පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී රන්ජන් රාමනායකට ලැබුණු වසර හතරක සිර දඬුවම ගැන ඔබ ඇතුළු නායකයන් පාර්ලිමේන්තුවේදී කතා කළා…
අවුරුදු විස්සකට විසිපහකට කලින් අධිකරණයට අපහාස කිරීමේ නීතිය අධිකරණය දැඩිව ක්‍රියාත්මක කෙරුවා. එහෙත් දැන් ලෝකයේ හැම රටකම, විශේෂයෙන් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ප්‍රායෝගිකව තියෙන රටවල්වල අධිකරණයට අපහාස කිරීමේ නීතියත්, භාෂණයේ නිදහසත් සමබරව යනවා. කතා කිරීමේ අයිතිය ඇත්තටම අධිකරණයට අපහාස කිරීමට වඩා ඉදිරියෙන් ඉන්නේ.

ඒ කිව්වේ..
මේ වගේ නීති ලෙහෙසියෙන් එකිනෙක ගැටෙනවානේ. ව්‍යවස්ථාවෙන් භාෂණයේ නිදහස තහවුරු කළත්, ඕනෑම දෙයක් කියන්නට නිදහස ලැබෙන්නේත් නෑ. යම් සීමා තියෙනවා. ඒ නිදහස අවභාවිත කරන්නට ඉඩ තියෙනවාදැයි බලන්න ඕනෑ. මේ වෙනකොට බොහෝ අය පිළිගන්නවා අධිකරණයට අපහාස කිරීම වගේ නීතිවලට වඩා බොහෝ ඉහළින් භාෂණයේ නිදහස තියෙන බව. ඒ කියන්නේ, අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ අයිතියට කුමන හෝ සීමාවක් දානවා නම් ඒක කරන්න ඕනෑ අසීරුම අවස්ථාවක විතරයි. ඒ නිසා, යම් කෙනෙකුට අධිකරණයට අපහාස කිරීම ගැන දඬුවමක් දෙනවානම් ඒක ඉතාම බරපතල ප්‍රකාශයක් ගැන වෙන්න ඕනෑ. ඒත්, එලෙස ලබාදෙන දඬුවම මිනිසුන්ට කතා කරන්නට බයක් ඇති කරවන අන්දමේ දරුණු දඬුවමක් වීමත් නුසුදුසුයි. ඒ ගැන මම උදාහරණයක් කියන්නම්.

ඒ මොකක්ද?
ඉන්දියාවේ භූසාන් කියලා බොහෝම ප්‍රකට නීතිඥයෙක් ඉන්නවා. ඔහු ඉන්දීය අගවිනිසුරු දූෂිතයෙක් කියලා ට්වීට් පණිවිඩයක් ඇරියා. ඔහු වක්‍ර ප්‍රකාශයක් නෙවෙයි, කෙළින්ම අගවිනිසුරුටයි චෝදනා කළේ. ඔහු නීතිඥයෙකුත් වන නිසා ඒක මොන තරම් බරපතල ප්‍රකාශයක්ද කියා හිතන්නකෝ. ඔහුට කීවා තමන්ගේ ට්විටර් පණිවිඩයෙන් වරදක් සිදු කළ බව අධිකරණය ඉදිරියේ ප්‍රසිද්ධියේ පිළිගන්න කියලා. ඒත් ඔහු පිළිගත්තේ නෑ. ඒ පාර දඬුවමක් විදියට දඩයක් ගැහුවා. දඩය ඉන්දීය රුපියල් එකයි. ඔහු ඒ රුපියල ගෙවන්නත් බෑ කිව්වා. දැන් අපි බලාගෙන ඉන්නවා රුපියල නොගෙවූ නිසා ඉන්දීය අධිකරණය මොනවාද කියන්නේ කියලා.

