අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ පරිගණක අපරාධ ඒකකය අත්අඩංගුවට ගත් වෙබ් මාධ්‍යවේදී චතුරංග ද අල්විස් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කිරීමෙන් පසු සැප්තැම්බර් 14 දක්වා රිමාන්ඞ් බන්ධනාගාරගත කර තිබේ. අගෝස්තු 31 වැනිදා අත්අඩංගුවට ගනු ලැබු ඔහු අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරනු ලැබුවේ සැප්තැම්බර් 01 වැනිදාය.

අධිකරණ සෝදිසි වරෙන්තුවක් මත ඔහුගේ නිවස පරීක්ෂා කළ එම ඒකකය ඔහුගේ පරිගණක, ජංගම දූරකථන හා අනෙකුත් උපාංග සිය බාරයට ගනිමින් ප්‍රකාශයක් සටහන් කර ගැනීමට යැයි කියා රැගෙන ගොස් තිබේ.

ඔහුට එරෙහිව එම ඒකකය අධිකරණයට ඉදිරිපත් කර ඇති චෝදනා වන්නේ, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 111ඇ යටතේ අධිකරණයට බලපෑමක් වන ප්‍රවෘත්ති සිය වෙබ් අඩවියේ පළකිරීම, එම වෙබ් අඩවියේ ඇඞ්මින් (පාලක)වරයා ඔහු බව පිළිගැනීම හා පරිගණක අපරාධ පනතේ 6 වගන්තිය යටතේ රටේ පොදු යහපත අස්ථාවර කිරීමට කටයුතු කිරීමය.

මෙම චෝදනාවලට බලපෑ එම වෙබ් අඩවියේ පළවු ප්‍රවෘත්තිය වූයේ ’ පාස්කු ප්‍රහාරයේ සැකකාර නීතිඥ හිජාස්ට ඇප ගන්න හොර පාරක් කපයි… ලක්ෂ 50කට අභියාචනාධිකරණයේ දොර ඇරෙද්දී විනිසුරන්ටත් සල්ලි… ඇප දීම පසුපස බලවත් බළල් අතක්’ යන්නය. එම ප්‍රවෘත්තිය පළවී ඇත්තේ අඅඅගබැඅිඇඉගදරට යන වෙබ් අඩවියේය.

මෙම ප්‍රවෘත්තියේ අභියාචනාධිකරණ විනිසුරන්ගේ මෙන්ම එම ගනුදෙනුවට සම්බන්ධ යැයි කියන ජනාධිපති නීතිඥවරුන්ගේද නම් සඳහන්ය. චෝදනාව බරපතළය. ප්‍රවෘත්තිය තුළ එම බරපතළ චෝදනාවට අදාළ සාක්ෂි කිසිවක් ඉදිරිපත් කරන්නේ නැත. ඊට අමතරව නීතිඥ හිජාස් හිස්බුල්ලාට නීතිමය ප්‍රතිපාදන ඉටුකරන ලෙස නීතිඥවරුන් කණ්ඩායමක් කරන ලද ඉල්ලීමද එම කුමන්ත්‍රණයේම කොටසක් ලෙස ඒත්තු ගන්වා ඇත.

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 111ඇ හි සඳහන් වන්නේ මෙසේය.

 (1) අධිකරණ බලතල හෝ කාර්ය නැතහොත් මෙම පරිච්ඡේදය යටතේ වූ කාර්ය නැතහොත් පාර්ලිමේන්තුව විසින් පනවන ලද යම් නීතියක් යටතේ ඒ හා සමාන කාර්ය පැවරී ඇති සෑම විනිශ්චයකාරවරයකු ම, මූලාසනාරූඪ නිලධරයකු ම, රජයේ නිලධරයකු ම හෝ වෙනත් සෑම තැනැත්තකු ම තමන්ට පැවරී ඇති බලතල ක්‍රියාත්මක කිරීමේ දී හා කර්තව්‍ය ඉටු කිරීමේ දී තමන්ට විධානයක් කිරීමට හෝ තමන් අධීක්ෂණය කිරීමට හෝ නීතියෙන් හිමිකම් ඇති ජ්‍යෙෂ්ඨ අධිකරණයක, විනිශ්චය අධිකාරයක, ආයතනයක හෝ එසේ ම හිමිකම් ඇති වෙනත් තැනැත්තකුගේ හෝ විධානයකට නැතහොත් බලපෑමකට හැර වෙනත් කිසිම තැනැත්තකුගේ විධානයකට නැතහොත් බලපෑමකට යටත් නොවිය යුත්තේ ය.

