• ඩයනා ගමගේ, අරවින්ද කුමාර් ආදීන්ට රාජ්‍ය ඇමති ධුර ලබාදී රාජ්‍ය ඇමතිවරුන් දෙදෙනෙකු කැබිනට් ඇමතිධුර දක්වා උසස්කිරීමටත් බැරි නැත.
  • ඇසිය යුත්තේ ජාතික ආණ්ඩුවක් යටතේ අමාත්‍යවරුන් වැඩිකිරීමේ තවත් ගැසට් නිවේදන ඉදිරියේ එනවාද යන්නය.

කැබිනට් හා රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශ සඳහා විෂයන් වෙන්කිරීම ජනාධිපතිවරයා යළිත් වරක් වෙනස් කර ඇති අතර මහාමැතිවරණයෙන් පසු අමාත්‍ය මණ්ඩලය සඳහා පවරන ලද විෂයන් වෙනස් කිරීමේ දෙවෙනි අවස්ථාව මෙය වේ.මෙහි ඇති පෙනෙන විශේෂත්වය වන්නේ  අලුතින් තාක්ෂණ අමාත්‍යාංශයක්ද මහජන ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයක්ද ස්ථාපිත කිරීමය.

ඒ අනුව විෂයභාර අමාත්‍යවරයකු පත් නොකරන ලද ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයද සමඟ 28ක් ලෙසවූ කැබිනට් අමාත්‍යාංශ සංඛ්‍යාව නොවැම්බර් මස 20 වැනිදා නිකුත් කරන ලද එම විෂයන් වෙනස් කිරීමට අදාල ජනාධිපතිවරයාගේ අතිවිශේෂ ගැසට් පත්‍රයක් මඟින්  කැබිනට් අමාත්‍යාංශ සංඛාව 30 දක්වා ඉහළ නංවා ඇත. මෙම අමාත්‍යාංශ දෙක සඳහාම තවම ඇමතිවරුන් නම්කර නැත. එමෙන්ම 20වන සංශෝධනයෙන් අමාත්‍ය ධුර දැරීමේ හැකියාව ජනාධිපතිවරයාට ලැබී තිබුණද ආරක්ෂක ඇමතිවරයා ලෙසවත් ජනාධිපතිවරයා තවම ධුරය භාරගෙන නැත. නොනිල ලෙස ආරක්ෂක ඇමතිවරයා ලෙස සිටි ජනාධිපතිවරයා එම ඇමතිකම නිල වශයෙන්ම බාරගතහොත් ’රටේ ආරක්ෂක ඇමති කවුද‘ යන ප්‍රශ්නය ඇසීමේ අවස්ථාව විපක්ෂයට නැතිව යන අතර එම ප්‍රශ්නයට පිළිතුරු දීගත නොහැකිව අසරණවීමේ අවස්ථාවෙන් ආණ්ඩු පක්ෂයට බේරි සිටීමට හැකිවනු ඇත.

මේ ආකාරයට අලුතින් ස්ථාපිත කර ඇති අමාත්‍යාංශ දෙකට දැනට කැබිනට් අමාත්‍යවරුන් ලෙස සිටින හෝ රාජ්‍ය ඇමතිවරුන් වශයෙන් සිටින අය අතරින් පත්කිරීම් සිදුකරයිද නැතහොත් අලුත්ම අය පත්කරයිද යන්න තවම නිශ්චිත නැත. සමහර විට 20වන සංශෝධනයට පක්ෂව ඡන්දය දී දැනට ආණ්ඩු පක්ෂ රැස්වීම්වලට සහභාගි වන ඩයනා ගමගේ, අරවින්ද කුමාර් ආදීන්ට රාජ්‍ය ඇමති ධුර ලබාදී රාජ්‍ය ඇමතිවරුන් දෙදෙනෙකු කැබිනට් ඇමතිධුර දක්වා උසස්කිරීමටත් බැරි නැත. එසේ වන්නේ නම් ඒ වූ කලී 20 වැනි සංශෝධනයට ඡන්දය දීම වෙනුවෙන් අල්ලස් හෝ කප්පම් දීම සංකේතවත් කිරීමකි.

