහැ කියලා මම සමාජ විද්‍යාව නැවැත්වුවා. ආර්ථික විද්‍යාවට ගියා. සමාජ විද්‍යාව තමයි මට ගැළපෙන විෂය. ඒක කළා නම් පළවැනි පන්තියේ සාමාර්ථයක් ගන්න තිබුණා.’

x x x x x

‘විශ්වවිද්‍යාලයෙන් අවුට් වෙලා රස්සාවලට ඉල්ලූම්පත‍්‍ර දාන්න පටන්ගත්තා. ඉන්ටවීව් යනවා. ඒ අතරේ මාසෙට 225ක වැටුපට පිරිවෙනක උගන්වමින් හිටියා.


මම පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ ඉන්ටවීව් ගියා. ඒ 1976 නොවැම්බර් 11 වැනිදා අපි යද්දී පේරාදෙණියේ ටවුමත් පාලූවෙලා. ඇහුවාම ආරංචිවුණා විශ්වවිද්‍යාලයේ කලබලයක් කියලා. පහුවදා උදේ තමයි ඉන්ටවීව් තිබුණේ. පාන්දරම නුවර පොලීසියෙන් ඇවිත් වෙඩි තිබ්බා. ඒ වෙලාවේ තමයි වීරසූරිය වෙඩිවැදිලා මැරුණේ.


පොලීසිය විශ්වවිද්‍යාලය ඇතුළේ. අපි කලබල මැද්දේ එළියට එද්දී මහින්ද දේශප‍්‍රිය (වත්මන් මැතිවරණ කොමිසමේ සභාපති* ඇතුළු ටීම් එකක් ගහක් කපනවා. ඇහුවාම කියනවා, පොලීසිය ඇතුළේ හිරකරන්න ගහ කපනවා කියලා. දැන් පොලීසිය ඇතුළේ හිරකරන්න ගිහින් උන් තව කෙනෙක්ට වෙඩිතියයි කියලා වාද කරලා අපි ඕක නැවැත්තුවා. කොහොමහරි එදා ඉන්ටවීව් හරිගියේ නැහැ. ගමේ ඇවිල්ලා පිරිවෙනේ ඉගැන්නුවා.


එකපාරක් වාණිජ දෙපාර්තමේන්තුවේ සහකාර අධ්‍යක්ෂ තනතුරකට ඉන්ටවීව් ගියා. එතැනට ගියාම කැලණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ ඉගෙනගත්ත පී අකුරෙන් නම පටන්ගත්ත හාදයෙක් හිටියා. මගෙත් නම පටන්ගන්නේ පී අකුරෙන්නේ. මිනිහාව මම අඳුනනවා ඉන්ටවීව් ගිහිල්ලාම. ටික වෙලාවක් යද්දී අපට තේරුණා අපව ගන්නේ නැහැ කියලා. මාව ඇතුළට ගත්තාම, මාව බයකරලා වැඬේ පටන්ගන්න ලෑස්තිය. මම කළේ ප‍්‍රවාහන ආර්ථික විද්‍යාවනේ. ඒ ගැන දැනුමක් තිබුණු කෙනෙක් ඉන්ටවීව් බෝඞ් එකේ හිටියා. අපි උපාධිය කරන්න කටපාඩම් කරලා වමාරපු දේවල් මිනිහා මට එතැන පැහැදිලි කරන්න පටන්ගත්තා. ඊට පස්සේ මගෙන් ඇහුවා කඬේකට ගිහිල්ලා සල්ලි ගෙව්වාම කඩෙන් බඩු දෙනවා. දොස්තර මහත්තයෙක් හම්බවුණාම සල්ලි ගෙව්වාම සේවාව සපයනවා, මගෙන් ඇහුවා, දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුව මහජනතාවට අලෙවි කරන්නේ මොනවද කියලා.


මම කල්පනා කරලා කිව්වා, ‘පරණ යකඩ බඩුනේ’ කියලා. ‘බොරුවට අපව රස්තියාදු කරන්න එපා. මෙහෙ දෙන්න ෆයිල් එක’ කියලා ෆයිල් එක අරගෙන මම එළියට ආවා.’