බලතල ක්‍රියාත්මක කිරීමේ දී හෝ කර්තව්‍ය ඉටු කිරීමේ දී හෝ ඒ විනිශ්චයකාරවරයා, මූලාසනාරූඪ නිලධරයා, රජයේ නිලධරයා හෝ නිලධරයා කෙරෙහි නීත්‍යනුකූල බලයක් නොමැතිව යම්කිසි බලපෑමක් කරන හෝ බලපෑමක් කිරීමට තැත් කරන සෑම තැනැත්තෙක් ම වරදක් කරන අතර, මහාධිකරණය විසින් ජූරි සභාවක් නොමැතිව පවත්වනු ලබන නඩු විභාගයකින් පසු වරදකරු කරනු ලැබූ විට එක් අවුරුද්දක් දක්වා දීර්ඝ විය හැකි කාල සීමාවකට දෙයාකාරයෙන් එක් ආකාරයක බන්ධනාගාරගත කිරීමකට හෝ දඩයකට හෝ ඒ බන්ධනාගාරගත කිරීම හා දඩය යන දඬුවම් දෙකට ම හෝ යටත් වන්නේ ය. ඊට අමතරව එසේ වරදකරු කරනු ලැබූ දින සිට ඒ තැනැත්තා, අවුරුදු හතක් නොඉක්මවන කාලයකට, ඡන්ද හිමියකු වීමට ද ජනමත විචාරණයක දී හෝ ශ්‍රී ලංකා ජනරජයේ ජනාධිපතිවරයා තෝරා පත් කර ගැනීමේ ඡන්ද විමසීමක දී හෝ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයකු තෝරා පත් කර ගැනීමේ මැතිවරණයක දී හෝ පළාත් පාලන ආයතනයක සභිකයන් තෝරා පත් කර ගැනීමේ ඡන්ද විමසීමක දී හෝ ඡන්දය දීමට හෝ රජයේ කවර වූ හෝ ධුරයක් දැරීමට නැතහොත් රජයේ නිලධරයකු වශයෙන් සේවයෙහි නියුක්ත කරනු ලැබීමට ද නුසුදුස්සකු කරනු ලැබිය හැක්කේ ය.’

ඒ අනුව එම ප්‍රවෘත්තිය අධිකරණ කටයුතුවලට බාධාවක් ලෙස ගෙන ඇත. ඒ පිළිබඳ ලැබුණ පැමිණිල්ලේ මෙම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා වගන්තිය සඳහන්ව තිබුණා විය හැක. එහෙත් පරිගණක අපරාධ පනතේ 6 වගන්තියේ ඇත්තේ වෙනත් කාරණයකි. යම් පරිගණකයකට හිතාමතාම යම් කටයුත්තක් ඉටුකිරීමට සැලැස්වීමෙන් සහ එයින් යම් හානියක් වන බව දනිමින් හෝ එසේ විශ්වාස කිරීමට කරුණු ඇතිව එයින් ජාතික ආරක්ෂාවට, ජාතික ආර්ථිකයට හෝ මහජන ආරක්ෂාවට හානි සිදුකිරීම යනුවෙන්ය.

ඒ අනුව මෙම නඩුව වූ කලි මාධ්‍ය වාර්තාකරණයට එරෙහි සිවිල් අපහාස නඩුවක් නොවේ. සාපරාධි අපහාස නීතියද අහෝසි කර ඇති නිසා ඒ සම්බන්ධයෙන් වු පැමිණිල්ලක් පොලීසිය බාරගැනීමක්ද නොවේ. මාධ්‍යයට එරෙහි අලුත් මාවතක නඩුවකි. ඒ ගැන මාධ්‍ය සමාජය තුළ අලුත් සංවාදයක් ඇති විය යුතුය. මන්ද අධිකරණය විවේචනය කිරිමේ අයිතියට අයත් අධිකරණ තීන්දු විශ්ලේෂණය කිරීමේ, අධිකරණයේ කටයුතු සොයා බැලීමේ හා එහි දුෂණ වංචා ගැන වාර්තා කිරීමේ නිදහස අහිමි කරන ක්‍රියාදාමයන්ට මාධ්‍ය සමාජය එරෙහි විය යුතු නිසාය.