ජනාධිපතිවරයාට 20වන සංශෝධනයෙන් පසු අමාත්‍යාංශ දැරීමේ හැකියාව පවතිද්දීත්,  අමාත්‍යාංශ විෂයන් තීරණය කිරීමේ ගැසට්ටුව මඟින් මීට පෙර අමාත්‍යාංශ තත්වයට ඔසවා ඇති ජනාධිපති කාර්යාලය යන්න මෙවර ගැසට්ටුවෙන්  ඉවත් කිරීමක්  කර නැත. සිදුවී ඇති එකම දෙය වන්නේ ජනාධිපති කාර්යාලය යටතේ තිබූ රාජ්‍ය ආයතන කිහිපයක් අලුතින් ඇතිකරන ලද තාක්ෂණ අමාත්‍යාංශය යටතට පත්කර තිබීමය. විදුලි සංදේශ නියාමන කොමිෂන් සභාව, තොරතුරු හා සන්නාවේදන තාක්ෂණ නියෝජිතායතනය, ශ්‍රී ලංකා ටෙලිකොම් සමාගම සහ එහි පාලිත හා ආශ්‍රිතසමාගම් ඒ අතරවේ. මීට අමතරව රාජ්‍ය ඇමතිනී සීතා අරඹේපොල යටතේ තිබූ ආයතන කිහිපයක් තාක්ෂණ අමාත්‍යාංශයට ඇතුලත් කර ඇත. පුද්ගලයන් ලියාපදිංචි කිරීමේ දෙපාර්තමේනතුව ද  තාක්ෂණ අමාත්‍යාංශය යටතට ඇතුලත් කර ඇති අතර ඒ ඇයිද යන්න ප්‍රශ්නයකි.

ඊට අමතරව ජනාධිපතිවරයා යටතේ නිල නොවන ආකාරයට තිබූ ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශය යටතේ තිබූ ආයතන කිහිපයක්ද ඉවත්තර ඇති අතර එම ආයතන අතුරෙන් බහුතරය ඇතුලත් කර ඇත්තේ චමල් රාජපක්ෂ අයියාට ලබාදී ඇති රාජ්‍ය ආරක්ෂක,ස්වදේශ කටයුතු හා ආපදා කළමනාකරණ රාජ්‍ය අමාත්‍යාංශයටය. ඉතිරි ආයතන ඇතුලත් කර ඇත්තේ අලුතින් ඇතිකර ඇති මහජන ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයටය. ශ්‍රී ලංකා පොලීසිය, ජාතික පොලිස් අභ්‍යාස ආයනය, සිවිල් ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුව මහජන ආරක්ෂක දෙපාර්තමේන්තුව යටතේ පවතී. මෙය යහපාලන ආණ්ඩුව කළ පොලීසිය ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයෙන් ඉවත් කර සිවිල් කටයුත්තක් ලෙස පවත්වාගෙන යෑමේ අදහස ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ආණ්ඩුව පමාවී හෝ යළි ක්‍රියාත්මක කිරීමකි.

වෙළඳ අමාත්‍ය බන්දුල ගුණවර්ධනගෙන් ශ්‍රී ලංකා ප්‍රමිති ආයතනය ඉවත් කර ඇති අතර ජාතික උරුම රාජ්‍ය ඇමති විදුර වික්‍රමනායකට පුරාවිද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුවත්, අපේ ගමත් ලබාදී ඇත. එහෙත් ඔහුට අපේ ගම කාර්යාල පරිශ්‍රය ලබාදී නැත. එම කාර්යාල පරිශ්‍රය ලබාදී ඇත්තේ වේවැල්, පිත්තල, මැටි කර්මාන්ත රාජ්‍ය අමාත්‍ය ප්‍රසන්න රණවීරටය. ඒ ආකාරයේ ආයතන හා පරිශ්‍ර ලබාදීමේ විද්‍යාත්මක ක්‍රමවේදය පිළිබඳ අප අසා දැනගත යුත්තේ සෞභාග්‍යයේ දැක්ම නිර්මාතෘ ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂගෙන්මය.

ඊට අමතරව 20 වන සංශෝධනය මඟින් අවශ්‍ය නම් ජාතික ආණ්ඩුවක්ද සෑදීමේ අවකාශය මුල් කෙටුම්පතේ නොතිබී පාර්ලිමේන්තු කාරක සභා අවස්ථාවේ සම්මත කරගත් ජනාධිපතිවරයාගෙන් ඇසිය යුත්තේ ජාතික ආණ්ඩුවක් යටතේ අමාත්‍යවරුන් වැඩිකිරීමේ තවත් ගැසට් නිවේදන ඉදිරියේ එනවාද යන්නය.■