‘පිරිවෙනේ උගන්වමින්, ඉන්ටවීව් ගිය කාලයේ තමයි මගේ ජීවිතේට දේදුන්නක් පෑවුවේ. පන්සලේ හාමුදුරුවන්ගේ අක්කාගේ දුව තමයි ඒ. අපේ පේ‍්‍රම සම්බන්ධය ඒ පැත්තේ හරිම ප‍්‍රසිද්ධ වුණා. අපි බස්වල යනවා. බස් හෝල්ට්වල ඉන්නවා. මම කතෝලික පවුලක ඉපැදුණු නිසා හාමුදුරුවෝ මේ සම්බන්ධයට දැඩිවම විරුද්ධ වුණා. ඇයට කියලා තිබුණා ඇය කවදාහරි මියගියාම මිහිදන් කරන්න සිංහල ගමත් නැතිවේවි, කතෝලික ගමත් නැතිවේවි කියලා. ඒත් අපි මේක නැවැත්තුවේ නැහැ. ඔය අතරේ 1976 දී යාපනය විශ්වවිද්‍යාලයට සහකාර කථිකාචාර්ය තනතුරක් ලැබුණා. එහේ හිටියා මහාචාර්ය සුචරිත ගම්ලත්, මහාචාර්ය සුනිල් ආරියරත්න, ධර්මසේන පතිරාජ වගේ අය. පතීව ළඟින්ම ආශ‍්‍රය කරන්න පටන්ගත්තේ ඒ කාලයේ.


මේවා අස්සේ 1977 මැයි මාසයේ ජේ.ආර්.ට හයෙන් පහක ආණ්ඩුවක් ලැබුණා. අගෝස්තු මාසයේදී දෙමළ සිංහල කලබලයක් ඇතිවුණා. අපි එතකොට යාපනේ. කොළඹ ඉඳන් ගිය රාත‍්‍රී තැපැල් දුම්රියට ගහලා කෝච්චියේ ගිය මිනිස්සුන්ව කැපුවා. තුවාලකාරයෝ පිරිච්ච කෝච්චියක් තමයි උදේ පාන්දර යාපනයට ආවේ. ඉන්පස්සේ එහේ කලබල.


ඒ අතරේ මහාචාර්ය කෛලාසපති විශ්වවිද්‍යාලයේ ළමයින්ව විශ්වවිද්‍යාලය ඇතුළේම නවත්තගත්තා. සිංහල ළමයින්ට විශේෂ ආරක්ෂාවක් දුන්නා. ඇත්තටම ඒ ළමයින්ට බෝඩිම් දුන්න අයත් හරියට බැලූවා මේ ළමයින්ගේ ආරක්ෂාව ගැන. විශ්වවිද්‍යාලයට එදා ආවේ නැති සමහර ළමයින්ව එයාලා හංගලා ආරක්ෂා කළා. දවස් හතරකට විතර පස්සේ විශාල ආරක්ෂාවක් මැද්දේ අපව අනුරාධපුරේට ගෙනාවා. ? මම මගේ පේරාදෙණියේ යාළුවෙකුගේ ගෙදරක නිදාගත්තා. උදේ කෝච්චියක් දාලා අනෙක් අයව යවලා. මහාචාර්ය ගම්ලත්, පරිවර්තන නිලධාරියෙක් සහ මම විතරයි විශ්වවිද්‍යාලයේ අයගෙන් ඉතිරි.


දෙමළ ජාතික අනුරාධපුර ස්ටේෂන් මාස්ටර්ට ගහලා මරලා. ටවුමේ කඩ පුච්චලා. රත්තරන් බඩු කඩවල අළු කූරු ගගා මිනිස්සු කෑලි හොයනවා. අපි ස්ටේෂම පැත්තට එනකොට ආයෙත් කලබලයක්. මිනිස්සු පොදියක් වටවෙලා මැද ඉන්න කාට හරි ගහනවා. සෙනඟ කඩාගෙන අවුරුදු තිස්පහක විතර කාන්තාවක් දුවගෙන ආවා. මම ඒ කෙනාව අල්ලගත්තා. එයාට තේරුණා මම අල්ලගත්තෙ ආරක්ෂාවට බව. මට කිව්වා ‘කස්බන්ඞ් කස්බන්ඞ්’ කියලා. මේ දෙමළ කාන්තාවගේ සැමියාට තමයි අර ගහන්නේ. මම ඒ ගෑනු කෙනාව හංගලා ස්ටේෂම පැත්තට ආවේ අර සැමියාව බලන්න. එද්දී කෙනෙක් දුවගෙන ඇවිත් කිව්වා එහේ යන්න එපා, අන්න ඔයාට ගහන්න හොයනවා කියලා. මම එහෙමම ශ‍්‍රී මහා බෝධිය පැත්තට ගියා. පස්සේ ඉස්ටේෂමට මම එද්දී ගුටිකාපු මනුස්සයා එතැනම මැරිලා.

