23.4 C
Sri Lanka
14 August,2022

බලවත් විධායක ජනාධිපතිවරයෙකුගේ බිඳවැටීම

Must read

■ අමන්දිකා කුරේ

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ 2019 දී ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වන්නේ පැවති දේශපාලන ක්‍රමයට තිත තබමින් නව දේශපාලන ක්‍රමයක් ඇතිකරන බව කියමින් ය. එහෙත්, ධුර කාලයෙන් අඩක් ගත වන විට ඔහුට පදවිය පමණක් නොව රටත් අතහැර පලායන්නට සිදුවිය. ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ බිඳවැටීම දේශපාලනික අර්ථයකින් විග්‍රහ කිරීමක් මෙතැන් සිට කියවන්න.

ගෝඨාභයට ඡන්දෙ දුන්නේ සබුද්ධිකවයි
කථිකාචාර්ය කල්ප රාජපක්ෂ


ලක්ෂ 69ක් ඡන්ද ලබාගත් ගෝඨාභය චරිතය තුළ පෙන්වා දිය හැකි ප්‍රධාන කරුණු 4ක් තිබෙනවා. පවුල්වාදය, වර්ගවාදය, දූෂණය සහ නාස්තිය වගේ ම සංස්ථාපිතයේ ප්‍රතිනිර්මාණයක් විදිහට ගෝඨාභය රාජපක්ෂ හඳුන්වන්න පුළුවන්. මිනිස්සු කිසිම වෙලාවක මේ දේවල් ගැන නොදැන ගෝඨාභය රාජපක්ෂට ඡන්දෙ දුන්නේ නෑ. පවුල්වාදයක් ඇතුළේ තමයි ඔහුගේ බලය ගොඩනැගෙන්නේ. සිංහල බෞද්ධ අන්තවාදය ඇතුළේ තමයි ඔහුගේ බලය වැඩිදියුණු කරගත්තේ. දූෂණය සහ නාස්තිය පිළිබඳ දීර්ඝ ඉතිහාසයක් රාජපක්ෂ පවුලට සහ මේ පුද්ගලයාට තිබෙනවා. මේ බලය ලබා දුන්නේ ගෝඨාභය රාජපක්ෂට පමණක් නෙවෙයි මේ පවතින දේශපාලන සංස්ථාපිතයටත් එක්කයි. සංස්ථාපිතය කියා අදහස් කරන්නේ මහා පරිමාණ ව්‍යාපාර කරන, මහා පරිමාණ ලාභ ලබන, මේ අයට ඉතාම සමීපව සිටින ව්‍යාපාරික පන්තිය සහ බුද්ධිමය වශයෙන් ප්‍රතිපත්ති සම්පාදනයට මැදිහත් වන ඉතාම දූෂිත පැලැන්තියක්.
අප්‍රේල් 09න් ආරම්භ වී ජුලි 09 වන විට කූටප්‍රාප්තියට පත්වුණු ජනතා අරගලයේ විරෝධය ප්‍රධාන වශයෙන් පුද්ගලයෙකුට එල්ල කරන විරෝධයක් ලෙසට සරලව අපට කියන්න හැකි වුණත්, පවුල්වාදය, වර්ගවාදය, දූෂණය සහ නාස්තියට හා සංස්ථාපිතයට තමයි සම්පූර්ණ විරෝධය එල්ල වුණේ. පුද්ගලයා ඉවත් කරලා මේ දූෂිත පවුල පිළිබඳව විරෝධයක් අපට ගොඩනගාගන්න හැකි වෙලා තිබෙනවා. නමුත් අනෙකුත් කාරණා තවමත් ඉතුරුයි. ජුලි 20 නැවත පවුල්වාදී බල තන්ත්‍රය නැවත නැගිටිනවා. මහින්ද රාජපක්ෂ සහ ඔහුගේ අවට සිටි මන්ත්‍රීවරුන්ගේ මුහුණු බැලුවා නම් ඉදිරියට කටයුතු සිදුවෙන ආකාරය ගැන ප්‍රතිනිරූපණයක් නිරීක්ෂණය කරගන්න පුළුවන්කම තිබුණා. ගෝඨාභය රාජපක්ෂට සහ ඒ තන්ත්‍රයට විරෝධයක් එල්ල වුණත් විශාල ජනතා මතයක් තිබිය දී සංස්ථාපිතය නැවත වැඩ කරන්න පටන් අරගෙන තිබෙන බව කිව යුතුයි.

ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය පුපුරා ගියා
ආචාර්ය අතුලසිරි සමරකෝන්


ඉතිහාසයේ පළමු වතාවට ජනාධිපතිවරයෙකු ඉවත් කිරීමට අදාළ තුනෙන් දෙකක බලයක් හෝ, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට යාමක් හෝ සංකීර්ණ ක්‍රියාවලියක් කරගන්න බැරි නම්, ජනතාවට එකතු වෙලා ජනතා විරෝධී පාලකයන් ඉවත් කිරීමට හැකි බව දැන් ඔප්පු වෙලා තිබෙනවා. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය කියන්නේ ගිනි කන්දක් වගේ දෙයක්. වංචාව හා දූෂණය ඉහළ යාම, නීතියේ ආධිපත්‍යය නැතිවීම, පවුල් පාලනය දැඩිවීම හා ඒකාධිපති ලක්ෂණ යම් පාලන තන්ත්‍රයක වැඩි වෙනවා නම් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය කියන ගිනි කන්ද ඕනෑම වේලාවක පුපුරා යන්න පුළුවන්. ලංකාවේ මේ වෙලාවේ තිබෙන්නේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය විදාරණය වීමක්. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය යනු ජනතාවගේ බලයයි කියන එක මෙයින් ඔප්පු වෙනවා.


ජනතාවගේ අභිප්‍රාය තමයි නීතිය විය යුත්තේ. ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ඉවත්කිරීමෙන් පෙනෙන්නේ එයයි. මේ වෙලාවේ ඇති වූ ජනතා නැගීසිටීම වාමාංශික අර්ථයකින් යුතු ජනතා නැගීසිටීමක් නෙවෙයි. එය පොදු බහුජන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී නැගීසිටීමක්. ජනතාව ඔවුන්ගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ක්‍රියාවට නැංවීමක් සිදුවෙලා තිබෙන්නේ. සාම්ප්‍රදායික දේශපාලකයාගේ රැස් වළල්ල ඒ හරහා බිඳ දමන්න ජනතාවට හැකිවෙලා තිබෙනවා.

රටේ වැටීමේ වේගය ගෝඨාභය වේගවත් කළා
ලේඛිකා ශාන්ති දිසානායක

ලංකාවේ ජනමතය එතරම් පිරිසිදු එකක් නෙවෙයි. එය සෑම කාලයකදීම ජාතිවාදයෙන්, ආගම්වාදයෙන් හා බලකාමයෙන් අපවිත්‍ර වෙලා තිබෙන්නේ. ආඩම්බර විය හැකි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක් අපි භුක්ති විඳින්නේ නෑ. දියුණු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක් තිබුණා නම් මෙවැනි ආර්ථික, සමාජීය, දේශපාලනික අර්බුදයක වැටීමට සිදුවන්නේ නෑ. මැතිවරණයක දී විශාල ධනයකට ජනමතය හසුරුවන්න පුළුවන්. මැතිවරණ සම්පූර්ණයෙන් ම ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ පොරොන්දු හරහා. එවැනි ජනමතයක් හරහා තමයි ගෝඨාභය රාජපක්ෂ බලයට එන්නේ. ඔහු බලයට ඇවිත් කරපු එක හොඳ වැඩක්වත් මට සිතාගන්නට බෑ. ඔහු බලයට පැමිණි වහාම මහා පරිමාණ බදු ප්‍රමාණයක් කපා හැරියා. පොහොර තහනමත් එවැනි දෙයක්. එය විධිමත්ව කරගෙන ගියා නම් අපට යම් සාර්ථකත්වයක් හෝ ලබා ගන්න තිබුණා. මේ තීරණයෙන් මිනිස්සුන්ට කාබනික කියන වචනය පවා අප්‍රසන්න වුණා.