එහෙත් මෙම සිද්ධියේදී මාධ්‍ය සමාජය සැලකිල්ලට ගත යුතු තවත් කරුණක්ද තිබේ. එකක් මෙම පුවත් වාර්තාවේ අරමුණ කුමක්ද යන්නය. පැහැදිලිවම එය නීතියේ පටිපාටිය නිවැරදිව ඉටුනොවුණු වින්දිතයෙකු ලෙස අප සලකන නීතිඥ හිජාස් හිස්බුල්ලා වෙනුවෙන් පෙනී සිටීමක් නොවේ. ඔහුට යුක්තිය ඉටුකිරීමට ගත් උත්සාහයකට බාධා කිරීමකි. ඔහු වෙනුවෙන් පෙනී සිටි, පසුගිය කාලය පුරා රටේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, මානව අයිතිවාසිකම් හා වින්දිතයන් වෙනුවෙන් කටයුතු කළ නීතිඥයන්ගේ ඉල්ලීම එම කුමන්ත්‍රණයේම කොටසක් ලෙස හුවා දැක්වීමකි.

 වෙබ් මාධ්‍යවේදීන්ගේ සංගමයේ සභාපතිවරයා යැයි කියන හා එම වෙබ් අඩවියේ කර්තෘවරයා හෝ ඇඞ්මින්වරයා යැයි කියන චතුරංග ද අල්විස්ට පළකළ පුවත නිවැරදි බව ඔප්පු කිරීමේ කාර්යය දැන් පැවරී ඇත. ඒ සඳහා ඔවුන් සතුව ඇති සාධක මොනවාදැයි අපි නොදනිමු.

මෙහිදී මාධ්‍ය අවබෝධයට හා පාඩමට ගත යුතු තවත් කාරණයක්ද තිබේ. ඒ තමන් ඉදිරිපත් කරන කරුණුකාරණා පිළිබඳ සාක්ෂි තිබේද යන්නය. එය අපගේ මූලාශ්‍ර හෙළිදරව් කිරීම ලෙස වරදවා වටහා නොගත යුතුය. මූලාශ්‍ර රැකීම ජනමාධ්‍යවේදීන් අත්නොහළ යුතු වගකීමකි. අපට නොකිය හැක්කේ අපට තොරතුරු ලැබුණේ කාගෙන්ද හා කෙසේද යන්න පමණය. එහෙත් අපගේ තොරතුර ඔප්පු කිරීමට අදාළ ලියකියවිලි ඇතුළු අනෙකුත් දෑ අපගේ වාර්තා නීතිමය කාරණයකට අභිමුඛ වූ විට අප ඉදිරිපත් කළ යුතුය. එය කිසිසේත් අපගේ මූලාශ්‍ර හෙළිදරව් කිරීමක් නොවේ. අපගේ කථාව ඇත්ත බව සනාථ කිරීමකි. එසේ ඇත්ත ඔප්පු කිරීමට බැරිවීම අප අසත්‍ය ප්‍රකාශ කිරීමකි.

ඒ අනුව මෙම සිද්ධිය, ප්‍රකාශයට පත්කළ කරුණු ඔප්පු කිරීමේ සාකච්ඡාව යළි මතුපිටට ගෙනැවිත් ඇති අතර එසේ අසත්‍ය කරුණු ඉදිරිපත් කළහොත් සිවිල් අපහාස නීතියෙන් බැහැරව කටයුතු කිරීමේ අලුත් මාවත් පිළිබඳ අනතුරු සංඥාද අප ඉදිරියේ තබා ඇති බව ජනමාධ්‍ය සමාජය වටහා ගත යුතුය.■