x x x x x

පසුව ඔහු සහකාර මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයෙකු ලෙස රාජ්‍ය සේවයට බැඳුණේය. මුලින් සේවය කළේ අම්පාරේය. කලින් කී, පිරිවෙනේ පෙම්වතිය සමඟ විවාහ වුණේය. නීති ශිෂ්‍යාවකව සිටි ඇය නොබෝ කලකින්ම අම්පාරේ නීතිඥවරියක ලෙස සේවය කරන්නට පැමිණියාය. මාරුවීම් කිහිපයක් ලබමින් මැතිවරණ දෙපාර්තමේන්තුවේ සිටි ඔහු චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක ආණ්ඩුවෙන් ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයට බඳවාගත්තේය. ඔහු බැලූබැල්මට ශ‍්‍රීලනිප හිතවාදියෙකි. එහෙත් එතැනින් පසුව ගෙවුණු වසර විස්සක ශ‍්‍රීලනිප ආණ්ඩු සමයේදී ඔහු දිගින් දිගටම තමන් ස්වාධීන රාජ්‍ය පරිපාලකයෙකු බව ශ‍්‍රීලනිප ආණ්ඩුවලට ඔප්පු කළේය.


‘ජනාධිපති කාර්යාලයට ගියේ සහකාර ලේකම් කෙනෙක් විදියට. ඔය අස්සේ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක මැතිනියගේ ප‍්‍රවෘත්ති අධ්‍යක්ෂ ජෙනරාල්ලා හතරදෙනෙක් අයින් වුණා. ඒ පුටුවේ දෝෂයක් තිබුණා. එතකොට සනත් ගුණතිලක මාධ්‍ය උපදේශක. මටත් ඒ තනතුර දෙන්න හැදුවාම මම ප‍්‍රතික්ෂේප කළා. ඒ වෙනුවට ජ්‍යෙෂ්ඨ සහකාර ලේකම්, මාධ්‍ය කියලා තනතුරක් දෙන්න කියලා ඉල්ලූවා.


අපි ඒ කාලයෙ හිතුවේ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කියන්නේ රට බේරාගැනීමේ අවංක වුවමනාවෙන් ආපු ගැලවුම්කාරියක් කියලයි. ඒත් ඒක සීඅයිඒ එකෙන් වළක්වනවා කියලයි අපි හිතුවේ. සනත් ගුණතිලක කියන්නේ සීඅයිඒ එකේ වුවමනාවට රඟපාන චරිතයක් කියලා අපි හිතුවා. සනත්ව විවේචනය කළාම චන්ද්‍රිකා මැඩම් මට දොස් කිව්වා. දෙවැනි වතාවේත් දොස් කිව්වා. තුන්වැනි වතාවේ මම අයින්වුණා. ආයතන කිහිපයකට මාරු වුණා.


ඔය අස්සේ රූපවාහිනියේ අධ්‍යක්ෂ ජෙනරාල් ධුරයට චන්ද්‍රිකා මැඩම්ගේම උපදෙස් මත මම ගියා. මාස හයයි හිටියේ. එතකොට ජාතික රූපවාහිනියේ දවසට වියදම ලක්ෂ 20යි. ආදායම ලක්ෂ 6යි. රජයේ වෙළඳ දැන්වීම් ගොඩක් නොමිලයේ පළකළා. මම තීරණය කළා රජයේ දැන්වීම් වුණත් නිකන්ම පෙන්වන්නේ නැති බව. කාගේ හරි ප‍්‍රචාරණයක් කරනවා නම් මුදල් අයකරන බව.


