අරුණ ජයවර්ධන

ආරක්‍ෂක මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානි අද්මිරාල් රවි විජේගුණරත්න, අපරාධ පරීක්‍ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව විසින් අත්අඩංගුවට ගන්නට යන බව පසුගිය සතියේ ඉරිදා දිවයින සිය ප‍්‍රධාන සිරස්තලයෙන් කීවේය. යුද්ධය කළ හමුදා රණවිරුවන් මේ ආණ්ඩුව විසින් දඩයම් කරන්නේය යන ප‍්‍රවාදය සමාජය තුළ වැපිරීමේ අදහසින් දිවයින මෙවැනි ප‍්‍රවෘත්ති විශේෂ අවධාරණයකින් පළකරන නමුත්, එහි කතාව ඇත්තය.
ආරක්‍ෂක මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානියා එසේ අත්අඩංගුවට ගන්නට යන්නේ තරුණ ශිෂ්‍යයන් පස්දෙනකු ඇතුළු එකොළොස් දෙනකු පැහැරගෙන ගොස් කප්පම් ඉල්ලා පසුව අතුරුදන් කිරීමේ අපරාධයට හා මන්ත‍්‍රී නඩරාජා රවිරාජ් ඝාතනයට ප‍්‍රදාන සැකකරුවකු වශයෙන් සැලකෙන නේවි සම්පත් හෙවත් හිටපු ලූතිනන් කමාන්ඩර් හෙට්ටිආරච්චි මුදියන්සේලාගේ චන්දන ප‍්‍රසාද් හෙට්ටිආරච්චි, මුලින් කී අපරාධයට අත්අඩංගුවට ගන්නට අපරාධ පරීක්‍ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව හොයන බව හොඳින්ම දැන දැන, ඔහු සඟවා තබාගෙන රටින් පිට කිරීමේ වරදටය.
මෙලෙස පුද්ගලයන් 11 දෙනකු පැහැරගෙන ගොස් කප්පම් මුදල් ලබාගැනීම සහ පසුව අතුරුදන් කිරීම පිළිබඳ පරීක්‍ෂණ කරන අපරාධ පරීක්‍ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව, කොටුව මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයේ ඒ ගැන පවරා ඇති අංක බී732/09 දරන නඩුව සඳහා වරින්වර පරීක්‍ෂණයේ ප‍්‍රගතිය ගැන කරුණු වාර්තා කරයි. එම නඩුව අවසාන වශයෙන් කැඳවා ඇත්තේ 2018 ජුනි 14වැනි දිනය.
ඉහත විමර්ශනයට අදාළව මේ වන විට සැකකරුවන් 10දෙනකු අත්අඩංගුවට ගෙන අධිකරණයට ඉදිරිපත් කර තිබේ. ඉන් සැකකරුවන් 8 දෙනකු අධිකරණය විසින් ඇප මත මුදාහැර ඇති අතර, 2018 ජනවාරි 16 දින සහ 2018 ජනවාරි 28 දින පිළිවෙළින් අත්අඩංගුවට ගනු ලැබ ඇති බලනැවි කේඒ ගාමිණී සහ නාවික හමුදා සුළු නිලධාරී එච්එන්ඒ තුෂාර මෙන්ඩිස් යන සැකකරුවෝ මේ දක්වා රක්‍ෂිත බන්ධනාගාරව සිටිති.
විමර්ශනයේදී සිද්ධීන්වලට අදාළ නඩුවේ 2වන සැකකරු ලෙස නම් කර තිබුණු හිටපු ලූතිනන් කමාන්ඩර් හෙට්ටිආරච්චි මුදියන්සේලාගේ චන්දන ප‍්‍රසාද් හෙට්ටිආරච්චි හෙවත් නේවි සම්පත් යන අයගේ සම්බන්ධතාව සම්බන්ධයෙන් විශ්වසනීය සාක්‍ෂි විමර්ශනයේදී අනාවරණය වී තිබුණු පසුබිම මත, සිද්ධීන්වලට අදාළව නේවි සම්පත්ගෙන් ප‍්‍රකාශයක් සටහන් කරගැනීමට අපරාධ පරීක්‍ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට වුවමනා විය.
