23.4 C
Sri Lanka
14 August,2022

අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් හදන්නේ කවුරුන් ද?

Must read

දීර්ඝ කාලයක් පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කරමින්, අගමැති පදවිය කීප වතාවක්ම දැරූ රනිල් වික්‍රමසිංහ පවසා සිටින්නේ ‘අපි සාම්ප්‍රදායික දේශපාලනය අතහැර අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් හදන්න එකතු වෙමු‘ කියා ය. ඒ වෙනුවෙන් නායකත්වය දරන්නේ තමන් බව ද රනිල් වික්‍රමසිංහ අන්‍යාලාපයෙන් පවසා ඇත.


අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් රටට අවශ්‍ය බවට වාදයක් නැත. එහෙත් අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් හදන්න රනිල්ට නොහැකිය. රනිල් – මහින්ද සුසංයෝගය පළ කර සිටින්නේ අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් නිර්මාණය කර ගැනීමට පුරවැසියන් පෙරමුණ ගත යුතු බව ය.

දිනේෂ් ගුණවර්ධන


යහ පාලන ආණ්ඩුව විනාශ කිරීමට මහින්ද රාජපක්ෂ මැති සභය තුළ බලවේගයක් ගොඩ නඟා එහි නායකත්වය දුන්නේ දිනේෂ් ගුණවර්ධනටය. දිනේෂ් මහින්දගේ අතවැසියෙකු ලෙස කටයුතු කරන්නට කැපවුණේ අගමැති පදවිය තමන්ට ලැබෙන බවට ඇති කළ බලාපොරොත්තුව පෙරටු කරගෙන ය. එහෙත් මැතිවරණයේ දී මහින්ද රාජපක්ෂ තරඟ කරන්නට තීරණය කරයි. තමා තරඟ කළත් ජයග්‍රහණයෙන් පසුව අගමැති පදවිය දිනේෂ්ට ලබා දෙන බවට අලිඛිත ප්‍රතිඥාවක් ලබා දෙයි. එනමුත් මැතිවරණයෙන් ආණ්ඩුවක් පිහිටුවීමට නොහැකි වෙයි. එහිදී රනිල් සහ මහින්ද අතර සිදුවුණ සතර කන් මන්ත්‍රණයේ දී රනිල්ට ආණ්ඩුව පිහිටුවීමට තිරය පිටුපස සිට සහාය ලබා දෙන්නට මහින්ද පියවර ගැනීමටත්, විපක්ෂ නායක පදවිය දිනේෂ්ට ලබා නොදීමට රනිල් යමක් කළ යුතු බවටත් එකඟතාවක් ඇති වෙයි. දිනේෂ් අගමැති වීම හෝ විපක්ෂ නායක වීම රාජපක්ෂ පවුලට අනභිමත වී තිබේ. දිනේෂ් යනු රාජපක්ෂ පවුලට හොඳ අශ්වාරෝහකයෙක් මිස ‘උස් අසුනක‘ වාඩි කරන්නට සුදුස්සෙක් නොවීය. ඊට හේතුව රාජපක්ෂලා අතර දිනේෂ් දේශපාලන අත්දැකීම්වලින් ඉදිරියෙන් සිටි කෙනෙකු වීම හා නායකත්වය කරා පිවිසන්නට කිසිම රාජපක්ෂ කෙනෙකුට නැති සුදුසුකම් දිනේෂ් සතුවීම ය. ආර්. සම්බන්ධන්ට විපක්ෂ නායක පදවිය එදා හිමිවන්නේ යහ පාලනයක් වෙනුවෙන් රනිල් – මෛත්‍රී ඉදිරිගාමී තැනක සිටි නිසා නොවේ. ඊට අදාළ වන්නේ මහින්දට ආපහු වටයකින් කරළියට එන්නට වේලාසනින් දිනේෂ් පැත්තකට කර තැබීම අවශ්‍ය බැවිනි. ඒ කූඨෝපායන් ටක්කෙටම පල දැරුවේය.


