ඉන්දියාව සහ ශ‍්‍රී ලංකාව අතර තිබෙන සම්බන්ධය හැමදම පැවතුනේ ‘රංඩු වෙවී – යාලූ වෙවී’ යන ආකාරයෙන් බව හැමෝම දන්නා කරුණක්ය. ඒ තත්ත්වය අද ඊයේ පටන් ගත් දෙයක් නොව අතීතයේ සිටම පැවතුනු ආකාරයක් බව කීමේ වැරැුද්දක්ද නැත. මේ කාරණය යළිත් මේ දවස්වල සිහියට නැගුනේ අපේ රටේ ජනාධිපතිතුමා පසුගි ය දවසක කියා තිබූ කාරණයක් හේතුවෙන්ය. එතුමා කියා තිබුනා යැයි මාධ්‍ය වාර්තා කළේ ඉන්දියාවේ රෝ ඔත්තු සේවය එතුමාට විරුද්ධව වැඩ කරනවා වැනි අදහසක්ය. මේ යහපාලන ආණ්ඩුව ගේන ඒමට වැඩ කළ කණ්ඩායමක් වූ ඉන්දියාව ඒ පාලනයේ නායකත්වයට එරෙහිව වැඩ කරනවා යැයි කීම එච්චර විශ්වාස කළ හැකි දෙයක් නොවන බව ඉතාමත් පැහැදිළි නමුත් රටේ නායකත්වයෙන් එවැනි චෝදනාවක් එනවිට එය සරළව ඉවතට දැමිමේ හැකියාවක්ද නැත. ඉන්දියාව සම්බන්ධයෙන් අපේ රටේ ඇති වැරදි තේරුම් ගැනීම් හේතුවෙන් අපේ වි්‍යාපෘතීන් අර්බුදයට ගියේ අද ඊයේ නොව දේවානම්පියතිස්ස රජුගේ කාලයේ පටන්ම බව මගේ තේරුම් ගැනීමය.

මට හිතෙන්නේ නිදහසින් පසු මෙරට පාලනය කළ කොයි ආණ්ඩුවත් ඉන්දියාව සම්බන්ධයෙන් කටයුතු කළේ සහ කටයුතු කරන්නේ තරමක මෝඩ ගතියක් තිබෙන බවයි. ඒ මෝඩකම්වලින් ඉවත් වෙන්නට හැකියාවක් මෙරට නායකත්වයට නැති නිසා හැම වාරයකම වාගේ සිදුවුනේ ඉන්දියාවට රුවටෙන්නට හෝ ඉන්දියාට යටවෙන්නට සිදුවීමය. ඞී එස් ඩඞ්ලි, ජෝන් කොතලාවල, බණ්ඩාරනායක, සිරිමාවෝ හා ජේ ආර් යන හැම නායකයෙකුම පාහේ රැුවටිලිවලට හෝ යටවීම්වලට අසුවූ බව ඉතිහාසයෙන් පෙන්නුම් කෙරෙන කාරනාවන්ය.

1977 පසු කාලයේ ජයවර්ධන රජයේ උත්සාහය මඟින් මෙරට සමාජයේ යම් ආකාරයක වෙනසක් ගොඩ නැගෙන බව දුටු ඉන්දියාව සිදු කළේ මේ රටේ අභ්‍යයන්තර ප‍්‍රශ්නයක් වූ දෙමළ ජනතාවලේ ප‍්‍රශ්නය පාවිච්චි කරමින් රට අස්ථාවර කරන්නට එක්වීමය. එකල දෙමළ දේශපාලනයේ තරුණ කණ්ඩායම් පුහුණු කරමින් ත‍්‍රෂ්තවාදය කරා තල්ලූ කරන්ට සමත් වූයේ ඉන්දියානු දේශපාලනයෙන් මෙරටට තිබුනු බලපෑම නිසා යැයි කීමේ වැරැුද්දක් නැත.

මේ දවස්වල ඉන්දියාවේ බලපෑම යළිත් වරක් අපේ රටේ හොල්මන් කරන්නේ මේ ආණ්ඩුවේ ඇතුළේ තිබෙන ආරාවුල සමග එය සම්බන්ධ වී ඇති නිසා බව පැහැදිලිවම පෙනී යන කාරණයකි. ඒ කියන්නේ අගමැති තුමා සහ ජනාධිපතිතුමා අතර ගොඩ නැගෙමින් තිබෙන අවුල් සහගත තත්ත්වයට ඉන්දියාවත් තමන්ගේ කැමැත්තෙන් හෝ අනෙක් අයගේ අවශ්‍යතාවයක් හේතුවෙන් ඈදෙමින් තිබෙන බවය. මේ වගේ අවස්ථාවන් පාවිච්චි කිරීම බොහෝ විට ඉන්දියාව යොද ගන්නා උපක‍්‍රමය යැයි සිතීමේ වැරැුද්දක්ද නැත. මේ කාරනය ගැන එ වාර්තා කළ හින්¥ පුවත්පත කීවේ රෝ සංවිධානයේ මේ වැනි වැඩ කටයුතු ඉන්දියානු අගමැතිවරයා වැනි ඉහළ නායකියන් දන්නේ නැති බවය. එය කෙසේ වෙතත් මම නම් කියන්නේ මේ කාරණය ගැන ලංකාවේ ආණ්ඩුව ඉතාමත් පරිස්සමෙන් වැඩ කළ යුතු බවයි.

චීනයට හම්බන්තොට වරාය ගැසී ලබා දීම වැනි කාරනා මේ ප‍්‍රශ්නයට ගැට ගැසී ඇති බවද මෙහිදි අපේ අවධානයට ගැනීම ඉතා වැදගත්ය. මේ ආණ්ඩුව බලයට පැමිණෙන විට ඉන්දියාව සිටියේ ඊට පෙර සිටි රජයට වඩා අඩු සම්බන්ධයක් චීනය සමග ගොඩනගා ගනිවී යැයි කල්පනාවේ බව පෙනී ගිය කාරණයකි. චීනයට යට නොවන ලංකාවක් එකල ඉන්දියාවේ අවශ්‍යතාවය විය. ඒ අවශ්‍යතාවය රුක ගැනීමට මේ රජයට නොහැකි වූවා පමණක් නොව චීනයේ බලපෑම වෙනදටත් වඩා වැඩි මට්ටමකට ඉහළ ගිය බව කවුරුත් දන්නා කරුණයක්ය. හම්බන්තොට වරාය පමණක් නොව අලූතින් බිහිවෙන බොහෝ වි්‍යාපෘති චීනයට ලබා දෙන්නට මේ රජයට සිදුවී ඇති බව මහ පොළවේ යථාර්ථයයි.

මේ අලූත් ඉන්දියානු මැදිහත්වීම් අපි තේරුම් ගත යුත්තේ හුදු මානුෂවාදී අර්ථයෙන් පමණක් නොව උපක‍්‍රමික අර්ථයෙන් බව මගේ අදහසය.

චරිත හේරත්