ඒ අනුව 2017 මාර්තු 2වැනිදා මෙම නිලධාරියා අපරාධ පරීක්‍ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව වෙත යොමුකරන ලෙස, අපරාධ පරීක්‍ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව විසින් එවකට නාවික හමුදාපති සහ දැන් ආරක්‍ෂක මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානී වයිස් අද්මිරාල් රවි විජේගුණරත්න වෙත ලිපියක් යවා තිබේ. ලිපිය යවා ඇත්තේ මාර්තු 1 වැනි දිනය. එහෙත්, මාර්තු 2 වැනිදා නේවි සම්පත් අපරාධ පරීක්‍ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට නොආවේය. එනිසා, නැවතත් නේවි සම්පත් සීඅයිඞීයට යොමුකරන ලෙස 2017 මාර්තු 28 දිනය සහිත ලියුමක් හිටපු නාවික හමුදාපති රවි විජේගුණරත්න වෙත සීයිඩිය විසින් යොමුකර ඇත.
කරන ලද විමර්ශනවලදී, දුරකථන හුවමාරු සම්බන්ධතා හා අදාළ කුලූනුවල පිහිටීම මත හෙළිකරගත හැකිවුණු අන්දමට මේ කියන දවස්වල නේවි සම්පත්, නාවික හමුදා මූලස්ථානයේ නේවාසිකව සිට ඇති බවට සනාථ වී තිබේ.
මේ කාලයේ එක් දිනක්, නේවි සම්පත් හා තවත් නාවික හමුදා නිලධාරියකු මූලස්ථානයේ විදුලි සෝපානයකින් පහළට එමින් සිටියදී ඔවුන්ට නාවික හමුදාපති රවි විජේගුණරත්න මුහුණට මුහුණ හමුවිය. නාවික හමුදාපතිවරයා නේවි සම්පත්ගෙන් කොහේ යනවාදැයි ඇසුවේය. නේවි සම්පත් කිව්වේ, බිරිඳ පැමිණ සිටින බැවින ඇය හමුවීමට යන බවයි. එවිට නාවික හමුදාපතිවරයා නේවි සම්පත්ට කියා ඇත්තේ, පොලිසියට අහුවෙන්නේ නැතිව පලයන් කියාය. නේවි සම්පත් සමග ඒ අවස්ථාවේ සිටි නාවික නිලධාරියා, පොලිසියට අහුවෙන්නේ නැතිව යන්න කිව්වේ ඇයිදැයි ඇසූ විට, නේවි සම්පත් කියා ඇත්තේ, සීඅයිඞීයෙන් තමාව හොයන බවයි.
මේ අනුව පැහැදිලි වන්නේ, සීඅයිඞීයෙන් නේවි සම්පත් හොයන බව දැන දැනම ඔහු නාවික හමුදා මූලස්ථානයේ රැුකවරණය ලබා ඇති බවයි. එපමණක් නොවේ, හිටපු නාවික හමුදාපති රවි විජේගුණරත්නද සීඅයිඞීයෙන් ඔහු සොයන බව දැනගෙන සිටි බවයි. එහි තේරුම, හිටපු නාවික හමුදාපතිවරයා, පොලිසියෙන් සොයන කෙනකු බව දැන දැනත් නේවි සම්පත් ආරක්‍ෂා කළ බව නොවේද?
ඊට අමතරව, නේවි සම්පත්ගේ බිරිඳ අපරාධ පරීක්‍ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට දුන් ප‍්‍රකාශයක පැහැදිලිවම සඳහන් කරන්නේ තමාගේ ස්වාමි පුරුෂයා නාවික හමුදා මුලස්ථානයේ අංක 6 දරන නිලධාරි කාමරයේ (වෝඞ් රූම්) සිටි බවයි. තමන්ට නාවික හමුදාපති රවි විජේගුණරත්න මුදල්වලින්ද උදව් කළ බව ඇය සිය ප‍්‍රකාශයේ සඳහන් කොට තිබේ. වරෙක නේවි සම්පත් නේවාසිකව සිටි කාමරයට ආ වෙනත් නිලධාරියකුට සල්ලි මිටියක් පෙන්වූ නේවි සම්පත්, ‘බලපං කමාන්ඩර් මට සලකන හැටි’යි කියමින් ඒ මිටියෙන් නෝට්ටු කිහිපයක් ගෙන සාක්කුවේ දාගත් බවද සීඅයිඞීය ඉදිරියේ ඇති ප‍්‍රකාශවලින් කියැවෙයි.
තවදුරටත් හෙළිදරව් වන්නේ, මෙසේ නාවික හමුදා මූලස්ථානයේ ආරක්‍ෂාව සහිතව තබාගෙන සිටි නේවි සම්පත්, පසුව බෝට්ටුවකින් රටෙන් පිටකර ඇති බවයි.