ඔහු තමන් කළ ප්‍රකාශය නිවැරදි බව ඔහු නැවතත් කීවා…
ඒක තමයි. ඒත් ඔහුට ලැබුණේ සුළු දඬුවමක්. ඒ තමයි භාෂණයේ නිදහස. ප්‍රවීණ ලේඛිකා අරුන්දතී රෝයිටත් ලැබුණේ එක දවසක හිර දඬුවමක් පමණයි. ඒකයි මම කීවේ, මේ දියුණු ලෝකයේ කිසිම කෙනෙක් අධිකරණයට අපහාස කළා කියලා අවුරුදු ගණන් සිරගත කරන්නේ නෑ. ඉතින්, ලංකාවේ පාර්ලිමේන්තුව පෙළගැහෙන්නේ ජනතාව අනුව. ජනතාවගේ අධිකරණ බලය පාර්ලිමේන්තුවෙන් තමයි දෙන්නේ. ජනතාවගේ අධිකරණ බලය අනිසි විදියට උසාවිය පාවිච්චි කළොත්, ඒ ගැන සාකච්ඡා කරන්නට පාර්ලිමේන්තුවට අයිතිය තියෙනවා. ඒ නිසා පාර්ලිමේන්තුවේ සාමාජිකයෙකුට නඩු තීන්දුවක් අහවල් හේතුව නිසා වැරදියි කියලා කියන්න පුළුවන්. ඒක කියන්න ඕනෑ පාර්ලිමේන්තුව ඇතුළේදී විතරක් කියලා නීතියකුත් නෑ. මන්ත්‍රීවරයෙක්ට පිටතදී වුණත් අදහස් දක්වන්න පුළුවන්. අපි ඒ අයිතිය අනවශ්‍ය විදියට පාවිච්චි නොකළ යුතු බව ඇත්ත. ඒ කියන්නේ පදනම් විරහිතව අහවල් විනිසුරුවරයා අහවල් දේ කළා කියලා කියන එක වැරදියි. ඒත්, යම් නිශ්චිත අදහසක ඉඳලා යම් තීන්දුවක් ගැන සංවාද කරන්න අපට පුළුවන්.

මීට කලින් එස්.බී. දිසානායකටත් මේ වගේ තීන්දුවක් ලැබුණා..
ඔහුට අවුරුදු දෙකක සිර දඬුවමක් ලැබුණා. බලු තීන්දුවක් කීවා කියලා. ඒත් අපි ඒකට විරුද්ධව පෙනී හිටියා. තීන්දුව දරදඬුයි. සැර වැඩියි කියලා. රන්ජන් රාමනායකගේ ප්‍රශ්නය ගැන පාර්ලිමේන්තුවේදී මම කතා කරනකොට, කී දෙයක් තියෙනවා. ඒ වෙලාවේ මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහත්තයාත් මගේ ඉස්සරහා හිටියා. මම මෛත්‍රීපාලගෙන් ඇහුවා ඔබතුමා ජනාධිපති විදියට පත්වීමෙන් පසු අගවිනිසුරු මොහාන් පීරිස් ඇවිත් මුණගැහුණේ නැතිද කියලා. ඔබට ඕනෑ විදියට තීන්දු ලියන්නම්, මා අයින් කරන්න එපා කියලා මොහාන් පීරිස් කීවාදැයි මම ඇහුවා. මෛත්‍රී ඔළුව වැනුවා. ඒ විතරක් නෙවෙයි, ඔහු කලින් කීව ප්‍රකාශ වගයකුත් ඒ මොහොතේ මා සතුව තිබුණා. රන්ජන් රාමනායක කතා කළේ ඒ වගේ අය ගැන.

අධිකරණය ගැන එවැනි සිදුවීම් ගණනාවක් තියෙනවා. පොත් පවා ලියැවිලා තියෙනවා…
ඔව්, රන්ජන් කතා කළේ ඒ වගේ අය ගැන. මම පාර්ලිමේන්තුවේදී කීවා, බහුතරයක් විනිසුරුවරුන් හොඳයි. ඒත් අතරින් පතර විනිසුරුවරුන් ඉන්නවා.