19 වෙනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය මැති සභය තුළ සම්මත කර ගැනීම සඳහා මහින්දගේ පිලේ සහාය ලබා ගන්නට පුළුවන් වන්නේ රාජපක්ෂ කඳවුරට ආරක්ෂාව ලබා දෙන බවට රනිල් – මෛත්‍රී වාචිකව ලබා දුන් සහතිකය නිසා ය. එහෙත් පනත සම්මත කර ගැනීම පහසුවෙන් සිදු වන්නේ නැත. ඉතා වැදගත් හා පුරවැසියන් අපේක්ෂා කළ ව්‍යවස්ථා සම්පාදනයට මහින්ද එළියේ සිට ඉඩ නොදෙන තැනකය සිටියේ. දිනේෂ් අනේක වාරයක් මැති සභයෙන් පිටතට යමින්, මහින්ද අමතමින් මහින්දට අවශ්‍ය අන්දමට කප්පාදු කරන්නට කැපවිය. දේශපාලන පක්ෂ මාරු කිරීම, පක්ෂය මාරු කළහොත් මන්ත්‍රී ධුරය අහෝසි වීම, ව්‍යවස්ථාදායක සභාවට බාහිර සාමාජිකයන් තුනකට බැස්සවීම යන කාරණා දිනේෂ් – මහින්ද සංවාද හරහා සිදු වුණ බව නොරහසකි. උත්ප්‍රාසය නම් වැදගත්ම ප්‍රතිසංස්කරණවලට එරෙහි විය යුතු බවට උපදෙස් මහින්ද පාර්ශ්වයට ලැබෙන්නේ පනත ඉදිරිපත් කළ ප්‍රාඥයා හරහාම වීම ය. මහින්ද රාජපක්ෂට අවශ්‍ය වන අන්දමට අශ්වාරෝහකයෙකු ද, හෙණ්ඩුව ද, ගහලයා ද වශයෙන් දිනේෂ් කළ සේවය අසාමාන්‍ය වේ.

සාහසිකයා සිල් ගැනීම


යහ පාලන ආණ්ඩුව පැවති සමයේ දිනේෂ්, කවර කරුණක් අරභයා වුව රනිල් වික්‍රමසිංහට එලව එලවා පහර දුන්නේ සාහසික ලෙසිනි. යටිගිරියෙන් කෑ ගසමින් පළාතක් කටින් බය ගන්නා ගන්නට සමත් මැරයෙකු ලෙසිනි දිනේෂ් මැති සභය තුළ හැසිරුණේ. දිනේෂ් රනිල්ට පහර දෙන්නට ඉවහල් කර ගත්තේ රාජපක්ෂ සේවය වුව, ඊට එහා ගිය තව කරුණක් ද තිබුණි. එය නම් තමන්ට විපක්ෂ නායක පදවිය – අගමැති පදවිය හිමි කර ගන්නට නොහැකි වූයේ රනිල් – මහින්ද ගජමිතුරු සතර කන් සම්මන්ත්‍රණ නිසා බව දිනේෂ්ට රහසක් නොවේ. මොන කුපාඩි වැඩ කළත් රාජපක්ෂ කඳවුරෙන් ගැලවී යන්නට දිනේෂ් කල්පනා කරන්නේ නැත. ඊට හේතුව තමන්ගේ මෙන්ම තම පුත්‍රයාගේ දේශපාලන අනාගතයට අඳුරු කල දසාවක් උදා වෙන බව වටහා ගැනීම ය. අනෙක් පැත්තෙන් රාජපක්ෂ කඳවුර තුළ සිටින විට ප්‍රබලම අමාත්‍ය පදවියක් තමන්ට අනිවාර්යෙන්ම හිමිවීම ය.


රනිල් – දිනේෂ් දෙන්නාම එක විදිහට බලය ගැන සිහින දකින්නට කල්පනා කළත් දිනේෂ්ට ප්‍රබල පක්ෂයක නායකත්වය නොමැතිවූයෙන් හැම විටම බලය වෙනුවෙන් ලොකු ශ්‍රමයක් වැය කරන්නට සිදු විය. කෙසේ හෝ සිය දේශපාලන ජීවිතයේ අවසන් අඩවියේ දී දේශපාලන ඉතිහාස පොතේ අගමැති පදවිය දැරූවෙකු ලෙස නම ලියා ගන්නට හැකි වේ. ඊට අදාළ රහස ප්‍රබල එකකි.