මාස තුනක් යද්දී ලක්ෂ 10ක විතර ආදායමක් දවසට ලැබුණා. වියදම ලක්ෂ 16ට විතර අඩු වුණා. කොහොම වුණත්, මම තදින් වැඩ කරද්දී ප‍්‍රශ්න ඇතිවුණා. ‘අයි’ නාලිකාව පටන්ගන්න එක නිමිති කරගෙන මාතර ලොකු උත්සවයක් පවත්වලා තිබුණේ මම එන්න කලින්. ගෙවීම ආවේ මම ඉන්නකොට. මම ගෙවන්න බැහැයි කීවා. මංගල කතාකළාම මම කිව්වා මේක ඔයාලාගේ වැඩක්, ඔයාලා ගෙවන්න කියලා. මේවා එක්ක තරහ වර්ධනය වුණා. ජාතික රූපවාහිනියෙන් එළියට ගියා.’

x x x x x

ඔය අස්සේ මහින්ද රාජපක්ෂ මුල්වරට බලයට පත්වූ ජනාධිපතිවරණය ආවේය. ඔහුට අපූරු තනතුරක් ලැබුණි. ඒ එකල සිටි මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයා වූ දයානන්ද දිශානායක මහතාගෙනි. ‘නිසි බලධාරියා’ ඒ තනතුරය. මාධ්‍ය ආයතනවල යම්කිසි දේශපාලන පක්ෂවලට වාසිදායක වන ප‍්‍රවෘත්ති හෝ වැඩසටහන් විකාශය කිරීම නැවැත්වීම නිසි බලධාරියාගේ කාර්යභාරයයි.


‘ඡුන්දෙට දවස් තුනකට කලින් තමයි මම වැඬේ බාරගත්තේ. ඔෆිස් එකක් හදාගෙන පළවැනි දවසේම වැඩ පටන්ගත්තා. ? ප‍්‍රවෘත්ති යනවා. ප‍්‍රවෘත්ති බල බලා පොතක ලියාගන්නවා. ජාතික රූපවාහිනියේ ප‍්‍රවෘත්ති විනාඩි 58ක් විතර ගියා. දිගටම යනවා පක්ෂවලට වාසි වෙන විවිධ ප‍්‍රවෘත්ති. මේ ප‍්‍රවෘත්තිවලම නැවත විකාශයක් ?ට යනවා. මම රූපවාහිනියේත් හිටපු නිසා කතාකරන්න ඕනෑ තැන මම දන්නවා. මම එතැනට කෝල් කරලා මේ මේ දේවල් එපා කියලා කැපුවා. අන්තිමේ ප‍්‍රවෘත්ති ගියේ විනාඩි 10යි.


මගේ වයිෆ් කෝල් කරපු වෙලාවේ මට කියනවා ජාතික රූපවාහිනිය හරි වෙනස් වෙලානේ. හොඳ පරණ සිංදු යනවානේ කියලා. මම කිව්වා ‘නිසි බලධාරියා, නිසි බලධාරියා’ කියලා.


පහුවදා උදේ ලලිත් වීරතුංග කතාකළා. එතකොට මහින්ද අගමැතිනේ. ලලිත් වීරතුංග අග‍්‍රාමාත්‍ය ලේකම්. මොනවද ඔය කරන්නේ කියලා ඇහුවා. ඔයාලා සර්විස් එකේ තව කල් තියන මිනිස්සුනේ අසෝකා. පරෙස්සමෙන් කරන දෙයක් කරන්න කියලා කිව්වා. නිහඬ තර්ජනයක්.’

x x x x x

අලූතින් පත්වූ මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපති නව අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරුන් පත් කළ මොහොත වෙද්දී දිවයිනේම පරිපාලන නිලධාරීන් අතරින් අසෝක පීරිස් සුදුසුකකම් අතින් අංක එකේ සිටි පුද්ගලයාය.


