ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදය යනු තවත් අයෙක් අසන්නට නොකමැති දෙයක් ප‍්‍රකාශ කිරීමට තිබෙන නිදහස ලෙස ජෝජ් ඕවල් වරෙක අර්ථ දැක්වූවේය. යමෙක් කරන යම් ප‍්‍රකාශයක් හෝ අදහස් දැක්වීමක් නිසා ඔහුට හෝ ඇයට වධ වේදනා විඳින්නට වෙයිනම්, මරණයට පත්වන්නට වෙයි නම් එතන ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදයක් නැත. මානව නිදහසක් නැත. එවන් කළු යුගයක් අපි පසුගිය රාජපක්ෂ රෙජීමය යටතේ අත්දැක්කෙමු. ඒ යුගය නිර්මානය කළ ප‍්‍රධාන පුද්ගලයා සේ සැලකෙන්නේ හිටපු ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශ ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්ෂය. ඔහු දැන් පොදුජන පෙරමුණේ ඉදිරි ජනාධිපතිවරණ අපේක්ෂකයා ය. රාජපක්ෂ රෙජීමය අවධියේ සිදුවූ බිහිසුණු අපරාධ රැුසක සහ වංචා ¥ෂණ සිද්ධීන් බොහෝ ප‍්‍රමානයක සැකකරුවෙක් ලෙස ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ප‍්‍රකටය. එනිසාම මේවනවිට ඔහුට විරුද්ධව නඩු කිහිපයක්ද අධිකරණයේ ක‍්‍රියාත්මක වෙමින් තිබේ. එහි ප‍්‍රධාන නඩුව හම්බන්තොට ඞී ඒ රාජපක්ෂ සොහොන නිර්මානය කිරීම සඳහා මහජන මුදල් අවභාවිතා කිරීම පිළිබඳවය. ඊළඟට අතුරුදන් කරවූ ලලිත් කූගන් දෙදෙනා වෙනුවෙන් ගොනුකර තිබෙන හබයාස්කෝපූස් නඩුවක්ද ගෝඨාභයට විරුද්ධව ඇසෙමින් තිබෙයි. මෙවැනි තත්ත්වයක් තුළ මේ පුද්ගලයා යම්හෙයකින් ජනාධිපති වුණොත් සහ ඊට පසු මේ පුද්ගලයා එම අපරාධ චෝදනා සඳහා වැරදිකරු වුණොත් ඇතිවෙන තත්ත්වය කෙබඳුද?.. පැමිණිකරුවන්ට යුක්තිය සාධාරණය ඉටුකරගැනීමේ ක‍්‍රියාවලියට මේ නම්කිරීම කෙතෙක් බලපෑම් සහගතද? අප ඒ පිළිබඳව රටක් ලෙස සහ පුරවැසියන් ලෙස කල්පනා කළ යුතු නැතිද?..

ලලිත් කූගන්

ලලිත් කුමාර් වීරරාජ් සහ කූගන් මුරුගානන්දන් යන දේශපාලන ක‍්‍රියාකාරිකයින් දෙදෙනා අතුරුදන් කරවීම සම්බන්ධයෙන් පවරා ඇති හබයාස් කෝපුස් නඩුවට අදාළව මෙම ජනාධිපති අපේක්ෂකයාට 2019 ජුනි 21 අධිකරණය හමුවේ පෙනී සිටින්නයැයි නියෝග කර තිබේ. ඒ එම පැමිණිල්ල පසුගිය අගෝස්තු 03 දා යාපනය මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණය හමුවේ කැඳවූ අවස්ථාවේදීය. පෙරටුගාමී සමාජවාදී පක්ෂය විසින් සංවිධානය කළ ජන අරගල ව්‍යාපාරයේ ප‍්‍රධාන දේශපාලන ක‍්‍රියාකාරිකයින් දෙදෙනෙකු වූ ලලිත් සහ කුගන් අතුරුදන් වන්නේ 2011/12/09 දාය. ඒ ලෝක මානව හිමිකම් දිනය සැමරීම සඳහා මාධ්‍ය හමුවක් පැවැත්වීමට අදාළ කටයුතු සූදානම් කිරීමට යාපනය අවරන්ගල් ප‍්‍රදේශයේ පිහිටි කුගන්ගේ නිවසේ සිට යාපනය නගරය කරා යමින් සිටියදීය. ඒ සවස 5ට පමණය. එලෙස ගෙදරින් පිටත්වූ දෙදෙනා පිළිබඳව තවම තොරතුරක් නැත.