රනිල්ට පරම හතුරෙකු – හොරෙකු ලෙස සලකා සාහසික ප්‍රහාර එල්ල කළ දිනේෂ්ට සිය පාර්ශ්වය වෙනුවෙන් රනිල්ගේ නම ජනාධිපති පදවියට යෝජනා කරන්නට සිදු වෙයි. මේ කටයුත්ත බැලූ බැල්මට වෛරය දුරින් දුරු කොට මෛත්‍රිය වැඩීම හා සමාන ය. තවත් මානයකින් මෙය පාසල් වියේ පෙම්වතුන් දෙමඟක ගොස් පවුල් පන්සල් වී, පවුල් ජීවිත දෙදරා ගිය පසු මහලු වියේ එකම බෝධියක් සෙවණේ සිල් සමාදන් වීමක් ලෙස දකින්නට ද පුළුවන. කෙනෙකුට මෙය බලය වෙනුවෙන් ඕනෑම පහත් වැඩක් – අශිෂ්ට වැඩක් කළ හැකිය යනුවෙන් දකින්නට ද පුළුවන.


රනිල් පාර්ලිමේන්තුවේ පැවති ඡන්දයෙන් ජනාධිපති පදවියට තේරී පත්වුණ පසුව සභාව ඇමතූ දිනේෂ් ගුණවර්ධන සිය කතාවේ දී පළ කළ කරුණු දෙකක් සිහි වේ. එකක් නම් දෙදෙනා අතර වසර හැත්තෑවක ඇසුරක් තිබෙන බව ය. (මෙහි අදහස වසර තුනේ සිට දෙන්නා එකට හැදී වැඩී ඇසුරු කර තිබෙන බවය) අනෙක නම් තමන් අතර ආරක්ෂා වී පැවති වටිනා මනුෂ්‍යත්වය බව ය. මැති සභය තුළ සිය පරම හතුරා හෝ පස මිතුරා මේ අන්දමින් ආදර වදනින් සිප ගන්නට හේතුව කවරේ ද? හේතුව පැහැදිලිය. මහින්ද කිසි දවසක දෙන්නට තීරණය නොකළ අගමැති පදවිය රනිල් තමන්ට ලබා දෙන බවට මහින්දට -ගෝඨාභයට කෙළවුණ අවධියේම ස්ථිර ලෙස අලිඛිත අවබෝධතා ගිවිසුමක් ඇති කර ගැනීම ය. මහින්ද ඉවරයි. බැසිලුත් ඉවරයි. නාමල්ට තාම බෑ. ‘අයියණ්ඩි මම නුඹට සලකමි‘………..!


දිනේෂ් ගුණවර්ධන 1949 මාර්තු 02 වෙනිදා උපන්නෙකි. රනිල් වික්‍රමසිංහ 1949 මාර්තු 24 වෙනිදා උපන්නෙකි. දෙන්නා රාජකීය විද්‍යාලයේ එකට ඉගෙන ගත් මිතුරන්ය. වයස අනුව දිනේෂ් අයියා වන අතර රනිල් මල්ලී ය. කුඩා අවධියේ සිට පැවත එන දීර්ඝ මිතුදම, වියපත් පරිණත අවධියේ මල්ලී ජනාධිපති ලෙසින් ද, අයියා අගමැති ලෙසින් ද කෙළවරක් කරා සේන්දු වීම කොතරම් සන්තුෂ්ඨියක් ද…!

