ලාල් බංගමුවගේ – ස්වාධීන වරාය සේවක සංගමයේ සභාපති

මේක හැමදේම හමුදාව දාලා හරියට කරන බව කියන ආණ්ඩුවක්. ඒත් ප්‍රධාන හමුදා පත්කිරීමක් වූ වරාය අධිකාරියේ සභාපති හිටපු යුද හමුදාපති දයා රත්නායකට ‘හමුදා සෙල්ලම්’ සිවිල් පාලනයේදී බැරි බව වරාය වෘත්තිය සමිති පෙන්වුවා..

වරාය සභාපතිවරයා ලෙස පත්වූ මුල් දවස්වල එතුමාට වුවමනා වුණේ හමුදාවේ නීතිරීති දාලා, වරාය සේවකයන් බය කරගන්න. අපිට තර්ජනාත්මක ස්වරූපයෙන් තමයි නිතරම කතා කළේ. අපි ඔහු එක්ක සාකච්ඡා ඉල්ලුවාම අපට වෙලාව ලබා දුන්නේත් නැහැ. සාකච්ඡා ලබා දුන් අවස්ථාවල අපිට කතා කරන්න ඉඩ දුන්නේ නැහැ. තමන්ට කතා කරන්න තිබෙන දේවල් කියලා ඔහු පිටත්වෙලා ගියා. ඔහු අපට කිව්වේ වෘත්තීය සමිති එකතු වුණොත් සාකච්ඡා ලබා දෙන බව. අවසානයේ අපි වරායේ තිබුණු වෘත්තීය සමිති 23 ක් එකතුවෙලා පෙන්නුවා. අපි හමුදා සෙබළු නෙවෙයි. ඔවුන් හිතන විදියට නිහඬව ඉන්න අපි ලෑස්ති නෑ. අපව පීඩාවට පත් කරන්න, නිහඬ කරන්න උත්සාහ කරන තරමට අපේ හඬ වැඩිවෙනවා. අපි එතුමාට කිව්වේ වරාය පෞද්ගලික කිරීම නවත්වන්න කියලා. ඔහු අපිට එකතුවෙලා එන්න කිව්වේ නක්කලේට, ඒත් අපි වරාය බේරාගන්න එකතු වුණා. අපි කාටවත් බය නෑ. ඔහු පිළිගත්තා ඉන්දියාවෙන් බලපෑමක් තියෙන බව. ඔහු උත්සාහ කළේ මේක යහපාලන ආණ්ඩුව කාලේ ගහපු ගිවිසුමක් කියලා අපිව ගොනාට අන්දවන්න. වරාය සේවකයෝ මේ සියලු දේවල් දැනගෙන හිටියා.

 

මේ විරෝධතාවලට හේතුව මොකක්ද?

ශ්‍රී ලංකා වරාය  අධිකාරිය කියන්නේ අපේ රටේ බලවත්ම ආයතනයක්. 1978  වර්ෂයේදී ලලිත් ඇතුලත්මුදලි ඇමතිවරයා යටතේ වරායේ ජයබහලු පර්යන්තය පටන් ගත්තා. ජයබහලු පර්යන්තය කන්ටේනර් මෙහෙයුම් පටන්ගත් ස්ථානය. ජයබහලු පර්යන්තය පටන්ගත් ස්ථානයේ අද තියෙන්නේ මීටර් 12යි දශම 4 යි. ජයබහලු පර්යන්තයට එන්නේ කුඩා නැව් පමණයි. අද වරායට එන විශාල නැව් ජයබහලු පර්යන්තයෙන් අල්ලන්න බැහැ. විශාල නැව් අල්ලන්න නම් මීටර් 18ක්වත් පළල තියෙන ස්ථානයක් හදන්න ඕනෑ. 2007 වර්ෂයේදී මහින්ද රාජපක්ෂ මහත්තයා බලයේ ඉන්නකොට ආසියානු සංවර්ධන බැංකුවෙන් රුපියල් මිලියන 350ක ණයක් අරගෙන දකුණු කොළඹ වරායේ දියකඩනයක් හැදුවා. ඒ ණය ලබාදීමේදී ආසියානු සංවර්ධන බැංකුවෙන්  කොන්දේසි තුනක් දීලා තිබුණා. මෙම ණයවලින් වරාය තුළ පර්යන්ත තුනක් සෑදිය යුතු බවට. එකක් දකුණු කොළඹ වරාය, නැගෙනහිර සහ බටහිර පර්යන්ත සෑදිය යුතුයි කියා.

