මල්වලට හිමි වටිනාකම මනුෂ්‍ය වර්ගය පවතිනතුරු නොනැසී පවතිනු ඇත. තාක්ෂණයෙන් උපරිම දියුණු වූ ලෝකයක වුව, මලක සුන්දරත්වයට විශේෂ ඉඩක් වෙන්වනු ඇත. මලක් හෝ මල් පොකුරක් ත්‍යාගයක් ලෙස ලබාගැනීම කිසි තේරුමක් නැතත්, රසවත් අවස්ථාවකි. ප‍්‍රදර්ශනයකට තබා තිබෙන ප‍්‍රියතම මල් වර්ගයක් දැකීම හෝ මිතුරෙකුගේ ගෙවත්තක සුන්දර මල් පැලයක් දැකීම මතකයට නඟාගත හැකිය. ඇතැම් විට පුංචි කාලයේ අප පොතක පිටු අතර මල් රඳවා තබාගත් අයුරු මතකයේ ඇත. මේ කතාව සුන්දර මල් පෙත්තක ඇති ජීවය ඇඳුමකට එකතු කරගැනීමේ කලාව ප‍්‍රගුණ කළ කාරා මාරි පියාසා ගැනය. ඇය නිව්යෝර්ක්හි ජීවත්වෙන්නීය.


අපේ වැඩි අවධානය ඇය වර්ණවත් කළ ඇඳුම් ගැනය. ඇය ස්වාභාවික ක‍්‍රම පාවිච්චි කරමින් ඇඳුම් වර්ණවත් කරන්නියකි. එයින් රෙදිපිළි නිර්මාණය කරන්නියකි. රෙදිපිළි නිර්මාණය කිරීමේ කලාවක් ලෙස මෑත කාලයේදී ස්වාභාවික වර්ණ ගැන්වීම් ජනප‍්‍රිය වෙමින් පවතී.


පොතක පිටු අතර සිරවී මැලවී යන මලකට වඩා ඇඳුමකට තැලී ඇඳුමට ජීවය එකතු කරන මලකින් වැඩි රසයක් ලබාගත හැකි බව ඇය කියන්නීය. ඇගේ වැඩි අවධානය ඉහත කී ආකාරයේ දිරාපත් වෙන මල් කෙරෙහිය. එමෙන්ම ඇය ඒ මල්වලින් වර්ණ ගන්වන ලද කාබනික කපු සහ කෙඳිවලින් තැනූ රෙදි, අහිම්සා රෙදි සහ සිල්ක් රෙදිවලින් ඇය ඇඳුම් නිර්මාණය කරන්නීය. එවැනි රෙදි වර්ගවලටද දැන් වැඩි ඉල්ලූමක් ඇත.


‘මම මුලින් ඉගෙන ගත්තේ රන් භාණ්ඩ මෝස්තර නිර්මාණ ශිල්පයයි. මම ඊට අදාළ රැුකියාවකුත් කරමිනුයි හිටියේ. ඉන්පස්සේ මට ඕනෑ වුණා මගේ විෂයට අදාළ නැති ඊට හාත්පසින්ම වෙනස් දෙයක් අත්හදා බලන්න. ඒ නිසා තමයි මම විලාසිතා නිර්මාණ ශිල්පය ඉගෙන ගත්තේ. දැන් මම මේ රැුකියාවට සීමාවක් නැතිව ඇබ්බැහි වෙලා. මට ඕනෑ කරන්නේ මා නිර්මාණය කරන ඇඳුම් මිනිස්සු අඳින විදිය බලන්න. ඒ ඇඳුම් කොතරම් සුවපහසුද, ශක්තිමත්ද, ආරක්ෂාකාරිද කියලා බලලා සතුටු වෙන්න. මම දන්නේ නැහැ මම කොහොම ස්වාභාවික මල්වලින් කොළවලින් වර්ණ ගන්වන ඇඳුම් නිර්මාණවලට වශී වුණාද කියලා. දිරාපත්ව යන බොහෝ දේවල් අපේ ජීවිතත් එකක් සමීපයි. අපේ ජීවිතත් දිරාපත් වෙනවානේ. අපේ සමීපතමයන් පවා දිරාපත් වෙනවා. ඒවා නැති වෙලා ගියාම අපිට හරි වේදනාවක් දැනෙනවා. ඒ නිසාමයි මම නැතිවෙලා යන දෙයකින් නිර්මාණ කරන්න හිතුවේ.’


ඇතැම් දේවල වටිනාකම දැනෙන්නේ ඒවා පාවිච්චි කොට, අහිමිව යෑමෙන් පසුවය. අහිමිවීම නිසාම ඒවායේ වටිනාකම වැඩිය. ඒවාට දැනෙන ආදරය වැඩිය. ඇඳුම්වලට ආදරය කරන්නකු, ඒ ඇඳුම්වලට හොඳින්ම ආදරය කරන්නේ ඒවා අහිමිවන බව දන්නා නිසාය.


‘මම හැම විටම කරන්නේ මල්වලින් ගස්වැල්වලින් පාට මතු කරගන්න උත්සාහ කරන එක. ඊට අමතරව මිනිරන්, ඉවත දමන කෑමවලින් මම පාට නිර්මාණය කරනවා. මම හරිම සතුටෙන් ඉන්නේ මේ වෘත්තිය කරන්න ගොඩක් අය නිව්යෝර්ක්වල ඉන්න එක ගැන. අපි වෙලාවකට එකතු වෙලා නිර්මාණ කරන විධිය ගැන සාකච්ඡුා කරනවා. ඒ නිසා අපි අතර දැනුම බෙදිලා යනවා.’ ඇය කියන්නීය.