රනිල් යනු රනිල් ය


රනිල් දේශපාලන වැඩ බිම තුළ ලෙහෙසියෙන් කෙනෙකු සමඟ තරහ වන්නේ නැත. එහෙත් ඔහුට දේශපාලනිකව රුචි නොවන කිසිවෙකු මායිම් කරන්නේ ද නැත. ඔහු දේශපාලනයට කැඳවාගෙන ආ බොහෝ අය අද ඔහු සමඟ නැත. එසේ හැර යන්නේ කවර කරුණක් නිසා ද? ඊට ප්‍රධාන හේතුව රනිල් චරිතය තුළ දරණ ගසා සිටින පාරම්පරික මහන්තත්වයයි. ඔහු සමඟ දේශපාලනය කරනවා නම් හැම කෙනෙකුම තමන්ට පේන දුරින් පොඩි පුටුවල වාඩි විය යුතුය. එය ඉවසා දරා සිටින්නට බැරි උදවිය පොඩි පොඩි අවුල් ඇති කර ගන්නා විට රනිල් ඒවා ලිහන්නට වෑයම් කරන්නේ ද නැත. මේ අශිෂ්ට හෝ දරුණු පිළිවෙත නිසා පක්ෂයට කවර හානියක් සිදු වුණත් රනිල්ට එය බැරෑරුම් කරුණක් නොවේ. ඔහුම පමණක් දන්නා ඔහුට අනුව ජනවරම, බලය ලබා ගන්නට අවශ්‍ය නැත යන්න මේ අවස්ථාවේ සනාථ කරගෙන සිටියි. ජන වරම ඔහුට පාපිස්නාවකි. පසුගිය දිනවල මැති සභය තුළ ඔහු සිනා රසය දනවමින් පැවසූ කාරණා දෙකක් සිහි වේ. ‘බලය ගන්න හැටි මගෙන් ඉගෙන ගෙන නෑනෙ‘ – ‘බලය උවමනා නම් මා ගාවට ඇවිත් ආයෙ ඉගෙනගන්න කියලා මං කියනවා‘. මතුපිට හාස්‍යයක් තිබුණ ද ඔහු මේ වැකි ඔස්සේ පවසන්නේ ලංකාවේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය යනු දියුණු බටහිර රටක ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය නොවන බව ය.


ඉතා තියුණු අභියෝගයක දී වුව රනිල් සැලෙන්නේ කෙටි කාලයකි. එමෙන්ම අභියෝගය ජය ගනු රිසියෙන් වහ වහා පියවර ගන්නේ ද නැත. ගම් දනව් විනාශ වී යනතුරු වුව අකම්පිතව ඉවත බලා සිටින්නට ඔහුට හැකිය. රනිල්ගේ චරිතයේ නරකම ලක්ෂණය වන්නේ තම පැලැන්තියෙන් පිට කිසි කෙනෙකු ‘වැදගත්‘ අයෙකු ලෙස පිළි නොගැනීම ය. කවර තත්වයක සිටියත් එවැනි කෙනෙකුගෙන් උපදෙසක් නොව, අදහසක් ලබා ගැනීමට පවා ඔහුගේ උනන්දුවක් නැත. හැම දේම තමාට පාලනය කළ හැකිය යන මතයෙහි ඔහු පිහිටා කටයුතු කරයි. ඔහු සිය දේශපාලන ජීවිතයට විශාල අනර්ථයක් සිදු කර ගත් අර්ජුන් මහේන්ද්‍රන් කැඳවීම ඔහුට ඉතා සමීපව සිටි අයගේ අකමැත්ත පළ වුණ විට ඔහු නිහඬව අසා සිටියා විනා ප්‍රතිචාරයක් දැක්වූයේ නැත. සිරිසේන ඒ ගැන තව වරක් සිතා බලන්නැයි ඉල්ලා සිටින විට කෝපව සිරිසේනට බල කර සිටියේ තමන්ට වැඩ කිරීමට ඔහු අවශ්‍ය බව ය. ඇතැම් අමාත්‍ය පදවිවලට පත් කළ පුද්ගලයන් සම්බන්ධ විවේචන මතුවන විට ඔහු කළේ ඒ විවේචන සිදු කළ පුද්ගලයක් කැඳවා, ‘එයාව පත් කළාට මමයි කරන්නෙ, කලබල වෙන්න එපා‘ කියා ප්‍රශ්නය සරලව කෙළවර කිරීමය. රනිල්ගේ දේශපාලන ජීවිතයේ ප්‍රධාන ලක්ෂණය වන ‘කිසිවෙකු මායිම් නොකිරීම‘ අදාළ නොවුණ එකම චරිතය වන්නේ මහින්ද රාජපක්ෂ ය. සංස්කෘතික වශයෙන් හෝ දේශපාලන වශයෙන් හෝ පෞද්ගලික ජීවිතය සම්බන්ධයෙන් හෝ මහින්ද රනිල් සමඟ පෑහෙන්නේ නැත. එහෙත් ඔහු මහින්දට අවනත – ළැදි කෙනකු වීම දන්නේ ඔහුම පමණි.

අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතිය යනු කුමක් ද?