තමන් ගත්ත තීරණ වගේ ම කොවිඩ් වසංගතයත් ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ බිඳවැටීමට බලපෑවා. නමුත් ඊට මුහුණ දුන් වෙනත් රටවල් සාර්ථකව නැවත යථා තත්වයට පත් වෙලා තිබෙනවා. දීර්ඝ කාලයක් තුළ ආණ්ඩුකරණ යාන්ත්‍රණය තුළ තිබූ දූෂණ වංචා ඒ තත්වයට බලපෑවා. අපි ආර්ථික අර්බුදයකට යමින් සිටියේ. ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ කළේ එම කඩාවැටීම වේගවත් කරපු එක. මිනිස්සු අත්වින්ද පීඩාවන් නිසා තමයි පාරට බැස්සේ. කෙසේ හෝ අර්බුදයේ විරෝධය කේන්ද්‍රගත වුණේ ගෝඨාභය රාජපක්ෂට. ඔහු නිසා තමයි මේ තත්වය ඇති වුණේ කියන එක ජනතාවට දැනුණේ. ගෝඨාභය

රාජපක්ෂ ඉවත් කළත් අප මෙතෙක් කල් පවත්වාගෙන පැමිණි ක්‍රමයක් තිබෙනවා. ඒ ක්‍රමයත් වෙනස් කළ යුතුයි.

ජන චලනයට පාලකයන් වෙනස් කළ හැකියි
මහාචාර්ය සුමනසිරි ලියනගේ

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ බලයට ආවේ මේ රටේ ඡන්දදායකයන්ගෙන් 55%ක ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් ලබාගෙන. ඒ ජනතා අභිමතය පසුගිය අවුරුදු දෙක තුළ ඉතාමත් බරපතළ විදිහට වියැකී යනවා. එම අවුරුදු දෙකහමාර තුළ සිදුවූ සිද්ධිදාමයක් තිබුණා. ඒවා සමග ආර්ථිකය පෙර නොවූ විරූ තත්වයකට ඇදවැටීමත් සමග ජනමතයේ චලනයක් ඇති වුණා. එම ජනමතයේ චලනය කෙතරම් ශක්තිමත් වූවාද කියනවා නම් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ සහ ඔහු වටා තිබූ බල වළල්ල ක්‍රමයෙන් බිඳීගෙන යනවා. මිරිහාන රාත්‍රියෙන් පසුව අප්‍රේල් 09 මේ අරගලය ආරම්භ වුණා. පසුව මැයි 09 අගමැතිවරයාට අස්වෙන්න සිදුවුණා. ජුලි 09 ගෝඨාභය රාජපක්ෂට ඉල්ලා අස්වෙන්න සිදුවෙනවා. කොයිතරම් ජන මතයකින් පත් වුණත් ජන චලනයේ ශීඝ්‍ර වෙනසක් සිදුවුණොත් ඒ පාලකයාට තවදුරටත් පාලනය ගෙන යන්න බැරිවෙනවා. එය බොහෝ රටවල පැවති තත්වයන්ගෙනුත් නිරූපණය වූ දෙයක්. වෙනත් රටවල ජන අරගලවල ප්‍රතිඵල යහපත් හෝ අයහපත් වුණත් ජන අරගලයකට පාලකයන් වෙනස් කළ හැකි බව ඔප්පු කරලා තිබෙනවා.


ජුලි 20 සිදු වූ දෙයින් පාර්ලිමේන්තුවේ සාමාජිකයන් ජන චලනය සම්පූර්ණයෙන් ම නොසලකා හැර කටයුතු කර බව කිව යුතුයි. ඒ වගේම ලංකාවේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ලෝකයේම විහිළුකාර ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව බවට පත් වී තිබෙනවා. ප්‍රජාතන්ත්‍රීය මූලධර්ම සහ ජන නියෝජනත්වය කියන දෙක අතර සහඅනුමැතියක් නැති තත්වයක් දකින්නට තිබෙන්නේ.
ජන චලනය වෙනස් වුණාද කියා කෙනෙක්ට සිතන්නට හැකි වුණත් ඒ පිළිබඳව අනාවැකි කියන්න තවම කල් වැඩියි. අරගල පැනනැගුණු තැන්වල ජන චලනය තවමත් ඒ ආකාරයෙන් ම පවතිනවා. ගෝඨාභය රාජපක්ෂ පමණක් නෙවෙයි ඔහු වෙනුවට පත් වූ අයවත් ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කරනවා. ජන චලනයේ ප්‍රබලත්වය 88/89 කාලවකවානුවල මිලිටරි යාන්ත්‍රණය හරහා ගෙන ගිය මර්දනය ආකාරයේ මර්දනයකින් කෙළවර කිරීමට පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ට ඇති උවමනාව තමයි පාර්ලිමේන්තුවේදී ප්‍රදර්ශනය වුණේ. ජන චලනය නිසා පසුබැහැලා සිටි රාජපක්ෂ පවුල ජුලි 20 නැවත පෙන්වූවා දේශපාලනයේ ශක්තිමත්ම බලවේගය තවමත් රාජපක්ෂ පවුල කියන බව. දැන් කරන්නට තිබෙන්නේ ජනමතය නියෝජනය කරන පාර්ලිමේන්තුවක් වෙනුවට වෙනම මහජන කවුන්සිලයක් හරහා අරගලයේ සාමූහිකය ඉදිරිපත් කරන වැඩපිළිවෙළ වෙත යාමයි.

