දැන් යළිත් ආරක්‍ෂාව පිළිබඳ මහජනයා බිය පත් කිරීම අරඹා තිබේ. රාජපක්‍ෂවාදී ජනමාධ්‍ය ඒ කාර්යය තමන්ගේ ජාතික වගකීම ලෙස සලකා පවරා ගෙන උපරිම අන්දමින් මහජනතාව බිය වැද්දීම කරයි.

පසුගිය සතියේ එක් රාජපක්‍ෂවාදී පුවත්පතක් වන ‘අරුණ’, හදිසි නීතිය අවසන්වීම නිසා තවුහිද් ජමාත් සංවිධානය ඇතුළු අන්තවාදී සංවිධානවලට පනවා තිබූ තහනම ඉවත් වන බවටත්, එනිසා අත්අඩංගුවේ සිටින ත්‍රස්තවාදී සැකකරුවන් 200කට නිදහස ලැබෙන බවටත් වූ අමූලික බොරුවක් සිය ප්‍රධාන සිරස්තලයෙන් ප්‍රකාශයට පත් කෙළේ ය.

ඒ අතර, පලෙයි රෝහලේ අධිකරණ වෛi නිලධාරියා අත්අඩංගුවට ගැනීමෙන් පසු ඔහු සතුව තිබුණු විශාල ආයුධ තොගයක් අත්අඩංගුවට ගැනුණාය කියන පුවත වාර්තා කරන ලද්දේ, එල්ටීටීඊ සංවිධානය නැවත ප්‍රතිසංවිධානය වී, රටේ දේශපාලන නායකයන් ඝාතනය ඇතුළු මහා විනාශයක් කරන්නට අරඅඳින බව කියැවෙන අයුරිනි.

එහෙත්, ඇත්ත කතාව, වෛද්‍යවරයා, යුද ගැටුම් අවසන් සමයේ විදේශීය ප්‍රවෘත්ති ඒජන්සියකට අසත්‍ය කරුණු වාර්තා කළේ යැ’යි අත්අඩංගුවට ගෙන පසුව මුදා හැරුණු කෙනකු බව ය. පසුගියදා යුද හමුදාව විසින් මුරපොළක දී අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදුව, ඔහුගෙන් ප්‍රශ්න කිරීම්වලින් පසු, යම් ආයුධ හා පුපුරන ද්‍රව්‍ය සොයා ගන්නට හැකි වූ බව පොලිසිය කියයි. එහෙත්, රාජපක්‍ෂ ගැති මාධ්‍ය මේ අත්අඩංගුවට ගත් අවිආයුධ ගැන මහත් භයානක ලෙස වාර්තා කළා මිස, ඒවා අත්අඩංගුවට ගත්තේ, විවිධ තැන්වල සඟවා තිබියදී බවත්, ඒවා එල්ටීටීඊය විසින් ගැටුම් සමයේ භාවිත කළ ඒවා බවත්, එල්ටීටීඊය පරාජයට පත් වුණ නිසා ඒවා තැන් තැන්වල සඟවා තිබී ඇති බවත් වාර්තා කළේ ‘ලංකාදීප’ය පමණෙකි. මෙවැනි සඟවා තිබුණු ආයුධ පසුගිය කාලයේ තොග පිටින් අත්අඩංගුවට ගැනුණු බව සාමාන්‍ය සිද්ධියකි. එල්ටීටීඊය යුදමය වශයෙන් පරාජය ලද පසු, ඔවුන් භාවිත කළ, එහෙත් ආරක්‍ෂක අංශවලට හසු නොවන ලෙස සඟවා තැබුණු මෙවැනි ආයුධ තොග ඉදිරියේදීත් තවත් හමුවන්නට පිළිවන. තමන් නීතිය ඉදිරියට පැමිණ වේය යන බිය නිසා, අතීතයේ ඒවා ළඟ තබා ගෙන සිටි බොහෝදෙනා කළේ ඒවා සඟවා තැබීම ය. මේ සත්‍යය කිසි ම රාජපක්‍ෂ ගැති මාධ්‍යයකින් එළියට ආවේ නැත.

ආරක්‍ෂාව පිළිබඳ මේ භයානක ප්‍රවෘත්තිවල හා විග්‍රහවල වැදගත් කාරණා දෙකක් පෙනෙයි.