එහෙත් ඔවුන් දෙදෙනා ගමන්ගත් යතුරු පැදිය පසුව අච්චුවේලි පොලිසියේ තිබී සොයාගත්තේය. එම යතුරු පැදිය අච්චුවේලි පොලීසියෙන් මතුවුණේ කෙසේද? පොලිසිය කියන්නේ එම යතුරු පැදිය කෝපායි කෝවිල අසල තිබී කෝපායි පොලිසිය තම භාරයට ගෙන ඇති බවය.
මෙම අතුරුදන් කිරීම පිළිබඳව ඇගිල්ල දිගුවන්නේ යාපනයේ වාඩිලාගෙන සිටින හමුදාවටමය. ඒ අනුව මෙම සිද්ධියේද ප‍්‍රධාන සැකකරුවා එවක හමුදාව මෙහෙයවූ ගෝඨාභය රාජපක්ෂය. එහෙත් ඔහු පසුගිය දා පැවති නඩුවාරයට පැමිණියේ නැත. ඔහු එම දිනය මගහැර වෙන දිනයක් ඉල්ලා ඇත. ඒ අනුව එලබෙන ජූනී 21 මෙම අපේක්ෂකයාට යාපනය මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයේ පෙනී සිටින්නට සිදුවනු ඇත.

ඞී ඒ රාජපක්ෂ සොහොන

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ පොදුජන පෙරමුණේ ඉදිරි ජනාධිපතිවරණ අපේක්ෂකයා ලෙස නම් කරන විට ඔහුට විරුද්ධව කොළඹ ත‍්‍රිපුද්ගල විශේෂ මහාධිකරණයේ නඩුවක් ගොනුකර තිබුණි. ඒ මැදමුලන ඞීඒ රාජපක්ෂ අනුස්මරණ කෞතුකාගාරය ඉදි කිරීමේ දී රුපියල් මිලියන තිස් හතරකට ආසන්න රජයේ මුදල් සාවද්‍ය ලෙස පරිහරණය කළ බවට චෝදනාවක් ගොනුකරමින් ය. එම නඩුව මෙම අධිකරණයේ විභාගයට ගන්නට බලයක් නැතැයි කියමින් ඔහු අභියාචනාධිකරණය ඉදිරියට ගිය අතර එම අධිකරණය එහිදී ඔහුගේ ඉල්ලීම ඉවත දැමීය. පසුව ඔහු ශේෂ්ඨාධිකරණයට ගිය අතර එම අධිකරණය එලබෙන ඔක්තෝබරය දක්වා මෙම නඩුව විභාගයට නොගන්න යැයි වාරණ නියෝගයක් ලබාදුන්නේය. එම නියෝගය නොලැබුණේ නම් දිනපතා අසන්නට දින නියම වී තිබුණු එම නඩුව නිසා සමහර විට මේ වනවිට මේ අපේක්ෂකයාට ජනාධිපතිවරණ අපේක්ෂකයා වීම පසෙක තබා වැලිකඩ බන්ධනාගාරයට යන්නට සිදුවන්නට ඉඩ තිබුණි. දැන් තිබෙන තත්ත්වය තුළ ඔක්තෝම්බරයේ සිට එම නඩුව අධිකරණය ඉදිරියේ විභාගයට ගතහොත්, මේ අපේක්ෂකයා කිරීමේ නාඩගම නිසා එම අධිකරණ ක‍්‍රියාවලියට වෙන්න පුලූවන් බලපෑම කෙබඳුද?.. නැතිනම් එම නඩුව එලබෙන ජනවාරිවලින් පසුවට කල්ගිය හොත් සහ රටේ මොකක් හෝ අවාසනාවකට මෙම සැකකරුවා ජනාධිපති උවහොත් මෙම නඩු ඇසීමට වෙන්නේ කුමක්ද?


අධිකරණය තුළ ඇති වූ මෙම සිද්ධීන් ඉතාමත් මෑතක සිදුවූ දේවල් ය. මීට අමතරව අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව තුළ සහ පොලිස් මූල්‍ය අපරාධ කොට්ඨාශය තුළ ක‍්‍රියාත්මක වෙන ප‍්‍රධාන පරීක්ෂණ රැුසක ඉලක්කගත පුද්ගලයෙකි මෙම ජනාධිපතිවරණ අපේක්ෂකයා!! ලසන්ත වික‍්‍රමතුංග ඝාතනය, කීත් නොයාර්ට සහ උපාලි තෙන්නකෝන්ට ප‍්‍රහාර එල්ල කිරීම ආදී වූ මාධ්‍යවේදීන්ට එරෙහිව එවකදී සිදුවූ සහාසික ක‍්‍රියාවන් සඳහාම ගොනුකරනු ලැබූ හමුදා බුද්ධි කණ්ඩායමක් මරදානේ ට‍්‍රිපෝලි කඳවුර තුළ පවත්වාගෙන ගොස් ඇත. එම බුද්ධි කණ්ඩායම මාධ්‍යවේදීන් ඉලක්ක කරමින් සිදුකරනු ලැබූ සියළුම සහාසික අපරාධ පිටුපස මෙම පුද්ගලයා සිටින බවට පරීක්ෂණ කණ්ඩායම් තමන්ට ලැබුණු තොරතුරු ඔස්සේ සැකකරයි. එවැනි සැකකරුවෙකු රටේ ප‍්‍රධානම පුද්ගලයා තොරාගැනීම සඳහා වූ ඡුන්දයට කුමන හෝ පාර්ශවයකින් ඉදිරිපත් කරන්නේනම් ඔහුට ජනතාව තුළ සිය සුජාතභාවය තහවුරු කරගන්නට හැකිවන්නේ නම් මේ කුමන රටක් දැයි පුරවැසියන් සිටීනම් ඔවුන් කල්පනා කළ යුතුය.


පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී නඩරාජා රවිරාජ් ඝාතනය කළ ඝාතකයින් නිදැල්ලේ ය. ඒ සඳහා අණදුන්නේ කවුරුන්ද? ඒ අණදුන් පුද්ගලයාට විරුද්ධව නීතිය ක‍්‍රියාත්මක නොවුණත් සිදුවූ පරීක්ෂණයන් එම අදාළ ඉලක්කයන් තෙක් ගමන් නොකළත් පුරවැසියන් ලෙස අපි එක දෙයක් දන්නේ ය. ඒනම් එවක සිදුවූ මේ සහාසික ක‍්‍රියාවන් එවක ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරයා නොදැන සිදුවන්නට ඉඩ නැති බව!!. මාධ්‍යවේදී සිවරාම් මරාදැමුවේ කාගේ උවමනාවටද? තවම ඒ පිළිබඳව හරි හැටි පරීක්ෂණ හෝ සිද්ධ වෙන්නේ නැත. එහෙත් මේදේවල්වල කොනක මේ අපේක්ෂකයා සිටිය හැකිබවට වූ සාධාරණ සැකයක් අපි සැමට ඇත. ඒ එම අවධියේ දේවල් සිද්ධවීමේ පිළිවෙල සහ විදිහ අධ්‍යයනය කිරීමේදීය.. වැලිකඩ බන්ධනාගාරයේ රැුඳවියන් ඝාතනය, රතුපස්වල වෙඩි තැබීම, මිග් යානා ගනුදෙනුව, ඇවන්ගාඞ් ජාවාරම ආදී වූ බොහෝ සිද්ධීන් ඉදිරියේ මේ අපේක්ෂකයාගේ නම කියවේ. එවැනි පුද්ගලයෙක් ජනාධිපති කරන්නට තබා අපේක්ෂකයෙකු හෝ කරන්නට හෝ ශිෂ්ඨ සම්පන්න රටකට හැකිද?.. අනෙක් පැත්තෙන් මෙවැනි පුද්ගලයෙක් ජනාධිපති අපේක්ෂකයා කළ විට මෙම සිද්ධීන්ට අදාළව පරීක්ෂණ මෙහෙයවන පරීක්ෂණ කණ්ඩායම් ඒ පරීක්ෂණ හරි හැටි නිවැරදිව කරගෙන යනු ලබයිද?

මෙම සිද්ධීන්වලට අදාළව සාක්ෂි ලබාදෙන සාක්ෂිකරුවන් ජනාධිපති අපේක්ෂකත්වය ලබා ජනාධිපති වන්නට සිටින මේ පුද්ගලයාට සහ ඔහුගේ ගෝලබාලයින්ට විරුද්ධව සාක්ෂි ලබාදෙන්නට පෙළබෙයිද? අවසන කියන්නට වන්නේ රටක් ලෙස අපි තවතවත් ශිෂ්ඨ සම්පන්න භාවයෙන් ඈතට තල්ලූවෙමින් සිටින බවය. මෙම පුද්ගලයා අපේක්ෂකයෙකු කිරීමද එහිම දිගුවකි.


‘දවසක් ගෝඨා මට කතාකරලා කිව්වා සරත් අර වැලිඅමුණ කියන ලෝයර් අපිට ප‍්‍රශ්නයක් මොනවා හරි කරන්න ඕනී කියලා. මම කිව්වා මටනම් බෑ. මගේ යටතේ ඉන්න හමුදා නිළධාරීන්ටත් බෑ කියලා. එහෙම කියලා දවසයි ගියේ වැලිඅමුණගෙ ගෙදරට බෝම්බ ගැහුවා. ටිරාන් අලස්ගේ ගෙදරට බෝම්බ ගැහුවෙත් එහෙමයි’ මෙලෙස මාධ්‍යට ප‍්‍රසිද්ධියේ කියන්නේ මෙම අපේක්ෂකයා යටතේ එවක හමුදාපති ලෙස කටයුතු කළ ෆීල්ඞ් මාෂල් සරත් ෆොන්සෙකාය. දැන්වත් රටක් ලෙස අපි මෙවැනි දේවල් පිළිබඳව බරපතල ලෙස සිතිය යුතුය. නීතියේ සාධාරණත්වය යුක්තිය සැමට එකසේ ලැබිය යුතුය. මෙවැනි පුද්ගලයෙක් ජනාධිපති අපේක්ෂකයෙකු ලෙස ඔසවා තැබීමෙන් නීතියේ පාලනය අධිකරණය තුළින් ගිලිහී යන්නට පුලූවන් ය. සැමට නීතියේ සාධාරණත්වය කෙසේ වෙතත් සුළු පිරිසකට පමණක් එය ලැබෙන්නට පුළුවන් ය. වින්දිතයින්ට යුත්තිය ඉටුවීම තවතවත් පමාවන්නට පුලූවන් ය.