සහාය දැක්වූ සියලු කණ්ඩායම්ඔ හුට විරුද්ධ වුණා
කථිකාචාර්ය සුමිත් චාමින්ද

ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ දේශපාලන ව්‍යාපෘතිය සමන්විත වුණේ සිංහල බෞද්ධ ජාතිකවාදයක් සමග පමණක් නොවෙයි. ඒ සමග ගිය සංවර්ධනය පිළිබඳ දෘෂ්ටිවාදයත් වැදගත්. ඔහු සෞභාග්‍යයේ දැක්ම කියලා ඉදිරිපත් කළේ එයයි. ජේ.ආර්. ජයවර්ධනගෙන් පසුව සංවර්ධනය දේශපාලන දෘෂ්ටිවාදයක් වශයෙන් ප්‍රබලවම භාවිත කළේ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ විසින්.


ඒ විදිහට ගෝඨාභය රාජපක්ෂ භෞතික සම්බන්ධතා ගොඩනගාගත් ප්‍රධාන කණ්ඩායම් කිහිපයක් හඳුනාගත හැකියි. සිංහල බෞද්ධ බහුතරයක් සිටින ග්‍රාමීය ජනතාව, නාගරික සිංහල බෞද්ධ මධ්‍යම පන්තියේ ජනතාව හා ලංකාවේ රාජ්‍ය නිලබල තන්ත්‍රය හා මිලිටරි ක්ෂේත්‍රයත් පුද්ගලික අංශයේ කළමණාකරණ ශ්‍රේණි ගෝඨාභයට සහාය දක්වපු කණ්ඩායම් විදිහට සිටියා. ඔවුන්ව සංවර්ධනය පිළිබඳ දෘෂ්ටිවාදයට නතුකරගත්තේ යම් යම් ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති හරහායි.
ග්‍රාමීය කෘෂිකාර්මික ප්‍රජාවගේ දේශපාලන අවනතභාවය දිනාගන්න හැකි වුණේ සහනාධාර ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති හරහා. මහින්ද රාජපක්ෂ ඉතාම දක්ෂ විදිහට පොහොර සහනාධාරය වැනි ඒවා හරහා එය ලබා ගත්තා. රාජ්‍ය අංශයේ හා මිලිටරි පිරිස්වලත්, රජය විසින් ඔවුන්ට විශේෂයෙන් ලබා දෙන සුභසාධනය හා සහනාධාර මත අනුමැතිය ලබාගැනීමට හැකිවුණා. සෑම ආණ්ඩුවක්ම තමන්ගේ දේශපාලන හිතවතුන් රාජ්‍ය සේවයට ඇතුළත් කරගත්තා. ඒ අනුව අනුග්‍රාහකත්වය මුල සිටම රාජ්‍ය සේවයේ ක්‍රියාත්මක වුණා. පුද්ගලික අංශයේ හා රාජ්‍ය අංශයේ ඉහළ තලවල සහයෝගය ලබා ගත්තේ වියත්මග වගේ කණ්ඩායම් හරහා. නැගෙනහිර ආසියාවේ ආර්ථික මොඩලය ඔහු ඉදිරිපත් කළා. දේශපාලනමය වශයෙන් මේ දේවල් බැසිල් රාජපක්ෂගේ අනුග්‍රාහක ජාලය හරහා එකතුකරගන්න හැකි වුණා.