රනිල් ජනාධිපති ලෙස පත් කරන කැබිනට්ටුවේ අගමැති වන්නේ දිනේෂ් ය. දිනේෂ් යනු මුල් පෙළේ ජාතිවාදියෙකි. ආගමික අන්තවාදියෙකි. ඔහුගේ දේශපාලන පදනම ගොඩ නැඟී තිබෙන්නේ ආගම කේන්ද්‍ර කරගෙන ය. දැන් ප්‍රශ්නය වන්නේ අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් ගොඩ නඟන්නට රනිල් කෙලෙසද දිනේෂ් සමඟ කටයුතු කරන්නේ යන්නය.


ලංකාවේ සාම්ප්‍රදායික දේශපාලනයේ නරකම ලක්ෂණය හා බැහැර කළ යුතු ලක්ෂණය වන්නේ ආගම හා ජාතිය පෙරටු කරගෙන සිදු කරන දේශපාලනය යි. අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් කරා අවතීර්ණ වීමට නම් මේ දෘෂ්ටිවාදී දේශපාලනය අත් හළ යුතුම වේ. දිනේෂ් අගමැති කරන්නේ ඒ සඳහා එකඟතාවක් ඇති කරගෙන ද? නැත.


රනිල් ජනාධිපති පදවියට පත් වන්නේ පොහොට්ටු මන්ත්‍රීවරුන්ගේ ඡන්දවලිනි. පොහොට්ටු මන්ත්‍රීන් ඡන්ද ලබා ගෙන තිබෙන්නේ ආගමික අන්තවාදය හා ජාතිවාදය වපුරමිනි. දැන් මේ මන්ත්‍රීවරුන් රනිල් සමඟ අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් ගොඩ නැඟීමට තමන් හිසින් ගෙන සිටින හා තම දේශපාලන පදනමට අදාළ ආගමික අන්තවාදය හා ජාතිවාදය අත් හරින්නට ලෑස්ති ද? අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් තුළ ඔවුන් සිය දේශපාලන ජීවිතය හා අනාගතය අවසන් කරන්නට ලෑස්ති ද?


ලංකාව ගිලී සිටින ආර්ථික අර්බුදයෙන් ගොඩ ඒමට නම් වැදගත් දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ ගණනාවක් සිදු කළ යුතු වන්නේය. ඒ දේශපාලන ප්‍රතිසංස්කරණ සිදු කිරීමට නම් පොහොට්ටු මන්ත්‍රීවරුන් බහුතරය කටවල් වසාගෙන සිටිය යුතුය. දැන් රනිල්ට අභියෝගයක් තිබේ. එකක් නම් දිනේෂ්ට අගමැතිකම දෙන අතර පොහොට්ටු මන්ත්‍රීන් ගණනාවකට ප්‍රබල අමාත්‍යාංශ භාර දෙන්නට සිදු වේ. ඒ මන්ත්‍රීන් අතර බන්දුල ගුණවර්ධන, මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේ, රෝහිත අබේගුණවර්ධන, එස්.එම්. චන්ද්‍රසේන, ප්‍රසන්න රණතුංග, පවිත්‍රා වන්නිආරච්චි යනාදි අය මෙන්ම, ශ්‍රීලනිපයෙන් නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා, සුසිල් ප්‍රේම ජයන්ත, මහින්ද අමරවීර යන අයත් සිටිති. මෙයින් කී දෙනෙක් බැහැර කළ හැකි ද? මෙයින් කී දෙනෙකු සමඟ අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් ගැන හිතන්නට පුළුවන් ද?


රනිල් අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් යනුවෙන් තෙපලන බසෙහි අර්ථයක් නැත. ඔය ඔහු බලය තහවුරු කර ගැනීමට පරිහරණය කරන උප්පරවැට්ටියකි, සෙප්පඩ විජ්ජාවකි. අරගලය තුළින් රනිල් හිතුවාට වඩා වෙනස්, තමන්ගේ පැත්තට වාසිදායක දේ සිදුවිය. ඔහුට අවශ්‍ය වන්නේ අරගලය පිළිගන්නා නායකයා බවට පත්වීමටය. එය ඵල නොරන බව දැන් රනිල් වටහා ගෙන ඇත. ඔහු දෙවරක් නොසිතා අරගලය මර්දනය කිරීමට වහ වහා පියවර ගනු ඇත. ඒ අනුව උදා වන්නේ – ඇති කරන්නේ රනිල් කියන අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතිය ද?