 

ඉන්පස්සේ….

ඒ ණය ලබාදීමේදී තිබුණේ මේ පර්යන්ත තුනම බහුජාතික සමාගම් සමඟ ඒකාබද්ධව කරගෙන යනවා කියලයි. ඒත්  අපේ වෘත්තීය සමිතිවල ඉල්ලීම මත නැගෙනහිර පර්යන්තය ශ්‍රී ලංකාවට ඕනෑයි කියන පදනම ඇතිවුණා. අපි ඒ ගිවිසුම වෙනස් කරලා නැගෙනහිර පර්යන්තය ශ්‍රී ලංකාවට අවශ්‍ය විදියට කටයුතු කරගෙන යෑමට සුදානම් කළා. දකුණු කොළඔ පර්යන්තය පමණක් සීඅයිසීසී කියන චීන රජයට අයත් බහුජාතික සමාගමකට මහින්ද රාජපක්ෂ මහත්මයා 2014 වර්ෂයේදී ලබාදුන්නා. එහිදී  චීන සමාගමට  කොටස්වලින් 85%ක් ලැබෙන විදියටත් ශ්‍රී ලංකාවට කොටස්  15%ක් ලැබෙන විදියටත් තමයි ගිවිසුම්ගත වෙලා තිබුණේ. ඔවුන් එම පර්යන්තයේ විශාල විදියට නැව් මෙහෙයුම් කටයුතු කරනවා.

 

ඉතිරි පර්යන්තවල වැඩකටයුතු සිදුවුණාද?   

අපිට ඉතිරි වුණා බටහිර සහ නැගෙනහිර පර්යන්ත දෙක. දකුණු කොළඔ වරාය හදන අවස්ථාවේදී වරායේ සේවය කළ ඉංජිනේරුවෝ සහ සේවකයෝ එකතුවෙලා නැගෙනහිර පර්යන්තය ගොඩනගා ගත්තා. මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව කාලේ  නැගෙනහිර පර්යන්තය ගොඩනැගූ පසු ඊට අවශ්‍ය ක්‍රේන් ඇණවුම් කළා. ඉන්පස්සේ යහපාලන ආණ්ඩුව පත්කළ වරාය විෂයභාර ඇමතිවරයා විදියට කටයුතු කළ අර්ජුන රණතුංග  ඇණවුම් කළ ක්‍රේන්වල මිල වැඩි බවත්, කොමිස් ගසා ඇති බවත් පවසමින් ඇණවුම් කළ ක්‍රේන් ගෙන්වීම් නැවැත්වුවා. ඒ ඇණවුම් අවලංගු කළ නිසා තමයි වරායේ සේවකයන්ට එහි රැකියා කරන්න නොහැකි වෙලා තියෙන්නේ. වත්මන් රජය බලයට ආවාට පස්සේ ජයබහලු පර්යන්තයට ඇණවුම් කරන ලද ක්‍රේන් 3ක්  පාවිච්චි නොකරන නිසා අපි නැගෙනහිර පර්යන්තයට ඒ ක්‍රේන් ගොඩබාගත්තා. තවම ක්‍රේන්වලින් කිසි වැඩක් සිදු කෙරෙන්නේ නැහැ. ඒ නිසා විශාල පාඩුවක් වරායට සිද්ධ වෙනවා.

 

මහින්ද රාජපක්ෂ පොරොන්දු වුණාට, ඔහු බලයට ආපසුව නැවත වරාය වෙනත් රටකට ලබා දෙන්න යනවා නේද?