මෙතැන මාතෘකාව අපි රන්ජන්ගේ ප්‍රකාශයට එකඟද නැද්ද කියන එක නෙවෙයි…
රන්ජන් රාමනායක කීවේ බහුතරයක් විනිසුරුවරුන් සහ නීතිඥවරුන් දූෂිතයි කියලානේ. මම ඒක පිළිගන්නේ නෑ. රන්ජන් එක්ක මේ සම්බන්ධයෙන් මම මීට කලින් කතා කරලා තියෙනවා. මේ ප්‍රකාශය ගැන. ඔහු ඒ වෙලාවේ කියලා තිබුණේ මොහාන් පීරිස්ලා වගේ අය ගැන. මම විශ්වාස කරන විදියට රන්ජන්ගේ ප්‍රකාශයට දඬුවමක් දුන්නාට කමක් නෑ. දඬුවම නිත්‍යානුකූලයි. ඒත් අපි පාර්ලිමේන්තුවේදී පෙන්වාදුන්නේ දඬුවම මීට වඩා ලිහිල් විය යුතුයි කියලා. රන්ජන් කියපු බහුතරයක් නීතිඥ මහත්තුරුන් හා විනිසුරුවරුන් දූෂිතයි කියන එක මා පිළිගන්න කාරණයක් නෙවෙයි. මා කියන්නේ බහුතරයක් හොඳයි. ඒත් මොහාන් පීරිස් වගේ අයත් ඉන්නවා කියලයි. ඔහුත් අදහස් කළේ ඒ වගේ අය ගැනයි.

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ පැහැදිලිව තියෙනවා අධිකරණ බලය පාර්ලිමේන්තුව අධිකරණයට පිරිනමනවා කියලා…
අන්න හරි. ඒක අධිකරණය සතු බලයක් නෙවෙයි. ජනතාව සතු බලයක්. ජනතාව සතු අධිකරණ බලය පාර්ලිමේන්තුව ක්‍රියාත්මක කරනවා. ඒ අධිකරණය හරහා. නීති සහ ව්‍යවස්ථා හදන්නේ පාර්ලිමේන්තුව. ඒ අධිකරණයේ ඉන්නේ අපි වගේ මිනිසුන්. පෘථග්ජන මිනිසුන්. ඒක ලෝක ස්වභාවය. නඩු තීන්දුවලට අභියාචනා කිරීමේ හැකියාව තියෙන්නේ ඒකටනේ. ඕනෑ අධිකරණයකට වරදින්න පුළුවන්. ඒවා නිවැරදි කරන්න ක්‍රම තියෙන්න ඕනෑ.

ඒ අනුව සාමාන්‍ය කෙනෙකුට මෙවැනි දඬුවමක් දෙනවාටත් වඩා, පාර්ලිමේන්තුවේ සාමාජිකයෙකුට මෙවැනි තීන්දුවක් ලබාදීම බරපතලයි නේද?
ඒක හරි. ඒකෙන් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් සතු බලයට අනවශ්‍ය බලපෑමක් වෙනවා. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ට අධිකරණය විවේචනය කරන්න පුළුවන්. අධිකරණ බලය අයිති අපට.

රන්ජන් පාර්ලිමේන්තුවට ගෙනාවොත් අධිකරණයට අපහාස කළාට කමක් නෑ කියලා වැරදි පූර්වාදර්ශයක් එනවා කියලා ආණ්ඩුවේ ඇමතිවරයෙක් කියා තිබුණා….
වර්තමාන කථානායකවරයා පැහැදිලි පූර්වාදර්ශයක් දීලා තියෙනවා. ඒ මිනීමැරුමකට වරදකරුවෙකු වූ කෙනෙක් පාර්ලිමේන්තුවට ගෙනල්ලා. එතකොට ඒක මිනීමැරුම් කළාට කමක් නෑ කියලා පූර්වාදර්ශයක්ද. මේ ගැන අභියාචනාධිකරණය දුන් තීන්දුවේ තියෙනවා කෙනෙක් පාර්ලිමේන්තුවේ වාඩි කරනවාද නැද්ද කියන එක කථානායකවරයාට අයිති දෙයක්. අභියාචනාධිකරණය බන්ධනාගාර නිලධාරීන්ට කීවේ ඔහු පාර්ලිමේන්තුවට අරන් එන්න කියලා විතරයි. ඔහු වාඩි කරවීම කථානායකට අයිතියි. පාර්ලිමේන්තුවේ වාඩිවෙනවාද නැද්ද කියන එක කථානායකවරයාගේ වැඩක්. ඒකට මැදිහත්වෙන්න ලංකාවේ කිසි අධිකරණයකට බෑ. මම පාර්ලිමේන්තුවේදී කීවේ ප්‍රේමලාල් ජයසේකර වාඩි කෙරෙව්වා වගේම ඔබතුමා රන්ජන් ගැනත් තීන්දුවක් ගන්න කියලා.