එකක් නම්, 2009දී රාජපක්‍ෂ ආණ්ඩුව විසින් එල්ටීටීඊය යළි කිසි දා නොනැගිටින සේ බිංදුවට ම විනාශ කොට දමන ලද්දේ යැ’යි උදාන ගැයූ, ඒ ගැන ඒ කාලයේ රට පාලනය කළ දේශපාලකයන්ට වැඳ වැටී ස්තුති ප්‍රශංසා කළ මාධ්‍ය ම, දැන් එල්ටීටීඊය හිස ඔසවන බවට අඛණ්ඩ වාර්තාකරණයක යෙදීම යි.

අනෙක නම්, මේ හැම ආයුධයක්, පුපුරන ද්‍රව්‍යයක් ම රැස් කර ඇත්තේ, ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ මහතා ඝාතනය කිරීමට බවත්, ඔහු ඝාතනය කිරීම සඳහා වන කුමන්ත්‍රණයක් ක්‍රියාත්මක වන බවත්, ඒ මාධ්‍ය විසින් ‘සොයාගනු ලැබීම’යි.

මේ කරුණු දෙක එකට තැබූ විට පැහැදිලි වන්නේ කුමක් ද? ආරක්‍ෂාව පිළිබඳ මේ බිහිසුණු වාර්තා කිසියම් දේශපාලන වුවමනාවකින් මෙහෙයැවෙන බව පෙනෙන්නට තිබීමයි.

දැන් ජනාධිපතිවරණය ඉදිරියට පැමිණ තිබේ. එය ජය ගැනීමට රාජපක්‍ෂ පිලට අවශ්‍ය ය. එය කළ හැකි වන්නේ, ජාතික ආරක්‍ෂාව පිළිබඳ ව උපරිම භයභීතිකාවක් මහජනතාව තුළ ඇති කිරීමෙනි. අප්‍රේල් 21 වැනි දා ප්‍රහාරය ද ඊට සරුපසක් සකසා දී තිබේ.

ආරක්‍ෂාව පිළිබඳ පේන කියන්නට අප කිසිවකුටත් බැරි ය. කුමන මොහොතක හෝ කවර හෝ දෙයක් සිදු විය හැකි බැවිනි. එය ලංකාවට පමණක් නොව, අමෙරිකාව, නවසීලන්තය, එංගලන්තය වැනි ලෝකයේ දියුණු ම රටවලට පවා අභියෝගයකි. එහෙත්, දේශපාලන වුවමනාවකින් ආරක්‍ෂක ක්‍ෂෙත්‍රය හා ප්‍රවෘත්ති මෙහෙයවන විට, ඒ බව පිටතට පෙනෙන්නට පටන් ගන්නා බව නම් පැහැදිලි ය.

මීට පෙර ද ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන හා ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ ඝාතන කුමන්ත්‍රණයක් ගැන මහා හාහෝවක් මාධ්‍ය විසින් ඇති කරනු ලැබී ය. මානසික අසමබරතාවකින් යුත් එක් පුද්ගලයකු පමණක් කියූ අමූලික බොරුවක් මත පදනම් ව, රට තුළ මහා ඝාතන කුමන්ත්‍රණයක් පැළ කරන ලද නමුත්, අද වන විට ඒ විකාර ප්‍රකාශය කළ පුද්ගලයා අත්අඩංගුවේ පසුවනවාට වඩා හෙළි වුණු කුමන්ත්‍රණයක් නම් නැත. එහෙත්, ලංකාවේ ජනාධිපතිවරයා ඒ අමූලික බොරුව පදනම් කර ගෙන, ‘තමා මරන්නට තිබුණු කුමන්ත්‍රණය ගැන නිසි ලෙස කටයුතු නොකෙළේ ය’ කියන හේතුව මත, පැවති ආණ්ඩුව විසුරුවා හැරීමට තරම් ළාමක තීරණ ගැනුණු බව නම් අපට මතක ය.

දැන් මේ නව වටයකින් ඇදී එන්නේ ද එවැනි සැලසුම් සහගත ආරක්‍ෂක බියක් පැතිරවීමක් බව පෙනේ. රටේ ඡන්ද විමසීමක් පැවැත්වෙන ඕනෑ ම වෙලාවක මෙවැනි බිල්ලන් මැවීම කැරුණු බව ද අපට හොඳින් මතක ය. ජනතාව ඒ බිල්ලන්ට බිය නොවීමත්, ඒ බිල්ලන් මවනවුන් දේශපාලන වශයෙන් පරාජය කිරීමත් අත්‍යවශ්‍ය වන්නේ, අප ඒ දුෂ්ට වැඩවලට සපුරා විරුද්ධ බව පෙන්වීම සඳහා ය.■