පරිසර හිතකාමී බඩුභාණ්ඩ, ඇසුරුම් වර්ග, වාහන ආදිය මේ වෙද්දී ලෝකය පුරා වේගයෙන් පැතිර යන්නේ ගෝලීය උෂ්ණත්වය මිථ්‍යාවක් නොව යථාර්ථයක් ලෙස ලෝකය ඉදිරියේ දකින්නට ලැබී ඇති පසුබිමකය. මේ වෙද්දී ලෝක ප‍්‍රජාවට තිබෙන අංක එකේ තර්ජනය ගෝලීය උෂ්ණත්වය වර්ධනය වීමය. ඒ නිසාම, මෙවැනි ස්වාභාවික ඇඳුම් වර්ගවලට ඉහළම ඉල්ලූමක් ලැබෙමින් පවතී.


‘ස්වාභාවික වර්ණකවලින් ඇඳුම් නිර්මාණය කර ගැනීමේ දැනුමට කිසිම අයිතිකාරයෙක් නැහැ. මේකට කිසිම නීතියක් නැහැ. එකිනෙකා කරන නිර්මාණ එකිනෙකට වෙනස්. සාප්පුවල, රෙස්ටුරන්ට්වල, මල් කඩවල විසිකරන්න තියෙන මල් එකතු කරන එක තමයි මගේ මුල්ම වැඬේ. ඒවා එකතු කළේ නැත්නම් ඒවා එයාලා කුණු විදියට විසිකරයි. මුලින්ම කරන්නේ අවශ්‍ය කරන ඇඳුම් වතුරවලින් තෙත් කරගැනීම. ඉන්පස්සේ ඇඳුම මේසයක් මත දිග ඇරලා තබාගෙන ඒක උඩ කැමති විදියට මල් එකින් එක ඇතිරීම. ඉන්පස්සේ ඒ මල් අතරට ගස්වල කොළ අතුරනවා. ඉන්පස්සේ ඒ ඇඳුම හොඳට තදවෙන විදියට රෝල් කරනවා. ඇඳුම වටේම නූල්වලින් බැඳගන්නවා. ඉන්පසුව විනාඩි 15ක් හෝ 20ක් විතර හුමාලයෙන් තම්බා ගන්නවා. රස්නය අඩු වුණාම ඇඳුම දිගහැරලා බලන්න පුළුවන්. මල්වලින් ඇඳුම වර්ණ ගැන්විලා. වදමල් රෝස මල්, රත්හඳුන් වගේ අමුද්‍රව්‍යවලින් රතුපාට හදාගන්න පුළුවන්. එරබදු මල්, දොඩම් ලෙලිවලින් තැඹිලි වර්ණ හදාගන්නවා. කහ වර්ණය අමු කහවලින්. නිල් වර්ණය නිල් කටරොළුවලින්. දම් වර්ණය බීට්රූට්, ලූ ුපොතුවලින් හදාගන්න පුළුවන්.’ ඇය පවසන්නීය.

එසේම ඇය පවසන්නී, ඉවත ලන ඇඳුම් වර්ගයක් නැවුම් ලෙස වර්ණ ගන්වන්නටත් මේ ක‍්‍රමවලින් පුළුවන් බවය.


මේ ස්වාභාවික වර්ණ ගැන කතාන්දරයට ඇහුම්කන් දෙනකොට අපට නැෙඟන ප‍්‍රශ්න බොහොමයක් ඇත. පළමුවැන්න නම් ස්වාභාවික වර්ණක ඇඳුම් සෝදන විට හේදී යන්නේද යන්නය. එහෙත් ඇඳුමක තැවරෙන කහට වර්ග පහසුවෙන් මැකී නොයන සේ ස්වාභාවික වර්ණකද නිසි පරිදි යෙදීමෙන් හේදී නොයන තැනට වග බලාගත හැකිය. අනෙක් කාරණය ඇඳුමේ කහට ගෑවුණාක් මෙන් වර්ණ ගන්වන්නේ නැතිව කලාත්මක ලෙස වර්ණ ගැන්වීම් කරන්නේ කෙසේද යන්නය. ඒ සඳහා පුහුණුව අවැසි වෙයි. පරණ ඇඳුම් යළි යළිත් වර්ණ ගන්වමින්, වඩා කලාත්මක ලෙසත්, කල් පවතින ලෙසත් වර්ණ ගැන්වීමට පුහුණුව ලැබිය යුතුය.

කෘත‍්‍රිම වර්ණකයක් තරම් ස්වාභාවික වර්ණකයක් කල් පවතින්නේ නැත. එමෙන්ම කෘත‍්‍රිම වර්ණකවලින් මවන විලාසිතා ස්වාභාවික වර්ණකවලින් නිර්මාණය කළ නොහැකිය. ඒත් මූලික අදහසම ඒකය. ස්වාභාවික වර්ණක පිළිබඳ සංකල්පය එන්නේම කෙටි කලෙකින් ඒ ඇඳුම් දිරාපත්වීම පිළිබඳ මූලික අදහසත් සමගය. එහෙත් අඩු වියදමකින් මිලට ගන්නා ඇඳුමක්, නොමිලේ ලබාගන්නා ස්වාභාවික වර්ණකවලින් වර්ණ ගන්වාගෙන කෘත‍්‍රිම වර්ණක යෙ¥ ඇඳුම්වලට වඩා කෙටි කලෙකින් අත්හැර දැමීමම අපූරු ජීවන කලාවකට අයත් වෙනස්ම අත්දැකීමකි.