රනිල්ට කළ හැකි දෙයක් තිබේ


අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් ගැන රනිල් අවංකවම කල්පනා කරනවා නම් විධායක ජනාධිපති පදවිය අහෝසි කිරීමට අවශ්‍ය පියවර ගත හැකිය. ඔහුගේ දේශපාලන ජීවිතයේ පරම සිහිනය වූයේ විධායක ජනාධිපති පදවියට පත්වීමය. එය සාර්ථක කර ගන්නට අසීරුය යන්න වටහා ගත් මොහොතේ ඔහු විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය වෙනස් කළ යුතුය යන අදහසට අවතීර්ණ විය. එහිදී සිරිසේන සහාය දැක්වූයේ නැත. ඔහු කළේ නිමල් සිරිපාල ලවා බාධා කිරීම ය. දැන් රනිල් කෙසේ හෝ විධායක ජනාධිපති පදවියට පත්ව සිටියි. විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය වෙනස් කිරීමට, විධායක ජනාධිපති පදවිය උසුලන පුද්ගලයෙකුගේ සහාය හෙවත් අප්‍රතිහත අවංක කැපවීම අවශ්‍යම වේ. විධායක ජනාධිපති පදවියට දැන් පත්ව සිටින රනිල්ට සිය දේශපාලන ලාලසාව මුඳුන් පත් කර ගැනීමටත් හැකිව තිබෙන සංදර්භයක, යළි වතාවක් තමන්ට රටේ නායකත්වය ගැන විශාල සිහිනයක් දකින්නට පුළුවන්කමක් නැති යථාර්ථයක විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කොට පාර්ලිමේන්තුව බලගැන්විය හැකිය. රනිල්ට එය දැන් කළ හැකිය. ඔහු එය කරන්නට සමත් වේ ද?


අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් තුළ පුරවැසියන් අපේක්ෂා කරන්නේ – රට ඉල්ලා සිටින්නේ දූෂණය පිටු දැකීම හා විගණනය ඉහළ තලයකට එසවීම ය. මේ කටයුතු දෙක කරන්නට රනිල්ට පොහොට්ටුව සමඟ දීගය කමින් පුළුවන් ද? පුළුවන්කමක් ද උවමනා නම් ඇත. ඒ කෙසේ ද?


රනිල් හිරේ ගියදාටයි මට නින්ද යන්නේ කියා, පවසා තිබෙන්නේ මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේය. රනිල්ට අගමැතිකම දෙන්න අපට පිස්සු නෑ කියා පවසා තිබෙන්නේ රෝහිත අබේගුණවර්ධන ය. දෛවයේ සරදම වන්නේ රනිල්ට අගමැතිකම දෙන්නටත් – රනිල් විධායක ජනාධිපති පදවියට, ගෝඨාභය වෙනුවට තෝරා පත් කර ගැනීමටත් පොහොට්ටුවට සිදුව තිබේ. දැන් කිසිවෙකුට රනිල්ට ඉහළින් පියාඹන්නට නොහැකිය. රනිල් මුළු ජීවිත කාලයම දේශපාලනය කළේ රට, රටේ අභිවෘද්ධිය ගැන හැඟීමකින් නම් දූෂණයට තිත තබමින් විගණනය ඉහළට එසවීමට මනරම් අවස්ථාවක් ලැබී තිබේ. රනිල්ට එය කළ හැකි ද? මහින්ද ඊට ඉඩ දේවි ද? තමා ජනාධිපති පදවියට පත් කිරීමට අවශ්‍ය පියවර ගත් බැසිල්ට එරෙහිව රනිල්ට ඉදිරිගාමී පියවර තැබිය හැකි ද? නාමල් ඇතුළු පුත් කුමරුන් හා ශිරන්ති සම්බන්ධයෙන් දැරිය යුතු ආස්ථානය කුමක් ද?


දේශපාලන වැඩබිම තුළ කිසිවෙකු මායිම් නොකරන රනිල්ට රාජපක්ෂ පවුල් පමණක් මායිම් කරන්නට සිදුව තිබෙන බැවින් අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් යනු රනිල් යථාර්ථයක් බවට පත් කරනු රිසියෙන් තෙපලන බසක් නොවන බව පුරවැසියන් වටහා ගත යුතුය.