‘අමාත්‍යාංශ ලේකම් ලැයිස්තුව හදන්න කලින් මට ජෙයරාජ් ප‍්‍රනාන්දුපුල්ලේ කතාකළා පෞද්ගලික හිතවත්කමට. මගෙන් ඇහුවා මොනවද ඕනෑ කියලා. ඒත් ලිස්ට් එක අවුට් වෙද්දී මගේ නම නැහැ. පස්සේ ජෙයරාජ් මට කාරණේ කිව්වා. ඔයා අර නිසි බලධාරීකම් කරන්න ගිහින් කපලා නේද කියලා. අමාත්‍යාංශ ලේකම්කම නැහැ. එතකොට ලැබෙන පඩියත් අඩුයි. ආර්ථික වශයෙනුත් පාඩුයි. අවුරුදු දෙකකට විතර පස්සේ මට නොදී බැරිකමට ජල සම්පාදන හා ජලාපවහන අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්කම දුන්නා. මේක විශාල මුදලක් ගැවසෙන අමාත්‍යාංශයක්.’


අසාමාන්‍ය ලෙස වැඩි මුදලක් ඉල්ලූ ජාත්‍යන්තර මට්ටමේ ගනුදෙනුවක සීමාව ඉක්මවූ මුදල් ප‍්‍රමාණයක් ගෙවීම ඔහු ප‍්‍රතිික්ෂේප කර තිබුණි. ඔහු මහින්ද රාජපක්ෂගේ පවුලේ සමීපතමයෙකු හා එකල මෙවැනි ගනුදෙනුවල කේන්ද්‍රයේ සිටි අයෙකු ¥රකථනයෙන් කතාකොට බලපෑම් කළද ඔහු අවනත නොවීය. ඉන්පසුව ජනාධිපති ලේකම්වරයාගේ නියෝගයක්ද ඔහු නොතකා හැර තිබුණේ මෙවැනි ටෙන්ඩර් සම්බන්ධව එවැනි බලයක් ජනාධිපති ලේකම්වරයාට නැති බව නීත්‍යනුකූලව පෙන්වා දෙමින්ය. නැවත ඔහුට මාරුවීමක් ලැබුණි.

x x x x x

‘මම දේදුන්නක් ගැන කලින් කීවානේ. ඇය 2016 අගොස්තු මාසයේදී එක්වරම හෘදයාබාධයක් හැදිලා යන්න ගියා. මම කොළඹ හිටියේ. ඇය හිටියේ ගමේ. ඒ දවස්වල මම සීමා නිර්ණය කමිටුවේ වැඩ. මම ගෙදර යනකොට ලොකු පිරිසක් ගෙදර වටවෙලා. ඇය යන්න ගිහින්. කලින් ඇගේ ඥාති හාමුදුරුවෝ කීවානේ ඇයට මිහිදන් කරන්න තැනක්වත් නැතිවේවි කියලා. ඒත් ඒ පැත්තේ වැඩිම පිරිසක් ආපු අවමංගල්‍යයක් වුණේ ඒක. ඇයව මිහිදන් කරන්න ලැබිලා තිබුණු ඉඩ අඩි හතයි තුනක්. මම ටිකක් වයඹ ප‍්‍රධාන ලේකම්ට කතාකරලා අඩි අටයි පහක් විතර ඉල්ලූවා. සල්ලි ගෙවලා ඒ ඉඩ ගත්තා. මම රජයෙන් වාසියක් විදියට ගත්තේ ඒ මිනීවල විතරයි.’


ඔහු අද ඉන්නේ විශ‍්‍රාම සුවයෙන්ය. අප මුලින්ම කී ආකාරයේ දැවැන්ත නිවෙස්වල සිටින ඇතැම් හිටපු අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරුන්ට නැත්තේ අසෝක පීරිස්ට තිබෙන හෘදය සාක්ෂියේ සැහැල්ලූවය. ‘සමහර පුරුදුවලින් ඈත් වෙන්න බෑ. උදේම නැගිටලා රැුවුල කපනවා. සපත්තු දානවා. කලිසම් අඳිනවා. ඒ පුරුදුවලින් ඉවත් වෙන්න බෑ. ඒ හැරුණාම කිසි ප‍්‍රශ්නයක් නැහැ. පොත් කියවනවා. ටීවී බලනවා. දේශපාලනය ගැන විවෘතව අදහස් දක්වනවා. මුණුපුරන්ව හම්බවෙනවා. ඒ හැරුණාම කිසි ප‍්‍රශ්නයක් නෑ.’x