ආරක්‍ෂක මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානී රවි විජේගුණරත්න මෙලෙස අපරාධ සැකකරුවකු සඟවා තබාගැනීම ගැන පසුගිය මාසයේ පැවැති, පසුගිය රජය කාලයේ අපරාධ චෝදනා ගැන සොයාබලා පියවර ගැනීමට ඇමති රාජිත සේනාරත්නගේ ප‍්‍රධානත්වයෙන් පිහිටුවා ඇති ඇමති කමිටු රැුස්වීමේදී, අපරාධ පරීක්‍ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ නිලධාරීන් ඍජුවම කරුණු ඉදිරිපත් කළ අතර, එහිදී රවි විජේගුණරත්න වෙත මේ චෝදනාව ඍජුවම එල්ල කරන ලදි. ඉන් කෝපයට පත්වු විජේගුණරත්න, සීඅයිඞී නිලධාරීන්ට බැන වැදුණු බවත්, තමා ජ්‍යෙෂ්ඨතම හමුදා නිලධාරියා බැවින් ඒ ගැන ගෞරව කළ යුතු බවත් කියා ඇත. එහෙත්, තමාට එරෙහිව ඇති චෝදනා සාක්‍ෂි සහිත නම් සිය තනතුරෙන් ඉල්ලා අස්වන බවද ඔහු කියා තිබේ.
එහෙත්, විමර්ශනවලින් පැහැදිලි වන්නේ, අද්මිරාල් රවි විජේගුණරත්න හා නේවි සම්පත්ගේ අධීක්‍ෂණ නිලධාරියා, මේ සැකකරු සීඅයිඞීය වෙත යොමු නොකිරීමට හිතාමතාම කටයුතු කර ඇති බවයි.
ඒ පසුබිම මත, 2017 ජූලි 13 වැනිදා විමර්ශන නිලධාරීන් විසින් සැකකරුට එරෙහිව පළමු දින වරෙන්තුවක් අධිකරණයෙන් ලබාගත් අතර, 2017 ඔක්තෝබර් 9වැනිදා විවෘත වරෙන්තුවක්ද ලබාගත්තේය. ඊට අමතරව ප‍්‍රසිද්ධ නිවේදනයක් නිතුත් කරමින් පොලිසිය නේවි සම්පත් අත්අඩංගුවට ගැනීම සඳහා සහාය වන ලෙස මහජනතාවගෙන්ද ඉල්ලා සිටියේය. මේ සියලූ තොරතුරු අද්මිරාල් රවි විජේගුණරත්න නොදැන සිටින්නට කිසිම හේතුවක් නැත.
නේවි සම්පත්ට ඇත්තේ මේ චෝදනාව පමණක් නොවේ. යාපනය පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී නඩරාජා රවිරාජ්ට හා ඔහුගේ ආරක්‍ෂක නිලධාරි පොලිස් කොස්තාපල් 30636 ලක්‍ෂ්මන්ට 2006 නොවැම්බර් 10වැනි දින නාරාහේන්පිටදී වෙඩිතබා ඝාතනය කිරිමේ නඩුවේ ඔහු 2වැනි විත්තිකරුය. මේ ඝාතන සම්බන්ධයෙන් කොළඹ මහාධිකරණයේ 8331/16 අංකය දරන නඩුව විභාග කෙරුණු අතර, එහි අවසාන තීන්දුවෙන් සියලූ විත්තිකරුවෝ නිදොස්කොට නිදහස් කරන ලදහ.
එහෙත්, නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවත්, නඩරාජා රවිරාජ් මහතාගේ බිරිඳත්, එම තින්දුවට එරෙහිව අභියාචනා පෙත්සම් අභියාචනාධිකරණය වෙත යොමු කොට ඇත. මේ අභියාචනය, 2018 ජුනි 25වැනි දින විමසීමට නියම කර ඇත.

අද්මිරාල්ගේ වරද
හෙළිකරගත් තොරතුරු අනුව, වයිස් අද්මිරාල් රවි විජේගුණරත්න මහතා, විවෘත වරෙන්තු නිකුත්වී ඇති අපරාධ සැකකරුවකු වන නේවි සම්පත් හෙවත් ලූතිනන් කමාන්ඩර් හෙට්ටිආරච්චි මුදියන්සේලාගේ චන්දන ප‍්‍රසාද් හෙට්ටිආරච්චි නීත්‍යනුකූලව අත්අඩංගුවට පත්වීම වැළැක්වීම සහ/හෝ සැකකරුට රැුකවරණය දීම සඳහා කටයුතු කරන බවට ඉතාම හොඳින් පැහැදිලි වෙයි. ඒ අනුව, වර්තමාන ත‍්‍රිවිධ හමුදා මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානී හා හිටපු නාවික හමුදාපති අද්මිරාල් රවි විජේගුණරත්න ලංකාවේ දණ්ඩ නීති සංග‍්‍රහය අනුව අපරාධ වරද දෙකක් සිදුකර ඇති බවට තොරතුරු තිබේ.