කතාව දෝලාවෙන් වැඩ තරවටුවෙන්


රනිල් ජනාධිපති පදවියට තේරී පත්ව මැති සභය අමතමින් සියලු පක්ෂ නායකයන්ට නමින් අමතමින් අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් වෙනුවෙන් එකතු වන්නට විවෘත ආරාධනාවක් කළේය. වෙන විදිහකට කියනවා නම් සද්දෙට බෙරේ ගැසුවේය. මේ බහට එකඟව රනිල් සමඟ වැඩ කරන්නට සූදානම්ව ජවිපෙන් කැමැත්ත පළ කළ හොත් ප්‍රබල අමාත්‍යාංශයක් ඔවුන්ට ලබා දීමට රනිල්ට පුළුවන් ද? සජිත් ප්‍රේමදාස ඇතුළු තවත් අය එකඟ වුවහොත් ඔවුන්ට ප්‍රබල අමාත්‍යාංශ ලබා දීමට රනිල්ට පුළුවන් ද?


අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් යනු අමාත්‍ය පදවි දැරීම නොවේ යයි කියන්නට පුළුවන. එසේ නම් අන්තර්කාලීන ආණ්ඩුව තුළ අනෙක් දේශපාලන පක්ෂවලට පැරෙන කාර්යභාරය කුමක් ද?
අන්තදූෂිත පොහෝට්ටුවේ මන්ත්‍රීවරුන් අසුන් ගෙන සිටින කැබිනට් මණ්ඩලය තුළ අනෙක් දේශපාලන පක්ෂ නියෝජනය කරන නායකයන් – මන්ත්‍රීන් එකත්පස්ව බලා සිටීම ද රනිල් අපේක්ෂා කරන අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතිය?


රනිල්ගේ සොබාවය වන්නේ ප්‍රසිද්ධියේ ඉස්තරම් අන්දමට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ සළුපිළිවලින් සැරසී පෙනී සිටීමය. එහෙත් ඔහු සිය නිල කාමරය තුළ දී, සිය නිල පුටුව මත වාඩිවී සිටින විට දී, අන් මතවලට කන් නොදෙන එහෙම පිටින්ම ඒකාධිපතියෙකි.


රනිල් වැඩ කරන්නට කැමැත්තක් දක්වන්නේ තනිවමය. සාමූහිකව වැඩ කිරීම ඔහුට අභිමත නැත. කවර කරුණක දී වුව ඔහුට සිය මතය තහවුරු කිරීම හා ක්‍රියාත්මක කිරීම අවශ්‍යම වේ. ඒ එක පැත්තකි. අනෙක් පැත්තෙන් පොහොට්ටුව යනු – රාජපක්ෂලා යනු තමන් පමණක් ඉහළින්ය යන මතය දරන්නෝ වෙති. පොහොට්ටුවේ බහුතර මන්ත්‍රීලා තමන්ට හම්බ කර ගන්නට බාධාවක් නැත්නම් රාජපක්ෂලා වේවා – රනිල් වේවා ඕනෑම නිහීන වැඩක් කරන්නට සූදානම් බව නොරහසකි. බලය වෙනුවෙන් විවිධ අල්ලස් ප්‍රදානය කළ පිරිසක් සමඟ රනිල්ට කිසිම අන්දමකට අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් ඇති කළ නොහැකි බව පැහැදිලිය. අපට දකින්නට ලැබෙන රනිල්ගේ අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතිය තුළ මර්දනය – හිංසනය ඉහළින්ම බලගැන්වෙනු ඇත.


රනිල්ට ජනතාව ගැන හෝ මහජන මතය ගැන හෝ තරුණ අරගලය ගැන හෝ වගකීමක් හෝ වගවීමක් නැත. පුරවැසියන්ට අලුත් දේශපාලන සංස්කෘතියක් වෙනුවෙන් මැතිවරණයක දී කටයුතු කළ යුතු අන්දම ගැන වැඩ සම්භාරයක් පැවරී තිබෙන බව කල්පනාවෙන් තේරුම් ගත යුතු අතර දේශපාලන වැඩබිමේ වල් නෙළා අලුත් බීජ වැපිරීමට පෙර සූදානම වැදගත් වන්නේය.■

- Advertisement -

පුවත්

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

- Advertisement -

අලුත් ලිපි