දහනව වන සංශෝධනයෙන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට ඇති කරන ලද සංශෝධන අහෝසි කර නැවත ආපස්සට යෑමට හා ජනාධිපතිවරයාගේ බලතල තවත් වැඩි කරන ආකාරයේ විසිවන සංශෝධනයක් ගෙන එන බව ආණ්ඩුව දැනටමත් ප්‍රකාශයට පත්කර ඇත.

ඒ අනුව ද්විත්ව පුරවැසියන්ට ජනාධිපතිවරණයට හා මහා මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වීමට නොහැකි වගන්තිය ඉවත් කිරීම, ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වීමේ වයස් සීමාව අඩු කිරීම, ස්වාධීන කොමිෂන් සභාවලට පුද්ගලයන් පත්කිරීමේ හා ඉවත් කිරීමේ බලය ජනාධිපතිවරයාට ලබාදීම, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට හා අභියාචනාධිකරණයට විනිසුරන් පත්කිරීමේ බලය ජනාධිපතිවරයාට ලබාදීම, පොලිස්පතිවරයා ඇතුළු රජයේ ඉහළ නිල සඳහා පුද්ගලයන් පත්කිරීමේ බලය ජනාධිපතිවරයාට ලබාදීම මහජනයාට අභියෝග කිරීමට අවස්ථාව ලබානොදී හදිසි පනත් සම්මත කරගැනීමේ අවස්ථාව ලබාගැනීම, තමන්ට කැමති වේලාවක ජනාධිපතිවරයාට පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමට බලය ලබාදීම ආදියත් ඉන් එහාට ගිය අප තවමත් නොදන්නා තවත් සංශෝධනත් ආණ්ඩුව ගෙන ආ හැකිය.

දැනට හදිසි පනත් සම්මත කරගැනීමේ හැකියාව ආණ්ඩුවට නැති නිසා මේ අවස්ථාවේදී ආණ්ඩුව කරනු ඇත්තේ මෙම සංශෝධන ප්‍රකාශයට පත්කිරීමය. එහිදීත් ආණ්ඩුවට සම්මත කරගැනීමට හැකිවනුයේ ජනමත විචාරණයක් අවශ්‍ය නොවන තුනෙන් දෙකකින් පමණක් සම්මත කළ හැකි සංශෝධන පමණය.

මෙම තුනෙන් දෙකක ඡන්දය ලබා ගැනීම වැළැක්වීමට විපක්ෂයට හැකියාවක් නොලැබෙනු ඇත. ඔවුන්ට කළ හැක්කේ ආණ්ඩුව ගෙනඑන සංශෝධනවල හොඳ නරක හා අරමුණු පිළිබඳව මහජනයා දැනුවත් කරමින් එම සංශෝධන ගෙන එන්නේ රට වෙනුවෙන් නොව රාජපක්ෂවරුන් වෙනුවෙන් බව සනාථ කිරීමය.

එහිදි විපක්ෂයට හොඳම උදාහරණය ලෙස දැක්විය හැක්කේ මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවය. මැතිවරණ කොමිෂන් සභාවක් නොතිබුණේ නම් මහා මැතිවරණය පැවැත්වෙන්නේ කොවිඞ් වසංගතයෙන් රට ඇළලී තිබු පසුගිය අප්‍රේල් මාසයේදීය. මැතිවරණ කොමිසම ස්වාධීන එකක් නොවුණා නම් සිදුවිය හැකිව තිබුණේ ජනාධිපතිවරයාට එම කොමිසම යටවීමය. එහි සාමාජිකයන් පත්කරන්නේ හා ඉවත් කරන්නේ ජනාධිපතිවරයා නම් එය එසේ සිදුවීමට තිබුණි.

පාර්ලිමේන්තුව විසුරුවා හැරීමට, මහ මැතිවරණය පැවැත්වීමට හා පාර්ලිමේන්තුව නැවත කැඳවීමට නිකුත් කළ ගැසට් පත්‍රය වෙනස් කළ නොහැකි යැයි කී ජනාධිපතිවරයාට අවසානයේ පාර්ලිමේන්තුව කැඳවීමට ගැසට් පත්‍රයක් නිකුත් කරන්නට සිදුවිය.

මේ සියලු කරුණු කාරණා සමාජයට කීමට පෙර විපක්ෂය 19 වැනි සංශෝධනය පිළිබඳ සිය මතය සමාජයට කිව යුතුය. ඊට හේතුව 19 වැනි සංශෝධනය වු කලි විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීමේ හෝ එහි බලතල කප්පාදු කිරීමේ තුනෙන් දෙකක් පමණක් ඇති වූ ජනමත විචාරණයකට යායුතු නොවුණු සංශෝධනය වූ නිසාය.

විපක්ෂයට මේ අවස්ථාවේ කළ හැක්කේ 19 වැනි සංශෝධනයෙන් ගෙන ආ දේවල් ගැන මහජන මතයක් ඇති කිරීම පමණය. එය පරාජය කිරීමේ හැකියාවක් ඔවුන්ට නැත. අද හෙටම ආණ්ඩුව පරාජය කළ හැකි මැතිවරණ නැත. නියමිතව ඇත්තේ පළාත් සභා මැතිවරණය පමණය. ආණ්ඩුවේ නරක දේවලට එරෙහි දේශපාලනය පමණය.

ඒ නිසා විපක්ෂය ජනතාවට රටේ පවතින පාලන ක්‍රමය ගැන තම මතය කිව යුතුය. එය විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය නැති ක්‍රමයක්ද, විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය ඇති ක්‍රමයක්ද, නැතහොත් විධායක ඡනාධිපති ක්‍රමය මේ තරමට කප්පාදු කරන ලද එකක්ද යන්න ගැන රටට කිව යුතුය. ආණ්ඩුවේ 20 වැනි සංශෝධනය ගැන විපක්ෂය සටන් ආරම්භ කළ යුත්තේ එතැනින්ය.■

■ පුරවැසියා