එකක් නම්. 198 වගන්තියේ සඳහන් වන, කරනු ලැබු වරදක් පිළිබඳ සාක්‍ෂි අතුරුදහන් කරවීම හෝ වරදකරු ආවරණය කිරීම සඳහා අසත්‍ය තොරතුරු සැපයීමයි.
දෙවැන්න, 209 වගන්තියේ සඳහන් වන පරිදි, වරදකරුයැයි විශ්වාස කිරීමට කරුණු ඇත්තාවූ තැනැත්තකු නීත්‍යනුකුල දඬුවමෙන් ආරක්‍ෂාකර ගැනීම සඳහා ඔහුට නවාතැන් දීම හෝ, ඔහු සැඟවීම හෝ උපකාර කිරීමයි. රවි විජේගුණරත්නගේ මේ නීති විරෝධී ක‍්‍රියාකලාපය සම්බන්ධයෙන් 2018 මැයි 31වැනි දින සීඅයිඞීය කොටුව මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයේ කරුණු වාර්තා කර තිබේ. විමර්ශන නිලධාරීන් විසින් විවෘත අධිකරණයේදී කරුණු දක්වාද තිබේ.
පුද්ගලයන් 11 දෙනකු පැහැර ගැනීමේ අපරාධය සම්බන්ධයෙන් සැකකරුවන් වී සිටින බහුතරයක් දෙනා නාවික හමුදා නිලධාරියෝ හා නැවියෝය. ඔවුන් අතරින් ප‍්‍රධානතම සැකරුවකු වන නේවි සම්පත්ට මෙලෙස රවි විජේගුණරත්න රැුකවරණය සැපයීම වනාහි එක් අතකින් අපරාධ වරදකි. අනෙක් අතින් ත‍්‍රිවිධ හමුදා මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානී යන තනතුරට කිසිසේත් නොගැළපෙන අපචාරයකි. අනෙක් අතට සැකකරුවන්ට නාවික හමුදාවේ ඉහළම නිලධාරියකු විසින් රැුකවරණය දෙන පසුබිමක, අපරාධ විමර්ශනය ඉදිරියට ගෙනයෑමේදී බලවත් බාධා ඇතිවන බව අමුතුවෙන් කිවයුතු නොවේ.

ඉල්ලා අස්විය යුතුයි
මෙවැනි අපරාධ චෝදනාවක් ගොනුවී තිබෙන විට, නීතිය තිබෙන රටක නම්, ආරක්‍ෂක මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානී රවි විජේගුණරත්න කළ යුත්තේ වහාම ඉල්ලා අස්වී සිය වැදගත් තනතුරේ කීර්තිය ආරක්‍ෂා කර දීමයි. එසේ ඉල්ලා අස්වී, තනතුර පිරිසිදු කිරීමේ පියවරක් මේ පුද්ගලයා නොගන්නේ නම්, ඊළඟට විය යුත්තේ, එම තනතුරුවල ඉහල අධීක්‍ෂකයන් එම තනතුරේ ගෞරවය ආරක්‍ෂා කෙරෙන පියවරක් ගැනීමයි.

ඉවත් කළ යුතුයි
ඒ සඳහා පළමු වගකීම ඇත්තේ, ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශයේ ලේකම් කපිල වෛiරත්නටය. 2009 අංක 35 දරන ආරක්‍ෂක මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානී පනත අනුව, ජනාධිපතිවරයා විසින් පත්කෙරෙන නමුත්, ආරක්‍ෂක මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානියා කටයුතු කළ යුත්තේ ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්ගේ අධිකාරයට, විධානයට, පාලනයට සහ අධීක්‍ෂණයට යටත්වය. එහි තේරුම මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානියාගේ ක‍්‍රියාකලාපය දෙස පැය විසිහතර පුරාම බලාගෙන ඉන්නේ ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයා බවය. තවදුරටත් කියන්නේ නම්, මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානියා යම් වරදක් කරන හෝ විෂමාචාරයක යෙදෙන අවස්ථාවක ඒ සම්බන්ධයෙන් මූලික පියවර ගතයුත්තේ ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයා බවය.
එහෙත්, එවැනි විෂමාචාරයකදී ඔහු දුරයෙන් ඉවත්කිරිමේ බලය ඇත්තේ ජනාධිපතිවරයාටය. පනතේ 4වැනි වගන්තිය අනුව, ජනාධිපතිවරයා විසින් ඕනෑම අවස්ථාවකදී ජාතික ආරක්‍ෂාව පිළිබඳ ගැටලූ සැලකිල්ලට ගෙන ආරක්‍ෂක මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානී ඒ සඳහා හේතු දැක්වීමකින් තොරව ධුරයෙන් ඉවත්කරනු ලැබිය හැකිය.