මහින්ද රාජපක්ෂ මහත්මයා විපක්ෂ නායක වී සිටි කාලයේ වරායේ කොටස් විකුණන්නේ නැහැ කියා කීවාට, වර්තමාන වරාය විෂයභාර අමාත්‍ය ජොන්ස්ටන් ප්‍රනාන්දු නැගෙනහිර පර්යන්තය ඉන්දියාවට ලබා දීමට කැබිනට් පත්‍රිකාවක් කැබිනට් මණ්ඩලයට දාලා තියෙනවා. ඡන්දය නිසා ඒ කැබිනට් පත්‍රිකාව තවම අනුමත වී නැහැ. අපි අගමැතිතුමා හමුවූ අවස්ථාවේදී ඔහු අපිට කිවේ නැගෙනහිර පර්යන්තය අනිවාර්යයෙන් ඉන්දියාවට ලබා දිය යුතු බව. ඔහු අපට කීවේ බටහිර පර්යන්තය හදාගනිමු, 2015 වර්ෂයේ පැවැත්වූ ජනාධිපතිවරණයෙන් ඔහුව පැරුද්දුවේ ඉන්දියාව නිසා මෙම ක්‍රේන් බාගන්න ඉඩ දිය යුතු බව. ජයබහලු පර්යන්තයට  විශාල නැව් ගේන්න බෑ. මේ වන විට වරායේ පෞද්ගලික අංශයට පැවරූ චීන වරාය සහ චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග සිටි කාලයේ ජපානයට ලබාදුන් රැජින පාලම කියන ස්ථාන තියෙනවා. ඒවා පාලනය කරන සමාගම් තමයි දැනට වරායට එන නැව්වල 55%ක පමණ මෙහෙයුම් කරන්නේ. අපට ලැබෙන්නේ ඉතාම සුළු ප්‍රමාණයක්. මේ පර්යන්තයත් අපිට නැති වුණොත් කොළඔ වරාය සතු ජැටියක් ඉතිරිවෙන්නේ නැහැ.

 

මේ අරගල රැකියා වෙනුවෙන්ද?

හේතුව ඒක විතරක් නෙවෙයි. ලංකාවට ලැබෙන විදේශ විනිමය සම්පූර්ණයෙන්ම නතරවෙනවා. අපේ රැකියාත් අහිමි වෙලා යනවා. අපේ රටට අවශ්‍ය බඩු භාණ්ඩ ආනයනය කිරීමේදී ගෙන්වාගන්න අසීරු වෙනවා. රටේ ආරක්ෂාවට තර්ජනයක් වෙන්නත් පුළුවන්. අපි කියන්නේ දැනටමත් පෞද්ගලික වරායන් දෙකක් තිබෙන නිසා නැගෙනහිර පර්යන්තය ලංකාව සතුව තියාගන්න කියලා. රටේ ජනතාව තේරුම්ගත යුතුයි මේක සේවකයන්ගේ ප්‍රශ්නයක් නෙවෙයි, රටේ ප්‍රශ්නයක් කියලා.

දිනකට රුපියල් මිලියන 20කට වැඩිය ආදායමක් හොයන්න පුළුවන් තැනක් තමයි මේ විදියට ඉන්දියාවට දෙන්න යන්නේ. මේ වෙනකොට ඉන්දියාවේ අවසර නැතිව අපිට දොඹකර ක්‍රියාත්මක කරන්න බැරි තත්වයක් උදාවෙලා තියෙනවා. අපි උගුලක හිරවෙලා ඉන්නේ. ඉතිරි වෙලා තියෙන දේපළත් විකුණන්න වත්මන් රජයට ජනතාව බලය දෙන්න බලාපොරොත්තුවෙන් සිටිනවා නම්, ඒක හරි කනගාටුදායකයි.

 

පසුගිය සතියේ වරාය සේවකයන් ජනාධිපතිවරයාට සංදේශයක් භාර දුන්නා නේද? ඒකට පිළිතුරු ලැබුණාද?

නැහැ, අපි ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයට ගිහින් ලබා දුන් ලිපියට කිසිදු පිළිතුරක් මේ වනතෙක් අපිට ලැබුණේ නැහැ. ජනාධිපති ලේකම් පී.බී. ජයසුන්දරට  නැගෙනහිර පර්යන්තය ඉන්දියාවට ලබා දීමට ලොකු වුවමනාවක් තියෙනවා. පිළිතුරක් නොලැබුණු නිසා ජුලි 29 වෙනිදා වරාය ඇතුළේ උද්ඝෝෂණයක නිරත වුණා. තවත් ක්‍රියාමාර්ග ගන්නවා. අපි මහානායක හිමිවරුන් හමුවී මේ ගැන සාකච්ඡා කළා. ඔවුන් අපිට උපදෙස් දුන්නා, රටේ දේපළ වෙනත් රටවලට විකිණීමට වර්තමාන ආණ්ඩුව ගන්න උත්සාහය නවත්වන්න කියලා.■