මෙවැනි උපාය මාර්ගයක් හරහා බලයට පත්වුවත් ගෝඨාභයගේ පොරොන්දු ඔහුට ආරක්ෂා කරන්න බැරිවුණා. කාලයක් තිස්සේ පැවති ආර්ථික අර්බුදය වසංගතය හමුවේ විශාලනය වුණා. ඩොලර් අර්බුදයට විසඳුමක් විදිහට රසායනික පොහොර තහනම් කිරීම හරහා ගොවි ජනතාව හා ඔහු අතර තිබූ බැඳීම බිඳවැටුණා. එය ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ බිඳවැටීමේ ආරම්භක සලකුණ වුණා. ආර්ථික අර්බුදයේ උග්‍රවීම නිසා නාගරික මධ්‍යම පන්තියේ ජනතාවගේ සහයෝගයත් බිඳවැටුණා. සංවර්ධනය හා පරිභෝජනවාදය තවදුරටත් කරගෙන යාමට නොහැකි වීම ඊට හේතුවක් වුණා. මේ විදිහට ගෝඨාභය රාජපක්ෂට සහයෝගය දැක්වූ සියලු කණ්ඩායම්වල අනුමැතිය ඔහුගෙන් ගිලිහී ගියා. ඔහුට විරුද්ධව විශාල බලවේගයක් ඒ හරහා ගොඩනැගිලා ඔහුට පලායන්න සිදුවෙන තත්වයක් ඇතිවුණා.

අසීමිත බලය විනාශයට පාර කැපුවා
ආචාර්ය අතුල විතානවසම්

මිනිස් ඉතිහාසය තුළම පෙන්වා දී තිබෙනවා ඕනෑම බලවත් නායකයෙකුට හෝ ඕනෑම අධිකාරීවාදී නායකයකුට ස්ථිර බලයක් පාලන ක්‍රමයක් තුළ පවතින්නේ නෑ කියන එක. මොන තරම් බලයක් ගොඩනගාගෙන සිටියත් ජනතාවගේ නැගීසිටීමත් සමග ඒ බලය බිඳවැටෙන බව ලෝක ඉතිහාසය තුළ පෙන්වා දී තිබෙනවා. ගෝඨාභය රාජපක්ෂ තේරුම් නොගත් කාරණයත් එයයි. තමා ලක්ෂ 69ක ඡන්ද ගත් පමණින් තමාට දැන් ඕනෑම දෙයක් කිරිමට හැකි යැයි ඔහු සිතුවා. ඔහු සිතුවා පවතින ව්‍යවස්ථාවේ බලය ඔහුට මදි කියලා. 20 වන සංශෝධනය හරහා අතිශය බලවත් ජනාධිපතිවරයෙක් බවට පත්වන්නට තිබූ අභිලාෂය පුදුම සහගතයි. ඔහු කටයුතු කළේ ඔහුගේ වචන නීතිය යැයි සිතමින්. ඔහු උඩඟු විදිහට කටයුතු කළ බවක් තිබුණා. මුල් කාලීනව තිබූ ගතිලක්ෂණ මගහැරලා නම්‍යශීලී නොවන නායකයෙකු බවට පත්වුණා. නමුත් ගොඩනගාගත් මේ බලය තමාගේ විනාශයට හේතුවන බව සිතුවේ නෑ. මේ බලය තමයි මූලිකව ඔහුගේ බිඳවැටීමට හේතු වුණේ. ආර්ථිකය බිඳවැටීමට ඔහුගේ උඩඟු තනි තීරණ පැහැදිලිවම බලපෑවා. විශේෂඥ අදහස්වලට ඔහු අවධානයක් දුන්නේ නෑ. මේ සියලු කරුණු හරහා ගෝඨාභය එල්ල කරගත් ජනතා නැගිටීමක් සිදුවුණා. ගෝඨාභය රාජපක්ෂ බලයට පැමිණීම, බලය වැඩිදියුණු කරගැනීම හා ඒ හරහා ශෝකජනක ලෙස ඔහුට බලය අතහැර යාමට සිදුවීම තුළින් අනාගත පාලකයන්ට විශාල පාඩමක් කියලා දෙනවා. පාඩම තමයි මේ වගේ පාලකයන්ට අධික ලෙස බලය ලබා දිය යුතු නෑ කියන එක. ඒ වගේම පාලකයන් මේ තරම් විශ්වාස නොකළ යුතු බව.■

- Advertisement -

පුවත්

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

- Advertisement -

අලුත් ලිපි