රටේ නීතිය සමාන ලෙස ක‍්‍රියාත්මක කිරීම ගැන පුරසාරම් දොඩවන ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන, මේ සම්බන්ධයෙන් වගකිව යුතු නොවේද? ඔහු කියන දේ කරන කෙනෙකු නම්, වහාම ක‍්‍රියාත්මක වන පරිදි රවි විජේගුණරත්න නමැති අපරාධ චෝදනා ලද නිලධාරියා, ආරක්‍ෂක මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානී තනතුරෙන් ඉවත් කළ යුතුය. නැතහොත්, ඉල්ලා අස්වන ලෙස ඔහුට දැනුම් දිය යුතුය. එහෙත් මේ වන තෙක් එවැන්නක් නොකිරීමෙන් පෙනෙන්නේ කුමක්ද? සේනාධිනායක හා ජනාධිපති සිරිසේනද මේ අපරාධ චුදිතයන්් ආරක්‍ෂා කරමින් සිටින බව නොවේද?

අත්අඩංගුවට ගැනීම
විජේගුණරත්න තනතුරෙන් ඉවත් නොවන්නේ නම් හෝ ඔහු ඉවත් නොකරන්නේ නම් හෝ කළ හැකි ඊළඟ දේ වන්නේ ඔහු අත්අඩංගුවට ගැනීමයි. එහෙත්, එය රටේ ප‍්‍රතිරූපයටත් නරක පියවරක් වනු ඇත. මේ වන විටත් යුද හමුදා මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානී අමල් කරුණාසේකර සිටින්නේ රක්‍ෂිත බන්ධනාගාරගතවය. ඔහු රවි විජේගුණරත්න ඇරුණු විට ඊළඟට සිටින හමුදා ප‍්‍රධානියාය. කීත් නොයර් පැහැරගෙන ගොස් ඝාතනය කරන්නට සුදානම් වීමට අදාළ සිද්ධිය පිළිබඳව අමල් කරුණාසේකර රක්‍ෂිත බන්ධනාගාරගතව සිටියි. ඊට අමතරව, උපාලි තෙන්නකෝන් පැහැරගෙන යන්නට තැත්කිරීමට අදාළවද අමල් කරුණාසේකරට චෝදනා නැගී ඇත.
යුද හමුදාවේ මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානියා රක්‍ෂිත බන්ධනාගාරගතව සිටින මොහොතක, ත‍්‍රිවිධ හමුදා මාණ්ඩලික ප‍්‍රධානියාත් අත්අඩංගුවට ගතහොත්, එය එක් අතකින් සන්නද්ධ හමුදාවල කීර්තියට විශාල හානියක් වන අතර, අනෙක් අතින් රටේ ජාතික ආරක්‍ෂාවට තර්ජනයක් වේය යන චෝදනාව කිසිවකු විසින් එල්ල කරනු ලැබිය හැකි තත්ත්වයකි. ඒ නිසා, අපරාධ පරීක්‍ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ නිලධාරීහු තවමත් සැලකිලිමත් වෙති. එහෙත්, අද්මිරාල් රවි විජේගුණරත්න සිය කීර්තිමත් තනතුරට නොගැළපෙන වරදක් ගැන චෝදනා ලබා සිටියි.
මේ නරක තත්ත්වය වළක්වාගන්නට කළ හැකි දේවල් කිහිපයක් ඇත. පළමුවැන්න, රවි විජේගුණරත්න සිය තනතුරෙන් ඉල්ලා අස්වීමයි. දෙවැන්න ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයාගේ මැදිහත්වීමෙන්, ජනාධිපතිවරයා විසින් ඔහු ධුරයෙන් ඉවත්කිරීමයි. එවිට ඔහුට එරෙහිව චෝදනා ඉදිරියට ගෙනයන්නට පහසුවක් ලැබෙන අතර, නඩු පවරන අවස්ථාවකදී සිය නිර්දෝෂීභාවය ඔප්පු කරන්නට ඔහුට හැකිවනු ඇත.
මේ පියවර දෙක සිදුනොවන තාක් සිදුවන්නේ, ඔහු අත්අඩංගුවට ගැනීමට සිදුවීමෙන් මුළුමහත් ත‍්‍රිවිධ හමුදාවලම ප‍්‍රතිරූපයට විශාල හානියක් වීම වළක්වාගත නොහැකි වීමයි.