කතානායකවරයාගේ වගකීම සියළු මන්ත්‍රීවරුන්ගේ අයිතීන් ආරක්ෂා කරගැනීම..
ඔහුට තියෙනවා මන්ත්‍රීවරුන්ගේ අයිතීන් රැකීමට හැකියාව. ඒ වගේම ඒක ඔහුගේ වගකීම. මා කලින් කී විදියට, මේ කතානායක අලුත් සම්ප්‍රදායක් පටන්ගත්තා. ඒක කලින් නොතිබුණ සම්ප්‍රදායක්. මිනීමැරුම් චෝදනාවට වැරදිකාරයා කියපු කෙනෙක් පාර්ලිමේන්තු ගෙනැත් වාඩි කිරීමෙනුයි ඔහු සම්ප්‍රදාය හැදුවේ. නීතිපති කීවා ගෙන්වන්න එපා කියලා. ඒත් ගෙනාවා. දැන් ඒ ආදර්ශය රන්ජන් රාමනායකටත් දෙන්න. මැතිවරණ කොමිසමේ සභාපතිවරයා කියා තියෙන විදියට රන්ජන්ගේ මන්ත්‍රීකම තව මාස හයක් තියෙනවා. ඔහුගේ මන්ත්‍රීකම මාස හයකින් වුණත් නතර වේවිද කියා වෙනම සංවාදයක් තියෙනවා. ඒ අනුව ඔහු අනිවාර්යයෙන් පාර්ලිමේන්තුවට ගෙන්වන්න ඕනෑ. නැති නම්, එය ඔහු තමන්ගේ පක්ෂයේ මන්ත්‍රීවරයෙක්ට විතරක් විශේෂ අවස්ථාවක් ලබා දුන්නා වෙනවා.

කතානායකවරයාගේ මෑතකාලීන හැසිරීම් ප්‍රශ්න සහගතයි…
ඔහු කතානායකවරයාගේ භූමිකාව හඳුනාගෙන නෑ. මම දැක්කා මාතර ආසනයේ රැස්වීමක් අමතලා කීවා මට විමධ්‍යගත අරමුදල් ලැබෙනවා. ඒ නිසා මම දේශපාලන කටයුතුවල නියැලිලා ඉන්නවා කියලා. ඒක කෙලින්ම කීවා. එතැනින් එහාට ඔහු මධ්‍යස්ථ නෑ. එයා තමන්ගේ වගකීම දන්නේ නෑ. කතානායක හැටියට පක්ෂ දේශපාලනයෙන් තාවකාලිකව ඉවත් වෙන්න ඕනෑ. මීට කලින් හිටපු කතානායකවරුන් ඒක කළා.

මේ දිනවල සංවාදයට ලක්වන වරාය නැගෙනහිර පර්යන්තය ගැන ඔබේ අදහස කීවොත්…
මේක ආණ්ඩුවේ විදේශ ප්‍රතිපත්තියේ වැරැද්ද. ආණ්ඩුව චීනයට අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා සම්පත් දීලා තියෙනවා. ඉන්දියාවට බැහැ කියන්න බැරි තැනට පත්වෙලා. පෝට් සිටි, කොළඹ වරායේ කොටසක් හා හම්බන්තොට වරාය දුන්නා. දැන් ඔවුන් කියන්නේ ඔය තරම් චීනයට දුන්නා නම් අපට ඉතිරි ටික දීපන් කියලා. මහින්ද රාජපක්ෂට කලින් හිටපු කිසිම නායකයෙක් මේ තරමට සම්පත් දීලා නෑ. එක රටකට. ඩී.එස්. සේනානායක, ඩඩ්ලි සේනානායක, ජේ.ආර්. ජයවර්ධන වගේ නායකයන් බොහොමයක් හිටියාට මේ වගේ එක රටකට සම්පත් දීලා නෑ. භූ දේශපාලනය ගැන හිතන්නේ නැහැ. ඉන්දියාව කියන්නේ අපේ එහාපැත්තේ ඉන්න බලවත් රට ඉන්දියාව. දැන් ලෝකයේ ලොකුම ආර්ථිකයක් තියෙන රටක්. ඉන්දියාව නිතරම තමන්ගේ කලාපයේ බලය ගැන හිතනවා. ඒකේ ප්‍රතිඵලය තමයි මේ. රාජපක්ෂලා ලෝක දේශපාලනය ඉස්සරහා අපේ රට උගුලක හිර කරලා.■